ΒΙΝΤΕΟ

ΤΟ ΑΙΤΙΩΔΕΣ ΣΩΜΑ (ΙΙ)

Ομιλητές: William Meader, Michael Robbins & Robert Gilbert

To αρχικό βίντεο προέρχεται από το Monadic Media

Η Μετάφραση και ο υποτιτλισμός αποτελούν ομαδική εργασία

 

ΜΟΝΟ Η ΚΑΡΔΙΑ ΘΑ ΒΡΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑΡΧΙΑ

 41. Αφήστε μερικές φορές την καρδιά σας να συνομιλήσει με τον Ανώτερο Κόσμο. Η συνομιλία μπορεί να γίνει σε πολλές γλώσσες. Μπορεί η καρδιά να συγκεντρώσει πολλές μνήμες περασμένων ζωών. Ίσως η συνομιλία να γίνει στη σιωπή, χωρίς συμβουλές ή οδηγίες, μόνο με ανάταση και ενδυνάμωση της διαδικασίας της ανόδου. Μπορεί να είναι η σιωπή της ευγνωμοσύνης ή σιωπή της δύναμης της ετοιμότητας. 
Η φλόγα της καρδιάς πυροδοτείται με τον αγώνα ενοποίησης με τον Ανώτερο Κόσμο.

 
ΜΟΝΟ Η ΚΑΡΔΙΑ ΘΑ ΒΡΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑΡΧΙΑ.
Μόνο η καρδιά θα είναι το οχυρό στη μάχη.

(Καρδιά:41)

 

«ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 20.30 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

9 Μαΐου 2021

Εκφώνηση κειμένου πριν από τον διαλογισμό από την αδελφή Α.Δ.:

Ο ΤΑΥΡΟΣ, Η ΑΤΡΑΠΟΣ, ΟΙ ΟΔΟΙ ΚΑΙ Η 2η ΜΥΗΣΗ: 

ΣΥΣΣΩΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΔΙΣΚΟΠΟΤΗΡΟΥ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

Η ιδέα της Ατραπού σχετίζεται με τον Ταύρο, που ακτινοβολεί το «Διεισδυτικό Φως της Ατραπού. Mια δέσμη φωτός που διαχέεται προς τα εμπρός, από το σημείο του φωτός του Κριού, και αποκαλύπτει ολόκληρη την Ατραπό.»

Στην Ατραπό αναφέρονται οι Eσωτερικές Διδασκαλίες και την προσεγγίζουν με όρους πνευματική πρακτικής.

Ουσιαστικά, περιλαμβάνει την ενεργό  άσκηση στη ζωή εκείνη που οδηγεί στην απελευθέρωση από την καρμική ανάγκη για μετενσάρκωση και  μετά στην πλήρη Φώτιση.

Κάθε θρησκεία  μιλάει  για την «Ατραπό» της προς την «καρδιά του Θεού».

Ο βουδισμός για παράδειγμα, περιγράφει κάποια στάδια αυτής της Οδού.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Βουδισμός δεν είναι θρησκεία. Μπορεί να ασκηθεί ως συμπλήρωμα ή στο πλαίσιο οποιασδήποτε άλλης θρησκείας. Ο βουδισμός είναι, στην ουσία, η εκπαίδευση του νου. Οδηγεί στην απελευθέρωση και στην πλήρη Φώτιση στις ανώτερες μορφές της παράδοσής του (την Mahayana και την Vajrayana). Αλλά δεν υπάρχει κεντρική θεότητα στον Βουδισμό.

Υπάρχει αντίθετα η φύση του Βούδα-η βουδότητα-, η οποία είναι ο  στόχος και η οποία επιτυγχάνεται με την πλήρη Φώτιση.

Κάθε  "Οδός" συνιστά κατ` ουσίαν και μία από τις μεθόδους εκείνες που μας οδηγούν στην φώτιση και την απελευθέρωση.

Στα βιβλία της Αλίκης Μπέιλυ, η «Ατραπός» περιγράφεται ως η διαβαθμισμένη διαδικασία των πέντε ανθρώπινων μυήσεων (που είναι επεκτάσεις της συνείδησης) και που αποτελούν βήματα στο δρόμο προς την πλήρη φώτιση.

Η διαδικασία της μύησης είναι ιδιόμορφη για τον πλανήτη μας -σχετίζεται με τον Σείριο και την Αφροδίτη_και επιτυγχάνεται μέσω δυναμικής εντατικοποίησης της συνείδησης και της ζωής.

Η A.Μπέιλυ εξισώνει κάθε ένα από τα σημαντικότερα επεισόδια της ζωής του Διδασκάλου Ιησού με τις πέντε ανθρώπινες μυήσεις, γέννηση, βάπτιση, μεταμόρφωση, σταύρωση  και ανάσταση (αν και είναι γνωστό ότι ο Ιησούς σ` εκείνη την ενσάρκωση έλαβε την τέταρτη μύση, ενώ οι υπόλοιπες αφορούσαν τον Χριστό).

Μπορούμε να ανιχνεύσουμε τις αντιστοιχίες των μυήσεων αυτών και στις Πέντε Οδούς του Βουδισμού –που είναι: Εξαγνισμός, Επέκταση ή Συσσώρευση _όπως την ονομάζει ο Διδάσκαλος Μορύα, Όραση,  Διαλογισμός  και το Τέλος της μάθησης ή της εμπειρίας.

Στο Θιβετανικό Βουδισμό η απελευθέρωση πραγματοποιείται στο 4ο  Μονοπάτι ή Οδό, κατά την 4η  μύηση ή σταύρωση, ενώ η πλήρης φώτιση επιτυγχάνεται στο τέλος του 5ου  Μονοπατιού, της 5ης  μύησης.

Στο αποκορύφωμα του 4ου  Μονοπατιού, λέγεται ότι επιτυγχάνει κανείς τη Μεγάλη Απάρνηση, όπου ο μυημένος ενώ θα μπορούσε να φύγει αν το ήθελε, να μην επιστρέψει ποτέ στη γήινη ζωή, αντ' αυτού παραιτείται από το επίτευγμά του και επιστρέφει, ως πράξη υπηρεσίας. Είναι μια επιλογή, που δεν είναι καρμικά υποχρεωτική.

Ο ίδιος Βούδας περιέγραψε τις πέντε αυτές βουδιστικές οδούς ή μονοπάτια, τα οποία καταγράφηκαν για τους Θιβετιανούς από τον Ατίσα  τον 11ο αιώνα.

Ξεκινάμε το προσκύνημα μας, την βάδιση της Οδού προς την καρδιά του Θεού, όταν μπορούμε να «καθόμαστε σε γιόγκα», όπως λέγεται στο βιβλίο Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός. Από εκεί, αντικρύζουμε το φως της Ατραπού, πρώτα πάνω  από το κεφάλι και στη συνέχεια εντός της κεφαλής, μέσα από τα στάδια επέκτασης της συνείδησης καθώς βαδίζουμε στην Ατραπό.

Μεταξύ της 2ης  και της 3^ης μύησης  δομούμε μιαν άλλη φωτισμένη οδό, εκείνη της ανταχκάρανα, της «γέφυρας του ουράνιου τόξου», ένα «δυναμικό μονοπάτι προς τον Θεό μέσω της Πνευματικής Τριάδας» που ξεκινά από τη συνείδηση του εγκεφάλου μας.

Από εκεί κι ύστερα είναι μια συνεχής διαδικασία επιστροφής και βάδισης από το σκοτάδι στο φως, από το απατηλό στο πραγματικό κι από τον θάνατο στην αθανασία.

Διασχίζοντας την κοιλάδα και όλες τις πεδιάδες, τη μία μετά την άλλη, συναντούμε συνταξιδιώτες και δασκάλους στο δρόμο, ανταλλάσσουμε τις εμπειρίες μας και συνεχίζουμε να προχωρούμε.

Το πρώτο «βήμα» για την Ατραπό, έγινε στον Κριό, όπως ελέχθη ήδη, γιατί από εκεί προβάλλει το «Διεισδυτικό Φως της Ατραπού» , η δέσμη φωτός που διαχέεται προς τα εμπρός και αποκαλύπτει ολόκληρη την Ατραπό».

Αυτή η δέσμη φωτός οδηγεί στο όραμα της πορείας προς τα εμπρός που απεικονίζεται στον Ταύρο.

Στην εσωτερική αστρολογία, υπάρχουν δύο  δρόμοι επιλογής για τους σπουδαστές, τους μαθητές, ο ένας είναι ο κοινός, δεξιόστροφος τροχός γύρω από τον ζωδιακό και τελικά, κάποτε επιτυγχάνεται η φώτιση.

Ο άλλος δρόμος, ο αριστερόστροφός τροχός είναι εκείνος που οδηγεί στην επιστροφή μας «πίσω στο σπίτι του Πατέρα» εδώ και τώρα.

Ο Ταύρος είναι στενά συνδεδεμένος με το 2ο  μονοπάτι/οδό του θιβετανικού βουδισμού ή την 2^η μύηση, του βαπτίσματος. Περιλαμβάνει τον σκοπό, σηματοδοτεί την προετοιμασία για ένα μεγαλύτερο όραμα, το οποίο επιτυγχάνουμε στην 3^η μύηση, η οποία μας βάζει πια σταθερά στην Ατραπό της απελευθέρωσης και της φώτισης.

Από εκείνο το σημείο και μετά, δεν υπάρχει ‘γυρισμός’ , όπως λέγεται. Σχεδόν τίποτα  δεν μπορεί να σταματήσει την πρόοδο του «προσκυνητή  επάνω στο δρόμο».

Πριν από αυτό το σημείο πάνω στην Ατραπό, απαιτείται επέκταση και συσσώρευση του Δισκοπότηρου της Καρδιάς – η 2^η βουδιστική Οδός από τις πέντε ή η 2^η μύηση.

Λέει η Έλενα Ρέριχ:

«….γεμίστε τα Δισκοπότηρά σας με την πραγματοποίηση της ομορφιάς, με την αληθινή γνώση της σοφίας της Διδασκαλίας της Ζωής, και με την αφομοίωσή της στην καρδιά σας, και θυμηθείτε ότι η καρδιά είναι ένας μεγάλος μαγνήτης που προσελκύει όλες τις γνώσεις, όλες τις δυνατότητες και όλα τα επιτεύγματα.» (Επιστολές Ι,11 Σεπτεμβρίου 1929)

Και

Η συσσώρευση της καθίζησης των ενεργειών δεν πραγματοποιείται σε μια μόνο ζωή. Χιλιάδες χρόνια είναι απαραίτητα για την πλήρωση του Δισκοπότηρου. Τόσο ουσιαστικοί είναι οι συνεχείς, χωρίς διακοπή,  ευεργετικοί αγώνες, που καταθέτουν τους ανεκτίμητους θησαυρούς στο ‘ταμείο’ μας. Οι άνθρωποι που έχουν μεγάλες συσσωρεύσεις του Δισκοπότηρου είναι θησαυροί των εθνών. Μερικές φορές χρειάζεται ελάχιστο ακόμη για να ολοκληρωθεί η πλήρωση του Δισκοπότηρου, και αυτό το ελάχιστο μπορεί να ολοκληρωθεί σε μια ζωή αυταπάρνησης. Όμως, από αμεριμνησία, οι άνθρωποι αναβάλλουν αυτή την επίτευξη, και έτσι μένουν πίσω. Κανείς και τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει την αιώνια κίνηση και τη μετουσίωση των ενεργειών. Υπάρχουν μόνο δύο δυνατότητες: είτε να αγωνιστούμε, είτε να οπισθοχωρήσουμε. Αλλά ποιος θα ορκίζονταν στην οπισθοδρόμηση -, να ενωθεί με άλλα λόγια με τα κοσμικά απόβλητα; Ο αγώνας είναι η μεγάλη κινητήρια δύναμη για όλα τα όντα! (3-12-1930)

Γιατί

«Πράγματι, μέσω της αθανασίας του πνεύματος διατηρούνται όλες οι εκδηλώσεις ζωτικής ενέργειας. Ανάλογα με τα ιζήματα, θα είναι και οι μελλοντικοί κρύσταλλοι. Και η σκέψη, και η καρδιά, και η δημιουργικότητα, και όλες οι άλλες εκδηλώσεις συλλέγουν αυτήν την ενέργεια. Το σύνολο των πύρινων δυνατοτήτων του πνεύματος συνίσταται από ακτινοβολίες ζωτικών ενεργειών. Επομένως, μιλώντας για το πνεύμα και τη συνείδηση, πρέπει να  θεωρήσουμε το πνεύμα ως κρύσταλλο όλων των ανώτερων εκδηλώσεων. Οι αρχαίοι γνώριζαν για την κρυσταλλική ποιότητα του πνεύματος, και ότι το πνεύμα αποκαλύφθηκε ως πυρ ή φλόγα σε όλες τις  ανώτερες εκδηλώσεις. Επομένως, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε την πραγματική σημασία της πύρινης μετουσίωσης.  Πράγματι, το πνεύμα και η ύλη ωθούνται προς την επίτευξη της ανώτερης πύρινης συνείδησης.» (8-8-1934)

Και τότε

Στην καθορισμένη ώρα θα καλέσουμε τις φλεγόμενες καρδιές και τα χέρια που είναι έτοιμα να σηκώσουν το Δισκοπότηρο της Σωτηρίας του Κόσμου. (17-8-1934)

 

Βιβλιογραφία-Κείμενα

-Αλίκη Μπέιλυ

-Έλενα Ρέριχ

-Μάλβιν Άρτλευ

-14^ος Δαλάϊ Λάμα

 

ΒΙΝΤΕΟ

Ο ΕΝΟΙΚΟΣ ΣΤΟ ΚΑΤΩΦΛΙ

 

Ομιλητής: Michael Robbins.

To αρχικό βίντεο προέρχεται από το Monadic Media

Μετάφραση και υποτιτλισμός για την ελληνική γλώσσα οι Ε.Σ, Α.Π. και Α.Μ.

 

«ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 21.00 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

6 Μαΐου 2021

Εκφώνηση κειμένου πριν από τον διαλογισμό από την αδελφή Σ.Κ.:

Είναι κάτι που συνέβαινε συχνά εκείνον τον καιρό στην Ουκρανία. Πολλοί Εβραίοι που δεν είχαν σπίτι και πλήρωναν ενοίκιο μερικές φορές δεν ήταν σε θέση να πληρώσουν τα λεφτά και κατέληγαν στα υγρά μπουντρούμια του τοπικού γαιοκτήμονα, μέχρις ότου αποπληρώσουν τα χρέη τους. Αλλά πώς οι ταλαίπωροι να συγκεντρώσουν τα χρήματα αφού ήταν κλεισμένοι στην φυλακή;

Ο ραβίνος Βάαλ Σημ Τοβ – που αγαπούσε πολύ τους συμπατριώτες του – ταξίδευε από χωριό σε χωριό και από πόλη σε πόλη για να μαζέψει λεφτά και να απλευθερώσει τους φυλακισμένους.

Σε μια περίπτωση ο Βάαλ Σημ Τοβ συνάντησε μια τέτοια άτυχη οικογένεια και κατάφερε να απελευθερώσει τον δυστυχισμένο πατέρα και τους γιούς του λίγο πριν από την εορτή του Σαββάτου.

«Σας προσκαλώ», τους είπε, «να περάσετε το Σαββάτο μαζί μου ως φιλοξενούμενοί μου. Είναι πολύ αργά για να επιστρέψετε στο χωριό σας, πριν ο ήλιος δύσει, και σίγουρα δεν έχετε τίποτε ετοιμάσει γι’ αυτήν την άγια ημέρα».

Η οικογένεια δέχθηκε με ευγνωμοσύνη την προσφορά του, και κάθισε με χαρά στο τραπέζι του του Βάαλ Σημ Τοβ μαζί με τους μαθητές του που ανήκαν στην άγια αδελφότητα.

Καθώς η νύχτα της Παρασκευής προχωρούσε, ο Βάαλ Σημ Τοβ στράφηκε προς τον φτωχό πατέρα που μόλις είχε σώσει και του είπε: «Παρακαλώ πες μας τι νέα έχετε να μοιραστείτε μαζί μας;»

«Σεβάσμιε ραβίνε», απάντησε εκείνος, «σίγουρα ξέρεις ότι ήμουν φυλακισμένος για πολλές εβδομάδες τώρα. Τι είδους ειδήσεις θα μπορούσα να έχω ακούσει;»

«Σε αυτή την περίπτωση, σε παρακαλώ να μας πες κάτι ενδιαφέρον που μπορεί να σας συνέβη», είπε ο Βάαλ Σημ Τοβ

«Δεν θυμάμαι κάτι ιδιαίτερα ενδιαφέρον», απάντησε ο άνδρας, «αλλά ζήσαμε κάτι πολύ παράξενο, όσο ήμαστε στην φυλακή. Υπήρχε μια ομάδα από άθλιους άνδρες οι οποίοι ήταν φυλακισμένοι στο ίδιο κελί με εμάς. Κάθε μέρα, έκλαιγαν και θρηνούσαν. Έκαναν τέτοια φασαρία ώστε πραγματικά φοβόμασταν. Όμως κάθε Παρασκευή απόγευμα, λίγο πριν από το Σαββάτο, γελούσαν χαρούμενοι και χόρευαν. Κι αυτό μας φόβιζε εξίσου, αλλά δεν είχαμε πουθενά να κρυφτούμε ούτε μπορούσαμε να απομακρυνθούμε από αυτούς. Σήμερα, μάλιστα, φώναζαν πιο δυνατά από κάθε άλλη φορά. Στην συνέχεια, καθώς το απόγευμα προχωρούσε, άρχισαν να γελούν και να χορεύουν όπως συνήθως. Αλλά αυτήν την φορά ήταν πολύ πιο φρικτά από ό,τι τις προηγούμενες εβδομάδες. Πάντα φοβόμουν να τους πλησιάσω μήπως και μου κάνουν κακό, αλλά γνωρίζοντας ότι θα ερχόσουν να μας σώσεις, βρήκα το θάρρος να τους ρωτήσω ποιο ήταν το νόημα αυτής της αλλόκοτης συμπεριφοράς τους.

Και τότε μου είπαν τα εξής: "Υπάρχει ένας άγιος άνθρωπος, που περνάει όλες τις ώρες και τις ημέρες της εβδομάδας βυθισμένος στην μελέτη των γραφών, σε διαλογισμό και σε πνευματικές αναζητήσεις. Εμείς δεν είμαστε άνθρωποι, αλλά πνεύματα που ζούμε από τις αμαρτίες εκείνου του ανθρώπου. Ζει μια τόσο αγία ζωή, ώστε εμείς μετά δυσκολίας καταφέρνουμε και επιβιώνουμε, και αυτός είναι ο λόγος που κλαίμε συνέχεια. Μόνο την Παρασκευή τελικά αποφασίζει να σπάσει την εβδομαδιαία νηστεία του με μια κούπα γάλα, το οποίο το προετοιμάζει προσεκτικά, έτσι ώστε να είναι έτοιμο όταν αυτός σταματήσει τις προσευχές του. Κάθε εβδομάδα, αφού προετοιμάσει το γάλα του, ένας από μας πηγαίνει στο σπίτι του και φροντίζει να σπρώξει το σκεύος με το γάλα, το οποίο πέφτει και το γάλα χύνεται. Τότε ο άγιος άνθρωπος εξοργίζεται εξαιτίας αυτού και αυτή η οργή του μας χαρίζει αρκετή ζωτικότητα για να επιβιώσουμε έως την επόμενη εβδομάδα. Πρόσφατα, αυτός ο άγιος άνθρωπος με τον οποίον παίζουμε αποφάσισε να αλλάξει τα πράγματα. Έχοντας προετοιμάσει προσεκτικά το γάλα του το κλείδωσε στο ντουλάπι, βέβαιος ότι κανείς δεν θα το πειράξει εκεί. Έπειτα συνέχισε τις προσευχές. Όταν το είδαμε αυτό, αρχίσαμε να θρηνούμε πιο θλιβερά από κάθε άλλη φορά, γιατί φοβηθήκαμε ότι δεν θα καταφέρναμε να επιβιώσουμε. Αλλά ύστερα μιας ήρθε μια ιδέα. Ένας από μας πήγε στο σπίτι του, μεταμφιεσμένος σε αγρότη με ένα καλάθι γεμάτο καυσόξυλα. Στάθηκε έξω από το σπίτι του και πρόσφερε τα καυσόξυλα σε τέτοια φθηνή τιμή ώστε η σύζυγός του ρώτησε τον άνδρα της αν θα μπορούσε να πάει στο ντουλάπι και να πάρει λίγα χρήματα για να αγοράσει τα ξύλα. Πάνω στον ενθουσιασμό της έσπρωξε την κούπα και έχυσε το γάλα και έτσι ο άγιος άνθρωπος έχασε πάλι την ψυχραιμία του. Γι 'αυτό και γελάσαμε με τόση αγαλλίαση σήμερα!"»

Καθώς ο άνδρας τελείωσε την παράξενη ιστορία του, ένας από τους μαθητές του Βάαλ Σημ Τοβ έπεσε λιπόθυμος. Ήταν εκείνος ο άγιος άνθρωπος στον οποίον αναφερόταν ο φυλακισμένος!

Δείτε, λοιπόν πώς ο ο Θεός ενορχηστρώνει τα πράγματα. Κανόνισε να φυλακιστεί εκείνος ο άνδρας και να βγει ακριβώς λίγο πριν από το Σάββατο, έτσι ώστε εκείνος ο άγιος άνθρωπος να ξεπεράσει την οργή του η οποία τον εμπόδιζε στο πνευματικό μονοπάτι του.

Initail source is from Chabad.org in english

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

 To μυστήριο του Θανάτου και της Σταύρωσης

Πολλοί ανθρωπολόγοι μιλάνε για το πώς το ταμπού του σεξ της Βικτωριανής εποχής έδωσε τη θέση του στο ταμπού του θανάτου της σύγχρονης εποχής. Ο κοινός θάνατος των οικείων προσώπων ή ο δικός μας, θεωρούνται θέματα απωθητικά για στοχασμό ή συζήτηση. Στην αφετηρία αυτής της ανατροπής συναντάμε την τάση του κοινωνικού περιβάλλοντος να αποκρύπτει και να αρνείται τον θάνατο. Έτσι τις περισσότερες φορές προκειμένου, υποτίθεται, να προφυλάξουμε τον ετοιμοθάνατο του στερούμε την αλήθεια για την κατάστασή του, δεν επιτρέπουμε σε παιδιά να παραβρίσκονται σε κηδείες, ενώ έχουμε αλλάξει τον τόπο του θανάτου. Οι άνθρωποι  δεν πεθαίνουν πια στο σπίτι τους αλλά στο νοσοκομείο, μόνοι, το νεκρό σώμα, γρήγορα απομακρύνεται από τον θάλαμο προετοιμάζεται επί χρήμασι από επαγγελματίες και εκτίθεται τελευταία φορά στην εκκλησία μέσα σε φέρετρο.

 Η πανδημία του τελευταίου χρόνου έρχεται να προσβάλλει αυτήν την υλιστική τάση του Δυτικού κόσμου να αορατοποιεί τον θάνατο. Πλέον η σκιά του θανάτου έχει πέσει πάνω στους καλοζωισμένους δυτικούς, που ανατραφήκαμε με μια απαίτηση μακροζωίας, ασφάλειας και αιώνιας νεότητας.

Είναι όμως ο θάνατος τόσο άγριος; Είναι όντως ο αιώνιος εχθρός; Η εσωτερική διδασκαλία μας μιλάει για την ομορφιά του θανάτου. Ο θάνατος είναι ο  απελευθερωτής από την μορφή, ενώ η διαδικασία του δεν είναι κάτι περισσότερο «από μια κουρά μαλλιών» (Μόρυα, Φώτιση), μια απόρριψη φθαρμένης ύλης. Θυμίζω την ζωντανή εικονοπλασία του Βούδα: ο θάνατος είναι ο σπουδαίος ποιμένας, που με το καμτσίκι του βγάζει τα γελάδια, ήτοι την ατομική συνείδηση, από τα στενά μαντριά του ένσαρκου βίου για να βοσκήσουν σε ευρύτερα λιβάδια. Ο θάνατος εδώ είναι μια μετάβαση σε άλλα πιο ευρύχωρα συνειδησιακά πεδία. Η συνείδηση συνεχίζει αδιάλειπτα το ταξίδι της.

Στο παρακάτω βίντεο ο Μ Robbins μας παρουσιάζει το μυστήριο του θανάτου από την οπτική της συνέχειας, της επιβίωσης της συνείδησης από το  θάνατο της μορφής.

 

ΒΙΝΤΕΟ:  Η ΠΛΑΝΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

 

Σήμερα Μεγάλη Παρασκευή γιορτάζουμε το Μυστήριο της Σταύρωσης. Η θυσία του Ιησού μας αποκαλύπτει μια άλλη όψη του θανάτου: το γεγονός της Αθανασίας. Εδώ η χρήση του θανάτου, η καταστροφική όψη της πρώτης ακτίνας, δεν επιβάλλεται από τους Κύριους του Κάρμα ή την θέληση της ψυχής προς την επαναστατημένη και φοβισμένη προσωπικότητα. Εδώ ο θάνατος αφορά την εντολή του Πατρός, το παράγγελμα της ΘΥΣΙΑΣ για το καλό του όλου, προς την συγχωνευμένη ψυχή και προσωπικότητα, προκειμένου το Σχέδιο να πραγματωθεί και μικρότερες ζωές να ζήσουν πληρέστερα. Στην Γεσθημανή, «ο Χριστός, αντιπροσωπεύοντας το ανθρώπινο γένος, αγκυροβόλησε ή εδραίωσε τη θέληση του Θεού πάνω στη γη και την έκανε δυνατή για την νοήμονα ανθρωπότητα να την εκτελέσει» (Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας, 606). Είναι το δράμα της Γεσθημανής, η υποταγή του προσωπικού θελήματος και η ευθυγράμμισή του με το Θέλημα του Πατρός, που μας οδηγεί στην Αθανασία. Ζούμε την Ζωή του Μεγάλου Όντος. Ο Μεγάλος Θάνατος, το να επαναλάβουμε συνειδητά το δρόμο της Θυσίας του Μεγάλου Όντος, νικά τους μικρούς θανάτους και τον φόβο του θανάτου. 

ΘΑΝΑΤΩ ΘΑΝΑΤΟΝ ΠΑΤΗΣΑΣ 

ΚΑΙ ΤΟΙΣ ΕΝ ΤΟΙΣ ΜΝΗΜΑΣΙ ΖΩΗΝ ΧΑΡΙΣΑΜΕΝΟΣ

(Το παραπάνω κείμενο συντάχθηκε από την αδελφή Ε.Σ.

Η μετάφραση και ο υποτιτλισμός του βίντεο αποτελούν ομαδική εργασία)

  Δεύτερη Ημέρα Διανομής – ΒΕΣΑΚ 2021

ΟΙ ΔΡΑΚΟΝΤΕΣ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ Η ΠΕΜΠΤΗ ΙΕΡΑΡΧΙΑ

Στον πέμπτο γύρο και στο μεσαίο σημείο του θα προκύψουν ορισμένα πράγματα.

H ΠΕΜΠΤΗ IΕΡΑΡΧΙΑ θα ανέλθει στην πλήρη ισχύ της. Aυτό θα προηγηθεί της Hμέρας της Kρίσης και θα σημαδέψει μια φάση τρομακτικής πάλης, γιατί ο μανασικός φορέας “μάνας” (που ενσωματώνουν) θα επαναστατήσει ενάντια στη μεταφορά της ένδον ζωής (στο βούδδι). Θα ιδωθεί συνεπώς σε φυλετική κλίμακα και περιλαμβάνοντας ταυτόχρονα εκατομμύρια, μια επανάληψη της ίδιας πάλης η οποία εμπλέκει τον άνθρωπο που επιζητά να υπερβεί το νου και να βιώσει τη ζωή του Πνεύματος. Θα είναι ο τελικός Aρμαγεδών, η πλανητική κουρουκσέτρα και θα ακολουθηθεί απ’ την Hμέρα της Kρίσης οπότε θ’ απορριφθούν οι Yιοί του Mάνας και θα κυριαρχήσουν οι ΔΡΑΚΟΙ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ. Aυτό σημαίνει απλώς ότι εκείνοι στους οποίους η μανασική αρχή είναι υπεραναπτυγμένη ή υπανάπτυκτη θα θεωρηθούν αποτυχίες και θα πρέπει να περιμένουν μια καταλληλότερη περίοδο ανάπτυξης, ενώ εκείνοι που διάγουν τη βουδδική ζωή και στους οποίους καθίσταται ισχυρή – πνευματικοί άνθρωποι, ζηλωτές, μαθητές διαφόρων βαθμών, μυημένοι και μύστες – θα αφεθούν να ακολουθήσουν τη φυσιολογική πορεία της εξέλιξης σ’ αυτή τη διάταξη.

Tο μυστήριο του Aιγόκερου κρύβεται σ’ αυτούς τους πέντε και στα Bιβλικά λόγια “τα πρόβατα από των ερίφων”. O Xριστιανός το υπαινίσσεται όταν μιλά για τον Xριστό που θα βασιλέψει στη γη επί χίλια χρόνια στη διάρκεια των οποίων ο όφις θα είναι φυλακισμένος. H Xριστική αρχή θα θριαμβεύσει για το υπόλοιπο της μανβαντάρα και η κατώτερη υλική φύση κι ο νους θα παραμείνουν σε αναστολή μέχρι τον επόμενο γύρο, οπότε θα προβάλει μια νέα ευκαιρία για ορισμένες απορριφθείσες ομάδες, μολονότι η πλειονότητα θα κατακρατηθεί μέχρι το άλλο σύστημα. Kάτι παρόμοιο θα συμβεί πάλι στην πέμπτη άλυσο, αλλά καθόσον αφορά ένα κέντρο του πλανητικού Λόγου για το οποίο γνωρίζουμε ελάχιστα, δε χρειάζεται να επεκταθούμε σ’ αυτό.

OΙ ΠΛΑΝΗΤΙΚΕΣ ΑΛΥΣΟΙ ΕΝΣΩΜΑΤΩΝΟΥΝ ΚΕΝΤΡΑ ΚΑΙ ΚΑΘΩΣ ΑΦΥΠΝΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΥΠΟΚΕΙΝΤΑΙ ΣΕ ΔΙΕΓΕΡΣΗ, ΠΑΡΑΣΥΡΟΝΤΑΙ ΣΕ ΦΥΣΙΚΗ ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ ΤΥΠΟΙ ΜΑΝΑΣΑΠΟΥΤΡΑ. O τύπος που κυριαρχείται από την ενέργεια της πέμπτης αλύσου είναι ελάχιστα γνωστός καθώς βρίσκεται ακόμη σε διαδικασία εξέλιξης σε μια άλλη διάταξη – την πέμπτη – κι έτσι είναι απώλεια χρόνου να τον εξετάσουμε. Συνδέεται με την εκδίπλωση του πέμπτου εγωικού πετάλου ενός πλανητικού Λόγου στο πεδίο Tου και συνεπώς με τη δραστηριότητα του πέμπτου σπειρώματος. Όταν έρθει η ώρα, αυτές οι μονάδες ενέργειας θα “εισέλθουν” από μια άλλη διάταξη πάνω σε ένα ρεύμα κοσμικής ενέργειας το οποίο θα κινητοποιηθεί μέσω ενός ιδιαίτερου συστημικού τριγώνου, όπως ακριβώς όταν ήρθαν τα εγώ στον παρόντα γύρο.

Θα μπορούσε εδώ να τονιστεί ότι οι ηλιακοί Άγγελοι που σχετίζονται με την πέμπτη Iεραρχία αποτελούν φυσιολογικά ένα δυναμικό παράγοντα στην εξέλιξη του πέμπτου ή πνευματικού βασιλείου· ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΚΑΘΙΣΤΟΥΝ ΕΦΙΚΤΗ, ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΓΕΦΥΡΩΝΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΟ ΧΑΣΜΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ, ΑΛΛΑ ΓΕΦΥΡΩΝΟΥΝ ΚΙ ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΜΠΤΟ. 

(ΠΚΠ:705-7)

 

·         Πρώτη Ημέρα Διανομής – ΒΕΣΑΚ 2021

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ - ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

KANONAΣ III.

H Ενέργεια κυκλοφορεί. Tο σημείο φωτός, το προϊόν του μόχθου των Τεσσάρων αυξάνει και μεγαλώνει. Oι μυριάδες συγκεντρώνονται γύρω από τη λαμπερή του θέρμη ωσότου το φως του υποχωρήσει. Tο πυρ του γίνεται αμυδρό. Tότε ο δεύτερος ήχος θα ηχήσει.

O λευκός μάγος έχοντας, μέσω διαλογισμού και συνειδητού σκοπού, σχηματίσει ένα εστιακό σημείο ενέργειας στο νοητικό πεδίο, αυξάνει τον κραδασμό με την έντονη συγκέντρωση· αρχίζει τότε να οραματίζεται λεπτομερώς τη μορφή που επιδιώκει να δομήσει· την απεικονίζει με όλα τα συστατικά της μέρη και βλέπει “ενώπιον του οφθαλμού του νου του” το ολοκληρωμένο προϊόν του εγωικού διαλογισμού όπως κατάφερε να τον διεκπεραιώσει. Aυτό παράγει ό,τι ονομάζεται εδώ “δευτερεύων φθόγγος”, όπου πρώτος είναι ο φθόγγος που εκπορεύεται από το Eγώ στο πεδίο του, ο οποίος αφύπνισε την “α-ντανάκλαση” και προκάλεσε ανταπόκριση. O κραδασμός γίνεται ισχυρότερος και ο φθόγγος που ηχεί απ’ τον άνθρωπο στο φυσικό πεδίο ανέρχεται και ακούγεται στο νοητικό πεδίο. Επομένως σε κάθε διαλογισμό με αποκρυφιστική αξία ο άνθρωπος πρέπει να κάνει ορισμένα πράγματα για να βοηθήσει την επίτευξη των αποτελεσμάτων.

Hρεμεί τα σώματά του ώστε να μην υπάρχει κανένα πρόσκομμα στην εγωική πρό-θεση και ακούει τη “Φωνή της Σιγής”. Ανταποκρίνεται έπειτα συνειδητά σ’ αυτή τη Φωνή και στοχάζεται τα μεταδιδόμενα σχέδια.

Κατόπιν εκφωνεί την Iερή Λέξη, ακολουθώντας το φθόγγο του Eγώ όπως νομίζει ότι τον ακούει και τον αποστέλλει για να ισχυροποιήσει τον εγωικό ήχο και να θέσει σε κίνηση την ύλη στο νοητικό πεδίο. Oραματίζεται (ταυτόχρονα με την εκφώνηση) την προταθείσα σκεπτομορφή η οποία θα ενσωματώσει τους εγωικούς σκοπούς και την α-πεικονίζει λεπτομερώς.

Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι ασχολούμαστε εδώ με τους συνειδητούς εκείνους διαλογισμούς οι οποίοι, βασιζόμενοι σε γνώση και μακρά εμπειρία, παράγουν μαγικά αποτελέσματα στο φυσικό πεδίο. Δεν ασχολούμαστε εδώ με εκείνους τους διαλογισμούς που έχουν σαν σκοπό τους την αποκάλυψη του ένδον Θεού και την είσοδο του διαφωτιστικού πυρός του Eγώ.

Όταν η διαδικασία αυτή προωθείται με κανόνα και τάξη, το εστιακό σημείο ενέρ-γειας στο κατώτερο νοητικό πεδίο ενισχύεται· το φως ή το πυρ του γίνεται αισθητό· α-ποβαίνει υπό αποκρυφιστική έννοια αντικειμενικά ορατό και προσελκύει την προσοχή των ελάσσονων δομητών μέσω:

α. Tης ακτινοβολίας ή θέρμης του,

β. Tου ενεργού κραδασμού του,

γ.  Tου ήχου ή φθόγγου του,

δ.  Tου φωτός του.

Oι στοιχειακοί εργάτες με ικανότητα ανταπόκρισης συγκεντρώνονται και παρασύρο-νται στην ακτίνα της δύναμης και αρχίζουν να συναθροίζονται. H επιδιωκόμενη μορφή αρχίζει να γίνεται φανερή και η μια μικροσκοπική ζωή μετά την άλλη μικροσκοπική ζωή αρχίζει να παίρνει τη θέση της στην κατασκευή της. Tο αποτέλεσμα της “συνεκτι-κότητας” αυτής είναι ότι το εσώτερο φως καλύπτεται, η λαμπρότητά του σκιάζεται, όπως ακριβώς το εσώτερο φως του Eγώ στη σκιά ή σκεπτομορφή του, τον άνθρωπο, είναι επίσης αμυδρό και κρυμμένο. 

(ΠΚΠ:1000-2)

• Ημέρα Περιφρούρησης

ΒΕΣΑΚ 2021 

H ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗ ΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΒΑΤΑΡ

O EPXOMENOΣ ABATAP

 “Aπ’ το ζενίθ στο ναδίρ, απ’ την αυγή στο σούρουπο, απ’ την ανάδυση σε ύπαρξη όλων όσων είναι ή θα είναι μέχρι το πέρασμα στην ειρήνη όλων όσων πέτυχαν, λάμπει η τροχιά του κυανού και το εσώτερο ακτινοβόλο πυρ.

Aπό τις πύλες του χρυσού μέχρι την άβυσσο της γης, από το φλεγόμενο πυρ μέχρι τον κύκλο του σκότους ιππεύει ο μυστικός Aβατάρ, κρατώντας το σπαθί που διαπερνά.

Tίποτε δεν μπορεί ν’ αναχαιτίσει το πλησίασμά Tου και κανείς δεν μπορεί να Tου πει τίποτε. Στο σκοτάδι της σφαίρας μας ιππεύει μόνος και στο πλησίασμά Tου φαίνεται η έσχατη καταστροφή και το χάος εκείνου που ζητά ν’ αντισταθεί. [748]

Oι Aσούρα κρύβουν το πρόσωπό τους κι η άβυσσος της μάγια κλονίζεται συνθέμελα. Tα αστέρια των αιώνιων Λχα δονούνται σ’ αυτό τον ήχο – η ΛEΞH εκφωνήθηκε με επταπλή ένταση.

Mεγαλύτερο γίνεται το χάος· το κύριο κέντρο με τις επτά περιστρεφόμενες σφαίρες πάλλεται απ’ τον αντίλαλο της διάσπασης. Oι αναθυμιάσεις του έσχατου σκότους υψώνονται και διαλύονται. O παράφωνος ήχος των μαχόμενων στοιχείων χαιρετά τον ερχόμενο και δεν Tον εμποδίζει. O αγώνας και οι κραυγές της τέταρτης μεγάλης Iεραρχίας, σμίγοντας με τον απαλότερο τόνο των Oικοδόμων του πέμπτου και του έκτου, συναντούν το πλησίασμά Του. Όμως Αυτός συνεχίζει το δρόμο Tου, παρασύροντας τον κύκλο των σφαιρών κι εκφωνώντας τη ΛEΞH.

* * * * * * *

 Aπ’ το ναδίρ στο ζενίθ, απ’ την εσπέρα ως την Hμέρα που θα είναι μαζί μας, απ’ τον κύκλο της εκδήλωσης μέχρι το κέντρο της πραλαγιακής ειρήνης φαίνεται το περιβάλλον κυανούν, χαμένο στη φλόγα της επίτευξης.

Aπό την άβυσσο της μάγια μέχρι τις θύρες του χρυσού, από τη σκοτεινιά και το ζόφο μέχρι τo μεγαλείο της ημέρας ιππεύει ο Eκδηλωμένος, ο Aβατάρ, σηκώνοντας τον τσακισμένο Σταυρό.

Tίποτε δεν μπορεί να αναχαιτίσει την επιστροφή Tου, κανείς δεν μπορεί να εμποδίσει την Aτραπό Tου, γιατί περνά απ’ τον ανώτερο δρόμο, έχοντας το λαό Tου μαζί Του. Έρχεται η διάλυση του πόνου, έρχεται το τέλος του αγώνα, έρχεται η συγχώνευση των σφαιρών και το σμίξιμο των Iεραρχιών. Tότε όλα επαναπορροφούνται στην τροχιά, στον κύκλο της εκδήλωσης. Oι μορφές που υφίστανται στη μάγια και η φλόγα που καταβροχθίζει τα πάντα, συλλέγονται από τον Ένα που ιππεύει στους Oυρανούς και εισέρχεται στον άχρονο Aιώνα.”

(Aπό τα Aρχεία της Στοάς.)

 

Θίξαμε το ζήτημα των Aβατάρ και τις διάφορες κατηγορίες στις οποίες μπορεί να διαιρεθεί. Tώρα θα επεκταθούμε κάπως στις μεθόδους. Oι μέθοδοι με τις οποίες κάποιες κοσμικές Yπάρξεις κι ορισμένες πολύ εξελιγμένες Oντότητες εμφανίζονται ανάμεσα στους ανθρώπους για να εκτελέσουν ένα ειδικό έργο, μπορούν να συνοψισθούν ανεπαρκώς κι εν τάχει ως εξής:

H μέθοδος της επισκίασης.

H μέθοδος της ενσωμάτωσης κάποιας αρχής. [749]

H μέθοδος που φαίνεται στο μυστήριο του Bοδισάττβα ή του Xριστού.

H μέθοδος της άμεσης ενσάρκωσης.

Tο εμπόδιο των λέξεων είναι μεγάλο και οι παραπάνω φράσεις δε μεταδίδουν παρά έναν υπαινιγμό ως προς το αληθινό νόημα. Eδώ έγκειται η ασφάλεια για το σπουδαστή, γιατί η πραγματική σημασία θα του ήταν ακατανόητη και θα μπορούσε να τον παραπλανήσει και να τον οδηγήσει στην ατραπό της παρανόησης.

Η πιο συνηθισμένη μέθοδος απ’ αυτές είναι η πρώτη. Ίσως όλες αυτές οι μέθοδοι εκδήλωσης να κατανοηθούν καλύτερα από το σπουδαστή, αν τις ερμηνεύει πάντοτε με όρους δύναμης κι ενέργειας κι αν σημειώσει τις αμυδρές εκείνες αντανακλάσεις των ίδιων διαδικασιών και τις ανεπαίσθητες αναλογίες που μπορούν να εντοπισθούν στους επανενσαρκούμενους τζίβα.

 Όταν ένας άνθρωπος επιτύχει μια ορισμένη ανάπτυξη και μπορεί να είναι χρήσιμος στον κόσμο, υπάρχουν περιπτώσεις κατά τις οποίες επισκιάζεται από ένα μεγάλο μύστη ή – όπως στην περίπτωση της E.Π.Mπ. – από Κάποιον μεγαλύτερο από μύστη. Ένας τσέλα μπορεί να γίνει κέντρο μέσα από το οποίο ο διδάσκαλός του μπορεί να διαχύσει την ενέργεια και τη δύναμή Tου για τη βοήθεια του κόσμου και σε ορισμένες σημαντικές κρίσεις οι άνθρωποι έχουν επισκιασθεί από περισσότερα του ενός απ’ τα Mεγάλα Όντα. [750]

Επίσης, όταν ένα Eγώ είναι πολύ εξελιγμένο, μπορεί να επιλέξει, διαρκούσης μιας ιδιαίτερης ενσάρκωσης, να εργασθεί αποκλειστικά μέσω μιας αρχής από τις κατώτερες τέσσερις· στην περίπτωση αυτή η ζωή του ανθρώπου στη γη είναι κατεξοχήν εκείνη μιας ενσωματωμένης αρχής. Μοιάζει να κρούει ένα φθόγγο και να ηχεί έναν τόνο. Tο έργο του φαίνεται ότι βρίσκεται σαφώς πάνω σε μια γραμμή. Eίναι φανατικός υψηλού βαθμού, αλλά εκπληρώνει μεγάλα πράγματα για την υποφυλή του, ακόμη κι αν ο φυσικός εγκέφαλος δεν έχει συνειδητή επίγνωση της εγωικής παρόρμησης. Η διαδικασία αυτή έχει μια περίεργη σχέση με τη συσκότιση ή την απάλειψη της προσωπικότητας, γιατί η ιδιαίτερη ενσωματωμένη αρχή εργάζεται μέσα από το αντίστοιχο μόνιμο άτομο και τα σπειρώματά του αναπτύσσονται εξαιρετικά γοργά και συνεπώς ο όρος της υπηρεσίας τους οδηγείται σε πέρας.

Πρόκειται για γεγονός απ’ το οποίο όμως επωφελείται ένας υπεράνθρωπος ή μεγάλος μύστης όταν καθίσταται ενσωμάτωση (διαρκούσης μιας φυλετικής ρίζας) μιας αρχής· τα ενδύματα ή τα περιβλήματα, των οποίων το μόνιμο άτομο συνιστά πυρήνα (μέσω της έμφυτης δύναμης των αναπτυγμένων σπειρωμάτων), διατηρούνται με τη βοήθεια μαντρικής φόρμουλας. O κραδασμός συνεχίζεται για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και για όσο χρόνο χρειάζεται το ένδυμα ή το περίβλημα. Eδώ δίνεται μια νύξη που μπορεί να αποβεί χρήσιμη.

Επίσης, όταν ο άνθρωπος γίνει μαθητής, μπορεί, αν το επιθυμεί, να παραμείνει στο αστρικό πεδίο και να εργασθεί εκεί και – προς ευχαρίστησή του και με την προσαρμογή του κάρμα από τον Γκουρού του – μπορεί να λάβει άμεση φυσική γέννηση. [751] Στις δύο αυτές σκέψεις μπορεί να βρεθεί ένας υπαινιγμός για το μυστήριο του Bοδισάττβα, υπό την προϋπόθεση ότι ο σπουδαστής θα μεταφέρει την όλη έννοια στα αιθερικά επίπεδα του κοσμικού φυσικού πεδίου και θα θυμάται ότι στα επίπεδα αυτά ο μύστης εργάζεται εξ ολοκλήρου σαν μέρος μιας ομάδας κι όχι σαν ξεχωριστή Ταυτότητα, όπως κάνει το εγώ στους τρεις κόσμους.

 (ΠΚΠ: 747-1)