ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ NEAΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΣΤΟΝ TAYΡΟ
ΑΚΡΙΒΗΣ ΩΡΑ Ν. ΣΕΛΗΝΗΣ 14.53 - Πέμπτη 16/4/2026
.jpeg)
ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΤΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Οι κύκλοι αυτοί αρχίζουν κάθε χρόνο την περίοδο της Εορτής του Βεσάκ
Οι δραστηριότητες του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου ακολουθούν ένα ρυθμικό πρότυπο, το οποίο βασίζεται πάνω σε περιόδους από τρία διαδοχικά έτη. Κάθε μια από αυτές τις περιόδους δομείται πάνω στην προηγούμενη και έτσι διατηρούνται όλα όσα είχαν προσκτηθεί.
Το πρώτο έτος της κάθε περιόδου των τριών ετών συμπεριλαμβάνει μια διαδικασία εσώτερης εκ νέου ολοκλήρωσης, υποκειμενικής ρύθμισης και επαναφόρτισης. Ειναι ας πούμε ένα είδος υποκειμενικής σώρευσης ενώ ταυτόχρονα το εξωτερικό έργο επίσης προάγεται. Είναι η εποχή για πνευματική ωρίμανση, ουσιαστικές αποφάσεις και υποκειμενικές επιλογές, οι οποίες λαμβάνουν χώρα ανάλογα προς την όψη της ποιότητος της ομαδικής ζωής, Είναι επίσης περίοδος καταστάλαξης του επόμενου τμήματος εκ του οράματος για το οποίο είναι έτοιμη η ομαδική ζωή.
Το δεύτερο έτος κάθε τρίχρονης περιόδου βλέπει την ανέλιξη των αποτελεσμάτων αυτού του εσώτερου οράματος και εσωτερικής επιλογής. Τότε αναλαμβάνεται δράση για να τελειοποιηθούν και προσαρμοστούν τα οργανωμένα εγχειρήματα που ήδη έχουν δρομολογηθεί. Γίνεται η απαραίτητη επέκταση που πρέπει να ξεκινήσει ούτως ώστε η εισερχόμενη ζωή να μπορέσει να βρει έκφράση, χωρίς η δυναμική της να προκαλεί αναταραχή. Κατ’ αυτή την περίοδο επιλύονται τα προβλήματα προσωπικού και πρέπει να προγραμματιστεί το οικονομικό. Ακριβώς αυτή την περίοδο ανανεώνεται η προσοχή πάνω στην εξωτερική οργάνωση.
Μετά, κατά το τρίτο έτος, όλα αυτά πρέπει ν' αποδώσουν τους καρπούς τους σε δράση, διάρκεια, αντοχή, καλή ισορροπία και αποτελεσματικότητα. Εχει λεχθεί ότι αυτή είναι η περίοδος κατά την οποία ο Νέος Όμιλος Εξυπηρετητών του Κόσμου "δίνει ένα πνευματικό κτύπημα πάνω στη συνείδηση της ανθρωπότητας". Η εξωτερική δράση θα πρέπει να συν-κομίζει τις νέες δυνάμεις, με τις οποίες έγινε επαφή, μέσα στην ανθρώπινη συνείδηση, προκειμένου να παρατεθεί η ευκαιρία ενώπιον των υιών των ανθρώπων. Η ανταπόκριση απέναντι στην επικλητική αίτηση της ανθρωπότητας πρέπει να εισρεύσει κι αυτή ακριβώς είναι η εργασία των παγκόσμιων μαθητών. Το να χρησιμοποιήσουν δηλαδή κάθε αγωγό ή δίοδο που έχει ήδη δημιουργηθεί προς την ανθρώπινη συνείδηση.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η Ιεραρχία χρησιμοποιεί καθαυτή τη ζωή του ομίλου πιο άμεσα από οποιαδήποτε άλλη φάση. Στο βαθμό που το όραμα, που λήφθηκε κατά την πρώτη περίοδο, δεν είχε παραμόρφωση, η προετοιμασία για υπηρεσία κατά τη δεύτερη περίοδο υπήρξε συνετή και τα εμπόδια και οι πληγές στον πνευματικό οργανισμό ξεπεράστηκαν ή επουλώθηκαν, αυτή η τρίτη περίοδος θα καταστεί η πιο ήπια από τις τρεις περιόδους, ως προς τον εξωτερικό χειρισμό της. Οι σχέσεις των μελών του εκτελεστικού προσωπικού πρέπει να είναι αρμονικές και παντελώς απαλλαγμένες από επίκριση και αντιπαράθεση. Ο μηχανισμός που δημιουργήθηκε για το έργο μπορεί και θα πρέπει να λειτουργεί σχεδόν αυτόματα. Το πρότυπο είναι δεδομένο και ο καθένας οφείλει να κάνει τη δουλειά του.
