«ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 20.30 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

14 Μαρτίου 2021

Εκφώνηση κειμένου πριν από τον διαλογισμό από τον αδελφό Δ.Χ.

Ο ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ, ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ

Η όλη ιστορία της ανθρωπότητας είναι μια διαβαθμισμένη σειρά θείων αποκαλύψεων που οδηγούν σε επεκτάσεις της συνείδησης και σε εξελικτική πρόοδο. Για να συμβεί αυτή η διαδικασία αποκάλυψης, η θειότητα απαιτεί έναν ενδιάμεσο, έναν διαμεσολαβητή, μέσω του οποίου να μπορεί να ενεργεί και να αναγνωρίζεται. Ένα τέτοιο σώμα υπάρχει και τα μέλη του είναι γνωστά με πολλά ονόματα – Αντιπρόσωποι της Θειότητας, Θείοι Αγγελιοφόροι, το Βασίλειο του Θεού και η Πνευματική Ιεραρχία του πλανήτη μας. Είναι μια μεγάλη απολυτρωτική ομάδα απελευθερωμένων υπάρξεων και οι αποδείξεις για την ύπαρξη και την αλληλεπίδρασή τους με την ανθρωπότητα έχουν διατηρηθεί στις θρησκείες όλων των εθνών στη διάρκεια της ιστορίας. Το όνομα «Ιεραρχία» υποδηλώνει ένα σύστημα διαβαθμισμένων τάξεων πνευματικής ικανότητας και, ως εκ τούτου, μια αλυσίδα ευθύνης που εκτείνεται από το ανώτατο Ον επάνω στον πλανήτη έως την πιο μικρή μονάδα συνείδησης, το φυσικό άτομο. Αυτή η μεγάλη Πλανητική Αλυσίδα της Ιεραρχίας εγκαθιδρύει μια θεία κυκλοφορική ροή και απρόσκοπτη επικοινωνία ανάμεσα σε όλες τις ζωές και τα βασίλεια στη φύση.
    Έχοντας εκτεθεί σε σοβαρές καταχρήσεις δύναμης, η ανθρωπότητα αντιλαμβάνεται συχνά την αρχή της ιεραρχίας με μια όραση συσκοτισμένη λόγω αυτών των αποτυχιών, όμως η πραγματική της έννοια δεν συνεπάγεται, κατά κανένα τρόπο, καταπίεση ή επιβολή. Η Πνευματική Ιεραρχία έχει υπερβεί το ανθρώπινο στάδιο εξέλιξης. Τα μέλη της έχουν επιτύχει μια κατάσταση απόλυτης και αδιάσειστης αβλάβειας και, ως εκ τούτου, δεν παρεμβαίνουν στην ελεύθερη επιλογή της ανθρωπότητας. Αποτελούν μια έκφραση της τελειοποιημένης αγάπης που ονομάζεται, επίσης, Αγνός Λογισμός, μιας αγάπης που είναι «η αιτία της δημιουργίας και ο υποστηρικτικός παράγοντας όλης της ζωής».1 
    Η σχέση μεταξύ Ιεραρχίας και ανθρωπότητας χαρακτηρίζεται από ένα υπερφυσικό κάλεσμα και μια απόκριση· η επίκληση εφελκύει μια σταθερή ανταπόκριση από την Ιεραρχία. Η συνειδητά εστιασμένη πνευματική έφεση της ανθρωπότητας –η απαίτησή της για περισσότερο φως, αγάπη και εκπλήρωση του θείου σκοπού– επιτρέπει στην Ιεραρχία να απελευθερώσει αυτές τις ενέργειες στην ανθρώπινη συνείδηση. Μέσω αυτής της μαγνητικής σύνδεσης, η ανθρωπότητα έλκεται διαρκώς προς την πνευματική της εξέλιξη. Αυτή η ανταλλαγή ενέργειας μπορεί να ενδυναμωθεί με διαλογισμό και για το σκοπό αυτό ο διαλογισμός των Τριγώνων είναι ιδιαίτερα λειτουργικός, καθώς χρησιμεύει για να καταστήσει τον αιθερικό ιστό του πλανήτη περισσότερο ανταποκριτικό στην εντύπωση της ψυχής και να διανείμει αυτές τις ευεργετικές ενέργειες σε όλο τον κόσμο. 
    Καθώς πλησιάζουμε στην Εορτή του Πάσχα στις 28 Μαρτίου, ένα νέο πνευματικό έτος παρέχει μια ευκαιρία για εντατικοποίηση αυτής της υπηρεσίας. Εσωτερικά, το Πάσχα είναι γνωστό ως το Φεστιβάλ του Αναστάντος, Ζώντος Χριστού, και διαλογιζόμαστε πάνω στην είσοδο της Χριστικής αρχής σε μια μεγαλύτερη Ζωή. Μέσα από τέτοιες προσπάθειες η ψυχή προσφέρει το μεγαλύτερο φως και την κατανόησή της στο απλό μήνυμα του Χριστού για την Αγάπη. Με φωτισμένη καρδιά και νου, κατ’ αυτόν τον τρόπο, στέκουμε ενωμένοι και συντονισμένοι με τη δύναμη που ανακαινίζει τα πάντα, διανέμοντας φωτισμένη καλή θέληση σε ευθυγράμμιση με το θείο Σχέδιο.

1. Μαθητεία στη Νέα Εποχή, Τόμος 2, σελ. 541, της Αλίκης Μπέιλη

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ
Μέσα από συνεχιζόμενες κρίσεις κλιματικής αλλαγής και μια παγκόσμια πανδημία, η θεωρητική κατανόηση της ανθρωπότητας, ότι κάθε μορφή και οργανισμός στη φύση συνδέονται αρκετά στενά μεταξύ τους, μετατρέπεται από θεωρία σε δεδομένο. Μετά την καταστροφικότητα των ψευδών ειδήσεων και των «εναλλακτικών γεγονότων», η γνώση και η επιστήμη, για μια ακόμη φορά, κατακτούν έδαφος ως πηγές αλήθειας. Υπάρχει μια αυξανόμενη αίσθηση ότι το φως της γνώσης είναι ένα πεδίο υπηρεσίας και αυτό αποτελεί αιτία ελπίδας. Αλλά, ακόμα κι έτσι, η χαοτική κατάσταση του κόσμου λειτουργεί ως καθρέφτης, υπενθυμίζοντας μας ότι αυτή η γνώση πρέπει τώρα να μετουσιωθεί σε σοφία μέσα από τη δυναμική ισχύ της αγάπης. 
    Αυτή η προσπάθεια πρέπει να προχωρήσει μέσα στον θόρυβο της εποχής μας. Οι πνευματικές διδασκαλίες μας λένε: «Η σοφία πρέπει να επιτευχθεί μέσα στο διανοητικό χάος και το έργο της συνεργασίας με την Ιεραρχία στην εσώτερη πλευρά της ζωής πρέπει να συνεχισθεί μέσα στον αφανιστικό πάταγο της σύγχρονης ζωής των μεγαλουπόλεων».1 Ωστόσο, το καταλάγιασμα που έχουν φέρει οι απαγορεύσεις της κυκλοφορίας λόγω του COVID-19, παρέχει σε πολλούς την ευκαιρία να αναλογιστούν τις αξίες και την μελλοντική κατεύθυνση. Στοχασμός πάνω στη ζωή μας και στη ζωή της ανθρωπότητας οδηγεί, με την πάροδο του χρόνου, σε εκδήλωση της σοφίας. Αυτό απορρέει μέσα από μια «ζωή εξέτασης», για να χρησιμοποιήσουμε τη φράση του Καρλ Γιούνγκ, η οποία προϋποθέτει εσωτερική ηρεμία και παρατηρητικότητα, προκειμένου να αφουγκραζόμαστε, έτσι ώστε να συνειδητοποιηθούν νέες διαστάσεις σκέψης και σχέσεων.
    Στο παρελθόν, η σοφία ήταν κτήμα των ολίγων. Σήμερα είναι τέτοια η πρόοδος της ανθρώπινης εξέλιξης με τη διευρυμένη συνείδησή της, ώστε η σοφία φαίνεται να διαλάμπει μέσα από πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους. Πολλοί εργάζονται δραστήρια ως μέρη κάποιας ομάδας για τη μετάδοση φωτός με την διανομή ιδεών όσο και για την μετουσίωση του φωτός, καθώς αυτό προωθείται από τη γνώση προς το φως της σοφίας και της διαίσθησης. Οι εργάτες των Τριγώνων παίζουν το ρόλο τους σε αυτήν τη μετάδοση του φωτός της ψυχής και έτσι καθίσταται δυνατή μια ευκαιρία για πλανητική θεραπεία, καθώς κάθε Τρίγωνο συμβάλλει στην φώτιση του κόσμου της σκέψης.
    Το φως της σοφίας έχει πολύ όμορφα περιγραφεί ως «το ερμηνευμένο αποτέλεσμα μακράς εμπειρίας», και συνδέεται στενά με τον Βούδα, τον Αποκαλυπτή του φωτός και της σοφίας, η οποία φθάνει σ’ εμάς από πηγές πολύ μεγαλύτερες από την πλανητική μας Ζωή. Η σοφία Του μάς έχει δώσει τον τρόπο για την απελευθέρωση από επίγειους αγώνες, με την κατανόηση ότι όλα τα δεινά οφείλονται σε εσφαλμένη επιθυμία. Η επιθυμητική ώθηση είναι χαρακτηριστική του ζωδίου του Ταύρου, όπως συμβολίζεται από τον ταύρο της επιθυμίας της προσωπικότητας που ορμά προς τα εμπρός τυφλά και καταστρεπτικά έως ότου, μέσα απ’ τον πόνο και τα διδάγματα που αντλήθηκαν, καθορίζεται τελικά από τη θέληση και τη σοφία της ψυχής. Το ζώδιο του Ταύρου και ο Πνευματικός βασικός τόνος του, «Βλέπω και, όταν ο Οφθαλμός ανοιχθεί, όλα είναι Φως», συνδέεται με το μεγάλο Φεστιβάλ του Βεσάκ, την Εορτή του Βούδα, η οποία θα πραγματοποιηθεί σε αυτό το ζώδιο την Τρίτη, 27 Απριλίου 2021. Σε αυτήν την ετήσια συγκέντρωση των Σοφών, καλούμαστε να συμμετάσχουμε στην φώτιση καρδιών και διανοιών, έτσι ώστε να επικρατήσει μεγαλύτερη κατανόηση στη Γη.

1. Μαθητεία στη Νέα Εποχή, Τόμος 1, σελ. 6, της Αλίκης Μπέιλη

ΚΑΛΗ ΘΕΛΗΣΗ, Η ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ

Χωρίς έναν ορισμό της, η έκκληση για καλή θέληση, που συναντάται συχνά στον δημόσιο λόγο, μπορεί να απορριφθεί ως μια «ωραία θεωρία» ή ένας ευσεβής πόθος. Ωστόσο, σε καιρούς όπου η “καλή θέληση” γίνεται δημοφιλής ως ιδέα στον ανθρώπινο νου, το ιδιαίτερο έργο των Τριγώνων μπορεί να αναγνωριστεί ευκολότερα. Κι αυτό διότι, με την εστιασμένη σκέψη τους, οι συμμετέχοντες στα Τρίγωνα μπορούν να αποσαφηνίσουν την κατανόηση σχετικά με τη δύναμη που αντιπροσωπεύει πραγματικά η καλή θέληση και να ανυψώσουν συνειδητά το ανακουφιστικό όνειρο του “καλού ανθρώπου” σε ένα ιδεώδες που μπορεί να εμπνεύσει δράση. Μ’ αυτό τον τρόπο, δημιουργείται μια σκεπτομορφή που αναγνωρίζει τις πρακτικές συνέπειες όσον αφορά την κυριάρχηση και εφαρμογή αυτής της δύναμης στις ατομικές ζωές και στις ανθρώπινες υποθέσεις. 
Ως σημεία φωτός σε ένα δίκτυο προσευχής και διαλογισμού, είναι ζωτικής σημασίας για όσους εκπαιδεύονται στα Τρίγωνα να ανυψώσουν την σκέψη τους πέρα και πάνω από κάθε συναίσθημα. Συγκρατώντας την ενέργεια της καλής θέλησης «μέσα στο φως», μπορούν να βοηθήσουν σε αυτήν την πρακτική, στοχαζόμενοι πάνω στο νόημα της καλής θέλησης και επιζητώντας τη διείσδυση στην ουσία της ενέργειάς της. Όσο περισσότερο μπορεί το κάθε μέλος ενός τριγώνου να εισέλθει στην καρδιά και τη ζωντάνια αυτής της πύρινης ενέργειας τόσο περισσότερο πνευματικό πυρ διοχετεύεται μέσα στο τρίγωνο και, ως εκ τούτου, αυξάνει σε ένταση ο παλμός των ενεργειών καλής θέλησης που ρέουν μέσω του δικτύου των Τριγώνων προς διανομή σε υπηρεσία.
Το καθημερινό έργο της χρήσης της Μεγάλης Επίκλησης σε ένα τρίγωνο μπορεί να γίνει κατανοητό ως μια επικεντρωμένη δράση, προκειμένου η φυσική, και συχνά ανεκδήλωτη ανθρώπινη έφεση για ορθές σχέσεις να έρθει σε άμεση ευθυγράμμιση με το «Σχέδιο της Αγάπης και του Φωτός», όπως αυτό διατηρείται στον νου και την καρδιά των αναφερόμενων στην Επίκληση «Διδασκάλων». Αυτή είναι η ουσία της καλής θέλησης – η διαδικασία κατά την οποία η συχνά ασυνείδητη επιθυμία της ανθρωπότητας να εκφράσει την καλοσύνη, την ομορφιά και την αλήθεια και να ζήσει σε ορθή σχέση με την ψυχή, τον εαυτό, τους άλλους, τον φυσικό κόσμο, τον πλανήτη και τον κόσμο, εστιάζεται και επικεντρώνεται σε μια αίσθηση σκοπού και θέλησης που μετασχηματίζει την ζωή.
Υπάρχουν αρκετές πρωτοβουλίες αυτή τη στιγμή που θεωρούν ότι, υπό αυτή την έννοια, η ενέργεια της καλής θέλησης χρησιμοποιείται από όλο και περισσότερους ανθρώπους παντού στον κόσμο. Εδώ, μπορούμε να διακρίνουμε τους σπόρους του μετασχηματισμού, της αναγέννησης και της ανθεκτικότητας, που αναφέρονται τόσο συχνά σε αναλύσεις και συζητήσεις, οδηγώντας τον ανθρώπινο σχεδιασμό σε έναν μετά κορονοϊού κόσμο.
Από την εσωτερική άποψη που διέπει τα Τρίγωνα, τα τρία πνευματικά φεστιβάλ του Πάσχα, του Βεσάκ και του Χριστού αντιπροσωπεύουν το υψηλό σημείο του πνευματικού έτους – με αποκορύφωμα το Φεστιβάλ του Χριστού που είναι, επίσης, γνωστό ως το Φεστιβάλ της Ανθρωπότητας και Εορτή της Καλής Θέλησης. Πολλά μπορούμε να μάθουμε από αυτήν τη δυναμική ορμή που κορυφώνεται εστιασμένη στην Καλή Θέληση, ως μια ιδιαίτερα ανθρώπινη έκφραση των ενεργειών του Χριστού. Η Παγκόσμια Ημέρα Επίκλησης, η οποία τηρείται στη διάρκεια αυτού του τρίτου Φεστιβάλ, παρέχει την ευκαιρία πνευματικής υπηρεσίας με την επίκληση των ανώτερων ενεργειών που είναι διαθέσιμες, και σημειώνοντας την ανθρώπινη παρουσία τους στην καλή θέληση.

 Δελτίο Τριγώνων, Αρ. 215 - Μάρτιος 2021 - Lucis Trust

 

ΤΟ ΑΙΤΙΩΔΕΣ ΣΩΜΑ (ΒΙΝΤΕΟ)

[...] Το αιτιώδες σώμα , το θησαυροφυλάκιο μας, ο ναός του Σολομώντα,  το δαιμόνιο  που ο Σωκράτης πάντα συμβουλευόταν [...]

Ομιλητής: Michael Robbins.

To αρχικό βίντεο προέρχεται από το Monadic Media

Μετάφραση, επιμέλεια, υποτιτλισμός για την ελληνική γλώσσα οι Ε.Σ, B.X. και Α.Μ.

 

ΙΕΡΗ ΕΜΠΝΕΥΣΗ … ΙΕΡΗ ΑΓΑΠΗ

(Επιστολές της Ε. Ρέρριχ)

Η Iερή Έμπνευση κατέρχεται με μία και μόνο βασική προϋπόθεση. Ούτε η συγκέντρωση, ούτε η εντολή της θέλησης, αλλά η αγάπη για την Iεραρχία γεννά άμεση Επικοινωνία. Δεν γνωρίζουμε πώς να εκφράσουμε καλύτερα ή ακριβέστερα τον καθοδηγητικό νόμο παρά ως ένα ρεύμα αγάπης. Γι’ αυτό, είναι τόσο πρόσφορο ν’ αφήσει κανείς κατά μέρος την επιτηδευμένη μαγεία, προκειμένου να διαποτίσει με αγάπη ολόκληρο το Eίναι του. Ως αποτέλεσμα, μπορεί να προσεγγίσει εύκολα την αρχή της Ύπαρξης με μια αίσθηση ομορφιάς. Ακριβώς, στο μέσο της διάλυσης του πλανήτη, πρέπει να στραφεί κανείς στην πιο ενοποιητική αρχή. Και τί μπορεί να ενώσει πιο ισχυρά από το μάντραμ:

«Σ’ αγαπώ, Κύριε!»

