ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΡΘΕΝΟ

(Ακριβής ώρα Σάββατο 10/9 στις 12.58)

ΜΙΑ ΚΑΤΗΧΗΣΗ

Υπάρχει μια παλιά κατήχηση που επιχειρεί να διευκρινίσει στο νεόφυτο στα πρόθυρα της αποδοχής τη διάκριση και τη διαφορά μεταξύ οράματος κι αποκάλυψης. Έχει περιπέσει κάπως σε αχρηστία, λόγω του γεγονότος ότι ο υποψήφιος σήμερα ξεκινάει από μια υψηλότερη στροφή της σπείρας απ’ ό,τι τον καιρό που συντάχθηκε αυτή η “μορφή ανάκρισης”. Θα ήθελα ωστόσο να παραθέσω μια ή δύο από τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις για την καθοδήγηση των ζηλωτών της τωρινής εποχής:

Τι βλέπεις, ω μαθητή στην Ατραπό;

Τίποτε εκτός του εαυτού μου, ω Διδάσκαλε της ζωής μου.

Κοίταξε προσεκτικότερα τον εαυτό σου και μίλησε πάλι. Τι βλέπεις;

Ένα σημείο φωτός που μεγαλώνει και μικραίνει και κάνει το σκοτάδι σκοτεινότερο.

Κοίταξε με έντονη επιθυμία στο σκοτάδι κι όταν το φως λάμψει άδραξε την ευκαιρία. Τι παρουσιάζεται τώρα;

Μια φρικτή θέα, ω Διδάσκαλε της ζωής μου. Δε μου αρέσει. Δεν είναι αληθινή. Δεν είμαι αυτό ή εκείνο. Αυτό το μοχθηρό εγωιστικό πράγμα δεν είναι εγώ. Δεν είμαι αυτό.

Στρέψου στο φως με θέληση και δύναμη και φλογερή επιθυμία κι έπειτα αφηγήσου το όραμα που θα έλθει. Τι βλέπεις;

Πέρα απ’ το σκοτάδι που μου αποκαλύφθηκε μέσω του φωτός, βλέπω μια ακτινοβόλο μορφή που μου γνέφει. Τι είναι αυτό το Ον που στέκει φιλεύσπλαχνο στο σκοτάδι και στο φως; Είναι και μπορεί να είναι ο εαυτός μου;

Τι παρουσιάζεται στη θέα σου καθώς στέκεις στην Οδό, ω εξαντλημένε και κουρασμένε μαθητή, όμως θριαμβευτή στο φως;

Μια ακτινοβόλος λαμπρή μορφή που είναι ο Εαυτός μου, η ψυχή μου. Μια σκοτεινή και βλοσυρή μορφή, αλλά γερασμένη και γνωστική, έμπειρη και μελαγχολική. Είναι ο εαυτός μου, ο κατώτερος εαυτός μου, η αρχαία δοκιμασμένη μου εμφάνιση στους δρόμους της γης. Οι δύο στέκουν πρόσωπο με πρόσωπο κι ανάμεσά τους το φλεγόμενο έδαφος… Κινούνται και σμίγουν… Η Ατραπός τερματίζεται. Μπροστά απλώνεται η Οδός. Αποκτάται η όραση και η πραγματικότητα εμφανίζεται στο φως.

Τι μπορείς να αποκαλύψεις τώρα, ω Υπηρέτη στην Οδό;

Η αποκάλυψη έρχεται μέσα από μένα, ω Κύριε της Ζωής. Δεν τη βλέπω.

Γιατί δεν μπορείs να τη δεις; Τι εμποδίζει την κατανόηση;

Τίποτε δε με εμποδίζει. Δε ζητώ όραση γιατί έχω δει. Το έργο μου είναι η αποκάλυψη. Δε ζητώ τίποτε για τον εαυτό μου.

Τι έρχεται στο δρόμο σου για αποκάλυψη; Τι έχεις ν’ αποκαλύψεις;

Μόνο αυτό που για μακρούς αιώνες υπήρχε και για πάντα ήταν εδώ. Την Μοναδικότητα της Παρουσίας· την περιοχή της αγάπης· το ζων, αγαπητικό, σοφό, περιεκτικό Ένα που αγκαλιάζει τα πάντα και είναι τα πάντα και δεν αφήνει τίποτε έξω.

Σε ποιον πρέπει να έρθει αυτή η αποκάλυψη, ω Υπηρέτη του κόσμου των ζωντανών πραγμάτων;

Σε καθετί που περιβάλλεται απ’ τη ζώσα, αγαπητική Παρουσία· σε εκείνους που παρότι άγνωστη γι’ αυτούς διατηρούν την Παρουσία και για πάντα θα υπομένουν – όπως κάνει και η Παρουσία.

Και ποιοι είναι εκείνοι που ζουν μέσα σ’ αυτή την Παρουσία αλλά δεν τη γνωρίζουν;

Είναι εγώ ο ίδιος κι εσύ κι επίσης είναι εγώ ο ίδιος κι ακόμη όλοι όσους συναντώ. Είναι εκείνος σε κάθε μορφή που μπορεί να νομίζει ότι η μορφή είναι το παν· που ζώντας έτσι σε χρόνο και χώρο δε βλέπει το φως ή τη ζωή μέσα στη μορφή, που κρύβεται μέσα, πίσω απ’ τα πέπλα, μεταξύ των τεσσάρων και του πέμπτου (τα τέσσερα βασίλεια της φύσης και το βασίλειο του Θεού. Α.Α.Μπ.) και δε βλέπει τίποτε άλλο. Σ’ αυτούς πρέπει ν’ αποκαλύψω την αλήθεια.

Πώς θα κάνεις αυτό το βαρύτερο απ’ όλα τα έργα, ω θριαμβευτή μαθητή;

Αφήνοντας να δουν ότι εγώ ο ίδιος είμαι η αλήθεια· ζώντας σαν ένα τμήμα αυτής της Παρουσίας και βλέποντας όλα τα μέρη της. Κι έτσι έρχεται η αποκάλυψη στο τέταρτο κι απ’ το πέμπτο.

Αυτά είναι όλα όσα μπορώ να δώσω αυτή την εποχή για τη λέξη και την εντολή που δόθηκε στο μυημένο: Αποκάλυψε. Θα ήθελα να τονίσω ότι δεν είναι χρέος του ν’ αποκαλύψει τον κόσμο των συμβόλων. Οι πέντε αισθήσεις και η νοητική αρχή είναι επαρκείς για να το πραγματοποιήσουν. Δεν είναι χρέος του να αποκαλύψει τον κόσμο της έννοιας. Σ’ αυτόν οδηγείται ο μαθητής και τον ερμηνεύει καθώς αναπτύσσει ψυχική συνείδηση. Χρέος του είναι να αποκαλύψει τον κόσμο των σημασιών, τον κόσμο της πραγματικότητας και της ουσιαστικής αλήθειας.

(ΑKTINEΣ+ΜΥΗΣΕΙΣ:302-3)

FaceBook: Festival for the New Group of World Servers - Hellas

Δ Ι Α Λ Ο Γ Ι Σ Μ Ο Σ 

ΕΠΙΚΚΛΗΣΗ ΣΕΙΡΙΟΥ

ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΗ ΜΕ ΤΗ ΘΕΙΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, 
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΤΟΥ ΝΟΥ, ΤΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ  

Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου 2022 στις 20.00

πραγματοποιείται –2 φορές το μήνα– βράδυ Τετάρτης

  Σειριακές Ενέργειες και Σχέσεις - Κέντρα Άζνα  

 1. Ισχυρές και με έντονη επιρροή δυνάμεις εισρέουν αυτή τη στιγμή από τους μεγάλους αστέρες Μπετελγκέζ και Σείριο. Σε αυτές τις δύο επιρροές αντιδρούν βέβαια οι μαθητές του κόσμου στους ανώτερους βαθμούς του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου, και παράγουν μια διέγερση του κέντρου της καρδιάς ( Μπετελγκέζ) και του κέντρου της κεφαλής (Σείριος) [ της ξεχωριστής οντότητας του ΝΟΕΚ;]. Η δευτερεύουσα επίδραση αυτών των ενεργειών είναι πάνω στο ορυκτό βασίλειο, ιδιαίτερα πάνω σε αυτό το ιδιόμορφο προϊόν, τον χρυσό, και στο αίνιγμα εκείνο, το χρήμα. (ΕΨ: 721)

2. Ο Μπετελγκέζ λέγεται ότι είναι το κέντρο του ηλιακού πλέγματος «εκείνου για τον οποίο τίποτε δεν μπορεί να ειπωθεί» (OAWNMBS) αυτού που αποτελεί την οντότητα Κοσμικός Λόγος. Είναι μια μεγάλη οντότητα και το Ηλιακό μας Σύστημα είναι μέρος Της- είναι το κέντρο της καρδιάς του Κοσμικού Λόγου ,που ακόμη δεν έχει αφυπνιστεί και ενεργοποιηθεί.

3. Ο Σείριος θεωρείται το κέντρο ΑΖΝΑ του Κοσμικού αυτού Λόγου-όπως το κέντρο άζνα του Πλανητικού μας Λόγου είναι ο ΝΟΕΚ.

4. Ο Μπετελγκέζ είναι ένα σύστημα δεύτερης τάξης, ενώ το Ηλιακό μας Σύστημα είναι τέταρτης τάξης, από όπου και η σχέση 2/4/ που βρίσκεται σε άμεση σχέση με την Ανθρωπότητα – 4^η Ιεραρχία και κέντρο λαιμού του Πλανητικού μας Λόγου–.

5. Ο Θιβετανός μας λέει ότι το σύστημά μας και το σύστημα του Σείριου περιστρέφονται μαζί με κάποιο μυστήριο τρόπο γύρω από ένα κοσμικό κέντρο, το οποίο κέντρο μπορεί να βρίσκεται στις Πλειάδες. (ΠΚΠ, 1154, 1265)

6. Στο βιβλίο Η επιστήμη των μυημένων (The Science of the Initiates: A Ready Handbook on the Ageless Wisdom of Questions and Answers 1934) ο Eugene M. Cosgrove, μέλος της ομάδας μαθητείας του Θιβέτ που αναφέρεται ως ISG-L στη Μαθητεία στη Νέα Εποχή Ι και ΙΙ περιγράφει μια κοσμολογική δομή για τον Σείριο λέει ότι ο Ήλιος μας περιφέρεται γύρω από τον Σείριο και ότι με τη σειρά του, ο Σείριος περιφέρεται γύρω από το αστέρι Αλκυόνη στις Πλειάδες -στον αστερισμό του Ταύρου-.

7. Η αντίληψη ότι η Αλκυόνη λειτουργεί ως κάποιος τύπος συμπαντικού κέντρου σημειώνεται στην Εσωτερική Αστρολογία (ΕΑ:679 & ΠΚΠ:571), αν και η τροχιά του Ήλιου μας γύρω από τον Σείριο δεν έχει ακόμη διερευνηθεί επιστημονικά.

8. Βάσει των παραπάνω ο Ήλιος μας περιφέρεται γύρω από τον Σείριο, και ως μονάδα, οι δύο περιφέρονται γύρω από την Αλκυόνη.

9. Έτσι, ο Ηλιακός μας Λόγος και ο Σειριακός Λόγος θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι αποτελούν έναν αστερισμό κάποιου είδους. Μέσα σε αυτή τη Μονάδα (Σείριου-Ήλιου) ο Ηλιακός μας Λόγος μπορεί να μην είναι παρά ένα από τα επτά κέντρα της οντότητας Σείριος, γιατί γνωρίζουμε ότι ο Σείριος ελέγχει και κατευθύνει τον Λόγο μας. Μπορεί κανείς να μελετήσει σχετικά τις δηλώσεις του Θιβετανού στα βιβλία: ΜΑΗ:98,ΕΑ:45-6,416,517,ΠΚΠ:182.

10. Το κέντρο του λαιμού του Κοσμικού Λόγου (OAWNMBS) είναι οι Πλειάδες.

11. Ο μαχάτ ή ο Συμπαντικός Νους σαρώνει το σύστημά μας μέσω της συνεργασίας του Σειρίου και των Πλειάδων, με τον Σείριο να ενεργεί ως πηγή του ανώτερου νου και τις Πλειάδες να λειτουργούν σε σχέση με τις ενέργειες του κατώτερου νου. – ο κατώτερος ή συγκεκριμένος νους είναι μια ιδιότητα του κέντρου του λαιμού μέσω της σύνδεσής του με το νοητικό πεδίο άλλωστε-. (ΠΚΠ:167, 1258 )

12. Ο Σείριος ως κέντρο ΑΖΝΑ του Κοσμικού Λόγου ενεργεί ως πηγή ανώτερης νοητικής ενέργειας με τον ίδιο τρόπο όπως και το κέντρο άζνα στον άνθρωπο. Είναι σαφές έτσι ότι 5^η ακτίνα της της Σειριανής ενέργειας είναι αυτή που έρχεται στο προσκήνιο.

13. Αλλά αυτή η θέση του Σειρίου στο κοσμικό κέντρο άζνα, μπορεί να εξαρτάται όχι μόνο από τις ακτίνες, αλλά και από την αστροφυσική φύση του Σειρίου, που είναι ένα διπλό σύστημα; Ορισμένες αστροφυσικές θεωρίες εκλαμβάνουν την προέλευση των δυαδικών συστημάτων ως δίδυμα αστέρια που γεννιούνται ή δημιουργούνται ταυτόχρονα και αντιπροσωπεύουν τα δύο μισά ενός συνόλου.

14. Μια παρόμοια διπλή δομή έχει το κέντρο άζνα στον μικρόκοσμό μας. Σχηματίζεται από δύο μεγάλους λοβούς ή φτερά που υπάρχουν σε αιθερική ύλη. Μοιάζει με ένα μεγάλο οκτώ ή το σύμβολο του απείρου. Ενδιαφέρον έχει η παρατήρηση ότι τα δύο ελλειπτικά σχήματα των λοβών αντικατοπτρίζουν τις δύο ελλειπτικές τροχιές που διαγράφει ο Σείριος Α και Β γύρω από το κοινό κέντρο μάζας τους.

15. Εφόσον το κατώτερο αναπαράγεται σύμφωνα με το πρότυπο του ανώτερου ή επαναλαμβάνει σε κατώτερη οκτάβα ή κλίμακα το έργο του Δημιουργού, τα ανθρώπινα άζνα και το πλανητικό κέντρο άζνα -ο ΝΟΕΚ- μας παρέχουν μιαν ένδειξη για το ανώτερο, εσωτερικό πρότυπο, το κοσμικό κέντρο ΑΖΝΑ, τον Σείριο, όσο μακριά μας κι αν φαίνεται να είναι.

 

«ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 21.00 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου 2022

Εκφώνηση κειμένου πριν από τον διαλογισμό από την αδελφή Α.Μ.

Η ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

 Ας μιλήσω πρώτα για την εκπαίδευση και περιφρούρηση των ψυχικών και των ευαίσθητών μας.

Ι.   Η Εκπαίδευση των Ψυχικών

Το πρώτο πράγμα που έρχεται στο νου είναι ότι ο αρνητικός και μη νοήμων μεντιουμισμός και ψυχισμός υποβιβάζει τον εκφραστή του στο επίπεδο του αυτόματου· είναι επικίνδυνος και ανεπιθύμητος, επειδή στερεί τον άνθρωπο από την ελεύθερη βούλησή του και τη θετικότητά του και αντιστρατεύεται τη δράση του σαν ελεύθερου νοήμονος ανθρώπινου όντος. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις ο άνθρωπος δεν δρα σαν αγωγός για τη δική του ψυχή, αλλά είναι κάτι περισσότερο από ένα ενστικτώδες ζώο, αν δεν είναι κυριολεκτικά ένα άδειο κέλυφος που μπορεί μια βασανιστική οντότητα να το καταλάβει και να το χρησιμοποιήσει. Όταν μιλώ έτσι, ασχολούμαι με τον κατώτατο τύπο ζωώδους μεντιουμισμού από τον οποίο υπάρχουν πάρα πολλοί αυτές τις ημέρες και είναι λόγος μέριμνας για τις καλύτερες διάνοιες όλων των κινημάτων που καλλιεργούν το μεντιουμισμό. Ο μεντιουμισμός που εκτελείται με πλήρως συνειδητή εστιασμένη στάση και στον οποίο το μέντιουμ, με γνώση και νοημοσύνη, εκκενώνει το σώμα του για να εισέλθει μια οντότητα της οποίας έχει πλήρη επίγνωση και η οποία αναλαμβάνει την κατοχή με τη συνειδητή του άδεια για να υπηρετήσει κάποιο πνευματικό σκοπό και να βοηθήσει τους συνανθρώπους του, μπορεί να είναι ορθός και καλός. Αλλά πόσο συχνά μπορεί να βρεθεί αυτός ο τύπος μεντιουμισμού; Λίγα μέντιουμ ξέρουν την τεχνική που κυβερνά την είσοδο ή την έξοδο μιας εμψυχώνουσας οντότητας, ούτε ξέρουν πώς να συνεχίσουν αυτό το έργο με τέτοιο τρόπο ώστε ούτε για μια στιγμή να μην πάψουν να έχουν επίγνωση εκείνου που κάνουν και το σκοπό της δραστηριότητάς τους. Οριστικά και σκόπιμα δανείζουν το σώμα τους προσωρινά σε μια άλλη ψυχή για υπηρεσία, διατηρώντας διαρκώς τη δική τους ακεραιότητα. Η ανώτατη έκφραση αυτού του τύπου δραστηριότητας ήταν η παράδοση του σώματος του μαθητή Ιησού για τη χρήση του Χριστού. Η όλη ιστορία και ασφάλεια βρίσκεται στη λέξη υπηρεσία. Όταν κατανοηθεί καλύτερα ο αληθινός μεντιουμισμός, θα έχουμε το μέντιουμ [11] να αποχωρεί από το σώμα του με πλήρως αφυπνισμένη συνείδηση από το άνοιγμα στην κορυφή της κεφαλής του και όχι όπως συμβαίνει τώρα στην πλειονότητα των περιπτώσεων, από το ηλιακό πλέγμα, χωρίς καμιά διατήρηση της επίγνωσης της μεταφοράς, ή χωρίς καμιά ανάμνηση εκείνου που συνέβη.

Τότε θα έχουμε την προσωρινή είσοδο ενός νέου ενοίκου πάνω στη γραμμή ενός συγχρονισμένου κραδασμού δια της εισόδου στο κεφάλι και την επακόλουθη χρήση του οργάνου του δανεικού σώματος για κάποιου είδους υπηρεσία. Αλλά αυτή η διαδικασία δεν πρόκειται ποτέ ν’ ακολουθηθεί για να ικανοποιήσει κάποια άσκοπη περιέργεια, ή μια εξίσου άσκοπη θλίψη που βασίζεται στην προσωπική μοναξιά και τον αυτο-οικτιρμό. Προς το παρόν πολλά από τα κατώτερου είδους μέντιουμ τα εκμεταλλεύεται το περίεργο ή δυστυχισμένο κοινό και εκείνα τα ιδιόμορφα ανθρώπινα όντα των οποίων η συνείδηση είναι επικεντρωμένη εξολοκλήρου κάτω από το διάφραγμα και των οποίων το ηλιακό πλέγμα είναι πράγματι ο εγκέφαλός τους (όπως είναι ο εγκέφαλος του ζώου), αναγκάζονται να δράσουν σαν μέντιουμ για να ικανοποιήσουν την αγάπη για αισθαντικότητα ή την επιθυμία για άνεση των σχεδόν εξίσου μη νοήμονων συνανθρώπων τους.

Την ίδια στιγμή υπάρχουν μέντιουμ πολύ υψηλής τάξης, των οποίων η ζωή προσφέρεται στην υπηρεσία των προχωρημένων ψυχών από την άλλη πλευρά του πέπλου και τα οποία δίνονται έτσι ώστε να μπορούν οι συνάνθρωποί τους να μάθουν απ’ αυτά· έτσι και από τις δύο πλευρές του διαχωριστικού πέπλου βοηθούνται οι ψυχές και τους δίνεται η ευκαιρία ν’ ακούσουν ή να υπηρετήσουν. Αλλά και αυτά θα ωφεληθούν από μια πιο νοήμονα εκπαίδευση και από μια πιο ακριβή κατανόηση της τεχνικής του έργου τους και της οργάνωσης των σωμάτων τους. Τότε θα είναι καλύτεροι αγωγοί και πιο αξιόπιστοι μεσάζοντες.

Πάνω απ’ όλα ας συλλάβουν οι ψυχικοί του κόσμου σήμερα την αναγκαιότητα να ελέγχουν και όχι να ελέγχονται· ας αντιληφθούν ότι όλα όσα κάνουν μπορούν να γίνουν από έναν εκπαιδευμένο μαθητή της Προαιώνιας Σοφίας, αν το εγγυάται η περίπτωση και οι συνθήκες δικαιολογούν μια τέτοια δαπάνη δύναμης. Οι ψυχικοί εξαπατώνται εύκολα. Για παράδειγμα, είναι βέβαια φανερό ότι στο αστρικό πεδίο υπάρχει μια σκεπτομορφή για μένα, το Θιβετανό αδελφό σας. Όλοι όσοι παίρνουν τις μηνιαίες οδηγίες του βαθμού του μαθητή, όλοι όσοι διαβάζουν τα βιβλία που έστειλα στον κόσμο με τη βοήθεια της Α.Α.Μπ. [12] καθώς και όλοι όσοι εργάζονται στον προσωπικό μου όμιλο μαθητών έχουν φυσικά και αυτόματα βοηθήσει στην κατασκευή της αστρικής αυτής σκεπτομορφής. Δεν είμαι εγώ, ούτε συνδέεται μαζί μου, ούτε τη χρησιμοποιώ. Έχω σαφώς αποσυνδεθεί απ’ αυτή και δεν τη χρησιμοποιώ σαν μέσον επαφής μ’ εκείνους που διδάσκω, γιατί επιλέγω να εργασθώ ολοκληρωτικά στα νοητικά επίπεδα, περιορίζοντας αναμφίβολα την εμβέλεια των επαφών μου, αλλά αυξάνοντας την αποτελεσματικότητα του έργου μου. Αυτή η αστρική σκεπτομορφή είναι μια διαστρέβλωση του εαυτού μου και του έργου μου, περιττό να το πω και μοιάζει με ένα εμψυχωμένο και γαλβανισμένο κέλυφος.

Επειδή σ’ αυτή τη μορφή υπάρχει πολλή συναισθηματική ουσία καθώς και ένα ορισμένο ποσό νοητικής ουσίας, μπορεί να ασκεί μια πλατιά έλξη και η χρησιμότητά της είναι σαν όλα τα κελύφη, λόγου χάρη, τα οποία προσεγγίζονται στην αίθουσα της πνευματιστικής συνεδρίας, μεταμφιέζεται σαν εμένα και αν δεν είναι αφυπνισμένη η ενόραση, η πλάνη είναι πλήρης και πραγματική. Συνεπώς οι ευλαβικοί μπορούν να συντονισθούν με μεγάλη ευκολία με την απατηλή αυτή μορφή και να εξαπατηθούν πλήρως. Ο κραδασμός της έχει μια σχετικά υψηλή τάξη. Το νοητικό της αποτέλεσμα είναι σαν μια όμορφη παρωδία του εαυτού μου και χρησιμεύει για να θέσει τους παραπλανημένους ευλαβικούς σε επαφή με τον πάπυρο του αστρικού φωτός, ο οποίος είναι αντανάκλαση των ακασικών αρχείων. Αυτά τα τελευταία είναι ο αιώνιος πάπυρος πάνω στον οποίο είναι χαραγμένο το σχέδιο του κόσμου μας και από τον οποίο όσοι από μας διδάσκουμε, συγκεντρώνουμε τα στοιχεία μας και πολλές από τις πληροφορίες μας. Το αστρικό φως τις διαστρεβλώνει και τις υποβιβάζει. Επειδή είναι μια διαστρεβλωμένη εικόνα και λειτουργεί στους τρεις κόσμους της μορφής και δεν έχει καμιά πηγή κύρους ανώτερη απ’ αυτή της μορφής, περιέχει τα σπέρματα της χωριστικότητας και της καταστροφής. Απ’ αυτή αποστέλλονται μορφές κολακείας, ιδέες χωριστικότητας, εκείνες οι σκέψεις που τρέφουν τη φιλοδοξία και υποθάλπουν την αγάπη για δύναμη και από την επαφή μαζί της προβάλλουν εκείνα τα σπέρματα της επιθυμίας και του προσωπικού πόθου (που διαιρούν τις ομάδες). Τα αποτελέσματα εκείνων που παραπλανιόνται είναι συνεπώς θλιβερά.

Θα ήθελα επίσης να τονίσω ότι ο μεντιουμισμός με ύπνωση, όπως καλείται, πρέπει αναπόφευκτα να αντικατασταθεί από εκείνον το μεντιουμισμό που παρέχεται από τον άνδρα ή τη γυναίκα που είναι ψυχορατικοί ή ψυχακουστικοί στο αστρικό πεδίο και επομένως με πλήρως αφυπνισμένη συνείδηση και με τον φυσικό εγκέφαλο σε εγρήγορση [13] και δραστήριο μπορούν να προσφερθούν σαν μεσάζοντες ανάμεσα στους ανθρώπους σε σώματα του φυσικού πεδίου (και επομένως τυφλών και κουφών στα λεπτοφυέστερα επίπεδα) και σ’ εκείνους οι οποίοι έχοντας απορρίψει τα σώματά τους, είναι αποκομμένοι από τη φυσική επικοινωνία. Αυτός ο τύπος ψυχικών μπορούν να επικοινωνήσουν και με τις δύο ομάδες, και η αξία τους και η χρησιμότητά τους σαν μέντιουμ είναι πέρα από κάθε εκτίμηση όταν είναι προσηλωμένοι, ανιδιοτελείς, αγνοί και αφιερωμένοι στην υπηρεσία. Αλλά στην εκπαίδευση στην οποία υποβάλλονται πρέπει να αποφύγουν τις τωρινές αρνητικές μεθόδους, και αντί να “κάθονται για ανάπτυξη” σε μια άδεια και προσμονητική σιωπή, πρέπει να προσπαθήσουν να εργαστούν θετικά ως ψυχές, διατηρώντας μια συνειδητή και νοήμονα κατοχή του κατώτερου μηχανισμού των σωμάτων τους· πρέπει να ξέρουν ποιο κέντρο στο σώμα χρησιμοποιούν όταν εργάζονται ψυχικά, και πρέπει να μάθουν να κοιτάζουν ως ψυχές στον κόσμο της πλάνης στον οποίο ανέλαβαν να εργαστούν· από την υψηλή και αγνή θέση τους ας δουν καθαρά, ας ακούσουν αληθινά και ας καταγράψουν με ακρίβεια και έτσι ας υπηρετήσουν την εποχή και τη γενιά τους και ας κάνουν το αστρικό πεδίο έναν οικείο και πολύ γνωστό τόπο δραστηριότητας, εξοικειώνοντας το ανθρώπινο γένος με μια κατάσταση ύπαρξης στην οποία βρίσκονται οι συνάνθρωποί τους, αποκτώντας εμπειρία, ζώντας και ακολουθώντας την Ατραπό.

Δεν μπορώ να γράψω εδώ για όσα αφορούν την τεχνική αυτής της εκπαίδευσης. Το θέμα είναι πολύ αχανές για ένα σύντομο άρθρο. Λέω με έμφαση ότι είναι αναγκαία μια πιο προσεκτική και συνετή εκπαίδευση και μια πιο νοήμων χρήση της γνώσης που είναι διαθέσιμη, αν αναζητηθεί. Καλώ όλους όσοι ενδιαφέρονται για την ανάπτυξη της ψυχικής γνώσης να μελετούν και να σκέφτονται και να πειραματίζονται και να διδάσκουν και να μαθαίνουν μέχρι τη στιγμή που το όλο επίπεδο των ψυχικών φαινομένων θα υψωθεί από την τωρινή θέση της άγνοιας, της εικασίας και της άρνησης σε μια ισχυρή βεβαιότητα, αποδειγμένη τεχνική και πνευματική έκφραση. Καλώ κινήματα όπως οι Εταιρείες Ψυχικών Ερευνών στον κόσμο και το μεγάλο Πνευματιστικό Κίνημα να δώσουν έμφαση στη θεία έκφραση και όχι τόσο στα φαινόμενα· ας προσεγγίσουν το θέμα από τη σκοπιά της υπηρεσίας και ας μεταφέρουν τις έρευνές τους στο βασίλειο της ενέργειας και ας πάψουν να εκμεταλλεύονται τόσο πολύ το κοινό. [14] Η ευκαιρία που τους προσφέρεται είναι μεγάλη και η ανάγκη του έργου τους είναι ζωτική. Η παρασχεθείσα υπηρεσία υπήρξε πραγματική και ουσιαστική, αλλά αν αυτά τα κινήματα πρόκειται να επωφεληθούν από την επερχόμενη εισροή πνευματικής ενέργειας, πρέπει να μετατοπίσουν την προσοχή τους στο βασίλειο των αληθινών αξιών. Η εκπαίδευση της διανόησης και η παρουσίαση στον κόσμο μιας ομάδας από νοήμονες ψυχικούς πρέπει να είναι ο κύριος σκοπός τους και τότε το αστρικό πεδίο θα είναι γι’ αυτούς, μόνο ένα στάδιο στο δρόμο για εκείνο τον κόσμο όπου βρίσκονται όλοι οι πνευματικοί Οδηγοί και Διδάσκαλοι και από τον οποίο όλες οι ψυχές έρχονται σε ενσάρκωση και στον οποίο όλες οι ψυχές επιστρέφουν από τον τόπο της εμπειρίας και του πειραματισμού.

Θα μπορούσε να ερωτηθεί ποιο έδαφος πρέπει να καλύπτει μια τέτοια εκπαίδευση. Θα πρότεινα ότι πρέπει να δοθεί διδασκαλία ως προς τη φύση του ανθρώπου και το σκοπό και τους στόχους της ψυχής· μπορεί να προσφερθεί εκπαίδευση ως προς την τεχνική έκφρασης και να δοθεί επίσης προσεκτική καθοδήγηση ως προς τη χρήση των κέντρων στο αιθερικό σώμα και την ανάπτυξη της ικανότητας να διατηρεί άθικτη τη στάση του θετικού παρατηρητή ο οποίος είναι πάντα ένας παράγοντας διεύθυνσης και ελέγχου. Πρέπει να γίνεται προσεκτική ανάλυση του τύπου και του χαρακτήρα του ψυχικού και μετά η εφαρμογή διαφοροποιημένων και κατάλληλων μεθόδων έτσι ώστε να μπορεί να προοδεύσει με τα ελάχιστα εμπόδια. Οι εκπαιδευτικές σχολές και τάξεις που ζητούν να αναπτύξουν το σπουδαστή πρέπει να διαβαθμίζονται, ανάλογα με το σημείο εξέλιξής του και η είσοδός του σε μια ομάδα, με την αισιόδοξη ελπίδα ότι κάτι θα του συμβεί σ’ αυτή, πρέπει να πάψει.

Ο στόχος για το χαμηλού βαθμού αρνητικό ψυχικό πρέπει να είναι η εκπαίδευση του νου και το κλείσιμο του ηλιακού πλέγματος μέχρι τη στιγμή που θα μπορεί να λειτουργεί σαν αληθινός μεσολαβητής· αν αυτό συνεπάγεται την προσωρινή παύση των μεντιουμιστικών του δυνάμεων (και συνεπώς την εμπορική του εκμετάλλευση), τότε τόσο το καλύτερο γι’ αυτόν, θεωρώντας τον σαν μια αθάνατη ψυχή με πνευματικό πεπρωμένο και χρησιμότητα.

Οι οδηγίες που δίνονται στο νοήμον μέντιουμ και ψυχικό πρέπει να οδηγήσουν σε μια πλήρη κατανόηση του εαυτού του και των δυνάμεών του· πρέπει να αναπτύξουν αυτές τις δυνάμεις χωρίς κίνδυνο και προσεκτικά και πρέπει να σταθεροποιηθεί στη θέση ενός θετικού παράγοντα ελέγχου. [15] Οι ψυχορατικές και ψυχακουστικές δυνάμεις του πρέπει βαθμιαία να τελειοποιηθούν και πρέπει να καλλιεργηθεί η ορθή ερμηνεία εκείνου που βλέπει και προσεγγίζει στο πεδίο της πλάνης, το αστρικό πεδίο.

Έτσι θα δούμε βαθμιαία να προβάλλει στον κόσμο ένα μεγάλο σώμα εκπαιδευμένων ψυχικών των οποίων οι δυνάμεις είναι κατανοητές και λειτουργούν στο αστρικό πεδίο με τόση νοημοσύνη όση λειτουργούν στο φυσικό πεδίο, και οι οποίοι προετοιμάζονται να εκφράσουν τις ανώτερες ψυχικές δυνάμεις – πνευματική αντίληψη και τηλεπάθεια. Οι άνθρωποι αυτοί θα αποτελέσουν τελικά ένα σώμα συνδεόμενων ψυχών που θα μεσολαβούν ανάμεσα σ’ εκείνους που δεν μπορούν να δουν ή να ακούσουν στο αστρικό πεδίο, επειδή είναι φυλακισμένοι στο φυσικό σώμα, και σ’ εκείνους που είναι εξίσου φυλακισμένοι στο αστρικό πεδίο και τους λείπει ο φυσικός μηχανισμός ανταπόκρισης.

Επομένως η μεγάλη ανάγκη δεν είναι να σταματήσουμε να συμβουλεύουμε και να εκπαιδεύουμε τους ψυχικούς μας και τα μέντιουμ, αλλά πρέπει να τους εκπαιδεύουμε σωστά και να τους προστατεύουμε με νοημοσύνη και έτσι να συνδέσουμε με αυτούς τους δύο κόσμους του φυσικού και του αστρικού.

 ΙΙ. Εσωτερικές Σχολές και Πειθαρχήσεις

Το δεύτερο ερώτημά μας αφορά το έργο των εσωτερικών σχολών ή “πειθαρχήσεων” όπως καλούνται μερικές φορές και η εκγύμναση και περιφρούρηση των ζηλωτών που εργάζονται σ’ αυτές.

Πρώτα απ’ όλα θα ήθελα να διευκρινίσω ένα σημείο. Το μεγάλο εμπόδιο στο έργο της πλειονότητας των εσωτερικών σχολών αυτή την εποχή, είναι η αίσθηση της χωριστικότητάς τους και της αδιαλλαξίας τους για τις άλλες σχολές και μεθόδους. Οι αρχηγοί αυτών των σχολών χρειάζεται να αφομοιώσουν το ακόλουθο γεγονός: Όλες οι σχολές που αναγνωρίζουν την επιρροή της πέραν των Ιμαλαΐων Στοάς και των οποίων οι εργάτες συνδέονται συνειδητά ή ασυνείδητα με Διδασκάλους της Σοφίας, όπως ο Διδάσκαλος Μορύα ή ο Διδάσκαλος ΚούτΧούμι, αποτελούν μία σχολή και είναι τμήμα μίας “πειθάρχησης”. Δεν υπάρχει λοιπόν καμιά ουσιαστική σύγκρουση συμφερόντων [16] και στην εσώτερη πλευρά – αν λειτουργούν κάπως αποτελεσματικά – οι διάφορες σχολές και παρουσιάσεις θεωρούνται σαν μια ενότητα. Δεν υπάρχει καμιά βασική διαφορά στη διδασκαλία, ακόμη και αν η χρησιμοποιούμενη ορολογία μπορεί να διαφέρει, η τεχνική του έργου είναι θεμελιωδώς ταυτόσημη. Αν το έργο των Μεγάλων Όντων πρόκειται να προχωρήσει όπως είναι επιθυμητό σ’ αυτές τις ημέρες της έντασης και της παγκόσμιας ανάγκης, είναι επιτακτικό οι διάφορες αυτές ομάδες ν’ αρχίσουν ν’ αναγνωρίζουν την πραγματική ενότητα του στόχου, της καθοδήγησης και της τεχνικής τους και οι αρχηγοί τους πρέπει ν’ αντιληφθούν ότι ο φόβος των άλλων αρχηγών και η επιθυμία τους να είναι η ομάδα τους αριθμητικά πιο σημαντική, είναι εκείνη που τους υπαγορεύει τη συχνή χρήση των φράσεων, “Αυτή είναι μια διαφορετική μαθητεία”, ή “Το έργο τους δεν είναι ίδιο με το δικό μας”. Αυτή η στάση εμποδίζει την αληθινή ανάπτυξη της πνευματικής ζωής και την κατανόηση ανάμεσα στους πολλούς σπουδαστές που συγκεντρώνονται στις πολλές εξωτερικές οργανώσεις. Αυτή την εποχή τους μολύνει η “μεγάλη αίρεση της χωριστικότητας”. Οι αρχηγοί και τα μέλη μιλούν με όρους του “δικού μας” και του “δικού σας”, εκείνης ή της άλλης “μαθητείας” και εκείνης της μεθόδου που είναι σωστή (συνήθως της δικής τους) και της άλλης μεθόδου που ίσως είναι σωστή, αλλά μάλλον είναι αμφίβολη, αν δεν είναι σαφώς λάθος. Ο καθένας θεωρεί τη δική του ομάδα ειδικά, εγγυημένη γι’ αυτούς και τον τρόπο καθοδήγησής τους και απειλούν τα μέλη τους με φρικτά αποτελέσματα αν συνεργασθούν με μέλη άλλων ομάδων. Αντίθετα πρέπει ν’ αναγνωρίσουν ότι όλοι οι σπουδαστές σε ανάλογες σχολές που εργάζονται υπό τις ίδιες πνευματικές ωθήσεις είναι μέλη της μίας σχολής και συνδέονται σε μια βασική υποκειμενική ενότητα. Πρέπει να έρθει ο καιρός που τα διάφορα (και προς το παρόν) χωριστικά εσωτερικά αυτά σώματα θα πρέπει να διακηρύξουν την ταυτότητά τους, όταν οι αρχηγοί και οι εργάτες και οι γραμματείς θα συναντώνται μεταξύ τους και θα μάθουν να γνωρίζουν και να κατανοούν ο ένας τον άλλον. Κάποια μέρα αυτή η αναγνώριση και η κατανόηση θα τους φέρουν στο σημείο όπου θα προσπαθούν να συμπληρώσουν ο ένας τις προσπάθειες του άλλου, να ανταλλάξουν τις ιδέες τους και έτσι αληθινά και στην πράξη, να αποτελέσουν ένα μεγάλο κολλέγιο εσωτερισμού στον κόσμο, με διάφορες τάξεις και βαθμούς, αλλά όπου όλοι θα είναι απασχολημένοι με το έργο να εκπαιδεύσουν τους ζηλωτές και να τους προετοιμάσουν για τη μαθητεία, ή να επιβλέψουν το έργο των μαθητών καθώς προετοιμάζονται να λάβουν μύηση. [17] Τότε θα πάψουν οι τωρινές προσπάθειες να εμποδίζουν ο ένας το έργο του άλλου με τη σύγκριση των μεθόδων και τεχνικών, την επίκριση και τη δυσφήμηση, την απειλή και την καλλιέργεια του φόβου και την επιμονή στην αποκλειστικότητα. Αυτές οι στάσεις και μέθοδοι εμποδίζουν αυτή την εποχή την είσοδο του καθαρού φωτός της αλήθειας.

Οι ζηλωτές σ’ αυτές τις σχολές παρουσιάζουν ένα διαφορετικό πρόβλημα από εκείνο του συνηθισμένου ψυχισμού και μεντιουμισμού. Αυτοί οι άνδρες και γυναίκες προσφέρθηκαν για διανοητική εκπαίδευση και υποβλήθηκαν σε μια αναγκαστική διαδικασία που αποσκοπεί να φέρει το πλήρες άνθος της ψυχής σε πρόωρη άνθιση και αυτό για να υπηρετήσουν πιο γοργά και αποτελεσματικά τη φυλή και να συνεργαστούν με το σχέδιο της Ιεραρχίας. Τέτοιοι σπουδαστές εκτίθενται συνεπώς σε κινδύνους και δυσκολίες που θα είχαν αποφευχθεί αν επέλεγαν να ακολουθήσουν τον πιο αργό και σίγουρο δρόμο. Αυτό το γεγονός πρέπει να το αντιληφθούν όλοι οι εργάτες σε τέτοιες σχολές και το πρόβλημα πρέπει να εξηγηθεί προσεκτικά στον εισερχόμενο ζηλωτή, έτσι ώστε να προφυλαχθεί και να ακολουθεί προσεκτικά τους κανόνες και τις οδηγίες. Δεν πρέπει να του επιτραπεί να φοβάται ή να αρνηθεί να υποβληθεί στην αναγκαστική αυτή διαδικασία, αλλά πρέπει να εισέλθει με ορθάνοιχτα μάτια και πρέπει να διδαχθεί να επωφελείται από τις παρεχόμενες προστασίες και την εμπειρία των πρεσβύτερων σπουδαστών.

Η έμφαση σε όλες τις εσωτερικές σχολές δίνεται αναγκαστικά και ορθά στο διαλογισμό. Μιλώντας τεχνικά, ο διαλογισμός είναι η διαδικασία με την οποία αφυπνίζεται το κεφαλικό κέντρο, έρχεται κάτω από έλεγχο και χρησιμοποιείται. Όταν συμβαίνει αυτό, η ψυχή και η προσωπικότητα συντονίζονται και συγχωνεύονται και λαμβάνει χώρα η ενοποίηση που προκαλεί στο ζηλωτή μια τρομακτική εισροή πνευματικής ενέργειας, γαλβανίζοντας ολόκληρη την ύπαρξή του σε δραστηριότητα και φέρνοντας στην επιφάνεια το λανθάνον καλό καθώς και το κακό. Εδώ βρίσκεται μεγάλο μέρος του προβλήματος και του κινδύνου. Απ’ όπου και η έμφαση που δίνεται στις αληθινές σχολές για την ανάγκη αγνότητας και αλήθειας. Δόθηκε υπερέμφαση στην ανάγκη για φυσική αγνότητα και δεν δόθηκε επαρκής έμφαση στην αποφυγή κάθε φανατισμού και αδιαλλαξίας. Οι δύο αυτές ποιότητες εμποδίζουν το σπουδαστή [18] πολύ περισσότερο από μια εσφαλμένη δίαιτα και τρέφουν τα πυρά της χωριστικότητας περισσότερο από κάθε άλλο παράγοντα.

Ο διαλογισμός συνεπάγεται πάντοτε και καθημερινά μια προσηλωμένη ζωή. Αυτή αναγκαστικά προκαλεί υπερβολική ένταση στα εγκεφαλικά κύτταρα, γιατί οδηγεί τα ήρεμα κύτταρα, σε δραστηριότητα και αφυπνίζει την εγκεφαλική συνείδηση στο φως της ψυχής. Αυτή η διαδικασία του μεθοδικού διαλογισμού, όταν εκτελεσθεί για μια περίοδο ετών και συμπληρωθεί από μια διαλογιστική ζωή και προσηλωμένη υπηρεσία, θα αφυπνίσει επιτυχώς ολόκληρο το σύστημα και θα φέρει τον κατώτερο άνθρωπο κάτω από την επιρροή και τον έλεγχο του πνευματικού ανθρώπου· θα αφυπνίσει επίσης τα κέντρα δύναμης στο αιθερικό σώμα και θα διεγείρει σε δραστηριότητα εκείνο το μυστηριώδες ρεύμα ενέργειας που κοιμάται στη βάση της σπονδυλικής στήλης. Όταν αυτή η διαδικασία προωθηθεί με προσοχή και με τις κατάλληλες προφυλάξεις και κάτω από καθοδήγηση, και όταν η διαδικασία καλύψει μια μεγάλη περίοδο χρόνου, υπάρχει μικρός κίνδυνος και η αφύπνιση θα γίνει κανονικά και κάτω από το νόμο της ίδιας της ύπαρξης. Αν όμως ο συντονισμός και η αφύπνιση γίνει βίαια, ή επέλθει με ασκήσεις διαφόρων ειδών, προτού να είναι έτοιμος ο σπουδαστής και προτού τα σώματά του συντονισθούν και αναπτυχθούν, τότε ο ζηλωτής οδηγείται στον όλεθρο. Οι αναπνευστικές ασκήσεις ή η εκγύμναση στην πραναγιάμα δεν πρέπει να γίνονται ποτέ χωρίς την καθοδήγηση ειδικού και μόνο μετά από χρόνια πνευματικής εφαρμογής, αφιέρωσης και υπηρεσίας· η συγκέντρωση στα κέντρα του σώματος δύναμης (με σκοπό να αφυπνιστούν) πρέπει πάντα να αποφεύγεται· θα προκαλέσει υπερδιέγερση και, το άνοιγμα των θυρών στο αστρικό πεδίο, τις οποίες ο σπουδαστής δύσκολα θα κλείσει. Δεν μπορώ παρά να εντυπώσω έντονα στους ζηλωτές όλων των αποκρυφιστικών σχολών ότι η γιόγκα της μεταβατικής αυτής περιόδου είναι η γιόγκα της προσηλωμένης πρόθεσης, του κατευθυνόμενου σκοπού, της συνεχούς άσκησης στην Παρουσία του Θεού και του διευθετημένου κανονικού διαλογισμού που προωθείται συστηματικά και σταθερά για αρκετά χρόνια προσπάθειας.

Όταν γίνει αυτό με απόσπαση και παράλληλα με μια ζωή με αγάπη υπηρεσίας, η αφύπνιση των κέντρων και η ανύψωση του κοιμώμενου πυρός της κουνταλίνι θα προωθηθεί με ασφάλεια και υγεία [19] και το όλο σύστημα θα έρθει στο απαιτούμενο στάδιο “ζωντάνιας”. Δεν μπορώ παρά να συμβουλέψω έντονα τους σπουδαστές να μην ακολουθούν τις εντατικές διαλογιστικές διαδικασίες επί ώρες, ή να μην ασκούνται σε πρακτικές που αποσκοπούν στην αφύπνιση των πυρών του σώματος, την αφύπνιση κάποιου ιδιαίτερου κέντρου και την ανύψωση του οφιοειδούς πυρός. Η γενική παγκόσμια διέγερση είναι τόσο μεγάλη αυτή την εποχή και ο μέσος ζηλωτής είναι τόσο ευαίσθητος και τέλεια οργανωμένος, ώστε ο υπερβολικός διαλογισμός, η φανατική δίαιτα, η μείωση των ωρών του ύπνου ή το ακατάλληλο ενδιαφέρον και η έμφαση στις ψυχικές εμπειρίες θα διαταράξουν τη νοητική ισορροπία και συχνά θα προκαλέσουν ανεπανόρθωτη βλάβη.

Ας αφεθούν οι σπουδαστές των εσωτερικών σχολών σ’ ένα σταθερό, ήσυχο και χωρίς συναισθηματισμούς έργο. Ας αποφύγουν τις παρατεταμένες ώρες μελέτης και διαλογισμού. Τα σώματά τους είναι προς το παρόν ανίκανα για την απαιτούμενη ένταση και μπορούν μόνο να βλάψουν τον εαυτό τους. Ας ζουν μια κανονική δραστήρια ζωή, ενθυμούμενοι μέσα στην πίεση των καθημερινών υποχρεώσεων και της υπηρεσίας ποιοι ουσιαστικά είναι και ποιος είναι ο στόχος και οι σκοποί τους. Ας διαλογίζονται κανονικά κάθε πρωί, αρχίζοντας από ένα διάστημα δεκαπέντε λεπτών που δεν θα υπερβαίνει ποτέ τα σαράντα λεπτά. Ας ξεχαστούν στην υπηρεσία και ας μη συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον τους στην ψυχική τους ανάπτυξη. Ας εκπαιδεύσουν το νου τους με έναν κανονικό τρόπο μελέτης και ας μάθουν να σκέπτονται με νοημοσύνη, έτσι ώστε ο νους τους να μπορεί να ισορροπήσει τα συναισθήματά τους και να τους επιτρέψει να ερμηνεύουν ορθά αυτό που προσεγγίζουν καθώς η επίγνωσή τους αυξάνει και η συνείδησή τους διευρύνεται.

Οι σπουδαστές χρειάζεται να θυμούνται ότι η αφοσίωση στην Ατραπό ή στο Διδάσκαλο δεν είναι αρκετή. Τα Μεγάλα Όντα αναζητούν νοήμονες συνεργάτες και εργάτες, παρά αφοσίωση στις Προσωπικότητές Τους, και ένας σπουδαστής που βαδίζει ανεξάρτητα στο φως της δικής του ψυχής θεωρείται απ’ Αυτούς σαν όργανο στο οποίο μπορούν να βασιστούν περισσότερο από έναν αφοσιωμένο φανατικό. Το φως της ψυχής του θ’ αποκαλύψει στον ειλικρινή ζηλωτή την ενότητα που υπόκειται σ’ όλες τις ομάδες και θα του επιτρέψει να εξαλείψει το δηλητήριο της αδιαλλαξίας που μολύνει και εμποδίζει τόσους πολλούς· θα τον κάνει ν’ αναγνωρίσει τα πνευματικά θεμελιώδη που καθοδηγούν τα βήματα της ανθρωπότητας· [20] θα τον αναγκάσει να παραβλέψει την αδιαλλαξία και το φανατισμό και τη χωριστικότητα που χαρακτηρίζουν το μικρόνουν και τον αρχάριο στην Ατραπό και θα τον βοηθήσει να τους αγαπά έτσι ώστε ν’ αρχίσουν να βλέπουν πιο αληθινά και να επεκτείνουν τον ορίζοντά τους. Θα του επιτρέψει να εκτιμήσει αληθινά την εσωτερική αξία της υπηρεσίας και θα του διδάξει πάνω απ’ όλα να ασκεί εκείνη την αβλάβεια που είναι η κατεξοχήν ποιότητα κάθε υιού του Θεού. Μια αβλάβεια που δεν λέει καμιά λέξη που μπορεί να βλάψει ένα άλλο πρόσωπο, που δεν σκέφτεται καμιά σκέψη που θα μπορούσε να δηλητηριάσει ή να προκαλέσει παρανόηση και δεν προκαλεί καμιά δράση που θα μπορούσε να βλάψει στο ελάχιστο τους αδελφούς του – αυτή είναι η κύρια αρετή που θα επιτρέψει στο σπουδαστή του εσωτερισμού να βαδίσει με ασφάλεια τη δύσκολη ατραπό της ανάπτυξης. Όταν η έμφαση βρίσκεται στην υπηρεσία των συνανθρώπων του και η τάση της δύναμης της ζωής είναι προς τα έξω στον κόσμο, τότε υπάρχει ελευθερία από τον κίνδυνο και ο ζηλωτής μπορεί να διαλογιστεί με ασφάλεια, ν’ ανατείνει και να εργάζεται. Το κίνητρό του είναι αγνό και επιδιώκει ν’ αποκεντρώσει την προσωπικότητά του και να μετατοπίσει την εστία της προσοχής του από τον εαυτό του στην ομάδα. Έτσι η ζωή της ψυχής μπορεί να διαχυθεί απ’ αυτόν και να εκφρασθεί σαν αγάπη προς όλα τα όντα. Γνωρίζει ότι ο ίδιος είναι τμήμα ενός όλου και ότι η ζωή αυτού του όλου μπορεί να ρέει μέσα απ’ αυτόν συνειδητά, οδηγώντας τον σε μια αντίληψη της αδελφότητας και της εναδικότητάς του σε σχέση με όλες τις εκδηλωμένες ζωές.

 Εισαγωγή του βιβλίου της Αλίκης Μπέιλη «Η Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας», σσ. 10-20

«ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 21.00 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

Κυριακή 28 Αυγούστου 2022

Εκφώνηση κειμένου πριν από τον διαλογισμό από την αδελφή Α.Μ.

Η ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

Ένα από τα αποτελέσματα της παγκόσμιας κατάστασης σήμερα είναι η επιτάχυνση όλων των ατομικών ζωών πάνω και μέσα στον πλανήτη. Αυτή αναγκαστικά συνεπάγεται την αυξημένη κραδασμική δραστηριότητα του ανθρώπινου μηχανισμού με ένα επακόλουθο αποτέλεσμα στην ψυχιστική φύση, προκαλώντας ανώμαλη ευαισθησία και ψυχιστική επίγνωση. Θα ήταν χρήσιμο να θυμάστε εδώ ότι η κατάσταση της ανθρωπότητας αυτή την εποχή δεν είναι αποτέλεσμα ενός μόνο παράγοντα, αλλά διαφόρων – που όλοι είναι ταυτόχρονα ενεργοί, επειδή αυτή η περίοδος σημαδεύει το κλείσιμο μιας εποχής και την εγκαινίαση της νέας.

Οι παράγοντες στους οποίους αναφέρομαι είναι κυρίως τρεις:

1.  Αυτή είναι μια μεταβατική περίοδος ανάμεσα στην αποχώρηση της Ιχθυακής Εποχής με την έμφασή της στην αυθεντία και την πίστη, και την έλευση της Υδροχοϊκής Εποχής με την έμφασή της στην ατομική κατανόηση και την άμεση γνώση. Η δραστηριότητα αυτών των δυνάμεων που χαρακτηρίζουν τα δύο ζώδια, προκαλεί στα άτομα του ανθρώπινου σώματος μια αντίστοιχη δραστηριότητα. Βρισκόμαστε στο χείλος νέων γνώσεων και τα άτομα του σώματος συντονίζονται για λήψη. Εκείνα τα άτομα που είναι κατεξοχήν Ιχθυακά αρχίζουν να επιβραδύνουν τη δραστηριότητά τους και ν’ “αποσύρονται αποκρυφιστικά”, όπως λέγεται, ή ν’ αφαιρούνται, ενώ εκείνα που ανταποκρίνονται στις τάσεις της Νέας Εποχής, διεγείρονται με τη σειρά τους και αυξάνει η κραδασμική τους δραστηριότητα. [4]

2.  Ο παγκόσμιος πόλεμος σημάδεψε μια κορύφωση στην ιστορία του ανθρώπινου γένους και το υποκειμενικό του αποτέλεσμα ήταν πολύ πιο ισχυρό απ’ ό,τι έγινε αντιληπτό ως τώρα. Μέσω της δύναμης του παρατεταμένου ήχου που προωθήθηκε σαν ένα μεγάλο πείραμα στα πεδία των μαχών σ’ όλο τον κόσμο στη διάρκεια μιας περιόδου τεσσάρων ετών (1914-1918) και μέσω της έντονης συναισθηματικής έντασης ολόκληρου του πλανητικού πληθυσμού, ο ιστός της αιθερικής ύλης (που καλείται “πέπλος του ναού”) ο οποίος διαχωρίζει το φυσικό και το αστρικό πεδίο, σχίστηκε ή κομματιάσθηκε και η εκπληκτική διαδικασία της ενοποίησης των δύο κόσμων της ζωής στο φυσικό πεδίο, και της εμπειρίας στο αστρικό πεδίο άρχισε και προχωρεί πια βραδέως. Είναι λοιπόν φανερό ότι πρέπει να επιφέρει τεράστιες αλλαγές και μεταβολές στην ανθρώπινη συνείδηση. Ενώ θα εισαγάγει την εποχή της κατανόησης, της αδελφότητας και της φώτισης, θα επιφέρει επίσης καταστάσεις αντίδρασης και εξαπόλυσης ψυχιστικών δυνάμεων που σήμερα απειλούν τον ανεξέλεγκτο και τον αδαή και δικαιολογούν την ήχηση ενός φθόγγου προειδοποίησης και προσοχής.

3.  Ένας τρίτος παράγοντας είναι ο εξής: Είναι γνωστό για αρκετό καιρό στους μυστικιστές όλων των παγκόσμιων θρησκειών και στους εσωτεριστές σπουδαστές παντού, ότι αυτή τη στιγμή κάποια μέλη της πλανητικής Ιεραρχίας πλησιάζουν περισσότερο τη γη. Μ’ αυτό θέλω να συμπεράνετε ότι η σκέψη ή η νοητική προσοχή του Χριστού και ορισμένων μεγάλων μαθητών Του, των Διδασκάλων της Σοφίας, κατευθύνεται ή εστιάζεται αυτή την εποχή στις ανθρώπινες υποθέσεις και ότι κάποιοι απ’ Αυτούς προετοιμάζονται επίσης να σπάσουν τη μακρά σιωπή Τους και μπορεί να εμφανισθούν αργότερα μεταξύ των ανθρώπων. Αυτό αναγκαστικά έχει ένα δυναμικό αποτέλεσμα, πρώτα απ’ όλα στους μαθητές Τους και σ’ εκείνους που είναι συντονισμένοι και συγχρονισμένοι με το Νου Τους, και δεύτερο πρέπει να θυμάστε ότι η ενέργεια που ρέει μέσα απ’ αυτά τα εστιακά σημεία της Θείας Θέλησης, θα έχει ένα διπλό αποτέλεσμα και θα είναι καταστροφική καθώς και εποικοδομητική ανάλογα με την ποιότητα των σωμάτων που αντιδρούν σ’ αυτή. Διαφορετικοί τύποι ανθρώπων ανταποκρίνονται ευδιάκριτα σε κάθε εισροή ενέργειας και αυτή την εποχή βαίνει μια τρομακτική ψυχιστική διέγερση με αποτελέσματα τόσο θεϊκά ευεργετικά όσο και θλιβερά καταστροφικά. [5]

Θα μπορούσε επίσης να προστεθεί ότι ορισμένες αστρολογικές σχέσεις μεταξύ των αστερισμών αποδεσμεύουν νέους τύπους δύναμης που επιδρούν δια του ηλιακού μας συστήματος και στον πλανήτη μας και επομένως κάνουν εφικτές κάποιες αναπτύξεις που μέχρι τώρα εμποδίστηκαν σε έκφραση και επιφέρουν την εκδήλωση δυνάμεων που λανθάνουν, και την έκφραση νέων γνώσεων. Όλα αυτά πρέπει να τα έχει προσεκτικά κατά νου ο εργάτης στο πεδίο των ανθρώπινων υποθέσεων, αν η τωρινή κρίση πρόκειται να εκτιμηθεί ορθά και να χρησιμοποιηθούν σωστά οι θαυμάσιες ευκαιρίες της. Ένιωσα ότι είναι συνετό να γράψω λίγα λόγια αναφορικά με τις συνθήκες που συναντώνται στον κόσμο σήμερα, ειδικά σε σχέση με τις εσωτερικές, αποκρυφιστικές και μυστικιστικές ομάδες και το πνευματιστικό κίνημα.

Αυτό τον καιρό όλοι οι αληθινοί πνευματικοί διανοητές και εργάτες ασχολούνται πολύ με την αύξηση του εγκλήματος παντού, με την επίδειξη των κατώτερων ψυχικών δυνάμεων, με το φανερό εκφυλισμό του φυσικού σώματος, όπως φαίνεται από την εξάπλωση της ασθένειας και από την εξαιρετικά αυξημένη παράνοια, τις νευρωτικές καταστάσεις και τη νοητική ανισορροπία. Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα του σχισίματος του πλανητικού ιστού και την ίδια στιγμή είναι τμήμα του εξελικτικού σχεδίουμ και της προσφοράς της ευκαιρίας με την οποία η ανθρωπότητα μπορεί να κάνει το επόμενο βήμα της προς τα εμπρός. Η Ιεραρχία των Μυστών έχει χωρισθεί (αν μπορεί μια τόσο ακατάλληλη λέξη να εφαρμοσθεί σε μια ομάδα ψυχών και αδελφών που δεν γνωρίζουν καμιά αίσθηση χωριστικότητας, αλλά διαφέρουν μόνο στα προβλήματα της “επιδεξιότητας στη δράση”) στην εκτίμηση της τωρινής παγκόσμιας κατάστασης. Μερικοί πιστεύουν ότι είναι πρώιμη και συνεπώς ανεπιθύμητη και παρέχει δύσκολες συνθήκες, ενώ άλλοι στηρίζονται στη βασική υγεία της ανθρωπότητας και θεωρούν την τωρινή κρίση αναπόφευκτη και ότι προήλθε από τις αναπτύξεις του ίδιου του ανθρώπου· βλέπουν την κατάσταση σαν εκπαιδευτική και ότι αποτελεί απλώς ένα προσωρινό πρόβλημα που – καθώς λύνεται – θα οδηγήσει το ανθρώπινο γένος στο δρόμο ενός πιο ένδοξου μέλλοντος. Αλλά την ίδια στιγμή δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία για το γεγονός ότι μεγάλες και συχνά καταστροφικές δυνάμεις έχουν εξαπολυθεί πάνω στη γη και ότι το αποτέλεσμα είναι λόγος σοβαρού ενδιαφέροντος για όλους τους Διδασκάλους, τους μαθητές και εργάτες Τους. [6]

Η δυσκολία μπορεί κυρίως να ανιχνευθεί στην υπερδιέγερση και την ακατάλληλη ένταση που τέθηκε στο μηχανισμό των σωμάτων, τον οποίο ο κόσμος των ψυχών (σε φυσική ενσάρκωση) πρέπει να χρησιμοποιήσει καθώς ζητά να εκδηλωθεί στο φυσικό πεδίο και έτσι να ανταποκριθεί στο περιβάλλον του. Η ροή της ενέργειας που διαχύνεται από το αστρικό πεδίο και (σε μικρότερο βαθμό) από το κατώτερο νοητικό πεδίο, έρχεται σε επαφή με σώματα που στην αρχή δεν ανταποκρίνονται και αργότερα ανταποκρίνονται υπερβολικά· διαχύνεται στα εγκεφαλικά κύτταρα τα οποία από έλλειψη χρήσης είναι ασυνήθιστα στον ισχυρό ρυθμό που τους επιβάλλεται· και ο γνωστικός εξοπλισμός της ανθρωπότητας είναι τόσο φτωχός, ώστε η πλειονότητα δεν είναι αρκετά λογική για να προχωρεί προσεκτικά και να προοδεύει αργά. Επομένως πολύ γρήγορα βρίσκονται σε κίνδυνο και δυσκολία· η φύση τους είναι συχνά τόσο ακάθαρτη ή τόσο ιδιοτελής, ώστε οι νέες δυνάμεις που αρχίζουν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους και έτσι να διανοίγουν νέες λεωφόρους επίγνωσης και επαφής, υποτάσσονται σε καθαρά ιδιοτελείς σκοπούς και εκπορνεύονται σε εγκόσμιους στόχους. Οι αναλαμπές που δίνονται στον άνθρωπο για εκείνο που βρίσκεται πίσω από το πέπλο παρερμηνεύονται και οι πληροφορίες που κερδίζονται χρησιμοποιούνται κακώς και διαστρεβλώνονται από εσφαλμένα κίνητρα. Αλλά ένα άτομο είτε είναι άθελά του θύμα της δύναμης, είτε έρχεται εσκεμμένα σε επαφή μαζί της, πληρώνει το τίμημα της άγνοιας ή της τόλμης του στο φυσικό του σώμα, ακόμη και αν η ψυχή του μπορεί να “προχωρεί”.

Είναι άχρηστο αυτή την εποχή να κλείνει κανείς τα μάτια στο άμεσο πρόβλημα ή να προσπαθεί να ρίξει την ευθύνη για τις θλιβερές αποτυχίες, τα αποκρυφιστικά ναυάγια, τους μισότρελους ψυχικούς, τους μυστικιστές με παραισθήσεις, τους χαμηλής νοημοσύνης ερασιτέχνες του εσωτερισμού, στη δική τους ηλιθιότητα ή στις πλάτες κάποιων δασκάλων, ομάδων ή οργανώσεων. Μεγάλη ευθύνη μπορεί πράγματι να αποδοθεί εδώ και εκεί, αλλά είναι σημάδι σοφίας να αντιμετωπισθούν αυτά τα γεγονότα και να γίνει αντιληπτή η αιτία εκείνου που συμβαίνει παντού και το οποίο μπορεί να περιγραφεί ως εξής:

Αυτή τη στιγμή η αιτία της αύξησης του κατώτερου ψυχισμού και της αυξανόμενης ευαισθησίας της ανθρωπότητας είναι η αιφνίδια εισροή μιας νέας μορφής αστρικής ενέργειας δια του σχισμένου πέπλου [7] που μέχρι πριν από λίγο προφύλαγε τους πολλούς. Προσθέστε σ’ αυτό την ανεπάρκεια της μάζας των ανθρώπινων φορέων ν’ ανταποκριθεί στην πρόσφατα επιβαλλόμενη ένταση και έτσι θα μπορέσει να συλληφθεί κάποια ιδέα του προβλήματος.

Όμως μην ξεχνάτε ότι υπάρχει μια άλλη πλευρά της εικόνας. Η εισροή αυτής της ενέργειας έφερε πολλές εκατοντάδες ανθρώπων σε μια νέα και βαθύτερα πνευματική αντίληψη· άνοιξε τη θύρα από την οποία θα περάσουν πολλοί και θα λάβουν τη δεύτερη μύηση και πλημμύρισε με φως τον κόσμο – ένα φως που θα συνεχίσει ν’ αυξάνει για τα επόμενα τριάντα χρόνια, φέρνοντας επιβεβαίωση της αθανασίας και μια νέα αποκάλυψη των θείων δυναμικοτήτων του ανθρώπινου όντος. Έτσι χαράζει η Νέα Εποχή. Η πρόσβαση στα επίπεδα της έμπνευσης, που μέχρι τώρα ήταν ανέγγιχτη, διευκολύνθηκε. Είναι πλέον εφικτή η διέγερση των ανώτερων ικανοτήτων (και αυτό σε μεγάλη κλίμακα) και μπορεί να προωθηθεί ο συντονισμός της προσωπικότητας με την ψυχή και η ορθή χρήση της ενέργειας με μια ανανεωμένη κατανόηση και προσπάθεια. Πάντα η φυλή βρίσκεται σε ένταση και πάντα καλούνται πολλοί, αλλά εκλέγονται λίγοι. Αυτός είναι ο απόκρυφος νόμος.

Βρισκόμαστε τώρα σε μια περίοδο τρομακτικής πνευματικής δυναμικότητας και ευκαιρίας για όλους όσοι βρίσκονται στη δοκιμαστική ατραπό και την ατραπό της μαθητείας. Είναι η ώρα που αποστέλλεται στον άνθρωπο ένα σαλπιγκτήριο κάλεσμα χαράς και καλής θέλησης, γιατί η απελευθέρωση βρίσκεται στο δρόμο. Αλλά είναι επίσης η ώρα του κινδύνου και της απειλής για τον αδιάφορο και τον ανέτοιμο, για το φιλόδοξο, τον αδαή και για όσους αναζητούν ιδιοτελώς το Δρόμο και αρνούνται να βαδίσουν την ατραπό της υπηρεσίας με αγνό κίνητρο. Αν η διαδεδομένη αυτή αναταραχή και η επακόλουθη καταστροφή σε τόσους πολλούς σας φαίνεται άδικη, ας σας υπενθυμίσω ότι αυτή η ζωή δεν είναι παρά ένα δευτερόλεπτο στη μεγαλύτερη και ευρύτερη ύπαρξη της ψυχής και ότι εκείνοι που αποτυγχάνουν και συντρίβονται από την κρούση των ισχυρών δυνάμεων που πλημμυρίζουν τώρα τη γη μας, θα “ανυψώσουν” ωστόσο τον κραδασμό τους για καλύτερα πράγματα μαζί με τη μάζα εκείνων που πέτυχαν, ακόμη και αν καταστραφούν οι φυσικοί τους φορείς στη διαδικασία. Η καταστροφή του σώματος δεν είναι η χειρότερη καταστροφή που μπορεί να καταβάλει έναν άνθρωπο.

Δεν έχω σκοπό να καλύψω όλο το δυνατό έδαφος σε σχέση με την κατάσταση [8] στο πεδίο του ψυχισμού η οποία προκλήθηκε από την εισροή αστρικής ενέργειας αυτή την εποχή. Ζητώ

Aς περιορισθώ στο αποτέλεσμα αυτής της εισροής στους ζηλωτές και τους ευαίσθητους. Οι δύο αυτές λέξεις – ζηλωτές και ευαίσθητοι – χρησιμοποιούνται σ’ αυτό το άρθρο για να ξεχωρίσουν τον αφυπνισμένο ερευνητή, μετά από έλεγχο και κυριαρχία, από τον κατώτερο τύπο ψυχικού που ελέγχεται και κυριαρχείται. Είναι αναγκαίο να σας υπενθυμίσω εδώ ότι ο λεγόμενος ψυχισμός μπορεί να διαιρεθεί στις δύο ακόλουθες ομάδες:

         Ανώτερος Ψυχισμός                               Κατώτερος Ψυχισμός

         Θείος                                                     Ζωώδης

         Ελεγχόμενος                                          Ανεξέλεγκτος

         Θετικός                                                  Αρνητικός

         Εφαρμοσμένος με νοημοσύνη              Αυτόματος

         Μεσολάβηση                                         Μεντιουμισμός

Αυτές οι διακρίσεις γίνονται ελάχιστα κατανοητές, ούτε εκτιμάται το γεγονός ότι αμφότερες οι ομάδες ποιοτήτων υποδεικνύουν τη θειότητά μας. Είναι όλες εκφράσεις του Θεού.

 Υπάρχουν ορισμένες ψυχικές δυνάμεις τις οποίες οι άνθρωποι συμμερίζονται από κοινού με τα ζώα· οι δυνάμεις αυτές είναι έμφυτες στο ζωώδες σώμα και είναι ενστικτώδεις, αλλά για την αχανή πλειονότητα έχουν πέσει κάτω από το κατώφλι της συνείδησης και δεν γίνονται αντιληπτές και επομένως είναι άχρηστες. Είναι, για παράδειγμα, οι δυνάμεις της αστρικής ψυχόρασης και ψυχακοής και η όραση χρωμάτων και παρόμοιων φαινομένων. Η ψυχόραση και η ψυχακοή είναι επίσης δυνατές στα νοητικά επίπεδα και τότε τις ονομάζουμε τηλεπάθεια και όραση συμβόλων, γιατί κάθε όραση γεωμετρικών μορφών είναι νοητική ψυχόραση. Όμως όλες αυτές οι δυνάμεις συνδέονται με τον ανθρώπινο μηχανισμό ή συσκευή ανταπόκρισης και χρησιμεύουν για να φέρουν τον άνθρωπο σε επαφή με όψεις του φαινομενικού κόσμου για τον οποίο υπάρχει ο μηχανισμός ανταπόκρισης που ονομάζουμε προσωπικότητα. Είναι προϊόν της δραστηριότητας της θείας ψυχής στον άνθρωπο, που παίρνει τη μορφή εκείνου που αποκαλούμε “η ζωώδης ψυχή”, η οποία αντιστοιχεί πραγματικά στην όψη του Αγίου Πνεύματος στην ανθρώπινη μικροκοσμική τριάδα. Όλες αυτές οι δυνάμεις έχουν τις ανώτερες πνευματικές αντιστοιχίες τους οι οποίες εκδηλώνονται όταν η ψυχή γίνεται συνειδητά δραστήρια και ελέγχει το μηχανισμό της μέσω του νου και του εγκεφάλου. Όταν η αστρική ψυχόραση και ψυχακοή δεν βρίσκονται κάτω από το κατώφλι της συνείδησης, αλλά χρησιμοποιούνται και λειτουργούν ενεργά, σημαίνει ότι το ηλιοπλεγματικό κέντρο είναι ανοιχτό και δραστήριο. Όταν υπάρχουν στη συνείδηση οι αντίστοιχες νοητικές ικανότητες, τότε σημαίνει ότι το κέντρο του λαιμού και το κέντρο ανάμεσα στα φρύδια “αφυπνίζονται” και είναι ενεργά. Αλλά οι ανώτερες ψυχικές δυνάμεις, όπως η πνευματική αντίληψη με την αλάθητη γνώση της, η ενόραση με την ακριβή της κρίση και η ψυχομετρία του ανώτερου είδους με τη δύναμή της να αποκαλύπτει το παρελθόν και το μέλλον, είναι προνόμια της θείας ψυχής. Οι ανώτερες αυτές δυνάμεις έρχονται σε δράση όταν το κεφαλικό και το καρδιακό κέντρο καθώς και το κέντρο του λαιμού έρχονται σε δραστηριότητα σαν αποτέλεσμα του διαλογισμού και της υπηρεσίας. Όμως ο σπουδαστής ας θυμάται δύο πράγματα:

Ότι το μεγαλύτερο μπορεί πάντοτε να περιλαμβάνει το μικρότερο, αλλά ο καθαρά ζωώδης ψυχικός δεν περιλαμβάνει τον ανώτερο.

Ότι ανάμεσα στον κατώτατο τύπο του αρνητικού μεντιουμισμού και τον ανώτατο τύπο του εμπνευσμένου δασκάλου και διορατικού βρίσκεται μια απέραντη ποικιλία διαβαθμίσεων και ότι τα κέντρα δεν αναπτύσσονται ομοιόμορφα στην ανθρωπότητα.

Η πολυπλοκότητα του θέματος είναι μεγάλη, αλλά η γενική κατάσταση μπορεί να συλληφθεί, η σημασία της ευκαιρίας που προσφέρεται μπορεί να κατανοηθεί και η ορθή χρήση της γνώσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να φέρει καλό από την τωρινή κρίσιμη περίοδο και έτσι να ενθαρρυνθεί και να γαλουχηθεί η ψυχική και πνευματική ανάπτυξη του ανθρώπου.

Πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή δύο ερωτήσεις πρέπει να απορροφήσουν την προσοχή όλων των εργατών στο πεδίο του εσωτερισμού και εκείνων που είναι δεσμευμένοι με την εκπαίδευση των σπουδαστών και των ζηλωτών:

Ι.  Πώς θα εκπαιδεύσουμε τους ευαίσθητους και τους ψυχικούς μας έτσι ώστε να αποφευχθούν οι κίνδυνοι και οι άνθρωποι να μπορέσουν να προχωρήσουν με ασφάλεια στη νέα και ένδοξη κληρονομιά τους; [10]

ΙΙ. Πώς μπορούν οι εσωτερικές σχολές ή “πειθαρχήσεις”, όπως αποκαλούνται μερικές φορές, να χρησιμοποιήσουν σωστά την ευκαιρία;

 Εισαγωγή του βιβλίου της Αλίκης Μπέιλη «Η Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας»

 (ακολουθεί Δεύτερο Μέρος)

 ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΝΕΑΣ ΣΕΛΗΝΗΣ στην ΠΑΡΘΕΝΟ 

Η ολοκλήρωση της φάσης της Ν.Σ. είναι το Σάββατο 27/8 στις 11.16 ώρα Ελλάδας 

ΣΚΟΠΟΙ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΜΥΗΣΗ (ΜΝΕ,ΙΙ:296-303)

 Αυτό με φέρνει στους σκοπούς που βρίσκονται τώρα ενώπιον των μαθητών που εκπαιδεύονται για μύηση. Αντί για τους παρελθοντικούς σκοπούς – επαφή με την ψυχή και είσοδο σ’ ένα Άσραμ – θα πρέπει να καταγραφούν οι ακόλουθοι, αλλά πρέπει να κατανοηθούν εσωτερικά κι όχι κυριολεκτικά:

1.  Μια αίσθηση πλανητικών σχέσεων. Αντί να τίθεται έμφαση στη σχέση του ατόμου με την ψυχή του, [297] με το Διδάσκαλό του και το Άσραμ, η συνείδησή του διευρύνεται συνειδητά (αν μπορώ να χρησιμοποιήσω μια τόσο προφανώς περιττή έκφραση) προκειμένου να επιτύχει μια αντίληψη προς τα πάνω σε βασίλεια αόρατα και άγνωστα μέχρι τώρα, προς τα κάτω σε βασίλεια που ονομάζουμε υπανθρώπινα, προς τα έξω στο ανθρώπινο περιβάλλον και στο ανθρώπινο βασίλειο και προς τα μέσα (μια άνευ νοήματος λέξη, αδελφέ μου) στη θειότητα καθαυτή. Αυτό σημαίνει προς τη σύνθεση, προς την πληρότητα, προς την αίσθηση του ολόκληρου, προς την ολότητα. Για τις τέσσερις αυτές διευθύνσεις (των οποίων ο βορράς, ο νότος, η ανατολή και η δύση είναι σύμβολα) υπάρχουν ειδικές τεχνικές, αλλά σήμερα δείχνω μόνο τη διεύθυνση.

2.  Μια αίσθηση “νοήμονος εποπτείας”. Αυτή πρέπει να κατανοηθεί εσωτερικά. Τι άραγε σημαίνει αυτό; Μια απ’ τις βαθύτερες πνευματικές ποιότητες που πρέπει να ανελίξουν οι υποψήφιοι μυημένοι, είναι η σταθερή αναγνώριση ενός εστιασμένου ελέγχου πάνω στην καθημερινή ζωή, τις περιστάσεις, το μέλλον και τη μοίρα. Είναι προς το παρόν μια εμβρυώδης αίσθηση ή μια ολοκληρωτικά νέα λεωφόρος αντίληψης και σχετικά οικεία σε μια όψη της όψης θέληση της θειότητας. Κάνει τον άνθρωπο να έχει συνείδηση του πεπρωμένου του, του αναπτύσσει τη δύναμη της πρόβλεψης και του παρέχει διόραση μυημένου στο σκοπό και το ανελισσόμενο σχέδιο του. Είναι μια ικανότητα που καλά θα κάνετε να την εξετάσετε και να προσπαθήσετε να τη φαντασθείτε σαν ένα βήμα ανάπτυξης.

3.  Η αίσθηση του προσανατολισμού στην ανθρωπότητα. Υποθέτω ότι θ’ αναγνωρίσετε την αλήθεια που δηλώνω όταν εκφράζω τη γνώμη ότι η ατομική ή προσωπική σας αγάπη για την ανθρωπότητα και η εστία της προσοχής σας στην ανθρώπινη ανάγκη είναι υπερβολικά θεωρητική. Είναι μεταβατική και πειραματική στην πράξη. Oι προθέσεις σας είναι καλές κι εξαίρετες αλλά δεν έχετε ακόμη τη συνήθεια του ορθού προσανατολισμού και πολλά απ’ όσα κάνετε είναι αποτέλεσμα επιβαλλόμενης θυσίας και κόστους· δε σας είναι φυσικά· είναι επίσης αποτέλεσμα ελπιδοφόρου προσπάθειας· ακόμη βρίσκεστε σε σύγχυση απέναντι στο πρόβλημα του προσανατολισμού προς την Ιεραρχία και την ψυχή σας και ταυτόχρονα του προσανατολισμού προς την ανθρωπότητα και τους συνανθρώπους σας. Αλλά θα έρθει η ώρα που θα είστε προσωπικά τόσο αποκεντρωμένοι, [298] ώστε αυτόματα η αίσθηση των “άλλων” θα σας είναι πολύ ισχυρότερη απ’ ό,τι η αίσθηση της προσωπικότητας ή του κατώτερου εαυτού. Αφήστε τη φαντασία σας να καλπάσει για λίγο, απεικονίζοντας την κατάσταση του κόσμου όπου η πλειονότητα των ανθρώπινων όντων θα είναι απορροφημένη στο καλό των άλλων κι όχι στους δικούς της εγωιστικούς στόχους. Ένα τέτοιο παιγνίδι της φαντασίας είναι καλό κι εποικοδομητικό και θα βοηθήσει να έρθει σ’ εκδήλωση ο νέος εκείνος κόσμος κι ο νέος εκείνος τύπος ανθρωπότητας που αναπόφευκτα θα καταδείξει το μέλλον. Δεν πρόκειται να επεκταθώ σ’ αυτό· η πρακτική της καλής θέλησης θα θέσει τα θεμέλια για το νέο αυτό τύπο ευαισθησίας.

4.  Η αίσθηση της αποτυπωθείσας εντύπωσης. Με τη νέα αυτή αίσθηση για το άγνωστο και για εκείνο που απαιτεί μια ευαίσθητη επέκταση της συνείδησης δεν πρόκειται να ασχοληθώ αυτή τη στιγμή. Αφορά το θέμα της εκγύμνασης στην τηλεπάθεια· θα ασχοληθώ μαζί του καθώς θα εξετάζουμε εκείνη την Επιστήμη της Εντύπωσης,(*) η οποία θα αποβεί τελικά ο κυριότερος σκοπός των εκπαιδευτικών συστημάτων που θα ισχύουν κατά το τέλος της Νέας Εποχής που τόσο γοργά πλησιάζει. Μόνο τώρα επιτράπηκε η είσοδος στην πλανητική μας ζωή εκείνων των δυνάμεων που θα παρουσιάσουν το νέο υποκειμενικό περιβάλλον το οποίο πάντοτε υπήρχε, παρότι μη αντιληπτό. O λόγος που η νέα αυτή ευαισθησία γίνεται αντικείμενο της ιεραρχικής πολιτιστικής εκπαίδευσης, είναι ότι έγινε αντιληπτό από την Ιεραρχία πως ο άνθρωπος είναι πλέον αρκετά νοήμων για να εκπαιδευθεί στην ορθή ερμηνεία.

5.  H εφέλκυση της θέλησης. Αυτή αποτελεί ιδιαίτερα για τους μαθητές μια νέα και πολύ αναγκαία ανάπτυξη. Όπως σας είπα συχνά, ο μέσος ζηλωτής συγχέει τη θέληση με την αποφασιστικότητα, τη σταθερή πρόθεση, την αυτοβουλία και την επικεντρωμένη προσοχή. Δεν αντιλαμβάνεται ότι η θέληση είναι εκείνη η θεία όψη στον άνθρωπο που τον φέρνει σε επαφή και κατόπιν υπό τον έλεγχο του θείου σκοπού που κατανοείται με νοημοσύνη σε χρόνο και χώρο κι εκπληρώνεται από την ψυχή σαν έκφραση αγαπητικής εφαρμογής. O κατεξοχήν τρόπος με τον οποίο μπορεί ν’ αναπτυχθεί η θέληση είναι η καλλιέργεια της αναγνώρισης του θείου Σχεδίου στη διάρκεια των αιώνων. Αυτή δημιουργεί μια αίσθηση σύνθεσης κι αυτή η αίσθηση σύνθεσης [299] προσδένει τον άνθρωπο στο σχέδιο δια της αναγνώρισης:

α.  Του αναπόφευκτού του, που απαιτεί συνεπώς συνεργασία.

β.  Της επιτυχίας του, που εφελκύει επομένως συνετή δραστηριότητα.   

γ.  Του άμεσου σκοπού του – στον οποίο οδήγησε όλο το παρελθόν.

δ.  Της ορθότητάς του – που την πιστοποιεί η ενόραση.

     Δεν είναι εύκολο για τον εκπαιδευόμενο μαθητή να συνδέσει την αίσθηση της σύνθεσης με τη χρήση της θέλησης και ν’ αντιληφθεί ότι η καλλιέργεια της πρώτης ακτινικής αυτής αντίληψης είναι ένας δυναμικός τρόπος με τον οποίο μπορούν να ανελιχθούν οι ανώτατες όψεις της πνευματικής θέλησης (που ακόμη είναι εμβρυώδεις μέσα του). Ασχολούμαι αλλού λεπτομερέστερα με τη θέληση, τη φύση της και τι ακριβώς είναι.

6.  Η αίσθηση εκείνου που επίκειται. Αυτή αφορά το “νέφος των επιστητών πραγμάτων”. Θα ήθελα να επισύρω την προσοχή σας στη λέξη “επιστητός”. Δεν είναι η αναγνώριση εκείνου που επίκειται στον άνθρωπο, στη φύση, ή λανθάνει στην εκδήλωση. Εικασίες πάνω σ’ αυτή τη γραμμή μπορεί να μην έχουν και συχνά δεν έχουν αληθινή σημασία. Εκείνο που επίκειται πνευματικά είναι αυτό που αφορά τον αληθινό μαθητή, αν μου επιτρέπεται να παίξω με τις λέξεις. Ένα από τα πρώτα μαθήματα του εσωτερικού πεδίου είναι η αίσθηση του χρονισμού με την οποία συνδέεται εκείνο που επίκειται ή επικρέμαται· ο μαθητής πρέπει ν’ αφυπνισθεί σ’ εκείνο που βρίσκεται στο χείλος της καταστάλαξης στην ανθρώπινη σκέψη, τη ζωή και τις περιστάσεις· πρέπει να κάνει τα αποκρυφιστικά εκείνα βήματα που θα του επιτρέψουν ν’ αναγνωρίσει όχι μόνο εκείνο που αιωρείται πάνω στην ανθρωπότητα σε σημείο αποκάλυψης ή καρμικής χρησιμότητας (σημειώστε τη φράση), αλλά θα του επιτρέψουν επίσης να χειρισθεί τον εαυτό του τόσο ορθά και συνετά, ώστε να αποβεί συνεργάτης, βήμα προς βήμα, στη διαδικασία υποβοήθησης αυτού του έργου της αποκάλυψης. Περισσότερο φως σ’ αυτό το θέμα θα έλθει καθώς μελετάμε την Επιστήμη της Εντύπωσης. Το σημείο όμως που ζητώ να τονίσω εδώ είναι ότι η ευαισθησία προς το επισκιάζον νέφος προϋποθέτει την υποκειμενική ύπαρξη μιας δύναμης ή θείας ικανότητας που δε χρησιμοποιήθηκε μέχρι τώρα συνειδητά από τους μαθητές, αλλά που μπορεί τώρα ν’ αναπτυχθεί με νοημοσύνη, δημιουργώντας μια πιο γοργή όραση και μια οξύτερη αποκαλυπτική αντίληψη. [300] Η δύναμη αυτή ήταν πάντα παρούσα· είναι μια όψη της δύναμης της εξέλιξης και οδήγησε τον άνθρωπο από ένα σημείο αποκάλυψης σε άλλο, από μια δύναμη σε άλλη, από μια αίσθηση σε άλλη κι από σημείο σε σημείο κατανόησης. Πρώτα απ’ όλα δημιούργησε τις φυσικές αισθήσεις· οδήγησε τον άνθρωπο σε συναισθηματική έκφραση και νοητική ανάπτυξη· είναι το μυστικό πίσω απ’ την πνευματική κατανόηση, αλλά ποτέ ακόμη δε χρησιμοποιήθηκε συνειδητά. Αποτελεί για το νου ό,τι είναι ο νους, σαν κοινή λογική, για τις πέντε αισθήσεις. Συλλογισθείτε σ’ αυτό.

       Το νέφος αυτό αιωρείται, βαρύ σε οιωνούς και γνώση, πάνω από έναν κόσμο που βρίσκεται σήμερα σε διαδικασία αναδιοργάνωσης και αναγέννησης. Oι Διδάσκαλοι ζητούν να επισπεύσουν οι μαθητές Τους αυτή την αναγνώριση εκείνου που επίκειται, ώστε να μπορέσουν να γίνουν νοήμονες πράκτορες δια των οποίων θα μπορέσουν να επέλθουν οι αναγκαίες κατασταλάξεις. Υπάρχει συγκεκριμένη τεχνική για την πραγματοποίηση της ιδιαίτερης αυτής μορφής συνεργασίας, αλλά δε θα είναι δυνατό να εργασθείτε μ’ αυτή ή να την εφαρμόσετε για τα επόμενα είκοσι πέντε χρόνια.

Σας σκιαγράφησα εδώ με συντομία τις νέες αναπτύξεις που θα γίνουν εφικτές αν ο μαθητής εστιασθεί και προσανατολισθεί σωστά.

---

* Τηλεπάθεια και ο Αιθερικός Φορέας, σελ. 41-57.