«ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,
ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,
Κείμενο που διαμοιράστηκε
Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας
TPITO ΤΜΗΜΑ
ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΠΙΣΩ ΑΠO ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΗ
ΠΡOOΔO ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ
Η ΔOΞΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΒΑΤΑΡ
Μάιος 1941
Καθώς μπαίνουμε στο μνημειώδη μήνα Μάιο αυτής της χρονιάς, αναρωτήθηκα αν υπάρχει κάποιος τρόπος να αφυπνίσω τους ζηλωτές του κόσμου και τους μαθητές μου σε μια αληθινότερη εκτίμηση της επικείμενης σημασίας της παρουσιαζόμενης ευκαιρίας κι επίσης αν υπάρχει κάποιος τρόπος ν’ απλοποιήσω και να σας κάνω πιο πραγματική τη Δοξασία του Ερχόμενου – καθώς συνδέεται με τη διδασκαλία κάθε μεγάλης θρησκείας. Σε όλες τους βρίσκεται η ιδέα μιας υποκειμενικής, πνευματικής Τάξης που αφορά την αναπτυσσόμενη ευημερία της ανθρωπότητας.
Αυτή είναι μια εποχή κορυφώσεων. Τέτοιες κορυφώσεις εμφανίζονται σήμερα στο πεδίο της θρησκείας καθώς και στο πεδίο της επιστήμης και της πολιτικής. Όλες οι μεγάλες γραμμές της ανθρώπινης προσέγγισης στην πραγματικότητα και την αλήθεια περνούν απ’ το βασίλειο του απτού και του εξωτερικού σ’ εκείνο του άψαυστου και του εσωτερικού. Η επιστήμη αποβαίνει γοργά επιστήμη του αόρατου και του αναπόδεικτου· η θρησκεία πρόβαλε απ’ το βασίλειο του μυστικισμού στην καθαρότερη ατμόσφαιρα του απόκρυφου και τώρα πρέπει να τονίσει την πραγματικότητα του αόρατου σαν την επαρκή αιτία του ορατού· η πολιτική και οι κυβερνήσεις εμπλέκονται με διαδικασίες σκέψης και ιδεολογιών.
Ποια είναι λοιπόν η αληθινή εσώτερη δομή της πραγματικότητας που θα προσφέρει την αναγκαία δύναμη στην ανθρωπότητα αυτή τη στιγμή κι έτσι θα επαρκέσει να ικανοποιήσει την απαίτηση του ανθρώπου για αλήθεια και θα αποδειχθεί επαρκής να απαντήσει στις ακατάπαυστες αλλά νοήμονες ερωτήσεις του;
Θα βεβαίωνα εδώ ότι η μεγάλη και ικανοποιητική απάντηση σε κάθε ανθρώπινη ερώτηση κι ανθρώπινη ανάγκη πρόκειται να βρεθεί στη δοξασία των Αβατάρ και στη συνέχεια των θείων Αποκαλύψεων. Είναι η έμμονη πίστη – αλάνθαστη και αμετάβλητη – ότι (σε κύριες στιγμές παγκόσμιας ανάγκης) ο Θεός αποκαλύπτεται μέσω Εμφανίσεων, μέσω ενός Ερχόμενου. Η δοξασία αυτή βρίσκεται σ’ όλες τις βασικές παγκόσμιες θρησκείες κάθε εποχής και περιόδου· εμφανίζεται στη δοξασία των Αβατάρ της Ινδουιστικής πίστης, στη διδασκαλία της επιστροφής του Μαϊτρέγια Βούδδα ή του Κάλκι Αβατάρ, στην πίστη του Δυτικού κόσμου στην επιστροφή του Χριστού και στην Έλευση ή δεύτερη Παρουσία Του και στην προφητευθείσα εμφάνιση του θείου Ριψοκίνδυνου του Μουσουλμανικού κόσμου. Όλα αυτά συνδέονται με την αθάνατη πίστη του ανθρώπινου γένους στη στοργική Καρδιά του Θεού που ικανοποιεί πάντα την ανθρώπινη ανάγκη. Η ιστορία μαρτυρεί ότι πάντοτε η εμφάνιση μιας ανθρώπινης ανάγκης συνοδευόταν από μια θεία Αποκάλυψη.
O λόγος γι’ αυτή την πίστη που είναι έμφυτη στην ανθρώπινη καρδιά, μπορεί να βρεθεί στο γεγονός της φύσης της ίδιας της Θεότητας. Η Χριστιανική δήλωση ότι ο “Θεός Αγάπη εστί” θεμελιώνεται σ’ αυτό το βαθύτατο, αναγνωρισμένο, πνευματικό γεγονός. Η έκφραση του θείου αυτού χαρακτηριστικού μπορεί να συνοψισθεί στα λόγια από τη Φωνή της Σιγής:
Η συμπόνια δεν είναι ιδιότητα. Είναι ο Νόμος των Νόμων – αιώνια Αρμονία, ο Εαυτός της Αλάγια· μια απέραντη παγκόσμια ουσία, το φως του αιώνιου ορθού και η καταλληλότητα των πραγμάτων, ο νόμος της αιώνιας αγάπης.
Σ’ αυτή την αιώνια Συμπόνια η κυκλική εμφάνιση των Ηλιακών Θεών των αρχαίων μύθων, των Παγκόσμιων Σωτήρων και των Αβατάρ δίνουν μαρτυρία και αποτελούν εγγύηση.
Το Φεστιβάλ του Βεσάκ
Αυτή την περίοδο του Φεστιβάλ του Βεσάκ θα εφιστούσα την προσοχή σας στο γεγονός ότι η ετήσια επιστροφή του Βούδδα για να ευλογήσει το λαό Του παντού και να μεταδώσει το μήνυμα της σοφίας, του φωτός και της αγάπης στην ανθρωπότητα – καθώς έρχεται από την καθαυτή Καρδιά της Ίδιας της Θεότητας – είναι η εξωτερική μαρτυρία κι εγγύηση της εσώτερης θείας καθοδήγησης και αποκάλυψης στον τωρινό παγκόσμιο κύκλο των 2500 ετών. Χρόνο με το χρόνο επιστρέφει. Για μια σύντομη στιγμή μας υπενθυμίζει ότι ο Θεός υπάρχει κι αγαπά πάντα· ότι δεν ξεχνά το λαό Του· ότι η καρδιά του σύμπαντος είναι αμετάβλητη συμπόνια κι ότι ο άνθρωπος δεν είναι μόνος. Για να επέλθει αυτή η αναγνώριση και να κάνει εφικτή αυτή την εμφάνιση δημιουργείται ένα ζωντανό Τρίγωνο Ενέργειας κι εστιάζεται μέσω τριών μεγάλων πνευματικών Ατόμων που εφελκύουν αναγνώριση τόσο στην Ανατολή όσο και στη Δύση. Είναι γνωστοί στους οπαδούς κάθε πίστης και κάθε εθνικότητας. Αυτοί οι Τρεις είναι:
1. O Κύριος του Κόσμου, ο Αρχαίος των Ημερών, ο Σανάτ Κουμάρα, ο πλανητικός Λόγος, ο Μελχισεδέκ, Αυτός στον Oποίο αναφέρθηκε ο Χριστός όταν είπε, “Εγώ και ο Πατήρ έν εσμέν”.
2. O Βούδδας, ο Φωτισμένος, ο Αποκαλυπτής του φωτός και της σοφίας που έρχεται σε μας από πηγές πολύ μεγαλύτερες από την πλανητική μας Ζωή, ένας Αγγελιαφόρος των Θεών.
3. O Χριστός, ο Υιός του Πατρός, ο Παγκόσμιος Σωτήρας, ο Λυτρωτής. Αυτός που παρέμεινε μαζί μας και κρατά στην αγκαλιά Του τον αμνό Του, ο Κύριος της Αγάπης.
Σ’ αυτούς τους Τρεις των Oποίων η φύση είναι ακτινοβόλος αγάπη και φως, η ανθρωπότητα μπορεί να συλλάβει σε κάποιο μέτρο τη φύση της θειότητας. Είναι μεγαλύτεροι από όσο είναι γνωστό ή αντιληπτό· η ανθρώπινη νοημοσύνη κι έφεση μπορεί μόνο να νιώσει την ουσιαστική Τους φύση· η πνευματική Τους δυναμικότητα πρέπει να υποβιβασθεί αν πρόκειται το ανθρώπινο γένος να αντέξει την πίεση της κρούσης της ενέργειας που χειρίζονται και ζητούν να διαβιβάσουν. Αυτή η διαδικασία του υποβιβασμού συμβαίνει τη στιγμή της Πανσελήνου του Μαΐου και φέρεται σε μια “εστία διαβίβασης” από τη μαζική πρόθεση της Ιεραρχίας και τη μαζική απαίτηση των ζηλωτών και μαθητών του κόσμου – που προσελκύεται από τη μαζική ανάγκη των ανθρώπων κάθε χώρας.
Εδώ, αδελφοί μου, είναι μια απλή δήλωση γεγονότων που πρέπει να κατανοηθούν απ’ όλους εσάς που ζητάτε να συμμετάσχετε με νοημοσύνη στο Φεστιβάλ του Βεσάκ και που ανυπομονείτε να δράσετε σαν διαβιβαστές της πνευματικής ενέργειας η οποία αυτή την εποχή διαχύνεται στη δυστυχισμένη ανθρωπότητα. Αυτό το Φεστιβάλ του Βεσάκ του 1941 μπορεί να αποδειχθεί ότι “Αλλάζει τις Συνθήκες” κι ότι είναι ένα κύριο σημείο στροφής στη ζωή του ανθρώπινου γένους αν κάθε πνευματικά σκεπτόμενο πρόσωπο μπορέσει να φτάσει στο αναγκαίο σημείο ανιδιοτέλειας, πειθαρχημένης αγνότητας κι επακόλουθης δεκτικότητας.
Υπάρχουν ορισμένες θεμελιώδεις αλήθειες που βρίσκονται πίσω απ’ όλες τις αποκαλυφθείσες θρησκείες. Είναι ουσιώδεις για την πνευματική ανάπτυξη και τις προοδευτικές αντιλήψεις της θειότητας απ’ τον άνθρωπο. Όλα τα άλλα που περιέχονται στον όρο “δοξασία” και σε παρόμοιες φράσεις δεν είναι παρά επεκτάσεις αυτών των θεμελιωδών, έχουν επεξηγηματική φύση, εκφράζουν ανθρώπινες ερμηνείες και είναι διατυπώσεις των εξελικτικών αναγνωρίσεων. Είναι κυρίως προσθήκες κι έχουν τη φύση λατρείας, εικασίας και πρόβλεψης· υπόκεινται συνεχώς σε αλλαγή, απόρριψη ή ανάπτυξη καθώς ανελίσσεται η διανόηση και η πνευματική αντίληψη του ανθρώπου· δεν είναι βασικές ή αμετάβλητες. Oι αναλλοίωτες αλήθειες πρέπει ν’ ανακαλυφθούν και να αναγνωρισθούν καθώς η νέα παγκόσμια θρησκεία θα παίρνει μορφή στη Γη και θα ρυθμίζει την ανθρώπινη σκέψη και συνείδηση στην ερχόμενη Νέα Εποχή.
Oι Βασικές Αλήθειες Μέχρι Σήμερα
Οι βασικές αυτές αλήθειες δεν αλλάζουν ποτέ, επειδή σχετίζονται με τη φύση της Ίδιας της Θεότητας και φανερώθηκαν στο ανθρώπινο γένος με αποκάλυψη, καθώς προχώρησε η εξέλιξη κι ο άνθρωπος ανέπτυξε τις αναγκαίες αντιληπτικές ικανότητες και την απαιτούμενη εμμονή για έρευνα συν την ανέλιξη του εσώτερου φωτός της ψυχής. Οι αλήθειες αυτές που είναι έμφυτες στη θεία φύση, αποκαλύπτουν την ψυχή του Θεού. Αυτές είναι:
1. O Νόμος της Συμπόνιας. Είναι η αλήθεια της ορθής σχέσης, της αγαπητικής κατανόησης, της ενεργά εκφρασμένης Αγάπης. Είναι θεμέλιο της αδελφότητας κι έκφραση της εσώτερης ενότητας.
2. Το Γεγονός του Θεού. Είναι η αλήθεια ότι Ύπαρξη είναι Θεός Ενυπάρχων και Θεός Υπερβατικός· συνεπάγεται την αναγνώριση του μεγάλου Όλου και του σχετιζόμενου μέρους· είναι η γνώση της θειότητας που διακριβώνεται δια της ορθής σχέσης και της ταυτότητας καταγωγής. Είναι η αποκάλυψη της ζωής του Θεού που διαπερνά όλα όσα υπάρχουν (Ενυπάρχων Θεός) και της ίδιας αυτής ζωής που προσφέρει μια ακόμη μεγαλύτερη κοσμική σχέση (Υπερβατικός Θεός) που είναι η τελική εγγύηση κάθε προόδου και προοδευτικής αποκάλυψης. “Έχοντας διαπεράσει όλο το σύμπαν με ένα τμήμα του Εαυτού μου, παραμένω”, είναι η πρόκληση της Θεότητας και η αιώνια ελπίδα της ανθρωπότητας. Είναι η απάντηση της ίδιας της Ζωής στις απαιτήσεις της ανθρωπότητας, στις αναζητήσεις της επιστήμης και στο όλο παγκόσμιο πρόβλημα. O Θεός είναι εδώ, παρών ανάμεσά μας και σ’ όλες τις μορφές έκφρασης· περιλαμβάνει, διαπερνά και παραμένει εκτός. Είναι μεγαλύτερος από κάθε εμφάνιση. Αποκαλύπτεται προοδευτικά και κυκλικά καθώς ετοιμάζεται ο άνθρωπος για περαιτέρω γνώση.
3. Η Συνέχεια της Αποκάλυψης. Πάντα ανά τους αιώνες και σε κάθε ανθρώπινη κρίση, πάντα στις ώρες της ανάγκης, στη θεμελίωση μιας νέας φυλής ή στην αφύπνιση μιας προετοιμασμένης ανθρωπότητας σε ένα νέο κι ευρύτερο όραμα, η Καρδιά του Θεού – που παρωθείται απ’ το νόμο της συμπόνιας – αποστέλλει ένα Δάσκαλο, έναν Παγκόσμιο Σωτήρα, ένα Φωτοδότη, έναν Αβατάρ. Δίνει το μήνυμα που θα θεραπεύσει, που θα υποδείξει το επόμενο βήμα που πρέπει να γίνει απ’ τη φυλή, που θα φωτίσει ένα σκοτεινό παγκόσμιο πρόβλημα και θα δώσει στον άνθρωπο την έκφραση μιας μέχρι τώρα μη αντιληπτής όψης της θειότητας. Πάνω σ’ αυτό το γεγονός της συνέχειας της αποκάλυψης και πάνω στην ακολουθία της προοδευτικής αυτής εκδήλωσης της θείας φύσης βασίζεται η δοξασία των Αβατάρ, των θείων Αγγελιαφόρων, των θείων Εμφανίσεων και των εμπνευσμένων Προφητών. Όλα αυτά τα πιστοποιεί αλάνθαστα η ιστορία.
4. Η Αναπόφευκτη Ανταπόκριση της Ανθρωπότητας. Εξέφρασα με τις απλές αυτές λέξεις την ενστικτώδη πνευματική αντίδραση του ανθρώπου και του αθάνατου ανθρώπινου πνεύματος στις παραπάνω τρεις θεμελιώδεις αλήθειες. Το θείο αυτό πνεύμα στην ανθρωπότητα πρέπει διαρκώς – και σίγουρα το κάνει – ν’ ανταποκρίνεται στη θεία Εμφάνιση. Η μαρτυρία γι’ αυτό είναι σίγουρη κι αποδειγμένη. Υπάρχει στο ανθρώπινο γένος εκείνο που είναι συγγενικό με το Θεό και που αναγνωρίζει το δικό του όταν εμφανίζεται. Αυτή είναι η ακλόνητη πραγματικότητα στην ανθρώπινη καρδιά και η αναγνώριση είναι η αναπόφευκτη ανταμοιβή και το αποτέλεσμα της αποκάλυψης.
5. H Πρόοδος. Η αντίδραση του ατόμου και των μαζών στη συνέχεια της αποκάλυψης – ιστορικά αποδειγμένη – δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Είναι το βασικό γεγονός της θρησκείας. Oι τύποι αυτής της αποκάλυψης μπορεί να διαφέρουν, αλλά κάθε νέα αποκάλυψη – που δίνεται σε ανταπόκριση στην ανθρώπινη ανάγκη κι απαίτηση – οδηγεί διαρκώς την ανθρωπότητα προς τα εμπρός σε ένα σταθερά λαμπρυνόμενο στόχο και μια μεγαλύτερη δόξα. Η αποκάλυψη μπορεί να έρθει σε ποικίλα επίπεδα της ανθρώπινης συνείδησης. Μπορεί να είναι η αποκάλυψη των νέων χωρών που πρέπει να κατακτηθούν, εδαφικών ή νοητικών. Κάποιο πρόσωπο έδειξε το δρόμο. Μπορεί να είναι η αναγνώριση νέων νόμων και γεγονότων στη φύση, που συλλαμβάνονται και χρησιμοποιούνται επιστημονικά· μπορεί να είναι η ανταπόκριση του νοήμονος ανθρώπου σε μια αυξημένη γνώση που παράγει ένα νέο τύπο πολιτισμού. Κάποιο απελευθερωμένο πνεύμα υπέδειξε το δρόμο. Μπορεί να είναι η ανταπόκριση της ανθρώπινης καρδιάς στην Καρδιά του Θεού, που οδηγεί στη μυστικιστική ευδαιμονία και στην αναγνώριση της πνευματικής Ύπαρξης. Μπορεί να είναι η αντίδραση του ανθρώπου σε κάποια νέα διδασκαλία, κάποια περαιτέρω ανέλιξη που καταλήγει σε μια νέα κι εμπλουτισμένη θρησκευτική προσέγγιση στο κέντρο της ζωής. Κάποιος Αγγελιαφόρος υπέδειξε το δρόμο. Αλλά διαρκώς σήμαινε πρόοδο, μια προώθηση, μια απόρριψη κάποιων υφιστάμενων περιορισμών, μια αποκήρυξη του ανεπιθύμητου και του κακού. Συνεπάγεται πάντα την αναγνώριση του εφικτού, του ιδανικού και του θείου.
6. H Υπέρβαση. Σημαίνει την έμφυτη ικανότητα να υπερβαίνουμε το λεγόμενο φυσικό νόμο. Αυτή η υπερνίκηση του περιορισμού συμβαίνει διαρκώς κι αυτή η διαδικασία υπέρβασης απαιτεί αυξανόμενη αναγνώριση. Σημαδεύει την επόμενη μεγάλη φάση στην εκδήλωση της θειότητας στον άνθρωπο· υποδηλώνει κυριαρχία πάνω στο φυσικό νόμο και τον επικείμενο θρίαμβο της ανθρωπότητας πάνω σε δυνάμεις που για πολύ καιρό τον κρατούσαν στη γη. Το σύμβολο αυτής της υπέρβασης είναι η τωρινή κυριαρχία του αέρα. O άνθρωπος κυριαρχεί γοργά τα τέσσερα στοιχεία. Καλλιεργεί τη γη· διασχίζει τα νερά· ελέγχει τα ηλεκτρικά πυρά του πλανήτη και πετά θριαμβευτικά στον αέρα. Το ερώτημα προβάλλει τώρα: Τι ακολουθεί, αδελφοί μου; Mια άλλη υπέρβαση βρίσκεται μπροστά. Είναι ένα από τα πράγματα που θ’ αποκαλύψει ο ερχόμενος Αβατάρ.
Με τους μικρότερους ηγέτες τους οποίους εφελκύει το ανθρώπινο πνεύμα για βοήθειά του, δεν πρόκειται ν’ ασχοληθώ. Ζητώ ν’ ανελίξω κάπως τη Δοξασία των Θείων Αγγελιαφόρων, των Αβατάρ. Από πού έρχονται; Ποια είναι η φύση Τους; Ποιοι είναι και ποια είναι η σχέση Τους με την ανθρωπότητα, με την Ιεραρχία και με ακόμη μεγαλύτερες ομάδες Ζωών; Είναι ερωτήματα που ανακύπτουν κανονικά και χρειάζονται μια σαφή απάντηση.
Ένας Αβατάρ είναι ένα Ον που – έχοντας πρώτα αναπτύξει τη φύση Του, ανθρώπινη και θεία κι έπειτα την υπερέβη – είναι ικανός να στοχασθεί κάποια κοσμική Αρχή ή θεία ποιότητα κι ενέργεια που θα δημιουργήσει το επιθυμητό αποτέλεσμα στην ανθρωπότητα, εφελκύοντας μια αντίδραση, προκαλώντας μια αναγκαία διέγερση κι όπως καλείται εσωτερικά, “οδηγώντας στο σκίσιμο ενός πέπλου και στη διείσδυση του φωτός”. Αυτή η ενέργεια μπορεί να γεννηθεί μέσα στην ανθρώπινη οικογένεια και να εστιασθεί σ’ έναν ανταποκριτικό Αγγελιαφόρο· μπορεί να γεννηθεί μέσα στον ίδιο τον πλανήτη και να δημιουργήσει έναν πλανητικό Αβατάρ· μπορεί να είναι η έκφραση της ζωικής ώθησης κι ενέργειας του ηλιακού συστήματος ή πηγών έξω από το ηλιακό μας σύστημα κι επομένως κοσμικών. Αλλά πάντα εστιάζεται μέσω μιας εκδηλούμενης Oντότητας, καλείται από μια απαίτηση ή μαζική έκκληση κι εφελκύει ανταπόκριση κι επακόλουθες αλλαγές στη ζωική δραστηριότητα, την κουλτούρα και τον πολιτισμό του ανθρώπινου γένους.
Η ανταπόκριση ή αντίδραση της ανθρωπότητας στο θείο Αγγελιαφόρο εδραιώνει στον κατάλληλο χρόνο την αναγνώριση κάτι υπερβατικού, κάτι επιθυμητού και για το οποίο πρέπει να αγωνισθεί κανείς, κάτι που υποδεικνύει ένα όραμα το οποίο αρχικά είναι μια δυνατότητα κι αργότερα μια επίτευξη. Αυτή είναι η ιστορικά αποδειγμένη διαδικασία και πιστοποιεί τελικά ένα γεγονός. Το νέο αυτό γεγονός, όταν προστεθεί στα γεγονότα που εδραιώθηκαν από άλλους και προηγούμενους Αβατάρ, εμπλουτίζει το πνευματικό περιεχόμενο της ανθρώπινης συνείδησης, ενισχύει την πνευματική ζωή της φυλής και διεγείρει τον άνθρωπο να κινηθεί ένα βήμα προς τα εμπρός μέσα στον κόσμο της πραγματικότητας κι έξω απ’ τον κόσμο της πλάνης. Κάθε αποκάλυψη τον φέρνει πιο κοντά στον κόσμο των αιτίων.
Στην τωρινή εποχή οι Αβατάρ αναγνωρίζονται πιο εύκολα και είναι γνωστοί ο Βούδδας και ο Χριστός, επειδή τα μηνύματά Τους είναι οικεία σε όλους και οι καρποί της ζωής και των λόγων Τους ρύθμισαν τη σκέψη και τον πολιτισμό αμφότερων των ημισφαιρίων· επειδή είναι θείοι-ανθρώπινοι Αβατάρ κι αντιπροσωπεύουν κάτι που μπορεί η ανθρωπότητα να κατανοήσει ευκολότερα· επειδή έχουν όμοια φύση με το ανθρώπινο γένος, “σαρξ εκ της σαρκός μας και πνεύμα εκ του πνεύματός μας”. Επομένως σημαίνουν περισσότερα για μας από κάθε άλλη Θεία Ανάδυση. Είναι γνωστοί, αγαπητοί κι ακολουθούνται από αμέτρητα εκατομμύρια. Θα σας ζητούσα να στοχασθείτε τη δυναμικότητα του πυρήνα της δύναμης που εδραίωσαν. Η εδραίωση ενός πυρήνα ενέργειας, πνευματικά θετικού, είναι το σταθερό εγχείρημα ενός Αβατάρ. Εστιάζει ή αγκυροβολεί μια δυναμική αλήθεια, μια δυναμική σκεπτομορφή ή ένα στρόβιλο ελκτικής ενέργειας στους τρεις κόσμους της ανθρώπινης ζωής. Τότε, καθώς περνούν οι αιώνες, αυτή η αλήθεια και το αποτέλεσμα της ζωής και των λόγων Τους αρχίζουν να ρυθμίζουν σταθερά την ανθρώπινη σκέψη· η εδραιωμένη σκεπτομορφή δρα αυξητικά σαν διαβιβαστής θείας ενέργειας καθώς εκφράζει μια θεία ιδέα κι αυτό με τον καιρό δημιουργεί έναν πολιτισμό, με την επακόλουθη κουλτούρα, τις θρησκευτικές, πολιτικές, κυβερνητικές κι εκπαιδευτικές διαδικασίες. Έτσι έγινε η ιστορία. Η ιστορία δεν είναι παρά η καταγραφή της κυκλικής αντίδρασης του ανθρώπου σε κάποια εισρέουσα θεία ενέργεια, σε κάποιον Αβατάρ ή κάποιον εμπνευσμένο Ηγέτη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου