«ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 20.30 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

Κυριακή 3 Μαΐου 2026

                                                  Κείμενο που διαμοιράστηκε

ΝΟΕΚ: ΤΟ ΣΗΜΑΔΙ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΑ, Ο νΕος ΠαγκΟσμιος Σωτήρας

Ας υπηρετήσει ο όμιλος όπως υποδεικνύει ο Υδροχόος· ας επιταχύνει ο Ερμής τον όμιλο πάνω στον ανοδικό Δρόμο κι ο Ταύρος ας φέρει φώτιση και την επίτευξη του οράματος

1. Η νέα παγκόσμια θρησκεία στην Υδροχοϊκή εποχή είναι η Επιστήμης της Επίκλησης και της Εφέλκυσης, πέρα από τα δόγματα και τις γνωστές θρησκείες.

2. Ο Όμιλος των Παγκόσμιων Υπηρετών/Εξυπηρετητών, αλλιώς ΝΟΕΚ, είναι ο ΝΕΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΣΩΤΗΡΑΣ, με Αρχηγό τον Παγκόσμιο Διδάσκαλο τον Χριστό. Αποτελεί το “σημάδι του Σωτήρα” και ενσωματώνει έναν νέο τύπο σωτηρίας ή λύτρωσης, ΟΜΑΔΙΚΟΥ & ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ.

3. Ο ΝΟΕΚ υπηρετεί υπό την ώθηση της Ιεραρχίας,  η οποία “υπηρετεί όπως υποδεικνύει ο Υδροχόος”, όπως λέγεται, γιατί ως σύνολο η Ιεραρχία ελέγχεται από τον Υδροχόο. Ο ΝΟΕΚ επισκιάζεται από την Ιεραρχία, όπως η ψυχή επισκιάζει την προσωπικότητα.

4. Ο ΝΟΕΚ με τη σειρά του ελέγχεται από τις ενέργειες του Ταύρου, του τροφοδότη κάθε φώτισης.  Γι` αυτό, όπως λέγεται,  “σπεύδει πάνω στον ανοδικό Δρόμο” και η θεία αυτή Ταυρική ενέργεια του “φέρνει φώτιση και επίτευξη του οράματος”. Σχηματικά μιλώντας, είναι ο “ταύρος που ορμά μπροστά σε ευθεία γραμμή με το ένα του μάτι προσηλωμένο στο στόχο και ακτινοβολώντας φως”.

5. Το αποτέλεσμα αυτής της αποδέσμευσης του ταυρικού φωτός είναι να αφυπνίσει την ενόραση (που διέπεται, όπως γνωρίζετε, απ’ τον Ερμή), μέσω της οποίας, η γνώση του Σχεδίου δίνεται στην ανθρωπότητα και το έργο της ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΛΥΤΡΩΣΗΣ στη Νέα Εποχή εκκινά .

6. Οι 2 δυνάμεις που ρυθμίζουν το έργο της Ιεραρχίας αστρολογικά και συνακόλουθα του ΝΟΕΚ είναι λοιπόν ο Υδροχόος, θεματοφύλακας «της περισσής ζωής» και της “τελέσφορης δύναμης της παγκοσμιότητας” 9δώστε την κατάλληλη προσοχή σε  αυτές τις ‘πραγματικότητες’ που εκφράζει ο Υδροχόος και εξαπλώνονται όλο και περισσότερο στην Υδροχοϊκή εποχή , ιδίως μετά τα πρώτα 1000 χρόνια. Και ο Ταύρος, ο Αποκαλυπτής, του οράματος, ο “οφθαλμός των Θεών”.  Το πεδίο δύναμης, όμως στο οποίο πρέπει να εργαστούν αυτές οι 2 δυνάμεις είναι το πεδίο της σωτηρίας, που διέπεται φυσικά από τον αστερισμό των Σωτήρων, τους Ιχθείς.  Εκεί θα πρέπει να εργασθούν, η δύναμη της παγκοσμιότητας και η δύναμη της φώτισης. Εκεί ΝΟΕΚ προβάλλει ως Ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΣΩΤΗΡΑΣ. Εύκολα λοιπόν μπορείτε να αντιληφθείτε ότι πραγματοποιείται μια μετατόπιση της εστίασης από τους διανοούμενους/διανοητές, στις μάζες της Ανθρωπότητας, την οποία όλοι αναγνωρίζουμε να συμβαίνει παγκόσμια σήμερα και σχετίζεται με την επικείμενη μύηση της Ανθρωπότηατας ως σύνολο.

7. Ο ΝΟΕΚ, συστήνει από μόνος του μια από τις μεγαλύτερες ενδείξεις της επιτυχίας της εξελικτικής διαδικασίας, όπως εφαρμόσθηκε στην ανθρωπότητα, γιατί μετατοπίζει το λυτρωτικό έργο από τον Διδάσκαλο στους Σπουδαστές. Πώς γίνεται αυτό; Ο ΝΟΕΚ απαρτίζεται, όπως γνωρίζετε, από δυο μεγάλες ομάδες ή παρέχει ένα πεδίο υπηρεσίας και εκγύμνασης για αποδεγμένους μαθητές και μυημένους και επίσης ένα σημείο συνάθροισης για όλους τους αποφασισμένους ζηλωτές όπου μπορούν να δοκιμασθούν πριν την άμεση αποδοχή. Αυτό είναι κάτι νέο στην πορεία της λύτρωσης του ανθρώπινου γένους, γιατί μετατοπίζει την ευθύνη των προετοιμαζόμενων ζηλωτών για αποδεγμένη μαθητεία στους ώμους του δεσμευμένου μαθητή και μακριά από την άμεση προσοχή του Διδασκάλου, ο οποίος απελευθερώνεται έτσι για άλλα πεδία υπηρεσίας. Αυτή η “μετατόπιση” εγκαινιάσθηκε από τον ίδιο τον Χριστό και τους μαθητές του που συμβολικά ορίζονται ως ο «Χριστός κι οι 9.000 μυημένοι Του». Ο Βούδδας με τους 900 αρχάτς Του δοκίμασε το ίδιο σύστημα, αλλά η σχέση του ομίλου Του ήταν κυρίως προς Αυτόν κι όχι τόσο προς τον κόσμο των ανθρώπων. Ό,τι θέσπισε ο Βούδδας, συντελείται από Τον Χριστό, τους 9.000 μυημένους Του και το Νέο Όμιλο Εξυπηρετητών του Κόσμου.

8. Η κύρια τεχνική εργασίας των αποδεγμένων μαθητών στο Νέο Όμιλο Yπηρετών του Κόσμου είναι να εργάζονται όπως η Ιεραρχία. Και η Ιεραρχία εργάζεται χρησιμοποιώντας ως κύρια τεχνική τη μετάδοση και την έμπνευση. Προσέξτε το αυτό, καθώς αποτελεί μελλοντικό στόχο για όλους μας.

9. Η “Θέληση” διαχύνεται στο Νέο Όμιλο Yπηρετών του Κόσμου, και υποβιβάζεται ως «φωτισμένη, ενθουσιώδης θέληση», μας λέει ο Δ.Θ.,  επισημαίνοντας έτσι την επενέργεια της Σαμπάλλα. Αυτό συμβαίνει, επειδή τα τελευταία 100 χρόνια, η ενέργεια που εκπορεύεται από τη Σαμπάλλα έχει διαιρεθεί σε δύο ρεύματα. Το ένα ρεύμα που ενσωματώνει τη δυναμική του σκοπού και διαχύνεται στα επτά κύρια Άσραμ της· το άλλο ρεύμα προσεγγίζει άμεσα την ανθρωπότητα δια του ΝΟΕΚ. Η μετατόπιση της Ιεραρχίας από την αγάπη στη θέληση, εγκαινίασε την ομαδική Μύηση και συνακόλουθα το Παγκόσμιο λυτρωτικό έργο του ΝΟΕΚ. Εδώ αξίζει να σημειώσουμε ότι το έργο της προετοιμασίας για Μύηση δεν αφορά στην Υπηρεσία στον κόσμο, αν και δεν υπάρχει Μύηση χωρίς αυτήν. Η ζωή της Υπηρεσίας είναι στην πραγματικότητα η έκφραση της ιδιαίτερης Μύησης για την οποία το άτομο, η ομάδα ή ο όμιλος προετοιμάζεται.

10. Ως αποτέλεσμα της εφαρμογής της ενέργειας της ζωοδότριας θέλησης (που προστέθηκε στην ιεραρχική ενέργεια της αγάπης)  εμφανίστηκαν και εμφανίζονται νέες μέθοδοι, νέες προσεγγίσεις στο ανθρώπινο πρόβλημα και νέοι τρόποι εργασίας των σπουδαστών του κόσμου σε κάθε όμιλο και άσραμ με έμφαση στην ενωμένη ομαδική πρόοδο. Σε αυτές οφείλονται κάποιες νέες ικανότητες που αναφαίνονται μεταξύ των μαθητών· εργάζονται με μεγαλύτερη ταχύτητα, με άμεση αναγνώριση των γεγονότων, με περισσότερο εκλεπτυσμένη σκέψη, με ασυνήθιστη βεβαιότητα κι απομάκρυνση της αμφιβολίας και με μια ζωική δυναμικότητα που είναι ασυνήθιστη για τα προηγούμενα εξελικτικά πρότυπα.  

12. Ποιος είναι  επικείμενος στόχος της εφαρμογής της φωτισμένης ενθουσιώδους θέλησης του ΝΟΕΚ; Δεν είναι ο στόχος της Αυτοφώτισης, γιατί αυτός βρίσκεται πολύ πίσω· είναι ο στόχος της παροχής ενός κέντρου φωτός μέσα στον κόσμο των ανθρώπων και της διατήρησης του οράματος μπροστά στους υιούς των ανθρώπων. Ας μην το ξεχνάτε ποτέ αυτό κι ο Νέος Όμιλος Yπηρετών του Κόσμου ας αντιληφθεί την αποστολή του, ας αναγνωρίσει, ας κατανοήσει και ας δράσει επιδέξια και σύμφωνα με τις απαιτήσεις της ανθρωπότητας απ’ αυτόν.

13.  Ποιες είναι αυτές οι απαιτήσεις;

·        Να δέχεται και να διαβιβάζει φώτιση από το βασίλειο των ψυχών.

·        Να δέχεται έμπνευση απ’ την Ιεραρχία κι επομένως να προχωρεί για να εμπνεύσει.

·        Να διατηρεί το όραμα του Σχεδίου μπροστά στα μάτια των ανθρώπων, γιατί “όπου δεν υπάρχει όραμα, ο λαός αφανίζεται”.

·        Να δρα σαν ενδιάμεσος όμιλος μεταξύ της Ιεραρχίας και της ανθρωπότητας, λαμβάνοντας φως και δύναμη κι έπειτα χρησιμοποιώντας τα αμφότερα υπό την έμπνευση της αγάπης για να οικοδομήσει τον αυριανό καινούργιο κόσμο.

·        Να μοχθεί στους Ιχθείς, φωτιζόμενος απ’ τον Ταύρο κι ανταποκρινόμενος βαθμηδόν στην Υδροχοϊκή ώθηση που έρχεται από την Ιεραρχία.

14. Και ποιες είναι οι απαιτήσεις για τα ίδια τα μέλη του ΝΟΕΚ:

·        Είναι ανάγκη όλοι οι απομονωμένοι μαθητές που εργάζονται σε κάθε χώρα του κόσμου, ν’ αποκτήσουν επίγνωση ο ένας του άλλου κι έπειτα να έρθουν σε τηλεπαθητική επικοινωνία. Τότε θα προκύψει ένα αστραποβόλημα , μια ακαριαία ηλεκτρική αλληλενέργεια, μια ξαφνική τόνωση της ομοιότητας του οράματος και του σκοπού και μια ζωτική ευκαιρία βοήθειας και αμοιβαίας συνεργασίας στο ΕΝΑ έργο για τη δόξα του ΕΝΟΣ.

·        Η συνακόλουθη απαίτηση στη σχέση μεταξύ των εργαζόμενων μαθητών του ΝΟΕΚ είναι η ικανότητα να διατηρούν μια διαρκή και διαδοχική ανάμνηση τόσο της εξωτερικής ζωής, όσο και της εσωτερικής. Την αποκαλούμε συνέχεια συνείδησης.  Είναι η δύναμη να έχουμε πλήρη επίγνωση όλων των συμβάντων σ’ όλες τις σφαίρες και τα τμήματα της ανθρώπινης ύπαρξης στη διάρκεια και των είκοσι τεσσάρων ωρών της ημέρας. Αναλογιστείτε το.

15.  Αλλά “μετά την θλίψιν έσεται χαρά και ες την πρωίαν έσεται η χαρά”. Μόνο η αυγή είναι προς το παρόν μαζί μας – η αυγή της Υδροχοϊκής Εποχής. Η εισροή Υδροχοϊκής ενέργειας είναι ένας απ’ τους παράγοντες που θα επιτρέψουν στον Χριστό να συμπληρώσει το έργο Του ως Παγκόσμιου Δασκάλου και να λάβει τη μύηση που βρίσκεται άμεσα ενώπιόν Του και για την οποία προετοιμάζεται σχεδόν επί τρεις χιλιάδες χρόνια – γιατί τόσο εξυψωμένη και ιδιάζουσα είναι αυτή η μύηση. Αυτή η επίδραση επίσης επέτρεψε στο Διδάσκαλο Ρ. να αναλάβει το μανδύα του Μαχατσόχαν και να γίνει Κύριος του Πολιτισμού – ενός πολιτισμού που θα ρυθμίζεται απ’ το ρυθμό της έβδομης ακτίνας, της τελέσφορης παγκοσμιότητας και της περισσής ζωής.

16. Η αναγνώριση του επιτυχούς έργου του Νέου Ομίλου Yπηρετών του Κόσμου θα χορηγηθεί απ’ την Ιεραρχία και η απόδειξη της θα είναι η εμφάνιση ενός συμβόλου στην αύρα του ομίλου – ολόκληρου του ομίλου. Θα είναι ένα σύμβολο που θα προβληθεί απ’ την Ιεραρχία, ειδικά απ’ τον Χριστό. Δεν έχει ακόμη κερδηθεί πλήρως και μόνο το αμυδρό κι αβέβαιο περίγραμμά του μπορεί να ιδωθεί απ’ το επίπεδο στο οποίο εργάζονται οι Διδάσκαλοι και καθόλου απ’ το επίπεδο στο οποίο εργάζεται ο ίδιος ο όμιλος. Είναι το “σημάδι του Σωτήρα” και θα ενσωματώνει το σημάδι ή την ένδειξη (την υπογραφή όπως συνήθιζαν να την αποκαλούν οι αποκρυφιστές του Μεσαίωνα) ενός νέου τύπου σωτηρίας ή λύτρωσης.

17. Ο εορτασμός του Φεστιβάλ του Νέου Ομίλου Υπηρετών του Κόσμου που γίνεται κάθε 7 χρόνια, είναι ένα ‘ουράνιο’ γεγονός που ‘ωθεί τον όμιλο σε καταλληλότητα’ και ώθηση μέσω των ενεργειών του πλανήτη Ουρανού -του Ιεροφάντη- και ο εορτασμός του επισυμβαίνει μεταξύ 21-28 Δεκεμβρίου 2026, με την απαρχή του Χειμερινού Ηλιοστασίου, και την Πανσέληνο του Αιγόκερω να ολοκληρώνεται εντός της εβδομάδας στις 24/12 φέτος.

Μέχρι τότε … : Η ευλογημένη έμπνευση, η δυναμική φωτισμένη θέληση και η ενθουσιώδης ενωμένη δύναμη σκοπού να κατευθύνουν το ομαδικό και το παγκόσμιο λυτρωτικό έργο.

        «Όπου υπάρχει διαφωνία, όπου υπάρχει φόβος,

όπου υπάρχει ο σπόρος της προκατάληψης, εκεί είναι δύσκολο για τα λευκά άνθη.

Απλά, απλά, απλά, βάδιζε ασκώντας αγάπη, θάρρος και ετοιμότητα.

Τώρα δεν είναι καιρός για πομπώδεις κενολογίες,

ανάρμοστη είναι η έπαρση, με απλότητα στη ζωή,

με συνειδητοποίηση της αξιοπρέπειας της Υπηρεσίας στο Νέο Κόσμο,

η αγάπη για το άξιο ανοίγει τις Πύλες»

(Ε.Ρέριχ στο Κατώφλι του Νέου Κόσμου:112)

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ & ΑΦΙΣΑ ΒΕΣΑΚ 2026

         Δ Ι Α Λ Ο Γ Ι Σ Μ Ο Σ 

ΕΠΙΚΚΛΗΣΗ ΣΕΙΡΙΟΥ

ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΗ ΜΕ ΤΗ ΘΕΙΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, 
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΤΟΥ ΝΟΥ, ΤΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ  

Τετάρτη 22 Απριλίου 2026 στις 21.00

πραγματοποιείται –2 φορές το μήνα– βράδυ Τετάρτης

Η πέτρα ως θρύλος και σύμβολο 

– Chintamani – Ωρίωνας και Σείριος

 

 Chintamani είναι ένα κόσμημα που μοιάζει με μαργαριτάρι και περιγράφεται στις βουδιστικές παραδόσεις Ινδουιστών και Μαχαγιάνα Βουδιστών.  Στον Ινδουισμό, συνδέεται με τους θεούς Βισνού και Γκανέσα. Στην ινδουιστική παράδοση, απεικονίζεται συχνά ως ένα υπέροχο κόσμημα στην κατοχή του Βισνού ως ο Kaustubha Mani ή στο μέτωπο του βασιλιά Naga που ονομάζεται Naga Mani, ή στο μέτωπο του ΜΑΚΑΡΑ.  Στον Βουδισμό, σχετίζεται με τους Μποντισάτβα (θεϊκά όντα με μεγάλη συμπόνια, σοφία και δύναμη) Avalokiteshvara και Ksitigarbha. Φαίνεται επίσης να φέρεται στην πλάτη του Lung Ta (άλογο του ανέμου) που απεικονίζεται στις θιβετιανές σημαίες προσευχής. Με την απαγγελία του Dharani (μικρός ύμνος) του Cintamani, η βουδιστική παράδοση υποστηρίζει ότι κάποιος αποκτά τη Σοφία του Βούδα, είναι ικανός να κατανοήσει την αλήθεια του Βούδα και να μετατρέψει τα δεινά σε ΒΟΥΔΙ. Λέγεται ότι επιτρέπει σε κάποιον να δει την Ιερά Συνοδεία της Αμιτάμπα και να συγκεντρωθεί στο νεκροκρέβατό του. Στη θιβετιανή βουδιστική παράδοση το Chintamani μερικές φορές απεικονίζεται ως ένα φωτεινό μαργαριτάρι και είναι στην κατοχή πολλών διαφορετικών μορφών του Βούδα. Στην Ιαπωνία, όπου η ινδουιστική θεά Lakshmi είναι γνωστή ως Kisshōten στο Σιντοϊσμό, συνήθως απεικονίζεται με ένα Cintāmaṇi στο χέρι της.

Πολλοί από τους οπαδούς των Ρέριχ πίστευαν ότι η πέτρα ήταν ένα κομμάτι ενός μεγάλου μετεωρίτη που υποτίθεται ότι προερχόταν από τον αστερισμό του Ωρίωνα, πράγμα που σήμαινε ότι δεν θεωρήθηκε γενικά ως συμβατικός τύπος μετεωρίτη.

 Λαμβάνοντας υπόψη τη χρήση του ονόματος «Δώρο του Ωρίωνα» από την κυρία Roerich όταν αναφερόταν στην πέτρα Cintāmaṇi, η θρυλική προέλευσή της έχει αποτυπωθεί στον πίνακα του Nicholas Roerich του 1924, Burning of Darkness.

 Ο πίνακας περιέχει ένα αστρονομικό κρυπτογράφημα στο οποίο τα τρία κεντρικά αστέρια στη ζώνη του αστερισμού του Ωρίωνα που απεικονίζονται στον νυχτερινό ουρανό πάνω από τον ορίζοντα - στα δεξιά της κορυφής του κέντρου - ευθυγραμμίζονται με το φέρετρο, το οποίο συμπίπτει στενά με τη θέση του αστέρα Σείριου σε σχέση με τον αστερισμό του Ωρίωνα. Οι Διδάσκαλοι απεικονίζονται σε πομπή σε μια βουνοπλαγιά, ίσως εμπνευσμένοι από το  Μπελούγκα, την ιερή κορυφή του Aλτάι, του οποίου το όνομα ο Ρέριχ έλεγε ότι σήμαινε «Ωρίων, κατοικία θεών».

 Ο Σείριος ήταν, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, το σκυλί του Γίγαντα Ωρίωνα, που με την πνοή του προκαλούσε ξηρασία. Κάποτε ξέρανε την Κέα και οι κάτοικοι ζήτησαν την βοήθεια των θεών για να απαλλαγούν από τον λιμό.  Ο Απόλλων έστειλε τον γιο του, Αρισταίο, που πρόσφερε θυσίες στον Δία και αυτός έστειλε βροχή για 40 ήμερες. Έτσι καθιερώθηκε η λατρεία του Σειρίου στο νησί μετά τον θάνατο του Ωρίωνα.

Μια γραφική ένδειξη για το «ΩΡΙΩΝ» που χρησιμοποιήθηκε ευρέως από τον Ρέριχ είναι η τριάδα. Ως γραφικό μοτίβο το τοποθέτησε γενικά μέσα σε έναν κύκλο που το περικλείει, όπως το υιοθέτησε η Άγκνι Γιόγκα.

 Η τριάδα είναι ένα σύμβολο που χρησιμοποιείται ευρέως στον Βουδισμό και αλλού, αλλά δεν είναι γνωστό ότι είναι επίσης στην πραγματικότητα ένα σύμβολο για τον Ωρίωνα, έναν αστερισμό που συνδέεται στενά με τη Μογγολία - μια χώρα στον νυχτερινό ουρανό της οποίας τα αστέρια «λάμπουν σαν δαυλοί».  Ο αστερισμός του Ωρίωνα φαίνεται να παίζει ρόλο στον μύθο δημιουργίας των Μογγόλων, όπως αναφέρεται στη Μυστική Ιστορία των Μογγόλων, ο οποίο περιλαμβάνει την ουράνια ένωση μιας αλεπούς με μια ελαφίνα,  ένα επεισόδιο που πιστεύεται ότι είναι η γένεση της γενεαλογίας του Τζένγκις Χαν.

Η σύνδεση με τον μύθο διατηρείται στη γλώσσα Khalka της Μογγολίας, όπου η ίδια λέξη χρησιμοποιείται για τον «Ωρίωνα» και το «ελάφι» και μια παρόμοια λέξη χρησιμοποιείται για την «ελαφίνα».

Η Πέτρα Cintāmaṇi, όπως και το πεπρωμένο της γενεαλογίας του Τζένγκις Χαν για τους Μογγόλους, ως «κατοικία των θεών» – για τους Ρέριχ συνδέονταν με τον αστερισμό των «τριών αστέρων», Ωρίωνας, που σε ευθεία νοητή γραμμή καταλήγει στον Σείριο.

Όταν μιλάμε για τη Μογγολία, είναι επίσης απαραίτητο να έχουμε κατά νου ότι τόσο ο Νικόλαος όσο και η Έλενα Ρέριχ ήταν έντονα υπερήφανοι για τις μογγολικές γραμμές αίματος στη δική τους καταγωγή.

  Την 1η Κυριακή μετά τη Νέα Σελήνη γίνεται συζήτηση για τα Παγκόσμια Προβλήματα υπό το φως και τις ενέργειες του μηνιαίου αστερισμού που είναι κάθε φορά διαθέσιμες.

Αναλογιζόμενοι την παγκόσμια κατάσταση, θα διερευνούμε τρόπους με τους οποίους οι διαθέσιμες ενέργειες μπορούν να εφαρμοσθούν για την ανύψωση και τη λύτρωση της ανθρωπότητας και του πλανήτη και πώς ορθά εφαρμοζόμενες μπορεί να επιλύουν τουλάχιστον ένα παγκόσμιο πρόβλημα. (δείτε τις εκάστοτε διαθέσιμες ενέργειες κατά αστερισμό παρακάτω)

Και θα κλίνουμε με τη Μ.Επίκληση δημιουργώντας ένα εστιακό σημείο δια του οποίου ο Κύριος της Αγάπης μπορεί να εργαστεί.

"Κινούμενοι μαζί μέσα στο ρεύμα της Αγάπης από τον Χριστό προς τον νέο όμιλο των εξυπηρετητών του κόσμου, παίρνουμε τη θέση μας μέσα στην καρδιά και την ψυχή αυτού του ομίλου, ενσωματώνοντας το Φως και την Αγάπη που χρειάζεται στον κόσμο.

Επικαλούμαστε "ζωή άφθονη" μέσω του ανοικτού αγωγού της ευθυγράμμισης και συνειδητοποιούμε ότι η επίδραση του Αβατάρ της Σύνθεσης επηρεάζει έντονα 

τον νέο όμιλο εξυπηρετητών του κόσμου.

Iδρύουμε και kαθιερώνουμε ένα "εστιακό σημείο¨ δια του οποίου 

ο Κύριος τη Αγάπης θα εργαστεί πάνω στη γη".

Και Εργαζόμενοι μέσω αυτού του εστιακού σημείου Αγάπης, 

διαβιβάζουμε ως όμιλος την ροή τη ενέργειας της Μεγάλης Εππίκλησης.

Κυριακή 19 Απριλίου 2026

ΚΡΙΟΣ

Τις ενέργειες του αστερισμού του ΚΡΙΟΥ, Του Φωτός της Ζωής, της Μύησης, και της ΑΠΑΡΝΗΣΗΣ μέσω των πλανητών:

-ΑΡΗ, που χαρίζει πνευματικό θάρρος και εκείνη την πνευματική έφεση που ζητώντας να εκτελέσει τα σχέδια του Θεού, τα κάνει δικά της κι έτσι το έργο προχωρεί

-ΕΡΜΗ, Αγγελιαφόρο, Μεσολαβητή, ΤΟΝ Ερμή που είναι ένα με τον Ήλιο, το σύμβολο του Υιού-Θεού που μεσολαβεί μεταξύ νοητικού και βουδικού

-ΟΥΡΑΝΟ, τον Μέγα ΙΕΡΟΦΑΝΤΗ των μυστηρίων της μύησης, που κυβερνά τον αποκρυφιστικό Δρόμο και φέρει την ψυχή στο φλεγόμενο έδαφος της επίτευξης.  

Συνεχίζεται η μελέτη επί της Εξωτερίκευσης της Ιεραρχίας (σελίδες 463-5) , με κείμενο που είναι επίκαιρο καθώς βαδίζουμε προς το Φεστιβαλ του Βεσάκ-Ταύρου. Συγκρίνετε τις ημερομηνίες με τους κύκλους του ΝΟΕΚ, που έχετε λάβει και από άλλες αποστολές, πρόσφατα και παλαιότερα κ επισυνάπτω εκ νέου. 

Oι Δυνάμεις της Φώτισης

Η αντίληψη της ανάγκης της ανθρωπότητας και η προσεκτική εκτίμηση εκείνου που πρέπει να γίνει για να ικανοποιήσει αυτή την ανάγκη, αφύπνισε τους ανθρώπους καλής θέλησης σε μια ανταποκριτικότητα στις Δυνάμεις της Αποκατάστασης· αυτή οδήγησε σ’ ένα επίμονο αίτημα να ξεκινήσει η δεύτερη φάση του ιεραρχικού έργου. Η φάση αυτή κατευθύνεται σ’ εκείνες τις δραστηριότητες και στην ανάπτυξη του επικλητικού εκείνου πνεύματος που θα φέρει σε επαφή τις Δυνάμεις της Φώτισης με την ανθρωπότητα και θα οδηγήσει σε μια δραστηριότητα από μέρους τους. Οι δυνάμεις αυτές μπορούν να λειτουργήσουν πλήρως και μέχρι το 1949 θα εξουσιάζουν το νου των ανθρώπων, αν οι λαοί του κόσμου μπορέσουν να οργανωθούν για να σταθούν με μαζική πρόθεση πίσω από εκείνο τον τύπο πολιτικού που επιδιώκει το μεγαλύτερο καλό για το μεγαλύτερο αριθμό, που βλέπει τον κόσμο σαν ένα μεγάλο αλληλοεξαρτώμενο σύνολο και που αρνείται να παρεκκλίνει από τις φωνές των ιδιοτελών μικρονοϊκών ή τις απαιτήσεις των αντιδραστικών δυνάμεων που βρίσκονται σε κάθε χώρα.

Αυτές οι Δυνάμεις της Φώτισης ήταν πάντα παρούσες σε μικρή κλίμακα στη Γη, επηρεάζοντας το νου του νέου ομίλου υπηρετών του κόσμου, τους ανιδιοτελείς εργάτες της ανθρωπότητας και τους διανοητές σε κάθε σχολή σκέψης που εργάζονται σε κάθε πεδίο της ανθρώπινης βελτίωσης· εργάζονται επί και μέσω όλων όσων αγαπούν αληθινά τους συνανθρώπους τους. Είναι ανίκανες να επηρεάσουν το νου του κλειστού εγωκεντρικού ατόμου· μπορούν να κάνουν λίγα με τους χωριστικούς απομονωτιστές· είναι αναποτελεσματικές όσον αφορά τους θεολόγους κάθε ομάδας – πολιτικής, θρησκευτικής ή κοινωνικής – και μπορούν να κάνουν λίγα με τον τύπο νου που είναι συγκεντρωμένος σε προσωπικά ή ομαδικά προβλήματα (της ομάδας του που εκφράζει τις ιδέες του κι εργάζεται με τον τρόπο του) κι αποτυγχάνει να δει τον εαυτό του ή την ομάδα σε σχέση με το σύνολο της ανθρωπότητας.

Σήμερα όμως η κοινότητα της δυστυχίας και η γενική αναγνώριση ότι τα αίτια του πολέμου βρίσκονται στην ιδιοτέλεια και στην έμφυτη σκληρότητα, έχει διευρύνει πολύ την προσέγγιση των ανθρώπων στην πραγματικότητα και στη δυνατότητα όπως υφίσταται σήμερα. Oι κληρικοί, οι πολιτικοί κι οι ηγέτες των σημαντικών παγκόσμιων ομάδων παραδέχονται τα λάθη των εκκλησιών τους, ή των νομοθετικών σωμάτων τους, ή των πολιτικών τους να επιφέρουν την παγκόσμια τάξη και την παγκόσμια ηρεμία. Αναζητούν ειλικρινά νέους τρόπους διακυβέρνησης, νέους τρόπους κατάλληλης διαβίωσης και μια μέθοδο με την οποία μπορούν να εδραιωθούν οι ορθές ανθρώπινες σχέσεις. Παρουσιάζουν ένα πεδίο έκφρασης για τις Δυνάμεις της Φώτισης και Τους προσφέρουν μια ευκαιρία ν’ αλλάξουν τους τρόπους της ανθρώπινης σκέψης· κινητοποιούνται απ’ τις φωτοδότριες ενέργειες στον πλανήτη, έτσι ώστε η σοφία, η κατανόηση και η επιδεξιότητα στη δράση να χαρακτηρίζουν τις δραστηριότητες των ανθρώπων στο άμεσο μέλλον.

O οργανωτής αυτών των Δυνάμεων αυτή την εποχή είναι ο Βούδδας. Είναι το σύμβολο της διαφώτισης ή της φώτισης. Αμέτρητα εκατομμύρια ανά τους αιώνες Τον αναγνώρισαν ως Φωτοδότη από ψηλά. Oι Τέσσερις Ευγενείς Αλήθειές Του εξέθεσαν τις αιτίες της ανθρώπινης δυσχέρειας και υπέδειξαν τη θεραπεία της. Το μήνυμά Του μπορεί να παραφρασθεί με τα παρακάτω λόγια: Πάψτε να ταυτίζεσθε με τα υλικά πράγματα· αποκτήστε μια κατάλληλη αίσθηση των πνευματικών αξιών· πάψτε να θεωρείτε ότι τα αποκτήματα και η γήινη ύπαρξη έχουν μεγάλη σημασία· ακολουθήστε την Ευγενή Oκταπλή Ατραπό που είναι η ατραπός των ορθών σχέσεων – ορθές σχέσεις με το Θεό και μεταξύ σας – κι έτσι να είστε ευτυχισμένοι. Τα βήματα σ’ αυτή την Ατραπό είναι:

Oρθές Αξίες                                Oρθή Έφεση

Oρθή Ομιλία                               Oρθή Διαγωγή

Oρθός Τρόπος Ζωής                   Oρθή Προσπάθεια

Oρθή Σκέψη                               Oρθή Αγαλλίαση ή αληθινή Ευτυχία

Το αρχαίο μήνυμά Του είναι τόσο νέο σήμερα όσο όταν μίλησε πάνω στη γη· είναι απελπιστικά αναγκαίο να αναγνωρισθεί η αλήθειά του και να ακολουθηθούν οι “οκτώ τρόποι ζωής” που θα επιτρέψουν στην ανθρωπότητα να βρει την απελευθέρωση. Πάνω στα θεμέλια της διδασκαλίας Του ο Χριστός ύψωσε την υπερδομή της αδελφότητας του ανθρώπου για να δημιουργήσει μια έκφραση της Αγάπης του Θεού. Σήμερα, καθώς βλέπει το συντριμμένο, ερειπωμένο κόσμο, το ανθρώπινο γένος έχει μια καινούργια ευκαιρία ν’ απορρίψει τα ιδιοτελή, υλιστικά κίνητρα και φιλοσοφία και να αρχίσει εκείνες τις διαδικασίες οι οποίες – σταθερά και βαθμιαία – θα επιφέρουν την απελευθέρωσή του. Τότε θα είναι δυνατό για τους ανθρώπους να διανύσουν το Φωτισμένο Δρόμο που οδηγεί πίσω στη θεία Πηγή του φωτός και της αγάπης.

O Βούδδας μπορεί να δείξει το στόχο και να υποδείξει το Δρόμο επειδή πέτυχε πλήρη φώτιση· ο Χριστός μας έδωσε ένα παράδειγμα Εκείνου που έφτασε στον ίδιο στόχο· ο Βούδδας άφησε τον κόσμο αφού έφτασε στη φώτιση· ο Χριστός γύρισε σε μας διακηρύσσοντας ότι είναι το Φως του Κόσμου και μας έδειξε πώς μπορούσαμε να μάθουμε κι εμείς να διανύουμε το Φωτισμένο Δρόμο.

O Βούδδας του Oποίου το Φεστιβάλ τελείται κάθε Πανσέληνο του Μαΐου (ή του Ταύρου, που φέτος πέφτει την τελευταία εβδομάδα του Απριλίου) δρα σήμερα σαν πράκτορας της μεγάλης εκείνης Ζωής στην Oποία ζούμε, κινούμαστε και υπάρχουμε, η Oποία είναι το αληθινό Φως του Κόσμου και ο πλανητικός Διαφωτιστής. Αναφέρομαι στον Αρχαίο των Ημερών (όπως καλείται στην Παλαιά Διαθήκη), στο Θεό της Αγάπης, στον Σανάτ Κουμάρα, στον Αιώνιο Νεανία, στον Έναν που κρατά στη ζωή όλους τους ανθρώπους και προωθεί ολόκληρη τη δημιουργία Του πάνω στην ατραπό της εξέλιξης μέχρι την κορύφωσή της – μια κορύφωση για την οποία δεν έχουμε ακόμη την παραμικρή ιδέα. Χρόνο με χρόνο, από τότε που ο Βούδδας πέτυχε το στόχο της φώτισής Του, γίνεται μια προσπάθεια να αυξηθεί η ροή της φώτισης στον κόσμο και να χυθεί το φως της σοφίας, της εμπειρίας και της κατανόησης (όπως λέγεται) στο νου των ανθρώπων. Αυτή είναι η προσπάθεια των πνευματικών Δυνάμεων που εκτελούν τη Θέληση του Θεού σε κάθε Πανσέληνο του Μαΐου. Αυτό το χρόνο θα γίνει μια υπέρτατη προσπάθεια απ’ Αυτές στη διάρκεια των πέντε ημερών της Πανσελήνου (25-30 Απριλίου) και θα γίνει μια μεγάλη δοκιμασία της αποτελεσματικότητας της δραστηριότητάς Τους στη Συνδιάσκεψη του Σαν Φραντσίσκο. Αυτό θα ήθελα να το θυμάστε και γι’ αυτό θα σας παρακαλούσα να κινητοποιηθείτε.

Στις πέντε αυτές ημέρες θα κληθεί σε δράση ένα μεγάλο Τρίγωνο Δύναμης, το οποίο θα είναι ο πυρήνας μέσα από τον οποίο θα εργασθούν οι Δυνάμεις της Φώτισης. Oι τρεις Ζωές που ελέγχουν την ενέργεια η οποία ελπίζεται ότι θα αποδεσμευθεί για να φωτίσει το νου των ανθρώπων είναι:

1.  O Κύριος του Κόσμου, το Φως της ίδιας της Ζωής.

2.  O Βούδδας, ο Κύριος της Σοφίας, που φέρνει πνευματικό φως στην Ιεραρχία κι αποκαλύπτει τι είναι ο θείος σκοπός.

3.  O Χριστός, ο Κύριος της Αγάπης, που παρουσιάζει το αίτημα της ανθρωπότητας και δρα ως Πράκτορας διανομής για τις Δυνάμεις της Φώτισης.

Oι Δυνάμεις του Φωτός πάνω στο φυσικό πεδίο οδήγησαν τις δυνάμεις του κακού και του σκότους προς τα πίσω και φέρνουν ένα τέλος στον πόλεμο μέσα από την ήττα των Εθνών του Άξονα. 

       ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ NEAΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΣΤΟΝ TAYΡΟ

                       ΑΚΡΙΒΗΣ ΩΡΑ Ν. ΣΕΛΗΝΗΣ 14.53 -  Πέμπτη 16/4/2026

ΟΙ ΧΡΟΝΙΚΟΙ ΚΥΚΛΟΙ

ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΤΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Οι κύκλοι αυτοί αρχίζουν κάθε χρόνο την περίοδο της Εορτής του Βεσάκ

Οι δραστηριότητες του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου ακολουθούν ένα ρυθμικό πρότυπο, το οποίο βασίζεται πάνω σε περιόδους από τρία διαδοχικά έτη. Κάθε μια από αυτές τις περιόδους δομείται πάνω στην προηγούμενη και έτσι διατηρούνται όλα όσα είχαν προσκτηθεί.

 

Το πρώτο έτος της  κάθε περιόδου των τριών ετών συμπεριλαμβάνει μια διαδικασία εσώτερης εκ νέου ολοκλήρωσης, υποκειμενικής ρύθμισης και επαναφόρτισης. Ειναι ας πούμε ένα είδος υποκειμενικής σώρευσης ενώ ταυτόχρονα το εξωτερικό έργο επίσης προάγεται. Είναι η εποχή για πνευματική ωρίμανση, ουσιαστικές αποφάσεις και υποκειμενικές επιλογές, οι οποίες λαμβάνουν χώρα ανάλογα προς την όψη της ποιότητος της ομαδικής ζωής, Είναι επίσης περίοδος καταστάλαξης του επόμενου τμήματος εκ του οράματος για το οποίο είναι έτοιμη η ομαδική ζωή.

 

Το δεύτερο έτος κάθε τρίχρονης περιόδου βλέπει την ανέλιξη των αποτελεσμάτων αυτού του εσώτερου οράματος και εσωτερικής επιλογής. Τότε αναλαμβάνεται δράση για να τελειοποιηθούν και προσαρμοστούν τα οργανωμένα εγχειρήματα που ήδη έχουν δρομολογηθεί. Γίνεται η απαραίτητη επέκταση που πρέπει να ξεκινήσει ούτως ώστε η εισερχόμενη ζωή να μπορέσει να βρει έκφράση, χωρίς η δυναμική της να προκαλεί αναταραχή. Κατ’ αυτή την περίοδο επιλύονται τα προβλήματα προσωπικού και πρέπει να προγραμματιστεί το οικονομικό. Ακριβώς αυτή την περίοδο  ανανεώνεται η προσοχή πάνω στην εξωτερική οργάνωση.

 

Μετά, κατά το τρίτο έτος, όλα αυτά πρέπει ν' αποδώσουν τους καρπούς τους σε δράση, διάρκεια, αντοχή, καλή ισορροπία και αποτελεσματικότητα. Εχει λεχθεί ότι αυτή είναι η περίοδος κατά την οποία ο Νέος Όμιλος Εξυπηρετητών του Κόσμου "δίνει ένα πνευματικό κτύπημα πάνω στη συνείδηση της ανθρωπότητας". Η εξωτερική δράση θα πρέπει να συν-κομίζει τις νέες δυνάμεις, με τις οποίες έγινε επαφή, μέσα στην ανθρώπινη συνείδηση, προκειμένου να παρατεθεί η ευκαιρία ενώπιον των υιών των ανθρώπων. Η ανταπόκριση απέναντι στην επικλητική αίτηση της ανθρωπότητας πρέπει να εισρεύσει κι αυτή ακριβώς είναι η εργασία των παγκόσμιων μαθητών. Το να χρησιμοποιήσουν δηλαδή κάθε αγωγό ή δίοδο που έχει ήδη δημιουργηθεί προς την ανθρώπινη συνείδηση.  

 

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η Ιεραρχία  χρησιμοποιεί καθαυτή τη ζωή του ομίλου πιο άμεσα από οποιαδήποτε άλλη φάση. Στο βαθμό που το όραμα, που λήφθηκε κατά την πρώτη περίοδο, δεν είχε παραμόρφωση, η προετοιμασία για υπηρεσία κατά τη δεύτερη περίοδο υπήρξε συνετή και τα εμπόδια και οι πληγές στον πνευματικό οργανισμό ξεπεράστηκαν ή επουλώθηκαν, αυτή η τρίτη περίοδος θα καταστεί  η πιο ήπια από τις τρεις περιόδους, ως προς τον εξωτερικό χειρισμό της. Οι σχέσεις των μελών του εκτελεστικού προσωπικού πρέπει να είναι αρμονικές και παντελώς απαλλαγμένες από επίκριση και αντιπαράθεση. Ο μηχανισμός που δημιουργήθηκε για το έργο μπορεί και θα πρέπει να λειτουργεί σχεδόν αυτόματα. Το πρότυπο είναι δεδομένο και ο καθένας οφείλει να κάνει τη δουλειά του.

 

Μέσα στην έκφραση της ζωής του πλανητικού  μας Λόγου, όταν λειτουργεί μέσω της ανθρώπινης οικογένειας, υπάρχουν βεβαίως πολλοί κύκλοι χρόνου ακόμη, αλλά αυτό ακριβώς το βασικό πρότυπο των τριάδων το βρίσκουμε να αντικατοπτρίζεται παντού. Ο παράγων του χρόνου, όπως  αυτός εκδηλώνονται μέσα στη συνείδηση μας, δεν είναι ακριβής και ενδέχεται να υπερκαλύπτεται. Ας μη λησμονούμε ότι το ημερολόγιό μας δεν συνιστά ένα εντελώς ακριβές εργαλείο μέτρησης  της διαδοχής των ανθρώπινων γεγονότων σε σχέση με τους πλανητικούς και ηλιακούς κύκλους. Επίσης, γνωρίζουμε ότι είναι δυνατόν να επιτύχουμε περισσότερα, τόσο σε ανάπτυξη όσο  και σε υπηρεσία, σε οποιοδήποτε κύκλου,  ανεξάρτητα από το κανονικό πρότυπο. Ακριβώς δηλαδή όπως ο ζηλωτής ως άτομο μπορεί να επιταχύνει την πρόοδό του πάνω στην Ατραπό και να επιτύχει σε μια δεδομένη ενσάρκωση περισσότερα από όσα και η ίδια του η ψυχή θα περίμενε, έτσι κι  ένας όμιλος μπορεί να εμβαθύνει την πνευματική συνείδησή του, να εξαγνίσει την έκφρασή του και να καταστεί πιο πεπειραμένος και πρακτικά χρήσιμος, από ότι έδειχνε ικανός να πετύχει στην απαρχή μιας δεδομένης περιόδου. Αυτό αληθεύει τόσο για τον Νέο Ομιλο Εξυπηρετητών του Κόσμου όσο και για την ανθρωπότητα ως σύνολο. Ωστόσο οι θεμελιώδεις ρυθμοί εξακολουθούν να υφίστανται και καλά θα κάνουμε να επωφελούμαστε απ' αυτούς.

 

Καθώς ο αποδεγμένος μαθητής ανακαλύπτει το πεδίο της ατομικής υπηρεσίας του και συνειδητά συντάσσεται στις γραμμές των πρεσβυτέρων μελών του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου, διαπιστώνει ότι αναπόφευκτα  η ζωή του αρχίζει να συμμορφώνεται προς τον περιοδικό κύκλο αυτού του ευρύτερου ομίλου. Η προσωπικότης του παλεύει και αμφιβάλει και φοβάται, αλλά  τα προβλήματα ελέγχου όλων των υποθέσεων του στο εξωτερικό πεδίο γίνονται ολοένα  πιο  δευτερεύοντα και αυτοματοποιημένα, ώσπου, τελικά, στέκει ελεύθερος. Η ζωή του συγχωνεύεται στη ζωή του ομίλου κατά ένα ανεξήγητο γι' αυτόν τρόπο, καθώς εκείνος πρόσμενε μια τέτοια ανακούφιση μέσα στην πνευματική ελευθερία.

 

Μια εξέταση των γεγονότων των πρώτων τριάντα χρόνων της ζωής του ομίλου μας δείχνει ότι  διαιρείται σε περιόδους δέκα ετών, οι οποίες αν σχεδιαστεί ανάλογα, θα μπορούσαν φυσιολογικά να συμπίπτουν  με δέκα περιόδους των τριών ετών του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου. Αυτός ο συγχρονισμός καταδείχθηκε εντυπωσιακά το 1952. Η σύμπτωση αυτή έγινε ξεκάθαρη για εμάς γιατί εκείνη τη χρονιά  η ανθρωπότητα σαν σύνολο περνούσε από την ίδια βασική διαδικασία  εσωτερικής εκλογής, η οποία χαρακτηρίζει τον πρώτο κύκλο κάθε τρίχρονης περιόδου στον μικρότερο όμιλο εξυπηρετητών του κόσμου.

 

Το έτος 1923, το δεύτερο έτος του πρώτου μας τρίχρονου κύκλου, έλαβε χώρα η εξωτερική δράση, η οποία προετοίμαζε μια νέα πνευματική κρούση πάνω σ' ολόκληρο το πνευματικό πεδίο στον κόσμο. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της απόφασης που πήρε η Αλίκη Α. Μπέιλυ και εκείνων  που συνεργάζονταν μαζί της,  πάνω στην οποία είχαν εστιαστεί τον προηγούμενο χρόνο. Ως αποτέλεσμα, ο εσωτερισμός στον Δυτικό κόσμο σήμερα είναι ένα πολύ διαφορετικό πράγμα απ' ότι ήταν τότε. 

 

Το 1931 ελήφθη η απόφαση για επέκταση του έργου στο εξωτερικό και ήταν το έτος 1933 που είδε την καταστάλαξη σ' εξωτερική δράση του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου. Ο παγκοσμίου εύρους όμιλος, που είχε δημιουργηθεί τα δέκα προηγούμενα χρόνια  αποτέλεσε το φορέα που χρησιμοποιήθηκε επιτυχημένα γι' αυτό το ξεκίνημα. Το 1933 ήταν επίσης ο χρόνος που σημειώθηκε την επέκταση του δικού μας ομίλου, η οποία είχε σαν αποτέλεσμα την προοδευτική ανάληψη σχεδίων για παγκόσμια υπηρεσία. Καθένα απ' αυτά τα εγχειρήματα αποτελούσε στην πραγματικότητα καταστάλαξη κάποιας όψης της αναπτυσσόμενης δύναμης του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου.

 

Το τρίτο έτος του επόμενου τρίχρονου κύκλου, το 1936, είδε ξανά μια εξωτερική έκφραση σε δράση από τον όμιλό μας σε σχέση με την πρώτη στροφή της  Μεγάλης Επίκλησης, και ήταν συγκεκριμένα ένα έτος Ιεραρχικής προσπάθειας για προετοιμασία απέναντι στις επερχόμενες κρίσεις της  ανθρωπότητας. Το 1939 μας βρήκε βουτηγμένους μέσα σε εκείνο τον μυητικό αγώνα που ονομάσαμε Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, και ήταν το 1942 που κερδίθηκε η εσώτερη πνευματική νίκη κι διασφαλίστηκε το τελικό αποτέλεσμα. Η επίδειξη αυτή της ακατανίκητης πνευματικής ακεραιτότητας της ίδιας της ανθρωπότητας κατέληξε στο σημαντικό έτος του 1945, όταν έγινε δυνατό για τον Χριστό να κάνει τη μεγάλη ανακοίνωση της επιστροφής Του και της παρουσίασης της Μεγάλης Επίκλησης, την οποία διαθέτουμε τώρα ως το κυριότερο πνευματικό μας όπλο. Το 1948 ήταν το έτος της καταστάλαξης ενεργειών των νέων πνευματικών δυνάμεων που τόσο γρήγορα πλέον γίνονται διαθέσιμες για το λυτρωμό της ανθρωπότητας, με την οποία εμείς, ως όμιλος, είχαμε επιλέξει να συμβαδίσουμε δυο χρόνια  πριν, ενώ το 1951 μας βρήκε, ως όμιλο, αγωνιζόμενους μάλλον πιο απελπισμένα από όσο νομίζαμε ενάντια στις επισωρευόμενες πιέσεις που αντιμάχονται την διεύρυνση της πνευματικής συνείδησης της ανθρώπινης οικογένειας στην μεταπολεμική περίοδο.

 

Μετά φτάσαμε το σπουδαίο έτος του 1952, το πρώτο έτος του επαναλαμβανόμενου τρίχρονου κύκλου της  ζωής του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου. Ηταν ένα έτος εσώτερων αποφάσεων κι επιλογών, ένα έτος που δοκιμάστηκε  η ουσιαστική ποιότητα των μαθητών του κόσμου, σε ομαδικό σχηματισμό, για το  εγχείρημα της σχεδιαζόμενης συνεργασίας στο μέλλον με την Ιεραρχία. Εμείς τότε, ως όμιλος, λάβαμε μέρος πιο συνειδητά από ποτέ στα σημαντικά ζητήματα εκείνης της χρονιάς με αποτέλεσμα το 1953 να αναλάβουμε συγκεκριμένη παγία δράση, και πετύχαμε ν' αρχίσουμε ορισμένα διαβήματα τα οποία αποτελούν θεμέλιο για τη μεγάλη χρησιμότητα στο μέλλον. Ο όμιλος μας άντεξε στη δοκιμασία  η ουσιαστική ακεραιότητα του ομίλου διατηρήθηκε. Διευθετήσαμε τα εμπόδια μέσα στον αγωγό και τις εσώτερες διαμάχες, και καταστρώσαμε καλά τα σχέδια μας να προωθήσουμε την απαραίτητη εξωτερική κρούση πάνω στην ανθρώπινη συνείδηση το 1954, το οποίο είναι το τρίτο έτος του τρέχοντος τριετούς κύκλου. Η κρούση αυτή που όλοι έχουμε αναγνωρίσει είναι το ξεκίνημα της δεύτερης φάσης της καταστάλαξης του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου μέσα στη συνείδηση της ίδιας της ανθρωπότητας, αυξάνοντας έτσι τον αριθμό του και δυναμώνοντάς τον.

 

Το 1952 μας βρήκε να παίρνουμε την απόφαση να ιδρύσουμε ένα πρακτικά λειτουργικό κέντρο στη Γενεύη, και το εγχείρημα αυτό ήρθε σ' επιτυχημένη εξωτερική έκφραση το 1953. Το γεγονός ότι πετύχαμε κάτι τέτοιο έχοντας συνείδηση ότι όντως εσωτερικά ήταν ορθό καθώς και ορισμένες πνευματικές αναγνωρίσεις, αποτελούν επιβεβαίωση για μας ότι ο όμιλος μας έχει εισέλθει με επιτυχία στη δεύτερη κύρια τριαντάχρονη περίοδο του. Αν δεν τα είχαμε καταφέρει το 1952 και δεν πετυχαίναμε να εκπληρώσουμε τα αποτελέσματα των επιλογών μας εκείνου του χρόνου, δεν θα μπορούσαμε τώρα να είμαστε σίγουροι ότι ανοίγεται μπροστά μας ένας δεύτερος τριακονταετής  κύκλος ολοένα αυξανόμενης για αυξημένη χρησιμότητα για τον κόσμο. Οπως αληθεύει για τον μαθητή ατομικά, έτσι επίσης αληθεύει και για τον όμιλό μας το γεγονός ότι ως ένα μεγάλο βαθμό δεν αναγνωρίσαμε καν τη βαθύτερη σημασία των γεγονότων που εκτυλίσσοντο ή την δυναμική των δυνάμεων που εισέρεαν εντός μας, προς τις οποίες ανταποκρινόμαστε όσο καλύτερα μπορούσαμε.

 

Επομένως, το 1954 θα πρέπει να βρει τον όμιλό μας να αναλαμβάνει ισχυρή και αποτελεσματική παγκόσμια δράση. Το 1955 θα φέρει και πάλι ένταση κι επιλογές. Η ομαδική δράση το 1957 και το 1960 θα οδηγήσει σε μια παγκόσμια κλιμάκωση της πνευματικής κρούσης πάνω στην ανθρώπινη συνείδηση το 1963, κατά την οποία είμαστε προορισμένοι να παίξουμε το μέρος που μας αρμόζει.

 Φόστερ Μπέιλυ, Δεκέμβριος 1953

                                              

  «ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 20.30 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

Κυριακή 5 Απριλίου 2026

                                                  Κείμενο που διαμοιράστηκε

Oι Δυνάμεις της Αποκατάστασης

Υπάρχει πρώτα απ’ όλα η φάση που εξελίσσεται τώρα, η οποία θα κορυφωθεί την ώρα της Πανσελήνου του Πάσχα. Είναι αφιερωμένη στο σχεδιασμό για μια εισροή των Δυνάμεων της Αποκατάστασης. Μην παρερμηνεύετε αυτές τις λέξεις. Η Ιεραρχία δεν ασχολείται με την αποκατάσταση της παλιάς τάξης, με την κατάσταση της ζωής πριν τον πόλεμο, ή με την ανανέωση των θεολογιών (θρησκευτικών, πολιτικών και κοινωνικών) που κυβέρνησαν το παρελθόν κι ευθύνονται κυρίως για τον πόλεμο. Η αναφερόμενη αποκατάσταση έχει ψυχολογική φύση, αλλά θα πραγματωθεί με την αποκατάσταση της θέλησης-για-ζωή και της θέλησης-για-το-καλό. Θα είναι συνεπώς θεμελιώδης και θα εγγυηθεί το νέο πολιτισμό και κουλτούρα. Είναι ένα πολύ διαφορετικό ζήτημα.

Αυτές οι Δυνάμεις της Αποκατάστασης αφορούν το ανθρώπινο όραμα, την ανθρώπινη ακεραιότητα και τις ανθρώπινες σχέσεις, καθώς υπόκεινται σε ολόκληρο το πρόβλημα της αδελφότητας του ανθρώπου. Αυτές οι ενέργειες, αν αποδεσμευθούν στη Γη, θ’ αχρηστεύσουν τις προσπάθειες της παλιάς τάξης (στην πολιτική, τη θρησκεία και την εκπαίδευση) για να αποκαταστήσει αυτό που ήταν και να ξαναφέρει ό,τι υπήρχε πριν τον πόλεμο. Θα προσπαθήσουν να εξουδετερώσουν δύο τάσεις που πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη στη διάρκεια του ερχόμενου κύκλου των συνδιασκέψεων:

α. Την τάση για αποκρυστάλλωση, για λατρεία εκείνου που έφυγε (κι ελπίζουμε ότι έφυγε για πάντα) και υπερεκτίμηση εκείνου που είναι παλιό, φθαρμένο κι αν μπορώ να χρησιμοποιήσω τη λέξη στάσιμο.

β.  Την τάση για εξουθένωση και πλήρη κατάρρευση – εφόσον τελειώσει ο πόλεμος. Αυτή η τάση οφείλεται στο βάρος του πολέμου και στη φυσική και ψυχολογική ένταση κάτω από την οποία εργάσθηκε η ανθρωπότητα για πολλά χρόνια.

Σ’ αυτές τις δύο τάσεις βρίσκεται ένας μεγάλος κίνδυνος για το μέλλον της φυλής· η Ιεραρχία είναι αποφασισμένη να τις εξουδετερώσει όσο είναι δυνατό, ενώ οι δυνάμεις του κακού προσπαθούν σφοδρά να τις ενισχύσουν και να τις γαλουχήσουν. Υπάρχουν επίσης κι άλλοι κίνδυνοι τους οποίους αναγνωρίζουν εξίσου οι νοήμονες ηγέτες της φυλής. Αυτή η αναγνώριση θα τους κάνει να φτάσουν αργά σε τελικές αποφάσεις, επειδή θα αντιληφθούν την ανάγκη για έναν κύκλο αποκατάστασης πριν ληφθούν οι τελικές και διαρκείς αποφάσεις. Θα εργασθούν επομένως για μια πιο αργή προώθηση και για μια πιο προσεκτική και ίσως παρατεταμένη έρευνα της κατάστασης και των μελλοντικών δυνατοτήτων από όσο θα φαινόταν επιθυμητό στον ανυπόμονο.

Αυτές οι νέες και ζωντανές δυνάμεις της αποκατάστασης βρίσκονται υπό τη διεύθυνση και τον έλεγχο Εκείνου τον Oποίο θα μπορούσαμε ν’ αποκαλέσουμε (μιλώντας συμβολικά, αν και πραγματικά) Πνεύμα της Ανάστασης. Είναι αυτή η ζώσα πνευματική Oντότητα που εργάζεται προσωρινά υπό τη διεύθυνση του Χριστού, η Oποία θα αποκαταστήσει τη ζωντάνια των πνευματικών στόχων των ανθρώπων και της ζωής του σχεδιασμού τους· είναι αυτή που θα φέρει εκ νέου την αναγκαία ζωτικότητα για να εκπληρωθούν οι τάσεις της Νέας Εποχής και η Oποία θα οδηγήσει την ανθρωπότητα απ’ τη σκοτεινή σπηλιά του θανάτου, της απομόνωσης και της ιδιοτέλειας στο φως της νέας ημέρας. Την περίοδο του Πάσχα αυτού του έτους θα εισρεύσει σε κάποιο βαθμό στην ανθρωπότητα η αναστάσιμη αυτή ζωή, αλλά – στη διάρκεια των τριών επόμενων περιόδων του Πάσχα – θα μπορέσει να εισρεύσει σε μεγαλύτερο μέτρο, αν οι άνδρες και οι γυναίκες καλής θέλησης σκεφθούν καθαρά, μιλήσουν θαρρετά, απαιτήσουν πνευματικά κι εκτελέσουν τα εσώτερα σχέδια με νοημοσύνη.

Σε πλανητική κλίμακα κι όχι μόνο σε σχέση με το ανθρώπινο γένος, αυτό το Πνεύμα της Ανάστασης είναι το αντίθετο κι ο ανταγωνιστής του Πνεύματος του Θανάτου. O φυσικός θάνατος συμβαίνει μόνο όταν η ψυχολογική και νοητική ζωτικότητα του ατόμου, του έθνους ή της ανθρωπότητας πέφτει κάτω από ένα ορισμένο επίπεδο. Η ανθρωπότητα ανταποκρινόταν στις διαδικασίες του θανάτου στη διάρκεια των τελευταίων 150 ετών· ψυχολογικά το ανθρώπινο γένος διεπόταν από την ιδιοτέλεια και η ιδιοτέλεια είναι το δυναμικό σπέρμα του θανάτου – υλικού θανάτου, ψυχολογικού θανάτου και νοητικού θανάτου. Αυτό καταδείχθηκε πολύ καλά στο Γερμανικό έθνος. Σκεφθείτε αυτή τη δήλωση κι αναγνωρίστε τότε ότι παρόμοια σπέρματα και παρόμοιες περιοχές θανάτου (αν και σε μικρότερο βαθμό) υπάρχουν σε κάθε έθνος – ακόμη και στα πιο νέα έθνη του κόσμου. Απ’ όπου κι ο πόλεμος· απ’ όπου και η καταστροφή των εξωτερικών ενδυμάτων του πολιτισμού.

Αλλά το έργο του Αγγέλου του Θανάτου, που μπορεί να φαίνεται τρομακτικό καθώς εκδηλώνεται σήμερα σε πλανητική κλίμακα – αλλά ευεργετικό όπως το ξέρουμε σε πρόθεση και σκοπό – θα δώσει τη θέση του σ’ εκείνο του Πνεύματος της Ανάστασης.

Ο σχεδιασμός αυτής της αποκατάστασης κι αυτής της αναστάσιμης δραστηριότητας εξετάζεται τώρα από την Ιεραρχία και Της έχει μεταβιβασθεί επειδή βρίσκεται πιο κοντά στον άνθρωπο από Εκείνους που λειτουργούν στην Αίθουσα Συμβουλίου της Σαμπάλλα. Πρέπει να θυμάστε ότι αυτό το Πνεύμα της Ανάστασης είναι Μέλος αυτού του Συμβουλίου κι ο εκλεκτός Απεσταλμένος Του. Αυτός (αν επιτρέπεται να προσωποποιούμε το απρόσωπο) είναι αληθινά ο “Ήλιος της Δικαιοσύνης” που μπορεί ν’ ανατείλει τώρα “και ίασις εν ταις πτέρυξιν αυτού”· ο Oποίος μπορεί να μεταφέρει τη ζωοδότρια ενέργεια που αντιμάχεται το θάνατο, το όραμα που δίνει κίνητρο στη ζωή και την ελπίδα που μπορεί ν’ αποκαταστήσει όλα τα έθνη. Ας εκπεμφθεί στην Πανσέληνο του Μαρτίου το αίτημα για την εμφάνιση αυτού του Πνεύματος που δίνει ζωή. Ας εκπεμφθεί με τέτοια ένταση ώστε να κληθεί η Ιεραρχία σε ενεργό ανταπόκριση και να αποδεσμεύσει αμέσως τη δυναμικότητα αυτού του Πνεύματος μέσα στις καρδιές των ανθρώπων παντού.

Όλες αυτές οι πνευματικές δυνάμεις που εργάζονται αυτή τη στιγμή υπό τη διεύθυνση του Ηγέτη των Δυνάμεων του Φωτός, του Χριστού, σχετίζονται στενά κι η δραστηριότητά τους συγχρονίζεται σε μεγάλο βαθμό. Με μια βαθιά αποκρυφιστική έννοια εργάζονται όλες μαζί, επειδή στην ανθρώπινη οικογένεια υπάρχουν εκείνοι που βρίσκονται σε κάθε στάδιο ανταπόκρισης. Επομένως το τριπλό έργο της Ιεραρχίας προχωρεί ταυτόχρονα – από τη σκοπιά του χρόνου. Oι Δυνάμεις της Αποκατάστασης – σε μικρή κλίμακα – εφελκύουν ανταπόκριση από τα μέλη του νέου ομίλου υπηρετών του κόσμου και από τους μαθητές παντού. Καθώς το ψυχολογικό τους “ηθικό” ενισχύεται και δυναμώνει η θέληση-για-ζωή και η θέληση-για-το-καλό, θα γίνει αισθητό σε μεγαλύτερη κλίμακα ένα άμεσο αποτέλεσμα· το έργο του Πνεύματος της Ανάστασης θα ενταθεί και κάνει ήδη αισθητή την παρουσία του. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι αρχίζουν να προσβλέπουν και να ελπίζουν με μεγαλύτερη πεποίθηση και θάρρος μια καλύτερη παγκόσμια κατάσταση· ο μέχρι τώρα ευσεβής πόθος τους και η συναισθηματική τους επιθυμία δίνουν αργά τη θέση τους σε μια πιο πρακτική στάση· η διαυγής σκέψη τους και η σταθερή τους απόφαση είναι πολύ πιο ενεργές και τα σχέδια τους καταστρώνονται καλύτερα, επειδή τόσο η σκέψη τους όσο κι ο σχεδιασμός τους βασίζονται σε γεγονότα· έχουν αρχίσει επίσης να αναγνωρίζουν εκείνους τους παράγοντες και τις συνθήκες που δεν πρέπει να αποκατασταθούν κι αυτό είναι ένα σημείο μεγάλης σημασίας.

Στο στάδιο που τώρα περνάμε αυτοί οι ανταποκρινόμενοι άνθρωποι χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες:

Οι ονειροπόλοι οραματιστές ή τα καλοπροαίρετα αλλά μη πρακτικά πρόσωπα των οποίων οι ιδέες, τα παγκόσμια σχέδια και οι εισηγήσεις ως προς τη νέα παγκόσμια τάξη στοιβάζονται στα γραφεία των ηγετών του κόσμου κι εκείνων των ομάδων κι οργανώσεων που επιχειρούν πρακτικά να σχεδιάσουν το μέλλον. Τα όνειρα και οι ιδέες τους ασχολούνται με προγράμματα για τα οποία ο κόσμος δεν είναι σήμερα έτοιμος και δε θα είναι έτοιμος για αρκετές χιλιάδες χρόνια. Είναι εύκολο γι’ αυτούς να παρουσιάζουν ανέφικτες Oυτοπίες που δεν έχουν την παραμικρή σχέση με τα πράγματα που χρειάζονται σήμερα και τα οποία θα μπορούσαν να γίνουν εφικτά. Το όνομα αυτών των ανθρώπων είναι λεγεών και τη στιγμή αυτή αποτελούν ένα συγκεκριμένο εμπόδιο. Ένα όραμα του ανέφικτου δεν είναι ο τύπος του οράματος που θα διαφυλάξει τους ανθρώπους από τον όλεθρο. Επειδή είναι ανίκανοι να συμβιβάσουν και να αντιμετωπίσουν τα πράγματα όπως είναι, αυτοί οι άνθρωποι κι εκείνοι τους οποίους επηρεάζουν έχουν βυθιστεί στην απόγνωση και στην απογοήτευση.

Οι νοήμονες άνθρωποι του κόσμου που υποκινούνται απ’ το πνεύμα της καλής θέλησης και την πεποίθηση ότι τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν. Συχνά κλονίζονται από το μέγεθος του έργου που πρέπει ν’ αναληφθεί κι αυτό συχνά τους οδηγεί να πάρουν μια από τις τρεις θέσεις:

α. Πέφτουν στα βάθη του πεσσιμισμού. Είναι ένας πεσσιμισμός που βασίζεται σε μια αληθινή ικανότητα να νιώθουν την έκταση του προβλήματος και να εκτιμούν τις διαθέσιμες πηγές. Αυτό μπορεί να τους οδηγήσει σε απραξία.

β.  Μπορεί να αφήσουν τη διευθέτηση των προβλημάτων στους εκπαιδευμένους κυβερνήτες, διπλωμάτες και πολιτικούς, στέκοντας έτοιμοι να βοηθήσουν όταν – αλλά μόνο όταν – έχει ληφθεί η απόφαση. Αυτό οδηγεί σε μια μετατόπιση της ευθύνης. Όμως επειδή ο πόλεμος περιέλαβε τους λαούς όλων των χωρών και τις μάζες του πληθυσμού, το ίδιο πρέπει να γίνει και με την ανασυγκρότηση του κόσμου.

γ.  Μπορεί να αναλάβουν την ευθύνη, να παρουσιάσουν τις καταχρήσεις που πρέπει να διορθωθούν, να συζητήσουν τα προτεινόμενα σχέδια και από την ιδιαίτερη σκοπιά τους να ξεκινήσουν το έργο που θα επιφέρει, όσο πιο καλά μπορούν, τις ορθές ανθρώπινες σχέσεις. Αυτή η στάση της ευθύνης και της επακόλουθης δραστηριότητας μπορεί να οδηγήσει σε λάθη, αλλά η συνολική προσπάθεια θα ανταποκριθεί στην ανάγκη για ορθή δράση σε μια επείγουσα κατάσταση – αυτή τη φορά μια παγκόσμια επείγουσα κατάσταση.

Εκείνοι οι άνθρωποι που σκέφτονται κομματικά κι εθνικά, οι οποίοι θα επιχειρήσουν να εκμεταλλευθούν την παγκόσμια κατάσταση για τους δικούς τους άμεσους σκοπούς και προς όφελος του ιδιαίτερου έθνους ή ομάδας τους. Αυτοί οι άνθρωποι που βρίσκονται σε κάθε έθνος, υποκινούνται από ιδιοτέλεια· δε νοιάζονται για την ανθρωπότητα σαν σύνολο και δεν έχουν καμιά συμπάθεια ή ενδιαφέρον για οτιδήποτε ή οποιονδήποτε εκτός από το πολιτικό τους κόμμα και τα αντιδραστικά συμφέροντα κάποιας εθνικής ομάδας. Βλέπουν στην τωρινή παγκόσμια κατάσταση μια μεγάλη ευκαιρία να μηχανευθούν κινήσεις που θα ωφελήσουν ένα άτομο, μια τάξη ή ένα έθνος. Κάνοντάς το αυτό, έχουν συχνά μια πλατιά σύλληψη των υποθέσεων και είναι οξυδερκείς πολιτικοί, αλλά όσα ξέρουν χρησιμοποιούνται και συνεπώς εφαρμόζονται για την επίτευξη των δικών τους στενών σκοπών, αδιάφορο ποιο θα είναι το τίμημα για τον υπόλοιπο κόσμο. Αυτοί οι άνθρωποι είναι συνήθως μια μεγάλη πλειοψηφία. Η στάση τους οδηγεί αναπόφευκτα σε δυσχέρειες κι εμποδίζει το έργο της αποκατάστασης· εμποδίζει εκείνους που ζητούν να εδραιώσουν για ολόκληρη την ανθρώπινη οικογένεια έναν ορθότερο τρόπο ζωής απ’ ό,τι μέχρι τώρα και να δώσουν ένα πιο υγιές και συνετό κίνητρο στις διεθνείς σχέσεις. Είναι οι άνθρωποι που είναι περισσότερο επίφοβοι στην ερχόμενη συνδιάσκεψη του Σαν Φραντσίσκο. Oι απομονωτιστές σε όλα τα έθνη και ιδιαίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Γαλλικός εθνικός ιδεαλισμός και η εμμονή της Πολωνικής φυλής σε κάποιους παράγοντες που αφορούν τα σύνορα, θα χρειαστούν επιτήρηση, καθώς αυτές οι στάσεις μπορεί να γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης απ’ τα κακά και ιδιοτελή συμφέροντα τα οποία (πίσω απ’ τη σκηνή) ζητούν να εμποδίσουν τον κόσμο να επιτύχει εκείνη την ισορροπία που θα επιτρέψει την ηρεμία. Όμως οι τρεις αυτές ομάδες υποδεικνύουν την επιτυχή λειτουργία των Δυνάμεων της Αποκατάστασης. Αυτές αρχίζουν δοκιμαστικά το έργο τους και προετοιμάζουν το δρόμο για μια πληρέστερη έκφραση των προθέσεων του Πνεύματος της Ανάστασης, μετά την ερχόμενη Πανσέληνο του Μαρτίου και στα τρία χρόνια που βρίσκονται μπροστά.