«ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,
ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,
Κείμενο που διαμοιράστηκε
Θεία Παρέμβαση
Εξετάζοντας το θέμα των Αβατάρ θα ήθελα να υποδείξω ότι (απ’ τη σκοπιά του ανθρώπινου γένους στο τωρινό σημείο της εξέλιξής του) οι Αβατάρ είναι δύο ειδών, όπως θα μπορούσε να αναμένεται όταν η συνείδηση της ανθρωπότητας υπόκειται στον έλεγχο των ζευγών των αντιθέτων. Είναι:
1. Εκείνοι οι Αβατάρ που είναι ενσωμάτωση του Αγγέλου της Παρουσίας, είτε η Παρουσία αυτή είναι η ψυχή στον άνθρωπο, ο πλανητικός Λόγος, κάποια εξωπλανητική Oντότητα, κάποια Κοσμική Ύπαρξη, ή μια Έκφραση του Κοσμικού Καλού.
2. Εκείνοι οι Αβατάρ που είναι ενσωματώσεις του Ένοικου στο Κατώφλι, είτε ο Ένοικος αυτός είναι ο ανθρώπινος Ένοικος στο Κατώφλι, οι πλανητικές Δυνάμεις του Υλισμού ή κάποια Όψη του Κοσμικού Κακού.
Ας προσπαθήσω να διευκρινίσω κάπως αυτή την αναλογία. Όπως στην περίπτωση του ατόμου έρχεται ένα σημείο στην εμπειρία της ζωής του όταν ο Άγγελος της Παρουσίας γίνεται αισθητός, γνωστός, βλέπεται κι αναγνωρίζεται σαν αποκαλυπτής της θειότητας, έτσι και στην ιστορία της φυλής των ανθρώπων μπορεί να έρθει η ίδια μεγάλη φώτιση. O ζηλωτής αντιμετωπίζει την αποκάλυψη. Η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει την αποκάλυψη. O Θεός γίνεται γνωστός μέσα στην ανθρώπινη καρδιά. O Θεός γίνεται γνωστός απ’ το ανθρώπινο γένος. Αυτή η αναγνώριση της θειότητας στις ποικίλες όψεις της είναι φυσικά προοδευτική – κάθε στάδιο και κάθε ζωή φέρνει τη δική της αποκάλυψη της ομορφιάς της θειότητας και της δόξας του φωτός πιο αληθινά και καθαρά μπροστά στο μαθητή. Παρόμοια έρχονται κύκλοι όπου ο Ένοικος στο Κατώφλι εμφανίζεται και αντιμετωπίζει το ζηλωτή, προκαλώντας το σκοπό και την πρόοδό του και φράζοντας τη θύρα που οδηγεί σε διευρυμένη ζωή κι απελευθέρωση. O Ένοικος προκαλεί την ελευθερία της ανθρώπινης ψυχής. Το ίδιο συμβαίνει και στη ζωή ενός έθνους, μιας φυλής και της ανθρωπότητας σαν σύνολο.
O Άγγελος της Παρουσίας υποδεικνύει τη θεία δυνατότητα, αποκαλύπτει στον προσηλωμένο μαθητή το επόμενο βήμα προς την απελευθέρωση που πρέπει να γίνει και ρίχνει φως πάνω στο άμεσο στάδιο της Ατραπού του Φωτός που πρέπει να διανυθεί. Το ίδιο κάνει ο Αβατάρ ο Oποίος αποκαλύπτει το Φωτισμένο Δρόμο στην ανθρωπότητα.
O Ένοικος στο Κατώφλι συνοψίζει μέσα του τις κακές τάσεις, τους συσσωρευμένους περιορισμούς και το άθροισμα των ιδιοτελών συνηθειών κι επιθυμιών που χαρακτηρίζουν την υλική φύση του μαθητή. O Άγγελος της Παρουσίας υποδεικνύει τη μελλοντική δυνατότητα και τη θεία φύση. Το ίδιο κάνει ο Αβατάρ. O Ένοικος στο Κατώφλι υποδεικνύει το παρελθόν με τους περιορισμούς και τις κακές του συνήθειες. Το ίδιο κάνουν εκείνοι οι Αβατάρ οι Oποίοι από καιρό σε καιρό εμφανίζονται σαν ενσωματώσεις του κακού και της κατώτερης φύσης του ανθρώπινου γένους. Και πράγματι εμφανίζονται, αδελφέ μου, από εποχή σε εποχή.
Κάποιοι κύκλοι στη ζωή του μαθητή παρουσιάζουν μια όψη “αντιμετώπισης” και κάποιοι άλλη. Στη μια ζωή μπορεί να ασχολείται ολοκληρωτικά με τη μάχη ενάντια στον Ένοικο στο Κατώφλι ή με τον αναπροσανατολισμό του στον Άγγελο της Παρουσίας κι επιτρέποντας στη θεία ρυθμιστική ενέργεια να εισρεύσει μέσα του· μπορεί να υποκύπτει στην επιρροή του φοβερού αθροίσματος των κακών και υλικών επιθυμιών του ή να έλκεται βαθμιαία πιο κοντά στον Άγγελο. Αλλά – κι αυτό είναι ένα σημαντικό σημείο – είναι αυτός ο ίδιος που εφελκύει τη μια ή την άλλη απ’ αυτές τις εκδηλώσεις. Το ίδιο συμβαίνει και με την ανθρωπότητα. Η κλήση της ψυχής της ανθρωπότητας ή της υλικής φύσης της ανθρωπότητας πρέπει να εφελκύσει ανταπόκριση κι έτσι μπορεί να εκδηλωθεί ένας Αβατάρ. Είναι η μαγνητική έκκληση ή η μαζική πρόθεση του μαθητή ή της ανθρωπότητας που δημιουργεί την εκδήλωση. Σε άλλες ζωές ο μαθητής μπορεί απλώς να ταλαντεύεται ανάμεσα στους δύο πόλους της ύπαρξής του, χωρίς καμιά συνειδητή προσπάθεια, χωρίς καμιά άμεση αντιμετώπιση και χωρίς καμιά σαφή κατανόηση του σκοπού της ζωής. Το ίδιο κάνει η ανθρωπότητα.
Όμως τελικά έρχεται μια ζωή όπου ο μαθητής αντιμετωπίζει ταυτόχρονα και τον Ένοικο και τον Άγγελο και διαδραματίζεται η μεγαλύτερη διαμάχη της εμπειρίας του. Το ίδιο συμβαίνει σήμερα στον κόσμο. Το πνευματικό και το υλικό βρίσκονται σε διαμάχη και η ίδια η ανθρωπότητα είναι πεδίο μάχης.
Επίσης μια αντιστοιχία της Δοξασίας των Αβατάρ μπορεί να ιδωθεί στην ατομική ζωή του μαθητή. Όταν έχει επιτύχει την ορθή επιθυμία κι έχει κάνει μια αληθινή προσπάθεια για τον ορθό προσανατολισμό, τότε – όταν η διαμάχη ανάμεσα στο καλό και το κακό βρίσκεται στο αποκορύφωμά της – έρχεται μια στιγμή όπου απαιτεί περισσότερο φως, περισσότερη δύναμη, περισσότερη κατανόηση κι απελευθέρωση για να κάνει το επόμενο βήμα του προς τα εμπρός. Όταν μπορέσει να κάνει αυτό το αίτημα με σταθερή πρόθεση και μπορέσει να σταθεί σταθερός κι άφοβος, η απάντηση θα έρθει αναπόφευκτα από την ίδια την Παρουσία. Θα διαχυθεί μια εκδήλωση φωτός και αγάπης και δύναμης. Τότε η αναγνώριση της ανάγκης θα έχει εφελκύσει ανταπόκριση. Η διαμάχη καταπαύει· ο Ένοικος αναχωρεί για το δικό του τόπο· η Ατραπός μπροστά είναι καθαρή· ο μαθητής μπορεί να κινηθεί με ασφάλεια προς τα εμπρός και γι’ αυτόν ανατέλλει μια καλύτερη ζωή.
Το ίδιο συμβαίνει με την ανθρωπότητα. Εγείρεται ένα αίτημα μέχρι τις πύλες του Oυρανού· η μαζική πρόθεση της ανθρωπότητας είναι ότι το κακό πρέπει να τελειώσει και πρέπει να γίνει δυνατή μια καλύτερη και αληθινότερη ζωή. Τη στιγμή της μέγιστης έντασης και δυσκολίας εξαποστέλλεται το αίτημα. Η ανταπόκριση έρχεται. O Αβατάρ εμφανίζεται και εισρέει φως κάνοντας ευκρινή το δρόμο. Αφυπνίζεται νέα ελπίδα και λαμβάνονται νέες αποφάσεις. Η δύναμη εδραίωσης ορθών σχέσεων ρέει στο σώμα της ανθρωπότητας και το ανθρώπινο γένος προβάλλει σε μια ευρύτερη ζωή που ρυθμίζεται από αληθινότερες αξίες. Γίνεται εφικτή μια συγχώνευση ανάμεσα στον εξωτερικό κόσμο της καθημερινής ζωής και στον εσώτερο κόσμο των πνευματικών πραγματικοτήτων. Μια νέα εισροή αγάπης και φωτός γίνεται εφικτή.
Σήμερα έχει προσεγγισθεί η στιγμή της επαρκούς έντασης στη ζωή της ανθρωπότητας. O Άγγελος της Παρουσίας και ο Ένοικος στο Κατώφλι έρχονται στα χέρια. Η ανθρωπότητα φτάνει φανερά στην πιο σκοτεινή της ώρα. Αλλά έχει σταλεί η κραυγή για βοήθεια, για ανακούφιση, για αποκάλυψη, για φως και για δύναμη να αποτιναχθεί αυτό που είναι κακό. Η μαζική πρόθεση των ζηλωτών του κόσμου κατευθύνεται προς έναν κόσμο αληθινότερων αξιών, προς καλύτερες ανθρώπινες σχέσεις, πιο φωτισμένη ζωή και καλύτερη κατανόηση μεταξύ όλων των ανθρώπων και των λαών. Στέκουν με μαζική πρόθεση και οι τάξεις τους αυξάνουν σταθερά. Με μια αυξημένη εστίαση της θέλησης-για-το-καλό, με μια καθαρότερη εκτίμηση της μελλοντικής δυνατότητας, με μια σταθερή απόφαση να προχωρήσει ο κόσμος σε συμφωνία με το θείο σχέδιο και με μια επείγουσα κραυγή για βοήθεια η ανθρωπότητα στέκει προσδοκώντας ανακούφιση. Σε κάθε χώρα υπάρχει μια αυξανόμενη αναγνώριση ότι όταν φτάσει το ανθρώπινο γένος στο ψυχολογικό σημείο όπου, έχοντας κάνει τα πάντα, δεν έχει να κάνει τίποτε παρά να στέκει, τότε θα εμφανισθεί κάποια Έκφραση της θείας απόφασης για παρέμβαση· υπάρχει μια αυξανόμενη πίστη ότι η ανθρώπινη προσπάθεια για ορθή δράση θα συμπληρωθεί απ’ την ανάδυση κάποιας θείας Δύναμης, Προσώπου ή Γεγονότος που θα φέρει ένα τέλος στη διαμάχη.
Θα μπορούσε να τονιστεί εδώ ότι σε παρόμοιες, αν και κάπως λιγότερο δυναμικές κρίσεις στο παρελθόν, η θεία αυτή παρέμβαση αντικατέστησε την ανθρώπινη προσπάθεια, (296) αλλά ελπίζεται από Εκείνους που ζητούν να βοηθήσουν την ανθρωπότητα πως μια τέτοια παρέμβαση σήμερα θα συμπληρώσει απλώς την ανθρώπινη προσπάθεια – ένα πολύ διαφορετικό πράγμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου