ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΣΗΜΕΙΩΝΟΝΤΑΙ 

ΟΙ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΤΩΝ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΟΥΝ 

ΣΤΗΝ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ ΚΑΙ ΝΕΑ ΣΕΛΗΝΗ ΚΑΘΕ ΜΗΝΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ

   «ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 20.30 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2026

                                                  Κείμενο που διαμοιράστηκε

Συνεχίζουμε με την  Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας. Το κείμενο αναφέρεται στα 5 κέντρα Λονδίνο / Νταρτζήλιγκ / Νέα Υόρκη / Γενεύη / Τόκιο) που θα ακτινοβολούν τη συνείδηση ολόκληρης της ανθρώπινης φυλής..... Τί έγινε μέχρι τώρα? Υπάρχουν αλλαγές απο τότε? Τις παρακολουθούμε? Τις αναγνωρίζουμε? Τις βεβαιώνουμε?

Καθώς τα επόμενα λίγα χρόνια θα εστιάζουν την ιεραρχική πρόθεση, οι μαθητές και οι ζηλωτές πρέπει να ψάξουν για εκείνους τους άνδρες κι εκείνες τις λίγες γυναίκες που θα εργάζονται σαν ομάδα πάνω σε πνευματικές γραμμές, σε κάποιες απ’ αυτές τις πέντε τοποθεσίες ή κοντά σ’ αυτές.

Η αρχική αντίθεση στην ίδρυση αυτών των κέντρων των καθαρά σκεπτόμενων ανδρών και γυναικών που θα εργάζονται ελεύθερα και με κατανόηση με κάποιο Διδάσκαλο ή ανώτερο μυημένο, είναι δυστυχώς ήδη παρούσα· οφείλεται στη στενότητα, την πολωμένη πληροφόρηση και την έλλειψη ελευθερίας των ολοκληρωτικών σχολών σκέψης. Αυτό ήταν αναπόφευκτο γιατί η Μαύρη Στοά επιχειρεί πάντα ν’ αντιπαραβάλλει, να εξουδετερώσει και ν’ αποτρέψει το έργο της Λευκής Στοάς και μέχρι τώρα εντελώς επιτυχημένα. Αλλά οι κύκλοι της επιτυχίας κλείνουν αργά επειδή η ενέργεια της καλής θέλησης που εκπορεύεται από τη Θέληση-για-το-Καλό, γίνεται γοργά αποτελεσματική.

Στο Λονδίνο, στη Νέα Υόρκη, στη Γενεύη, στο Νταρτζήλιγκ και το Τόκιο θα βρεθεί τελικά ένας Διδάσκαλος για να οργανώσει ένα μεγάλο ενεργειακό κέντρο· την ίδια στιγμή το Άσραμ Του θα συνεχίσει να λειτουργεί πάνω στα βουδδικά επίπεδα, γιατί ολόκληρο το προσωπικό δεν είναι έτοιμο να εξωτερικευθεί. Συνεπώς το Άσραμ θα εργάζεται σε δύο επίπεδα – κι όμως αυτό δεν είναι μια σωστή δήλωση γεγονότος, καθόσον δεν υπάρχουν επίπεδα, όπως ξέρετε καλά, αλλά μόνο καταστάσεις συνείδησης. Μη με ρωτάτε πώς μπορεί να γίνει αυτό· συλλογισθείτε τη σχέση της διπλής και ταυτόχρονης αυτής εμφάνισης, επιχειρώντας να συλλάβετε τη φύση της εκδηλωμένης μορφής του πλανητικού Λόγου στο Πρόσωπο του Σανάτ Κουμάρα. O Σανάτ Κουμάρα δεν είναι η προσωπικότητα του πλανητικού Λόγου, γιατί δεν υφίσταται στην περίπτωσή Του προσωπικότητα όπως την εννοείτε. Δεν είναι η ψυχή του πλανητικού Λόγου, επειδή αυτή η ψυχή είναι η άνιμα μούντι και η ψυχή όλων των μορφών σ’ όλα τα βασίλεια. O Σανάτ Κουμάρα, ο Αιώνιος Νεανίας, μπορεί να ιδωθεί από Εκείνους που έχουν το δικαίωμα, να προΐσταται, λόγου χάρη, στο Συμβούλιο της Σαμπάλλα και την ίδια στιγμή είναι παρών ως η ζωή και η εμψυχώνουσα νοημοσύνη επί κι εντός του πλανήτη μας.

Έχετε λοιπόν πέντε σημεία στα οποία θα συμβεί και τελικά θα εστιασθεί η εξωτερίκευση των Άσραμ. Απ’ αυτά τα σημεία με την πάροδο του χρόνου θα προβάλλουν άλλα επικουρικά σε φύση Άσραμ που θα υποστηρίζονται και θα θεμελιώνονται από μαθητές και μυημένους των πέντε αυτών Άσραμ και θα αντιπροσωπεύουν τις τρεις κύριες ακτίνες και τις δύο μικρότερες. (5+7) Για να ξεκινήσουν θα πρέπει να ιδρυθούν με την παρουσία σ’ αυτές τις τοποθεσίες κάποιου πρεσβύτερου ή παγκόσμιου μαθητή· ( 3η μύηση και...) πρέπει να θυμάστε ότι καθώς ο πρόδρομος όλων των κινημάτων που εμφανίζονται στο φυσικό πεδίο είναι η εκπαιδευτική προπαγάνδα, θα έρθει πρώτα απ’ όλα σε δράση κάποιος μαθητής πάνω στη δεύτερη ακτίνα και στα πέντε αυτά σημεία· θα τον ακολουθήσει ένας μαθητής πάνω στην έβδομη ακτίνα. Όπως ξέρετε καλά, όλα τα παγκόσμια κινήματα είναι εξωτερικεύσεις των υποκειμενικών ιδεών κι εννοιών και των φάσεων της διατυπωμένης σκέψης· και η εμφάνιση της Ιεραρχίας πάνω στη γη σε απτή μορφή δεν αποτελεί εξαίρεση σ’ αυτό τον κανόνα.

Oι μαθητές σ’ αυτά τα άσραμ εκπαιδεύθηκαν για σχεδόν εκατόν πενήντα χρόνια για να κάνουν αυτό το έργο· κάποιοι κατάφεραν να διατηρήσουν την αρχική ιδέα και ώθηση καθαρή κι αχρωμάτιστη από τις δικές τους σκέψεις και προσκολλήθηκαν – ακόμη και στις δικές τους ενδόμυχες σκέψεις – στο ιεραρχικό πρόγραμμα, όπως τους παρουσιάσθηκε από τους Διδασκάλους τους ή τους ανώτερους μυημένους. Άλλοι δεν κατείχαν μια τόσο καθαρή και λογική ικανότητα ή μια τόσο ενεργή ενορατική αντίληψη και – ενώ συνέλαβαν ορισμένες κύριες έννοιες όπως η παγκόσμια ενότητα ή οι ιεραρχικές διαβαθμίσεις κι έλεγχος – διαστρέβλωσαν την αλήθεια και δημιούργησαν τις πολλές ιδεολογίες που συνέτριψαν τον κόσμο στη διάρκεια του περασμένου αιώνα· όμως ακόμη κι αυτή η διαστρέβλωση μεταστράφηκε σε καλό, γιατί διπλασίασε την προσπάθεια από μέρους της Ιεραρχίας για να την εξουδετερώσει· οδήγησε σε μια αυξημένη διαδικασία επιβολής δια της οποίας πολλοί ειλικρινείς και πρόθυμοι ζηλωτές έφτασαν στο βαθμό του αποδεγμένου μαθητή· προκάλεσε επίσης μια ζύμωση σκέψης στον κόσμο, που χρησίμευσε στην αφύπνιση της νοητικότητας των μαζών σε δυνατότητες και ορίζοντες που μέχρι τώρα τους οραματίζονταν μόνο προχωρημένοι και μυημένοι στοχαστές. Σήμερα ο άνθρωπος του δρόμου έχει απορροφήσει ιδεολογίες σε απρόβλεπτη έκταση και η απόπειρα να καταστεί ενεργός παράγοντας στο σύγχρονο πολιτισμό μας δεν είναι τόσο επιζήμια από τη σκοπιά του στοιχείου του χρόνου όπως γίνεται θεία αντιληπτός και απ’ τη σκοπιά της σταθερότητας και της βασικής ακεραιότητας του θείου ανθρώπινου όντος. O χρόνος και η θειότητα, τα γεγονότα και η ενστικτώδης καλοσύνη θα θριαμβεύσουν μακροπρόθεσμα. Oι ενδιάμεσες αγωνίες είναι δυσάρεστες αλλά όχι τελικές και δεν πρόκειται να θριαμβεύσουν από τη σκοπιά των σκοτεινών Δυνάμεων. Οι Δυνάμεις αυτές αντιμετωπίζουν (σαν αποτέλεσμα του πολέμου και της ανάστασης του ανθρώπινου πνεύματος) τη θέα της αναπόφευκτης ήττας που πλησιάζει.

Ήδη τα κέντρα στο Λονδίνο και στη Νέα Υόρκη δείχνουν σημάδια ζωής και οι μαθητές είναι ενεργοί και στους δύο τόπους και πάνω σ’ όλες τις γραμμές της ανθρώπινης έκφρασης. Το κέντρο στη Γενεύη είναι επίσης ενεργό, αλλά όχι τόσο πλήρως και περιεκτικά· περιμένει μια μεγαλύτερη ηρεμία και μια πιο σταθερή αίσθηση ασφάλειας στην Ευρώπη.

Το κέντρο στο Νταρτζήλιγκ είναι ό,τι ορίζεται αποκρυφιστικά ως “δονούμενο”, αλλά αυτό σε ανταπόκριση στη σχετική εγγύτητα και τη συγγένεια με την Αδελφότητα των Ιμαλαΐων· ενώ στο Τόκιο υπάρχει προς το παρόν μικρή δραστηριότητα κι αυτή δεν έχει μεγάλη ορμή. Το έργο σ’ αυτό το κέντρο θα έρθει πραγματικά σε ύπαρξη μέσω του έργου των Τριγώνων. Μ’ αυτό δεν εννοώ ότι θα είναι ένα κέντρο του έργου των Τριγώνων, αλλά ότι η συγκεντρωμένη διαλογιστική δραστηριότητα των ανθρώπων που εμπλέκονται στις δραστηριότητες των Τριγώνων θα προσελκύσει μαγνητικά εκείνο που πρέπει να εμφανισθεί όταν οργανωθεί ένα κέντρο. Στην πραγματικότητα δημιουργούν την αναγκαία ατμόσφαιρα κι αυτό είναι πάντοτε ένα προκαταρκτικό βήμα. Εφόσον υπάρχει η ατμόσφαιρα ή ο αέρας στον οποίο αναπνέουμε και κινούμαστε, τότε μπορεί να εμφανισθεί η ζώσα μορφή.

Αντικειμενικά λοιπόν το πρώτο που θα οργανωθεί είναι το δευτερακτινικό έργο της διδασκαλίας. Υποκειμενικά οι πρωτακτινικοί εργάτες είναι ήδη ενεργοί, γιατί το έργο της πρώτης ακτίνας με τη διαταρακτική και καταστροφική του δραστηριότητα προετοιμάζει το δρόμο· ο πόνος και η διάσπαση προηγούνται πάντοτε της γέννησης και οι πράκτορες της πρώτης ακτίνας εργάζονται για σχεδόν διακόσια χρόνια. Oι πράκτορες της δεύτερης ακτίνας άρχισαν την προετοιμασία τους γύρω στα 1825 και κινήθηκαν δυναμικά προς τα έξω μετά το 1860. Απ’ αυτή την ημερομηνία και μετά, μεγάλες έννοιες και νέες ιδέες και οι σύγχρονες ιδεολογίες και τα επιχειρήματα υπέρ ή κατά των όψεων της αλήθειας χαρακτήρισαν τη σύγχρονη σκέψη και προκάλεσαν το τωρινό νοητικό χάος και τις πολλές αντιμαχόμενες σχολές και ιδεολογίες με τα συνακόλουθα κινήματα και οργανώσεις τους· απ’ όλα αυτά θα προβάλλουν η τάξη και η αλήθεια και ο νέος πολιτισμός. Ο πολιτισμός αυτός θα προβάλει σαν αποτέλεσμα της μαζικής σκέψης· δε θα είναι πια ένας πολιτισμός που “επιβάλλεται” από κάποια ολιγαρχία. Θα είναι ένα νέο φαινόμενο κι ένα φαινόμενο για το οποίο η Ιεραρχία πρέπει να περιμένει πριν την επανεμφάνιση. Αν η Ιεραρχία ερχόταν πριν απ’ αυτή την εποχή της σκέψης και της μαζικής συζήτησης και του αγώνα για πιο δημιουργικές ιδέες, τα δόγματα και οι αλήθειες που αντιπροσωπεύει η Ιεραρχία θα θεωρούνταν ότι “επιβάλλονται” επίσης στην ανθρωπότητα κι επομένως θα περιόριζαν την ανθρώπινη ελευθερία. Αυτό δε θα συμβεί τώρα και η Ιεραρχία θα προβάλει σε εξωτερική εκδήλωση επειδή η ανθρωπότητα θα έχει αναπτύξει με τη δική της ελεύθερη βούληση μια ποιότητα ανάλογη με εκείνη της Ιεραρχίας και συνεπώς μαγνητική στην πνευματική αυτή οργάνωση. Η καλή θέληση θα προσελκύσει από το κρυφό ιερό καταφύγιο της τους Εκφραστές της Αγάπης κι έτσι θα έρθει σε ύπαρξη ο νέος κόσμος.

Τα επικουρικά αυτά άσραμ επιχειρούν ήδη σε διάφορα μέρη του κόσμου. Σας είναι αναγκαίο να θυμάστε ότι τα μέλη αυτών των άσραμ δε θα είναι όλα στη γραμμή της διδασκαλίας, αλλά θα αποτελούνται από μαθητές πάνω σε πολλές ακτίνες· η απόπειρα να σχηματισθούν συνεκτικά κι ολοκληρωμένα άσραμ βασίζεται στην αναγνώριση της αρχικής δυσκολίας των διάφορων ακτινικών ζηλωτών να κατανοήσουν ο ένας την άποψη του άλλου και τον τρόπο εργασίας του και να σκεφθούν με πολλούς διαφορετικούς όρους και τρόπους σκέψης. Υπάρχουν όμως τρία βασικά προαπαιτούμενα που πρέπει να ρυθμίζουν και να χρωματίζουν όλα τα άσραμ, ανεξάρτητα από την ακτίνα:

1. Μια ενδότερη ομαδική ενότητα που συμβάλλει σε μια σύνθεση της κατανόησης ανάμεσα στα διάφορα άσραμ. Αυτή προκύπτει από έναν ενοποιημένο ομαδικό σκοπό, μια αίσθηση αφοσίωσης στην Ιεραρχία και μια ομοιόμορφα πειθαρχημένη ζωή. Eίπα ομοιόμορφη, αδελφέ μου, γιατί η πειθαρχία είναι εκείνη της πνευματικής κλίσης και μιας εμπνευσμένης πρόθεσης που δημιουργεί ομοιότητα στη ζωντάνια των μονάδων στο άσραμ· αυτή βέβαια διαφοροποιείται από την ακτινική ποιότητα των ζηλωτών και μαθητών και απ’ την παράδοση της προσωπικότητας. Συλλογισθείτε τις δύο αυτές τελευταίες λέξεις.

2. Oμοιότητα αντικειμενικού σκοπού. Μ’ αυτό εννοώ μια κατανόηση κι εκτίμηση του ιεραρχικού Σχεδίου και της συνεισφοράς που πρέπει να κάνει κάθε άσραμ για την υλοποίησή του στη γη· σ’ αυτή πρέπει να προστεθεί μια ενωμένη ασραμική ομοιότητα ενστικτώδους και τηλεπαθητικής επικοινωνίας με τα ανώτερα Μέλη του άσραμ – τους Διδασκάλους και τους μυημένους υψηλού βαθμού και μέσω Αυτών με τον Χριστό. Θα εφιστούσα εδώ την προσοχή σας στο ότι η νοητική κλίση όλων των εσωτεριστών του κόσμου τα περασμένα εκατό χρόνια κατευθύνθηκε στην ατομική επικοινωνία με το Διδάσκαλο κι αυτό εξαιτίας της αναγκαιότητας ν’ ανακαλυφθεί το άσραμ με το οποίο πρέπει να έρθει σε επαφή ο ζηλωτής.

Αυτή η στάση έχει πια διευρυνθεί στη νοητική της προσέγγιση από τους πολλούς διαφοροποιημένους μαθητές στα πολλά διαφορετικά άσραμ σε μια ομαδική κίνηση ή μια ομαδική κλίση προς τον Χριστό, τον κύριο και πιο σημαντικό παράγοντα στην εκπλήρωση του ιεραρχικού Σχεδίου. Αυτή η νοητική προσέγγιση δεν είναι το ίδιο πράγμα με τη διαρκή εφεσιακή απασχόληση του ειλικρινή Χριστιανού οπαδού με τη σκέψη του Xριστού. Είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.

Είναι μια ενοποιημένη ομαδική προσπάθεια που δημιουργείται σε κάθε άσραμ κι ενισχύεται παρόμοια απ’ όλα, να φέρει ολόκληρο τον όμιλο – σαν μια ομάδα παγκόσμιων υπηρετών – μέσα στην αύρα των ρευμάτων σκέψης του Χριστού, καθώς διατυπώνει τις ιδέες Του, δημιουργεί τη σκεπτομορφή που απαιτείται πριν την εκδήλωση και κάνει τις προσαρμογές Του για την επανεμφάνισή Του. Δεν είναι το ίδιο πράγμα με την εδραίωση τηλεπαθητικής επικοινωνίας μεταξύ του μαθητή ατομικά και του Χριστού για ό,τι είναι αναγκαίο ή επιθυμητό. Η ενότητα του σκοπού, η επιθυμία για υπηρεσία, η αναγνώριση της τωρινής εστιασμένης πρόθεσης της Ιεραρχίας (υπό την καθοδήγηση του Χριστού) γίνεται μια επικλητική, μαγνητική κατάσταση ομαδικής συνείδησης· αυτή εφελκύει απ’ τον Χριστό και τους εμψυχωμένους Διδασκάλους Του μια ταύτιση της ενωμένης σκέψης Τους με την ομαδική έφεση. Είναι η ανώτερη πνευματική αντιστοιχία εκείνου που στους τρεις κόσμους καλείται καμα-μάνας.

Αντιλαμβάνομαι ότι δεν είναι εύκολο πράγμα να το κατανοήσετε όταν διαφοροποιείται από τη συνηθισμένη Χριστιανική έννοια της σχέσης του Χριστού με το ζηλωτή ατομικά. Η ιδέα ίσως σας διευκρινισθεί αν θυμηθείτε ότι κάποιοι από σας που διαβάζετε αυτά τα λόγια με γνωρίζετε και βρήκατε το δρόμο σας στο άσραμ μου υπό την καθοδήγηση της ψυχής σας και την πρόθυμη αναγνώρισή μου. Άλλοι σ’ όλο τον κόσμο μέσω της πνευματικής τους ενόρασης και της επιθυμίας τους να υπηρετήσουν και να μάθουν έφεραν στην αναγνωρισμένη περιοχή της συνείδησής τους τη διδασκαλία που δίνεται στα βιβλία μου. Η σχέση τους μαζί μου συμβολίζει τον τύπο της σχέσης που μπορούν κι εδραιώνουν οι μαθητές και οι ζηλωτές με τον Χριστό. Παρότι η αναλογία απέχει πολύ απ’ το να είναι τέλεια, είναι δυνατό ν’ αναγνωρίσετε την αντιστοιχία στις πολλές διαβαθμίσεις της στην αμοιβαία ευαισθησία.

3. Μια θεμελιώδη και βασική ομοιότητα της συμπαθητικής ανταπόκρισης από τις μονάδες σ’ όλα τα άσραμ στις ανάγκες της ανθρωπότητας, στην ποιότητα του προγράμματος για την ανάπτυξή τους την οποία απαιτεί ο αντικειμενικός σκοπός και στη φύση της καλής θέλησης και κατανόησης (που εφαρμόζεται με νοημοσύνη)· όλες αυτές οι ποιότητες δεν εμποδίζονται από ακατάλληλη συναισθηματική ευαισθησία.

Οι τρεις αυτές συνθήκες θα βρεθούν σ’ όλα τα άσραμ και θα ενώσουν τα μέλη μέσα σε κάθε άσραμ μ’ εκείνα των άλλων άσραμ σ’ ένα μέτρο ή ρυθμό τηλεπαθητικής σχέσης. Απ’ αυτή την ενοποιημένη και κεντρική θέση θα εδραιωθεί αναπόφευκτα και θα υποστηριχθεί απ’ τον όμιλο μια γοργά βαθυνόμενη τηλεπαθητική σχέση με το άσραμ και τον Χριστό απ’ τη μια μεριά και με την ανθρωπότητα απ’ την άλλη. Μ’ αυτή σαν θεμελιώδη και ρυθμιστική ποιότητα το έργο μπορεί να προωθηθεί όπως απαιτείται.

Θα σημειώσετε λοιπόν γιατί έδωσα τόσο σταθερή έμφαση στη διάρκεια των περασμένων τριάντα χρόνων διδασκαλίας στην αναγκαιότητα να αναπτυχθεί μια αληθινά πνευματική και ψυχική ευαισθησία, συν την ανέλιξη της ικανότητας για επιστημονική τηλεπαθητική επικοινωνία. Μ’ αυτό τον τρόπο έθεσα τα θεμέλια της Επιστήμης της Εντύπωσης με το φωτισμένο και ορθά προσανατολισμένο νου σαν ερμηνευτή, αναλυτή και διαβιβαστή. 

    ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ NEAΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΣΤΟΝ ΤΟΞΟΤΗ

                       ΑΚΡΙΒΗΣ ΩΡΑ Ν. ΣΕΛΗΝΗΣ 03:43 -  Σάββατο 20/12/2025

Καλικάντζαροι, νεράιδες, ξωτικά 

(Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός)

Αναφορικά με την εκδήλωση στο φυσικό πεδίο οι ντέβα μπορούν να διαιρεθούν σε τρεις ομάδες:

1. Στους διαβιβαστές της θέλησης του Θεού, τους γενεσιουργούς της δραστηριότητας σε ντεβαϊκή ουσία. Πρόκειται για τους μεγάλους δομητές στις ποικίλες ομάδες τους.

2. Στους χειριστές της εισαχθείσας ενέργειας. Είναι οι μυριάδες των εργατών της δύναμης που διαβιβάζουν με τη σειρά τους την ώθηση στη στοιχειακή ουσία. Πρόκειται για τους μικρότερου βαθμού δομητές, αλλά βρίσκονται στο ανελικτικό τόξο όπως κι εκείνοι της πρώτης ομάδας.

3. Στους δέκτες της δύναμης, το ολικό άθροισμα της ζώσας ουσίας ενός πεδίου. Oι ζωές αυτές είναι παθητικές στα χέρια των μεγαλύτερου βαθμού δομητών και είναι ενελικτικής ουσίας.

 

Aνάμεσα στους χειριστές ντέβα του κατώτατου επιπέδου του πυκνού φυσικού πεδίου απαντώνται ορισμένες υποχθόνιες μορφές ύπαρξης για τις οποίες αναφέρονται νύξεις σε αρχαία και αποκρυφιστικά βιβλία. Στα σπλάχνα της γης βρίσκεται μια εξέλιξη ιδιάζουσας φύσης που μοιάζει πολύ με την ανθρώπινη. Έχουν σώματα ενός ιδιόμορφα χονδροειδούς είδους, τα οποία θα μπορούσαν να θεωρηθούν σαν σαφώς φυσικά, όπως κατανοούμε τον όρο. Διαβιώνουν σε αποικίες ή ομάδες με μια μορφή διακυβέρνησης κατάλληλη για τις ανάγκες τους, σε κεντρικά σπήλαια αρκετά μίλια κάτω απ’ την επιφάνεια της γης. Tο έργο τους συνδέεται στενά με το ορυκτό βασίλειο κι οι “αγκνιτσάιταν” των κεντρικών πυρών βρίσκονται υπό τον έλεγχό τους. Tα σώματά τους είναι έτσι δομημένα ώστε να αντέχουν στη μεγάλη πίεση και δεν εξαρτώνται απ’ την ελεύθερη κυκλοφορία αέρα όπως ο άνθρωπος, ούτε ενοχλούνται από τη μεγάλη θερμότητα που υπάρχει στο εσωτερικό της γης. Eλάχιστα μπορούν να δοθούν εδώ για τις υπάρξεις αυτές, γιατί σχετίζονται με τα λιγότερο ζωτικά τμήματα του φυσικού σώματος του πλανητικού Λόγου, έχοντας τη μικροκοσμική τους αντιστοιχία στα πόδια και τις κνήμες του ανθρώπου. Eίναι ένας από τους παράγοντες που κάνουν δυνατή την περιστροφική προοδευτική δραστηριότητα ενός πλανήτη 

 

Mε αυτή την ομάδα συνδέονται διάφορες άλλες ομάδες οντοτήτων χαμηλής τάξης, των οποίων η θέση στο σχήμα των πραγμάτων θα μπορούσε να περιγραφεί ότι σχετίζεται μόνο με τις χονδροειδέστερες πλανητικές λειτουργίες. Όταν διατρέξουν τον εξελικτικό τους κύκλο, θα πάρουν τη θέση τους σε ένα μεταγενέστερο κύκλο στις τάξεις κάποιων ντεβαϊκών σωμάτων που θα σχετίζονται με το ζωικό βασίλειο.

 

Yποτίθεται γενικά ότι όλα τα ξωτικά, οι καλικάντζαροι, οι νεράιδες και τα παρόμοια πνεύματα της φύσης βρίσκονται αποκλειστικά σε αιθερική ύλη, αλλά δε συμβαίνει έτσι. (892)

 

Mπορούν να βρεθούν επίσης σε σώματα αεριώδους ή υγρής ουσίας, αλλά το λάθος προκύπτει για το λόγο ότι η βάση όλων όσων μπορούν να γίνουν αντικειμενικά ορατά είναι η αιθερική δομή και οι μικρές αυτές πολυάσχολες ζωές προστατεύουν συχνά τις πυκνές φυσικές τους δραστηριότητες με το μέσον της γοητείας και ρίχνουν έναν πέπλο πάνω στην αντικειμενική τους εκδήλωση. Όταν υπάρχει αιθερική όραση μπορούν να γίνουν ορατές, γιατί η γοητεία, όπως την εννοούμε, είναι μόνο ένα πέπλο πάνω σε ό,τι είναι απτό.

 

Oι σπουδαστές πρέπει να λάβουν υπόψη στο σημείο αυτό ότι κάθε πυκνή φυσική μορφή, είτε πρόκειται για δένδρο, ζώο, ορυκτό, μια σταγόνα νερού ή έναν πολύτιμο λίθο, αποτελούν καθαυτές στοιχειακές ζωές που δομούνται από ζώσα ουσία με τη συνδρομή ζώντων χειριστών που δρουν υπό την καθοδήγηση νοημόνων αρχιτεκτόνων.

 

Ένα όμορφο διαμάντι, ένα επιβλητικό δένδρο ή ένα ψάρι στο νερό δεν είναι τελικά παρά ντέβα. H αναγνώριση της ουσιώδους αυτής ζωντάνιας αποτελεί το βασικό γεγονός κάθε αποκρυφιστικής έρευνας και είναι το μυστικό κάθε ευεργετικής μαγείας.

 

Δε σκοπεύω λοιπόν να ασχοληθώ ειδικότερα με τις κατώτατες αυτές μορφές θείας ζωής παρά μόνο για να κοινοποιήσω δύο γεγονότα κι έτσι να δώσω κάποια ένδειξη για τη λύση δύο προβλημάτων που προκαλούν σύγχυση στο μέσο σπουδαστή· αυτά είναι, πρώτο, το πρόβλημα του σκοπού της ζωής όλων των ερπετών και δεύτερο, της ειδικής σχέσης της εξέλιξης των πτηνών με το ντεβαϊκό βασίλειο. 

    «ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 20.30 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2025

                                                  Κείμενο που διαμοιράστηκε

Από το βιβλίο Εξωτερίκευσης της Ιεραρχίας

Ερχόμαστε τώρα να εξετάσουμε το απέραντο Άσραμ που ελέγχεται από το Διδάσκαλο Ρ. Είναι ο Κύριος του Πολιτισμού και το έργο Του είναι να εισάγει το νέο πολιτισμό που περιμένουν όλοι οι άνθρωποι. Είναι ένα Άσραμ τρίτης ακτίνας κι επομένως περιβάλλει μέσα στον αξεπέραστο δακτύλιο του όλα τα Άσραμ που βρίσκονται στην τρίτη Ακτίνα της Ενεργού Νοημοσύνης, στην πέμπτη Ακτίνα της Συγκεκριμένης Επιστήμης και στην έβδομη Ακτίνα της Τελετουργικής Τάξης. Όλα αυτά τα Άσραμ εργάζονται υπό τη γενική διεύθυνση του Διδασκάλου Ρ. Εργάζεται κυρίως μέσω των Διδασκάλων των τριών αυτών τύπων ακτινικής ενέργειας. Ο Ίδιος ασχολείται αυτή τη στιγμή με την έβδομη ακτινική ενέργεια που είναι η ενέργεια που παράγει τάξη στον πλανήτη μας.

Αυτή είναι η Ακτίνα της Τελετουργικής Τάξης και δια της δραστηριότητας αυτής της ενέργειας, όταν διευθύνεται και χρησιμοποιείται σωστά, επιβάλλεται ένας ρυθμός σε όλες τις όψεις της ανθρώπινης ζωής. Γίνεται σταθερά μια προσπάθεια να αναχαιτισθεί το άσχημο χάος του παρόντος και να παραχθεί η διευθετημένη ομορφιά του μέλλοντος. Το μεγάλο όπλο που χρησιμοποιείται τώρα απ’ τις συνδυασμένες Δυνάμεις του Κακού είναι το χάος, η διάσπαση, η έλλειψη εδραιωμένης ασφάλειας κι ο επακόλουθος φόβος. Η ισχύς των κακών αυτών δυνάμεων είναι εξαιρετικά μεγάλη, επειδή ανήκουν σε όλες τις ιδεολογίες και σε καμιά ιδιαίτερη ομάδα. Το χάος που παράγεται από την αδιαφορία, το χάος που παράγεται από την αβεβαιότητα, το χάος που παράγεται από το φόβο, την πείνα, την ανασφάλεια, από το να βλέπεις τους άλλους να υποφέρουν ενώ είναι αθώοι και το χάος που παράγεται από τα φιλόδοξα στοιχεία που προκαλούν σύγκρουση και διαμάχη σε κάθε έθνος (χωρίς εξαίρεση) – αυτοί είναι οι παράγοντες με τους οποίους επιχειρεί ν’ ασχοληθεί ο Διδάσκαλος Ρ.· είναι ένα εγχείρημα υπέρτατης δυσκολίας. O όλος ρυθμός της διεθνούς σκέψης πρέπει να αλλάξει κι αυτό αποτελεί ένα αργό κι επίπονο έργο· οι κακές προσωπικότητες που σε κάθε χώρα ευθύνονται για το χάος και την αβεβαιότητα πρέπει να αντικατασταθούν τελικά από εκείνους που μπορούν να συνεργασθούν με το ρυθμό της έβδομης ακτίνας κι έτσι να δημιουργήσουν διευθετημένη ομορφιά.

Το εγχείρημα περιπλέκεται περισσότερο απ’ το γεγονός ότι κατά την αντικατάσταση του χάους από την τάξη πρέπει να διατηρηθούν οι εθνικές κουλτούρες και να παρουσιασθεί στους ανθρώπους το περίγραμμα του νέου πολιτισμού. Συνεπώς το μεγάλο αυτό Άσραμ είναι αντιμέτωπο με δύο στοιχεία σε κάθε χώρα κι έθνος: εκείνους τους ανθρώπους που εμμένουν στα κακά, παλιά πράγματα του παρελθόντος κι εκείνους που εργάζονται για την ακριβώς αντίθετη σκοπιά και για εκείνο που είναι νέο. Υπό την επιρροή της έβδομης ακτινικής αυτής ενέργειας πρέπει να επέλθει ισορροπία και να διατηρηθεί, έτσι ώστε να μπορεί να διανυθεί με ασφάλεια η “ευγενής μεσαία ατραπός” της ορθής δράσης και των ορθών ανθρώπινων σχέσεων. Όμως το έργο του Διδασκάλου Ρ. ελαφρύνεται από το γεγονός ότι η έβδομη ακτίνα έρχεται τώρα σε δραστηριότητα και η δυναμικότητά της αυξάνει χρόνο με το χρόνο. Το εγχείρημά του υποβοηθείται επίσης απ’ το νοήμον έργο που γίνεται από το Άσραμ του Άγγλου Διδασκάλου ο Oποίος εργάζεται σταθερά με τις αφυπνιζόμενες κι εγειρόμενες μάζες.

Κάθε Oκτώβριο και κάθε Μάρτιο ο Διδάσκαλος Ρ. συγκεντρώνει το συμβούλιο των βοηθών Του, τους Διδασκάλους και τους ανώτερους μυημένους στα Άσραμ της τρίτης, της πέμπτης και της έβδομης ακτίνας. Παρότι είναι ο Αρχηγός της τρίτης Ακτίνας Όψης και συνεπώς ελέγχει τις δύο Ακτίνες Ιδιότητας που προαναφέρθηκαν, δε χειρίζεται ο Ίδιος αυτές τις δυνάμεις, επειδή είναι ένας από τους τρεις Αρχηγούς της Ιεραρχίας και το έργο Του δεν μπορεί να περιορισθεί στη δραστηριότητα μιας ακτίνας. Εργάζεται μέσω των Άσραμ αυτών των ακτίνων, αλλά ο Ίδιος εργάζεται κυρίως σε συνεργασία με τον Χριστό και τον Μανού.

Ερχόμαστε τώρα στο έργο που εγώ (Ντ.Κ.), ένας Διδάσκαλος δεύτερης ακτίνας, επιχειρώ να κάνω. Με τι ενέργειες εργάζομαι; Ποιος είναι ο στόχος για τον οποίο μοχθώ κάτω από τη διεύθυνση των τριών μεγάλων Κυρίων της Ιεραρχίας; Εργάζομαι με την ενέργεια των ορθών ανθρώπινων σχέσεων· αυτή είναι ένα οριστικό κι ακέραιο τμήμα της ενέργειας της δεύτερης ακτίνας. Είναι ένας μαγνητικός τύπος ενέργειας κι έλκει τους ανθρώπους μαζί για καλυτέρευση και ορθή κατανόηση. Σχετίζεται επίσης με ιδιάζοντα τρόπο με την ενέργεια της πρώτης Ακτίνας της Θέλησης ή Δύναμης. Ίσως αυτό να σας διευκρινισθεί αν υποδείξω ότι η θέληση-για-το-καλό είναι μια όψη της Ακτίνας της Θέλησης, αλλά η καλή θέληση είναι μια ιδιότητα της δεύτερης Ακτίνας της Αγάπης-Σοφίας, συσχετίζοντας έτσι αυτή την ακτίνα με την πρώτη.

Δε χρειάζεται να επεκταθώ στο έργο που κάνω μέσα και μέσω του Άσραμ μου· το ξέρετε καλά γιατί συχνά το έχω περιγράψει και στα βιβλία μου παρουσιάζω το στόχο επαρκώς γι’ αυτή τη γενιά.

Σ’ αυτό τον ιδιαίτερο και σχετικά σύντομο κύκλο το Άσραμ μου βρίσκεται σε μια θέση-κλειδί. Αυτή τη στιγμή συνδέεται στενά με το πρώτο ακτινικό Άσραμ του Διδασκάλου Μορύα μέσω του έργου των Ανθρώπων Καλής Θέλησης και μέσω όλων των κινημάτων καλής θέλησης στον κόσμο. Η καλή θέληση είναι ουσιαστικά μια έκφραση της δεύτερης Ακτίνας της Αγάπης-Σοφίας κι επομένως είναι μια όψη όλων των Άσραμ στο μεγάλο εκείνο δεύτερο ακτινικό Άσραμ, την Ιεραρχία. Αλλά σήμερα όλο το έργο της καλής θέλησης γαλβανίζεται επίσης σε μια βίαιη δραστηριότητα μέσω της δυναμικής ενέργειας της πρώτης ακτίνας που εκφράζει τη θέληση-για-το-καλό.

Έχετε συνεπώς αυτό το δυναμικό τύπο ενέργειας που διοχετεύεται μέσω του Άσραμ για το οποίο είμαι υπεύθυνος. Αυτό το Άσραμ εργάζεται επίσης σε στενή συνεργασία μ’ εκείνο του Διδασκάλου Ρ., επειδή ο σκοπός μας είναι η νοήμων δραστηριότητα της ενέργειας της καλής θέλησης και το έργο που απαιτείται απ’ όλους τους άνδρες και τις γυναίκες καλής θέλησης σε ολόκληρο τον κόσμο είναι να εκφρασθεί η καλή θέληση με νοημοσύνη που εφαρμόζεται με σοφία κι επιδεξιότητα στη δράση. Όταν το Εργατικό Κίνημα θα παρασυρθεί από την ενέργεια της καλής θέλησης, θα συμβούν βασικές αλλαγές στις παγκόσμιες υποθέσεις. Θα ζητούσα απ’ όλους τους εργάτες της καλής θέλησης να προσπαθήσουν να προσεγγίσουν το εργατικό δυναμικό σε όλες τις χώρες μ’ αυτές τις ιδέες ορθά παρουσιασμένες.

Προσπάθησα εδώ να σας δώσω κάποια ιδέα της σύνθεσης αυτού του ιεραρχικού έργου για την ανθρωπότητα κι επομένως να δώσω σ’ όλους τους άνδρες και τις γυναίκες καλής θέλησης το αναγκαίο θάρρος να προχωρήσουν μπροστά.

Με ρωτάτε (και σωστά) ποια χρησιμότητα έχουν όλες αυτές οι πληροφορίες για τους ανθρώπους και τους ζηλωτές που προσπαθούν να υπηρετήσουν; Το μόνο πράγμα που χρειάζεται σήμερα η ανθρωπότητα είναι η αντίληψη ότι ΥΠΑΡΧΕΙ ένα Σχέδιο που πραγματώνεται σαφώς μέσα απ’ όλα τα παγκόσμια γεγονότα κι ότι όλα όσα συνέβησαν στο ιστορικό παρελθόν του ανθρώπου κι όλα όσα συνέβησαν πρόσφατα βρίσκονται σίγουρα σε συμφωνία μ’ αυτό το Σχέδιο. Κατ’ ανάγκη επίσης, αν υπάρχει ένα τέτοιο Σχέδιο, προϋποθέτει Εκείνους που είναι υπεύθυνοι για την καταγωγή του Σχεδίου και για την επιτυχή προώθησή του. Από τη σκοπιά της μέσης ανθρωπότητας που σκέφτεται με όρους γήινης ευτυχίας, το Σχέδιο πρέπει να είναι κάτι χαρούμενο και κάτι που θα κάνει την υλική ζωή ευκολότερη. Για την πνευματική Ιεραρχία το Σχέδιο περιλαμβάνει εκείνες τις προσαρμογές ή περιστάσεις που θα ανυψώσουν και θα διευρύνουν τη συνείδηση του ανθρώπινου γένους κι επομένως θα επιτρέψουν στους ανθρώπους ν’ ανακαλύψουν τις πνευματικές αξίες για λογαριασμό τους και να κάνουν τις αναγκαίες αλλαγές με τη δική τους ελεύθερη βούληση κι έτσι να δημιουργήσουν την απαιτούμενη βελτίωση του περιβάλλοντος, που είναι συνεπής με την ανελισσόμενη πνευματική αναγνώριση.

.... Κάτω από το ολοκληρωτικό σύστημα η ελευθερία περιορίζεται ή καταργείται, η ελεύθερη βούληση του ατόμου αναιρείται κι εμποδίζεται η έκφρασή της, το άτομο θεωρείται εξάρτημα του πανίσχυρου Κράτους και διατηρείται σ’ αυτή τη θέση με αστυνομικό έλεγχο· η ατομική ανάπτυξη δεν έχει αξία παρά μόνο στο μέτρο που εξυπηρετούνται τα συμφέροντα του Κράτους, αλλά από τη σκοπιά του ολοκληρωτισμού το ίδιο το άτομο – σαν μια ανεξάρτητη θεία μονάδα της ανθρωπότητας – είναι ανύπαρκτο. Θα θέλατε λοιπόν η πνευματική Ιεραρχία του πλανήτη μας να εργασθεί πάνω σε ολοκληρωτικές γραμμές, να επιβάλλει την ειρήνη και την άνεση, να κάνει βήματα που θ’ αναχαιτίσουν το κακό με τη βία και να εργασθεί για την υλική ευημερία των ανθρώπων; Ή θα θέλατε οι Διδάσκαλοι να οδηγούν την ανθρωπότητα μέσω της ορθής κατανόησης ν’ αναλάβει την αναγκαία δράση, ακόμη κι αν αυτή συνεπάγεται δοκιμές και λάθη και μια πολύ πιο αργή διαδικασία; Θα θέλατε το ανθρώπινο γένος να στέκει στα πόδια του σαν νοήμων πράκτορας του θείου Σχεδίου; Ή θα θέλατε να το αντιμετωπίζουν σαν ανεύθυνο παιδί που πρέπει να προστατευθεί ενεργά από τον ίδιο τον εαυτό του; Δεν είναι άραγε καλύτερο για τη γοργά αφυπνιζόμενη διανόηση και δραστηριότητα των ανθρώπων (σε κάθε χώρα) να εκπαιδευθεί ν’ αναγνωρίζει την ουσιαστική ενότητα όλων των ανθρώπινων όντων κι έτσι να οδηγηθεί να αναλάβει την αναγκαία δράση που θα επιβεβαιώσει αυτή την ενότητα, να εργασθεί για όλη την ομάδα των ανθρώπινων όντων σε όλες τις χώρες παντού και την ίδια στιγμή να διατηρεί τις ατομικές κι εθνικές κουλτούρες δίπλα σ’ έναν παγκόσμιο πολιτισμό κι ένα παγκόσμιο σύστημα θείας αναγνώρισης; Η Ιεραρχία εργάζεται σταθερά και με επιτυχία γι’ αυτή τη γενική ελευθερία και τη νοήμονα δραστηριότητα του ελεύθερου ατόμου· η έννοια της ενότητας και της ενωμένης δραστηριότητας για το καλό όλων συλλαμβάνεται και κατανοείται περισσότερο απ’ όσο ίσως αντιλαμβάνεσθε. 

---

 Από την παρουσίαση της αδελφής Κ. στις εργασίες της προηγούμενης Κυριακής. 

Ευχαριστούμε

Η ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΧΕΡΙΩΝ 

(Πραγματεία επί της Λευκής Μαγείας, σελ. 574-581) 

Αξίζει εδώ καθώς πραγματευόμαστε το χειρισμό της δύναμης, να δώσουμε λίγες πληροφορίες σχετικά με τη χρήση των χεριών σ’ αυτό το έργο. Ένας από τους Διδασκάλους έχει πει, “Μόνο με το χέρι οπλισμένο κι έτοιμο είτε να νικήσει είτε να χαθεί, ο σύγχρονος μυστικιστής μπορεί να ελπίζει να επιτύχει το σκοπό του”. Σκοπεύω να πω μερικά λόγια σχετικά με τα χέρια, γιατί κρύβεται περισσότερη αποκρυφιστική διδασκαλία σ’ αυτά τα λόγια απ’ ό,τι φαίνεται επιφανειακά.

Σ’ ένα από τα αρχαία βιβλία που είναι διαθέσιμα για τη διδαχή των μαθητών, συναντούμε αυτά τα λόγια:

“Το οπλισμένο χέρι είναι ένα χέρι άδειο κι αυτό προστατεύει τον κάτοχό του απ’ τις κατηγορίες των εχθρών του. Είναι ένα χέρι ελεύθερο απ’ το μίασμα των τεσσάρων συμβολικών κακών – του χρυσού, της λαγνείας, του στιλέττου και το δάκτυλου που δελεάζει.”

Τα λόγια αυτά είναι πολύ σημαντικά και θα ήταν καλό να μελετήσουμε σύντομα τον τύπο των χεριών και την ποιότητά τους, που είναι χαρακτηριστικά των μαθητών. Σ’ όλες τις μορφές της εσωτερικής διδασκαλίας τα χέρια παίζουν μεγάλο ρόλο κι αυτό για τέσσερις λόγους:

1.  Είναι το σύμβολο της κτητικότητας.

2.  Είναι κέντρα δύναμης.

3.  Είναι χειριστές του ξίφους.

4.  Είναι, όταν χρησιμοποιούνται ανιδιοτελώς:

α.  Όργανα θεραπείας.

β.  Πράκτορες με τους οποίους στρέφονται κάποια κλειδιά.

Θεωρώντας τα σαν σύμβολα κτητικότητας πρέπει να θυμάστε ότι απ’ το μέσο άνθρωπο χρησιμοποιούνται για “ν’ αρπάζει και να κρατά” και για ν’ αποκτά αυτό που ο άνθρωπος θέλει για τον εαυτό του και για την ικανοποίηση της ιδιοτελούς του επιθυμίας. Για τον πνευματικό άνθρωπο τα χέρια εξακολουθούν να είναι σύμβολα κτητικότητας, αλλά αυτός αρπάζει μόνο ό,τι χρειάζεται για την αρωγή του ομίλου και αποδεσμεύει αμέσως για το συγκεκριμένο σκοπό ό,τι απέκτησε μ’ αυτό τον τρόπο. Ο μυημένος δεν κρατά τίποτε για τον εαυτό του· ο σωτήρας της φυλής μπορεί να χρησιμοποιήσει όλα όσα βρίσκονται στη θεία αποθήκη, αλλά όχι για λογαριασμό του, μόνο για εκείνους που ζητά να βοηθήσει.

Σαν κέντρα δύναμης τα χέρια παίζουν έναν πολύ δυναμικό ρόλο, ένα ρόλο που είναι ελάχιστα κατανοητός. Είναι αποκρυφιστικό γεγονός ότι τα χέρια του μαθητή (εφόσον έχει αποκτήσει εκείνη την κτητικότητα που βασίζεται στο ανιδιοτελές ομαδικό έργο) γίνονται διαβιβαστές πνευματικής ενέργειας. Η “επίθεση των χειρών” δεν είναι άσκοπη φράση ούτε περιορίζεται αποκλειστικά στις πράξεις των επισκόπων κάποιας πίστης. Η αποκρυφιστική επίθεση των χειρών μπορεί να μελετηθεί από τέσσερις απόψεις:

1.  Στη θεραπεία. Στην περίπτωση αυτή η δύναμη που ρέει από τα χέρια προέρχεται από μια διπλή πηγή και διαμέσου δύο αιθερικών κέντρων, της σπλήνας και της καρδιάς.

2.  Στη διέγερση οποιουδήποτε ειδικού κέντρου. Η ενέργεια που χρησιμοποιείται σ’ αυτή την περίπτωση προέρχεται από τη βάση της σπονδυλικής στήλης και το λαιμό και πρέπει να συνοδεύεται από κατάλληλες λέξεις.

3.  Στο έργο της σύνδεσης ενός ανθρώπου με το εγώ του. Η δύναμη που χρησιμοποιείται εδώ πρέπει να ληφθεί από τρία αιθερικά κέντρα, το ηλιακό πλέγμα, την καρδιά και το κέντρο ανάμεσα στα φρύδια.

4.  Στο ομαδικό έργο. Εδώ χρησιμοποιείται ενέργεια που εκπορεύεται από το εγώ μέσω του κέντρου της κεφαλής, του κέντρου του λαιμού και της βάσης της σπονδυλικής στήλης.

Είναι συνεπώς προφανές ότι η Επιστήμη των Χεριών είναι μια πολύ πραγματική επιστήμη κι ότι ο μαθητής πρέπει να μάθει τη φύση των δυνάμεων των διαφόρων κέντρων, πώς να τις διαβιβάζει και να τις ενοποιεί και κατόπιν με μια πράξη θέλησης πώς να τις στρέφει προς τα έξω μέσω των τσάκρα των χεριών. Τα χέρια κάνουν το έργο τους είτε άμεσα είτε δια της προβολής μιας σταθερής ροής εφόσον τα συγχωνευμένα ρεύματα ψαυσθούν είτε έμμεσα είτε με χειρισμό. Με τη γνώση του νόμου ο μαθητής όχι μόνο μπορεί να χρησιμοποιήσει το ρεύμα που ρέει δια των κέντρων του δικού του σώματος, αλλά μπορεί επίσης να τα συνδυάσει με τα πλανητικά ή κοσμικά ρεύματα που βρίσκονται στο περιβάλλον του. Αυτό γίνεται συχνά ασυνείδητα από ομιλητές που χρησιμοποιούν μαγνητικά τα χέρια σ’ οποιοδήποτε βαθμό και τα αποτελέσματα όπως τα βλέπει ένας ψυχορατικός είναι συχνά εκπληκτικά. Όταν αυτό το έργο γίνεται συνειδητά, προστίθεται ένας πολύ δυναμικός παράγων στον εξοπλισμό του τσέλα.

Σχετικά μ’ αυτό πρέπει να έχετε κατά νου ότι το ζήτημα είναι πολύ δυσνόητο κι ότι ορισμένες ακτινικές δυνάμεις ακολουθούν τη γραμμή ελάχιστης αντίστασης από αριστερά προς τα δεξιά και άλλες από δεξιά προς τα αριστερά. Ορισμένα κέντρα διαβιβάζουν τις ενέργειές τους μέσω του δεξιού χεριού κι άλλα μέσω του αριστερού. Απαιτείται συνεπώς πολλή γνώση για να εργασθούμε επιστημονικά.

Δεν έχω χρόνο ν’ ασχοληθώ λεπτομερώς με την έννοια των χεριών καθώς χειρίζονται το ξίφος, παρά μόνο για να υποδείξω ότι το ξίφος σαν σύμβολο αντιπροσωπεύει πολλά πράγματα:

1.  Το κοφτερό, δίκοπο ξίφος είναι η ικανότητα της διάκρισης που φτάνει μέχρι τις ρίζες της ύπαρξης του τσέλα και διαχωρίζει το πραγματικό και το αληθινό από το ψεύτικο και το παροδικό. Το χειρίζεται το εγώ απ’ το νοητικό πεδίο κι αναφέρεται σαν το “Ξίφος από ψυχρό γαλάζιο ατσάλι”.

2.  Το ξίφος της απάρνησης ή ο διπλούς πέλεκυς τον οποίο χρησιμοποιεί εσκεμμένα ο τσέλα σε οτιδήποτε θεωρεί ότι μπορεί να τον καθυστερήσει από το στόχο του. Εφαρμόζεται πρωτίστως στα πράγματα του φυσικού πεδίου.

3.  Το ξίφος του Πνεύματος είναι εκείνο το όπλο που στα χέρια του μαθητή θερίζει μπροστά στα μάτια του ομίλου που υπηρετεί τα εμπόδια που στέκουν στο δρόμο της ομαδικής προόδου. Το χειρίζονται με ασφάλεια μόνο όσοι εξάσκησαν τα χέρια τους στο χειρισμό των άλλων ξιφών και στα χέρια του μυημένου είναι ένας πολύ δυναμικός παράγων.

Το Αρχαίο Σχόλιο στο οποίο αναφερθήκαμε συχνά, λέει:

“Το ατσάλι χρειάζεται για τη διαβίβαση του πυρός. Όταν η δύναμη του εσώτερου ανθρώπου συνδυασθεί με την ενέργεια που διαβιβάζεται από τα τσάκρα των παλαμών, διατρέχει την αστραφτερή λεπίδα και σμίγει με τη δύναμη του Ενός που είναι τα ΠΑΝΤΑ. Έτσι αποπερατώνεται το Σχέδιο.”

Κι έτσι, θα μπορούσε να προστεθεί, η ενέργεια της μονάδας επαυξάνεται από τη δύναμη του μεγαλύτερου Όλου.

Ειπώθηκε στα αποκρυφιστικά βιβλία και επίσης στη Μυστική Δοξασία ότι όλοι οι μυημένοι πρέπει να είναι θεραπευτές· συνεπώς ότι όλοι οι μυημένοι χρησιμοποιούν τις παλάμες των χεριών στο θεραπευτικό έργο. Επομένως μόνο όσοι έχουν χειρισθεί το ξίφος τολμούν ν’ αποθέσουν το ξίφος και να σταθούν με χέρια άδεια και υψωμένα σε ευλογία. Μόνο το “οπλισμένο χέρι” μπορεί να χρησιμοποιηθεί με ασφάλεια στο έργο της σωτηρίας· μόνο όσοι έχουν “καταλάβει τη Βασιλεία των Ουρανών δια της βίας” και είναι αποκρυφιστικά γνωστοί σαν οι “Βίαιοι” μπορούν να πάρουν τις ουράνιες προμήθειες και να τις χρησιμοποιήσουν στο έργο της θεραπείας. Αυτό πρέπει να το έχουμε προσεκτικά κατά νου. Η αληθινή θεραπευτική δύναμη μπορεί να ρέει μόνο μέσα από εκείνους που σε κάποιο βαθμό, είτε άμεσα (με το δικαίωμα της μύησης ή της προχωρημένης μαθητείας) είτε έμμεσα, επειδή χρησιμοποιούνται στην εσώτερη πλευρά από κάποιο μύστη ή προχωρημένο θεραπευτή, συνδέονται με την Ιεραρχία. Ο άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει τη θέση του πριν μπορέσει να θεραπεύσει ορθά. Αυτό δεν ισχύει για εκείνους τους θεραπευτές που είναι ασυνείδητοι εργάτες, όντας ισχυροί διαβιβαστές πράνα ή ηλιακής ζωτικότητας. Το όνομά τους είναι λεγεών και κάνουν πολύ καλό, μολονότι μερικές φορές η ενέργεια που διαβιβάζουν οδηγεί σε λανθασμένη διέγερση.

Αναφορικά με τη χρήση των χεριών στη στροφή κλειδιών θα δώσω μόνο μια νύξη. Μόνο εκείνα τα χέρια μπορούν να γυρίσουν το κλειδί της θύρας της μύησης, που έμαθαν την “τέχνη των κέντρων”, τη σημασία των χεριών στην υπηρεσία, το χειρισμό των ξιφών και τις τέσσερις θέσεις στις οποίες τοποθετούνται τα χέρια στην ομαδική υπηρεσία.

Μελετήστε λοιπόν τον τύπο της δύναμης που συνήθως χειρίζεσθε· γνωρίστε από ποια γραμμή ακτινικής ενέργειας έρχεται κι έτσι οδηγηθείτε σε μια αληθινότερη γνώση του εαυτού σας και των εσώτερων ικανοτήτων σας κι εξακριβώστε επίσης ποιοι τύποι ενέργειας μπορεί να σας λείπουν και πώς ο εξοπλισμός σας μπορεί να ολοκληρωθεί κατάλληλα.

Β. Η ποιότητα της χρησιμοποιούμενης δύναμης εξαρτάται αναγκαστικά από την ακτίνα από την οποία μπορεί να εκπορεύεται. Μου ζητάς να κάνω τη διάκριση μεταξύ των λέξεων τύπος και ποιότητα. Θα έλεγα ότι ο τύπος της δύναμης υποδεικνύει τη ζωική όψη, ενώ η ποιότητα υποδεικνύει τη συνειδησιακή όψη κι ότι αμφότερες είναι όψεις της οντότητας ή του όντος που ενσωματώνει κάποια ακτίνα. Ο τύπος εκδηλώνεται πρωτίστως μέσω ό,τι θα ονομάζαμε δυναμική διεύθυνση και μέσω της δύναμής του να προκαλεί κάποιο αποτέλεσμα. Αυτό βέβαια πρέπει να συνδυασθεί με την ορθή ποιότητα και την επιδεξιότητα στη δράση. Η ποιότητα υποδεικνύεται περισσότερο απ’ τη δύναμη της ελκτικής της προσέγγισης. Έχει μέσα της περισσότερη απ’ τη μαγνητική όψη απ’ ό,τι έχει ο τύπος. Οι σπουδαστές μπορούν να οδηγηθούν στην ποιότητα της δύναμης που χρησιμοποιούν, σημειώνοντας τι προσελκύουν τόσο σε περιστάσεις και ανθρώπους όσο και σε αντιδράσεις που δείχνουν οι άνθρωποι στα όσα λέει ή κάνει ο σπουδαστής. Στον τύπο επικρατεί η βουλητική όψη, ενώ στην ποιότητα συναντάται κυρίως η επιθυμητική όψη. Είναι βαθιά αληθινό ότι ανάλογα με τις επιθυμίες του ανθρώπου θα είναι και οι μορφές ζωής που θα προσελκύει σαν μαγνήτης.

Γ. Η ισχύς μιας ιδιαίτερης δύναμης μας επαναφέρει στον Κανόνα που μελετούμε, επειδή εμπεριέχει τον παράγοντα της αληθινής εμμονής και είδαμε προηγουμένως ότι η ανάδυση σε λειτουργική ζωή και δραστηριότητα κάθε μορφής εξαρτάται από την επίμονη προσοχή του δημιουργού της. Η ενέργεια μπορεί να χρησιμοποιηθεί δυναμικά ή σταθερά και τα αποτελέσματα των δύο αυτών τρόπων εφαρμογής της ενέργειας διαφέρουν. Ο ένας χρησιμοποιείται κυρίως σε καταστροφικό έργο κι αυτή είναι η δυναμική μέθοδος. Υπάρχουν, λόγου χάρη, ορισμένες δυναμικές λέξεις δύναμης, που όταν χρησιμοποιούνται απ’ τους Δημιουργικούς Καταστροφείς, προκαλούν την καταστροφή των μορφών. Όμως μ’ αυτές δεν έχουν τίποτε να κάνουν οι ζηλωτές. Το σημαντικό τους έργο είναι να μάθουν το νόημα της εμμονής και της ισχύος. Είναι κυριολεκτικά μια χρονική εμμονή και η ισχύς είναι πάνω από καθετί η δύναμη ν’ αντέχουμε, να υπομένουμε, να στέκουμε σταθερά και να προχωρούμε απτόητοι. Μελετήστε λοιπόν πολύ προσεκτικά τους δυναμικούς τύπους, τη μαγνητική ποιότητα και την επίμονη ισχύ των δυνάμεων που συνιστούν τον εξοπλισμό σας. Όταν μπορείτε να τις χειρίζεσθε καταστροφικά ή εποικοδομητικά, ιδιοτελώς ή ανιδιοτελώς, σύμφωνα με το Παγκόσμιο Σχέδιο ή με ιδιοτελές και προσωπικό σχέδιο, τότε θα εργάζεσθε συνειδητά και θα βαδίζετε με γνώση τη δεξιά ή την αριστερή ατραπό.

Δ. Η ταχύτητα της χρησιμοποιούμενης δύναμης εξαρτάται από τους τρεις προηγούμενους παράγοντες. Η ταχύτητα μ’ αυτή την έννοια δεν έχει ουσιαστική σχέση με το χρόνο, παρότι είναι δύσκολο να βρούμε άλλη λέξη να χρησιμοποιήσουμε στη θέση της ταχύτητας. Σχετίζεται με τον κόσμο των αποτελεσμάτων καθώς εκπορεύονται από τον κόσμο των αιτίων. Ίσως έχει ουσιαστικά σχέση με την αλήθεια, γιατί όσο πιο αληθινή είναι η ώθηση και πιο σαφής η κατανόηση του υποκειμενικού σκοπού, τόσο η ορθή διεύθυνση και η κρούση της δύναμης θ’ ακολουθήσουν αυτόματα. Θα μπορούσε ίσως η ταχύτητα να μεταφρασθεί ορθότερα με τις λέξεις “ορθή διεύθυνση”, γιατί όπου υπάρχει ορθή διεύθυνση, αληθινός προσανατολισμός, ακριβής κατανόηση του σκοπού και αναγνώριση του απαιτούμενου τύπου δύναμης, τότε υπάρχει ένα ακαριαίο αποτέλεσμα. Όταν η ψυχή καταγράψει την επιθυμητή ποιότητα και κατέχει την ισχύ του Άχρονου Όντος και την εμμονή του Ενός που υπάρχει από την αρχή, η διαδικασία της έκφρασης δύναμης και η σχέση μεταξύ αιτίου και αποτελέσματος είναι αυθόρμητη και ταυτόχρονη κι όχι διαδοχική. Αυτό μπορεί ελάχιστα να κατανοηθεί απ’ όσους δεν έχουν ακόμη τη συνείδηση του αιώνιου Τώρα. Όμως το αυθόρμητο και ταυτόχρονο αυτό αποτέλεσμα είναι το κλειδί του όλου μαγικού έργου και στις τέσσερις αυτές λέξεις – τύπος, ποιότητα, ισχύς και ταχύτητα – διατυπώνεται η ιστορία του έργου ενός Λευκού Μάγου. Αλλά περισσότερα δεν τολμώ να δώσω και ούτε μου επιτρέπεται να μιλήσω καθαρότερα. Λίγοι ακόμη είναι κατάλληλοι να γίνουν μάγοι και λίγοι (ίσως ευτυχώς) έχουν προς το παρόν αφυπνισμένα και τα επτά κέντρα, έτσι ώστε να μπορούν να εργάζονται ελεύθερα στα επτά πεδία και με τους επτά τύπους των επτά ακτινικών ενεργειών.

Θα ήθελα να τονίσω ότι οι τέσσερις αυτές όψεις της ενέργειας μπορούν να μελετηθούν από το ζηλωτή στη δική του φύση. Στο φυσικό πεδίο είναι αυτός προφανώς το μυητικό αίτιο και καθώς εργάζεται μ’ αυτές τις ενέργειες, οι τελευταίες προκαλούν μια ανταπόκριση και μια αντίδραση από εκείνους που νιώθουν την κρούση τους και εκδηλώνουν το αποτέλεσμά τους. Είναι αλήθεια λοιπόν, έτσι δεν είναι, ότι εργαζόμαστε και ζούμε σ’ έναν κόσμο δυνάμεων; Δε χρειαζόμαστε κάποιο μακρινό τόπο ή ειδική περιοχή στην οποία να ζήσουμε και να μάθουμε και να εργασθούμε, γιατί κατοικούμε σ’ έναν κόσμο δύναμης κι ενέργειας· εμείς οι ίδιοι απαρτιζόμαστε από μονάδες δύναμης ή ενέργειας· και χειριζόμαστε δύναμη, εν γνώσει μας ή όχι, στη διάρκεια των εικοσιτεσσάρων ωρών της ημέρας. Το πεδίο της αποκρυφιστικής μας εκγύμνασης είναι το πεδίο του κόσμου κι ο κόσμος των ιδιαίτερων περιστάσεων και του περιβάλλοντός μας.