«ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,
ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,
Κείμενο που διαμοιράστηκε
ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ
Έτσι από το ύψιστο πνευματικό Ον πάνω στον πλανήτη μας μέσω των διαβαθμισμένων πνευματικών ομίλων των φωτισμένων και τέλειων ανθρώπων που εργάζονται στην εσώτερη πλευρά της ζωής, μέχρι τον εξωτερικό κόσμο της καθημερινής διαβίωσης, όπου υπηρετούν οι σκεπτόμενοι, στοργικοί άνδρες και γυναίκες, σαρώνει το ρεύμα της νέας ζωής. Το Σχέδιο είναι έτοιμο για άμεση εφαρμογή και νοήμονα εκπλήρωση· οι εργάτες είναι εκεί και η ισχύς να εργασθούν επαρκεί στην ανάγκη. Oι τρεις Πανσέληνοι που εξετάσαμε είναι απλώς τρία σημεία στο χρόνο μέσα από τα οποία μπορεί να αποδεσμευθεί η αναγκαία ισχύς.
Εδώ, αδελφοί μου, υπάρχει η εικόνα μιας δυνατότητας. Ζητώ να σας την παρουσιάσω σήμερα λόγω της παγκόσμιας ανάγκης· εδώ υπάρχει το έδαφος για μια υγιή, αισιόδοξη προσέγγιση στο μέλλον· εδώ υπάρχει η διαβεβαίωση ότι ο κόσμος μπορεί να ανοικοδομηθεί, ότι μπορεί ν’ αναληφθεί επιτυχώς μια εποικοδομητική δράση, ότι η φώτιση θα κάνει αυξανόμενα φανερή την παρουσία τους κι ότι η ανθρωπότητα θα προβάλει πράγματι από το δυστυχισμένο παρελθόν της σ’ ένα νέο κόσμο κατανόησης, ηρεμίας, συνεργασίας κι ανανεωμένης πνευματικής ώθησης.
Δε θα είναι εύκολο. Oι πνευματικές ενέργειες που θα αποδεσμευθούν θα εφελκύσουν αναπόφευκτα την αντίθεση. Η ιδιοτέλεια και το μίσος, με τα δευτερεύοντα αποτελέσματα της απληστίας, της σκληρότητας και του εθνικισμού, δεν είναι νεκρά ούτε πρόκειται να πεθάνουν για αρκετό καιρό. Στο μεταπολεμικό κόσμο αυτές οι συνθήκες πρέπει να αγνοηθούν κι ο νέος όμιλος υπηρετών του κόσμου και οι άνδρες και οι γυναίκες καλής θέλησης πρέπει να εργασθούν μαζί για μια διαφωτιστική εκπαίδευση, για μια συνεργατική οικονομική ζωή, για ορθές ανθρώπινες σχέσεις σ’ όλα τα τμήματα της ανθρώπινης εμπειρίας, για καθαρή πολιτική δραστηριότητα, για ανιδιοτελή υπηρεσία και για μια παγκόσμια θρησκεία η οποία θ’ αποκαταστήσει τον Χριστό στην ορθή Του θέση στις καρδιές των ανθρώπων, θα εκδιώξει το πομπώδες, τον υλισμό και την πολιτική απ’ τις εκκλησίες και θα ενοποιήσει την πνευματική πρόθεση όλων των θρησκειών που βρίσκονται και στα δύο ημισφαίρια. Είναι ένα απέραντο πρόγραμμα, αλλά ο αριθμός των φωτισμένων ανδρών και γυναικών είναι επίσης πολύ μεγάλος και η δύναμη που βρίσκεται στη διάθεσή τους εγγυάται τον υπέρτατο θρίαμβο του πνευματικού τους ιδεαλισμού.
Η μεγάλη ανάγκη είναι να έρθουν αυτοί οι άνθρωποι σε πιο στενή σχέση, να κάνουν εκείνα τα βήματα που θα τους επιτρέψουν ν’ αντιληφθούν ότι είναι ακέραια μέρη ενός ομίλου κατευθυνόμενων και νοήμονων παγκόσμιων υπηρετών, αλλά και να αφεθούν ελεύθεροι να εργασθούν με το δικό τους τρόπο, ο καθένας στον τόπο του και στο επιλεγμένο πεδίο υπηρεσίας του και να δουν όλες αυτές τις φάσεις του έργου σαν συμπληρωματικές όλων των άλλων και σαν την πραγμάτωση ενός θείου Σχεδίου που εκπορεύεται από την Ιεραρχία των πνευματικών Ζωών. Το έργο τους θα εκτελεσθεί συνειδητά υπό την άμεση καθοδήγηση του Χριστού και των μαθητών Του.
Θα απαιτηθεί μεγάλη υπομονή. Θα γίνουν λάθη. Θα υπάρξουν περίοδοι αναποφασιστικότητας, αναποτελεσματικής δράσης και αρνητικής αλλά βαθιάς αποθάρρυνσης. Oι εργάτες θα έχουν την τάση για απόγνωση και κατά καιρούς το έργο θα τους φαίνεται ότι απαιτεί πολλά, ότι είναι πολύ δύσκολο κι ότι οι δυνάμεις που αντιτίθενται σ’ ό,τι επιδιώκουν να κάνουν είναι πολύ ισχυρές. Αλλά πίσω από κάθε ανασυγκρότηση που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα υπάρχει η δυναμικότητα της αναπόφευκτης ανάστασης, η σταθερή εισροή φωτισμένης σκέψης που κατευθύνει τη μαζική συνείδηση, συν μια αυξανόμενη αντίληψη ότι η ανθρωπότητα δεν είναι μόνη, ότι οι πνευματικές αξίες είναι οι μόνες πραγματικές αξίες κι ότι η Ιεραρχία στέκει, αμετακίνητη στην πνευματική της δύναμη, σταθερά προσανατολισμένη στην παγκόσμια σωτηρία και δρώντας πάντα υπό τη διεύθυνση εκείνου του μεγάλου, αλλά ανθρώπινου Ηγέτη, του Χριστού. O Χριστός πέρασε μέσα από όλες τις ανθρώπινες εμπειρίες και δε μας άφησε ποτέ· δεκαετία με δεκαετία, μαζί με τους μαθητές Του, τους Διδασκάλους της Σοφίας, έλκεται πιο κοντά στην ανθρωπότητα· όταν είπε στη Μύηση της Ανάληψης, “Ιδού εγώ μεθ’ υμών ειμί πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος”, δεν εννοούσε κάποια ασαφή ή γενική ιδέα βοήθειας της ανθρωπότητας από κάποια μακρινή θέση που αποκαλείται “Θρόνος του Θεού στον Oυρανό”. Εννοούσε αυτό που είπε – ότι μένει μαζί μας. Το γεγονός της Παρουσίας Του στη γη σε φυσική μορφή είναι γνωστό σήμερα σε πολλές εκατοντάδες χιλιάδες και τελικά θα γίνει αντιληπτό από πολλά εκατομμύρια.
Επομένως, αδελφοί μου, πιστέψτε στην πραγματικότητα του έργου που πρέπει να γίνει απ’ τις μεγάλες αυτές πνευματικές Δυναμικότητες τις Οποίες επικαλούμαστε στη διάρκεια των τριών Πανσελήνων του Απριλίου, Μαΐου και Ιουνίου. Προχωρήστε στο έργο της βοήθειας της ανθρωπότητας, της εδραίωσης καλής θέλησης, της δημιουργίας ορθών ανθρώπινων σχέσεων και της αποκατάστασης μιας αληθινής πνευματικής προοπτικής με απτόητο θάρρος, σίγουρη πίστη και σταθερή πεποίθηση ότι το ανθρώπινο γένος δεν είναι μόνο.
Είθε η ευλογία του Χριστού και της Ιεραρχίας να είναι πάνω σ’ όλους τους αληθινούς υπηρέτες και είθε να σταθούν με ηρεμία στο μέσο της σύγκρουσης.
Aλίκη Μπέιλη, Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας, σελ. 488
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου