Ιστολόγιο για τον Νέο Όμιλο των Παγκόσμιων Εξυπηρετητών

     ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ NEAΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΣΤΟΝ ΥΔΡΟΧΟΟ

                       ΑΚΡΙΒΗΣ ΩΡΑ Ν. ΣΕΛΗΝΗΣ 14.02 -  Τρίτη 17/2/2026

Επισυνάπταται κείμενο με αστρολογικές αναφορές στην σπουδαία σύνοδο Κρόνου-Ποσειδώνα στον Κριό και τις εκλείψεις, το οποίο βασίζεται στην tropical astrology και βρίσκεται πιο κοντά στην 'εσωτέρα αστρολογία' , καθώς επίσης και η αρχή του Κανόνα Χ από το βιβλίο 'Ακτίνες και Μυήσεις' , που περιέχει πολύ χρήσιμες πληροφορίες για όλες/όλους και πριν την 3η μύηση.

ΚΑΝΟΝΑΣ ΔΕΚΑΤΟΣ 

Οι κανόνες για το έργο μέσα στους πέπλους της μάγια είναι γνωστοί κι έχουν χρησιμοποιηθεί.

Ας διευρύνει ο όμιλος όλες τις σχισμές αυτών των πέπλων κι έτσι ας μπει το φως. Ας μην ακουσθεί πια ο Στρατός της Φωνής κι ας προχωρήσουν οι αδελφοί μέσα στον Ήχο.  Ας γνωρίσουν τότε την έννοια του Ο.Μ. κι ας ακούσουν αυτό το Ο.Μ. όπως ηχείται από Εκείνον που στέκει και περιμένει στο καθαυτό κέντρο της Αίθουσας Συμβουλίου του Κυρίου.

 

Φθάνουμε πλέον στον πιο δυσνόητο και δύσκολο από όλους τους κανόνες για μυημένους· ταυτόχρονα όμως είναι από τους πιο πρακτικούς στην εφαρμογή και μέγιστης χρησιμότητας. Αφορά τα αιθερικά επίπεδα δραστηριότητας. Θα ήθελα να σημειώσετε ότι δεν είπα αιθερικά επίπεδα συνείδησης, γιατί δεν υπάρχει κάτι τέτοιο όπως η συνείδηση στα αιθερικά πεδία. Τα τέσσερα πεδία που αποτελούν τα αιθερικά επίπεδα του φυσικού πεδίου είναι η κατώτατη αντιστοιχία των τεσσάρων πεδίων όπου είναι ενεργές η Ενάδα και η Πνευματική Τριάδα και – όπως συχνά σας είπα – στα επίπεδα αυτά δεν υπάρχει κάτι τέτοιο σαν τη συνείδηση όπως την κατανοούμε. Υπάρχει μόνο μια κατάσταση ύπαρξης και δραστηριότητας για την οποία δεν έχουμε επαρκείς ή επεξηγηματικές λέξεις.

Τα τέσσερα ανώτερα πεδία του ηλιακού μας συστήματος είναι τα τέσσερα κοσμικά αιθερικά πεδία και μια από τις γραμμές ανάπτυξης (που αντιμετωπίζει ο μυη-μένος) είναι να λειτουργεί επαρκώς σε ανταπόκριση στη ζωή του πλανητικού Λόγου σ’ αυτά τα πεδία. Αυτό σε τελική ανάλυση συνιστά το κύριο πεδίο ανέλιξης και αποκτηθείσας σοφίας για κάθε μυημένο πάνω απ’ τον τρίτο βαθμό.

Στην παραπάνω παράγραφο σας παρουσίασα μια νέα αντίληψη για τη μύηση – που υπονοείτο πάντα στη διδασκαλία, αλλά δε θιγόταν καθόλου και ποτέ ως τώρα σε κάθε συζήτηση για την εκπαίδευση μυημένων.

Στον κανόνα, όπως δόθηκε στους υποψηφίους, ο μαθητής προειδοποιείται να εργάζεται σ’ αυτά τα επίπεδα σύμφωνα με τις μεθόδους της ντεβαϊκής ή αγγελικής εξέλιξης. Ο κανόνας έχει ως εξής:

Ο Στρατός της Φωνής, οι ντέβα στις πυκνές τάξεις τους εργάζονται ακατάπαυστα. Ας επιδοθεί ο μαθητής στην εξέταση των μεθόδων τους· ας μάθει τους κανόνες με τους οποίους εργάζεται ο Στρατός μέσα στους πέπλους της μάγια.

Οι ιδιαίτεροι αυτοί ντέβα στις “πυκνές τάξεις τους” είναι οι διευθύνοντες πράκτορες της θείας ενέργειας που εκτελεί τους σκοπούς της Θεότητας στο φυσικό πεδίο. Εργάζονται μόνο σε αιθερικά επίπεδα – είτε στο φυσικό μας πεδίο είτε στα κοσμικά αιθερικά επίπεδα. Είναι συνεπώς ενεργοί στο βασίλειο της μάγια, που είναι το αιθερικό πεδίο όπως το κατανοούμε συνήθως, ή στα πεδία της Πνευματικής Τριάδας.

Δεν είναι ενεργοί στα τρία χονδροειδή φυσικά επίπεδα ούτε στο αστρικό ή το νοητικό πεδίο, ούτε στο α-νώτατο ή λογοϊκό πεδίο. Εκεί σωπαίνουν ή λανθάνουν, αλλά δεν είναι ενεργοί. Είναι οι μεγάλοι “ωθητικοί παράγοντες” σε εκδήλωση, που οργανώνουν την ουσία, διευθύνουν την πολλαπλότητα των ζωών και όντων που απαρτίζουν τις μορφές δια των οποίων ο Θεός εκφράζει τη θειότητα. Κατά μια ιδιάζουσα έννοια είναι η ενσωμάτωση του θείου σκοπού στα πεδία της Ενάδας και της Τριάδας, όπως ακριβώς το άθροισμα των ενερ-γειών στο αιθερικό σώμα του ανθρώπου είναι αποτέλεσμα της εσώτερης διεύθυνσής του κι αιτία της εξωτερικής του εκδήλωσης.

Για να κατανοήσει πληρέστερα τη λειτουρ-γία των ντεβαϊκών δυνάμεων, ο άνθρωπος πρέπει να φθάσει σε κάποια κατανόηση των δυνάμεων του αιθερικού του σώματος, οι οποίες με τη σειρά τους είναι συνέπεια του σημείου επίτευξής του – μιας επίτευξης που καταδεικνύεται απ’ την αστρική (συναισθηματική) και νοητική του φύση και δραστηριότητες. Αυτές υποδεικνύουν το σημείο ανάπτυξής του.

Οι ντέβα είναι οι πράκτορες της θείας θέλησης γιατί είναι συνέπεια του σημείου επί-τευξης του πλανητικού μας Λόγου, όπως υφίσταται έξω από τα επτά πεδία της σφαί-ραςύπαρξής μας, του κοσμικού φυσικού πεδίου. Ρυθμίζονται από τον κοσμικό αστρικό και νοητικό Του φορέα. Κατά μια σαφή έννοια είναι οι πράκτορες του Παγκόσμιου Νου, παρότι δεν είναι νοητικοί όπως κατανοούμε αυτό τον όρο.

Θεωρούνται μερικές φορές σαν τυφλές δυνάμεις, αλλά αυτό συμβαίνει μόνο επειδή λαμβάνουν την έμπνευ-σή τους από επίπεδα θείας επίγνωσης έξω από την περιοχή της ανθρώπινης συνείδησης, ανεξάρτητα πόσο υψηλής ή χρησιμοποιούμενης με την πιο πλατιά εκδοχή της.

Ο ελέγχων Πράκτοράς τους στην εκδήλωση είναι το Τρίγωνο Ενέργειας στο οποίο δίνουμε το όνομα των “Τριών Βουδδών Δράσης”.

Συνεπώς συνδέονται στενά με την τρίτη όψη της θειότητας. Είναι ουσιαστικά ο “οφθαλμός μέσα στο Τρίγωνο” – ένα πολύ οικείο σύμβολο για πολλούς σήμερα. Είναι η έκφραση σε δραστηριότητα του “Παντεπόπτη Οφθαλμού”· με τη μεσολάβησή τους ο Θεός βλέπει και μέσω αυτών και της ενέργειας που διευθύνεται μέσω αυτών, κατευθύνει τη δημιουργική διαδικασία.

Βρίσκο-νται υπό τον πλήρη έλεγχο των τριών Βουδδών Δράσης, οι Οποίοι είναι τα κοσμικά Πρωτότυπα των Κυρίων των τριών κύριων ακτίνων, όχι όμως με την έννοια που νοείται συνήθως όταν οι ακτίνες εξετάζονται στη σχέση τους με τον άνθρωπο. Είναι η αντιστοιχία των τριών αυτών ακτίνων και είναι υπεύθυνοι για ολόκληρο το εκδηλωμένο σύμπαν, αλλά μόνο μέσα στα όρια της τρίτης όψης, της έκφρασης του Παγκόσμιου Νου.

Έρχονται απ’ το κοσμικό νοητικό πεδίο, όπως ακριβώς η ενέργεια – διακριτικό της δεύτερης όψης – έρχεται από το κοσμικό αστρικό πεδίο.

Ο Θεός είναι νους. Ο Θεός εί-ναι νοήμων λειτουργία. Ο Θεός είναι δημιουργική δραστηριότητα. Αυτές είναι οι ποιότητες της ντεβαϊκής εξέλιξης.

Ο Θεός είναι αγάπη. Ο Θεός είναι σχέση. Ο Θεός είναι συνείδηση. Αυτές είναι οι τρεις ποιότητες της Χριστικής εξέλιξης.

Η τελευταία αυτή εξέλιξη συνεχίζεται μέσα στη δημιουργηθείσα σφαίρα επιρροής της τρίτης όψης.

Ο Θεός είναι ζωή. Ο Θεός είναι πυρ. Ο Θεός είναι αγνό ον. Αυτές είναι οι ποιότητες της όψης πνεύμα, της παντοδύναμης όψης της Θεότητας.

Και οι τρεις αυτές όψεις εστιάζονται και βρίσκουν διέξοδο για έκφραση στα επίπεδα των κοσμικών αιθερικών πεδίων και στα επίπεδα των αιθερικών πεδίων που είναι γνωστά στην ανθρωπότητα στους τρεις κόσμους.

Ο Νόμος των Αντιστοιχιών είναι αλάνθαστος, αν προσεγγισθεί κι εφαρμοσθεί ορθά.

Διδαχθήκατε ότι η πλάνη είναι χαρακτηριστικό που πρέπει να κυριαρχηθεί από το μυημένο καθώς “διαφεύγει” αποκρυφιστικά από τους τρεις κόσμους μέσω του νοητικού πεδίου. (Γοητεία: Ένα Παγκόσμιο Πρόβλημα). Η γοητεία, σας ειπώθηκε, είναι χαρακτηριστικό του αστρικού πεδίου και πρέπει να διασκορπισθεί από το μαθητή καθώς “διαφεύγει” μυστικιστικά στην Ατραπό της Μύησης, όπως ακριβώς ο μυημένος βρίσκεται (αφού κυριαρχήσει την πλάνη) στην Ατραπό της Ανώτερης Εξέλιξης. Η μάγια είναι ρυθμιστικός παράγοντας στα αιθερικά επίπεδα και πρέπει να την αποφύγει και να την υπερνικήσει ο δόκιμος μαθητής καθώς “διαφεύγει” απ’ τη δουλεία του φυσικού πεδίου. Έτσι μαθαίνει να βαδίζει στην Ατραπό της Μαθητείας.

Τα χαρακτηριστικά αυτά είναι ωστόσο μόνο η αντίδραση της ανθρωπότητας στις δραστηριότητες της ντεβαϊκής εξέλι-ξης που ορθά και θεϊκά συνεχίζει το έργο της εκπλήρωσης της θείας θέλησης. Όταν η σφαίρα της δραστηριότητάς τους έρχεται σε επαφή με την ανθρώπινη νοημοσύνη, το αποτέλεσμα πάνω στην ανθρωπότητα (πριν αποκτηθεί η κυριαρχία) είναι να υποχρεώνουν τους ανθρώπους “να περιπλανώνται στα πεδία της μάγια, να πνίγονται στη θάλασσα της γοητείας και ν’ ανταποκρίνονται στην έλξη της πλάνης”.

Σ’ αυτή τη διδασκαλία σας παρουσιάζεται, αν και σε κάπως διαφορετική μορφή, το αρχαίο πρόβλημα της δυαδικότητας που περιλαμβάνει την τεράστια δυναμικότητα της ντεβαϊκής εξέλιξης.

Επηρεάζει σαφώς την ανθρωπότητα· αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι είναι μια έκφραση της όψης θέληση της Σαμπάλλα.

Καθώς ο άνθρωπος αναπτύσσει την όψη θέληση, μαθαίνει να ξεφεύγει απ’ την αύρα της ντεβαϊκής εξέλιξης και το κύριο χρέος της Ιεραρχίας (όσον αφορά τα βασικά ουσιώδη) είναι να “παρέχει άσυλο” σ’ εκείνους που ελευθερώθηκαν απ’ τον ωκεανό των ντεβαϊκών ενεργειών μέσα στον οποίο οι φορείς τους πρέπει αναγκαστικά να κινούνται και να ζουν και να υπάρχουν, αλλά με τον οποίο δεν έχουν διαφορετικά κανένα σημείο επαφής εφόσον ελευθερωθούν με τη δική τους προσπάθεια και θέληση “απ’ τους αγγέλους”.