ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ NEAΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΣΤON ΣΚΟΡΠΙΟ

   ΑΚΡΙΒΗΣ ΩΡΑ Ν. ΣΕΛΗΝΗΣ 09:03 - Δευτέρα 9/11/2026  

ΣΚΟΡΠΙΟΣ

 Η επίδραση των αστερισμών, των ζωδίων –καίτοι διαφοροποιούνται–, των πλανητών καταλήγει ενεργειακά πάνω στα τρία  κατερχόμενα επίπεδα επίγνωσης και γίνεται αισθητή με τη σειρά της στο νοητικό πρώτα πεδίο, μετά στο αστρικό και τέλος στο φυσικό.

 

Για να δημιουργήσουμε ένα σημείο έντασης πάνω στο νοητικό πεδίο, το οποίο θα δράσει ελκτικά προς τις εισρέουσες ενέργειες θα εντοπίσουμε κάποιες ενέργειες που σχετίζονται με τον αστερισμό και το ζώδιο του Σκορπιού.

 

Στόχος μας καθώς το κάνουμε αυτό είναι να αποκρυπτογραφήσουμε το μήνυμα που οι συσχετισμοί ενεργειών ακτινοβολούν και να εγκαινιάσουμε τις κατάλληλες εκείνες εμπειρίες που αναπόφευκτα κι αναπότρεπτα θα μας οδηγήσουν δια του Σκορπιού στην Ατραπό της Μαθητείας και της Μύησης, καθώς ο Σκορπιός ελέγχει τις μυήσεις, πρώτη-δεύτερη-τρίτη και μόνο μετά από την τρίτη μύηση η επιρροή του μειώνεται πάνω στον άνθρωπο.

 

Η Εσωτέρα Αστρολογία μας λέει, καθώς αναλύει το ζώδιο του Σκορπιού, ότι υπάρχουν 4 ζωδιακά σημεία που σχετίζονται με ό,τι ονομάζεται η «έκφραση της προσωπικότητας του Ίδιου του Ηλιακού Λόγου». Αυτά είναι 4 γιατί η προσωπικότητα στοιχειοθετείται από το φυσικό, αστρικό, νοητικό και το ολοκληρωμένο τους σύνολο που ονομάζουμε προσωπικότητα.

 

Τα 4 λοιπόν αυτά ζωδιακά σημεία συστήνουν το φυσικό, αστρικό, νοητικό φορέα και το τέταρτο την προσωπικότητα του Ηλιακού Λόγου.

 

Ο  Θιβετανός μας λέει ότι αυτά είναι: ο ΚΡΙΟΣ, ΛΕΟΝΤΑΣ, ΣΚΟΡΠΙΟΣ, ΥΔΡΟΧΟΟΣ. Ποιο άραγε ζώδιο είναι το φυσικό σώμα του Λόγου, ποιο το αστρικό, ποιο το νοητικό και ποιο εκφράζει την προσωπικότητα;

 

Γράφει ο Θ.Δ. ότι ο Κριός -με τη Μεγάλη Άρκτο- εκφράζει τη θέληση κι είναι το σημείο εκείνο της τετράδας που συνιστά ό,τι ονομάζεται ΑΣΤΕΡΙ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ που κυβερνά τη Σαμπάλλα σε αναφορά με τον πλανήτη Γη.

 

Ο Σκορπιός –με τον Σείριο– είναι το σημείο της τετράδας που ονομάζεται ΑΣΤΕΡΙ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ που κυβερνά την Ιεραρχία σε αναφορά με τη Γη, καθώς η 5η Ιεραρχία (μια έκφραση της δεύτερης όψης της θειότητας) βρίσκεται κάτω από την επιτήρηση ή τον πνευματικό μαγνητικό έλεγχο της Ιεραρχίας του Σειρίου. Αυτές είναι κύριες ελέγχουσες επιδράσεις με τις οποίες εργάζεται ο κοσμικός Χριστός.

 

Ο Υδροχόος –με την Αλκυόνη από τις 7 Πλειάδες– ονομάζεται ΑΣΤΕΡΙ ΤΗΣ ΔΙΑΝΟΙΑΣ ή ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ και στη Γη κυβερνά την Ανθρωπότητα.

 

Ο Λέοντας με τον Πολικό Αστέρα θεωρείται ΑΣΤΕΡΙ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ, είναι το ζώδιο όπου αναπτύσσεται η συνείδηση που τελικά αφιερώνεται στο θείο σκοπό, το ζώδιο δια του οποίου προβάλλει η αυτοσυνείδηση της αναπτυγμένης κι ολοκληρωμένης προσωπικότητας. Αυτή η αυτοσυνείδητη, πανίσχυρη προσωπικότητα. Είναι ο ίδιος ο Ένοικος στο Κατώφλι –Λέων είναι ο αρνητικός προς την Ψυχή Ένοικος στο Κατώφλι– αφού έχει κατακτήσει όλο το συγχωνευμένο σύνολο των χαρακτηριστικών της προσωπικότητας από τα αρχαία χρόνια και έχει από την άλλη εδραιώσει επαφή με την ψυχή.

 

Αυτό που λείπει από το αρχικό τρίγωνο Κριός, Σκορπιός, Υδροχόος είναι η συνείδηση, την οποία προσφέρει ο Λέοντας.

 

Η συνείδηση  δεν διατυπώνει το αντικείμενο της γνώσης της –αυτό το κάνει ο νους–, αλλά σταθεροποιεί το αντικείμενο της γνώσης, το ακινητοποιεί, είναι μια πράξη προσοχής, μια πράξη έντασης.

 

Αυτή είναι η προσωπικότητα, η συνείδηση του συνόλου των χαρακτηριστικών. Ο Λέοντας είναι για τον Ηλιακό Λόγο η προσωπικότητά του.

 

Ο Ένοικος-Λέοντας είναι το πρώτο 'τέλειο' επίτευγμα της ενεργοποιημένης τετράδας. Είναι αυτός που θα επιθυμήσει διακαώς να έρθει σε σχέση με τον Άγγελο της Παρουσίας.

 

Έτσι ο ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ συνιστά το κλειδί για την αγκυροβόληση της τριπλότητας της προσωπικότητας στο φυσικό πεδίο γιατί μέσω της συνείδησης προχωρούμε στον Ένοικο και μέσω του ενοίκου στον Άγγελο της Παρουσίας και επιστροφή –ΑΝΑΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ– στον τόπο που είναι χαμένος, όπως το θέτουν τα αρχαία κείμενα.

 

Σε αναφορά με την Ανθρωπότητα, όταν η προσωπικότητα θα ενεργοποιήσει συνειδητά το κλειδί της κατανόησης και το μετασχηματίσει σε εργαλείο δράσης στον τριπλό κόσμο, οι συνειδητά αυτοεγκαινιαζόμενες κρίσεις συνιστούν το εργαλείο δράσης στη ζωή του μαθητή, μας λέει ο Σκορπιός.

 

Ο μαθητής βάζει τον εαυτό του σε καθοριστικό για το σκοπό του περιβάλλον, όπου οι δοκιμασίες είναι αναπόφευκτες κι αναπότρεπτες.

 

Ως αποτέλεσμα της ετοιμότητάς του για μάχη, θριαμβεύει, γίνεται ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ σε όσους τον περιβάλλουν και τον παρατηρούν, κι αρχίζει προοδευτικά να προχωρά προς την επίτευξη ΟΜΑΔΙΚΗΣ ΕΠΙΓΝΩΣΗΣ και ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗΣ.

 

Σε σχέση με την ατραπό της μαθητείας έχετε τις ακόλουθες γραμμές “επηρεάζουσας ενέργειας”:

1. Τον Σείριο – που εργάζεται με επταπλό τρόπο δια των επτά ακτίνων και των επτά ομάδων τους όπως συνιστούν την ενεργό Ιεραρχία.

2. Τον Σταθερό Σταυρό – μια συγχώνευση τεσσάρων κύριων ενεργειών που εισρέουν στο ηλιακό μας σύστημα, στον πλανήτη μας και στην ανθρωπότητα.

3. Τον Σκορπιό – μια όψη του Σταθερού Σταυρού, που έχει ιδιάζουσα και εξειδικευμένη δυναμικότητα πάνω στην Ατραπό της Μαθητείας και προετοιμάζει με τις δοκιμασίες και τις εξετάσεις του:

α. Την διαδικασία αναπροσανατολισμού δια της οποίας ο άνθρωπος αναρριχάται στο Σταθερό Σταυρό και εγκαταλείπει το Μεταβλητό Σταυρό.

β. Τον μαθητή για την πρώτη, δεύτερη και τρίτη μύηση. Μετά την τρίτη μύηση η ιδιάζουσα δυναμικότητά του για δοκιμασία δε γίνεται πια αισθητή.

4. Την Ιεραρχία – Τον διανεμητικό πράκτορα στα διάφορα βασίλεια της φύσης.

5. Τον Άρη και τον Κρόνο – Αμφότεροι αυτοί οι πλανήτες είναι υπερβολικά δυναμικοί σε σχέση με τη μύηση στη ζωή της Ιεραρχίας· ο Άρης είναι δυναμικός σε σχέση με το Σκορπιό και ο Κρόνος σε σχέση με τον Aιγόκερω. (ΕΑ:199)

 

      «ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ,

ΕΦΕΛΚΥΟΥΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 20.00 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2026

Κείμενο που διαμοιράστηκε

Επανεμφάνιση του Χριστού

Σήμερα μια άλλη αναγνώριση είναι δυνατή. Είναι η αναγνώριση παντού της επικείμενης επανόδου του Χριστού (αν μια τέτοια φράση μπορεί να είναι ακριβής για κάποιον που ποτέ δε μας άφησε!) και των νέων πνευματικών ευκαιριών τις οποίες θα κάνει εφικτές αυτό το γεγονός.

Η βάση γι’ αυτή την αναγνώριση βρίσκεται στη βαθιά εδραιωμένη πεποίθηση που είναι έμφυτη στην ψυχή του ανθρώπου, ότι κάποιος μεγάλος Δάσκαλος, κάποιος Σωτήρας, Αποκαλυπτής, Νομοθέτης ή θείος Εκπρόσωπος πρέπει να προβάλει από τον κόσμο της πνευματικής πραγματικότητας, εξαιτίας της ανθρώπινης ανάγκης και της ανθρώπινης αίτησης. Πάντα ανά τους αιώνες την ώρα της μέγιστης ανάγκης του ανθρώπου και σε ανταπόκριση της εκφρασμένης του αίτησης έχει προβάλλει με διάφορα ονόματα ένας θείος Υιός Θεού. Κατόπιν ήρθε ο Χριστός και φαινομενικά μας άφησε με το έργο Του ημιτελές και χωρίς να ολοκληρώσει το όραμά Του για το ανθρώπινο γένος. Επί δύο χιλιάδες χρόνια φάνηκε ότι όλο το έργο Του είχε εμποδισθεί, ματαιωθεί κι αχρηστευθεί, γιατί η ανάπτυξη των εκκλησιών ανά τους αιώνες δεν αποτελεί απόδειξη της πνευματικής επιτυχίας στην οποία απέβλεπε. Χρειαζόταν κάτι περισσότερο απ’ τις θεολογικές ερμηνείες και την αριθμητική αύξηση των παγκόσμιων θρησκειών (συμπεριλαμβανομένου του Χριστιανισμού και του Βουδδισμού) για ν’ αποδειχθεί επιτυχής η διεξαγωγή της παγκόσμιας αποστολής Του. Όλα φαίνονταν ανέφικτα, απαιτώντας τρεις συνθήκες· μ’ αυτές θα μπορούσε να επιχειρηθεί μια δοκιμή του έργου Του· οι τρεις αυτές συνθήκες είναι σήμερα αποδειγμένα γεγονότα. Πρώτο, όπως είδαμε, μια γενική πλανητική κατάσταση που δυστυχώς (λόγω της ιδιοτέλειας του ανθρώπου) αποδείχθηκε τόσο καταστρεπτικής φύσης ώστε η ανθρωπότητα αναγκάστηκε ν’ αναγνωρίσει την αιτία και την πηγή του ολέθρου· δεύτερο, μια πνευματική αφύπνιση που θα εκπορευόταν απ’ τα μύχια βάθη της συνείδησης του ανθρώπου κι αυτή συμβαίνει σήμερα σαν αποτέλεσμα του Παγκόσμιου Πολέμου (1914-1945)· τρίτο, μια σταθερά αναπεμπόμενη επικλητική κραυγή, προσευχή ή αίτημα που να κατευθύνεται στις υψηλές πνευματικές πηγές, αδιάφορο με ποιο όνομα αποκαλούνται αυτές οι πηγές.

Σήμερα οι τρεις αυτές συνθήκες έχουν εκπληρωθεί και η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει μια νέα ευκαιρία. Η συμφορά που έπληξε την ανθρωπότητα είναι καθολική κι εκτεταμένη· κανείς δε διέφυγε κι όλοι οι άνθρωποι ενεπλάκησαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο – φυσικά, οικονομικά ή κοινωνικά. Η πνευματική αφύπνιση των ανθρώπων παντού (μέσα ή έξω από τις παγκόσμιες θρησκείες και κυρίως έξω απ’ αυτές) είναι γενική και πλήρης και παντού παρατηρείται μια στροφή προς το Θεό. Τα δύο αυτά αίτια προκάλεσαν τελικά – όπως ποτέ πριν – την επικλητική κραυγή της ανθρωπότητας· είναι καθαρότερη, αγνότερη και πιο ανιδιοτελής από κάθε άλλη φορά στην ανθρώπινη ιστορία, διότι βασίζεται σε διαυγέστερη σκέψη και στην κοινή δυστυχία. Η αληθινή θρησκεία προβάλλει πάλι στις καρδιές των ανθρώπων σε κάθε χώρα· αυτή η αναγνώριση μιας θείας ελπίδας και βάσης είναι πιθανό να επαναφέρει τους ανθρώπους στην εκκλησία και τις παγκόσμιες πίστεις, αλλά ασφαλώς θα τους επαναφέρει στο Θεό.

Θρησκεία είναι βέβαια το όνομα που δίνεται στην επικλητική δέηση της ανθρωπότητας, η οποία οδηγεί στην εφέλκυση ανταπόκρισης από το Πνεύμα του Θεού. Το Πνεύμα αυτό εργάζεται σε κάθε ανθρώπινη καρδιά και σε κάθε ομάδα. Εργάζεται επίσης δια της Πνευματικής Ιεραρχίας του πλανήτη. Εξωθεί την Κεφαλή της Ιεραρχίας, τον Χριστό, ν’ αναλάβει δράση και η δράση που αναλαμβάνει θα οδηγήσει στην επιστροφή Του με τους μαθητές Του.

Η ιδέα της επιστροφής του Χριστού είναι πολύ οικεία και η έννοια του Υιού του Θεού που επιστρέφει ανταποκρινόμενος στην ανθρώπινη ανάγκη έχει τη θέση της στη διδασκαλία των περισσότερων παγκόσμιων πίστεων. Πάντα από τότε που αναχώρησε φαινομενικά για τη σφαίρα όπου Τον τοποθέτησαν οι πιστοί, μικρές ομάδες απ’ αυτούς τους ανθρώπους κατέληξαν στην πίστη ότι θα ξαναγυρίσει τη μια ή την άλλη ημερομηνία, όμως πάντα οι προφητείες και οι προσδοκίες τους αποδείχθηκαν εσφαλμένες. Δεν ξαναγύρισε. Οι άνθρωποι αυτοί χλευάσθηκαν από το πλήθος κι επιπλήχθηκαν απ’ τους διανοούμενους. Τα μάτια τους δεν Τον είδαν και δεν υπήρξε καμιά απτή ένδειξη της Παρουσίας Του. Σήμερα χιλιάδες ξέρουν ότι θα έρθει· τα σχέδια της έλευσής Του καταρτίσθηκαν ήδη, αλλά δεν ορίζουν χρονολογία ή ώρα. Ο χρόνος είναι γνωστός μόνο σε δύο ή τρεις, αλλά “ότι ή ώρα ου δοκείτε ο υιός του ανθρώπου έρχεται”. (Ματθ. 24.44.)

Η αλήθεια που δύσκολα αποδέχεται ο ορθόδοξος στοχαστής οποιασδήποτε πίστης είναι το γεγονός ότι ο Χριστός δεν μπορεί να επιστρέψει γιατί πάντα ήταν εδώ στη Γη μας, επιτηρώντας το πνευματικό πεπρωμένο της ανθρωπότητας· ποτέ δε μας εγκατέλειψε, αλλά σε φυσικό σώμα, ασφαλώς προφυλαγμένο (όχι όμως κρυμμένο), καθοδήγησε τις υποθέσεις της Πνευματικής Ιεραρχίας, των μαθητών κι εργατών Του οι οποίοι έχουν δεσμευθεί μαζί Του στη Γήινη υπηρεσία. Μπορεί μόνο να επανεμφανισθεί. Είναι πνευματικό γεγονός ότι όσοι πέρασαν από το σπήλαιο του τάφου στην πληρότητα της αναστάσιμης ζωής, μπορούν να ιδωθούν και ταυτόχρονα να διαφεύγουν απ’ την όραση των πιστών. Η όραση και η αναγνώριση είναι δύο πολύ διαφορετικά πράγματα και μια απ’ τις μεγάλες αναγνωρίσεις του ανθρώπινου γένους στο εγγύς μέλλον θα είναι ότι ο Χριστός ήταν πάντα μαζί μας, συμμεριζόμενος μαζί μας τις συνηθισμένες ευκολίες και τα ιδιάζοντα χαρακτηριστικά του πολιτισμού μας και τα πολλά του δώρα στον άνθρωπο.

Τα αρχικά σημάδια της προσέγγισής Του μαζί με τους μαθητές Του μπορούν ήδη να τα διακρίνουν όσοι σημειώνουν κι ερμηνεύουν ορθά τα σημεία των καιρών. Υπάρχει (μεταξύ αυτών των σημείων) η πνευματική ένωση εκείνων που αγαπούν τους συνανθρώπους τους. Αυτή είναι στην πραγματικότητα η οργάνωση της εξωτερικής φυσικής στρατιάς του Κυρίου – μιας στρατιάς που δεν έχει άλλα όπλα εκτός από την αγάπη, την ορθή ομιλία και τις ορθές ανθρώπινες σχέσεις. Η άγνωστη αυτή οργάνωση έχει προοδεύσει με πρωτοφανή ταχύτητα κατά τη μεταπολεμική περίοδο, διότι η ανθρωπότητα έχει σιχαθεί τα μίση και τις έριδες.

Το γενικό επιτελείο του Χριστού είναι ήδη ενεργό με τη μορφή του Νέου Ομίλου Υπηρετών του Κόσμου· είναι ένα δυναμικό σώμα προδρόμων, που πάντα προηγήθηκε κάθε μεγάλης παγκόσμιας Μορφής στο στίβο της ανθρώπινης ζωής. Το έργο και η επιρροή τους είναι ήδη ορατό κι αισθητό σε κάθε χώρα και τίποτε δεν μπορεί να καταστρέψει ό,τι επιτέλεσαν. Το πνευματικό κι οργανωτικό αποτέλεσμα της εκφραζόμενης κι εκφωνούμενης επίκλησης δοκιμάσθηκε επίσης απ’ το 1935 και η ενέργεια της επικλητικής κραυγής της ανθρωπότητας κατευθύνθηκε σε εκείνους τους αγωγούς που φθάνουν απ’ τη γη στον Υψηλό Τόπο όπου ενοικεί ο Χριστός. Από εκεί διαβιβάσθηκε στις ακόμη υψηλότερες εκείνες σφαίρες όπου η προσοχή του Κυρίου του Κόσμου, του Αρχαίου των Ημερών, του Πατρός όλων συν τις Δημιουργικές Ενέργειες και τις Ζώσες Οντότητες που διαμένουν εκεί μαζί Του, μπορεί να εστιασθεί στην ανθρωπότητα και να γίνουν εκείνα τα βήματα που θα ενσωματώσουν ταχύτερα τους Σκοπούς του Θεού.