ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ NEAΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΣΤΟΝ ΑΙΓΟΚΕΡΩ

                       ΑΚΡΙΒΗΣ ΩΡΑ Ν. ΣΕΛΗΝΗΣ 21:53 -  Δευτέρα 19/1/2026

Η ακριβής ώρα αυτής της σημαντικής στιγμής του μήνα και του έτους είναι στις 21.53 ώρα Ελλάδας, γι΄ αυτό θα ξεκινήσουμε ακριβώς. Συνδεθείτε 5 λεπτά τουλάχιστον πριν .Το webex θα έχει ανοίξει.

Από αυτόν τον μήνα βαδίζουμε προς το  Φεστιβάλ των Παγκόσμιων Υπηρετών του 7ετή κύκλου, τον ερχόμενο Δεκέμβριο. Θυμίζουμε 2 κείμενα σχετικά με τους κύκλους που επισυνάπτονται και πάλι. Ενδεικτικά:

2023 – 2024 2024 – 2025 2025 – 2026	Κρίση / Παγίωση Ενταση / Επέκταση Ανάδυση / Κρούση	Κρίση / Παγίωση
2026 – 2027 2027 – 2028 2028 – 2029	Κρίση / Παγίωση Ενταση / Επέκταση Ανάδυση / Κρούση	Ενταση / Επέκταση

Επισυνάπτεται επίσης ένα Φυλλάδιο που ετοιμάσαμε με την Άννα Μι. από την Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός με τίτλο: "Ο άνθρωπος ως δημιουργός σε νοητική ύλη" . Ιδού ένα απόσπασμα.

Η διαδικασία που ακολουθείται από τον άνθρωπο για δημιουργία σε νοητική ύλη είναι ανάλογη με εκείνη που ακολούθησε ο τριπλός Ηλιακός Λόγος στη δημιουργία του ηλιακού συστήματος.

Ο άνθρωπος  στο έργο του ως δημιουργός  πρέπει να επιδείξει -o ίδιος- τα χαρακτηριστικά του Ηλιακού Λόγου, του μεγάλου Aρχιτέκτονα του σύμπαντος στο επίπεδο του ανθρώπου:

·        συλλαμβάνει την ιδέα.

·        ενδύει την ιδέα με ύλη.

·        ενεργοποιεί την ιδέα κι έτσι καθιστά ικανή τη μορφή να διατηρεί το περίγραμμά της και να εκτελεί την αποστολή της.

·        μέσω της επιθυμίας και της αγάπης κατευθύνει αυτή τη σκεπτομορφή, τη ζωογονεί συνεχώς μέχρι να επιτευχθεί ο αντικειμενικός στόχος.

·        όταν επιτευχθεί ο επιθυμητός στόχος, καταστρέφει ή διασπά τη σκεπτομορφή αποσύροντας την ενέργειά του (αποκρυφιστικά “αποσύρεται η προσοχή” ή “ο οφθαλμός δεν είναι πλέον πάνω” της), έτσι ώστε οι ελάσσονες ζωές (που δομήθηκαν στην επιθυμητή μορφή) εκπίπτουν κι επιστρέφουν στο γενικό απόθεμα της ντεβαϊκής ουσίας.

Σε κάθε δημιουργική εργασία με νοητική ύλη ο άνθρωπος είναι επομένως δημιουργός, συντηρητής και καταστροφέας.

Σε κάθε τύπου παραγωγή σκεπτομορφής (ιδέας σε ύλη και μορφή ή εκδήλωση) χρησιμοποιείται ντεβαϊκή ύλη.

Σε κάθε αποκρυφιστικό δημιουργικό έργο με νοητική ύλη που πρέπει να εκδηλωθεί στο φυσικό πεδίο κι έτσι να επιτύχει αντικειμενικότητα, ο άνθρωπος πρέπει να εργασθεί σαν μονάδα.

Συνεπάγεται την ικανότητα του τριπλού κατώτερου ανθρώπου να υποτάσσεται στο Eγώ, έτσι ώστε η δυναμική θέληση του Eγώ να μπορεί να επιβληθεί στο φυσικό εγκέφαλο. (953-982)

Είναι φανερό ότι η ικανότητα του ανθρώπου να δημιουργεί σε νοητική ύλη αυξάνει καθώς διανύει την Aτραπό.

Πρέπει να θυμόμαστε ότι δεν εξετάζουμε τη δύναμη του Eγώ να παράγει μορφές στο νοητικό πεδίο, αλλά την ικανότητα του ανθρώπου επί του φυσικού πεδίου να δημιουργεί στο νοητικό πεδίο εκείνους τους φορείς -ή τις μορφές-  για την ενέργεια, οι οποίοι – όταν τεθούν σε κίνηση από τη συνειδητή του θέληση – θα προκαλέσουν ορισμένα ειδικά αποτελέσματα στο φυσικό πεδίο.

Στην ως άνω περιγραφή του δημιουργικού έργου αποτυπώνεται το κλειδί για:
● την 3η μύηση
● το έργο του Παγκόσμιου Μαθητή
● τη λειτουργία της Ν. Σελήνης στον μηνιαίο και ετήσιο κύκλο
● το ΝΟΕΚ
● το στάδιο του κατώτερου διαλείμματος του μηνιαίου διαλογιστικού έργου
● το στάδιο κατώτερου διαλλείματος σε ένα τυπικό διαλογισμού

Σημειώνεται εδώ, ότι η εγωική ενέργεια κατέρχεται στον εγκέφαλο από τη σουτράτμα. Πρόκειται συνεπώς για ενέργεια της θέλησης συν εκείνη της επιθυμίας που τράφηκε με ενέργεια του φυσικού εγκεφάλου.

Κυριολεκτικά λοιπόν συνιστά μια μικρή σύνοψη της δημιουργικής διαδικασίας του Θεού-Δημιουργού στον άνθρωπο. Και συνεπάγεται την ενοποίηση των 3 πυρών:

α. του πυρός του πνεύματος, ή ηλεκτρικού πυρός, που ενσωματώνει κάθε ιδιαίτερο Eγώ (σχετικά λίγο πριν την τρίτη Mύηση)

β. το πυρ του ηλιακού Aγγέλου (ηλιακού πυρός) ή της εγωικής όψης που μπορεί το Eγώ να διαβιβάσει

[Είναι μικρή στο μέσο άνθρωπο, επαρκής στον άνθρωπο επί της δοκιμαστικής ατραπού και σε πλήρη διάχυση τη στιγμή που προσεγγίζεται η τρίτη Mύηση.]

γ. το πυρ της ουσίας στην εξαγνισμένη της κατάσταση που μπορεί να διεισδύσει.

Όταν λοιπόν η ευθυγράμμιση είναι ορθή και αφυπνίζονται τα φυσικά κεφαλικά κέντρα, -τα οποία είναι τα 7 κέντρα στην κεφαλή (των 7 βασικών του φυσικοαιθερικού), και τα εγκλείοντα 3 (κεφαλή, άζνα, άλτα μαγιόρ)- κατά την περίοδο της τρίτης Μύησης- μπορεί ο άνθρωπος να καταστεί συνειδητός δημιουργός σε νοητική ύλη.

Η ανθρωπότητα ως σύνολο εξελίσσεται προκειμένου να καταστούν οι άνθρωποι συνειδητοί δημιουργοί με νοητική ύλη. Aυτό συνεπάγεται:

1. Μιαν αντίληψη του αρχέτυπου σχεδίου.

2.  Μια κατανόηση των νόμων που διέπουν τις δομητικές διαδικασίες της φύσης.

3.  Μια συνειδητή διαδικασία εκούσιας δημιουργίας, έτσι ώστε ο άνθρωπος να συνεργάζεται με το ιδεώδες, να εργάζεται υπό το νόμο και να παράγει εκείνο που είναι σε ευθυγράμμιση με το πλανητικό σχέδιο και το οποίο τείνει να προωθήσει τα καλύτερα συμφέροντα της φυλής.

4. Μια κατανόηση της φύσης της ενέργειας και μιαν ικανότητα να διευθύνει τα ε-νεργειακά ρεύματα, δηλαδή να διασπά (ή να αποσύρει ενέργεια από) όλες τις μορφές στους τρεις κόσμους.

5. Μιαν εκτίμηση της φύσης των ντέβα, της σύστασης και της θέσης τους ως δομητών, και αργότερα των λέξεων και ήχων δια των οποίων κατευθύνονται κι ελέγχονται οι εκάστοτε ντέβα.

 

  «ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 20.30 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2026

                                                  Κείμενο που διαμοιράστηκε

Η προσευχή του Ιησού για τους μαθητές του (17ο κεφ. κατά Ιωάννην ευαγγέλιο)

1Αφού τα είπε αυτά ο Ιησούς, σήκωσε τα μάτια του στον ουρανό και είπε: «Πατέρα, έφτασε η ώρα· φανέρωσε τη δόξα του Υιού σου, ώστε κι ο Υιός σου να φανερώσει τη δική σου δόξα. 2Εσύ του έδωσες εξουσία πάνω σε όλους τους ανθρώπους· έτσι κι αυτός θα δώσει την αιώνια ζωή σε όλους αυτούς που του εμπιστεύτηκες. 3Και να ποια είναι η αιώνια ζωή: Ν’ αναγνωρίζουν οι άνθρωποι εσένα ως τον μόνο αληθινό Θεό, καθώς κι εκείνον που έστειλες, τον Ιησού Χριστό. 4Εγώ φανέρωσα τη δόξα σου πάνω στη γη, αφού ολοκλήρωσα το έργο που μου ανέθεσες να κάνω. 5Τώρα λοιπόν εσύ, Πατέρα, δόξασέ με κοντά σ’ εσένα με τη δόξα που είχα κοντά σου προτού να γίνει ο κόσμος.

6»Εγώ σε έκανα γνωστό στους ανθρώπους που τους πήρες μέσα από τον κόσμο και μου τους εμπιστεύτηκες. Ανήκαν σ’ εσένα, κι εσύ τους έδωσες σ’ εμένα, κι έχουν δεχτεί το λόγο σου. 7Αυτοί τώρα ξέρουν πως όλα όσα μου έδωσες προέρχονται από σένα· 8γιατί τις διδαχές που μου έδωσες, εγώ τις έδωσα σ’ αυτούς, κι αυτοί τις δέχτηκαν και αναγνώρισαν πως πραγματικά από σένα προέρχομαι, και πίστεψαν πως εσύ με έστειλες στον κόσμο.

9»Εγώ γι’ αυτούς παρακαλώ. Δεν παρακαλώ για τον κόσμο αλλά γι’ αυτούς που μου έδωσες, γιατί ανήκουν σ’ εσένα. 10Κι όλα όσα είναι δικά μου είναι και δικά σου, και τα δικά σου είναι και δικά μου, και δι’ αυτών θα φανερωθεί η δόξα μου. 11Τώρα δεν είμαι πια μέσα στον κόσμο· ενώ αυτοί μένουν μέσα στον κόσμο, κι εγώ έρχομαι σ’ εσένα. Άγιε Πατέρα, διατήρησέ τους στην πίστη με τη δύναμη του ονόματός σου που μου χάρισες, για να μείνουν ενωμένοι όπως εμείς. 12Όταν ήμουν μαζί τους στον κόσμο, εγώ τους διατηρούσα στην πίστη με τη δύναμη του ονόματός σου. Αυτούς που μου έδωσες τους φύλαξα, και κανένας απ’ αυτούς δε χάθηκε, παρά μόνο ο άνθρωπος της απώλειας, για να εκπληρωθούν τα λόγια της Γραφής. 13Τώρα όμως εγώ έρχομαι σ’ εσένα, και τα λέω αυτά όσο είμαι ακόμα στον κόσμο, ώστε να έχουν τη δική μου τη χαρά μέσα τους σ’ όλη την πληρότητά της. 14Εγώ τους έδωσα το δικό σου μήνυμα· ο κόσμος όμως τους μίσησε γιατί δεν ανήκουν στον κόσμο, όπως και εγώ δεν προέρχομαι από τον κόσμο. 15Σε παρακαλώ, όχι να τους πάρεις από τον κόσμο, αλλά να τους προστατέψεις από το διάβολο. 16Δεν προέρχονται από τον πονηρό κόσμο, όπως και εγώ δεν προέρχομαι απ’ αυτόν τον κόσμο. 17Με την αλήθεια σου ξεχώρισέ τους από τον κόσμο· ο δικός σου ο λόγος είναι αλήθεια. 18Όπως εσύ έστειλες εμένα στον κόσμο, έτσι κι εγώ έστειλα στον κόσμο αυτούς· 19και για χάρη τους αφιερώνω και προσφέρω τον εαυτό μου σ’ εσένα, ώστε κι αυτοί, με τη βοήθεια της αλήθειας, να είναι αφιερωμένοι σ’ εσένα.

20»Δεν προσεύχομαι μόνο γι’ αυτούς αλλά και για κείνους που με το κήρυγμα αυτών θα πιστεύουν σ’ εμένα, 21ώστε να είναι όλοι ένα, όπως εσύ, Πατέρα, είσαι ενωμένος μ’ εμένα κι εγώ μ’ εσένα. Να είναι κι αυτοί ενωμένοι μ’ εμάς, κι έτσι ο κόσμος να πιστέψει ότι μ’ έστειλες εσύ. 22Εγώ τη δόξα που μου έδωσες την έδωσα σ’ αυτούς, για να είναι ένα μεταξύ τους, όπως εμείς είμαστε ένα: 23Εγώ ενωμένος μαζί τους κι εσύ ενωμένος μαζί μου, ώστε ν’ αποτελούν μια τέλεια ενότητα, κι έτσι ο κόσμος να καταλαβαίνει ότι μ’ έστειλες εσύ κι ότι αγάπησες κι αυτούς όπως αγάπησες εμένα.

24»Πατέρα, θέλω αυτοί που μου έδωσες να είναι μαζί μου όπου είμαι κι εγώ, για να μπορούν να βλέπουν τη δόξα μου, τη δόξα που μου χάρισες, γιατί με αγάπησες προτού να γίνει ο κόσμος. 25Πατέρα, δίκαιε κριτή, ο κόσμος δε σε γνώρισε, ενώ εγώ σε γνώρισα, κι αυτοί εδώ έχουν αναγνωρίσει πως μ’ έστειλες εσύ. 26Τους έμαθα ποιος είσαι και θα συνεχίσω να τους το μαθαίνω, ώστε να είναι μέσα τους η αγάπη με την οποία με αγάπησες, όπως κι εγώ θα είμαι μέσα τους».

ΑΣΡΑΜΙΚΗ ΠΡOΣΑΡΜOΓΗ ΣΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΖΩΗ

Oκτώβριος 1949

Ερχόμαστε τώρα σ’ ένα άλλο σημείο της μελέτης μας σ’ αυτό το ζήτημα· αφορά ένα απ’ τα πιο δύσκολα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Διδάσκαλοι αυτή τη στιγμή· παρουσιάζει επίσης ένα μοναδικό πρόβλημα για τον Χριστό. Η καθημερινή φυσική ζωή των Διδασκάλων, του Χριστού κι εκείνων των Μελών της Ιεραρχίας (μυημένων κι αποδεγμένων μαθητών) που λειτουργούν σε φυσικά σώματα, έχει τον προσανατολισμό της στα υποκειμενικά επίπεδα της ζωής· η πλειονότητά Τους και ιδιαίτερα τα ανώτερα Μέλη της Ιεραρχίας κατά κανόνα δεν αναμειγνύονται πολύ με το κοινό ούτε βαδίζουν στους δρόμους των μεγάλων μας πόλεων. Εργάζονται όπως κάνω εγώ από το καταφύγιο μου στα Ιμαλάια κι από εκεί επηρέασα και βοήθησα περισσότερους ανθρώπους απ’ όσους πιθανόν θα πλησίαζα αν βάδιζα καθημερινά στο μέσο των θορυβωδών και χαωδών ανθρώπινων υποθέσεων. Ζω μια κανονική και πιστεύω χρήσιμη ζωή ως πρεσβύτερο στέλεχος ενός μεγάλου μοναστηριού λάμα, όμως το κύριο έργο μου βρίσκεται αλλού – απλωμένο στον κόσμο των ανθρώπων· προσεγγίζω αυτό τον αχανή αριθμό ανθρώπινων όντων με το μέσον των βιβλίων που έγραψα, μέσω των ομίλων που ξεκίνησα και παρότρυνα, όπως οι Άνθρωποι Καλής Θέλησης και τα Τρίγωνα και μέσω των μαθητών μου οι οποίοι μιλούν και διαδίδουν την αλήθεια όπως ζήτησα να την παρουσιάσω.

Έτσι συμβαίνει με το έργο όλων των Διδασκάλων, εκτός από δύο ή τρεις οι Oποίοι υφίστανται ειδική εκπαίδευση για να κάνουν κάποιο ειδικό προπαρασκευαστικό έργο για την εξωτερίκευση της Ιεραρχίας. Ένας απ’ αυτούς είναι ο Άγγλος Διδάσκαλος κι ένας άλλος Διδάσκαλος που εργάζεται σχετικά άγνωστος στη Βόρεια Αμερική. Τον ανέφερα πριν ως Διδάσκαλο Π. – αν κι αυτό δεν είναι στην πραγματικότητα το αρχικό Του.

Αυτός ο κανόνας της μοναχικότητας ή της απόσυρσης ισχύει για όλους τους Διδασκάλους και για τον Χριστό, γιατί στη μοναξιά του νου κι όσο το δυνατό στη μοναξιά της φυσικής τοποθεσίας διάλεξαν να εργασθούν οι διάφοροι κλάδοι της μεγάλης Λευκής Στοάς από τις Ατλάντειες μέρες. Δεν είναι η μοναξιά ενός χωριστικού πνεύματος, αλλά η μοναξιά που προέρχεται από την ικανότητα να είναι μη-χωριστικοί και απ’ την ικανότητα ταύτισης με την ψυχή όλων των όντων κι όλων των μορφών. Αυτή μπορεί να εκπληρωθεί πολύ καλά στην έντονη ηρεμία των “προστατευμένων” εκείνων περιοχών όπου οι Διδάσκαλοι των διαφόρων κλάδων της Αδελφότητας διάλεξαν να κατοικήσουν. Αυτή η μοναξιά και η φυσική απομόνωση Τους επιτρέπει να εργασθούν σχεδόν ολοκληρωτικά απ’ το επίπεδο του βουδδικού ή ενορατικού πεδίου, τελειοποιώντας την Επιστήμη της Εντύπωσης, επηρεάζοντας κι εργαζόμενοι μέσω εκείνων των διανοιών που είναι επιδεκτικές στη νοητική Τους εντύπωση. Αυτό ισχύει εξίσου για τους Διδασκάλους με φυσικούς φορείς και για Εκείνους που δεν έχουν “κανένα αγκυροβόλιο” στους τρεις κόσμους· ισχύει επίσης για μαθητές που βρίσκονται εντός ή εκτός σώματος, ανάλογα με το πεπρωμένο τους, το άμεσο κάρμα, ή τη μορφή της υπηρεσίας τους. Για παράδειγμα, ο Απ. Παύλος ήταν στο μυητικό στάδιο να μάθει ν’ αποσύρεται ορθά και να εργάζεται σε ό,τι ο Πατάντζαλι αποκαλεί “απομονωμένη ενότητα”, όταν μιλούσε για τον εαυτό του ότι “ανηρπάγη έως τρίτου ουρανού” και μάθαινε εκεί τις ανείπωτες ομορφιές της θείας ζωής.

Επομένως το πρόβλημα μπροστά στους Διδασκάλους και τους μαθητές Τους είναι να εργασθούν (όταν λάβει χώρα η εξωτερίκευση) στο μέσο της ύπαρξης στο φυσικό πεδίο, χωρίς πλέον να αποσύρονται, να απομονώνονται και να προστατεύονται, αλλά να λειτουργούν ανοιχτά στο μέσο των γεγονότων και των φυσικών πραγματικοτήτων και σ’ όλη την πολλαπλότητα των επαφών που παρουσιάζουν οι τρεις κόσμοι. Ίσως είναι χρήσιμο να θυμάστε ότι όταν ο Χριστός ήταν σε φυσική παρουσία στη γη πριν δύο χιλιάδες χρόνια, ο πληθυσμός του κόσμου ήταν σχετικά λίγος συγκρινόμενος με το σημερινό· η επαφή μεταξύ των λαών πρακτικά δεν υπήρχε κι όπου υπήρχε είχε συνήθως στρατιωτική ή εμπορική φύση, με μια κάπως αποκλειστική ανταλλαγή σχολαστικών ιδεών και προσωπικού ανάμεσα στα σπάνια κέντρα μάθησης. Ήταν εύκολο εκείνες τις ημέρες να αποσυρθείς στην έρημο, να εξαφανισθείς σε ασύχναστα μέρη και να επαναφορτίσεις και ν’ αναζωογονήσεις το πνεύμα, να αγγίξεις πάλι στενά τις Πηγές της έμπνευσης στα ανώτερα επίπεδα της συνείδησης κι έτσι να αναπροσανατολίσεις το όργανο εργασίας στους τρεις κόσμους στο ανώτερο πεδίο επαφής κι έμπνευσης. Πολλά απ’ αυτά μπορούν να σημειωθούν στην ιστορία του Ευαγγελίου για τη ζωή του Χριστού και του Διδασκάλου Ιησού.

Όταν ο Χριστός επανεμφανισθεί και η Ιεραρχία εξωτερικευθεί στη γη, οι συνθήκες θα είναι τελείως διαφορετικές· σήμερα δεν υπάρχουν άδειοι χώροι· ο πληθυσμός του κόσμου έχει αυξηθεί τρομακτικά κι αυξάνει από χρόνο σε χρόνο· καμιά περιοχή δεν είναι απομονωμένη ή απρόσιτη· οι ζούγκλες είναι ανοιχτή περιοχή για τους εξερευνητές και τους αναρίθμητους εμπορικούς πράκτορες· απέραντες πόλεις καλύπτουν τον πλανήτη και οι ωκεανοί διασχίζονται από χιλιάδες πλοία· εκατομμύρια επιβάτες ταξιδεύουν ετήσια στους αεροδιαδρόμους του κόσμου· η γη διαιρείται σε μικρά τμήματα από σιδηροδρομικές γραμμές, λεωφόρους, αυτοκινητόδρομους και μυριάδες μικρότερους δρόμους και οδούς. Στην πραγματικότητα κάθε ζωντανή μονάδα στον κόσμο βρίσκεται σε επαφή με χιλιάδες άλλες μονάδες και μπορεί – με τα πολλά μέσα πληροφόρησης – να είναι σε επαφή με εκατομμύρια· τα ειδησεογραφικά πρακτορεία τυπώνουν τα νέα από ώρα σε ώρα και τα μάτια εκατομμυρίων είναι αδιάκοπα κολλημένα στις τυπωμένες σελίδες όλες τις ώρες της μέρας ή της νύχτας· τα αυτιά άλλων εκατομμυρίων καθημερινά και ωριαία είναι συντονισμένα με τη φωνή του ραδιοφώνου. Μόνο η εσώτερη αντιληπτική αίσθηση μένει ανενεργός, γιατί μόνο η προχωρημένη ανθρωπότητα ζει σταθερά σε επαφή με τον κόσμο της πνευματικής αντίληψης και πρόθεσης.

Συνεπώς οι συνθήκες που αντιμετωπίζει η Ιεραρχία αποτελούν ένα σοβαρό και δραστικό πρόβλημα. Όσο μπορούμε θα προσπαθήσουμε να εξετάσουμε αυτές τις συνθήκες, γιατί κάποια κατανόηση του προβλήματος είναι αναγκαία αν πρόκειται να γίνει ορθή εργασία.

Αναγκαστικά το πρόβλημα είναι ένα πρόβλημα αλλαγής στον προσανατολισμό της αντίληψης, αλλά όχι κατ’ ανάγκη στους τρόπους ζωής ή στις προσαρμογές του φυσικού πεδίου....

Η Ε.Π.Μπ. (ένας απ’ τους πρώτους εργαζόμενους μαθητές που εστάλη με την ώθηση της εξωτερίκευσης και με την πρώτη ακτινική ενέργεια να τον οδηγεί) έδωσε κάτω από την εντύπωσή μου το υπόβαθρο του Σχεδίου· η πιο λεπτομερής δομή και η ροπή της ιεραρχικής πρόθεσης δόθηκε από μένα στα βιβλία που η Α.Α.Μπ. έδωσε με το όνομά της στο κοινό (κάνοντάς το υπό την καθοδήγησή μου). Για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία ο σκοπός των περασμένων συμβάντων – ιστορικών και ψυχολογικών – μπορεί να σημειωθεί καθαρά σαν το θεμέλιο κάθε τωρινού γεγονότος, φέρνοντας έτσι το μυστηριώδη Νόμο του Κάρμα με έναν εύκολο τρόπο στην κοινή προσοχή. Το παρόν μπορεί επίσης να ιδωθεί, υποδεικνύοντας το δρόμο του μέλλοντος και αποκαλύπτοντας καθαρά τη Θέληση-για-το-Καλό που εμψυχώνει ολόκληρη την εξελικτική διαδικασία – μια διαδικασία στην οποία η ανθρωπότητα (πάλι για πρώτη φορά) συμμετέχει και συνεργάζεται με νοημοσύνη. Αυτή η συνεργατική συμμετοχή, ακόμη κι αν αποδίδεται ασυνείδητα, έκανε εφικτό για την Ιεραρχία ν’ αδράξει την ευκαιρία να φέρει σε ένα τέλος τη μακρά σιωπή που διατηρούσε από τις Ατλάντειες ημέρες· οι Διδάσκαλοι μπορούν πια ν’ αρχίσουν ν’ ανανεώνουν έναν αρχαίο “μερισμό των μυστικών” και να προετοιμάζουν την ανθρωπότητα για έναν πολιτισμό που θα διακρίνεται από μια σταθερή διανοητική αντίληψη της αλήθειας και θα συνεργάζεται με τα εξωτερικευμένα Άσραμ στα διάφορα μέρη του κόσμου.

Η εσώτερη παγίωση έχει πια κάπως χαλαρώσει, αν μπορώ να χρησιμοποιήσω μια τόσο ανεπαρκή έκφραση και η πλειονότητα των Μελών της Ιεραρχίας αποσύρουν τη στενή προσοχή Τους από τη λήψη εντύπωσης από τη Σαμπάλλα και προσανατολίζονται τώρα – με έναν εντελώς νέο και κατευθυνόμενο τρόπο – στο τέταρτο βασίλειο της φύσης. Την ίδια στιγμή μια πολύ ισχυρή μειονότητα Διδασκάλων εισέρχεται σε μια πιο στενή σύνδεση με το Συμβούλιο του Σανάτ Κουμάρα.

Μ’ αυτό τον τρόπο θα ενδυναμωθεί η ισχυρή και δυναμική επιρροή της Σαμπάλλα αντί να μειωθεί από τον αναπροσανατολισμό της πλειονότητας των Διδασκάλων και μυημένων. Βέβαια αυτές οι δηλώσεις έχουν επιπτώσεις που δεν τις κατανοείτε και που αναγκαστικά θα περάσουν απαρατήρητες· όμως θ’ ανταποκριθείτε στην αντίληψη ότι η μειονότητα – με μια ανανεωμένη και στενότερη επαφή με τη Σαμπάλλα – πρέπει να κυριαρχήσει την τεχνική της σχέσης· αυτή συνεπάγεται πολλή χρήση της θυσιαστικής θέλησης. O λόγος είναι ότι Αυτοί (σε μια ανώτερη στροφή του σπειροειδούς) υποβάλλονται σε μια αναγκαστική διαδικασία η οποία θα απαιτήσει πολλά από μέρους Τους, αλλά θα χρησιμεύσει για να αποδεσμεύσει την πλειονότητα σε μια νέα και πιο δυναμική μορφή άμεσης Γήινης υπηρεσίας. Με άλλα λόγια: λίγοι από τους Διδασκάλους και ανώτερους μυημένους υφίστανται μια ειδική κι εφαρμοσμένη διέγερση και αναλαμβάνουν ένα έργο για το οποίο ήταν υπεύθυνα μέχρι τώρα τα ενωμένα Άσραμ στα ανώτερα τμήματά τους. Αυτό Τους υποβάλλει σε μεγάλη ένταση και Τους αναγκάζει να χρησιμοποιήσουν την όψη θέληση της θείας φύσης Τους με εντελώς νέους και άγνωστους τρόπους. Εγκαταλείπουν πολλά προκειμένου να επιτρέψουν σε ολόκληρη την Ιεραρχία να δώσει πολλά περισσότερα σε ακτινοβολία, καθοδήγηση και μαγνητική επικλητική δύναμη απ’ όσα ήταν δυνατό μέχρι τώρα.

Η πλειονότητα των Διδασκάλων και των μυημένων με τη σειρά Τους εγκαταλείπουν πολλά προκειμένου να εργασθούν εξωτερικά ανάμεσα στους ανθρώπους. Υποβάλλονται εθελοντικά σε μια δραστική διέγερση από την ανώτερη “μειονότητα επαφής”, αλλά εγκαταλείπουν τη “χαρά της επαφής με τη Σαμπάλλα”. Προσωρινά η εκπαίδευση που δέχεται η πλειονότητα για “κοσμικό προσανατολισμό” στη χρήση της θέλησης-για-είναι (μια φράση άνευ νοήματος για σας) και στην “ευδαιμονία της δεκτικότητας της θέλησης-για-το-καλό του Σανάτ Κουμάρα” εγκαταλείπεται. Oλόκληρη η στάση του ομίλου των Διδασκάλων, μυημένων και μαθητών που είναι υπεύθυνοι για την εξωτερίκευση της Ιεραρχίας και την προετοιμασία για την επανεμφάνιση του Χριστού, εστιάζεται στην επιδέξια χρήση της Επιστήμης της Επαφής. Αυτή τη φορά η επιστήμη χρησιμοποιείται σε μια ευρεία και τηλεπαθητική κλίμακα με τις ψυχές των ανθρώπων και στην τεχνική να εκφρασθεί πνευματικά η φύση της “απομονωμένης ενότητας” στις πόλεις, στις ζούγκλες και στις μαζικά κατοικημένες περιοχές της γης. Αυτή συνεπάγεται, όπως μπορείτε να φαντασθείτε καλά, τη χρήση μιας επιδέξιας ικανότητας να παραμένουν άθικτοι απ’ το κακό που μαίνεται στο φυσικό πεδίο κι όμως να παραμένουν σε πλήρη συμπαθητική και κατανοούσα επαφή μ’ όλη την ανθρωπότητα και μ’ όλα τα γεγονότα που επηρεάζουν την ανθρωπότητα. Ήταν μια προφητεία που ώθησε τον Χριστό να πει στην τελευταία δημόσια εμφάνισή Του μεταξύ των ανθρώπων ότι οι μαθητές Του είναι “εν τω κόσμω αλλά ουχί εκ του κόσμου”· ο Χριστός απεικόνισε με απλούς αλλά βαθιά αποκαλυπτικούς όρους τη ζωή των Μελών των Άσραμ Του (ολόκληρη την Ιεραρχία), όταν θα βάδιζε πάλι μαζί Τους μπροστά στα μάτια της ανθρωπότητας. Τους απεικόνισε σαν ένα με τον Πατέρα (το Συμβούλιο της Ζωής στη Σαμπάλλα) κι όμως σαν ένα μαζί Του (ως ιεραρχικού Αρχηγού ) κι επίσης σαν ένα με ό,τι αναπνέει και κατοικεί σε μορφή. Συμβουλεύω όλους τους μαθητές που ζητούν να συνεργασθούν με την επικείμενη δραστηριότητα της Ιεραρχίας να μελετήσουν με προσοχή το δέκατο έβδομο κεφάλαιο του κατά Ιωάννη Ευαγγελίου· γράφηκε απ’ αυτό το μαθητή της αγάπης υπό την επιρροή της ενέργειας που εκπορευόταν απ’ το βουδδικό φορέα του Χριστού, ο οποίος είναι – όπως σας ειπώθηκε συχνά – ταυτόσημος με το βουδδικό φορέα του Bούδδα. Η ταυτότητα των δύο φορέων συμβολίζει ολόκληρη τη διδασκαλία σχετικά με την “απομονωμένη ενότητα” και τη θεία συμμετοχή, που διδάσκουν αυτές τις μέρες οι Διδάσκαλοι στα Άσραμ Τους σ’ όλους τους βαθμούς των μαθητών Τους σαν το πρώτο βήμα για την εξωτερίκευση των δραστηριοτήτων Τους.

.............

Επίσης τα Μέλη της Ιεραρχίας δεν είναι μόνο ευαίσθητα στην εντύπωση απ’ τα δύο άλλα πλανητικά κέντρα (Σαμπάλλα και Ανθρωπότητα), αλλά έχουν οξεία επίγνωση των Δυνάμεων του Κακού που μάχονται άγρια ενάντια στην εξωτερίκευση του πνευματικού έργου. Η ενέργεια που δημιουργεί το κοσμικό κακό είναι ενεργή πάνω σε τρεις κύριους αγωγούς:

1.  Από το κέντρο του κοσμικού κακού πάνω στο κοσμικό αστρικό πεδίο. Γι’ αυτό το κέντρο δεν μπορείτε να ξέρετε τίποτε και οι εκπορεύσεις του και η μαγνητική του αύρα μπορούν να κατανοηθούν και ν’ αναγνωρισθούν ή να ερμηνευθούν μόνο απ’ τους ανώτερους Διδασκάλους και τους μυημένους ακόμη υψηλότερης τάξης. Καθώς η δυναμικότητα του αστρικού πεδίου (που είναι τόσο οικείο σε όλους μας) εξασθενεί και η γοητεία και η πλάνη εκμηδενίζονται από μια γοργά πνευματοποιούμενη ανθρωπότητα, η δύναμη του κοσμικού κακού θα εξασθενεί αντίστοιχα και οι Δυνάμεις του Κακού θα είναι ανίκανες να προσεγγίσουν τον πλανήτη με την τωρινή εύκολη προσπάθειά τους. Ενάντια σ’ αυτή την κρούση του εκπορευόμενου κακού στέκει η Ιεραρχία για την προστασία της ανθρωπότητας. Μέχρι τώρα ήταν έργο της Σαμπάλλα που εργαζόταν μέσω της Ιεραρχίας, να προστατεύσει την ανθρωπότητα απ’ την “πρόθεση για καταστροφή” των κοσμικών Δυνάμεων του Κακού, αλλά – στον ερχόμενο κύκλο και σαν αποτέλεσμα του θριάμβου των Δυνάμεων του Φωτός στον παγκόσμιο πόλεμο – η δυναμικότητα της Σαμπάλλα μπορεί να συνδυασθεί με εκείνες των “προστατευτικών Πρακτόρων του Φωτός”.

2.  Από τη Μαύρη Στοά που είναι η εξωτερίκευση του κέντρου του κοσμικού κακού στη Γη. Όπως η Λευκή Στοά είναι ο αντιπρόσωπος ή η αντιστοιχία του κοσμικού κέντρου του φωτός πάνω στο Σείριο (την αληθινή Μεγάλη Λευκή Στοά), έτσι και η Μαύρη Στοά είναι επίσης αντιπρόσωπος του αρχαίου και κοσμικού κακού. Η Μαύρη Στοά είναι επίσης πολύ πιο προχωρημένη στην εξωτερίκευση από τη Λευκή Στοά, επειδή ο υλισμός και η ύλη είναι γι’ αυτή η γραμμή της ελάχιστης αντίστασης. Συνεπώς η Μαύρη Στοά είναι πολύ πιο σταθερά αγκυροβολημένη στο φυσικό πεδίο από την Ιεραρχία. Απαιτεί μια πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια για τη Λευκή Στοά να “ενδυθεί με ύλη και να εργασθεί και να βαδίσει στα υλικά επίπεδα” παρά για τη Μαύρη Στοά. Όμως εξαιτίας της πνευματικής ανάπτυξης του ανθρώπινου γένους και του σταθερού αν και αργού προσανατολισμού του ανθρώπινου γένους στην πνευματική Ιεραρχία, έφτασε ο καιρός που η Ιεραρχία μπορεί να υλοποιηθεί και ν’ αντιμετωπίσει τον εχθρό του καλού από μια ίδια θέση· η Ιεραρχία δε χρειάζεται πλέον να παρεμποδίζεται όταν εργάζεται με την ουσία, ενώ οι Δυνάμεις του Κακού εργάζονται τόσο με την ουσία όσο και με την ύλη. Εφόσον η επανεμφάνιση του Χριστού και της Ιεραρχίας θα είναι ένα εκπληρωμένο γεγονός, αυτές οι Δυνάμεις του Κακού θα ηττηθούν σίγουρα. O λόγος γι’ αυτό είναι ότι η τάση της ανθρώπινης ζωής και σκέψης στρέφεται σταθερά προς τις υποκειμενικές πνευματικές αξίες, ακόμη κι όταν αυτές οι αξίες ερμηνεύονται προς το παρόν με όρους υλικής ευημερίας και καλύτερων συνθηκών διαβίωσης για όλους – με ειρήνη κι ασφάλεια επίσης για όλους. Η Μαύρη Στοά ή το πλανητικό κέντρο του κακού εργάζεται σχεδόν ολοκληρωτικά πάνω στο αστρικό πεδίο κι εντυπώνεται άμεσα και καθοδηγείται λεπτομερώς από το κοσμικό αστρικό πεδίο.

3.  Από τις αρνητικές ή καθαρά υλικές δυνάμεις του πλανήτη, που δεν είναι κατ’ ανάγκη καλές ή κακές, αλλά χρησιμοποιήθηκαν ενστικτωδώς και συχνά ασυνείδητα από την ανθρωπότητα για καθαρά υλικούς σκοπούς και είναι επομένως βασικά αντιπνευματικές και υπόκεινται στην επιρροή της ανθρώπινης επιθυμίας – μιας επιθυμίας που προσανατολίζεται στην ιδιοτέλεια κι επομένως στη χωριστικότητα. Αυτή τη μορφή του κακού πολεμά σήμερα ο Νέος Όμιλος Υπηρετών του Κόσμου. Γι’ αυτή τη μάχη ξέρετε κάτι, γιατί κάθε σκεπτόμενος άνδρας και γυναίκα εμπλέκεται άμεσα.

Μίλησα για το κακό που υπάρχει στον πλανήτη με πολύ απλούς όρους και υπάρχουν φάσεις του στις οποίες δεν αναφέρθηκα· η αλληλο-εμπλοκή κι αλληλοδιείσδυση των βαθμών του κακού είναι πιο πολυάριθμη και πολύπλοκη απ’ όση υποθέτετε.

 ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΣΗΜΕΙΩΝΟΝΤΑΙ 

ΟΙ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΤΩΝ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΟΥΝ 

ΣΤΗΝ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ ΚΑΙ ΝΕΑ ΣΕΛΗΝΗ ΚΑΘΕ ΜΗΝΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ

   «ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 20.30 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2026

                                                  Κείμενο που διαμοιράστηκε

Συνεχίζουμε με την  Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας. Το κείμενο αναφέρεται στα 5 κέντρα Λονδίνο / Νταρτζήλιγκ / Νέα Υόρκη / Γενεύη / Τόκιο) που θα ακτινοβολούν τη συνείδηση ολόκληρης της ανθρώπινης φυλής..... Τί έγινε μέχρι τώρα? Υπάρχουν αλλαγές απο τότε? Τις παρακολουθούμε? Τις αναγνωρίζουμε? Τις βεβαιώνουμε?

Καθώς τα επόμενα λίγα χρόνια θα εστιάζουν την ιεραρχική πρόθεση, οι μαθητές και οι ζηλωτές πρέπει να ψάξουν για εκείνους τους άνδρες κι εκείνες τις λίγες γυναίκες που θα εργάζονται σαν ομάδα πάνω σε πνευματικές γραμμές, σε κάποιες απ’ αυτές τις πέντε τοποθεσίες ή κοντά σ’ αυτές.

Η αρχική αντίθεση στην ίδρυση αυτών των κέντρων των καθαρά σκεπτόμενων ανδρών και γυναικών που θα εργάζονται ελεύθερα και με κατανόηση με κάποιο Διδάσκαλο ή ανώτερο μυημένο, είναι δυστυχώς ήδη παρούσα· οφείλεται στη στενότητα, την πολωμένη πληροφόρηση και την έλλειψη ελευθερίας των ολοκληρωτικών σχολών σκέψης. Αυτό ήταν αναπόφευκτο γιατί η Μαύρη Στοά επιχειρεί πάντα ν’ αντιπαραβάλλει, να εξουδετερώσει και ν’ αποτρέψει το έργο της Λευκής Στοάς και μέχρι τώρα εντελώς επιτυχημένα. Αλλά οι κύκλοι της επιτυχίας κλείνουν αργά επειδή η ενέργεια της καλής θέλησης που εκπορεύεται από τη Θέληση-για-το-Καλό, γίνεται γοργά αποτελεσματική.

Στο Λονδίνο, στη Νέα Υόρκη, στη Γενεύη, στο Νταρτζήλιγκ και το Τόκιο θα βρεθεί τελικά ένας Διδάσκαλος για να οργανώσει ένα μεγάλο ενεργειακό κέντρο· την ίδια στιγμή το Άσραμ Του θα συνεχίσει να λειτουργεί πάνω στα βουδδικά επίπεδα, γιατί ολόκληρο το προσωπικό δεν είναι έτοιμο να εξωτερικευθεί. Συνεπώς το Άσραμ θα εργάζεται σε δύο επίπεδα – κι όμως αυτό δεν είναι μια σωστή δήλωση γεγονότος, καθόσον δεν υπάρχουν επίπεδα, όπως ξέρετε καλά, αλλά μόνο καταστάσεις συνείδησης. Μη με ρωτάτε πώς μπορεί να γίνει αυτό· συλλογισθείτε τη σχέση της διπλής και ταυτόχρονης αυτής εμφάνισης, επιχειρώντας να συλλάβετε τη φύση της εκδηλωμένης μορφής του πλανητικού Λόγου στο Πρόσωπο του Σανάτ Κουμάρα. O Σανάτ Κουμάρα δεν είναι η προσωπικότητα του πλανητικού Λόγου, γιατί δεν υφίσταται στην περίπτωσή Του προσωπικότητα όπως την εννοείτε. Δεν είναι η ψυχή του πλανητικού Λόγου, επειδή αυτή η ψυχή είναι η άνιμα μούντι και η ψυχή όλων των μορφών σ’ όλα τα βασίλεια. O Σανάτ Κουμάρα, ο Αιώνιος Νεανίας, μπορεί να ιδωθεί από Εκείνους που έχουν το δικαίωμα, να προΐσταται, λόγου χάρη, στο Συμβούλιο της Σαμπάλλα και την ίδια στιγμή είναι παρών ως η ζωή και η εμψυχώνουσα νοημοσύνη επί κι εντός του πλανήτη μας.

Έχετε λοιπόν πέντε σημεία στα οποία θα συμβεί και τελικά θα εστιασθεί η εξωτερίκευση των Άσραμ. Απ’ αυτά τα σημεία με την πάροδο του χρόνου θα προβάλλουν άλλα επικουρικά σε φύση Άσραμ που θα υποστηρίζονται και θα θεμελιώνονται από μαθητές και μυημένους των πέντε αυτών Άσραμ και θα αντιπροσωπεύουν τις τρεις κύριες ακτίνες και τις δύο μικρότερες. (5+7) Για να ξεκινήσουν θα πρέπει να ιδρυθούν με την παρουσία σ’ αυτές τις τοποθεσίες κάποιου πρεσβύτερου ή παγκόσμιου μαθητή· ( 3η μύηση και...) πρέπει να θυμάστε ότι καθώς ο πρόδρομος όλων των κινημάτων που εμφανίζονται στο φυσικό πεδίο είναι η εκπαιδευτική προπαγάνδα, θα έρθει πρώτα απ’ όλα σε δράση κάποιος μαθητής πάνω στη δεύτερη ακτίνα και στα πέντε αυτά σημεία· θα τον ακολουθήσει ένας μαθητής πάνω στην έβδομη ακτίνα. Όπως ξέρετε καλά, όλα τα παγκόσμια κινήματα είναι εξωτερικεύσεις των υποκειμενικών ιδεών κι εννοιών και των φάσεων της διατυπωμένης σκέψης· και η εμφάνιση της Ιεραρχίας πάνω στη γη σε απτή μορφή δεν αποτελεί εξαίρεση σ’ αυτό τον κανόνα.

Oι μαθητές σ’ αυτά τα άσραμ εκπαιδεύθηκαν για σχεδόν εκατόν πενήντα χρόνια για να κάνουν αυτό το έργο· κάποιοι κατάφεραν να διατηρήσουν την αρχική ιδέα και ώθηση καθαρή κι αχρωμάτιστη από τις δικές τους σκέψεις και προσκολλήθηκαν – ακόμη και στις δικές τους ενδόμυχες σκέψεις – στο ιεραρχικό πρόγραμμα, όπως τους παρουσιάσθηκε από τους Διδασκάλους τους ή τους ανώτερους μυημένους. Άλλοι δεν κατείχαν μια τόσο καθαρή και λογική ικανότητα ή μια τόσο ενεργή ενορατική αντίληψη και – ενώ συνέλαβαν ορισμένες κύριες έννοιες όπως η παγκόσμια ενότητα ή οι ιεραρχικές διαβαθμίσεις κι έλεγχος – διαστρέβλωσαν την αλήθεια και δημιούργησαν τις πολλές ιδεολογίες που συνέτριψαν τον κόσμο στη διάρκεια του περασμένου αιώνα· όμως ακόμη κι αυτή η διαστρέβλωση μεταστράφηκε σε καλό, γιατί διπλασίασε την προσπάθεια από μέρους της Ιεραρχίας για να την εξουδετερώσει· οδήγησε σε μια αυξημένη διαδικασία επιβολής δια της οποίας πολλοί ειλικρινείς και πρόθυμοι ζηλωτές έφτασαν στο βαθμό του αποδεγμένου μαθητή· προκάλεσε επίσης μια ζύμωση σκέψης στον κόσμο, που χρησίμευσε στην αφύπνιση της νοητικότητας των μαζών σε δυνατότητες και ορίζοντες που μέχρι τώρα τους οραματίζονταν μόνο προχωρημένοι και μυημένοι στοχαστές. Σήμερα ο άνθρωπος του δρόμου έχει απορροφήσει ιδεολογίες σε απρόβλεπτη έκταση και η απόπειρα να καταστεί ενεργός παράγοντας στο σύγχρονο πολιτισμό μας δεν είναι τόσο επιζήμια από τη σκοπιά του στοιχείου του χρόνου όπως γίνεται θεία αντιληπτός και απ’ τη σκοπιά της σταθερότητας και της βασικής ακεραιότητας του θείου ανθρώπινου όντος. O χρόνος και η θειότητα, τα γεγονότα και η ενστικτώδης καλοσύνη θα θριαμβεύσουν μακροπρόθεσμα. Oι ενδιάμεσες αγωνίες είναι δυσάρεστες αλλά όχι τελικές και δεν πρόκειται να θριαμβεύσουν από τη σκοπιά των σκοτεινών Δυνάμεων. Οι Δυνάμεις αυτές αντιμετωπίζουν (σαν αποτέλεσμα του πολέμου και της ανάστασης του ανθρώπινου πνεύματος) τη θέα της αναπόφευκτης ήττας που πλησιάζει.

Ήδη τα κέντρα στο Λονδίνο και στη Νέα Υόρκη δείχνουν σημάδια ζωής και οι μαθητές είναι ενεργοί και στους δύο τόπους και πάνω σ’ όλες τις γραμμές της ανθρώπινης έκφρασης. Το κέντρο στη Γενεύη είναι επίσης ενεργό, αλλά όχι τόσο πλήρως και περιεκτικά· περιμένει μια μεγαλύτερη ηρεμία και μια πιο σταθερή αίσθηση ασφάλειας στην Ευρώπη.

Το κέντρο στο Νταρτζήλιγκ είναι ό,τι ορίζεται αποκρυφιστικά ως “δονούμενο”, αλλά αυτό σε ανταπόκριση στη σχετική εγγύτητα και τη συγγένεια με την Αδελφότητα των Ιμαλαΐων· ενώ στο Τόκιο υπάρχει προς το παρόν μικρή δραστηριότητα κι αυτή δεν έχει μεγάλη ορμή. Το έργο σ’ αυτό το κέντρο θα έρθει πραγματικά σε ύπαρξη μέσω του έργου των Τριγώνων. Μ’ αυτό δεν εννοώ ότι θα είναι ένα κέντρο του έργου των Τριγώνων, αλλά ότι η συγκεντρωμένη διαλογιστική δραστηριότητα των ανθρώπων που εμπλέκονται στις δραστηριότητες των Τριγώνων θα προσελκύσει μαγνητικά εκείνο που πρέπει να εμφανισθεί όταν οργανωθεί ένα κέντρο. Στην πραγματικότητα δημιουργούν την αναγκαία ατμόσφαιρα κι αυτό είναι πάντοτε ένα προκαταρκτικό βήμα. Εφόσον υπάρχει η ατμόσφαιρα ή ο αέρας στον οποίο αναπνέουμε και κινούμαστε, τότε μπορεί να εμφανισθεί η ζώσα μορφή.

Αντικειμενικά λοιπόν το πρώτο που θα οργανωθεί είναι το δευτερακτινικό έργο της διδασκαλίας. Υποκειμενικά οι πρωτακτινικοί εργάτες είναι ήδη ενεργοί, γιατί το έργο της πρώτης ακτίνας με τη διαταρακτική και καταστροφική του δραστηριότητα προετοιμάζει το δρόμο· ο πόνος και η διάσπαση προηγούνται πάντοτε της γέννησης και οι πράκτορες της πρώτης ακτίνας εργάζονται για σχεδόν διακόσια χρόνια. Oι πράκτορες της δεύτερης ακτίνας άρχισαν την προετοιμασία τους γύρω στα 1825 και κινήθηκαν δυναμικά προς τα έξω μετά το 1860. Απ’ αυτή την ημερομηνία και μετά, μεγάλες έννοιες και νέες ιδέες και οι σύγχρονες ιδεολογίες και τα επιχειρήματα υπέρ ή κατά των όψεων της αλήθειας χαρακτήρισαν τη σύγχρονη σκέψη και προκάλεσαν το τωρινό νοητικό χάος και τις πολλές αντιμαχόμενες σχολές και ιδεολογίες με τα συνακόλουθα κινήματα και οργανώσεις τους· απ’ όλα αυτά θα προβάλλουν η τάξη και η αλήθεια και ο νέος πολιτισμός. Ο πολιτισμός αυτός θα προβάλει σαν αποτέλεσμα της μαζικής σκέψης· δε θα είναι πια ένας πολιτισμός που “επιβάλλεται” από κάποια ολιγαρχία. Θα είναι ένα νέο φαινόμενο κι ένα φαινόμενο για το οποίο η Ιεραρχία πρέπει να περιμένει πριν την επανεμφάνιση. Αν η Ιεραρχία ερχόταν πριν απ’ αυτή την εποχή της σκέψης και της μαζικής συζήτησης και του αγώνα για πιο δημιουργικές ιδέες, τα δόγματα και οι αλήθειες που αντιπροσωπεύει η Ιεραρχία θα θεωρούνταν ότι “επιβάλλονται” επίσης στην ανθρωπότητα κι επομένως θα περιόριζαν την ανθρώπινη ελευθερία. Αυτό δε θα συμβεί τώρα και η Ιεραρχία θα προβάλει σε εξωτερική εκδήλωση επειδή η ανθρωπότητα θα έχει αναπτύξει με τη δική της ελεύθερη βούληση μια ποιότητα ανάλογη με εκείνη της Ιεραρχίας και συνεπώς μαγνητική στην πνευματική αυτή οργάνωση. Η καλή θέληση θα προσελκύσει από το κρυφό ιερό καταφύγιο της τους Εκφραστές της Αγάπης κι έτσι θα έρθει σε ύπαρξη ο νέος κόσμος.

Τα επικουρικά αυτά άσραμ επιχειρούν ήδη σε διάφορα μέρη του κόσμου. Σας είναι αναγκαίο να θυμάστε ότι τα μέλη αυτών των άσραμ δε θα είναι όλα στη γραμμή της διδασκαλίας, αλλά θα αποτελούνται από μαθητές πάνω σε πολλές ακτίνες· η απόπειρα να σχηματισθούν συνεκτικά κι ολοκληρωμένα άσραμ βασίζεται στην αναγνώριση της αρχικής δυσκολίας των διάφορων ακτινικών ζηλωτών να κατανοήσουν ο ένας την άποψη του άλλου και τον τρόπο εργασίας του και να σκεφθούν με πολλούς διαφορετικούς όρους και τρόπους σκέψης. Υπάρχουν όμως τρία βασικά προαπαιτούμενα που πρέπει να ρυθμίζουν και να χρωματίζουν όλα τα άσραμ, ανεξάρτητα από την ακτίνα:

1. Μια ενδότερη ομαδική ενότητα που συμβάλλει σε μια σύνθεση της κατανόησης ανάμεσα στα διάφορα άσραμ. Αυτή προκύπτει από έναν ενοποιημένο ομαδικό σκοπό, μια αίσθηση αφοσίωσης στην Ιεραρχία και μια ομοιόμορφα πειθαρχημένη ζωή. Eίπα ομοιόμορφη, αδελφέ μου, γιατί η πειθαρχία είναι εκείνη της πνευματικής κλίσης και μιας εμπνευσμένης πρόθεσης που δημιουργεί ομοιότητα στη ζωντάνια των μονάδων στο άσραμ· αυτή βέβαια διαφοροποιείται από την ακτινική ποιότητα των ζηλωτών και μαθητών και απ’ την παράδοση της προσωπικότητας. Συλλογισθείτε τις δύο αυτές τελευταίες λέξεις.

2. Oμοιότητα αντικειμενικού σκοπού. Μ’ αυτό εννοώ μια κατανόηση κι εκτίμηση του ιεραρχικού Σχεδίου και της συνεισφοράς που πρέπει να κάνει κάθε άσραμ για την υλοποίησή του στη γη· σ’ αυτή πρέπει να προστεθεί μια ενωμένη ασραμική ομοιότητα ενστικτώδους και τηλεπαθητικής επικοινωνίας με τα ανώτερα Μέλη του άσραμ – τους Διδασκάλους και τους μυημένους υψηλού βαθμού και μέσω Αυτών με τον Χριστό. Θα εφιστούσα εδώ την προσοχή σας στο ότι η νοητική κλίση όλων των εσωτεριστών του κόσμου τα περασμένα εκατό χρόνια κατευθύνθηκε στην ατομική επικοινωνία με το Διδάσκαλο κι αυτό εξαιτίας της αναγκαιότητας ν’ ανακαλυφθεί το άσραμ με το οποίο πρέπει να έρθει σε επαφή ο ζηλωτής.

Αυτή η στάση έχει πια διευρυνθεί στη νοητική της προσέγγιση από τους πολλούς διαφοροποιημένους μαθητές στα πολλά διαφορετικά άσραμ σε μια ομαδική κίνηση ή μια ομαδική κλίση προς τον Χριστό, τον κύριο και πιο σημαντικό παράγοντα στην εκπλήρωση του ιεραρχικού Σχεδίου. Αυτή η νοητική προσέγγιση δεν είναι το ίδιο πράγμα με τη διαρκή εφεσιακή απασχόληση του ειλικρινή Χριστιανού οπαδού με τη σκέψη του Xριστού. Είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.

Είναι μια ενοποιημένη ομαδική προσπάθεια που δημιουργείται σε κάθε άσραμ κι ενισχύεται παρόμοια απ’ όλα, να φέρει ολόκληρο τον όμιλο – σαν μια ομάδα παγκόσμιων υπηρετών – μέσα στην αύρα των ρευμάτων σκέψης του Χριστού, καθώς διατυπώνει τις ιδέες Του, δημιουργεί τη σκεπτομορφή που απαιτείται πριν την εκδήλωση και κάνει τις προσαρμογές Του για την επανεμφάνισή Του. Δεν είναι το ίδιο πράγμα με την εδραίωση τηλεπαθητικής επικοινωνίας μεταξύ του μαθητή ατομικά και του Χριστού για ό,τι είναι αναγκαίο ή επιθυμητό. Η ενότητα του σκοπού, η επιθυμία για υπηρεσία, η αναγνώριση της τωρινής εστιασμένης πρόθεσης της Ιεραρχίας (υπό την καθοδήγηση του Χριστού) γίνεται μια επικλητική, μαγνητική κατάσταση ομαδικής συνείδησης· αυτή εφελκύει απ’ τον Χριστό και τους εμψυχωμένους Διδασκάλους Του μια ταύτιση της ενωμένης σκέψης Τους με την ομαδική έφεση. Είναι η ανώτερη πνευματική αντιστοιχία εκείνου που στους τρεις κόσμους καλείται καμα-μάνας.

Αντιλαμβάνομαι ότι δεν είναι εύκολο πράγμα να το κατανοήσετε όταν διαφοροποιείται από τη συνηθισμένη Χριστιανική έννοια της σχέσης του Χριστού με το ζηλωτή ατομικά. Η ιδέα ίσως σας διευκρινισθεί αν θυμηθείτε ότι κάποιοι από σας που διαβάζετε αυτά τα λόγια με γνωρίζετε και βρήκατε το δρόμο σας στο άσραμ μου υπό την καθοδήγηση της ψυχής σας και την πρόθυμη αναγνώρισή μου. Άλλοι σ’ όλο τον κόσμο μέσω της πνευματικής τους ενόρασης και της επιθυμίας τους να υπηρετήσουν και να μάθουν έφεραν στην αναγνωρισμένη περιοχή της συνείδησής τους τη διδασκαλία που δίνεται στα βιβλία μου. Η σχέση τους μαζί μου συμβολίζει τον τύπο της σχέσης που μπορούν κι εδραιώνουν οι μαθητές και οι ζηλωτές με τον Χριστό. Παρότι η αναλογία απέχει πολύ απ’ το να είναι τέλεια, είναι δυνατό ν’ αναγνωρίσετε την αντιστοιχία στις πολλές διαβαθμίσεις της στην αμοιβαία ευαισθησία.

3. Μια θεμελιώδη και βασική ομοιότητα της συμπαθητικής ανταπόκρισης από τις μονάδες σ’ όλα τα άσραμ στις ανάγκες της ανθρωπότητας, στην ποιότητα του προγράμματος για την ανάπτυξή τους την οποία απαιτεί ο αντικειμενικός σκοπός και στη φύση της καλής θέλησης και κατανόησης (που εφαρμόζεται με νοημοσύνη)· όλες αυτές οι ποιότητες δεν εμποδίζονται από ακατάλληλη συναισθηματική ευαισθησία.

Οι τρεις αυτές συνθήκες θα βρεθούν σ’ όλα τα άσραμ και θα ενώσουν τα μέλη μέσα σε κάθε άσραμ μ’ εκείνα των άλλων άσραμ σ’ ένα μέτρο ή ρυθμό τηλεπαθητικής σχέσης. Απ’ αυτή την ενοποιημένη και κεντρική θέση θα εδραιωθεί αναπόφευκτα και θα υποστηριχθεί απ’ τον όμιλο μια γοργά βαθυνόμενη τηλεπαθητική σχέση με το άσραμ και τον Χριστό απ’ τη μια μεριά και με την ανθρωπότητα απ’ την άλλη. Μ’ αυτή σαν θεμελιώδη και ρυθμιστική ποιότητα το έργο μπορεί να προωθηθεί όπως απαιτείται.

Θα σημειώσετε λοιπόν γιατί έδωσα τόσο σταθερή έμφαση στη διάρκεια των περασμένων τριάντα χρόνων διδασκαλίας στην αναγκαιότητα να αναπτυχθεί μια αληθινά πνευματική και ψυχική ευαισθησία, συν την ανέλιξη της ικανότητας για επιστημονική τηλεπαθητική επικοινωνία. Μ’ αυτό τον τρόπο έθεσα τα θεμέλια της Επιστήμης της Εντύπωσης με το φωτισμένο και ορθά προσανατολισμένο νου σαν ερμηνευτή, αναλυτή και διαβιβαστή.