«ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,
ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,
Κείμενο που διαμοιράστηκε
.jpeg)
ΠΡOΕΤOΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΜΕΛΛOΝΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙOΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΡΓAΣIA
(Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας)
Oκτώβριος 1941
Κάποια ερωτήματα ανακύπτουν στο νου όλων των μαθητών σχετικά με τη γενική θέση της ιεραρχικής προσπάθειας, ως προς τη δυνατότητα υλοποίησης του Σχεδίου και ιδιαίτερα αναφορικά με το μερίδιο που μπορούν να αναλάβουν οι πνευματικοί όμιλοι σ’ αυτά τα σχέδια. Θα ήθελα να θυμάστε ότι οι μαθητές μαθαίνουν να εργάζονται με το σχέδιο εργαζόμενοι· μαθαίνουν να ανακαλύπτουν την εσώτερη διευρυνόμενη συνείδηση της ανθρωπότητας με την ανάπτυξη μιας αυξανόμενης ευαισθησίας σ’ αυτή· και βρίσκουν τους συνεργάτες τους στο Σχέδιο με την παλιά και δοκιμασμένη μέθοδο της δοκιμής και λάθους. Όσο λιγότερο εξελιγμένος είναι ο μαθητής και ο εργάτης, τόσο μεγαλύτερος θα είναι ο αριθμός των δοκιμών και τόσο μεγαλύτερος ο αριθμός των λαθών.
Αλλά το σύστημα δουλεύει, γιατί είναι μια διαδικασία εξάλειψης καθώς και τελειοποίησης και το υπόλειμμα που απομένει μετά την κατάλληλη προσπάθεια είναι άξιο εμπιστοσύνης. Τελικά έχετε εκείνους που παραμένουν κι είναι άξιοι εμπιστοσύνης. Γιατί δουλεύει αυτό το σύστημα; Επειδή μ’ αυτό ανελίσσονται κι αναπτύσσονται οι χάρες της ταπεινότητας, της σωστής υπακοής στην ψυχική προτροπή και της εσώτερης ακεραιότητας. Όπου υπάρχουν αυτές, θα βρεθεί μια σιγουριά επαφής όταν προσεγγίζεται η ανθρωπότητα· μια ευαισθησία στην εντύπωση της Ιεραρχίας όταν η Ιεραρχία αυτή ζητά επαφή· και μια ορθή αίσθηση αναλογίας.
Μια απ’ τις δυσκολίες που εμφανίζεται στον υπηρέτη που είναι βυθισμένος στα βάθη του εγχειρήματος είναι εκείνη της διατήρησης της επαφής με το όραμα. Αναφέρομαι στο ίδιο το όραμα κι όχι στην υλοποίησή του. Ίσως μπορέσω να διευκρινίσω τι εννοώ αν τονίσω ότι όσο η επαφή είναι κατακόρυφη, το έργο είναι σχετικά απλό· το επόμενο βήμα είναι φανερό κι ευνόητο, η γραμμή της δραστηριότητας που πρέπει ν’ ακολουθηθεί είναι σαφής και η έμπνευση νέα και ζωτική. Αλλά τη στιγμή που η συνείδηση του μαθητή γίνεται οριζόντια περιεκτική (κι αυτό πρέπει να συμβεί), τότε η δυσκολία γίνεται μεγάλη και ο μαθητής αρχίζει να καταλαβαίνει – για πρώτη φορά – την αληθινή σημασία των λέξεων «ο Σταυρός του Σωτήρα». Όμως αν μπορέσει να εκπαιδευθεί να στέκει εκεί όπου συναντώνται οι τέσσερις βραχίονες (εδώ μιλώ συμβολικά), θ’ ανακαλύψει ότι στέκει σε μια θέση δύναμης και στο “ενδιάμεσο σημείο”. Τότε μπορεί αληθινά ν’ αρχίσει (μιλώ πάλι συμβολικά) ν’ ατενίζει τις τέσσερις γωνιές της γης, τόσο υποκειμενικά όσο κι αντικειμενικά και πραγματικά· αμέσως η ένταση είναι τρομακτική.
Αυτή είναι μια από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο νέος όμιλος υπηρετών του κόσμου αυτή τη στιγμή. Θα θυμάστε ότι λίγο καιρό πριν μίλησα για την κρίση που αντιμετωπίζει ο όμιλος. Πώς μπορώ να εκφράσω με λέξεις τη φύση αυτής της κρίσης; Έχει τη φύση επίκλησης ή καταστάλαξης του Σχεδίου, γιατί και οι δύο λέξεις είναι συνώνυμες. Συνεπάγεται αναγκαστικά μια ένταση – την ένταση της παρατεταμένης εσώτερης επαφής και αντίληψης, συν την προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί επιδεξιότητα στη δράση και κατάλληλη εκτελεστική ικανότητα στο φυσικό πεδίο. Επομένως ο νέος όμιλος υπηρετών του κόσμου έλκεται προς δύο κατευθύνσεις. Πρέπει να προσπαθεί να στέκει έτοιμος στο κέντρο. Σήμερα ο νέος όμιλος στέκει ακριβώς στο κέντρο και πρέπει να διατηρήσει και να κρατήσει τη θέση του με κάθε κόστος. Αυτό που είναι υπέρτατο αυτή τη στιγμή είναι η πνευματική ευστάθεια κι η πνευματική ευαισθησία των εργατών.
Στη σημαντική αυτή κατάσταση τα μέλη του ομίλου πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή. Oι μαθητές κι οι πνευματικοί εργάτες δεν πρέπει να ασχολούνται υπερβολικά με τις λεπτομέρειες του Σχεδίου, με τη δημιουργία εκείνου που θα προκαλέσει την εξωτερίκευση των ιδεών, ώστε η πνευματική εκγύμναση και η ενίσχυση των εργατών ν’ αμεληθεί. Στη σκόνη και την αναταραχή και το θόρυβο της μάχης μη γίνεσθε αναίσθητοι και σκληροί, ή τόσο προκατειλημμένοι ώστε οι ανάγκες εκείνων με τους οποίους εργάζεσθε να ξεχνιούνται ή να περνούν απαρατήρητες. Ας είναι η αγάπη ο βασικός τόνος σε όλες τις σχέσεις, γιατί η δύναμη που πρέπει να σώσει τον κόσμο είναι η καταστάλαξη της αγάπης και πώς θα βρει άραγε το δρόμο της στο φυσικό πεδίο παρά μέσα από έναν όμιλο του οποίου τα αυτιά είναι συντονισμένα στην επικείμενη ανάδυσή της και μέσα απ’ τη ζωή εκείνων στον όμιλο που ακτινοβολεί από αγάπη; Εδώ υπάρχει έλλειψη – όχι εσκεμμένα ή επειδή υπάρχει κάποια αντίθετη ποιότητα – αλλά απλώς απ’ την παγκόσμια πίεση κι ένταση. Για την ανέλιξη της καλής θέλησης στον κόσμο με το τέλος του πολέμου – που θα είναι ένα απ’ τα κύρια έργα του νέου ομίλου υπηρετών του κόσμου – ας είναι η αγάπη η ενεργός δύναμη μεταξύ των πρεσβύτερων μελών του ομίλου. Θα ήθελα να έβλεπα περισσότερη απ’ αυτή σε όλους σας.
Καθώς η εκτελεστική πλευρά του ομαδικού έργου αυξάνει και προσεγγίζεται η όψη θέληση της ανθρωπότητας και χρησιμοποιείται η δύναμή της να εφελκύει την αναδυόμενη κρίση της αγάπης, ένας αυξανόμενος αριθμός εργατών με πρώτες ακτινικές ποιότητες θα προσελκυσθεί στις τάξεις του νέου ομίλου υπηρετών του κόσμου. Αυτό συνιστά τη δεύτερη δυσκολία κι εδώ είναι που νιώθω την ανάγκη να σας προειδοποιήσω. Αυτή η είσοδος θα ενισχύσει πολύ το έργο, αλλά φέρνει επίσης μαζί της μεγάλα προβλήματα. Μεγάλο μέρος του έργου που έγινε μέχρι τώρα ήταν δεύτερο ακτινικό έργο· η ποιότητά του είναι πιο ήπια, η τεχνική του είναι εκείνη της δόμησης και της διδασκαλίας και οι εργάτες του είναι μαγνητικοί και δεν παρουσιάζουν, όταν έρθουν σε επαφή, μεγάλα προβλήματα συνοχής και ομαδικής ολοκλήρωσης. Αυτής της όψης του έργου η Σχολή Αρκέην είναι ένα παράδειγμα.
Όταν όμως εμφανισθούν οι πρώτοι ακτινικοί εργάτες για να βοηθήσουν στην επέκταση του έργου και να το μεταφέρουν στις τέσσερις γωνιές της γης, τότε αναπόφευκτα θα προκύψουν ορισμένες δυσκολίες. Πρέπει να υπάρξει περιφρούρηση απ’ τη δυναμική ποιότητα της όψης δύναμη, όχι με την έννοια ότι δεν πρέπει να της επιτραπεί η έκφραση, αλλά με την έννοια ότι πρέπει να υποκινείται από αγάπη, να τιθασεύεται από ευγένεια και να χρωματίζεται από κατανόηση.
Επομένως το πρόβλημα θα είναι να ολοκληρώσετε τους πρώτους ακτινικούς εργάτες μέσα στο νέο όμιλο υπηρετών του κόσμου μ’ έναν τέτοιο τρόπο ώστε η καταστροφική όψη της ακτίνας να μην προκαλεί δυσκολία, να επιφέρει διάσπαση ή εξάλειψη του δεσπόζοντα φθόγγου της αγάπης η οποία πρέπει να είναι το εξέχον χαρακτηριστικό όλων των εργατών με το Σχέδιο αυτή τη στιγμή. Αλλιώς η καταστάλαξη της κρίσης της αγάπης θα παρεμποδισθεί.
Θα σας ζητούσα να εντατικοποιήσετε την αγάπη μεταξύ σας και ν’ αυξήσετε την αληθινή κατανόηση. Μην ξεχνάτε την ίδια στιγμή ότι η αγάπη είναι η μεγάλη ελκτική μαγνητική δύναμη και συνεπώς προσελκύει όλα όσα είναι αναγκαία στην τωρινή κρίση για να υλοποιηθεί το όραμα σε κατάλληλη μορφή πάνω στη γη. Αυτό απαιτεί πνευματική ενέργεια, υγιή επιχειρηματική αίσθηση, επιδεξιότητα στη δράση και οικονομική υποστήριξη. Να θυμάστε ότι το χρήμα είναι συμπύκνωση της αγαπητικής, ζώσας ενέργειας της θειότητας κι ότι όσο μεγαλύτερη είναι η αντίληψη και η έκφραση της αγάπης, τόσο πιο ελεύθερη θα είναι η εισροή εκείνου που χρειάζεται για να προωθηθεί το έργο. Εργάζεσθε με την ενέργεια της αγάπης κι όχι με την ενέργεια της επιθυμίας, την αντανάκλαση ή διαστρέβλωση της αγάπης. Νομίζω ότι αν στοχασθείτε σ’ αυτό, θα δείτε καθαρότερα το δρόμο. Υπάρχουν πολλοί εργάτες πρώτης ακτίνας που χειρίζονται τη δύναμη της επιθυμίας κι έτσι υλοποιούν το χρήμα. Υπάρχουν πολλοί εργάτες πρώτης ακτίνας που βρίσκουν το δρόμο τους στις τάξεις των εργατών μέσα στο νέο όμιλο υπηρετών του κόσμου. Ωσότου οι εργάτες αυτοί παρασυρθούν από αγάπη, η πρώτη ακτινική τους ενέργεια θα ερημώνει το έργο του ομίλου. Όμως την ίδια στιγμή είναι αναγκαίοι, γιατί έχουν τη δύναμη να στέκουν αμετακίνητοι στο κέντρο. Η σύνδεση των εργατών πρώτης και δεύτερης ακτίνας είναι αυτή που θα μεταφέρει τον κόσμο μέσω της επερχόμενης κρίσης της Ανασυγκρότησης κι αξίζει να την έχετε όλοι κατά νου σε κάθε έργο που σχετίζεται με το νέο όμιλο. Είναι ένα σημαντικό έργο ολοκλήρωσης.
Στο σημείο αυτό ίσως μου ζητήσετε να είμαι πιο ειδικός και να δηλώσω αν υπάρχει κάποιο σημαντικό εμπόδιο που χρειάζεται να εξουδετερωθεί ή ν’ αλλάξει, εφόσον γίνει αντιληπτό. Η κατανόηση όσων προανέφερα θα σας βοηθήσει πολύ γιατί υπέδειξα τρεις δυσκολίες. Προσθέστε σ’ αυτό την αντίληψη ότι ο ορθός χειρισμός των πλατιών ζητημάτων τείνει αυτόματα να φροντίσει τις λεπτομέρειες. Μ’ αυτό εννοώ ότι η εδραίωση υγιών εσώτερων ομαδικών σχέσεων μεταξύ όλων των εργατών θα επιφέρει την εσώτερη εκείνη συνοχή και προσηλωμένη προσπάθεια που πρέπει αναπόφευκτα και σίγουρα να παραγάγει τα εξωτερικά αποτελέσματα και να έλξει τόσο τους αναγκαίους εργάτες όσο και τα ουσιώδη χρήματα.
Φροντίστε επίσης ώστε κάποιο τμήμα του έργου να μην υπερτονίζεται στο νου σας αποκλείοντας τα άλλα, γιατί αυτό θα δημιουργήσει ένταση, έλλειψη ισορροπίας και μερικές φορές μια αίσθηση χωρισμού που αν συνεχισθεί, οδηγεί σε διάσπαση. Ας αναπτυχθεί η συνείδηση ότι υπάρχει ένα έργο που γίνεται απ’ όλους κι ότι όλος ο όμιλος σχετίζεται με την όλη δραστηριότητα. Η περιεκτική αυτή στάση πρέπει να διαπερνά ολόκληρη την οργάνωση κι έτσι δε θα υπεισέλθει ένα τμηματικό πνεύμα.
Θα θίξω ένα σημείο για ν’ αποσαφηνισθεί ο νους σας. O καθημερινός διαλογισμός, τόσο ο προσωπικός όσο και σε σχέση με τον όμιλο, θα προκαλούσε καλύτερα αποτελέσματα αν εστιάζατε την προσοχή στην επίτευξη των αναγκαίων εσώτερων στάσεων, στην εντατικοποίηση της εσώτερης πνευματικής ζωής της κατανόησης και στο χειρισμό όλων των εργατών σε μια ενότητα υπηρεσίας. Μια ενωμένη στάση αγάπης, ελπιδοφόρας προσδοκίας, θάρρους, πνευματικού αιτήματος και κατευθυνόμενης θέλησης είναι δυναμική στα αποτελέσματα και θα επιφέρει όλα όσα απαιτούνται.
Δεν υπήρξε άραγε στο παρελθόν πολλή προσοχή στις όψεις της προσπάθειας στο φυσικό πεδίο και στις τεχνικές εργασίας; Μήπως εξετάσατε πολύ πώς να γίνει το έργο και λίγο την πνευματική δυναμική του καθαυτού έργου; Η ανάγκη ήταν μεγάλη και τα προβλήματα πολλά. Η επέκταση του έργου μπορεί να φαίνεται αναγκαία για τη γαλούχηση ενός τμηματικού πνεύματος. Όταν προκύψουν τέτοιες καταστάσεις είναι αναγκαίο τότε να ενταθεί η εσώτερη αίσθηση της ενότητας. Oι διαφοροποιήσεις είναι εύκολες, γιατί ακολουθούν τη γραμμή ελάχιστης αντίστασης στο φυσικό πεδίο. Αλλά το έργο είναι ένα κι οι εργάτες αποτελούν μια ομάδα. Η ανάγκη τώρα είναι για συγχώνευση και ομαδική κατανόηση.
Μήπως δεν αληθεύει ότι ένα σημείο συγχώνευσης που επιτυγχάνεται στον καθημερινό διαλογισμό του ατόμου επιφέρει ορθή έκφραση στην καθημερινή ζωή κι έναν ορθό χειρισμό των συνθηκών της ζωής; Ένα σημείο συγχώνευσης που επιτυγχάνεται στον ομαδικό διαλογισμό θα εφελκύσει τα ορθά αποτελέσματα και θα δημιουργήσει ένα όργανο υπηρεσίας τέτοιας δύναμης ώστε η πρόοδός του θα είναι ακαταμάχητη.
Η ένταση των περασμένων τριών ετών ήταν παρατεταμένη και μεγάλη. Πολλοί εργάτες τη νιώθουν και η ανάγκη για αγάπη και δύναμη είναι μεγάλη. Η ένταση στο μέλλον δε θα είναι μικρότερη, αν και θα καταγράφεται διαφορετικά και θα επιφέρει διαφορετικά προβλήματα, αλλά είστε άξιοι γι’ αυτή και για το έργο μπροστά. (337) Η επιτυχία μπορεί να στέψει τις προσπάθειες που γίνονται κι ο νέος όμιλος υπηρετών του κόσμου μπορεί να ανταποκριθεί στην ανάγκη, αν υπάρξει μια πιο συνειδητή και σαφής απόπειρα να σταθείτε στο κέντρο – στη θέση της στοργικής δύναμης – και με αυξανόμενη ικανότητα να σκέφτεσθε με όρους ομαδικής σύνθεσης και συγχώνευσης και να επιλέγετε με σοφία εκείνους που (λόγω της εσώτερης ανάπτυξης και της εξωτερικής ικανότητας, γιατί αυτές οι δύο πηγαίνουν μαζί) ανήκουν στον όμιλο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου