«ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,
ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,
Κείμενο που διαμοιράστηκε
.jpeg)
ΑΣΡΑΜΙΚΗ ΠΡOΣΑΡΜOΓΗ ΣΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΖΩΗ
Oκτώβριος 1949
Ερχόμαστε τώρα σ’ ένα άλλο σημείο της μελέτης μας σ’ αυτό το ζήτημα· αφορά ένα απ’ τα πιο δύσκολα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Διδάσκαλοι αυτή τη στιγμή· παρουσιάζει επίσης ένα μοναδικό πρόβλημα για τον Χριστό. Η καθημερινή φυσική ζωή των Διδασκάλων, του Χριστού κι εκείνων των Μελών της Ιεραρχίας (μυημένων κι αποδεγμένων μαθητών) που λειτουργούν σε φυσικά σώματα, έχει τον προσανατολισμό της στα υποκειμενικά επίπεδα της ζωής· η πλειονότητά Τους και ιδιαίτερα τα ανώτερα Μέλη της Ιεραρχίας κατά κανόνα δεν αναμειγνύονται πολύ με το κοινό ούτε βαδίζουν στους δρόμους των μεγάλων μας πόλεων. Εργάζονται όπως κάνω εγώ από το καταφύγιο μου στα Ιμαλάια κι από εκεί επηρέασα και βοήθησα περισσότερους ανθρώπους απ’ όσους πιθανόν θα πλησίαζα αν βάδιζα καθημερινά στο μέσο των θορυβωδών και χαωδών ανθρώπινων υποθέσεων. Ζω μια κανονική και πιστεύω χρήσιμη ζωή ως πρεσβύτερο στέλεχος ενός μεγάλου μοναστηριού λάμα, όμως το κύριο έργο μου βρίσκεται αλλού – απλωμένο στον κόσμο των ανθρώπων· προσεγγίζω αυτό τον αχανή αριθμό ανθρώπινων όντων με το μέσον των βιβλίων που έγραψα, μέσω των ομίλων που ξεκίνησα και παρότρυνα, όπως οι Άνθρωποι Καλής Θέλησης και τα Τρίγωνα και μέσω των μαθητών μου οι οποίοι μιλούν και διαδίδουν την αλήθεια όπως ζήτησα να την παρουσιάσω.
Έτσι συμβαίνει με το έργο όλων των Διδασκάλων, εκτός από δύο ή τρεις οι Oποίοι υφίστανται ειδική εκπαίδευση για να κάνουν κάποιο ειδικό προπαρασκευαστικό έργο για την εξωτερίκευση της Ιεραρχίας. Ένας απ’ αυτούς είναι ο Άγγλος Διδάσκαλος κι ένας άλλος Διδάσκαλος που εργάζεται σχετικά άγνωστος στη Βόρεια Αμερική. Τον ανέφερα πριν ως Διδάσκαλο Π. – αν κι αυτό δεν είναι στην πραγματικότητα το αρχικό Του.
Αυτός ο κανόνας της μοναχικότητας ή της απόσυρσης ισχύει για όλους τους Διδασκάλους και για τον Χριστό, γιατί στη μοναξιά του νου κι όσο το δυνατό στη μοναξιά της φυσικής τοποθεσίας διάλεξαν να εργασθούν οι διάφοροι κλάδοι της μεγάλης Λευκής Στοάς από τις Ατλάντειες μέρες. Δεν είναι η μοναξιά ενός χωριστικού πνεύματος, αλλά η μοναξιά που προέρχεται από την ικανότητα να είναι μη-χωριστικοί και απ’ την ικανότητα ταύτισης με την ψυχή όλων των όντων κι όλων των μορφών. Αυτή μπορεί να εκπληρωθεί πολύ καλά στην έντονη ηρεμία των “προστατευμένων” εκείνων περιοχών όπου οι Διδάσκαλοι των διαφόρων κλάδων της Αδελφότητας διάλεξαν να κατοικήσουν. Αυτή η μοναξιά και η φυσική απομόνωση Τους επιτρέπει να εργασθούν σχεδόν ολοκληρωτικά απ’ το επίπεδο του βουδδικού ή ενορατικού πεδίου, τελειοποιώντας την Επιστήμη της Εντύπωσης, επηρεάζοντας κι εργαζόμενοι μέσω εκείνων των διανοιών που είναι επιδεκτικές στη νοητική Τους εντύπωση. Αυτό ισχύει εξίσου για τους Διδασκάλους με φυσικούς φορείς και για Εκείνους που δεν έχουν “κανένα αγκυροβόλιο” στους τρεις κόσμους· ισχύει επίσης για μαθητές που βρίσκονται εντός ή εκτός σώματος, ανάλογα με το πεπρωμένο τους, το άμεσο κάρμα, ή τη μορφή της υπηρεσίας τους. Για παράδειγμα, ο Απ. Παύλος ήταν στο μυητικό στάδιο να μάθει ν’ αποσύρεται ορθά και να εργάζεται σε ό,τι ο Πατάντζαλι αποκαλεί “απομονωμένη ενότητα”, όταν μιλούσε για τον εαυτό του ότι “ανηρπάγη έως τρίτου ουρανού” και μάθαινε εκεί τις ανείπωτες ομορφιές της θείας ζωής.
Επομένως το πρόβλημα μπροστά στους Διδασκάλους και τους μαθητές Τους είναι να εργασθούν (όταν λάβει χώρα η εξωτερίκευση) στο μέσο της ύπαρξης στο φυσικό πεδίο, χωρίς πλέον να αποσύρονται, να απομονώνονται και να προστατεύονται, αλλά να λειτουργούν ανοιχτά στο μέσο των γεγονότων και των φυσικών πραγματικοτήτων και σ’ όλη την πολλαπλότητα των επαφών που παρουσιάζουν οι τρεις κόσμοι. Ίσως είναι χρήσιμο να θυμάστε ότι όταν ο Χριστός ήταν σε φυσική παρουσία στη γη πριν δύο χιλιάδες χρόνια, ο πληθυσμός του κόσμου ήταν σχετικά λίγος συγκρινόμενος με το σημερινό· η επαφή μεταξύ των λαών πρακτικά δεν υπήρχε κι όπου υπήρχε είχε συνήθως στρατιωτική ή εμπορική φύση, με μια κάπως αποκλειστική ανταλλαγή σχολαστικών ιδεών και προσωπικού ανάμεσα στα σπάνια κέντρα μάθησης. Ήταν εύκολο εκείνες τις ημέρες να αποσυρθείς στην έρημο, να εξαφανισθείς σε ασύχναστα μέρη και να επαναφορτίσεις και ν’ αναζωογονήσεις το πνεύμα, να αγγίξεις πάλι στενά τις Πηγές της έμπνευσης στα ανώτερα επίπεδα της συνείδησης κι έτσι να αναπροσανατολίσεις το όργανο εργασίας στους τρεις κόσμους στο ανώτερο πεδίο επαφής κι έμπνευσης. Πολλά απ’ αυτά μπορούν να σημειωθούν στην ιστορία του Ευαγγελίου για τη ζωή του Χριστού και του Διδασκάλου Ιησού.
Όταν ο Χριστός επανεμφανισθεί και η Ιεραρχία εξωτερικευθεί στη γη, οι συνθήκες θα είναι τελείως διαφορετικές· σήμερα δεν υπάρχουν άδειοι χώροι· ο πληθυσμός του κόσμου έχει αυξηθεί τρομακτικά κι αυξάνει από χρόνο σε χρόνο· καμιά περιοχή δεν είναι απομονωμένη ή απρόσιτη· οι ζούγκλες είναι ανοιχτή περιοχή για τους εξερευνητές και τους αναρίθμητους εμπορικούς πράκτορες· απέραντες πόλεις καλύπτουν τον πλανήτη και οι ωκεανοί διασχίζονται από χιλιάδες πλοία· εκατομμύρια επιβάτες ταξιδεύουν ετήσια στους αεροδιαδρόμους του κόσμου· η γη διαιρείται σε μικρά τμήματα από σιδηροδρομικές γραμμές, λεωφόρους, αυτοκινητόδρομους και μυριάδες μικρότερους δρόμους και οδούς. Στην πραγματικότητα κάθε ζωντανή μονάδα στον κόσμο βρίσκεται σε επαφή με χιλιάδες άλλες μονάδες και μπορεί – με τα πολλά μέσα πληροφόρησης – να είναι σε επαφή με εκατομμύρια· τα ειδησεογραφικά πρακτορεία τυπώνουν τα νέα από ώρα σε ώρα και τα μάτια εκατομμυρίων είναι αδιάκοπα κολλημένα στις τυπωμένες σελίδες όλες τις ώρες της μέρας ή της νύχτας· τα αυτιά άλλων εκατομμυρίων καθημερινά και ωριαία είναι συντονισμένα με τη φωνή του ραδιοφώνου. Μόνο η εσώτερη αντιληπτική αίσθηση μένει ανενεργός, γιατί μόνο η προχωρημένη ανθρωπότητα ζει σταθερά σε επαφή με τον κόσμο της πνευματικής αντίληψης και πρόθεσης.
Συνεπώς οι συνθήκες που αντιμετωπίζει η Ιεραρχία αποτελούν ένα σοβαρό και δραστικό πρόβλημα. Όσο μπορούμε θα προσπαθήσουμε να εξετάσουμε αυτές τις συνθήκες, γιατί κάποια κατανόηση του προβλήματος είναι αναγκαία αν πρόκειται να γίνει ορθή εργασία.
Αναγκαστικά το πρόβλημα είναι ένα πρόβλημα αλλαγής στον προσανατολισμό της αντίληψης, αλλά όχι κατ’ ανάγκη στους τρόπους ζωής ή στις προσαρμογές του φυσικού πεδίου....
Η Ε.Π.Μπ. (ένας απ’ τους πρώτους εργαζόμενους μαθητές που εστάλη με την ώθηση της εξωτερίκευσης και με την πρώτη ακτινική ενέργεια να τον οδηγεί) έδωσε κάτω από την εντύπωσή μου το υπόβαθρο του Σχεδίου· η πιο λεπτομερής δομή και η ροπή της ιεραρχικής πρόθεσης δόθηκε από μένα στα βιβλία που η Α.Α.Μπ. έδωσε με το όνομά της στο κοινό (κάνοντάς το υπό την καθοδήγησή μου). Για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία ο σκοπός των περασμένων συμβάντων – ιστορικών και ψυχολογικών – μπορεί να σημειωθεί καθαρά σαν το θεμέλιο κάθε τωρινού γεγονότος, φέρνοντας έτσι το μυστηριώδη Νόμο του Κάρμα με έναν εύκολο τρόπο στην κοινή προσοχή. Το παρόν μπορεί επίσης να ιδωθεί, υποδεικνύοντας το δρόμο του μέλλοντος και αποκαλύπτοντας καθαρά τη Θέληση-για-το-Καλό που εμψυχώνει ολόκληρη την εξελικτική διαδικασία – μια διαδικασία στην οποία η ανθρωπότητα (πάλι για πρώτη φορά) συμμετέχει και συνεργάζεται με νοημοσύνη. Αυτή η συνεργατική συμμετοχή, ακόμη κι αν αποδίδεται ασυνείδητα, έκανε εφικτό για την Ιεραρχία ν’ αδράξει την ευκαιρία να φέρει σε ένα τέλος τη μακρά σιωπή που διατηρούσε από τις Ατλάντειες ημέρες· οι Διδάσκαλοι μπορούν πια ν’ αρχίσουν ν’ ανανεώνουν έναν αρχαίο “μερισμό των μυστικών” και να προετοιμάζουν την ανθρωπότητα για έναν πολιτισμό που θα διακρίνεται από μια σταθερή διανοητική αντίληψη της αλήθειας και θα συνεργάζεται με τα εξωτερικευμένα Άσραμ στα διάφορα μέρη του κόσμου.
Η εσώτερη παγίωση έχει πια κάπως χαλαρώσει, αν μπορώ να χρησιμοποιήσω μια τόσο ανεπαρκή έκφραση και η πλειονότητα των Μελών της Ιεραρχίας αποσύρουν τη στενή προσοχή Τους από τη λήψη εντύπωσης από τη Σαμπάλλα και προσανατολίζονται τώρα – με έναν εντελώς νέο και κατευθυνόμενο τρόπο – στο τέταρτο βασίλειο της φύσης. Την ίδια στιγμή μια πολύ ισχυρή μειονότητα Διδασκάλων εισέρχεται σε μια πιο στενή σύνδεση με το Συμβούλιο του Σανάτ Κουμάρα.
Μ’ αυτό τον τρόπο θα ενδυναμωθεί η ισχυρή και δυναμική επιρροή της Σαμπάλλα αντί να μειωθεί από τον αναπροσανατολισμό της πλειονότητας των Διδασκάλων και μυημένων. Βέβαια αυτές οι δηλώσεις έχουν επιπτώσεις που δεν τις κατανοείτε και που αναγκαστικά θα περάσουν απαρατήρητες· όμως θ’ ανταποκριθείτε στην αντίληψη ότι η μειονότητα – με μια ανανεωμένη και στενότερη επαφή με τη Σαμπάλλα – πρέπει να κυριαρχήσει την τεχνική της σχέσης· αυτή συνεπάγεται πολλή χρήση της θυσιαστικής θέλησης. O λόγος είναι ότι Αυτοί (σε μια ανώτερη στροφή του σπειροειδούς) υποβάλλονται σε μια αναγκαστική διαδικασία η οποία θα απαιτήσει πολλά από μέρους Τους, αλλά θα χρησιμεύσει για να αποδεσμεύσει την πλειονότητα σε μια νέα και πιο δυναμική μορφή άμεσης Γήινης υπηρεσίας. Με άλλα λόγια: λίγοι από τους Διδασκάλους και ανώτερους μυημένους υφίστανται μια ειδική κι εφαρμοσμένη διέγερση και αναλαμβάνουν ένα έργο για το οποίο ήταν υπεύθυνα μέχρι τώρα τα ενωμένα Άσραμ στα ανώτερα τμήματά τους. Αυτό Τους υποβάλλει σε μεγάλη ένταση και Τους αναγκάζει να χρησιμοποιήσουν την όψη θέληση της θείας φύσης Τους με εντελώς νέους και άγνωστους τρόπους. Εγκαταλείπουν πολλά προκειμένου να επιτρέψουν σε ολόκληρη την Ιεραρχία να δώσει πολλά περισσότερα σε ακτινοβολία, καθοδήγηση και μαγνητική επικλητική δύναμη απ’ όσα ήταν δυνατό μέχρι τώρα.
Η πλειονότητα των Διδασκάλων και των μυημένων με τη σειρά Τους εγκαταλείπουν πολλά προκειμένου να εργασθούν εξωτερικά ανάμεσα στους ανθρώπους. Υποβάλλονται εθελοντικά σε μια δραστική διέγερση από την ανώτερη “μειονότητα επαφής”, αλλά εγκαταλείπουν τη “χαρά της επαφής με τη Σαμπάλλα”. Προσωρινά η εκπαίδευση που δέχεται η πλειονότητα για “κοσμικό προσανατολισμό” στη χρήση της θέλησης-για-είναι (μια φράση άνευ νοήματος για σας) και στην “ευδαιμονία της δεκτικότητας της θέλησης-για-το-καλό του Σανάτ Κουμάρα” εγκαταλείπεται. Oλόκληρη η στάση του ομίλου των Διδασκάλων, μυημένων και μαθητών που είναι υπεύθυνοι για την εξωτερίκευση της Ιεραρχίας και την προετοιμασία για την επανεμφάνιση του Χριστού, εστιάζεται στην επιδέξια χρήση της Επιστήμης της Επαφής. Αυτή τη φορά η επιστήμη χρησιμοποιείται σε μια ευρεία και τηλεπαθητική κλίμακα με τις ψυχές των ανθρώπων και στην τεχνική να εκφρασθεί πνευματικά η φύση της “απομονωμένης ενότητας” στις πόλεις, στις ζούγκλες και στις μαζικά κατοικημένες περιοχές της γης. Αυτή συνεπάγεται, όπως μπορείτε να φαντασθείτε καλά, τη χρήση μιας επιδέξιας ικανότητας να παραμένουν άθικτοι απ’ το κακό που μαίνεται στο φυσικό πεδίο κι όμως να παραμένουν σε πλήρη συμπαθητική και κατανοούσα επαφή μ’ όλη την ανθρωπότητα και μ’ όλα τα γεγονότα που επηρεάζουν την ανθρωπότητα. Ήταν μια προφητεία που ώθησε τον Χριστό να πει στην τελευταία δημόσια εμφάνισή Του μεταξύ των ανθρώπων ότι οι μαθητές Του είναι “εν τω κόσμω αλλά ουχί εκ του κόσμου”· ο Χριστός απεικόνισε με απλούς αλλά βαθιά αποκαλυπτικούς όρους τη ζωή των Μελών των Άσραμ Του (ολόκληρη την Ιεραρχία), όταν θα βάδιζε πάλι μαζί Τους μπροστά στα μάτια της ανθρωπότητας. Τους απεικόνισε σαν ένα με τον Πατέρα (το Συμβούλιο της Ζωής στη Σαμπάλλα) κι όμως σαν ένα μαζί Του (ως ιεραρχικού Αρχηγού ) κι επίσης σαν ένα με ό,τι αναπνέει και κατοικεί σε μορφή. Συμβουλεύω όλους τους μαθητές που ζητούν να συνεργασθούν με την επικείμενη δραστηριότητα της Ιεραρχίας να μελετήσουν με προσοχή το δέκατο έβδομο κεφάλαιο του κατά Ιωάννη Ευαγγελίου· γράφηκε απ’ αυτό το μαθητή της αγάπης υπό την επιρροή της ενέργειας που εκπορευόταν απ’ το βουδδικό φορέα του Χριστού, ο οποίος είναι – όπως σας ειπώθηκε συχνά – ταυτόσημος με το βουδδικό φορέα του Bούδδα. Η ταυτότητα των δύο φορέων συμβολίζει ολόκληρη τη διδασκαλία σχετικά με την “απομονωμένη ενότητα” και τη θεία συμμετοχή, που διδάσκουν αυτές τις μέρες οι Διδάσκαλοι στα Άσραμ Τους σ’ όλους τους βαθμούς των μαθητών Τους σαν το πρώτο βήμα για την εξωτερίκευση των δραστηριοτήτων Τους.
.............
Επίσης τα Μέλη της Ιεραρχίας δεν είναι μόνο ευαίσθητα στην εντύπωση απ’ τα δύο άλλα πλανητικά κέντρα (Σαμπάλλα και Ανθρωπότητα), αλλά έχουν οξεία επίγνωση των Δυνάμεων του Κακού που μάχονται άγρια ενάντια στην εξωτερίκευση του πνευματικού έργου. Η ενέργεια που δημιουργεί το κοσμικό κακό είναι ενεργή πάνω σε τρεις κύριους αγωγούς:
1. Από το κέντρο του κοσμικού κακού πάνω στο κοσμικό αστρικό πεδίο. Γι’ αυτό το κέντρο δεν μπορείτε να ξέρετε τίποτε και οι εκπορεύσεις του και η μαγνητική του αύρα μπορούν να κατανοηθούν και ν’ αναγνωρισθούν ή να ερμηνευθούν μόνο απ’ τους ανώτερους Διδασκάλους και τους μυημένους ακόμη υψηλότερης τάξης. Καθώς η δυναμικότητα του αστρικού πεδίου (που είναι τόσο οικείο σε όλους μας) εξασθενεί και η γοητεία και η πλάνη εκμηδενίζονται από μια γοργά πνευματοποιούμενη ανθρωπότητα, η δύναμη του κοσμικού κακού θα εξασθενεί αντίστοιχα και οι Δυνάμεις του Κακού θα είναι ανίκανες να προσεγγίσουν τον πλανήτη με την τωρινή εύκολη προσπάθειά τους. Ενάντια σ’ αυτή την κρούση του εκπορευόμενου κακού στέκει η Ιεραρχία για την προστασία της ανθρωπότητας. Μέχρι τώρα ήταν έργο της Σαμπάλλα που εργαζόταν μέσω της Ιεραρχίας, να προστατεύσει την ανθρωπότητα απ’ την “πρόθεση για καταστροφή” των κοσμικών Δυνάμεων του Κακού, αλλά – στον ερχόμενο κύκλο και σαν αποτέλεσμα του θριάμβου των Δυνάμεων του Φωτός στον παγκόσμιο πόλεμο – η δυναμικότητα της Σαμπάλλα μπορεί να συνδυασθεί με εκείνες των “προστατευτικών Πρακτόρων του Φωτός”.
2. Από τη Μαύρη Στοά που είναι η εξωτερίκευση του κέντρου του κοσμικού κακού στη Γη. Όπως η Λευκή Στοά είναι ο αντιπρόσωπος ή η αντιστοιχία του κοσμικού κέντρου του φωτός πάνω στο Σείριο (την αληθινή Μεγάλη Λευκή Στοά), έτσι και η Μαύρη Στοά είναι επίσης αντιπρόσωπος του αρχαίου και κοσμικού κακού. Η Μαύρη Στοά είναι επίσης πολύ πιο προχωρημένη στην εξωτερίκευση από τη Λευκή Στοά, επειδή ο υλισμός και η ύλη είναι γι’ αυτή η γραμμή της ελάχιστης αντίστασης. Συνεπώς η Μαύρη Στοά είναι πολύ πιο σταθερά αγκυροβολημένη στο φυσικό πεδίο από την Ιεραρχία. Απαιτεί μια πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια για τη Λευκή Στοά να “ενδυθεί με ύλη και να εργασθεί και να βαδίσει στα υλικά επίπεδα” παρά για τη Μαύρη Στοά. Όμως εξαιτίας της πνευματικής ανάπτυξης του ανθρώπινου γένους και του σταθερού αν και αργού προσανατολισμού του ανθρώπινου γένους στην πνευματική Ιεραρχία, έφτασε ο καιρός που η Ιεραρχία μπορεί να υλοποιηθεί και ν’ αντιμετωπίσει τον εχθρό του καλού από μια ίδια θέση· η Ιεραρχία δε χρειάζεται πλέον να παρεμποδίζεται όταν εργάζεται με την ουσία, ενώ οι Δυνάμεις του Κακού εργάζονται τόσο με την ουσία όσο και με την ύλη. Εφόσον η επανεμφάνιση του Χριστού και της Ιεραρχίας θα είναι ένα εκπληρωμένο γεγονός, αυτές οι Δυνάμεις του Κακού θα ηττηθούν σίγουρα. O λόγος γι’ αυτό είναι ότι η τάση της ανθρώπινης ζωής και σκέψης στρέφεται σταθερά προς τις υποκειμενικές πνευματικές αξίες, ακόμη κι όταν αυτές οι αξίες ερμηνεύονται προς το παρόν με όρους υλικής ευημερίας και καλύτερων συνθηκών διαβίωσης για όλους – με ειρήνη κι ασφάλεια επίσης για όλους. Η Μαύρη Στοά ή το πλανητικό κέντρο του κακού εργάζεται σχεδόν ολοκληρωτικά πάνω στο αστρικό πεδίο κι εντυπώνεται άμεσα και καθοδηγείται λεπτομερώς από το κοσμικό αστρικό πεδίο.
3. Από τις αρνητικές ή καθαρά υλικές δυνάμεις του πλανήτη, που δεν είναι κατ’ ανάγκη καλές ή κακές, αλλά χρησιμοποιήθηκαν ενστικτωδώς και συχνά ασυνείδητα από την ανθρωπότητα για καθαρά υλικούς σκοπούς και είναι επομένως βασικά αντιπνευματικές και υπόκεινται στην επιρροή της ανθρώπινης επιθυμίας – μιας επιθυμίας που προσανατολίζεται στην ιδιοτέλεια κι επομένως στη χωριστικότητα. Αυτή τη μορφή του κακού πολεμά σήμερα ο Νέος Όμιλος Υπηρετών του Κόσμου. Γι’ αυτή τη μάχη ξέρετε κάτι, γιατί κάθε σκεπτόμενος άνδρας και γυναίκα εμπλέκεται άμεσα.
Μίλησα για το κακό που υπάρχει στον πλανήτη με πολύ απλούς όρους και υπάρχουν φάσεις του στις οποίες δεν αναφέρθηκα· η αλληλο-εμπλοκή κι αλληλοδιείσδυση των βαθμών του κακού είναι πιο πολυάριθμη και πολύπλοκη απ’ όση υποθέτετε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου