ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ NEAΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΣΤΟΝ ΥΔΡΟΧΟΟ

                       ΑΚΡΙΒΗΣ ΩΡΑ Ν. ΣΕΛΗΝΗΣ 14.02 -  Τρίτη 17/2/2026

Επισυνάπταται κείμενο με αστρολογικές αναφορές στην σπουδαία σύνοδο Κρόνου-Ποσειδώνα στον Κριό και τις εκλείψεις, το οποίο βασίζεται στην tropical astrology και βρίσκεται πιο κοντά στην 'εσωτέρα αστρολογία' , καθώς επίσης και η αρχή του Κανόνα Χ από το βιβλίο 'Ακτίνες και Μυήσεις' , που περιέχει πολύ χρήσιμες πληροφορίες για όλες/όλους και πριν την 3η μύηση.

ΚΑΝΟΝΑΣ ΔΕΚΑΤΟΣ 

Οι κανόνες για το έργο μέσα στους πέπλους της μάγια είναι γνωστοί κι έχουν χρησιμοποιηθεί.

Ας διευρύνει ο όμιλος όλες τις σχισμές αυτών των πέπλων κι έτσι ας μπει το φως. Ας μην ακουσθεί πια ο Στρατός της Φωνής κι ας προχωρήσουν οι αδελφοί μέσα στον Ήχο.  Ας γνωρίσουν τότε την έννοια του Ο.Μ. κι ας ακούσουν αυτό το Ο.Μ. όπως ηχείται από Εκείνον που στέκει και περιμένει στο καθαυτό κέντρο της Αίθουσας Συμβουλίου του Κυρίου.

 

Φθάνουμε πλέον στον πιο δυσνόητο και δύσκολο από όλους τους κανόνες για μυημένους· ταυτόχρονα όμως είναι από τους πιο πρακτικούς στην εφαρμογή και μέγιστης χρησιμότητας. Αφορά τα αιθερικά επίπεδα δραστηριότητας. Θα ήθελα να σημειώσετε ότι δεν είπα αιθερικά επίπεδα συνείδησης, γιατί δεν υπάρχει κάτι τέτοιο όπως η συνείδηση στα αιθερικά πεδία. Τα τέσσερα πεδία που αποτελούν τα αιθερικά επίπεδα του φυσικού πεδίου είναι η κατώτατη αντιστοιχία των τεσσάρων πεδίων όπου είναι ενεργές η Ενάδα και η Πνευματική Τριάδα και – όπως συχνά σας είπα – στα επίπεδα αυτά δεν υπάρχει κάτι τέτοιο σαν τη συνείδηση όπως την κατανοούμε. Υπάρχει μόνο μια κατάσταση ύπαρξης και δραστηριότητας για την οποία δεν έχουμε επαρκείς ή επεξηγηματικές λέξεις.

Τα τέσσερα ανώτερα πεδία του ηλιακού μας συστήματος είναι τα τέσσερα κοσμικά αιθερικά πεδία και μια από τις γραμμές ανάπτυξης (που αντιμετωπίζει ο μυη-μένος) είναι να λειτουργεί επαρκώς σε ανταπόκριση στη ζωή του πλανητικού Λόγου σ’ αυτά τα πεδία. Αυτό σε τελική ανάλυση συνιστά το κύριο πεδίο ανέλιξης και αποκτηθείσας σοφίας για κάθε μυημένο πάνω απ’ τον τρίτο βαθμό.

Στην παραπάνω παράγραφο σας παρουσίασα μια νέα αντίληψη για τη μύηση – που υπονοείτο πάντα στη διδασκαλία, αλλά δε θιγόταν καθόλου και ποτέ ως τώρα σε κάθε συζήτηση για την εκπαίδευση μυημένων.

Στον κανόνα, όπως δόθηκε στους υποψηφίους, ο μαθητής προειδοποιείται να εργάζεται σ’ αυτά τα επίπεδα σύμφωνα με τις μεθόδους της ντεβαϊκής ή αγγελικής εξέλιξης. Ο κανόνας έχει ως εξής:

Ο Στρατός της Φωνής, οι ντέβα στις πυκνές τάξεις τους εργάζονται ακατάπαυστα. Ας επιδοθεί ο μαθητής στην εξέταση των μεθόδων τους· ας μάθει τους κανόνες με τους οποίους εργάζεται ο Στρατός μέσα στους πέπλους της μάγια.

Οι ιδιαίτεροι αυτοί ντέβα στις “πυκνές τάξεις τους” είναι οι διευθύνοντες πράκτορες της θείας ενέργειας που εκτελεί τους σκοπούς της Θεότητας στο φυσικό πεδίο. Εργάζονται μόνο σε αιθερικά επίπεδα – είτε στο φυσικό μας πεδίο είτε στα κοσμικά αιθερικά επίπεδα. Είναι συνεπώς ενεργοί στο βασίλειο της μάγια, που είναι το αιθερικό πεδίο όπως το κατανοούμε συνήθως, ή στα πεδία της Πνευματικής Τριάδας.

Δεν είναι ενεργοί στα τρία χονδροειδή φυσικά επίπεδα ούτε στο αστρικό ή το νοητικό πεδίο, ούτε στο α-νώτατο ή λογοϊκό πεδίο. Εκεί σωπαίνουν ή λανθάνουν, αλλά δεν είναι ενεργοί. Είναι οι μεγάλοι “ωθητικοί παράγοντες” σε εκδήλωση, που οργανώνουν την ουσία, διευθύνουν την πολλαπλότητα των ζωών και όντων που απαρτίζουν τις μορφές δια των οποίων ο Θεός εκφράζει τη θειότητα. Κατά μια ιδιάζουσα έννοια είναι η ενσωμάτωση του θείου σκοπού στα πεδία της Ενάδας και της Τριάδας, όπως ακριβώς το άθροισμα των ενερ-γειών στο αιθερικό σώμα του ανθρώπου είναι αποτέλεσμα της εσώτερης διεύθυνσής του κι αιτία της εξωτερικής του εκδήλωσης.

Για να κατανοήσει πληρέστερα τη λειτουρ-γία των ντεβαϊκών δυνάμεων, ο άνθρωπος πρέπει να φθάσει σε κάποια κατανόηση των δυνάμεων του αιθερικού του σώματος, οι οποίες με τη σειρά τους είναι συνέπεια του σημείου επίτευξής του – μιας επίτευξης που καταδεικνύεται απ’ την αστρική (συναισθηματική) και νοητική του φύση και δραστηριότητες. Αυτές υποδεικνύουν το σημείο ανάπτυξής του.

Οι ντέβα είναι οι πράκτορες της θείας θέλησης γιατί είναι συνέπεια του σημείου επί-τευξης του πλανητικού μας Λόγου, όπως υφίσταται έξω από τα επτά πεδία της σφαί-ραςύπαρξής μας, του κοσμικού φυσικού πεδίου. Ρυθμίζονται από τον κοσμικό αστρικό και νοητικό Του φορέα. Κατά μια σαφή έννοια είναι οι πράκτορες του Παγκόσμιου Νου, παρότι δεν είναι νοητικοί όπως κατανοούμε αυτό τον όρο.

Θεωρούνται μερικές φορές σαν τυφλές δυνάμεις, αλλά αυτό συμβαίνει μόνο επειδή λαμβάνουν την έμπνευ-σή τους από επίπεδα θείας επίγνωσης έξω από την περιοχή της ανθρώπινης συνείδησης, ανεξάρτητα πόσο υψηλής ή χρησιμοποιούμενης με την πιο πλατιά εκδοχή της.

Ο ελέγχων Πράκτοράς τους στην εκδήλωση είναι το Τρίγωνο Ενέργειας στο οποίο δίνουμε το όνομα των “Τριών Βουδδών Δράσης”.

Συνεπώς συνδέονται στενά με την τρίτη όψη της θειότητας. Είναι ουσιαστικά ο “οφθαλμός μέσα στο Τρίγωνο” – ένα πολύ οικείο σύμβολο για πολλούς σήμερα. Είναι η έκφραση σε δραστηριότητα του “Παντεπόπτη Οφθαλμού”· με τη μεσολάβησή τους ο Θεός βλέπει και μέσω αυτών και της ενέργειας που διευθύνεται μέσω αυτών, κατευθύνει τη δημιουργική διαδικασία.

Βρίσκο-νται υπό τον πλήρη έλεγχο των τριών Βουδδών Δράσης, οι Οποίοι είναι τα κοσμικά Πρωτότυπα των Κυρίων των τριών κύριων ακτίνων, όχι όμως με την έννοια που νοείται συνήθως όταν οι ακτίνες εξετάζονται στη σχέση τους με τον άνθρωπο. Είναι η αντιστοιχία των τριών αυτών ακτίνων και είναι υπεύθυνοι για ολόκληρο το εκδηλωμένο σύμπαν, αλλά μόνο μέσα στα όρια της τρίτης όψης, της έκφρασης του Παγκόσμιου Νου.

Έρχονται απ’ το κοσμικό νοητικό πεδίο, όπως ακριβώς η ενέργεια – διακριτικό της δεύτερης όψης – έρχεται από το κοσμικό αστρικό πεδίο.

Ο Θεός είναι νους. Ο Θεός εί-ναι νοήμων λειτουργία. Ο Θεός είναι δημιουργική δραστηριότητα. Αυτές είναι οι ποιότητες της ντεβαϊκής εξέλιξης.

Ο Θεός είναι αγάπη. Ο Θεός είναι σχέση. Ο Θεός είναι συνείδηση. Αυτές είναι οι τρεις ποιότητες της Χριστικής εξέλιξης.

Η τελευταία αυτή εξέλιξη συνεχίζεται μέσα στη δημιουργηθείσα σφαίρα επιρροής της τρίτης όψης.

Ο Θεός είναι ζωή. Ο Θεός είναι πυρ. Ο Θεός είναι αγνό ον. Αυτές είναι οι ποιότητες της όψης πνεύμα, της παντοδύναμης όψης της Θεότητας.

Και οι τρεις αυτές όψεις εστιάζονται και βρίσκουν διέξοδο για έκφραση στα επίπεδα των κοσμικών αιθερικών πεδίων και στα επίπεδα των αιθερικών πεδίων που είναι γνωστά στην ανθρωπότητα στους τρεις κόσμους.

Ο Νόμος των Αντιστοιχιών είναι αλάνθαστος, αν προσεγγισθεί κι εφαρμοσθεί ορθά.

Διδαχθήκατε ότι η πλάνη είναι χαρακτηριστικό που πρέπει να κυριαρχηθεί από το μυημένο καθώς “διαφεύγει” αποκρυφιστικά από τους τρεις κόσμους μέσω του νοητικού πεδίου. (Γοητεία: Ένα Παγκόσμιο Πρόβλημα). Η γοητεία, σας ειπώθηκε, είναι χαρακτηριστικό του αστρικού πεδίου και πρέπει να διασκορπισθεί από το μαθητή καθώς “διαφεύγει” μυστικιστικά στην Ατραπό της Μύησης, όπως ακριβώς ο μυημένος βρίσκεται (αφού κυριαρχήσει την πλάνη) στην Ατραπό της Ανώτερης Εξέλιξης. Η μάγια είναι ρυθμιστικός παράγοντας στα αιθερικά επίπεδα και πρέπει να την αποφύγει και να την υπερνικήσει ο δόκιμος μαθητής καθώς “διαφεύγει” απ’ τη δουλεία του φυσικού πεδίου. Έτσι μαθαίνει να βαδίζει στην Ατραπό της Μαθητείας.

Τα χαρακτηριστικά αυτά είναι ωστόσο μόνο η αντίδραση της ανθρωπότητας στις δραστηριότητες της ντεβαϊκής εξέλι-ξης που ορθά και θεϊκά συνεχίζει το έργο της εκπλήρωσης της θείας θέλησης. Όταν η σφαίρα της δραστηριότητάς τους έρχεται σε επαφή με την ανθρώπινη νοημοσύνη, το αποτέλεσμα πάνω στην ανθρωπότητα (πριν αποκτηθεί η κυριαρχία) είναι να υποχρεώνουν τους ανθρώπους “να περιπλανώνται στα πεδία της μάγια, να πνίγονται στη θάλασσα της γοητείας και ν’ ανταποκρίνονται στην έλξη της πλάνης”.

Σ’ αυτή τη διδασκαλία σας παρουσιάζεται, αν και σε κάπως διαφορετική μορφή, το αρχαίο πρόβλημα της δυαδικότητας που περιλαμβάνει την τεράστια δυναμικότητα της ντεβαϊκής εξέλιξης.

Επηρεάζει σαφώς την ανθρωπότητα· αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι είναι μια έκφραση της όψης θέληση της Σαμπάλλα.

Καθώς ο άνθρωπος αναπτύσσει την όψη θέληση, μαθαίνει να ξεφεύγει απ’ την αύρα της ντεβαϊκής εξέλιξης και το κύριο χρέος της Ιεραρχίας (όσον αφορά τα βασικά ουσιώδη) είναι να “παρέχει άσυλο” σ’ εκείνους που ελευθερώθηκαν απ’ τον ωκεανό των ντεβαϊκών ενεργειών μέσα στον οποίο οι φορείς τους πρέπει αναγκαστικά να κινούνται και να ζουν και να υπάρχουν, αλλά με τον οποίο δεν έχουν διαφορετικά κανένα σημείο επαφής εφόσον ελευθερωθούν με τη δική τους προσπάθεια και θέληση “απ’ τους αγγέλους”.

    «ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 20.30 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026

                                                  Κείμενο που διαμοιράστηκε

(συνέχεια από την Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας,  σελ. 700)

Ένα άλλο θέμα που επιμελείται η Ιεραρχία αυτή τη στιγμή ενόψει των επερχόμενων αναγκαίων προσαρμογών, είναι η ανακάλυψη ζηλωτών κι εκείνων σ’ όλες τις χώρες οι οποίοι βρίσκονται κοντά στην αποδεγμένη μαθητεία, ώστε το πρόβλημα της γλώσσας να παρουσιάζει μικρή δυσκολία. Αφού ανακαλύψει τέτοιους ανθρώπους, το επόμενο βήμα Της είναι να τους υποβάλει σε μια διαδικασία εκπαίδευσης στην τηλεπαθητική δεκτικότητα, έτσι ώστε να είναι ευαίσθητοι στην ιεραρχική εντύπωση. Την ίδια στιγμή η ενόρασή τους απαιτεί διέγερση, αλλά – καθώς η ενόραση είναι άχρηστη κι απροσπέλαστη δίχως μια νοημοσύνη υψηλού βαθμού – όλοι αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να αναζητηθούν στα νοητικά επίπεδα. Η κατοχή του αφηρημένου νου δεν επαρκεί. Είναι χρήσιμος γιατί εγγυάται την ικανότητα του ζηλωτή να κατασκευάσει την ανταχκάρανα· ωστόσο είναι εντελώς εφικτό να κατέχει μια καλά αναπτυγμένη αφηρημένη συνείδηση κι όμως την ίδια στιγμή να είναι εντελώς στερημένος από κάθε ενορατική αντίληψη.

Για παράδειγμα, αυτός είναι ο κύριος περιορισμός του Ζ… Είναι ένας υγιής αφηρημένος διανοητής κι αυτοί είναι κάπως σπάνιοι, επειδή είναι συνήθως μη-πρακτικοί ιδεαλιστές. Ωστόσο δεν είναι ακόμη έστω και λίγο ενορατικός. Θα μπορούσε εύκολα να γίνει – εφόσον έκανε ορισμένες αναγκαίες υποχωρήσεις.

Μιλώντας βασικά, η ενόραση δεν αποκαλύπτει τις εσωτερικές αλήθειες. Αυτές έρχονται πάνω σε άλλη γραμμή πνευματικής αντίληψης. Η ενόραση είναι ουσιαστικά το όργανο της ομαδικής αντίληψης κι αυτή που ανυψώνει τελικά την προσωπικότητα στην ορθή της θέση σαν πράκτορα της Ψυχής στον όμιλο. O Ζ… έχει μια υγιή θεωρία ως προς τις ομαδικές στάσεις και το ομαδικό έργο και θα εκπλαγεί υπερβολικά απ’ αυτές τις δηλώσεις μου. Αλλά – όσο μονώνεται απ’ τις θερμές ομαδικές επαφές κι αποτυγχάνει ν’ αναζητήσει (στο όνομα της υπηρεσίας) την αγάπη του ομίλου κι όσο αποτυγχάνει να αναγνωρίσει το σφάλμα και το δικό του ρόλο σε κάθε τωρινό λάθος οποτεδήποτε συμβαίνει κι όσο μεταφέρει την ευθύνη στους άλλους όταν πρέπει να κατηγορεί τον εαυτό του, θα αποτυγχάνει να καταγράψει τις ενορατικές πληροφορίες, επειδή θα παρεμβαίνουν οι αντιδράσεις της προσωπικότητάς του. Δεν πρέπει να εξαπατάται απ’ το γεγονός ότι οι άνθρωποι τον αγαπούν όταν βρίσκεται στην έδρα· αυτό είναι ομαδικό έργο, αλλά δε σημαίνει ότι ουσιαστικά εργάζεται με τον όμιλο. Πρέπει να μάθει ότι προς το παρόν είναι θεατής στον όμιλο κι όχι τμήμα του κι ότι εστιάζεται κυρίως στην “παράδοση αγαθών” (αν μπορώ να χρησιμοποιήσω την Αμερικάνικη φράση σας) στην προσωπικότητά του και τις απαιτήσεις της κι όχι στον όμιλο. Είναι δύσκολο γι’ αυτόν να το αντιληφθεί και πρέπει να του δοθεί χρόνος. Θέλει να κάνει το καλό, πνευματικά κι εσωτερικά, αλλά χρειάζεται να συλλάβει το γεγονός πως αυτό γίνεται με αγάπη και κατανόηση κι όχι με τη διανόηση. Μονώνεται απ’ την ισχυρή του επιθυμία να κάνει το καλό σύμφωνα με τις θεωρίες του και την προσωπικότητά του, αποδεικνύοντας έτσι το άδραγμα που πρέπει να έχει η ψυχή του πάνω στην προσωπικότητά του. Αυτό δημιουργεί φραγμούς, αλλά η μόνωση κι ο χωριστικός τοίχος ανάμεσα σ’ αυτόν και τους συνεργάτες του είναι πολύ λεπτός και μπορεί πολύ εύκολα να “σχισθεί στα δύο”, αν το επιτρέψει η υπερηφάνειά του κι αν φτάσει να αναγνωρίσει την ισότητα με όλους στον όμιλο με τους οποίους συνδέεται και με τα πιο ασήμαντα μέλη αυτού του ομίλου· δεν το έχει κάνει ακόμη – παρά τα όσα πιστεύει για τον εαυτό του.

O προβολέας της Ιεραρχίας σαρώνει τον πλανήτη διαλέγοντας άνδρες και γυναίκες εδώ και εκεί απ’ τη μάζα των ανθρώπων. Καταδεικνύουν εσωτερικές δυνατότητες και στις ζωές τους η αγάπη της ανθρωπότητας και η αγάπη του Χριστού είναι ένας βασικός και θεμελιώδης παράγοντας.

O συνήθης αφοσιωμένος άνθρωπος που δεσμεύεται κι αφιερώνεται διαρκώς στον Χριστό ή στους Διδασκάλους με ένα πνεύμα λατρείας, δε θα επιλεγεί για την ειδική αυτή εκπαίδευση. Oι στάσεις του και η ανάπτυξη παρεμβαίνουν βίαια ανάμεσα στον ίδιο και το σκοπό του. O άνθρωπος που λησμονεί τον εαυτό του κι ενδιαφέρεται περισσότερο να βοηθήσει τα δυστυχισμένα ανθρώπινα όντα, αλλά ωστόσο είναι σταθερά πεπεισμένος για τον παράγοντα των αόρατων κόσμων, είναι ο άνθρωπος ο οποίος αναζητείται αυτή τη στιγμή.

Όταν βρεθούν αυτοί οι άνδρες κι οι γυναίκες, το έργο του μυημένου που τους ανακαλύπτει είναι να φροντίσει να πληροφορηθεί ο ζηλωτής με τη μια ή την άλλη μορφή για το ιεραρχικό Σχέδιο, για την επανεμφάνιση του Χριστού (με κάποιο γνωστό όνομα για το θρησκευτικό υπόβαθρο του ζηλωτή) και για τις θεμελιώδεις και αναγκαίες αποκρυφιστικές αλήθειες – με ιδιαίτερη έμφαση στο Νόμο του Αιτίου και Αποτελέσματος και δευτερευόντως στο Νόμο της Επαναγέννησης. O Νόμος του Αιτίου και Αποτελέσματος είναι πολύ πιο σημαντικός από το Νόμο της Επαναγέννησης, επειδή απαιτεί δράση από μέρους του ζηλωτή κι αυτή η δράση ρυθμίζει αναπόφευκτα το μέλλον. Δεν υπάρχει τίποτε που μπορεί να κάνει για το Νόμο της Επαναγέννησης, παρά να υποταγεί και να είναι ευγνώμων που συνεχίζει να του παρουσιάζεται η ευκαιρία.

Όσον αφορά τις πολλές άλλες προσαρμογές που πρέπει να κάνουν τα Μέλη της Ιεραρχίας στους πολλούς διαφορετικούς βαθμούς Τους σ’ ό,τι μπορεί να ονομασθεί ζωή και συνήθειες της προσωπικότητάς Τους, δεν έχω να πω τίποτε. Ξέρω πολύ καλά τα ερωτήματα που προβάλλουν στο νου σας και θα ήθελα να θίξω ένα ή δύο απ’ αυτά. Για παράδειγμα, μερικοί από σας ρωτάτε:

1. Πώς θα εμφανισθούν αυτά τα Μέλη της Ιεραρχίας στους διάφορους βαθμούς Τους στη γη; Θα έρθουν με τη μέθοδο της συνηθισμένης γέννησης, της παιδικής ηλικίας και της ωριμότητας; Κάποιοι μυημένοι μπορεί ν’ ακολουθήσουν το συνηθισμένο αυτό σχήμα, κάποιοι περνούν ήδη σήμερα απ’ αυτό και βρίσκονται στο στάδιο της βρεφικής ηλικίας και της εφηβείας· σ’ αυτούς θα ανατεθεί ένα μεγάλο τμήμα του προπαρασκευαστικού έργου. Κάποιοι δε θα περάσουν απ’ αυτές τις σχετικά περιοριστικές φάσεις, αλλά θα πηγαινοέρχονται μεταξύ του εξωτερικού κόσμου και του κόσμου της ιεραρχικής προσπάθειας· μερικές φορές θα είναι παρόντες σε φυσικά σώματα και μερικές φορές όχι. Αυτή η μέθοδος δραστηριότητας δε θα είναι εφικτή όσο θα απαιτούνται από τις αρχές οι τωρινοί εθνικοί και διεθνείς κανόνες ταυτοποίησης των πολιτών με τα διαβατήρια και την επισταμένη έρευνα στα λιμάνια και στα αεροδρόμια· τέτοιοι άνθρωποι όπως αυτοί οι “μεταβατικοί μυημένοι” δε θα είναι δυνατό να ταυτοποιηθούν. Συνεπώς αυτή η μορφή  εμφάνισης θα καθυστερήσει για λίγο. Κάποιοι Διδάσκαλοι θα δημιουργήσουν αυτό που στη γλώσσα της Ανατολής ονομάζεται “μαγιαβιρούπα” – ένα φορέα έκφρασης που δομείται από ατομική φυσική και αστρική ουσία και από ουσία του συγκεκριμένου νοητικού. Μπορούν να τον δημιουργήσουν κατά βούληση, να τον χρησιμοποιήσουν κατά βούληση και να τον εξαφανίσουν κατά βούληση· συνεπώς το πρόβλημά Τους δεν είναι τόσο οξύ στο θέμα της εμφάνισης και της εξαφάνισης όσο είναι για το μυημένο που δεν μπορεί να δημιουργήσει μ’ αυτό τον τρόπο ώστε να ικανοποιήσει το σκοπό του και την υπηρεσία του.

2. Θα εμφανισθούν άραγε όλα τα Μέλη της Ιεραρχίας την ίδια στιγμή; Φυσικά όχι. Η εμφάνιση αυτών των μυημένων και των Διδασκάλων θα αρχίσει με μεμονωμένα μέλη που θα εμφανίζονται και θα ζουν μεταξύ των ανθρώπων, θα έρχονται το ένα μετά το άλλο, θα κάνουν το αναγκαίο έργο και θα επιστρέφουν από τις πύλες του φαινομενικού θανάτου στο εσώτερο υποκειμενικό Άσραμ και μετά θα εμφανίζονται πάλι με τη μια ή την άλλη από τις μεθόδους που αναφέρθηκαν πιο πάνω.  Το έργο αυτών των μαθητών στην ανθρώπινη συνείδηση αναγνωρίζεται ήδη κι έχουν καταφέρει ήδη να αλλάξουν τη συνείδηση καιτη σκέψη πολλών εκατομμυρίων. Αυτή η διαδικασία συνεχίζεται γι’ αρκετό χρόνο κι άρχισε γύρω στο 1860. Oι ιδέες τους διαπερνούν ήδη την παγκόσμια σκέψη. Θα σας υπενθύμιζα επίσης (για ενθάρρυνσή σας) ότι κι εγώ είμαι ανάμεσα σ’ αυτό τον αριθμό των εργαζόμενων μυημένων (γιατί σε τελική ανάλυση αυτό είναι κάθε Διδάσκαλος) κι ότι από το φυσικό μου αγκυροβόλιο, δηλ. το φυσικό μου σώμα και το χώρο μου στη βόρεια Ινδία και σε συνεργασία μ’ ένα μαθητή, την Α.Α.Μπ. κι επίσης τον Φ.Μπ. έκανα πολλά για να φέρω κάποιες έννοιες (παλιές κι όμως νέες στην παρουσίασή τους) στη συνείδηση της ανθρωπότητας. Έκανα επίσης πολλά για να διεγείρω από τη λανθάνουσα κατάσταση σε δυναμικότητα την ενστικτώδη καλή θέληση των ανθρώπων. Το αναφέρω αυτό όχι σαν μια μοναδική επίτευξη· υπάρχουν πολλοί άλλοι Διδάσκαλοι οι Oποίοι – με τους μαθητές Τους – βρίσκονται σήμερα να λειτουργούν ενεργά στις ανθρώπινες υποθέσεις και να μοχθούν κάτω από αντίξοες συνθήκες να αλλάξουν την τάση της ανθρώπινης σκέψης από έναν ειλικρινή υλισμό σε μια γνήσια πνευματική έφεση.

Υπάρχουν πολλά άλλα ερωτήματα που προβάλλουν στο νου των αναγνωστών μου κι όσο λιγότερο είναι προχωρημένοι, τόσο μεγαλύτερα θα είναι τα ερωτήματα και μεγαλύτερη η έμφαση πάνω στις υλιστικές και συνεπώς μη σημαντικές όψεις του όλου θέματος. Μ’ αυτά δεν έχω πρόθεση να ασχοληθώ, παρότι γνωρίζω ποια είναι, όπως και η Α.Α.Μπ. Δεν έχουν καμιά ζωτικότητα και θα απαντηθούν μόνα τους στον κατάλληλο χρόνο.

Όταν αναπτυχθεί περισσότερο το έργο της προετοιμασίας του νου των ανθρώπων, όταν η γνώση της ύπαρξης των Διδασκάλων και της ιεραρχικής Τους προσπάθειας και της ενωμένης Ιεραρχίας του πλανήτη μας θα είναι μια γενικά αναγνωρισμένη αλήθεια κι όταν η ενεργός καλή θέληση θα αναγνωρίζεται σε όλες τις χώρες σαν ένα πραγματικό εθνικό κεφάλαιο, τότε η ταχύτητα της εξωτερίκευσης της Ιεραρχίας θα αυξηθεί πολύ· τότε τα πέντε πνευματικά κέντρα θα αρχίσουν να παίρνουν συγκεκριμένη μορφή και θα απαιτήσουν επίσης την αναγνώριση· οι όμιλοι που θα εργάζονται εκεί θα γίνουν γνωστοί και θα βρίσκονται επίσης σε στενή επαφή μεταξύ τους. Από εκείνη τη στιγμή το δίκτυο των μυημένων και των μαθητών υπό τη διεύθυνση των Διδασκάλων θα είναι παγκόσμιο και σε κάθε πεδίο της ανθρώπινης έκφρασης η γνώμη αυτών των ανδρών και γυναικών και των Διδασκάλων που θα προΐστανται στα πέντε αυτά κέντρα και τους συνδεόμενους ομίλους Τους θα θεωρείται ότι έχει τεράστια αξία για κάθε κυβερνητική, οικονομική και κοινωνική οργάνωση.

Τότε – κάτω από ένα μεγάλο κύμα πνευματικής έμπνευσης – το θείο πνεύμα της προσδοκίας για την επανεμφάνιση του Χριστού θα σαρώσει ολόκληρο τον κόσμο· τότε θα θεωρείται πιστευτό και αξιόπιστο και ο ερχομός Του θα προσφέρει το σπέρμα κάθε παγκόσμιας ελπίδας· ο λόγος γι’ αυτή θα είναι ότι οι πιο σεβαστοί, φωτισμένοι και καλλιεργημένοι άνθρωποι του πλανήτη θα Τον αναζητούν. Και τότε, αδελφοί μου, θα έρθει φέρνοντας νέες ενέργειες αγάπης και συμπόνιας κι εκπληρώνοντας το πνεύμα της νέας φώτισης· στα σημαντικά αυτά γεγονότα πρέπει να προστεθεί επίσης η νέα αποκάλυψη την οποία αναμένουν όλοι οι άνθρωποι και στην οποία θα είναι σε θέση να ανταποκριθούν λόγω της αναγκαίας και νέας διέγερσης.

Πολλοί που διαβάζουν αυτό το τμήμα των οδηγιών μου θα απογοητευθούν (τόσο μάταιος κι ανόητος είναι ο ανθρώπινος νους σε τόσες πολλές περιπτώσεις), επειδή δε διαλέγω να εξετάσω τώρα τα μέσα με τα οποία τα Μέλη της Ιεραρχίας θα προσαρμοσθούν στις σύγχρονες συνθήκες ζωής, την τροφή με την οποία θα τρέφονται κι αν θα παντρεύονται ή όχι. Θα πω ένα μόνο πράγμα: θα πάρουν τη σύγχρονη ζωή κι ό,τι σημαίνει και θα προχωρήσουν για να καταδείξουν πώς αυτή η ζωή (το κανονικό προϊόν της εξελικτικής διαδικασίας) μπορεί να βιώνεται θεία· θα εκφράσουν το ανώτατο ιδανικό του γάμου (θα σας υπενθύμιζα εδώ ότι πολλοί Διδάσκαλοι είναι παντρεμένοι και δημιούργησαν οικογένειες) και θα εκδηλώσουν την αρχή που υπόκειται στη διαιώνιση της φυλής των ανθρώπων· θα δείξουν επίσης πώς όλη η ζωή είναι μία ζωή, ότι η μορφική φύση είναι πάντα μια θυσιαστική ενότητα στο απέραντο σχήμα της θείας εκδήλωσης· θα μας δείξουν επίσης πως οτιδήποτε κάνουμε, είτε τρώμε είτε πίνουμε, όλα πρέπει να γίνουν κάτω από σωστό, μετριοπαθή και φυσικό νόμο και με ένα πνεύμα αγαπητικής κατανόησης και πάντα για τη δόξα του Θεού. Θα εκφράζουν διευθετημένη, μετριοπαθή ζωή σ’ όλα τα πράγματα και θα καταδείξουν επίσης τη δυνατότητα ύπαρξης στη γη ανθρώπων που δεν έχουν εσφαλμένες κλίσεις και κακές ποιότητες στη φύση τους. Θα στέκουν σαν ζωντανά παραδείγματα της καλής θέλησης, της αληθινής αγάπης, της νοήμονα εφαρμοσμένης σοφίας, της πολύ καλής φύσης και του χιούμορ και της κανονικής ζωής. Θα είναι τόσο κανονικοί ώστε θα διαφεύγουν της προσοχής για ό,τι είναι.

Τελικά θα καταδείξουν σε όλους γύρω Τους τη σημασία του ορθού κινήτρου, την ομορφιά της ανιδιοτελούς υπηρεσίας και μια εναργή διανοητική αντίληψη. Αυτή, αδελφοί μου, είναι μια τόσο κοινότυπη δήλωση απ’ τη σκοπιά του καλοπροαίρετου προσώπου, ώστε η αξία της μπορεί να διαφύγει της προσοχής σας. Είναι όμως μια δήλωση την οποία θα σας πει οποιοσδήποτε μυημένος, αξίζει τη μεγαλύτερη προσοχή κι εξέτασή σας – μια εξέταση που πρέπει ν’ ακολουθείται από μια προσπάθεια να εκφράσετε τις ίδιες ποιότητες πάνω στο δρόμο σας προς τη Θύρα της Μύησης. 

       Δ Ι Α Λ Ο Γ Ι Σ Μ Ο Σ 

ΕΠΙΚΚΛΗΣΗ ΣΕΙΡΙΟΥ

ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΗ ΜΕ ΤΗ ΘΕΙΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, 
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΤΟΥ ΝΟΥ, ΤΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ  

Τετάρτη 21 Iανουαρίου 2026 στις 21.00

πραγματοποιείται –2 φορές το μήνα– βράδυ Τετάρτης 

FIXATION-ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΓΙΩΣΗΣ & ΣΕΙΡΙΟΣ

 

O Nόμος της Παγίωσης είναι ο διέπων νόμος του νοητικού πεδίου κι έχει τη μείζονα αντιστοιχία του στο Nόμο του Kάρμα επί των κοσμικών νοητικών επιπέδων. «Όπως σκέφτεται ο άνθρωπος, έτσι και είναι»· ανάλογες με τις σκέψεις του είναι οι επιθυμίες και οι πράξεις του κι έτσι προκύπτει το μέλλον.

Παγιώνει για λογαριασμό του το προκύπτον κάρμα.

 

H λέξη «Παγίωση» επιλέχθηκε για δύο λόγους: Πρώτο, επειδή η λέξη υπονοεί την ικανότητα του στοχαστή να διαμορφώνει το πεπρωμένο του και δεύτερο, επειδή η λέξη συνεπάγεται μια σταθεροποιητική ιδέα, εφόσον καθώς βαίνει η εξέλιξη, το Eγώ ανελίσσει την ικανότητα σχηματισμού σαφώς συγκεκριμένων σκεπτομορφών και –δια των σταθερών αυτών προϊόντων– την ικανότητα της καταστολής των διακυμάνσεων του αστρικού σώματος (εξαγνισμός).

 

Aυτός ο νόμος του πέμπτου ή νοητικού πεδίου είναι ένας από τους σπουδαιότερους νόμους. Eίναι ο νόμος υπό τον οποίο η ανελισσόμενη προσωπικότητα δομεί το αιτιώδες σώμα στη διάρκεια πολλών ζωών· παγιώνει την ενυπάρχουσα ύλη σ’ αυτό το σώμα –η οποία τοποθετήθηκε εκεί απ’ τον άνθρωπο με την πάροδο των αιώνων– και την κρυσταλλώνει.

 

Πριν από την τέταρτη Mύηση η κρυστάλλωση είναι πλήρης και λαμβάνει χώρα η αναπό-φευκτη συντριβή που είναι αποτέλεσμα της κρυστάλλωσης όλων των μορφών, απελευθερώνοντας την ενοικούσα ζωή για περαιτέρω πρόοδο.

 

Όλες οι μορφές δεν είναι παρά εμπόδια και περιορισμοί και πρέπει τελικά ν’ απέλθουν, όμως έχουν την αναγκαία θέση τους στην ανάπτυξη της φυλής.

 

Στο τέλος διασπάται το αιτιώδες σώμα ολόκληρης της φυλής.

 

O νόμος διέπει την κρυστάλλωση κάθε μορφής πριν την τελική της συντριβή στη διαδικασία της εξέλιξης.

 

Διέπει τον χρόνο επαναγέννησης, όντας ένας από τους επικουρικούς κλάδους του Νόμου του Kάρμα. (Ο θάνατος κάθε κύκλου ενσάρκωσης είναι ΕΞΑΓΝΙΣΜΟΣ από μόνος του)

 

Kαθένας από τους επτά επικουρικούς νόμους συνδέεται με έναν απ’ τους κοσμικούς νόμους ή με το Σειριακό Nόμο του Kάρμα.

 

Πρέπει πάντα να θυμόμαστε ότι η συνείδηση του κοσμικού νοητικού πεδίου αποτελεί το λογοϊκό στόχο επίτευξης κι ότι ο Σειριακός Λόγος είναι για τον ηλιακό μας Λόγο ό,τι είναι το ανθρώπινο Eγώ για την προσωπικότητα.

 

O Nόμος του Kάρμα ή της κοσμικής Παγίωσης αποτελεί νόμο του κοσμικού νοητικού πεδίου κι ελέγχει τον αντίστοιχο νόμο του συστήματός μας.

 

Στον πέμπτο γύρο ο νόμος αυτός θα δράσει σαν διαχωριστής, κρυσταλλώνοντας και παγιώνοντας πρόσκαιρα σε δύο μεγάλες τάξεις τις ανθρώπινες Eνάδες καθώς εξελίσσονται.

 

Η μία ομάδα (που θα περιέχει εκείνους που θα επιτύχουν το στόχο) θα διαφύγει τότε βαθμιαία από την κυριαρχία αυτού του νόμου και θα περιέλθει υπό την επιρροή του Nόμου του Mαγνητικού Eλέγχου.

Η άλλη θα παραμείνει σε στατική κατάσταση υπό το νόμο ωσότου προκύψει μια νέα ευκαιρία σε μεταγενέστερη περίοδο· οι παλιές μορφές θα συντριβούν και σε μια άλλη μαχαμανβαντάρα και στην πέμπτη της περίοδο θα έρθει η ευκαιρία την οποία ανέμεναν, οπότε θα μπορέσουν να παρασυρθούν εκ νέου από το ρεύμα της εξέλιξης και τα φυλακισμένα πνεύματα θα δυνηθούν ν’ ανέλθουν πάλι στην πηγή τους.

 

Κατά μια αποκρυφιστική έννοια ο νόμος αυτός συνιστά εκείνο που μας αφορά αμεσότερα.

 

Παίζει σημαντικό ρόλο στα χέρια των Kυρίων της Φλόγας και αποτελεί έναν από τους κύριους παράγοντες για τον από μέρους Τους έλεγχο των τριών κόσμων.

 

Σημειώστε εδώ το ενδιαφέρον γεγονός ότι η Aφροδίτη είναι ο έκτος πλανήτης (ο δεύτερος εσω- τερικά) και βρίσκεται στον πέμπτο γύρο της κι επομένως προηγείται από μας σε κάθε γραμμή.

 

O νόμος αυτός καταδεικνύει τη στατική ποιότητα της αγάπης, πρόσκαιρα αλλά αναγκαστικά στατικής όταν θεωρείται από τη σκοπιά του χρόνου, του μεγάλου παραπλανητή.

 

Επί της ατραπού της ενέλιξης ο νόμος αυτός εργάζεται επίσης με τα μόνιμα άτομα στους τρεις κόσμους, με την οικοδόμηση του υλικού γύρω απ’ αυτά τα άτομα σε συνάρτηση με τους δομητές ντέβα και τα επανενσαρκούμενα Eγώ.

 

Oι ντέβα αποτελούν τη μητρική όψη, τους δομητές του σώματος, ενώ οι επανενσαρκούμενοι Τζίβα αποτελούν την υιική όψη· αλλά αμφότεροι δεν είναι παρά ένα και το αποτέλεσμα είναι ο θείος ερμαφρόδιτος άνθρωπος.

 

(Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός: 591-592)

 

  «ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 20.30 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026

Κείμενο που διαβάστηκε από την Κ.Β.

ΟΙ ΦΥΛΕΤΙΚΕΣ ΑΚΤΙΝΕΣ

 Ο αναγνώστης πρέπει να θυμάται ότι τρεις ακτίνες είναι αποκρυφιστικά ήρεμες και τέσσερις ακτίνες βρίσκονται σε ποικίλους βαθμούς δραστηριότητας. Ας συνοψίσουμε ώστε η σκέψη αυτή να αγκυροβολήσει με σαφήνεια στο νου μας:

Οι ακτίνες ένα, τέσσερα κι έξι βρίσκονται τη στιγμή αυτή εκτός εκδήλωσης, μολονότι η ακτίνα έξι άρχισε να υποχωρεί σε επιρροή μόνο πριν τριακόσια χρόνια και η δυναμικότητά της, αν κι εξασθένησε πολύ, μπορεί ακόμη να γίνει αισθητή.

Οι ακτίνες δύο, τρία, πέντε και επτά είναι ακόμη ισχυρές. Η ακόλουθη δήλωση μπορεί να δώσει κάποια ιδέα των σχετικών “τιμών” των ακτινικών αυτών επιδράσεων.

Η ακτίνα τρία βρίσκεται περισσότερο σε ενσάρκωση, αλλά το 1875 αποκρυφιστικά “συμπλήρωσε την έξοδό της και άρχισε να συστρέφεται κι έτσι να επιστρέφει”. Κατά συνέπεια μόλις αρχίζει να φθίνει. Όταν το γεγονός αυτό συμβεί σε σχέση με κάθε τύπο ενέργειας, το αποτέλεσμα που προκαλείται έχει πάντοτε αποκρυσταλλωτική φύση και τείνει να παραγάγει “καθορισμένες μορφές που δικαιολογούν άμεση καταστροφή”. Προκαλεί νοητικές καταστάσεις καθορισμένης και στατικής φύσης. Το συμπέρασμα είναι συνεπώς σαφές ότι στα τελευταία στάδια της δραστηριότητας αυτής της ακτίνας έχουμε την εμφάνιση εκείνων των δογματικών, μισαλλόδοξων και θεολογικών στάσεων, λόγου χάρη, που σημαδεύουν την παρακμή και την επακόλουθη αχρηστία των διαφόρων σχολών σκέψης οι οποίες στον καιρό τους ενσωμάτωσαν τις ιδέες του ανθρώπου και ήταν επαρκείς για την αρωγή του στη διάρκεια της περιόδου ανάπτυξής τους.

Η ακτίνα δύο έχει ένα γοργά επαναλαμβανόμενο κύκλο. Αυτό οφείλεται στην εξαιρετική της δυναμικότητα. Επειδή είναι η μείζων ακτίνα του ηλιακού μας συστήματος (της οποίας όλες οι άλλες ακτίνες είναι απλά όψεις), θα μπορούσε να λεχθεί ότι η ακτίνα αυτή δεν είναι ποτέ πραγματικά εκτός ενσάρκωσης. Υπάρχουν ωστόσο σταθεροί κύκλοι αύξησης και εξασθένησης της δυναμικότητας, που προκαλούνται από την αλληλεπίδραση των ακτίνων οι οποίες δημιουργούν αυτό που ονομάζεται στα αρχαία αρχεία “η παρέμβαση του ενός ή του άλλου απ’ τους επτά Αδελφούς οι Οποίοι φράσσουν τη θύρα απ’ όπου προβάλλει η δύναμη” και “η εξαφάνιση του ακτινοβόλου εκείνου Αδελφού ο Οποίος προχωρεί στο δρόμο Του και αφήνει πίσω μια ανοικτή θύρα από την οποία ένα άλλος Αδελφός μπορεί να περάσει στην προκαθορισμένη αποστολή Του”. Ο συμβολισμός είναι σαφής. Οι κύκλοι της δεύτερης ακτίνας είναι δυναμικοί κι επανέρχονται με κανονικό ρυθμό την εποχή αυτή και κατά τη διάρκεια των είκοσι πέντε χιλιάδων ετών ενός ζωδιακού κύκλου σε σειρές πεντακοσίων ετών. Συνεπώς το 1825 η δυναμικότητα αυτής της ακτίνας άρχισε να εξασθενεί εφόσον προσεγγίσθηκε το κορύφωμα της ανάδυσής της των διακοσίων πενήντα ετών. Η βαθμιαία απόσυρση αυτής της ακτίνας οδήγησε σ’ εκείνη την αύξηση της χωριστικότητας στον κόσμο που προκάλεσε τους Ευρωπαϊκούς πολέμους και το μεγάλο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ακτίνα αυτή θα συνεχίσει να εξασθενεί για άλλα εκατόν σαράντα χρόνια. Αυτό δε σημαίνει κατ’ ανάγκη την αύξηση της φυσικής βίας και την επικράτηση του πολέμου. Η ανθρωπότητα είναι πια πολύ περισσότερο ανταποκριτική στις ακτινικές επιδράσεις, ώστε η επιτηρούσα Ιεραρχία (δια της εγωικής διέγερσης και της ευαισθησίας ορισμένων εθνών στην εσώτερη καθοδήγηση) μπορεί ν’ αντισταθμίσει τα πιο φανερά κύρια αποτελέσματα. Αυτό θα ρίξει ένα ενδιαφέρον παράπλευρο φως στην τεράστια σημασία των κυκλικών αυτών συμβάντων.

 

Η ακτίνα πέντε είναι η τελευταία από τις ακτίνες που ήρθε σε δραστηριότητα και βρίσκεται απλά σε διαδικασία να “προβάλει σε εξουσία”. Αυξάνει σταθερά σε ισχύ και το αποτέλεσμα της επίδρασής της είναι ότι θα οδηγήσει την ανθρωπότητα σε αυξημένη γνώση. Η ενέργειά της προσκρούει στις διάνοιες των ανθρώπων αυτή την εποχή και προκαλεί εκείνη τη διέγερση που βρίσκεται πίσω από κάθε επιστημονική προσέγγιση στην αλήθεια σ’ όλα τα τμήματα της ανθρώπινης σκέψης. Επειδή είναι επίσης η ακτίνα που διέπει την όψη προσωπικότητα του τέταρτου βασιλείου της φύσης κι επειδή είναι μια από τις ακτίνες που προσδιορίζει ή ρυθμίζει την Αρεία φυλή μας, η τωρινή ισχύς της είναι εξαιρετική. Είναι ένα σημείο που πρέπει να θυμάστε προσεκτικά, γιατί εξηγεί πολλά που βλέπουμε να συμβαίνουν στον κόσμο της σκέψης.

Η ακτίνα επτά είναι επίσης σε εκδήλωση από το έτος 1675. Θα την εξετάσουμε με περισσότερη λεπτομέρεια όταν επιληφθούμε του πέμπτου σημείου μας: Οι Ακτίνες σε Κυκλική Εκδήλωση.

Συνεπώς η αλληλεπίδραση και το κάλλος των συγχωνευμένων ενεργειών αυτή την εποχή είναι μεγάλη, αφού τόσο πολλές ακτίνες εκδηλώνονται ταυτόχρονα ή μόλις έφυγαν κι ως εκ τούτου δεν είναι εντελώς αμελητέες· ή αιωρούνται πλησίον έτοιμες να εισέλθουν στο στάδιο της αποκάλυψης κι έτσι να συνεχίσουν το κυκλικό τους έργο. Μόνο μια ακτίνα είναι σήμερα πραγματικά τελείως εκτός εκδήλωσης και λειτουργεί ολοκληρωτικά στα παρασκήνια κι αυτή είναι η πρώτη ακτίνα. Όσον αφορά την ανθρωπότητα, η πρώτη ακτίνα κάνει αισθητή την παρουσία της και η δυναμικότητά της δεσπόζει όταν προσεγγισθεί το στάδιο της αποδεγμένης μαθητείας. Αυξάνει σε ισχύ καθώς επιτελείται πρόοδος στην Ατραπό. Έτσι αρχίζει να συγκεντρώνεται στην υποκειμενική πλευρά της ζωής μια σταθερά αυξανόμενη ομάδα απ’ όσους μπορούν να λειτουργήσουν υπό την επιρροή της πρώτης ακτίνας. Όταν αρκετοί απ’ τους υιούς των ανθρώπων θα μπορούν να λειτουργούν έτσι, η ενωμένη τους ανταποκριτικότητα θα αποτελέσει έναν αγωγό δια του οποίου η πρώτη αυτή ακτίνα θα μπορέσει να έρθει σε εκδήλωση. Αυτή είναι μια από τις κύριες δραστηριότητες και αντικειμενικούς σκοπούς της Ιεραρχίας και με την ορθή κατανόηση του αποτελέσματος της ανταποκριτικότητας της ανθρωπότητας στις ακτινικές επιδράσεις θα φθάσουμε στην αναγνώριση ενός νόμου της φύσης που δεν ανακαλύφθηκε ως τώρα. Ο ιδιαίτερος αυτός νόμος συνδέεται με το τμήμα του Κυβερνήτη του κόσμου, του Μανού.

Θα είχε ενδιαφέρον αν σημειώναμε εδώ ότι η έκτη ακτίνα διέπει την Ατραπό της Δοκιμασίας και τρέφει τα πυρά του ιδεαλισμού στο ζηλωτή.

Η δεύτερη ακτίνα διέπει την Ατραπό της Μαθητείας και μετουσιώνει τη γνώση σε σοφία, τρέφοντας παρόμοια τη Χριστική ζωή σε κάθε μαθητή.

Η πρώτη ακτίνα διέπει την Ατραπό της Μύησης, προκαλώντας απόσπαση από τη μορφή, καταστροφή όλων όσων εμποδίζουν και υποδαύλιση της δυναμικής εκείνης θέλησης στο μυημένο, η οποία του επιτρέπει να κάνει τα αναγκαία βήματα προς το Μυσταγωγό.

Πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι οι ακτίνες υποδιαιρούνται σε δύο ομάδες, δηλαδή:

 

1. Οι Ακτίνες Όψης........ Ακτίνες 1. 2. 3. Οι μείζονες ακτίνες.

2. Οι Ακτίνες Ιδιότητας.. Ακτίνες 4. 5. 6. 7. Οι ελάσσονες ακτίνες.

 

Η διάκριση μεταξύ των δύο αυτών ομάδων συνοψίσθηκε καλά σε μερικές προτάσεις από το Αρχαίο Σχόλιο:

 “Oι επτά αδελφοί είναι όλοι παιδιά του ιδίου Πατρός, όμως οι τρεις πρεσβύτεροι μετέχουν στη φύση του Πατρός. Oι τέσσερις νεότεροι μοιάζουν στη Μητέρα. Oι τρεις πρεσβύτεροι υιοί προβάλλουν στο σύμπαν των αστέρων κι εκεί αντιπροσωπεύουν τον Πατέρα. Oι τέσσερις νεότεροι προβάλλουν στο σύμπαν των αστέρων και φανερώνουν τη φύση του ενός τον οποίο αγάπησε ο Πατέρας.”

 Οι ακτίνες όψης έχουν μεγαλύτερους κύκλους από τις ακτίνες ιδιότητας και το μέτρο τους είναι αποκρυφιστικά βραδύ, επισωρευτικό σε αποτελέσματα και – με την πάροδο των αιώνων – η ορμή τους αυξάνει σταθερά. Οι ακτίνες ιδιότητας έχουν συντομότερους κύκλους και προκαλούν ένα σταθερό σφυγμό κι έναν κανονικό ρυθμό στο ηλιακό σύστημα. Οι τρεις ακτίνες όψης μπορεί να θεωρηθεί ότι ενσωματώνουν τη θέληση και το σκοπό του ενσαρκωνόμενου Λόγου. Οι ακτίνες ιδιότητας μπορεί εξίσου να θεωρηθεί ότι ενσωματώνουν την ποιότητα και το χαρακτήρα του ενσαρκωνόμενου Λόγου. Μιλώντας συμβολικά, οι τρεις μείζονες ακτίνες αποτελούν έκφραση (κατά την εκδήλωση) της εγωικής όψης του ηλιακού Λόγου, ενώ οι τέσσερις ακτίνες ιδιότητας ενσωματώνουν την όψη της προσωπικότητάς Του. Ωστόσο πρέπει να θυμάστε ότι και οι επτά μαζί αποτελούν την εκδήλωση σε μορφή εκείνου που είναι ο Θεός και το μέτρο της θείας πρόθεσης. Οι σπουδαστές πρέπει να έχουν κατά νου αυτά τα σημεία καθώς μελετούν τις ακτίνες και την κυκλική τους επίδραση στο ανθρώπινο γένος. Αν θυμούνται ότι όταν μια μείζων ακτίνα βρίσκεται σε εκδήλωση, τότε η θεία πρόθεση, ο παγκόσμιος σκοπός και το Σχέδιο θα προβάλλουν με μεγαλύτερη διαύγεια, τότε θα αναμένουν και θα αναζητούν μεγάλα γεγονότα στη φυλετική ανάπτυξη. Αν εκδηλώνεται μια ελάσσων ακτίνα, θα έχουμε την ανάπτυξη ψυχικής ευαισθησίας και την ανάδυση μιας μορφής ζωής που θα εκφράζει πιο δυναμικά τη θεία φύση παρά το θείο Σχέδιο.

Η αλήθεια αυτή μπορεί να εφαρμοσθεί επίσης στην ανάπτυξη του ατόμου και θα διέπει και θα καθορίζει την εξελικτική του ανάπτυξη είτε από τη σκοπιά του σκοπού είτε από τη σκοπιά της ποιότητας. Οι ζωές που είναι αφιερωμένες στην ανέλιξη του σκοπού θα έχουν διαφορετική χροιά και φύση από τις ζωές που είναι αφιερωμένες στην ανάπτυξη του χαρακτήρα και της ποιότητας. Αυτό είναι ένα ψυχολογικό σημείο με πραγματική βαρύτητα.

Η δήλωση που έγινε παραπάνω είναι μια από τις πιο σημαντικές και πιο σπουδαίες που κοινοποιήθηκαν ως τώρα σ’ αυτή την πραγματεία και αξίζει πλήρως να εξετασθεί προσεκτικά. Η αληθινή σημασία είναι βέβαια εξαιρετικά δύσκολο να συλληφθεί, αλλά ο ερευνητικός σπουδαστής μπορεί να αναγνωρίσει και να εκτιμήσει το γενικό νόημα. Οι ακτίνες όψης επιφέρουν πρώτιστα την ανέλιξη του Σχεδίου. Οι ακτίνες ιδιότητας επιφέρουν την ανέλιξη των ποιοτήτων της Θεότητας. Αυτό αληθεύει για τον ηλιακό Λόγο και για ένα ανθρώπινο ον, για την πλανητική Θεότητα και για την ανθρωπότητα σαν σύνολο.

Η εφαρμογή αυτής της αλήθειας μπορεί να ιδωθεί καθαρά σε σχέση με την Αρεία φυλή και τις δύο ακτίνες που διέπουν κι ελέγχουν το πεπρωμένο της. Η τρίτη Ακτίνα της Νοήμονος Δραστηριότητας ή Προσαρμοστικότητας διέπει την όλη σταδιοδρομία της φυλής και δια της κυριαρχίας της μπορούμε να δούμε την πραγματοποίηση του σχεδίου του Θεού, που είναι η οριστική συγχώνευση πνεύματος και ύλης μέσω της εξέλιξης της ψυχής του ανθρώπου. Το αποτέλεσμα αυτής της συγχώνευσης μπορεί να συνοψισθεί σύντομα στις ακόλουθες τρεις δηλώσεις:

1. Ένα πλατύ ενδιαφέρον για την ψυχή, που οδηγεί τελικά στην αναγνώρισή της σαν αποτέλεσμα αυτής της συγχώνευσης και ανάμειξης.

2. Η εκτίμηση της θειότητας της ουσίας και η αναγνώριση του γεγονότος ότι η ύλη είναι το εξωτερικό ένδυμα του Θεού. Θα χαρακτηρίζει τη διανοητική επίτευξη της Αρείας φυλής.

3. Το σχέδιο του Θεού ότι η ανθρωπότητα πρέπει να ελέγχει την ύλη στο φυσικό πεδίο φθάνει ένα υψηλό σημείο τελειότητας στην Αρεία φυλή. Ένα εξέχον παράδειγμά του είναι ο από μέρους του ανθρώπου έλεγχος των ηλεκτρικών δυνάμεων του φυσικού πεδίου.

 Οι τρεις αυτές σπουδαίες αναπτύξεις φανερώνουν τη δραστηριότητα της τρίτης ακτίνας κατά τη χρονική περίοδο στην οποία η Αρεία φυλή προβάλλει από το γενικό φυλετικό υπόβαθρο, αναπτύσσεται με την πάροδο των γενεών και κατόπιν σβήνει πάλι, όπως συμβαίνει με όλες τις φυλές. Με τη διαδικασία αυτή οι ψυχές που ωφελήθηκαν απ’ την εμπειρία στη διάρκεια της φυλετικής εκδήλωσης περνούν σε μια άλλη ανώτερη φυλή, την έκτη φυλετική ρίζα σ’ αυτή την περίπτωση. Αυτά είναι τα κύρια αποτελέσματα. Υπάρχουν πολλά δευτερεύοντα που τείνουν να τελειοποιήσουν το θείο σκοπό για τη φυλή. Ο σκοπός αυτός αποβλέπει μόνο σε μια σχετική τελειότητα κι όχι στο απώτατο επιστέγασμα.

Η φυλετική τελείωση που θα προσεγγισθεί σαν αποτέλεσμα της δραστηριότητας της τρίτης και της πέμπτης ακτίνας θα φαίνεται μόνο μερική από τη σκοπιά της έβδομης φυλετικής ρίζας, λόγου χάρη, αλλά θα υπερέχει κατά πολύ της επιτευχθείσας κατά τη διάρκεια της Ατλάντειας ή τέταρτης φυλετικής ρίζας η οποία βρισκόταν υπό τη δεσπόζουσα επίδραση της δεύτερης και της έκτης ακτίνας. Το άνθος κάθε φυλής κι εκείνοι που εγγυώνται την επίτευξή της μπορούν να ιδωθούν στους Διδασκάλους, τους Μυημένους και τους Μαθητές οι Οποίοι στη διάρκεια οποιασδήποτε φυλής φθάνουν στο στόχο που έταξαν οι ψυχές Τους. Ο αναγνώστης πρέπει να θυμάται ότι ο στόχος για το μύστη μετατοπίζεται σταθερά κι ότι οι μύστες της Αρείας φυλής θα είναι ανώτεροι σε ανάπτυξη και πλέον διανοητικής τάξης από εκείνους που έφτασαν το στάδιο αυτό στη διάρκεια της Ατλάντειας φυλής. Συνεπώς οι απαιτήσεις για τη διάνυση της ατραπού της μαθητείας στην τωρινή φυλή αυξάνουν σταθερά σε δυσκολία με την πάροδο των αιώνων. Ταυτόχρονα τα εφόδια που κομίζει ο ζηλωτής στο έργο της επίτευξης της μαθητείας εξελίσσονται επίσης σταθερά κι ο εξοπλισμός φθάνει σταθερά σε μεγαλύτερη επάρκεια, ανταποκρινόμενος έτσι στην προσφερόμενη ευκαιρία.

Συνεπώς βιβλία όπως Η Εξωτερική Αυλή και Η Ατραπός της Μαθητείας της Άννι Μπέζαντ αναφέρουν τις απαιτήσεις της ατραπού της δοκιμασίας κι όχι της ατραπού της μαθητείας. Η Πραγματεία επί της Λευκής Μαγείας δίνει τα αναγκαία δεδομένα για εκείνους που την εποχή αυτή διανύουν την ατραπό της μαθητείας. Στα τρία αυτά βιβλία βρίσκονται οι απαιτήσεις των δύο σταδίων της ατραπού της συνειδητής ανέλιξης.

Αρκετά περίεργα στις Λεμούρειες μέρες η πρώτη ακτίνα ήταν ενεργός. Αυτό λόγω μιας ειδικής διευθέτησης ή προσπάθειας από μέρους της πλανητικής Ιεραρχίας. Με τη βοήθεια της έβδομης ακτίνας προχώρησε το αναγκαίο έργο. Την εποχή της ατομικοποίησης της ανθρωπότητας μια τρίτη ακτίνα, η πέμπτη, εκλήθη σε λειτουργία κι έτσι με την ενωμένη προσπάθεια της πρώτης, της έβδομης και της πέμπτης ακτίνας έγινε η μεγάλη συγχώνευση μεταξύ της ανώτερης και της κατώτερης όψης του ανθρώπινου γένους. Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι η δευτερεύουσα ακτινική επίδραση στην Αρεία φυλή την εποχή αυτή είναι η πέμπτη, συνδέοντας έτσι τον Άρειο και το Λεμούρειο πολιτισμό. Αμφότεροι ήταν και είναι έντονα υλικοί πολιτισμοί, αλλά ο Λεμούρειος ήταν υλικός επειδή όλη η προσοχή της Ιεραρχίας στρεφόταν στην ανάπτυξη του φυσικού ανθρώπου, ενώ σήμερα η προσοχή δε στρέφεται στη φυσική ανέλιξη του ανθρώπου, αλλά σε μια προσπάθεια να επιτρέψει στον άνθρωπο να ελέγχει τις φυσικές δυνάμεις του πλανήτη. Μια μάλλον εκπληκτική περίπτωση ομοιότητας των ακτινικών δυνάμεων πρέπει να σημειωθεί εδώ. Στους Λεμούρειους καιρούς η γιόγκα της εποχής που προκαλούσε την απαιτούμενη ενοποίηση ή ένωση (που προηγείτο της λήψης της μύησης της εποχής) ήταν η χάθα γιόγκα, η γιόγκα του φυσικού σώματος. Αυτή έδινε στο μυημένο τον αναγκαίο φυσικό έλεγχο – έναν έλεγχο που έχει τόσο τελειοποιηθεί στη φυλή σήμερα, ώστε είναι πια αυτόματος κι έχει γλιστρήσει κάτω από το κατώφλι της συνείδησης. Με τις μεγάλες κυκλικές ανακεφαλαιώσεις που συντελούνται ακατάπαυστα, βλέπουμε σήμερα στην Αρεία φυλή μας να δίνεται μια τρομακτική έμφαση στη φυσική τελειότητα, στα σπορ, στον αθλητισμό, στο χορό και στη φυσική καλλιέργεια. Είναι το κυκλικό αποτέλεσμα των ίδιων ακτινικών δυνάμεων που επιδρούν πάλι στην ανθρωπότητα. Ο μυητικός στόχος σήμερα είναι η νοητική ενοποίηση. Ωστόσο η φυσική αντίδραση στις ακτινικές δυνάμεις δημιουργεί μια ανώτερη μορφή χάθα γιόγκα ή φυσικού συντονισμού. Τα σημεία αυτά θα τα διευκρινίσουμε περισσότερο.

Η δευτερεύουσα επίδραση που οδηγεί την Αρεία φυλή προς τα εμπρός είναι εκείνη της πέμπτης Ακτίνας της Συγκεκριμένης Γνώσης ή Επιστήμης. Η ακτίνα αυτή, όπως είδαμε, ήταν μια από τις ακτίνες που επέφεραν την ατομικοποίηση πριν εκατομμύρια χρόνια κι έτσι ώθησαν την ανθρωπότητα στην ατραπό της επιστροφής. Έρχεται πάλι στην εξουσία και μολονότι είχε πολλούς κύκλους δραστηριότητας από τις Λεμούρειες μέρες, κανένας απ’ αυτούς δεν είχε τόσο απρόσκοπτη υπεροχή όσο ο τωρινός. Απ’ όπoυ και η τρομακτική δυναμικότητα των ατόμων στην εποχή μας· απ’ όπου και η δυσχέρεια, αλλά και η ευκαιρία. Είναι μια ακτίνα  ποιότητας και το αποτέλεσμά της είναι να διεγείρει την απόκτηση γνώσης και την ανάπτυξη της ανθρώπινης διανόησης που είναι ένα όργανο εξαιρετικής ευαισθησίας και θα επιφέρει αυξημένη επίγνωση του Θεού.

Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι στους Λεμούρειους καιρούς το αποτέλεσμα αυτής της ακτίνας ήταν να διεγείρει την ενστικτώδη φύση. Αυτό έφερε επίγνωση της μορφικής φύσης της Θεότητας. Κατά τη διάρκεια της Ατλάντειων ημερών δια της επίδρασης της δεύτερης ακτίνας το ένστικτο άρχισε να συγχωνεύεται με τη διανόηση και αναπτύχθηκε εκείνη η όψη της φύσης του ανθρώπου που ονομάζεται (στα θεοσοφικά βιβλία) καμα-μάνας. Η φράση αυτή απλά σημαίνει μια ανάμειξη επιθυμίας-αισθήματος-κατώτερου νου – μια περίεργη σύνθεση που χαρακτηρίζει το μέσο άνθρωπο σήμερα και οδηγεί στο περίπλοκο πρόβλημά του.

 Αυτή η ανάπτυξη έδωσε στον άνθρωπο έναν άλλο τύπο επίγνωσης. Απέκτησε συνείδηση του αισθαντικού σύμπαντος· έγινε ευαίσθητος στην αγάπη του Θεού και αποτύπωσε μια έμφυτη αντίδραση στην καρδιά του Θεού. Σήμερα υπό την πέμπτη ακτινική επίδραση αφυπνίζεται γοργά η διανόηση· το ένστικτο πέφτει κάτω από το κατώφλι της συνείδησης· το καμα-μάνας δεν είναι πια το εξέχον χαρακτηριστικό των μαθητών του κόσμου. Η διανόηση (συγκεκριμένη και αφηρημένη, κατώτερη και ανώτερη) ανελίσσεται σταθερά και καθώς ανελίσσεται, η θέληση, ο σκοπός και το σχέδιο της Θεότητας αρχίζουν να σχηματοποιούνται στις διάνοιες των ανθρώπων. Τα δευτερεύοντα αποτελέσματα αυτής της ανάπτυξης είναι η δύναμη για οργάνωση και για εργασία ατομικά με συγκεκριμένο σκοπό. Αυτή καταδεικνύεται σήμερα από άτομα σε όλα τα τμήματα της ανθρώπινης δραστηριότητας. Φανερώνουν ικανότητα συναίσθησης του Σχεδίου του Θεού και συνεργασίας· βλέπουν το πλατύ γενικό περίγραμμα του θείου σκοπού και κατανοούν όσο ποτέ πριν το μεγάλο εξελικτικό σχέδιο. Οι άνθρωποι οικοδομούν τώρα για το μέλλον επειδή έχουν μια αναλαμπή του παρελθόντος κι έχουν αγγίξει το όραμα.

Αργότερα θα έχουμε πάλι μια μεταβατική περίοδο, ανάλογη μ’ εκείνη την περίοδο στην οποία αναπτύχθηκε το καμα-μάνας και τότε θα δούμε ολόκληρη τη φυλή να εκφράζει μια αναπτυγμένη σύνθεση διανόησης-ενόρασης, σαν προπαρασκευή για το προχωρημένο εκείνο στάδιο που θα έλθει στο τέλος της επόμενης φυλετικής ρίζας, της έκτης. Αυτό μας οδηγεί σε μια περίοδο δέκα εκατομμυρίων ετών από σήμερα, οπότε η διανόηση θα έχει με τη σειρά της γλιστρήσει κάτω από το κατώφλι της συνείδησης, όπως συνέβη με το ένστικτο. Τότε θα λειτουργεί αυτόματα όπως η ενστικτώδης φύση του ανθρώπου και η φυλή θα είναι ενορατική. Αυτό σημαίνει πραγματικά ότι το πέμπτο βασίλειο της φύσης θα εκδηλωθεί στη γη κι ότι η βασιλεία του Θεού (όπως την αποκαλεί ο Χριστιανός) θα έχει φθάσει.

 Αυτό θ’ αποτελέσει γεγονός ίσης σημασίας μ’ εκείνο της έλευσης του τέταρτου βασιλείου, οπότε έκαναν την εμφάνισή τους στη γη οι άνθρωποι. Η επόμενη μεγάλη αυτή φυλή θα διέπεται από τη δεύτερη και την τέταρτη ακτίνα, εμφανίζοντας έτσι μια σχέση μεταξύ της τέταρτης φυλετικής ρίζας, της Ατλάντειας και της έκτης φυλετικής ρίζας. Με όρους συνείδησης αυτό μπορεί να εκφρασθεί σαν σχέση μεταξύ της αστρικής-συναισθηματικής ανάπτυξης και της ενορατικής-βουδδικής ανάπτυξης. Η τελική φυλή θα διέπεται από την πρώτη, την έβδομη και τη δεύτερη ακτίνα.

Νομίζω σας έδωσα στο δυσνόητο αυτό θέμα τόσα όσα μπορείτε να συλλάβετε. Ο πίνακας των ακτίνων που διέπουν τις φυλές μπορεί συνεπώς να δοθεί ως εξής:

 Λεμούρεια Φυλή............................ Ακτίνες 1. 7. 5.

Ατλάντεια Φυλή............................ Ακτίνες 2. 6.

Αρεία Φυλή................................... Ακτίνες 3. 5.

Έκτη Φυλή..................................... Ακτίνες 2. 4.

Έβδομη Φυλή................................ Ακτίνες 1. 7. 2.