Ιστολόγιο για τον Νέο Όμιλο των Παγκόσμιων Εξυπηρετητών

         Δ Ι Α Λ Ο Γ Ι Σ Μ Ο Σ 

ΕΠΙΚΚΛΗΣΗ ΣΕΙΡΙΟΥ

ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΗ ΜΕ ΤΗ ΘΕΙΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, 
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΤΟΥ ΝΟΥ, ΤΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ  

Τετάρτη 22 Απριλίου 2026 στις 21.00

πραγματοποιείται –2 φορές το μήνα– βράδυ Τετάρτης

Η πέτρα ως θρύλος και σύμβολο 

– Chintamani – Ωρίωνας και Σείριος

 

 Chintamani είναι ένα κόσμημα που μοιάζει με μαργαριτάρι και περιγράφεται στις βουδιστικές παραδόσεις Ινδουιστών και Μαχαγιάνα Βουδιστών.  Στον Ινδουισμό, συνδέεται με τους θεούς Βισνού και Γκανέσα. Στην ινδουιστική παράδοση, απεικονίζεται συχνά ως ένα υπέροχο κόσμημα στην κατοχή του Βισνού ως ο Kaustubha Mani ή στο μέτωπο του βασιλιά Naga που ονομάζεται Naga Mani, ή στο μέτωπο του ΜΑΚΑΡΑ.  Στον Βουδισμό, σχετίζεται με τους Μποντισάτβα (θεϊκά όντα με μεγάλη συμπόνια, σοφία και δύναμη) Avalokiteshvara και Ksitigarbha. Φαίνεται επίσης να φέρεται στην πλάτη του Lung Ta (άλογο του ανέμου) που απεικονίζεται στις θιβετιανές σημαίες προσευχής. Με την απαγγελία του Dharani (μικρός ύμνος) του Cintamani, η βουδιστική παράδοση υποστηρίζει ότι κάποιος αποκτά τη Σοφία του Βούδα, είναι ικανός να κατανοήσει την αλήθεια του Βούδα και να μετατρέψει τα δεινά σε ΒΟΥΔΙ. Λέγεται ότι επιτρέπει σε κάποιον να δει την Ιερά Συνοδεία της Αμιτάμπα και να συγκεντρωθεί στο νεκροκρέβατό του. Στη θιβετιανή βουδιστική παράδοση το Chintamani μερικές φορές απεικονίζεται ως ένα φωτεινό μαργαριτάρι και είναι στην κατοχή πολλών διαφορετικών μορφών του Βούδα. Στην Ιαπωνία, όπου η ινδουιστική θεά Lakshmi είναι γνωστή ως Kisshōten στο Σιντοϊσμό, συνήθως απεικονίζεται με ένα Cintāmaṇi στο χέρι της.

Πολλοί από τους οπαδούς των Ρέριχ πίστευαν ότι η πέτρα ήταν ένα κομμάτι ενός μεγάλου μετεωρίτη που υποτίθεται ότι προερχόταν από τον αστερισμό του Ωρίωνα, πράγμα που σήμαινε ότι δεν θεωρήθηκε γενικά ως συμβατικός τύπος μετεωρίτη.

 Λαμβάνοντας υπόψη τη χρήση του ονόματος «Δώρο του Ωρίωνα» από την κυρία Roerich όταν αναφερόταν στην πέτρα Cintāmaṇi, η θρυλική προέλευσή της έχει αποτυπωθεί στον πίνακα του Nicholas Roerich του 1924, Burning of Darkness.

 Ο πίνακας περιέχει ένα αστρονομικό κρυπτογράφημα στο οποίο τα τρία κεντρικά αστέρια στη ζώνη του αστερισμού του Ωρίωνα που απεικονίζονται στον νυχτερινό ουρανό πάνω από τον ορίζοντα - στα δεξιά της κορυφής του κέντρου - ευθυγραμμίζονται με το φέρετρο, το οποίο συμπίπτει στενά με τη θέση του αστέρα Σείριου σε σχέση με τον αστερισμό του Ωρίωνα. Οι Διδάσκαλοι απεικονίζονται σε πομπή σε μια βουνοπλαγιά, ίσως εμπνευσμένοι από το  Μπελούγκα, την ιερή κορυφή του Aλτάι, του οποίου το όνομα ο Ρέριχ έλεγε ότι σήμαινε «Ωρίων, κατοικία θεών».

 Ο Σείριος ήταν, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, το σκυλί του Γίγαντα Ωρίωνα, που με την πνοή του προκαλούσε ξηρασία. Κάποτε ξέρανε την Κέα και οι κάτοικοι ζήτησαν την βοήθεια των θεών για να απαλλαγούν από τον λιμό.  Ο Απόλλων έστειλε τον γιο του, Αρισταίο, που πρόσφερε θυσίες στον Δία και αυτός έστειλε βροχή για 40 ήμερες. Έτσι καθιερώθηκε η λατρεία του Σειρίου στο νησί μετά τον θάνατο του Ωρίωνα.

Μια γραφική ένδειξη για το «ΩΡΙΩΝ» που χρησιμοποιήθηκε ευρέως από τον Ρέριχ είναι η τριάδα. Ως γραφικό μοτίβο το τοποθέτησε γενικά μέσα σε έναν κύκλο που το περικλείει, όπως το υιοθέτησε η Άγκνι Γιόγκα.

 Η τριάδα είναι ένα σύμβολο που χρησιμοποιείται ευρέως στον Βουδισμό και αλλού, αλλά δεν είναι γνωστό ότι είναι επίσης στην πραγματικότητα ένα σύμβολο για τον Ωρίωνα, έναν αστερισμό που συνδέεται στενά με τη Μογγολία - μια χώρα στον νυχτερινό ουρανό της οποίας τα αστέρια «λάμπουν σαν δαυλοί».  Ο αστερισμός του Ωρίωνα φαίνεται να παίζει ρόλο στον μύθο δημιουργίας των Μογγόλων, όπως αναφέρεται στη Μυστική Ιστορία των Μογγόλων, ο οποίο περιλαμβάνει την ουράνια ένωση μιας αλεπούς με μια ελαφίνα,  ένα επεισόδιο που πιστεύεται ότι είναι η γένεση της γενεαλογίας του Τζένγκις Χαν.

Η σύνδεση με τον μύθο διατηρείται στη γλώσσα Khalka της Μογγολίας, όπου η ίδια λέξη χρησιμοποιείται για τον «Ωρίωνα» και το «ελάφι» και μια παρόμοια λέξη χρησιμοποιείται για την «ελαφίνα».

Η Πέτρα Cintāmaṇi, όπως και το πεπρωμένο της γενεαλογίας του Τζένγκις Χαν για τους Μογγόλους, ως «κατοικία των θεών» – για τους Ρέριχ συνδέονταν με τον αστερισμό των «τριών αστέρων», Ωρίωνας, που σε ευθεία νοητή γραμμή καταλήγει στον Σείριο.

Όταν μιλάμε για τη Μογγολία, είναι επίσης απαραίτητο να έχουμε κατά νου ότι τόσο ο Νικόλαος όσο και η Έλενα Ρέριχ ήταν έντονα υπερήφανοι για τις μογγολικές γραμμές αίματος στη δική τους καταγωγή.