ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ NEAΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΣΤΟΥΣ ΙΧΘΕΙΣ 

 ΑΚΡΙΒΗΣ ΩΡΑ Ν. ΣΕΛΗΝΗΣ 02.44 - Πέμπτη 27.2.2025

ΙΧΘΕΙΣ

Αναφορές από τη Μυστική Δοξασία

1. “Στον Ιουδαϊσμό και το Χριστιανισμό ο Μεσσίας συνδέεται πάντα με το νερό και τη βάπτιση: (ΙΙ. 413)

α. Τη δεύτερη φυλετική μύηση.

β. Την πρώτη πλανητική μύηση.”

2. Οι Ιχθείς… “λάμπουν σαν ένα σύμβολο των περασμένων, τωρινών και μελλοντικών πνευματικών Σωτήρων.” (Ι. 717)

3. “Ο Κέπλερ δηλώνει ως σίγουρο γεγονός ότι τη στιγμή της Ενσάρκωσης (του Χριστού) όλοι οι πλανήτες ήταν σε συζυγία στο ζώδιο των Ιχθύων… τον αστερισμό του Μεσσία.” (Ι. 717)

4. Στα περιστύλια των ναών για προσφορές στους νεκρούς της Βουδιστικής θρησκεία υπάρχουν στολίδια “ενός σταυρού που σχηματίζεται από δύο Ιχθείς.” (ΙΙΙ. 151)

5. “Το σημείο της έλευσης του Μεσσία είναι η συζυγία του Δία και του Κρόνου στο ζώδιο των Ιχθύων.” (ΙΙΙ. 152)

Καθώς μελετά κανείς τα δώδεκα ζώδια, έχει ενδιαφέρον να αναζητήσει τη σχέση της συνείδησης με το ζώδιο που προηγείται και το ζώδιο που ακολουθεί. Αυτό ισχύει περίεργα σε σχέση με το ζώδιο του Υδροχόου. Η υλική, γήινη ποιότητα του Αιγόκερου “διαλύεται στον αέρα” στον Υδροχόο. Ο ατομικός “ιχθύς” του άλλου ζωδίου γίνεται τελικά η ψυχή, και προβάλλει η ψυχική ποιότητα, και στον αντεστραμμένο τροχό εκδηλώνεται ως διαπεραστική σοφία (Ιχθείς) και ως την παγκόσμια αγάπη του αληθινά αναπτυγμένου Υδροχόου.

Ο Υδροχόος είναι επίσης ένα διπλό ζώδιο και υποδηλώνει δύο κραδασμούς. Εδώ εμφανίζεται η σχέση του με τους Ιχθείς, γιατί όπως ακριβώς οι Ιχθείς στον τροχό της πλάνης, τον Μεταβλητό Σταυρό, εκπροσωπούν την ουσία και τα δεσμά, έτσι και στον Υδροχόο η ουσία και η άνιμα μούντι ή φυλακισμένη ψυχή αρχίζουν να λειτουργούν με αμοιβαία ανοχή, και στον ανώτερο Υδροχοϊκό τύπο ψυχή και πνεύμα εκφράζονται μέσα από την ουσία. Επομένως υπάρχει κάποια αστρολογική σχέση ανάμεσα στη ζώνη των αστέρων του αστερισμού των Ιχθύων, η οποία ενώνει τους δύο ιχθείς και την ποιότητα και τη φύση του Υδροχόου, η οποία σχετίζει και συνδέει σε ένα λειτουργικό και συνθετικό όλο. Ο Υδροχοϊκός τύπος αναγνωρίζει το δεσμό που συγκρατεί τα πάντα υποκειμενικά και αληθινά, ενώ στους Ιχθείς η ενέργεια της σχέσης συνιστά ένα δεσμευτικό κλοιό που περιορίζει και φυλακίζει. Συλλογιστείτε σε αυτό. Είναι λάθος να εκλάβετε την περιοχή επαφής ανάμεσα στα δύο ζώδια κατά τη διέλευση του Ήλιου σαν απαραβίαστα ορόσημα ή καθορισμένες συνοριακές γραμμές. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει. Δεν υπάρχουν αυστηρές διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα σε δύο τελείως διαφορετικές περιοχές εμπειρίας και συνείδησης πάνω στην ηλιακή ατραπό. Φαίνεται μόνο να είναι έτσι, και αυτό αποτελεί μέρος της Μεγάλης Πλάνης.

 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει στερεότητα

Οι ντέβας αποτελούν την μητέρα της μορφής, αλλά όταν ο άνθρωπος γίνει αυτοσυνειδητή μονάδα αντιλαμβάνεται την ανεξαρτησία του από την μορφή και πρέπει να ακολουθήσει την ατραπό της Αυτοέκφρασης. Θα πρέπει να διαχωριστεί από τις Ουσίες των τριών κόσμων –την φυσική, την αστρική, την νοητική– από τον Στρατό της Φωνής, όπως λέγεται στη Διδασκαλία. Από τις ουσίες των ντέβας παράγονται οι μορφές. (ΠΚΠ, Α.Α.Μπ.: 472-489)

Εμπειρικά λοιπόν, όταν επιτυγχάνεται αυτός ο διαχωρισμός από την τριπλή κατώτερη φύση του ανθρώπου τότε μπορεί κάποιος με ψυχόραση να δει τον Ένοικο στο Κατώφλι μορφοποιημένο. Αυτό συμβαίνει όταν έχει προηγηθεί η πρώτη επαφή με την μονάδα, κατά την 2η μύηση, της Βάφτισης, τότε που η Μονάδα-Θεός-Πατέρας αναγνώρισε τον Υιό Του στον Ιορδάνη. Όταν η Παρουσία έχει γίνει αισθητή, τότε ο Ένοικος μπορεί να παρατηρηθεί ξεχωριστά από τον Άγγελο.

Τότε η Ατραπός τερματίζεται , όπως λέει το αρχαίο σχόλιο:

«Τι παρουσιάζεται στη θέα σου καθώς στέκεις στην Οδό, ω εξαντλημένε και κουρασμένε μαθητή, όμως θριαμβευτή στο φως;

Μια ακτινοβόλος λαμπρή μορφή που είναι ο Εαυτός μου, η ψυχή μου. Μια σκοτεινή και βλοσυρή μορφή, αλλά γερασμένη και γνωστική, έμπειρη και μελαγχολική. Είναι ο εαυτός μου, ο κατώτερος εαυτός μου, η αρχαία δοκαιμασμένη μου εμφάνιση στους δρόμους της γης. Οι δύο στέκουν πρόσωπο με πρόσωπο και ανάμεσά τους το φλεγόμενο έδαφος… Καινούνται και σμίγουν… Η Ατραπός τερματίζεται. Μπροστά απλώνεται η Οδός. Αποκτάται η όραση και η πραγματικότητα εμφανίζεται στο φως.» (ΑΜ, Α.Α.Μπ.:302)

 Κάθε μορφή και με αυτό εννοείται κάθε τι εκδηλωμένο εντός ολόκληρης της σφαίρας του ηλιακού μας συστήματος –ο Θείος ιδεασμός περνά απ` το αφηρημένο στην συγκεκριμένη, απτή μορφή (ΠΚΠ, Α.Α.Μπ.: 528)– είναι ένα κέντρο δύναμης που δημιουργείται από την δράση της θετικής δύναμης και την αλληλεπίδρασή της με την αρνητική δύναμη. Η ζωτικότητα της 2ης όψης –των δομητών– εργάζεται σε συνεργασία με την 3η όψη –τους ντέβα, τη δημιουργική όψη– και σε χώρο και χρόνο εκδηλώνονται οι μορφές.

Τότε η ύλη παρουσιάζεται ως κάτι το στερεό, αν και αυτό εγκλείει την μάγια και την πλάνη. Γιατί πίσω από τις μορφές βρίσκεται μια άλλη δύναμη, η 1η όψη, που υποκινεί και χρησιμοποιεί τις άλλες δύο, δηλαδή την 2η και την 3η . Αυτό είναι το Πνεύμα ή το Ηλεκτρικό Πυρ, η Θέληση ή η Ύπαρξη. Ονομάζεται και Σημείο Ισορροπίας μεταξύ του Ανεκδήλωτου και του Εκδηλωμένου κόσμου. (Εδώ το Πνεύμα σχετίζεται με το εκδηλωμένο τμήμα του, τη Μονάδα και όχι το ανεκδήλωτο τμήμα του στο Λογοϊκό πεδίο.)

Τα πέπλα της μάγια είναι τέσσερα (ΑΜ, Α.Α.Μπ.: 199). Σύμφωνα με τα παραπάνω, πρέπει να είναι υφασμένα από τη ζωτικότητα της 2ης όψης και την όψη Μπράχμα, την 3η όψη, τη δημιουργική ντεβαϊκή ύλη. Αυτός ο συνδυασμός παράγει τον ήχο, το χρώμα και ‘παρακινεί’ τους ντέβα στο έργο της ‘ύφανσης’ της ύπαρξης με χονδροειδή ύλη. Έτσι αντιλαμβανόμαστε την ύλη ως στερεά. Όμως μπορούμε να βρούμε τα ‘ευάλωτα’ σημεία αυτής της ‘στερεότητας’, να τα διατρυπήσουμε και να προσανατολιστούμε κατ` ευθείαν προς τον Πατέρα, το Πνεύμα, την 1η όψη. Αυτά τα σημεία είναι κάποιες σχισμές στο αιθερικό δίκτυο. Πώς μπορούμε να τις βρούμε; Η απάντηση βρίσκεται στο εξής: κάθε μορφή που γεννιέται πεθαίνει. ΄Έτσι αν διευρύνουμε αυτές τις σχισμές ανοίγουμε το πέρασμα προς το Πνεύμα. Όλα αυτά δεν είναι απλά συμβολικά και φιλοσοφικά ζητήματα, περιγράφουν γεγονότα, μια πραγματικότητα ηλε-κτρικής και αιθερικής ενέργειας. Έτσι, όπως ειπώθηκε παραπάνω, τα 4 πέπλα της μάγια σχετίζονται με τους 4 ανώτερους αιθέρες, τους 4 ήχους, τις 4 θύρες προς την Σαμπάλλα.

Οι 4 ήχοι, τα 4 πέπλα της μάγια, οι 4 θύρες για την Σαμπάλλα, οι 4 αιθέρες: να ένας συσχετισμός της 4ης ακτίνας που επιδιώκει να αδράξει από όλα αυτά τα τέσσερα την υποκείμενη ιδέα. Το Ηλιακό μας Σύστημα είναι 4ης τάξης. Η Ανθρωπότητα είναι η 4η Δημιουργική Ιεραρχία του πλανήτη. Το Βουδικό είναι το 4ο πεδίο, που στέκει στη μέση μεταξύ των τριών ανώτερων και των τριών κατώτερων πεδίων.

Σημειώνεται εδώ ότι η πολικότητα θετικού-αρνητικού δημιουργεί, όπως γνωρίζουμε μια μαγνητική έλξη που κρατά τα έμβια όντα πάνω στην επιφάνεια της Γης. Αυτή η έλξη ή η βαρύτητα αλλάζει, όταν αλλάξει η πολικότητα ή τα ηλεκτρικά φορτία. Αν η Γη είναι θετικά φορτισμένη και ο άνθρωπος αρνητικά, τότε ο τελευταίος συγκρατείται στο έδαφος. Αν όμως ο άνθρωπος ηλεκτριστεί θετικά, απωθείται από την επίσης θετική Γη και έτσι νικά την βαρύτητα και… μπορεί να «πετάει». 

     «ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 2025

 Κείμενο που διαμοιράστηκε 

   Ιεραρχική Προσαρμογή και Ευθυγράμμιση   

Τι εννοώ όταν χρησιμοποιώ τη λέξη “προσαρμογή” σε σχέση με την Ιεραρχία; Η προσαρμογή στο κάρμα, στην προσωπικότητα, στην ψυχή, στις περιστάσεις των τριών κόσμων, στην κρούση των αστρικών δυνάμεων, ή στα ρεύματα της σκέψης εκείνων που δεν είναι προσανατολισμένοι στο Βασίλειο του Θεού, δε συνιστά μέρος της εκγύμνασης Εκείνων που βρίσκονται πέρα από τον τρίτο βαθμό μύησης. Oι μυημένοι πέρα και πάνω απ’ αυτό το επίπεδο έχουν υπερβεί την αντίδραση πάνω σ’ αυτές τις γραμμές, ενώ εκείνοι κάτω από την τρίτη μύηση βρίσκονται σε διαδικασία γοργής προσαρμογής. Εδώ χρησιμοποιώ σαφώς τη λέξη “προσαρμογή” με την έννοια του αναπροσανατολισμού και μ’ αυτή την έννοια πρέπει να σημειωθεί.

    Για αιώνες και για αμέτρητους κύκλους η Ιεραρχία λειτούργησε αποσυρμένη σε σιωπή στα ανώτερα επίπεδα του νοητικού πεδίου και στα βουδδικά επίπεδα, όπου έπρεπε να προσεγγισθούν από εκείνους τους μαθητές που με την πειθαρχία, την ανάπτυξη και την υπηρεσία έγιναν ικανοί να εδραιώσουν μια τέτοια σχέση. Αυτός ο αναπροσανατολισμός και η ανάδυση στη δημοσιότητα του φυσικού πεδίου θα απαιτήσει πολλά απ’ τα Μέλη της Ιεραρχίας. Όπως δεν ήταν εύκολο για μένα να εδραιώσω και να διατηρήσω μια επαφή μαζί σας, ακόμη κι όταν έχετε εδραιώσει το δικαίωμα μιας τέτοιας επαφής, έτσι – γι’ Αυτούς – θα είναι ακόμη πιο δύσκολο να είναι σε επαφή μ’ εκείνους που δεν είναι ούτε καν μαθητές.

    Για αιώνες και για κύκλους τα Μέλη της Ιεραρχίας υποβλήθηκαν στην αναγκαία εκγύμναση για να αντιδράσουν σωστά όταν εδραιωθεί πληρέστερη επαφή από τη Σαμπάλλα με την Ιεραρχία. Θα ήθελα να σημειώσετε εδώ τη φρασεολογία. Η επαφή αυτή έχει εδραιωθεί πια σαν αποτέλεσμα της εισροής ορισμένων εξωπλανητικών δυνάμεων και με μια “πράξη αποφασισμένης διεύθυνσης” που εκπορεύεται απ’ την Αίθουσα Συμβουλίου του Κυρίου του Κόσμου. Μην παρανοείτε ό,τι λέω. Η Ιεραρχία ήταν πάντοτε σε επαφή με τον “Τόπο του Σκοπού” (όπως καλείται) με το μέσον των Τσόχαν της και των πρεσβύτερων Διευθυντών της, όπως ο Χριστός, ο Μανού κι ο Κύριος του Πολιτισμού. Τα μεγάλα αυτά Όντα αποκάλυπταν σταθερά αυτό το σκοπό στα Μέλη της Ιεραρχίας, έτσι ώστε να είναι σε θέση να συλλάβουν και να πραγματώσουν το αναδυόμενο Σχέδιο. Αλλά ακόμη και για τους Διδασκάλους η Σαμπαλλική δύναμη πρέπει να υποβιβασθεί, όπως ακριβώς η δύναμη της Ιεραρχίας απαιτεί τροποποίηση για το μέσο μαθητή και ζηλωτή, αν πρόκειται να ανταποκριθούν εποικοδομητικά σ’ αυτή.

    Σήμερα όμως τα πράγματα έχουν κάπως αλλάξει. Νέες εισρέουσες ενέργειες και το μερικό “σφράγισμα” του κακού στον τόπο του (ένα σφράγισμα που θα γίνει προοδευτικά αποτελεσματικό) έκαναν δυνατή μια πιο στενή σχέση. Oι Διδάσκαλοι είναι κάπως πιο ελεύθεροι από ορισμένα επίμοχθα έργα των περασμένων κύκλων. Κάποιες από τις διαθέσιμες εισρέουσες Σαμπαλλικές δυνάμεις απορροφώνται άμεσα από την ανθρωπότητα κι από ορισμένα υπανθρώπινα βασίλεια, ιδιαίτερα το ορυκτό βασίλειο. Η τελευταία αυτή απορρόφηση θα οδηγήσει τελικά, όταν ολοκληρωθεί, σ’ εκείνα τα ηφαιστειακά επεισόδια και σ’ εκείνους τους βασικούς σεισμούς που θα αλλάξουν την όψη της γης την εποχή που θα έρθει σε εκδήλωση η έκτη φυλετική ρίζα. Αυτή η άμεση εισροή στα βασίλεια που λειτουργούν εξωτερικά στους τρεις κόσμους έχει ανακουφίσει και θα ανακουφίσει σε κάποιο βαθμό τη διαφορετικά υπερβολική πίεση πάνω στην Ιεραρχία και θα δράσει επίσης σαν μια μεγάλη ανταχκάρανα ευθυγράμμισης ανάμεσα στα τρία πλανητικά κέντρα. Είναι η ευθυγράμμιση στην οποία αναφέρομαι σ’ αυτή την οδηγία – η ευθυγράμμιση των τριών κέντρων πάνω σ’ αυτό τον πλανήτη και οι προσαρμογές που απαιτεί και που αναπόφευκτα επιβάλλει.

    Αρχικά για χάρη της ανθρωπότητας και μετέπειτα για την ανάπτυξη των υπανθρώπινων βασιλείων η Ιεραρχία έκανε ορισμένες δύσκολες προσαρμογές και ευθυγραμμίσεις μεταξύ των πλανητικών κέντρων κι αυτές ήταν αναγκαστικές στα αποτελέσματά τους. Συνεπώς να έχετε κατά νου ότι οι προσαρμογές που μπορεί να επιβάλλει η Ιεραρχία πάνω της έχουν μικρή ομοιότητα με τις προσαρμογές που πρέπει να κάνετε σε σχέση με τη ζωή της προσωπικότητάς σας. Όλες έχουν σαν κύριο γνώρισμα την ιδέα της υπηρεσίας στο σύνολο. Η Ιεραρχία με την αληθινή της έννοια δεν έχει καμιά προσωπικότητα μέσω της οποίας θα εκφρασθεί κι αυτό περιπλέκει πολύ τα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπισθούν καθώς ενατενίζει την εξωτερική εκδήλωση κι εργασία. 

(Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας 524 σελ .αγγλικού και μετά)

    Δ Ι Α Λ Ο Γ Ι Σ Μ Ο Σ 

ΕΠΙΚΚΛΗΣΗ ΣΕΙΡΙΟΥ

ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΗ ΜΕ ΤΗ ΘΕΙΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, 
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΤΟΥ ΝΟΥ, ΤΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ  

Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου 2025 στις 20.00

πραγματοποιείται –2 φορές το μήνα– βράδυ Τετάρτης 

Οι ενέργειες από τον Σείριο λειτουργούν ως πράκτορες του Κοσμικού Χριστού, της Δεύτερης Όψης της Θεότητας, η οποία αντιστοιχεί στην ψυχή/συνείδηση και μεσολαβεί μεταξύ της ύλης/μορφής και του πνεύματος/ζωής. Ο Σείριος σχετίζεται, σύμφωνα με τον Θ. με την όψη της συνείδησης, την 2η όψη.

Ο Σείριος συνιστά το κέντρο καρδιάς ενός υπέρτατου Όντος για το ΟΠΟΙΟ ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΛΕΧΘΕΙ. Ως κέντρο καρδιάς αποτελεί την πηγή της κοσμικής αγάπης ή του ‘μπούντι/βούδι’ και «βρίσκεται στην καρδιά κάθε ατόμου».

Ένα ρεύμα ενέργειας που προέρχεται από τον Σείριο εισέρχεται κατευθείαν στο 5ο βασίλειο, την Πλανητική Ιεραρχία της Γης και μεταφέρει την αρχή του βούδι ή της κοσμικής αγάπης.

Η σύνδεση αυτή δημιουργείται εξαιτίας του ομοιοκραδασμού –σε κατώτερη οκτάβα- της Ιεραρχίας με τον Σείριο, καθώς η πλανητική μας Ιεραρχία είναι το κέντρο καρδιάς του Σανάτ Κουμάρα ή του πλανήτη μας.

Ομοίως συνδέεται και σχετίζεται ο Σείριος ως ‘Κοσμική Καρδιά’ με την ‘Καρδιά του Ήλιου’ και προς τα κάτω με την καρδιά κάθε ανθρώπινου όντος.

Το βουδι που ο Σείριος διανέμει στην Καρδιά του Ήλιου –και κάθε καρδιά οιουδήποτε όντος/οντότητας συστήνει μέρος ή κόμβο της αλυσίδας της βουδδικής διαμοίρασης– μπορεί να προσεγγιστεί ως:

-καθαρή λογική

-ενόραση

-διάκριση

Η ενόραση υποδηλώνει την ικανότητα άντλησης πληροφορίας χωρίς προηγούμενη σχετική γνώση, την ικανότητα αναγνώρισης της αληθινής φύσης των άλλων και της γνώσης των εσωτερικών αναγκών τους, την ικανότητα ανίχνευσης μελλοντικών τάσεων και του τρόπου ικανοποίησής τους έτσι ώστε να ανταποκρίνεται στις δυνατότητες του εξοπλισμού ενός εκάστου.Εν κατακλείδι η ενόραση υποδηλώνει την ικανότητα σοφής ανταπόκρισης στις πνευματικές ανάγκες των άλλων.

Είναι ακόμη η ικανότητα, λέει ο Θ., της άμεσης επαφής με τη Διάνοια του Θεού. Ο Θ. εξισώνει τον όρο ‘βούδι’ με τον όρο ‘ενόραση’. Λέει ότι η ενόραση, η καθαρή λογική και η πεφωτισμένη γνώση που απαυγάζει τον σκοπό της αγάπης της θείας διάνοιας ,είναι όροι που περιγράφουν εξίσου το βούδι και μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναλλακτικά για να το ορίσουν.

Συναντώνται και στη Μυστική Δοξασία της Ελ. Μπλαβάτσκυ, η οποία αναγνωρίζεται από τον Θ. ως η πρώτη από τις τρεις σχεδιασμένες μεταδόσεις Ιεραρχικών διδασκαλιών.

Ο Θ. εξισώνει επίσης την ενόραση με την ικανότητα κρίσης και διάκρισης, καθώς επισημαίνει ότι η ικανότητα νοητικών διαφοροποιήσεων, στην πραγματικότητα οδηγεί κατευθείαν στην ανάπτυξη της ενόρασης ή του βούδι. Καθώς καθένας επιχειρεί να σημειώσει διαφορές, να διακρίνει ποιότητες, να κρίνει λόγους και αφηγήματα αλήθειας ή ψέμματος κλπ. αναπτύσσεται πνευματικά. Είναι η τέταρτη ποιότητα ή το βούδι που ουσιαστικά ευθύνεται για την ικανότητα της κρίσης και της διάκρισης. Είναι η τέταρτη αρχή που φανερώνει τη διαφορά -που τόσο πολύ μας εξαπατά- μεταξύ του καλού και του κακού.

Ο Σείριος σχετίζεται επίσης με την τέταρτη αρχή και φυσικά την τέταρτη ακτίνα.

Ο Ηλιακός Λόγος συστήνει την προσωπικότητα της Ψυχής-Σείριος. Η δυναμική αυτή σχέση του Ηλιακού μας λόγου με τον Σείριο είναι υπεύθυνη για την εξέλιξη, του νόμου του αίτιου και του αποτελέσματος ή κάρμα και την μύηση –ΣΕΙΡΙΟΣ, Ο ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΜΥΗΣΗΣ–.

Από τον Σείριο Κοσμικοί Αβατάρς επιβλέπουν τις μυήσεις του Ηλιακού Λόγου. Τη Γη έχει επισκεφθεί μόνο ένα, έως τώρα, Αβατάρ από τον Σείριο.

Κάποιοι επίσης ακτινικοί Αβατάρς σχετίζονται με τον Σείριο, όπως αυτό της 7ης ακτίνας, το οποίο θα επηρεάσει στην ερχόμενη εποχή όλο το σύστημα-ηλιακό- αλλά ιδιαίτερα και τον πλανήτη μας, παράγοντας εκείνες τις συνθήκες που θα επιτρέψουν την Επανεμφάνιση του Χριστού.

Η τέταρτη από τις 7 Κοσμικές Ατραπού –που επιλέγουν οι μυημένοι μετά την πέμπτη μύηση– είναι «H Aτραπός προς το Σείριο.» Η ατραπός αυτή είναι εκείνη που καλύπτεται με τα πυκνότερα νέφη μυστηρίου από όλες τις Aτραπούς. O λόγος για το μυστήριο αυτό είναι φανερός μόνο στο δεσμευμένο μυημένο, λέει ο Θ., μολονότι ένα κλειδί του μυστικού μπορεί να αποκτηθεί αν γίνει αντιληπτό ότι με μια ιδιάζουσα κι εσωτερική έννοια ο ήλιος Σείριος κι οι Πλειάδες έχουν στενή σχέση μεταξύ τους. Eίναι μια σχέση ανάλογη μ’ εκείνη που έχει ο κατώτερος νους με τον ανώτερο νου. O Σείριος διαβιβάζει ενέργεια στο ηλιακό μας σύστημα μέσω της: “…επταπλής επωάζουσας Mητέρας, του αργυρού αστερισμού, της οποίας η φωνή είναι σαν ελαφρό κουδούνισμα και τα πόδια της διανύουν ανάλαφρα την ακτινοβόλο ατραπό ανάμεσα στους κόσμους μας και στο δικό της.” .

Oι μυημένοι που διανύουν αυτό το δρόμο είναι κυρίως εκείνοι της τέταρτης κι έκτης τάξης, είναι η Aτραπός που ακολουθούν συνήθως οι “κύριοι της συμπόνιας” κι αυτή τη στιγμή ο Aιγύπτιος Διδάσκαλος κι ο Διδάσκαλος Iησούς ετοιμάζονται να τη διανύσουν.

Oι μυστικιστές της Δύσης που ήρθαν σε ενσάρκωση κατά τη διάρκεια των περασμένων χιλίων ετών αποτελούν μια ιδιάζουσα ομάδα Eγώ των οποίων η παρόρμηση είναι προς αυτό τον τύπο κοσμικής ενέργειας. Στο σύστημα αυτό ανέπτυξαν ορισμένες βασικές αναγνωρίσεις και η “έκσταση” του δυτικού μυστικιστή είναι το σπέρμα που λανθάνει μέσα του, το οποίο κάποια μέρα θα ανθίσει στην κοσμική εκείνη αγαλλίαση για την οποία δεν έχουμε ακόμη όνομα.

H ενέργεια της Aτραπού IV μας προσεγγίζει απ’ το Σείριο μέσω του Ηλίου. Πρέπει να κατανοηθεί σαν κάλυψη πίσω από την οποία κρύβεται ένα από τα σημεία του ζωδιακού. Oι ιεραρχίες που σχετίζονται με τον ειδικό αυτό τύπο κοσμικής δύναμης κρύβονται κάτω απ’ τους αριθμούς δεκατέσσερα και δεκαεπτά. Aυτό συνιστά πλήρη κάλυψη για το μέσο αναγνώστη, αλλά στο δεσμευμένο τσέλα θα μεταδώσει τη νύξη που είναι αναγκαία για να φέρει φώτιση.

{14=1+4=5 & 17=1+7=8. 

5ο ζώδιο = Λέων αριστερόστροφα

και δεξιόστροφα 8ο ζώδιο = Λέων (Κυβερνήτης ΗΛΙΟΣ, εξωτερικά, εσωτερικά, ιεραρχικά)}

Η ενέργεια του Σείριου μπορεί να καταγράφεται συνειδητά μετά την 3^η μύηση ή Μεταμόρφωση, σίγουρα εμπλέκεται στην 2^η μύηση-Βάπτισμα και συμβάλλει στους μετασχηματισμούς που απαιτούνται γι' αυτήν την μύηση.

Ο Σείριος εισρέει στην πλανητική μας ζωή, σύμφωνα με τον Θιβετανό, μέσω έξι αστερισμών και μέσω 6 πλανητών και μέσω μιας όψης του ίδιου του Ήλιου. Οι έξι αστερισμοί και πλανήτες που μεταφέρουν Τη Σειριακή ενέργεια και επιρροή είναι: Δίδυμοι, Καρκίνος, Λέων, Σκορπιός, Αιγόκερως και Ιχθείς.

Οι πλανήτες είναι: Ερμής, Άρης, Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας.

Πηγές: Maureen Richmond

https://www.facebook.com/notes/esoteric-astrology-wisdom-retreat-center/esoteric-astrology-papers-by-maureen-richmond/2690001451107651/

Αλίκη Μπέιλη, Εσωτέρα Αστρολογία

     «ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 20.30 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2025

Oμιλία πριν από τον διαλογισμό από τον αδελφό Η.Τσ.

Απροσωπία, απόσπαση, απαρνήσεις ("μικρές"), απάθεια, αβλάβεια, θεία αδιαφορία, απώθηση.

Είναι βασικές ποιότητες που οφείλουμε να έχουμε "οικειοποιηθεί", να μας έχουν γίνει τρόπος ζωής

καθώς αποτελούν προϋποθέσεις ή "θεμέλια" πάνω στα οποία μπορεί να (οικο)δομηθεί το εσωτερικό

πνευματικό οικοδόμημα.  

Το έργο είναι δύσκολο και απαιτεί - ει δυνατόν -  καθημερινή δοκιμαστική (αλλά σε καμιά περίπτωση καταπιεστική)

εφαρμογή.

Ό,τι "χτίζουμε" άνευ αυτών, αργά ή γρήγορα θα καταρρεύσει ή  - για να παραφράσω λίγο τον Δημοσθένη :

"Δει δη αυτών και άνευ τούτων ουδέν εστί γενέσθαι των δεόντων" !

Α Π Ρ Ο Σ Ω Π Ι Α

-- Στη νέα εποχή οι εργάτες θα επιλέγονται από όλες τις ομάδες και το κριτήριο της εκλογής τους θα εξαρτάται κυρίως από τον βαθμό απροσωπίας με την οποία εργάζονται και από την ισχύ της εσώτερης επαφής τους με την ψυχή. (ΠΛΜ, 137)

-- Προσφορά υπηρεσίας με πλήρη απροσωπία. Αυτή κατορθώνεται με την εξάλειψη της προσωπικής φιλοδοξίας και της αγάπης για δύναμη. (ΠΛΜ, 636)

-- Απροσωπία, ιδίως για υψηλού βαθμού ολοκληρωμένους ανθρώπους, είναι ιδιαίτερα δύσκολο να επιτευχθεί.  Υπάρχει στενή σχέση μεταξύ απροσωπίας και απόσπασης. Σκεφθείτε το.  (ΜΝΕ Ι, 48)

-- Απροσωπία. Υπάρχει κάτι άλλο που μπορώ να πω γι αυτό το θέμα ; Πρέπει να μάθετε να εξετάζετε ό,τι λέγεται ή προτείνεται από κάθε αδερφό του ομίλου με μια πλήρη και προσεκτικά ανεπτυγμένη  «θεία αδιαφορία».

Προσέξτε την χρήση της λέξης «θεία», γιατί κρατά το κλειδί της αναγκαίας στάσης.

Είναι κάτι διαφορετικό από την αδιαφορία της ανεμελιάς ή την αδιαφορία ενός ψυχολογικά ανεπτυγμένου «τρόπου διαφυγής» από ό,τι δεν είναι ευχάριστο. Ούτε είναι η αδιαφορία της ανωτερότητας.

Είναι η αδιαφορία που δέχεται ό,τι προσφέρεται, χρησιμοποιεί ό,τι είναι χρήσιμο, μαθαίνει ό,τι μπορεί, αλλά δεν εμποδίζεται από προσωπικές αντιδράσεις. Είναι η κανονική στάση της ψυχής ή του εαυτού προς τον μη-εαυτό. Είναι η άρνηση της προκατάληψης, όλων των στείρων προκατειλημμένων ιδεών, όλων των έξεων της προσωπικότητας, των επιδράσεων ή του παρελθόντος.

Είναι η λειτουργία της απόσπασης από «τον κόσμο, την σάρκα και τον διάβολο» για τα οποία μιλά η Καινή Διαθήκη. (ΜΝΕ Ι, 59)

-- Θα μπορούσατε εδώ να με ρωτήσετε αν υπάρχει ένας τρόπος ή μέσον με το οποίο μπορεί ο μαθητής ν’ αρχίσει να πλησιάζει το φαινομενικά ανέφικτο αυτό στόχο.

Θα απαντούσα: Με την σταθερή άσκηση απροσωπίας και της υποβοηθητικής της στάσης αδιαφορίας όσον αφορά τις προσωπικές επιθυμίες, επαφές και στόχους.

Μια τέτοια απροσωπία ελάχιστα κατανοείται, και  ακόμη κι αν καλλιεργείται από καλοπρο-αίρετους ζηλωτές έχει ιδιοτελή βάση. Συλλογισθείτε το και προσπαθήστε να επιτύχετε απροσωπία με την αυτοπαραγνώριση και την αποκέντρωση της εστίας της συνείδησης από την προσωπικότητα (όπου συνήθως επικεντρώνεται)  στην ζωντανή, γεμάτη αγάπη ψυχή.

(ΜΝΕ Ι, 82)

-- ….. Θα φέρουμε στο φως τις επιτυχίες, τις αποτυχίες και τις αδυναμίες και θα τις εξετάσουμε μαζί στο καθαρό φως που έρχεται από το κέντρο και με την παρουσία όλων. Αυτή είναι η μέθοδος των ομάδων της Νέας Εποχής.

 Η υπέρτατη αμερόληπτη απροσωπία είναι ο στόχος μας, γιατί μια τέτοια στάση μας ελευθερώνει για πιο βαθειά υπηρεσία. (ΜΝΕ Ι, 187)

-- Αυτή η ικανότητα να είσαι απρόσωπος αναπτύχθηκε πολύ σ’ εσένα απ’ την πρώτη ακτινική κατώτερη φύση σου που σε καθιστά εύκολα απρόσωπο – αν το θελήσεις. Αλλά πρέπει να μάθεις το μάθημα όλων των μαθητών που είναι το να είσαι απρόσωπα προσωπικός. Αυτό δεν επιτυγχάνεται εύκολα. (ΜΝΕ Ι, 216)

Μπορείς να υπηρετήσεις πολύ τον όμιλό μου και καλύτερα τον εαυτόν σου επιτυγχάνοντας απροσωπία όσον αφορά την προσωπικότητά σου. Όταν ελευθερωθείς από την γοητεία της προσωπικότητας, τότε θα ολοκληρωθείς στον όμιλό σου με έναν νέο και αποτελεσματικό τρόπο...  

*

Πρέπει επίσης να καλλιεργήσεις την απροσωπία σε όσους εργάζονται γύρω σου. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνον καθώς εσύ ο ίδιος μαθαίνεις να είσαι περισσότερο απρόσωπα προσωπικός. (ΜΝΕ Ι, 266)

*

Επιλέγω τις λέξεις μου με προσοχή. Πάνω απ’ όλα δώσε αγάπη με απροσωπία και αληθινή κατανόηση. Δεν πρέπει να είναι η απροσωπία μιας σχεδιασμένης και εξαναγκασμένης επίτευξης, αλλά απροσωπία μιας ολοκληρωτικής αυτοπαραγνώρισης. (ΜΝΕ ΙΙ, 603)

*

Ο όμιλος είναι ο σημαντικός παράγοντας και, όπως είπα, όλο και περισσότερο η ατομική ζωή του μαθητή θα μειώνεται, και η ομαδική του επίγνωση και ευαισθησία θα αυξάνουν. Να το έχετε αυτό υπ’ όψη σας καθώς κυριαρχείτε το σκληρό μάθημα της απροσωπίας – μιας απροσωπίας που σας δείχνω εγώ, η Α.Α.ΜΠ. και (κάτι τόσο δύσκολο να μάθετε) οι ψυχές σας.

Είναι μια απροσωπία την οποία εσείς οι ίδιοι πρέπει να αναπτύξετε και να εφαρμόσετε και να εφαρμόσετε εφόσον αγαπάτε αρκετά.

Η αγάπη είναι η βάση της απροσωπίας. (ΜΝΕ ΙΙ, 23)

—Για μερικούς ανθρώπους η απροσωπία είναι απλώς ένας μηχανισμός να αποφύγουν την ευθύνη. Για άλλους υποδηλώνει καταπίεση και συνεπάγεται τέτοια σκληρή εργασία, ώστε ολόκληρος ο χρόνος του μαθητή διατίθεται στο να πετύχει απροσωπία, εξασφαλίζοντας συνεπώς την μη επιτυχία. Αυτό για το οποίο μοχθείτε έντονα και το οποίο παίρνει αδόκιμη θέση στην σκέψη σας, με την πάροδο του χρόνου αποβαίνει φυλακή και πρέπει αργότερα να καταστραφεί. Τέτοιος είναι ο απόκρυφος νόμος.

Η απροσωπία είναι εφικτή μόνον για τον μαθητή που γνωρίζει αληθινά πώς να αγαπά και για εκείνον που βλέπει την ζωή και την φαντασμαγορία της (στην οποία συμπεριλαμβάνονται όλα τα συντροφικά πρόσωπα) στο φως της Πνευματικής Τριάδας.

(ΑΜ, 209)

*

Η απροσωπία είναι το πρώτο βήμα στον δρόμο για την πνευματική αγάπη και κατανόηση. Η προσπάθεια των πιο ειλικρινών μαθητών συγκεντρώνεται συνήθως στην αγάπη μεταξύ τους και μ’ αυτή (για να χρησιμοποιήσω μια παλιά παρομοίωση) βάζουν «το κάρο μπροστά απ’ το άλογο».

Η προσπάθειά τους πρώτα απ’ όλα πρέπει να είναι η επίτευξη απροσωπίας στις πράξεις τους γιατί, όταν επιτευχθεί, η κριτική σβήνει και η αγάπη μπορεί να διαχυθεί. (ΜΝΕ Ι, 737)

Σημ. Στις τρεις τελευταίες αναφορές παρατηρούμε μήπως μια "αντίφαση";
Στις δυο πρώτες η αγάπη θεωρείται προϋπόθεση για επίτευξη απροσωπίας.
Στην τελευταία, η απροσωπία θεωρείται προϋπόθεση για την διάχυση της αγάπης !

Ευχές και αγάπη (άνευ ...  προϋποθέσεων) !!

    «ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2025

 Κείμενο που διαμοιράστηκε 

Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΥΣΗ ΤΩΝ AΣΡΑΜ

Ιανουάριος 1946

Μ’ αυτές τις λέξεις αναφέρομαι σε μια όψη του εκπληκτικού εγχειρήματος που ξεκινά η Ιεραρχία σ’ αυτό τον κύκλο: την εμφάνιση, την έκφραση και τη δραστηριότητά Της πάνω στο φυσικό πεδίο για πρώτη φορά από τότε που αποσύρθηκε στην υποκειμενική πλευρά της ζωής κι εστιάσθηκε στο νοητικό πεδίο (αντί στο φυσικό) κατά τη διάρκεια των ημερών της αρχαίας Ατλαντίδας και μετά τον πόλεμο μεταξύ των Κυρίων της Ακτινοβόλου Όψης και των Κυρίων της Σκοτεινής Όψης, όπως τους αποκαλεί η Μυστική Δοξασία. Για εκατομμύρια χρόνια σαν αποτέλεσμα του θριάμβου του κακού εκείνες τις ημέρες, η Ιεραρχία παρέμενε σιωπηλή πίσω απ’ τα παγκόσμια γεγονότα, ασχολούμενη με το ακόλουθο έργο – ένα έργο που τελικά θα εκτελεσθεί εξωτερικά κι όχι εσωτερικά:

1. Η Ιεραρχία στέκει σαν ένας τοίχος ανάμεσα στην ανθρωπότητα και το υπέρμετρο κακό. Μην ξεχνάτε ότι καθώς προστατεύεται έτσι η ανθρωπότητα, αυτή η προστασία εκτείνεται σε όλα τα υπανθρώπινα βασίλεια για τα οποία το τέταρτο βασίλειο, το ανθρώπινο, είναι ο Μακρόκοσμος. Απαιτείται η εκπαιδευμένη επιδεξιότητα της Ιεραρχίας και η εντολή της Σαμπάλλα για να εμπο-δισθεί μια καταστροφική πλημμύρα από το υπέρμετρο κακό που εκπορεύεται από κοσμικές πηγές.

2. Η Ιεραρχία εργάζεται σταθερά με το έργο να αφυπνίσει την όψη συνείδηση σε όλες τις μορφές, έτσι ώστε να είναι αφυπνισμένη, να διευρύνεται και να χρησιμοποιείται με νοημοσύνη.

3. Η Ιεραρχία κατευθύνει τα παγκόσμια γεγονότα στο μέτρο που το επιτρέπει το ανθρώπινο γένος (γιατί η ελεύθερη βούληση και η ελεύθερη απόφαση του ανθρώπινου γένους δεν μπορούν να αγνοηθούν), έτσι ώστε η ανελισσόμενη συνείδηση να μπορεί να εκφρασθεί μέσα από αναπτυσ-σόμενες κι επαρκείς κοινωνικές, πολιτικές, θρησκευτικές και οικονομικές παγκόσμιες μορφές. Δίνουν την κατεύθυνση· ρίχνουν ένα φως· εντυπώνουν εκείνους που είναι σε επαφή μαζί Τους και μέσω της εισροής των ιδεών και της αποκάλυψης επηρεάζουν οριστικά το ρεύμα των ανθρώπινων υποθέσεων.

4. Η Ιεραρχία κατευθύνει κι ελέγχει, περισσότερο απ’ όσο γίνεται αντιληπτό, τις ανελισσόμενες κυκλικές κουλτούρες και τους επακόλουθους πολιτισμούς τους. Τότε αυτοί μπορούν να προσφέρουν επαρκείς μορφές, πρόσκαιρα χρήσιμες για την αναδυόμενη ψυχή της ανθρωπότητας. Η παρουσίαση της κουλτούρας και του πολιτισμού δέχεται ειδική προσοχή.

5. Η Ιεραρχία δέχεται και διαβιβάζει ενέργειες και τις επακόλουθες δυνάμεις απ’ τη Σαμπάλλα, με επακόλουθα αποτελέσματα στην ίδια την Ιεραρχία κι επίσης με αποτελέσματα πάνω στην ανθρω-πότητα και πάνω στην ψυχή όλων των πραγμάτων που βρίσκονται σ’ όλα τα βασίλεια.

6. Η Ιεραρχία δέχεται αυτό το εσωτερικό “Πυρ του Θεού” που φέρνει ένα τέλος σε κύκλους, ιδεολογίες, οργανώσεις και πολιτισμούς όταν έρθει η κατάλληλη και σωστή στιγμή. Αυτό το κάνει για να δώσει χώρο σ’ εκείνο που είναι καλύτερο και που αποδεικνύεται επαρκές κι όχι περιοριστικό για την αφυπνιζόμενη συνείδηση και την αναδυόμενη ζωή.

7. Η Ιεραρχία προετοιμάζει τους ανθρώπους για μύηση με:

α. Την αποδοχή τους στα Άσραμ των Διδασκάλων.

β. Την προσφορά στους μαθητές Τους της ευκαιρίας να υπηρετήσουν σε σχέση με το αναδυόμενο Σχέδιο.

γ. Την εγκαινίαση με το μέσον των μαθητών της περιόδου εκείνων των νέων παρουσιάσεων της αναγκαίας εκπαίδευσης για μύηση. Κάθε μείζων κύκλος δέχεται νέες μορφές της ίδιας αρχαίας αλλά βασικής διδασκαλίας. O τωρινός κύκλος είναι τέτοιος και πολύ απ’ το έργο μου σχετίζεται μ’ αυτόν.

Όλες αυτές οι δραστηριότητες και λειτουργίες της Ιεραρχίας είναι καλά γνωστές σε πολλούς από σας θεωρητικά και σε μερικούς από πρώτο χέρι – κάτι που είναι καλό και χρήσιμο να το αναγνωρίσετε. Αυτές οι δραστηριότητες εκτελούνται όλες “πίσω απ’ το πέπλο” και είναι βέβαια ένα πολύ μικρό τμήμα του συνολικού έργου της Ιεραρχίας. Πολύ απ’ αυτό σας είναι εντελώς ακατανόητο. Όμως αν οι μαθητές του σύγχρονου αυτού κόσμου και οι μυημένοι μπορέσουν ν’ ανταποκριθούν στην τωρινή και παρουσιαζόμενη ευκαιρία, θα γίνει δυνατό όχι μόνο να προωθηθεί στο πλήρες φως της μέρας, αλλά με τη συνεργασία και την κατανοητή αποδοχή των νοήμονων ανθρώπων παντού κι επίσης με την αφοσιωμένη συναίνεση (αν και τυφλή αποδοχή) του ανθρώπου του δρόμου.

Ζητώ να σας μεταδώσω, αν μπορώ, κάτι απ’ αυτό, κάτι από τις νέες δραστηριότητες που θα έρθουν στην προσοχή των μαθητών σε φυσικά σώματα, κάτι από την προοπτική του εγχειρήματος της εξωτερίκευσης, κάτι απ’ όλα όσα μπορείτε να κάνετε για να προετοιμάσετε το δρόμο γι’ αυτή τη μεγάλη αλλαγή και κάτι από τις τρομακτικές δυσκολίες που συνεπάγεται.

Ένα από τα πράγματα που απασχολούν τώρα την προσοχή των Διδασκάλων είναι η εξωτερίκευση των άσραμ τους στο εξωτερικό πεδίο. Είναι προπαρασκευαστική για τις μεταγενέστερες οραματισθείσες αναπτύξεις. Αν μπορέσει να γίνει, τότε μπορεί να γίνουν εφικτές κι άλλες αναπτύξεις. Η επέκταση ενός άσραμ είναι επιθυμητή. Αυτό είχα υπόψη μου όταν εγκαινίασα μια νέα δραστηριότητα το Μάιο του 1941 και διάλεξα τόσους πολλούς από τους μαθητές μου που κατοικούν στη Νέα Υόρκη. Άρχισα επίσης να δίνω τη διδασκαλία για τα στάδια της μαθητείας (Μαθητεία στη Νέα Εποχή, Τόμ. Ι, Μέρος ΙΙΙ) και πρότεινα να συναντώνται τα μέλη του ομίλου για ένα ολόκληρο απόγευμα την περίοδο της πανσελήνου κάθε μήνα και να το κάνουν με ένα ήρεμο κι αβίαστο πνεύμα. Επιθυμούσα να δαπανούν ολόκληρο το απόγευμα σε συνδιάσκεψη, αμοιβαία κατανόηση, συζήτηση των ομαδικών προβλημάτων, καθώς αυτά επηρεάζουν την ομαδική υπηρεσία και – πάνω απ’ όλα – να κάνουν μια προσπάθεια (μέσα από βαθύ ενωμένο διαλογισμό και τη συσσώρευση γνώσης) να προσεγγίσουν πλησιέστερα την Ιεραρχία. Αυτό θα τους βοηθούσε να εργασθούν μαζί σαν όμιλος για την παγκόσμια βοήθεια και να το κάνουν μαζί. Τους ζήτησα να μελετήσουν τη σχέση που υφίσταται μεταξύ ενός Διδασκάλου και των μαθητών Του.

Αυτοί οι όμιλοι, που υποδεικνύονται για εξωτερίκευση, υπάρχουν στην εσώτερη πλευρά σαν τμήμα ενός εσώτερου Oμίλου· πρέπει να εξωτερικευθούν για σκοπούς υπηρεσίας. Το γεγονός ότι αυτή η εξωτερίκευση είναι εφικτή υποδεικνύει ορισμένες αναπτύξεις οι οποίες είναι αποτέλεσμα του παρελθόντος, της ανέλιξης των αναπτυσσόμενων δυνάμεων της ανθρωπότητας ν’ αναγνωρίζει την Πραγματικότητα, της επικλητικής κραυγής των μαζών παντού, συν της κατευθυνόμενης επίκλησης των πνευματικών ανθρώπων του κόσμου και του αποτελέσματος του παγκόσμιου πολέμου (1914-1945). Όλοι αυτοί οι παράγοντες επέφεραν μια μεγάλη καταστροφή στον υλιστικό κόσμο και δημιούργησαν μια πολύ πραγματική διεύρυνση της ανθρώπινης συνείδησης· επίσης, όπως παρατήρησε κάποιος από τους Διδασκάλους, άγνωστος σε σας, σε μια συνάντηση των Μελών της Ιεραρχίας πριν από μερικές εβδομάδες, “Μια από τις πύλες είναι ανοιχτή· εκείνοι που είναι έτοιμοι μπορούν να εισέλθουν, αλλά μπορούμε κι εμείς να περάσουμε και μπορούμε να πάμε σ’ αυτούς με ένα νέο τρόπο και πιο άμεσα. Είθε η Σαμπάλλα να μας βοηθήσει”.

Έγινε αντιληπτό από όλους στην Ιεραρχία ότι είναι αντιμέτωποι με μια μεγάλη δοκιμασία που σχετίζεται με μια ανώτερη μύηση. Oι μαθητές πρέπει να επιχειρήσουν ν’ αντιληφθούν την τρομακτική θυσία που συνεπάγεται αυτή η κίνηση της Ιεραρχίας προς τα έξω στην εγκόσμια ύπαρξη. Όσο ανώτερο είναι το στάδιο της μύησης, τόσο δυσκολότερο θα είναι για τον ενεχόμενο μυημένο. Απαιτεί, λόγου χάρη, λιγότερη προσπάθεια να έρθω σε επαφή μαζί σας απ’ όση με έναν Τσόχαν, όπως οι Διδάσκαλοι Μ. και Κ.Χ. Είμαι πιο κοντά σε σας, επειδή χρησιμοποιώ ακόμη το ίδιο φυσικό σώμα με το οποίο έλαβα την πέμπτη μύηση πριν από ενενήντα περίπου χρόνια. Oι Τσόχαν έχουν λάβει μια ακόμη ανώτερη μύηση και είναι εστιακά σημεία ισχυρών Άσραμ· το έργο Τους για διευθέτηση είναι πολύ δυσκολότερο. Η επικλητική Τους έκκληση στον Κύριο του Κόσμου στην Αίθουσα Συμβουλίου Του στη Σαμπάλλα υψώνεται για αρκετό καιρό. Ονομάσθηκε “Έκκληση για Ευθυγράμμιση”, επειδή τα Μέλη της Ιεραρχίας νιώθουν και γνωρίζουν ότι η μεγάλη αυτή επιστροφή στη Γη που κανονίστηκε για την Ιεραρχία μετά από μακρά απουσία, θα απαιτήσει μια πληρέστερη έκφραση της πνευματικής θέλησης απ’ όση αντιλαμβάνονται κι Αυτοί οι ίδιοι· γνωρίζουν ότι θα απαιτήσει τη συνεργασία της Σαμπάλλα καθώς και τη συνεργασία της ανθρωπότητας.

Όσα έχω να πω για την εξωτερίκευση της Ιεραρχίας και των Άσραμ της θα μπορούσαν να διαιρε-θούν χάρη σαφήνειας στα παρακάτω σημεία που θ’ αποτελέσουν τη βάση της οδηγίας. Θα επιχειρήσω να ακολουθήσω το παρακάτω διάγραμμα:

 Ιεραρχική Προσαρμογή και Ευθυγράμμιση:

 Μέσα στην Ίδια την Ιεραρχία.

 Σε σχέση με την Αίθουσα Συμβουλίου του Σανάτ Κουμάρα. Λίγα μπορούν να ειπωθούν γι’ αυτή.

 Σε σχέση με την ανθρωπότητα.

Θα σημειώσετε ότι αυτή περιλαμβάνει τα τρία πλανητικά κέντρα.

 Ιεραρχική προετοιμασία στο Φεστιβάλ του Βεσάκ.

 O Τρόπος Προσέγγισης στην Εξωτερίκευση.

 Βήματα στη διαδικασία εξωτερίκευσης.

 Προσέγγιση μέσω ορισμένων Άσραμ.

 Στη συνείδηση του μαθητή σε φυσική έκφραση.

 Με τη διάδοση πληροφοριών προπαρασκευαστικής φύσης.

 Η καθαυτή Εξωτερίκευση. Αυτή περιλαμβάνει:

 Την Επιστροφή του Χριστού.

 Τα Άσραμ που σχετίζονται με την Έλευση.

 Την οργάνωση των συμμετεχόντων Άσραμ σε μια κατάλληλη μορφή στη γη.

 Την εξωτερίκευση των Άσραμ.

 Την προσαρμογή των Άσραμ και των Διδασκάλων στην εξωτερική διαβίωση.

Θα περιλαμβάνει επίσης την προσαρμογή μαθητών και ζηλωτών στην αυξανόμενη διέγερση και τη διακήρυξη ορισμένων βασικών δηλώσεων.

 Το Έργο των Εξωτερικευμένων Άσραμ.

 Τη δημιουργία και τη ζωογόνηση της νέας παγκόσμιας θρησκείας.

 Τη βαθμιαία αναδιοργάνωση της κοινωνικής τάξης.

 Τη δημόσια εγκαινίαση του συστήματος της μύησης.

 Την εξωτερική εκγύμναση των μαθητών και της ανθρωπότητας σ’ αυτό το νέο κύκλο.

Μπορούμε να ξεκινήσουμε με το πρώτο μας σημείο, αλλά μόνο εκείνοι οι σπουδαστές που αποτε-λούν ακέραιο τμήμα της Ιεραρχίας και είναι σε ενεργό επικοινωνία με κάποιο Άσραμ μπορούν να ωφεληθούν σε κάποιο μέτρο απ’ τις πληροφορίες σ’ αυτό το θέμα. Για παράδειγμα, εκείνοι από σας που συνδέεσθε με το Άσραμ μου (ή κάποιου άλλου Διδασκάλου) και διέρχεσθε την προκαταρκτική σας εκγύμναση και λειτουργείτε στην περιφέρεια του ιεραρχικού κέντρου, μπορείτε ν’ αποκτήσετε μια γενική ιδέα και ν’ αναπτύξετε (αν προσπαθήσετε) μια ενορατική αντίληψη της προτεινόμενης ιεραρχικής ακεραιότητας και μελλοντικής λειτουργίας.

Μην ενοχλείσθε από τα λόγια μου “λειτουργείτε στην περιφέρεια”, γιατί υποδεικνύουν μια μεγάλη ευκαιρία για υπηρεσία. Oι Διδάσκαλοι χρειάζονται πολλούς σαν κι εσάς στις παρυφές των Άσραμ Τους για να βοηθήσουν την ιεραρχική προσπάθεια, επειδή εσείς μπορείτε να προσεγγίσετε το γενικό κοινό πιο εύκολα απ’ ό,τι μπορούν Εκείνοι και μπορείτε να υποβιβάσετε τη διδασκαλία με μεγαλύτερη επάρκεια απ’ όση μπορούν πιο προχωρημένοι μαθητές. Εσείς και μαθητές σαν κι εσάς αποτελείτε ένα συγκεκριμένο τμήμα της Ιεραρχίας· καθώς λειτουργείτε σ’ ένα Άσραμ έχετε μια πολύ χρήσιμη θέση και θα σας ικέτευα να το έχετε πάντοτε αυτό κατά νου. Θα σας δώσω λοιπόν οποιεσδήποτε πληροφορίες μπορώ και μου επιτρέπεται, αλλά από ανάγκη πρέπει να αφήσω πολλά χωρίς να ειπωθούν. 

(Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας μετά από 519 σελίδα αγγλικού)