Ιστολόγιο για τον Νέο Όμιλο των Παγκόσμιων Εξυπηρετητών

        ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ NEAΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΣΤΟΝ ΛΕΟΝΤΑ

   ΑΚΡΙΒΗΣ ΩΡΑ Ν. ΣΕΛΗΝΗΣ 20:37 - Τετάρτη 12/8/2026  

«Για να έχουν συνειδητή ύπαρξη στον Λεπτοφυή κόσμο οι άνθρωποι πρέπει να συνειδητοποιήσουν τη σπουδαιότητα και τη δύναμη της σκέψης, όχι μόνο στο φυσικό πεδίο, αλλά ακριβώς στον Λεπτοφυή Κόσμο, όπου τα πάντα δημιουργούνται και κινούνται με τη σκέψη. Η σκέψη είναι ο πρώτιστος μόχθος του Σύμπαντος. Η σκέψη είναι μια μηχανή του Κόσμου. Η δύναμη της σκέψης πυροδοτημένη από αγάπη είναι απροσμέτρητη»

                                                                                      (Ε.Ρέριχ, Στο κατώφλι του Νέου Κόσμου)

 

Υπάρχουν κάποιοι Όμιλοι που σχετίζονται με το Δημιουργικό Έργο της 5ης αρχής του νου, είναι οι λεγόμενοι ενδιάμεσοι ή συνδετικοί όμιλοι και είναι 5:

 

ü  Ο ΝΟΕΚ, ως μέρος της Παγκόσμιας Ανταχκαράνας

 

ü  Το Άσραμ συσχέτισης μέσω των ομάδων του ΝΟΕΚ

 

ü  Η Ιεραρχία ως το Άσραμ του Σανάτ Κουμάρα

 

ü  Οι Νιρμανακάγιας, οι «Εμπνευσμένοι Ενατενιστές’

 

ü  Τα «Ανακλαστικά Φώτα» ή Εξω-πλανητικοί , Θείοι Μεσολαβητές ή Βοηθοί του Κυρίου του Κόσμου που αποτελούν για τη Σαμπάλλα ό,τι οι Νιρμανακάγιας για την Ιεραρχία. 

 Παγκόσμιος Όμιλος Εργατών 

( Ο Νέος όμιλος Παγκόσμιων Υπηρετών)

 ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΛΕΥΚΗΣ ΜΑΓΕΙΑΣ ή Ο Δρόμος του Μαθητή (1934)

Ποια λοιπόν είναι η τωρινή κατάσταση σχετικά με τον ολοκληρωνόμενο όμιλο μυστικιστών; Ας είμαι κάπως σαφής.

Σε κάθε Ευρωπαϊκή χώρα, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και σε ορισμένα μέρη της Ασίας και της Νότιας Αφρικής συναντώνται ορισμένοι μαθητές, συνήθως απαρατήρητοι από τις μάζες του κόσμου, που σκέφτονται την αλήθεια. Ας επισύρω την προσοχή σας σ’ αυτή τη φράση. Οι πιο σπουδαίοι εργάτες σ’ αυτό το νέο όμιλο και σ’ όσους βρίσκονται πλησιέστερα στα Μεγάλα Όντα είναι εκείνοι των οποίων η καθημερινή ζωή της σκέψης είναι προσανατολισμένη στο νέο ιδεώδες. Ότι αυτή η ζωή της σκέψης τους μπορεί να πραγματώνεται σε συγκεκριμένες εξωτερικές δραστηριότητες μπορεί να αληθεύει, αλλά πάντα και πρώτα απ’ όλα είναι όσοι ζουν κι εργάζονται απ’ τον “υψηλό και μυστικό τόπο”. Η επίδρασή τους ασκείται σιωπηλά και αθόρυβα και δε δίνουν έμφαση στις προσωπικότητές τους, στις απόψεις και τις ιδέες τους ή στις μεθόδους τους να προωθούν το έργο. [417] Έχουν πλήρη αντίληψη των περιορισμών τους αλλά δεν παρεμποδίζονται απ’ αυτό και εξακολουθούν να σκέφτονται σε αντικειμενική εκδήλωση εκείνη την όψη του οράματος, που αποστολή τους είναι να τη ζωοποιήσουν σε μορφή. Είναι κατ’ ανάγκη καλλιεργημένοι και πολυμαθείς, γιατί σ’ αυτούς τους δύσκολους μεταβατικούς καιρούς πρέπει να καλλιεργήσουν μια σύλληψη των παγκόσμιων συνθηκών και ν’ αποκτήσουν μια γενική ιδέα του τι συμβαίνει στις διάφορες χώρες. Στην πραγματικότητα δεν έχουν εθνικότητα με την έννοια ότι θεωρούν τη χώρα τους και τις πολιτικές τους συνδέσεις σαν ξεχωριστής σημασίας. Είναι εξοπλισμένοι για να οργανώσουν αργά και σταθερά εκείνη την κοινή γνώμη που τελικά θ’ αποσπάσει τον άνθρωπο από τη θρησκευτική μισαλλοδοξία, την εθνική αποκλειστικότητα και τις φυλετικές προκαταλήψεις.

Ένας-ένας, εδώ κι εκεί, συναθροίζονται και συναθροίζουν γύρω τους όσους είναι ελεύθεροι από τους περιορισμούς των περασμένων πολιτικών, θρησκευτικών και πολιτιστικών θεωριών. Αυτοί, τα μέλη του ενός ομίλου, οργανώνουν τις προοδευτικές αυτές ψυχές σε ομάδες που προορίζονται να φέρουν τη νέα εποχή της ειρήνης και της καλής θέλησης. Αυτές οι τελευταίες που επηρεάζονται από τα μέλη του ομίλου, είναι προς στο παρόν μόνο λίγες χιλιάδες ανάμεσα στα εκατομμύρια των ανθρώπων και από τους τετρακόσιους αποδεγμένους μαθητές που εργάζονται στον κόσμο την εποχή αυτή, μόνο περί τους 156 είναι εξοπλισμένοι με τη δραστηριότητα της σκέψης τους για ν’ αποτελέσουν μέρος αυτού του βραδέως σχηματιζόμενου ομίλου. Αποτελούν τον πυρήνα εκείνου που κάποια μέρα θα είναι μια κυρίαρχη δύναμη. Στα επόμενα είκοσι πέντε χρόνια η επίδρασή τους θα γίνει αρκετά ισχυρή ώστε να προσελκύσει την προσοχή των πολιτικών, υπό την προϋπόθεση ότι όσοι από σας είδαν το όραμα ενός ισχυρού υποκειμενικού σώματος σκεπτόμενων Ψυχών θα πουν τα αναγκαία λόγια και θα περιγράψουν εκείνες τις έννοιες που θα επιταχύνουν το έργο της ολοκλήρωσης και θα θέσουν τις μονάδες σ’ αυτό τον όμιλο σ’ επαφή μεταξύ τους. Κάντε ό,τι μπορείτε για να γίνει αυτό [418] και κάντε το επίσης μήνυμα και βασικό τόνο του έργου που όλοι διεξάγετε, όπου κι αν βρίσκεστε.

Ποιο πρέπει λοιπόν να είναι το έργο του άμεσου παρόντος; Ας σκιαγραφήσω το πρόγραμμα όσο μπορώ.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει είναι να ενισχύσετε τους δεσμούς και να εδραιώσετε σταθερά τη σύνδεσή σας με όλους όσους αναγνωρίζετε σαν μαθητές που πιθανόν να εργάζονται στο νέο όμιλο. Για να το κάνετε, κατατοπισθείτε για το έργο των αρχηγών των ομάδων στις διάφορες χώρες του κόσμου – όπως η Ελβετία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ολλανδία, η Γερμανία και η Μεγάλη Βρετανία. Από την αντίδρασή τους στο όραμα αυτού του τύπου έργου της νέας εποχής μπορείτε κατόπιν να οδηγηθείτε σε μια προσωρινή απόφαση. Παρατηρήστε τους στο έργο τους. Σημειώστε την έμφαση που δίνουν στις προσωπικότητες. Αν η προσωπική φιλοδοξία φαίνεται να διέπει τις δραστηριότητές τους, αν η θέση τους είναι εκείνη της απόφασης να εργασθούν στον όμιλο των μυστικιστών επειδή πρόκειται για κάτι το καινούργιο, ή επειδή τους δίνει μια κάποια περιωπή ή επειδή εξάπτει τη φαντασία τους ή τους προσφέρει την προοπτική να συγκεντρώσουν ανθρώπους γύρω τους, τότε μην προχωρήσετε περισσότερο, αλλά – τηρώντας σιγή – αφήστε το χρόνο και το νόμο να διορθώσουν τη στάση τους.

Δεύτερο, να είστε δεκτικοί σ’ εκείνους που σας αναζητούν και φαίνονται να κραδαίνονται στον ίδιο φθόγγο. Όταν λέω “σας”, εννοώ τον όμιλο στον οποίο όλοι ανήκετε υποκειμενικά. Θα έρθουν, αν εργάζεσθε με αποφασιστικότητα κι εκπέμπετε το φθόγγο της ενότητας τόσο καθαρά ώστε να μην αμφιβάλλουν για τα κίνητρά σας και την ανιδιοτελή σας δραστηριότητα. Μερικοί από τους 156 που απαρτίζουν τον τωρινό πυρήνα, θα σας είναι γνωστοί και θα εργάζονται σε συντονισμό μαζί σας, παρότι μπορεί να μην είναι στο ιδιαίτερο πεδίο της δράσης σας.

Η εικόνα που πρέπει να έχετε στα μάτια σας είναι εκείνη ενός απέραντου δικτύου ομάδων που εργάζονται σε πολλές πιθανές γραμμές, αλλά έχουν στην καρδιά τους ή πίσω τους – μοχθώντας σιωπηλά κι επηρεάζοντας σταθερά μέσω ψυχικής επαφής – [419] ένα ή περισσότερα μέλη του βραδέως αναδυόμενου νέου ομίλου. Τα εστιακά αυτά σημεία δια των οποίων επιζητεί τώρα να εργασθεί η Ιεραρχία, στέκουν μαζί τηλεπαθητικά κι εξωτερικά πρέπει να εργάζονται με την πληρέστερη κατανόηση, τηρώντας πάντα μια στάση μη-ανάμειξης και αφήνοντας τον κάθε εργάτη ελεύθερο να διδάσκει τη δική του ομάδα όπως κρίνει καλύτερα. Οι όροι που θα χρησιμοποιούνται, οι μέθοδοι που θα εφαρμόζονται, οι τύποι που θα προσελκύονται, οι αλήθειες που θα διδάσκονται, η πειθαρχία της ζωής που θα επιδεικνύεται, δεν αφορούν κανένα εκτός απ’ τον ίδιο τον εργαζόμενο μαθητή.

Τα μέλη αυτού του ομίλου εργατών της νέας εποχής θα έχουν ωστόσο ορισμένα γενικά χαρακτηριστικά. Δε θα επιβάλλουν δόγματα κανενός είδους και δε θα δίνουν έμφαση σ’ οποιαδήποτε δοξασία ή αυθεντία. Δεν ενδιαφέρονται να έχουν οποιαδήποτε προσωπική αυθεντία, ούτε στηρίζονται στις παραδοσιακές αυθεντίες, είτε θρησκευτικές, επιστημονικές, πολιτιστικές ή κάθε άλλης μορφής επιβαλλόμενης αλήθειας. Θ’ αναγνωρίζονται διάφοροι τρόποι προσέγγισης στην πραγματικότητα κι ο καθένας θα είναι ελεύθερος να επιλέξει το δικό του. Κανενός είδους πειθαρχία δε θα επιβάλλεται απ’ τους εργάτες αυτούς σ’ εκείνους που ζητούν να συνεργασθούν μαζί τους. Οι ιδέες οποιουδήποτε προσώπου ή αρχηγού σχετικά με το πώς οι μονάδες στην ιδιαίτερή του σφαίρα δραστηριότητας πρέπει να ζουν και να εργάζονται, να διαλογίζονται και να τρώνε, θα θεωρούνται χωρίς ειδική αξία. Τα μέλη του νέου αυτού ομίλου εργάζονται εσωτερικά με ψυχές και δεν ασχολούνται με τις λεπτομέρειες της ζωής της προσωπικότητας των ζηλωτών που επιζητούν να εμπνεύσουν.

Αυτός είναι ένας βασικός κανόνας και θα χρησιμεύσει για να απομακρύνει πολλούς άξιους ζηλωτές απ’ αυτό τον όμιλο των παγκόσμιων υπηρετών που βρίσκεται τώρα σε διαδικασία σχηματισμού. Η τάση να επιβάλλει κάποιος την άποψή του φανερώνει έλλειψη κατανόησης και θ’ αποκλείσει πολλούς.

Επίσης οι νέοι και υποσχόμενοι ζηλωτές πρέπει ν’ αναζητούνται και να εγχαράζονται προσεκτικά με τη ροπή των νέων ιδεωδών. Πρέπει να διδάσκονται ν’ αναζητούν το θείο και το καλό σ’ όλα – ανθρώπους και καταστάσεις. [420] Πρέπει ν’ αναπτύσσεται ευρύτητα οράματος και να τονίζεται εκείνο το πλάτος του ορίζοντα που θα επιτρέψει στους ζηλωτές να βιώσουν τη μεταβατική αυτή περίοδο που περνάμε τώρα, έτσι ώστε όταν γίνουν μεσήλικες να σταθούν σαν στήλες δύναμης στο νέο κόσμο. Μην τους περιορίζετε σε αρχαίες πειθαρχίες και μην τους διδάσκετε να δίνουν έμφαση στη δίαιτα, στην αγαμία, στους καιρούς και τις εποχές κι έτσι να τους αποσπάτε την προσοχή απ’ τη νεότερη και ιερή τέχνη της ύπαρξης και απ’ το θαύμα να ζουν σαν ψυχές.

Μην ξεχνάτε ότι όταν ο άνθρωπος ζει σαν ψυχή κι ολόκληρη η προσωπικότητά του είναι συνεπώς υποταγμένη σ’ αυτή την ψυχή, ο ανιδιοτελής σκοπός, η αγνότητα της ζωής, η συμμόρφωση με το νόμο και η προσφορά ενός αληθινού παραδείγματος πνευματικής ζωής θ’ ακολουθήσουν φυσιολογικά κι αυτόματα. Η τροφή, λόγου χάρη, είναι συχνά ζήτημα κλιματικών απαιτήσεων και γεύσης και χρειάζεται εκείνη η τροφή που διατηρεί το φυσικό σώμα σε κατάσταση να υπηρετεί τη φυλή. Επίσης ένας θείος υιός του Θεού μπορεί ασφαλώς να λειτουργεί το ίδιο ελεύθερα και αποτελεσματικά όταν είναι σε έγγαμη κατάσταση κι όταν είναι άγαμος· ωστόσο δε θ’ ανέχεται την εκπόρνευση των δυνάμεων του σώματος χάρη των χονδροειδών ικανοποιήσεων, ούτε θα προσβάλλει τα καθιερωμένα ήθη, ούτε θα χαμηλώνει το πρότυπο που έθεσε ο κόσμος σαν ανώτερο και καλύτερο. Τα ζητήματα έχουν μπερδευτεί και η έμφαση τίθεται πολύ συχνά στις φυσικές πράξεις και όχι στη ζωή του πράττοντος. Όταν η προσοχή είναι προσηλωμένη στην ψυχή, η ζωή του φυσικού πεδίου θα τυγχάνει ορθού χειρισμού. Θα αντιληφθείτε πως παρεμποδίζει περισσότερο την ανάπτυξη του ανθρώπου σε πνευματική ύπαρξη μια επικριτική στάση ή μια κατάσταση αυτοϊκανοποίησης, παρά η κατανάλωση κρέατος.

Δύο κανόνες για τη ζωική δραστηριότητα πρέπει να διδάσκονται στο νεαρό ζηλωτή:

Πρέπει να διδαχθεί να εστιάζεται σε εποικοδομητική δραστηριότητα και ν’ απέχει απ’ την κατεδάφιση της παλιάς τάξης ζωής. Πρέπει ν’ αφιερωθεί στην οικοδόμηση του μέλλοντος και να σκέφτεται πάνω στις νέες γραμμές. Πρέπει να προειδοποιηθεί να μη σπαταλά χρόνο για να επιτίθεται σε ό,τι είναι ανεπιθύμητο, [421] αλλά πρέπει αντίθετα να στρέφει όλες του τις ενέργειες για τη δημιουργία του νέου ναού του Κυρίου δια του οποίου θα μπορέσει να εκδηλωθεί η δόξα. Μ’ αυτό τον τρόπο η δημόσια προσοχή θα εστιασθεί βαθμιαία σ’ ότι είναι νέο και όμορφο και οι παλιές εδραιωμένες δημιουργίες θα περιέλθουν σε παρακμή από έλλειψη προσοχής κι έτσι θα εξαφανισθούν.

Πρέπει να διδαχθεί επίσης ότι η μισαλλοδοξία με κανέναν τρόπο δεν είναι σημείο πνευματικής ανάπτυξης. Συνεπώς δε θα χρησιμοποιεί τις λέξεις εναντίον εκείνου ή υπέρ του άλλου. Τέτοιοι όροι υποθάλπουν αυτόματα το μίσος και την επιθετικότητα και την προσπάθεια αντίστασης στην αλλαγή. Βάζουν εκείνον που τις χρησιμοποιεί σε θέση άμυνας. Κάθε τάξη ανθρώπινων όντων είναι μια ομάδα αδελφών. Καθολικοί, Εβραίοι, Εθνικοί, Δυτικοί και Ανατολικοί, είναι όλοι υιοί του Θεού.

Σχετικά με το μέλλον του παγκόσμιου αυτού ομίλου για τον οποίο μιλάμε, πολλά εξαρτώνται από δύο πράγματα:

Πρώτα, είναι ανάγκη όλοι οι απομονωμένοι μαθητές που εργάζονται σε κάθε χώρα του κόσμου, ν’ αποκτήσουν επίγνωση ο ένας του άλλου κι έπειτα να έρθουν σε τηλεπαθητική επικοινωνία. Αυτό μπορεί να σας φανεί ένα θαυμάσιο, αλλά όχι πρακτικό όραμα. Σας βεβαιώνω ότι δεν είναι έτσι. Το έργο της εδραίωσης αυτής της επικοινωνίας μπορεί πράγματι να είναι αργό, αλλά είναι αναπόφευκτο αποτέλεσμα της αυξανόμενης ευαισθησίας όλων των ψυχών που εργάζονται στο πεδίο του κόσμου. Η πρώτη ένδειξή του είναι η ενστικτώδης εκείνη αναγνώριση όσων αποτελούν μέρος αυτού του ομίλου, όταν συναντώνται κι έρχονται σ’ επαφή μεταξύ τους με τους τρόπους της εγκόσμιας επικοινωνίας. Τότε προκύπτει μια άμεση λάμψη φωτός, μια ακαριαία ηλεκτρική αλληλενέργεια, μια ξαφνική αίσθηση ομοιότητας του οράματος και του σκοπού, ή μια ζωτική ευκαιρία βοήθειας και αμοιβαίας συνεργασίας στο έργο που αντιλαμβάνονται ότι όλοι ενδιαφέρονται.

Οι εργαζόμενοι μαθητές παντού όταν συναντούν ο ένας τον άλλο, θα γνωρίζουν αμέσως ότι το έργο τους είναι ταυτόσημο και θα συμβουλεύει ο ένας τον άλλο κατά πόσο είναι εφικτή η συνεργασία [422] και η συμπληρωματική προσπάθεια. Σε περίπου τριάντα χρόνια η αλληλοσχέτιση των μονάδων αυτού του ομίλου (διασκορπισμένες καθώς θα είναι σ’ ολόκληρο τον κόσμο) θα είναι τόσο στενή ώστε θα συναντώνται καθημερινά σε προκαθορισμένη ώρα και στο μυστικό τόπο. Αυτό θα γίνει εφικτό μόνο όταν η τριπλότητα ψυχής-νου-εγκεφάλου θα είναι ευθυγραμμισμένη στο άτομο και όταν κάθε όψη της θα μπορεί να είναι ταυτόχρονα σ’ επαφή με τα μέλη του ομίλου. Επί του παρόντος όλες οι ψυχές του ομίλου των μυστικιστών εργάζονται ομόθυμα· ορισμένοι πέτυχαν να φέρουν την ψυχή και το νου σε στενή και εδραιωμένη σχέση, αλλά η κατώτερη όψη του ευθυγραμμισμένου και συνδετικού αυτού τριγώνου, ο φυσικός εγκέφαλος, παρουσιάζει ακόμη πλήρη έλλειψη ανταπόκρισης στα κύματα δύναμης που εκπορεύονται από τις ανώτερες όψεις των μαθητών οι οποίοι έχουν έτσι εμπλακεί στη θεμελίωση του πολιτισμού της νέας εποχής.

Είναι συνεπώς σε μεγάλο βαθμό ζήτημα τελειοποίησης του μηχανισμού του εγκεφάλου ώστε να μπορεί να καταγράφει ορθά και να διαβιβάζει σωστά τις ψυχικές εντυπώσεις και τους ομαδικούς σκοπούς και αναγνωρίσεις. Αυτό συνεπάγεται:

1.  Την αφύπνιση σε συνειδητή δραστηριότητα του κέντρου μεταξύ των οφρύων, το οποίο αποκαλεί ο Ανατολίτης σπουδαστής κέντρο άζνα.

2.  Την καθυπόταξη έπειτα της δραστηριότητας αυτού του κέντρου σ’ εκείνη του κεφαλικού κέντρου, έτσι ώστε αμφότερα να δονούνται σε ομοφωνία. Αυτό επιφέρει την εδραίωση τριών πραγμάτων:

α.  Την άμεση συνειδητή ευθυγράμμιση μεταξύ ψυχής-νου-εγκεφάλου.

β.  Την εμφάνιση ενός μαγνητικού πεδίου που περιλαμβάνει αμφότερα τα κεφαλικά κέντρα κι έτσι επηρεάζει σαφώς την επίφυση και την υπόφυση.

γ.  Την αναγνώριση αυτού του πεδίου της διπλής δραστηριότητας με δύο τρόπους: σαν ένα φως στο κεφάλι, έναν εσώτερο ακτινοβόλο ήλιο, ή σαν ένα δυναμικό κέντρο ενέργειας [423] δια του οποίου η όψη θέληση ή σκοπός της ψυχής μπορεί να γίνει αισθητή.

3.  Την ανάπτυξη ευχέρειας που θα επιτρέψει στον άνθρωπο:

α.  Να χρησιμοποιεί το νου σε όποια κατεύθυνση διαλέξει, στρέφοντάς τον προς τα έξω στον κόσμο των φαινομένων ή εσωτερικά στον κόσμο της πνευματικής ύπαρξης.

β.  Να προκαλεί συνειδητά και κατά βούληση μια αντίστοιχη ανταποκριτικότητα στο φυσικό εγκέφαλο, έτσι ώστε να μπορεί ν’ αποτυπώνει με ακρίβεια κάθε πληροφορία που προέρχεται απ’ το φυσικό κόσμο, καθώς κι από το συναισθηματικό ή αστρικό κόσμο.

γ.  Να διακρίνει με νοημοσύνη όλες αυτές τις σφαίρες της αισθαντικής δραστηριότητας.

Όλα αυτά θα καλυφθούν τελικά από μια νέα ψυχολογική προσέγγιση που θα προβάλει μέσα απ’ την παλιά και θα είναι μια συγχώνευση των μηχανιστικών σχολών, της ενδοσκοπικής και πιο καθαρά Ανατολίτικης θέσης συν τα συμπεράσματα δύο νέων σχολών που θα προκύψουν σύντομα, αλλά θα είναι ακόμη πολύ μικρές για να δικαιολογήσουν ένα όνομα. Βρίσκονται σε εμβρυώδες στάδιο. Η μια σχολή θα πραγματεύεται τις ενεργειακές όψεις του ατόμου και την ανταποκριτικότητά του στην ενέργεια του σύμπαντος όπου είναι βυθισμένο· η άλλη θα θεωρεί τον άνθρωπο σαν ηλεκτρική μονάδα. Αμφότερες θα είναι αρκετά μονόπλευρες αλλά η συμβολή των διαφόρων σχολών θα ενοποιηθεί κάποια μέρα σε μια συνθετική παρουσίαση.

Η δεύτερη απαίτηση που θα εδραιώσει μια σχέση μεταξύ των εργαζόμενων μαθητών αυτού του ομίλου είναι η ικανότητα να διατηρούν μια διαρκή και διαδοχική ανάμνηση τόσο της εσώτερης όσο και της εξωτερικής ζωής. Την αποκαλούμε συνέχεια συνείδησης και μ’ αυτή εννοούμε τη δύναμη να έχουμε πλήρη επίγνωση όλων των συμβάντων σ’ όλες τις σφαίρες και τα τμήματα της ανθρώπινης ύπαρξης στη διάρκεια και των είκοσι τεσσάρων ωρών της ημέρας. Προς το παρόν αυτό κάθε άλλο παρά συμβαίνει. [424] Δεν υπάρχει πραγματική επίγνωση της ύπαρξης στις ώρες του ύπνου. Η ονειρική ζωή όπως περιγράφεται, είναι τόσο γεμάτη πλάνη όσο και κάθε σαφώς κατώτερη ψυχιστική εμπειρία. Το βραδέως αυξανόμενο ενδιαφέρον για τα όνειρα από τη σκοπιά της ψυχολογίας και η διερεύνηση της πιθανής πηγής τους είναι οι πρώτες ασθενείς απόπειρες για την εδραίωση της επίγνωσης σε μια πραγματικά επιστημονική βάση. Δεν υπάρχει προς το παρόν συνειδητή καταγραφή νοητικής δραστηριότητας στη διάρκεια στιγμών όπως, λόγου χάρη, όταν το συναισθηματικό σώμα συνιστά το κέντρο της σκηνής. Με τι άραγε ασχολείται ο νους στο διάστημα μιας μακράς περιόδου συναισθηματικής αναστάτωσης; Έχει, όπως ξέρουμε, τη δική του ζωή και τους δικούς του νόμους. Επίσης ποιες είναι οι δραστηριότητες της ψυχής όταν η προσωπικότητα ασχολείται αποκλειστικά με τις δικές της υποθέσεις; Σας είναι άραγε αδύνατο να οραματισθείτε μια εποχή όπου η ανάπτυξη της συνείδησης θα έχει φτάσει στο στάδιο στο οποίο θα υπάρχει μια αισθαντική αντίδραση σ’ όλα τα τμήματα της φύσης του ανθρώπου και θ’ αποτυπώνεται ολόκληρη απ’ τον εγκέφαλο; Οι άνθρωποι έχουν ήδη επίγνωση τόσο της δραστηριότητας του φυσικού πεδίου όσο και της συναισθηματικής ζωντάνιας ταυτόχρονα. Αυτή είναι για την πλειονότητα μια κοινή και συνηθισμένη κατάσταση. Όταν δύο δραστηριότητες μπορούν να καταγραφούν την ίδια στιγμή, γιατί όχι τρεις ή ακόμη και τέσσερις; Αυτό είναι το μέλλον μπροστά στη φυλή και οι μαθητές που εμπλέκονται ενεργά θα είναι οι πρώτοι που θα εκφράσουν και θα καταδείξουν αυτή την επέκταση της συνείδησης.

Έτσι η τηλεπαθητική αλληλεπίδραση και η εκτενής αισθαντικότητα πρέπει ν’ αναπτυχθούν κι επίσης να συνδεθούν στενά.

Υπέδειξα λοιπόν την άμεση μελλοντική ανάπτυξη του μαθητή ατομικά. Τι βρίσκεται στο άμεσο μέλλον του ομίλου;

Πρώτα απ’ όλα μια προκαταρκτική περίοδος ανάδυσης στη δημόσια συνείδηση κι έτσι θα γίνει αισθητή η παρουσία του. Θα γίνει με τη σταθερή μετάδοση των νέων ιδεωδών και τη συνεχή έμφαση στην ουσιαστική εναδικότητα όλης της ανθρωπότητας. [425] Θα είναι το αποτέλεσμα της ομοιομορφίας και της περιεκτικότητας του φθόγγου που θα ηχείται από κάποιον εδώ κι άλλον εκεί. Στη διάρκεια αυτού του σταδίου δεν πρέπει να γίνει βιαστική εργασία και κανενός είδους εσπευσμένη δράση. Η ανάπτυξη του ομίλου και των ιδεών του θα είναι αργή αλλά σίγουρη. Ο όμιλος υφίσταται ήδη. Δε χρειάζεται να σχηματισθεί και να οργανωθεί και συνεπώς κανένας σας δε χρειάζεται ν’ αναλάβει οποιαδήποτε αίσθηση ευθύνης ούτε την οργάνωση οποιασδήποτε δραστηριότητας προκειμένου να δελεάσει στη δημοσιότητα τους μαθητές που έχουν έτσι επιλεγεί να εργασθούν υποκειμενικά. Δεν είναι αυτές οι μέθοδοι που επικροτούνται από τους Πρεσβύτερους Αδελφούς της φυλής, ούτε είναι αυτός ο τρόπος που οι Ίδιοι εργάζονται.

Μάθετε μόνοι σας αν αντιπροσωπεύετε τη νέα θέση, τη νέα στάση στο έργο και την υποκειμενική μέθοδο. Αποφασίστε μια για πάντα κατά πόσο προτιμάτε να εργασθείτε με τον παλιό εξωτερικό φιλόδοξο τρόπο, δομώντας και ζωογονώντας μια οργάνωση και δημιουργώντας έτσι όλο το μηχανισμό που συνοδεύει μια τέτοια μέθοδο εργασίας. Θυμηθείτε ότι τέτοιες ομάδες χρειάζονται ακόμη πολύ και είναι χρήσιμες. Δεν ήρθε ακόμη η νέα εποχή και τα μικρά παιδιά δεν πρέπει να μείνουν εκτεθειμένα στις νέες δυνάμεις ούτε να στερηθούν το βρεφοκομείο όπου φυσιολογικά ανήκουν.

Όμως αν σας ελκύει ο νέος τρόπος εργασίας, φροντίστε ώστε η προσωπικότητα να υποταχθεί, η ζωή του διαλογισμού να έχει πρωταρχική σπουδαιότητα, η ευαισθησία στο υποκειμενικό βασίλειο να καλλιεργηθεί και κάθε αναγκαία εξωτερική δραστηριότητα να τυγχάνει χειρισμού από μέσα προς τα έξω. Αποφύγετε την καθαρά μυστικιστική ενδοσκόπηση ή το αντίθετό της άκρο, το υπερτροφικό οργανωτικό πνεύμα, ενθυμούμενοι ότι μια ζωή αληθινού αποκρυφιστικού διαλογισμού πρέπει αναπόφευκτα να επιφέρει εξωτερικά γεγονότα, αλλά ότι τα αντικειμενικά αυτά αποτελέσματα προκαλούνται από μια εσώτερη ανάπτυξη κι όχι από μια εξωτερική δραστηριότητα. Μια αρχαία Γραφή διδάσκει αυτή την αλήθεια με τις ακόλουθες εκφράσεις: [426]

“Όταν ο ήλιος προχωρήσει στον οίκο του υπηρετούντος ανθρώπου, η οδός της ζωής παίρνει τη θέση της οδού του έργου. Τότε το δένδρο της ζωής μεγαλώνει ώσπου τα κλαδιά του να στεγάσουν όλους τους υιούς των ανθρώπων. Η οικοδόμηση του Ναού και η μεταφορά των λίθων σταματά. Τα αναπτυγμένα δένδρα φαίνονται· τα οικοδομήματα εξαφανίζονται. Ας προχωρήσει ο ήλιος στον προκαθορισμένο του τόπο και σ’ αυτή τη μέρα και γενεά μεριμνήστε για τις ρίζες της ανάπτυξης.”