Μέσα στην έκφραση της ζωής του πλανητικού μας Λόγου, όταν λειτουργεί μέσω της ανθρώπινης οικογένειας, υπάρχουν βεβαίως πολλοί κύκλοι χρόνου ακόμη, αλλά αυτό ακριβώς το βασικό πρότυπο των τριάδων το βρίσκουμε να αντικατοπτρίζεται παντού. Ο παράγων του χρόνου, όπως αυτός εκδηλώνονται μέσα στη συνείδηση μας, δεν είναι ακριβής και ενδέχεται να υπερκαλύπτεται. Ας μη λησμονούμε ότι το ημερολόγιό μας δεν συνιστά ένα εντελώς ακριβές εργαλείο μέτρησης της διαδοχής των ανθρώπινων γεγονότων σε σχέση με τους πλανητικούς και ηλιακούς κύκλους. Επίσης, γνωρίζουμε ότι είναι δυνατόν να επιτύχουμε περισσότερα, τόσο σε ανάπτυξη όσο και σε υπηρεσία, σε οποιοδήποτε κύκλου, ανεξάρτητα από το κανονικό πρότυπο. Ακριβώς δηλαδή όπως ο ζηλωτής ως άτομο μπορεί να επιταχύνει την πρόοδό του πάνω στην Ατραπό και να επιτύχει σε μια δεδομένη ενσάρκωση περισσότερα από όσα και η ίδια του η ψυχή θα περίμενε, έτσι κι ένας όμιλος μπορεί να εμβαθύνει την πνευματική συνείδησή του, να εξαγνίσει την έκφρασή του και να καταστεί πιο πεπειραμένος και πρακτικά χρήσιμος, από ότι έδειχνε ικανός να πετύχει στην απαρχή μιας δεδομένης περιόδου. Αυτό αληθεύει τόσο για τον Νέο Ομιλο Εξυπηρετητών του Κόσμου όσο και για την ανθρωπότητα ως σύνολο. Ωστόσο οι θεμελιώδεις ρυθμοί εξακολουθούν να υφίστανται και καλά θα κάνουμε να επωφελούμαστε απ' αυτούς.
Καθώς ο αποδεγμένος μαθητής ανακαλύπτει το πεδίο της ατομικής υπηρεσίας του και συνειδητά συντάσσεται στις γραμμές των πρεσβυτέρων μελών του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου, διαπιστώνει ότι αναπόφευκτα η ζωή του αρχίζει να συμμορφώνεται προς τον περιοδικό κύκλο αυτού του ευρύτερου ομίλου. Η προσωπικότης του παλεύει και αμφιβάλει και φοβάται, αλλά τα προβλήματα ελέγχου όλων των υποθέσεων του στο εξωτερικό πεδίο γίνονται ολοένα πιο δευτερεύοντα και αυτοματοποιημένα, ώσπου, τελικά, στέκει ελεύθερος. Η ζωή του συγχωνεύεται στη ζωή του ομίλου κατά ένα ανεξήγητο γι' αυτόν τρόπο, καθώς εκείνος πρόσμενε μια τέτοια ανακούφιση μέσα στην πνευματική ελευθερία.
Μια εξέταση των γεγονότων των πρώτων τριάντα χρόνων της ζωής του ομίλου μας δείχνει ότι διαιρείται σε περιόδους δέκα ετών, οι οποίες αν σχεδιαστεί ανάλογα, θα μπορούσαν φυσιολογικά να συμπίπτουν με δέκα περιόδους των τριών ετών του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου. Αυτός ο συγχρονισμός καταδείχθηκε εντυπωσιακά το 1952. Η σύμπτωση αυτή έγινε ξεκάθαρη για εμάς γιατί εκείνη τη χρονιά η ανθρωπότητα σαν σύνολο περνούσε από την ίδια βασική διαδικασία εσωτερικής εκλογής, η οποία χαρακτηρίζει τον πρώτο κύκλο κάθε τρίχρονης περιόδου στον μικρότερο όμιλο εξυπηρετητών του κόσμου.
Το έτος 1923, το δεύτερο έτος του πρώτου μας τρίχρονου κύκλου, έλαβε χώρα η εξωτερική δράση, η οποία προετοίμαζε μια νέα πνευματική κρούση πάνω σ' ολόκληρο το πνευματικό πεδίο στον κόσμο. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της απόφασης που πήρε η Αλίκη Α. Μπέιλυ και εκείνων που συνεργάζονταν μαζί της, πάνω στην οποία είχαν εστιαστεί τον προηγούμενο χρόνο. Ως αποτέλεσμα, ο εσωτερισμός στον Δυτικό κόσμο σήμερα είναι ένα πολύ διαφορετικό πράγμα απ' ότι ήταν τότε.
Το 1931 ελήφθη η απόφαση για επέκταση του έργου στο εξωτερικό και ήταν το έτος 1933 που είδε την καταστάλαξη σ' εξωτερική δράση του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου. Ο παγκοσμίου εύρους όμιλος, που είχε δημιουργηθεί τα δέκα προηγούμενα χρόνια αποτέλεσε το φορέα που χρησιμοποιήθηκε επιτυχημένα γι' αυτό το ξεκίνημα. Το 1933 ήταν επίσης ο χρόνος που σημειώθηκε την επέκταση του δικού μας ομίλου, η οποία είχε σαν αποτέλεσμα την προοδευτική ανάληψη σχεδίων για παγκόσμια υπηρεσία. Καθένα απ' αυτά τα εγχειρήματα αποτελούσε στην πραγματικότητα καταστάλαξη κάποιας όψης της αναπτυσσόμενης δύναμης του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου.
Το τρίτο έτος του επόμενου τρίχρονου κύκλου, το 1936, είδε ξανά μια εξωτερική έκφραση σε δράση από τον όμιλό μας σε σχέση με την πρώτη στροφή της Μεγάλης Επίκλησης, και ήταν συγκεκριμένα ένα έτος Ιεραρχικής προσπάθειας για προετοιμασία απέναντι στις επερχόμενες κρίσεις της ανθρωπότητας. Το 1939 μας βρήκε βουτηγμένους μέσα σε εκείνο τον μυητικό αγώνα που ονομάσαμε Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, και ήταν το 1942 που κερδίθηκε η εσώτερη πνευματική νίκη κι διασφαλίστηκε το τελικό αποτέλεσμα. Η επίδειξη αυτή της ακατανίκητης πνευματικής ακεραιτότητας της ίδιας της ανθρωπότητας κατέληξε στο σημαντικό έτος του 1945, όταν έγινε δυνατό για τον Χριστό να κάνει τη μεγάλη ανακοίνωση της επιστροφής Του και της παρουσίασης της Μεγάλης Επίκλησης, την οποία διαθέτουμε τώρα ως το κυριότερο πνευματικό μας όπλο. Το 1948 ήταν το έτος της καταστάλαξης ενεργειών των νέων πνευματικών δυνάμεων που τόσο γρήγορα πλέον γίνονται διαθέσιμες για το λυτρωμό της ανθρωπότητας, με την οποία εμείς, ως όμιλος, είχαμε επιλέξει να συμβαδίσουμε δυο χρόνια πριν, ενώ το 1951 μας βρήκε, ως όμιλο, αγωνιζόμενους μάλλον πιο απελπισμένα από όσο νομίζαμε ενάντια στις επισωρευόμενες πιέσεις που αντιμάχονται την διεύρυνση της πνευματικής συνείδησης της ανθρώπινης οικογένειας στην μεταπολεμική περίοδο.
Μετά φτάσαμε το σπουδαίο έτος του 1952, το πρώτο έτος του επαναλαμβανόμενου τρίχρονου κύκλου της ζωής του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου. Ηταν ένα έτος εσώτερων αποφάσεων κι επιλογών, ένα έτος που δοκιμάστηκε η ουσιαστική ποιότητα των μαθητών του κόσμου, σε ομαδικό σχηματισμό, για το εγχείρημα της σχεδιαζόμενης συνεργασίας στο μέλλον με την Ιεραρχία. Εμείς τότε, ως όμιλος, λάβαμε μέρος πιο συνειδητά από ποτέ στα σημαντικά ζητήματα εκείνης της χρονιάς με αποτέλεσμα το 1953 να αναλάβουμε συγκεκριμένη παγία δράση, και πετύχαμε ν' αρχίσουμε ορισμένα διαβήματα τα οποία αποτελούν θεμέλιο για τη μεγάλη χρησιμότητα στο μέλλον. Ο όμιλος μας άντεξε στη δοκιμασία η ουσιαστική ακεραιότητα του ομίλου διατηρήθηκε. Διευθετήσαμε τα εμπόδια μέσα στον αγωγό και τις εσώτερες διαμάχες, και καταστρώσαμε καλά τα σχέδια μας να προωθήσουμε την απαραίτητη εξωτερική κρούση πάνω στην ανθρώπινη συνείδηση το 1954, το οποίο είναι το τρίτο έτος του τρέχοντος τριετούς κύκλου. Η κρούση αυτή που όλοι έχουμε αναγνωρίσει είναι το ξεκίνημα της δεύτερης φάσης της καταστάλαξης του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου μέσα στη συνείδηση της ίδιας της ανθρωπότητας, αυξάνοντας έτσι τον αριθμό του και δυναμώνοντάς τον.
Το 1952 μας βρήκε να παίρνουμε την απόφαση να ιδρύσουμε ένα πρακτικά λειτουργικό κέντρο στη Γενεύη, και το εγχείρημα αυτό ήρθε σ' επιτυχημένη εξωτερική έκφραση το 1953. Το γεγονός ότι πετύχαμε κάτι τέτοιο έχοντας συνείδηση ότι όντως εσωτερικά ήταν ορθό καθώς και ορισμένες πνευματικές αναγνωρίσεις, αποτελούν επιβεβαίωση για μας ότι ο όμιλος μας έχει εισέλθει με επιτυχία στη δεύτερη κύρια τριαντάχρονη περίοδο του. Αν δεν τα είχαμε καταφέρει το 1952 και δεν πετυχαίναμε να εκπληρώσουμε τα αποτελέσματα των επιλογών μας εκείνου του χρόνου, δεν θα μπορούσαμε τώρα να είμαστε σίγουροι ότι ανοίγεται μπροστά μας ένας δεύτερος τριακονταετής κύκλος ολοένα αυξανόμενης για αυξημένη χρησιμότητα για τον κόσμο. Οπως αληθεύει για τον μαθητή ατομικά, έτσι επίσης αληθεύει και για τον όμιλό μας το γεγονός ότι ως ένα μεγάλο βαθμό δεν αναγνωρίσαμε καν τη βαθύτερη σημασία των γεγονότων που εκτυλίσσοντο ή την δυναμική των δυνάμεων που εισέρεαν εντός μας, προς τις οποίες ανταποκρινόμαστε όσο καλύτερα μπορούσαμε.
Επομένως, το 1954 θα πρέπει να βρει τον όμιλό μας να αναλαμβάνει ισχυρή και αποτελεσματική παγκόσμια δράση. Το 1955 θα φέρει και πάλι ένταση κι επιλογές. Η ομαδική δράση το 1957 και το 1960 θα οδηγήσει σε μια παγκόσμια κλιμάκωση της πνευματικής κρούσης πάνω στην ανθρώπινη συνείδηση το 1963, κατά την οποία είμαστε προορισμένοι να παίξουμε το μέρος που μας αρμόζει.
Φόστερ Μπέιλυ, Δεκέμβριος 1953
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου