«ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,
ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,
Κείμενο που διαμοιράστηκε
.jpeg)
Το Επερχόμενο Έργο της Ανασυγκρότησης
(συνέχεια από το βιβλίο Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας)
Αναφέρθηκα στην ερχόμενη Πανσέληνο του Ιουνίου ως τη “Μοναδική Ευκαιρία του Χριστού”. (Η Επανεμφάνιση του Χριστού, κεφ. ΙΙ.) Το τι συνεπάγεται αυτή η δήλωση δεν είμαι εξουσιοδοτημένος να το πω, αλλά μπορώ να ρίξω λίγο φως πάνω σε μια φάση της. Υπάρχει για πολύ ένας θρύλος (και ποιος θα πει ότι δεν είναι γεγονός;) ότι σε κάθε Πανσέληνο του Ιουνίου ο Χριστός επαναλαμβάνει και κηρύττει πάλι στο συγκεντρωμένο κόσμο (στις καρδιές και τις διάνοιες των ανθρώπων) το τελευταίο κήρυγμα του Βούδδα, συνδέοντας έτσι την πλήρη φώτιση της προ-Χριστιανικής εποχής και τη σοφία του Βούδδα με τον κύκλο της διανομής της ενέργειας της αγάπης, για την οποία είναι υπεύθυνος ο Χριστός.
Αυτό το χρόνο το μήνυμα του παρελθόντος και του παρόντος θ’ αυξηθεί, θα ενισχυθεί και θα συμπληρωθεί με τη διακήρυξη ενός νέου φθόγγου, λέξης ή θέματος που θα διακρίνει τη Νέα Εποχή και θα χαρακτηρίζει τον επερχόμενο πολιτισμό και κουλτούρα. Θα κορυφώσει όλο το παρελθόν και θα βάλει τα σπέρματα για το μέλλον. Η σημασία αυτής της δήλωσης βρίσκεται στο γεγονός ότι τηλεπαθητικά και με ολόκληρη τη δύναμη της Ιεραρχίας πίσω Του συν τη δυναμικότητα Εκείνων στους Oποίους έχει ανατεθεί η έκφραση της Θέλησης του Θεού (που θα εκπληρωθεί αργότερα από την Ιεραρχία υπό τη διεύθυνση του Χριστού), ο Παγκόσμιος Δάσκαλος, με το δικαίωμά Του, θα κάνει ορισμένες δηλώσεις και θα χρησιμοποιήσει ορισμένες λέξεις-φόρμουλες οι οποίες θα δημιουργήσουν τον πυρήνα της σκεπτομορφής και θα παρουσιάσει την κυανοτυπία γύρω από την οποία και πάνω στην οποία θα αναπτυχθεί η Νέα Εποχή. Γι’ αυτή τη στιγμή η σκέψη και ο σχεδιασμός των φωτισμένων ζηλωτών του κόσμου έκανε – συνειδητά αλλά κυρίως ασυνείδητα – μακρά προετοιμασία. Μέσα απ’ τις προσπάθειές τους προσέφεραν τη μάζα της ουσίας της σκέψης την οποία θα επηρεάσει η ερχόμενη εξαγγελία. O Χριστός θα τη φέρει σε κατάλληλη μορφή για τη δημιουργική δραστηριότητα του Νέου Oμίλου Υπηρετών του Κόσμου που εργάζεται σε κάθε έθνος και σε κάθε θρησκευτική, κοινωνική, οικονομική και πολιτική ομάδα.
Η εξαγγελία του Χριστού θα ενσωματωθεί σε ορισμένες Στροφές από τις οποίες όσες ήδη δόθηκαν αποτελούν ένα μικρό τμήμα. Μόνο Αυτός μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτές τις Λέξεις Δύναμης με τον κατάλληλο τρόπο, τη σημασία και την έμφασή τους· μόνο μια επαρκής παράφραση ορισμένων φράσεων αυτής της εξαγγελίας μπορούν να δοθούν στην ανθρωπότητα κι αυτή η παράφραση μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο όταν θα έχει τελειώσει ο πόλεμος κι όχι πριν. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο όταν η Γερμανία και η Ιαπωνία θα βρίσκονται υπό τον πλήρη έλεγχο των Ηνωμένων Εθνών δια των οποίων εργάζεται η Ιεραρχία. Αυτό δε σημαίνει την επίτευξη πλήρους ειρήνης, αλλά σημαίνει το τέλος κάθε επιθετικής διαμάχης και κάθε οργανωμένης αντίστασης και θα οδηγεί σε μια περίοδο σχετικής ηρεμίας.
Στέκοντας στον τόπο Του σ’ ένα κεντρικό σημείο στην Ασία, απομακρυσμένο απ’ το συνωστισμό και την κρούση της ανθρωπότητας, ο Χριστός θα ευλογήσει τον κόσμο την ακριβή στιγμή της Πανσελήνου του Ιουνίου. Τότε θα επαναλάβει τα τελευταία λόγια ή το κήρυγμα του Βούδδα, καθώς και τους Μακαρισμούς που εκφώνησε όταν ήταν στη γη και οι οποίοι μεταφράσθηκαν τόσο ανεπαρκώς και παραπλανητικά – μια μετάφραση που βασίζεται στη μνήμη όσων είπε κι όχι σε μια άμεση υπαγόρευση. Σ’ αυτά τα δύο μηνύματα ο Χριστός θα προσθέσει ένα νέο, διαποτισμένο με δύναμη για το μέλλον. Αυτό το τμήμα όσων πει, στο οποίο είναι δυνατό να συμμετάσχουν οι άνθρωποι, θα χρησιμοποιηθεί τα χρόνια που θα έρθουν στη θέση των δύο Στροφών της Μεγάλης Επίκλησης οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν για εννέα χρόνια.
Πίσω από τον Χριστό, εστιασμένη σήμερα με ένταση και προετοιμασμένη για μια μεγάλη πράξη πνευματικής συνεργασίας την ώρα της Πανσελήνου του Ιουνίου, στέκει η Ιεραρχία. Μαζί Του θα επικαλεσθεί μια ομάδα πνευματικών Δυνάμεων τις οποίες (από έλλειψη καλύτερου ονόματος) θα ονομάσουμε Δυνάμεις της Ανασυγκρότησης.
Θα σας ζητούσα να έχετε καθαρά στο νου σας τις τρεις ομάδες πνευματικών ενεργειών οι οποίες – την ώρα των τριών Πανσελήνων του Απριλίου, Μαΐου και Ιουνίου – θ’ αποδεσμευθούν σε δραστηριότητα και θα βοηθήσουν την ανθρωπότητα στο μεγάλο έργο της για την ανοικοδόμηση του νέου και καλύτερου κόσμου:
Oι Δυνάμεις της Αποκατάστασης. Αυτές θα εργασθούν να αποκαταστήσουν το ηθικό και την ψυχολογική υγεία, πραγματώνοντας έτσι την ανάσταση της ανθρωπότητας από τον κύκλο του θανάτου από τον οποίο περνά. O κύριος στόχος είναι να αποκατασταθεί η νοητική κατάσταση του ανθρώπου σε μια ολοκληρωμένη κι ευτυχέστερη προσέγγιση στη ζωή. Οι δυνάμεις αυτές θα επιφέρουν την ανάδυση ενός νέου πολιτισμού – που θα είναι σαφώς το δημιουργικό έργο του ανθρώπου.
Oι Δυνάμεις της Φώτισης. Αυτές, όταν ελευθερωθούν στη Γη, θα επιφέρουν μια διαυγή σύλληψη του Σχεδίου το οποίο η Ιεραρχία επιθυμεί να δει να πραγματώνεται, μια αποκάλυψη των ενεχόμενων ζητημάτων στη σωστή κι εφικτή σειρά τους· και θα δώσουν επίσης μια αίσθηση αναλογίας στην ανθρώπινη σκέψη, συν μια εκτίμηση των πνευματικών αξιών που πρέπει να καθορίζουν τις αντικειμενικές πολιτικές. Οι Δυνάμεις αυτές θα διασώσουν τα πολιτιστικά κέρδη του παρελθόντος (ένα παρελθόν που είναι νεκρό κι έφυγε και από το οποίο λίγα πρέπει να αποκατασταθούν) και θα εκπληρώσουν (πάνω στις λίγες θεμελιώδεις κουλτούρες του παρελθόντος) εκείνη τη νέα και καλύτερη κουλτούρα που θα είναι το γνώρισμα της Νέας Εποχής.
Oι Δυνάμεις της Ανασυγκρότησης. Αυτές θα εισάγουν μια εποχή έκδηλης δημιουργικής δραστηριότητας και θα επιφέρουν την ανοικοδόμηση του απτού κόσμου πάνω σε νέες γραμμές. Αυτό θα απαιτήσει την ολική καταστροφή των παλιών μορφών. Αυτή η μεγάλη ομάδα Δυνάμεων θα κινητοποιηθεί από τον Χριστό την Πανσέληνο του Ιουνίου· η εστίαση του έργου Τους θα είναι οριστικά πάνω στο φυσικό πεδίο. Το έργο Τους είναι να κατασταλάξουν και να φέρουν σε εκδήλωση εκείνο που έκανε υποκειμενικά εφικτό το έργο των Δυνάμεων της Αποκατάστασης και της Φώτισης.
Οι Δυνάμεις αυτές μπορούν να θεωρηθούν ότι ενσωματώνουν και δηλώνουν το “νέο υλισμό”. Είναι μια δήλωση που απαιτεί την πιο προσεκτική μας εξέταση. Είναι ουσιώδες να έχουμε κατά νου καθώς αντιμετωπίζουμε τις δραστηριότητες των μελλοντικών διαδικασιών της ανοικοδόμησης, ότι η ύλη και η ουσία και η συγχώνευσή τους σε ζωντανές μορφές είναι όψεις της θειότητας· η εκπόρνευση της ύλης σε ιδιοτελείς στόχους και χωριστικούς σκοπούς ευθύνεται για τη δυστυχία, τη συμφορά, την αποτυχία και το κακό που χαρακτήρισε τη σταδιοδρομία του ανθρώπινου γένους ανά τους αιώνες και καταστάλαξε τον παγκόσμιο αυτό πόλεμο. Σήμερα δόθηκε στην ανθρωπότητα μια νέα ευκαιρία να ξανακτίσει σε πιο υγιείς κι εποικοδομητικές γραμμές τον καλύτερο εκείνο πολιτισμό ο οποίος είναι το όνειρο όσων αγαπούν τους συνανθρώπους τους και να επιτύχει μια νέα ικανότητα στο χειρισμό της ουσίας. Αν οι άνθρωποι μπορέσουν να επιδείξουν μια κερδισμένη σοφία στη δημιουργία της μορφής που θα στεγάσει το πνεύμα της ανάστασης και θα εκφράσει τη φώτιση που επιτεύχθηκε απ’ την πικρή εμπειρία του παρελθόντος, τότε η ανθρωπότητα θα υψωθεί πάλι.
Η μοναδική ευκαιρία που αντιμετωπίζει ο Χριστός καθώς πλησιάζει η μεγάλη Του ώρα είναι εκείνη της ενοποίησης, σύνθεσης και ολοκλήρωσης όλων αυτών των δυνάμεων σε μια μεγάλη και δυναμική εκροή πνευματικής ενέργειας. Αυτές οι ενέργειες περιλαμβάνουν τις δραστηριότητες του Πνεύματος της Ανάστασης, την έμπνευση του Βούδδα καθώς αυτό το χρόνο μεταδίδει τη δύναμη του Ενός στον Oποίο ζούμε, κινούμαστε και υπάρχουμε κι εκείνο που θα κινητοποιήσει ο ίδιος ο Χριστός καθώς ανταποκρίνεται στην επικλητική έκκληση του νέου ομίλου υπηρετών του κόσμου, στους ανθρώπους καλής θέλησης και στη “μαζική πρόθεση” των άναρθρων μαζών. Είναι ουσιώδες να προσπαθήσουμε να συλλάβουμε την ενότητα της ιεραρχικής αυτής προσπάθειας.
Η ενέργεια που θα οδηγήσει στην αποκατάσταση της ανθρώπινης έφεσης, στον ορθό ιδεαλισμό και στη σταθερή ανθρωπιστική πρόθεση, είναι εκείνη που διανεμήθηκε απ’ τις Δυνάμεις της Αποκατάστασης που κινητοποιήθηκαν αυτό το χρόνο την ώρα της Πανσελήνου του Πάσχα, υπό τη διεύθυνση των Διδασκάλων της Σοφίας και την επίβλεψη του Χριστού. Σχετίζονται με τον αναπροσανατολισμό της ανθρώπινης ψυχής και με τις αναπόφευκτες συνέπειες αυτού του αναπροσανατολισμού – την απόκτηση του οράματος που θα επιφέρει ορθές ανθρώπινες σχέσεις. Αυτό θα γίνει κυρίως από τους πνευματικούς ανθρώπους του κόσμου, από τους ζηλωτές, τους εργαζόμενους μαθητές και (όπου είναι δυνατό) μέσω των πνευματικά σκεπτόμενων ανθρώπων των εκκλησιών και των ανθρωπιστικών κι εσωτερικών ομάδων.
Την ενέργεια που θα οδηγήσει στη νοήμονα δραστηριότητα και στον ορθό νοητικό σχεδιασμό την αποκάλεσα Δυνάμεις της Φώτισης· απ’ τη στιγμή που θ’ αποδεσμευθούν, θα αποτελεί ευθύνη του νέου ομίλου υπηρετών του κόσμου να τις κατευθύνει. Τότε μέσα απ’ τα φωτισμένα σχέδια της παγκόσμιας ιντελλιγκέντσιας και των αξιόλογων ανθρωπιστών και υπηρετών της φυλής θα γίνει δυνατό να εδραιωθούν εκείνες οι πνευματικές αρχές κι εκείνη η ορθή συνεργατική σχέση η οποία θα χαρακτηρίζει τις ανθρώπινες υποθέσεις στο μέλλον. Εκείνα που θα επηρεασθούν άμεσα, αν τα σχέδια προχωρήσουν όπως είναι επιθυμητό, είναι τα μεγάλα εκπαιδευτικά συστήματα, τα παγκόσμια ιδρύματα προπαγάνδας κι όλοι εκείνοι οι πράκτορες που εργάζονται για να εκπαιδεύσουν και να κατευθύνουν τη δημόσια σκέψη και να διαμορφώσουν την κοινή γνώμη.
Η ενέργεια την οποία ονόμασα Δυνάμεις της Αποκατάστασης, θα είναι πιο γενική στην εφαρμογή της και θα επηρεάσει τις μάζες των ανθρώπων μέσα από το έργο των ανδρών και γυναικών καλής θέλησης. Επομένως σκιαγράφησα μια σχεδιασμένη διανομή των τριών μεγάλων ρευμάτων της θείας ενέργειας που θα κινητοποιηθεί στις τρεις τωρινές Πανσελήνους – η μια πέρασε ήδη και οι άλλες δύο θα έρθουν:
Η ενέργεια της αποκατάστασης, την ώρα της Πανσελήνου του Απριλίου.
Η ενέργεια της φώτισης, την ώρα του Βεσάκ ή Πανσελήνου του Μαΐου.
Η ενέργεια της ανασυγκρότησης, την ώρα της Πανσελήνου του Ιουνίου.
Oι πηγές έμπνευσης των πνευματικών αυτών πρακτόρων είναι πρώτα απ’ όλα το Πνεύμα της Ανάστασης (ένα εξωπλανητικό Ον), μετά ο Κύριος του Κόσμου που εργάζεται μέσω του Βούδδα και τελικά ο ίδιος ο Χριστός. Αυτοί οι Τρεις θα εργασθούν δια της Ιεραρχίας, του νέου ομίλου υπηρετών του κόσμου και των ανδρών και γυναικών καλής θέλησης. Τέτοιο είναι το γενικό σχέδιο που προτείνεται από Εκείνους που στέκουν – με φωτισμένο πνευματικό σκοπό – έτοιμοι αυτή την εποχή να οδηγήσουν την ανθρωπότητα από το σκοτάδι στο φως, από το απατηλό στο πραγματικό και από το θάνατο στην αθανασία. Αυτή η πιο αρχαία από τις προσευχές αποκτά σήμερα την πιο βαθιά πνευματική της σημασία. Ας την επαναλάβω με μια σειρά που σήμερα αποκτά νόημα:
Oδήγησέ μας, ω Κύριε, από το θάνατο στην Aθανασία·
Από το σκοτάδι στο Φως·
Από το απατηλό στο Πραγματικό.
Η ομορφιά αυτής της σύνθεσης και το θαύμα αυτής της ευκαιρίας είναι σίγουρα εμφανή καθώς μελετάμε ό,τι γράφεται εδώ κι εξετάζουμε αυτές τις όψεις του θείου Σχεδίου. Μεγάλες Δυνάμεις, υπό δυναμική πνευματική ηγεσία, είναι έτοιμες να κατασταλάξουν στον ανθρώπινο κόσμο του χάους, της σύγχυσης, της έφεσης και του προβληματισμού. Αυτές οι ομάδες των ενεργειών είναι έτοιμες να εστιασθούν και να διανεμηθούν κι η Ιεραρχία βρίσκεται πιο κοντά στο ανθρώπινο γένος από ποτέ πριν· ο νέος όμιλος υπηρετών του κόσμου “στέκει επίσης προσηλωμένος στην κατεύθυνση” σε κάθε χώρα του κόσμου, ενωμένος στον ιδεαλισμό του, στους ανθρωπιστικούς του σκοπούς, στην ευαισθησία του στην πνευματική εντύπωση, στον ενωμένο υποκειμενικό του σκοπό, στην αγάπη του για τους συνανθρώπους του και στην αφιέρωσή του στην ανιδιοτελή υπηρεσία· οι άνδρες και οι γυναίκες καλής θέλησης βρίσκονται επίσης παντού, έτοιμοι να οδηγηθούν σε μια εποικοδομητική δραστηριότητα και να γίνουν οι πράκτορες (που εκπαιδεύονται και μορφώνονται βαθμιαία) για να εδραιωθεί εκείνο που δεν υπήρχε ποτέ αληθινά – οι ορθές ανθρώπινες σχέσεις.
Έτσι από το ύψιστο πνευματικό Ον πάνω στον πλανήτη μας μέσω των διαβαθμισμένων πνευματικών ομίλων των φωτισμένων και τέλειων ανθρώπων που εργάζονται στην εσώτερη πλευρά της ζωής, μέχρι τον εξωτερικό κόσμο της καθημερινής διαβίωσης, όπου υπηρετούν οι σκεπτόμενοι, στοργικοί άνδρες και γυναίκες, σαρώνει το ρεύμα της νέας ζωής. Το Σχέδιο είναι έτοιμο για άμεση εφαρμογή και νοήμονα εκπλήρωση· οι εργάτες είναι εκεί και η ισχύς να εργασθούν επαρκεί στην ανάγκη. Oι τρεις Πανσέληνοι που εξετάσαμε είναι απλώς τρία σημεία στο χρόνο μέσα από τα οποία μπορεί να αποδεσμευθεί η αναγκαία ισχύς.
Εδώ, αδελφοί μου, υπάρχει η εικόνα μιας δυνατότητας. Ζητώ να σας την παρουσιάσω σήμερα λόγω της παγκόσμιας ανάγκης· εδώ υπάρχει το έδαφος για μια υγιή, αισιόδοξη προσέγγιση στο μέλλον· εδώ υπάρχει η διαβεβαίωση ότι ο κόσμος μπορεί να ανοικοδομηθεί, ότι μπορεί ν’ αναληφθεί επιτυχώς μια εποικοδομητική δράση, ότι η φώτιση θα κάνει αυξανόμενα φανερή την παρουσία τους κι ότι η ανθρωπότητα θα προβάλει πράγματι από το δυστυχισμένο παρελθόν της σ’ ένα νέο κόσμο κατανόησης, ηρεμίας, συνεργασίας κι ανανεωμένης πνευματικής ώθησης.
.......
Η μεγάλη ανάγκη είναι να έρθουν αυτοί οι άνθρωποι σε πιο στενή σχέση, να κάνουν εκείνα τα βήματα που θα τους επιτρέψουν ν’ αντιληφθούν ότι είναι ακέραια μέρη ενός ομίλου κατευθυνόμενων και νοήμονων παγκόσμιων υπηρετών, αλλά και να αφεθούν ελεύθεροι να εργασθούν με το δικό τους τρόπο, ο καθένας στον τόπο του και στο επιλεγμένο πεδίο υπηρεσίας του και να δουν όλες αυτές τις φάσεις του έργου σαν συμπληρωματικές όλων των άλλων και σαν την πραγμάτωση ενός θείου Σχεδίου που εκπορεύεται από την Ιεραρχία των πνευματικών Ζωών. Το έργο τους θα εκτελεσθεί συνειδητά υπό την άμεση καθοδήγηση του Χριστού και των μαθητών Του.
Θα απαιτηθεί μεγάλη υπομονή. Θα γίνουν λάθη. Θα υπάρξουν περίοδοι αναποφασιστικότητας, αναποτελεσματικής δράσης και αρνητικής αλλά βαθιάς αποθάρρυνσης. Oι εργάτες θα έχουν την τάση για απόγνωση και κατά καιρούς το έργο θα τους φαίνεται ότι απαιτεί πολλά, ότι είναι πολύ δύσκολο κι ότι οι δυνάμεις που αντιτίθενται σ’ ό,τι επιδιώκουν να κάνουν είναι πολύ ισχυρές. Αλλά πίσω από κάθε ανασυγκρότηση που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα υπάρχει η δυναμικότητα της αναπόφευκτης ανάστασης, η σταθερή εισροή φωτισμένης σκέψης που κατευθύνει τη μαζική συνείδηση, συν μια αυξανόμενη αντίληψη ότι η ανθρωπότητα δεν είναι μόνη, ότι οι πνευματικές αξίες είναι οι μόνες πραγματικές αξίες κι ότι η Ιεραρχία στέκει, αμετακίνητη στην πνευματική της δύναμη, σταθερά προσανατολισμένη στην παγκόσμια σωτηρία και δρώντας πάντα υπό τη διεύθυνση εκείνου του μεγάλου, αλλά ανθρώπινου Ηγέτη, του Χριστού. O Χριστός πέρασε μέσα από όλες τις ανθρώπινες εμπειρίες και δε μας άφησε ποτέ· δεκαετία με δεκαετία, μαζί με τους μαθητές Του, τους Διδασκάλους της Σοφίας, έλκεται πιο κοντά στην ανθρωπότητα· όταν είπε στη Μύηση της Ανάληψης, “Ιδού εγώ μεθ’ υμών ειμί πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος”, δεν εννοούσε κάποια ασαφή ή γενική ιδέα βοήθειας της ανθρωπότητας από κάποια μακρινή θέση που αποκαλείται “Θρόνος του Θεού στον Oυρανό”. Εννοούσε αυτό που είπε – ότι μένει μαζί μας. Το γεγονός της Παρουσίας Του στη γη σε φυσική μορφή είναι γνωστό σήμερα σε πολλές εκατοντάδες χιλιάδες και τελικά θα γίνει αντιληπτό από πολλά εκατομμύρια.
Επομένως, αδελφοί μου, πιστέψτε στην πραγματικότητα του έργου που πρέπει να γίνει απ’ τις μεγάλες αυτές πνευματικές Δυναμικότητες τις Οποίες επικαλούμαστε στη διάρκεια των τριών Πανσελήνων του Απριλίου, Μαΐου και Ιουνίου. Προχωρήστε στο έργο της βοήθειας της ανθρωπότητας, της εδραίωσης καλής θέλησης, της δημιουργίας ορθών ανθρώπινων σχέσεων και της αποκατάστασης μιας αληθινής πνευματικής προοπτικής με απτόητο θάρρος, σίγουρη πίστη και σταθερή πεποίθηση ότι το ανθρώπινο γένος δεν είναι μόνο.
Είθε η ευλογία του Χριστού και της Ιεραρχίας να είναι πάνω σ’ όλους τους αληθινούς υπηρέτες και είθε να σταθούν με ηρεμία στο μέσο της σύγκρουσης.