 

«ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 20.30 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

28 Φεβρουαρίου 2021

Εκφώνηση κειμένου πριν από τον διαλογισμό από την αδελφή Α.Μ.:

Καλή Θέληση και Θέληση για το Καλό

[…] πριν δέκα περίπου χρόνια όταν άρχισα να γράφω κάποια φυλλάδια για το μεγάλο κοινό, εφιστώντας την προσοχή στην παγκόσμια κατάσταση και το Νέο Όμιλο Εξυπηρετητών του Κόσμου. Επιχείρησα έτσι να αγκυροβολήσω στη γη (αν μπορώ να χρησιμοποιήσω τέτοια φράση) μια εξωτερίκευση ή ένα σύμβολο του έργου της Ιεραρχίας. Ήταν μια προσπάθεια να συνδέσω υποκειμενικά και (όπου ήταν δυνατό) αντικειμενικά, όλους εκείνους τους ανθρώπους με πνευματικό σκοπό και βαθιά αγάπη για την ανθρωπότητα, που εργάζονταν δραστήρια σε πολλές χώρες, είτε σε οργανώσεις είτε μόνοι. Το όνομά τους είναι λεγεών. […] όλοι εργάζονται υπό την έμπνευση της Ιεραρχίας και εκπληρώνουν συνειδητά ή ασυνείδητα τα καθήκοντα των πρακτόρων των Διδασκάλων. Μαζί συνιστούν μια ομάδα ενωμένη στην εσώτερη πλευρά με πνευματική πρόθεση και αγάπη. Μερικοί είναι αποκρυφιστές που εργάζονται στις διάφορες αποκρυφιστικές ομάδες· άλλοι είναι μυστικιστές που εργάζονται με όραμα και αγάπη· άλλοι ανήκουν στις ορθόδοξες θρησκείες και μερικοί δεν αναγνωρίζουν καθόλου τις λεγόμενες πνευματικές συγγένειες. Όλοι όμως εμψυχώνονται από ένα αίσθημα ευθύνης για την ανθρώπινη ευημερία και έχουν ενδόμυχα αφιερωθεί στη βοήθεια των συνανθρώπων τους […]
      Αυτοί τους οποίους επηρεάζει ο Νέος Όμιλος Υπηρετών του Κόσμου και με τους οποίους επιζητεί να εργασθεί και οι οποίοι μπορούν να εργασθούν σαν πράκτορές του, ονομάζονται από εμάς, άνδρες και γυναίκες καλής θέλησης.
      Ακόμη και από τη σκοπιά της Ιεραρχίας η θεία θέληση όπως είναι, παραμένει ουσιαστικά το μεγάλο μυστήριο, όμως παρόλα αυτά μπορούν και πραγματικά “γνωρίζουν και υπηρετούν” το σκοπό· ο σκοπός είναι εκείνη η όψη της θείας θέλησης που ζητά άμεση έκφραση πάνω στη Γη. Η Ιεραρχία είναι ο διανομέας της ενέργειας – της ενέργειας της αγάπης. Συνεπώς, καθώς ο σκοπός της θέλησης του Θεού (που είναι γνωστός και κατανοητός στην Αίθουσα Συμβουλίου της Σαμπάλλα) επιζητεί να επηρεάσει την ανθρώπινη θέληση, εκφράζεται με ιεραρχικούς όρους σαν θέληση-για-το-καλό και με ανθρώπινους όρους σαν καλή θέληση, σαν αγαπητική απόφαση ή σαν σταθερή πρόθεση να επέλθουν ορθές ανθρώπινες σχέσεις.
      (Αρκετοί)  […] εργάζεσθε ενδεχομένως στο εγχείρημα της δόμησης της ανταχκάρανα, του αγωγού επικοινωνίας ανάμεσα στον εγκέφαλο και την πνευματική θέληση, ή την Ενάδα που λειτουργεί μέσω της Πνευματικής Τριάδας. Αν έχετε επιτυχία, θα αρχίσετε να αντιλαμβάνεσθε ότι υπάρχει μια μεγάλη διάκριση μεταξύ της καλής θέλησης, την οποία οι μάζες μπορούν και συχνά συλλαμβάνουν, και της θέλησης-για-το-καλό που είναι ο στόχος του μαθητή. H καλή θέληση είναι σχετικά απλή στην έκφραση και όλοι σας γνωρίζετε πολλά γι’ αυτή και εκφράζετε μεγάλο μέρος της. Γι’ αυτήν δε χρειάζεται κανένα σχόλιο, γιατί συνιστά ανθρώπινη ιδιότητα που βρίσκεται πολύ κοντά στην επιφάνεια έκφρασης για όλους τους ανθρώπους. Αλλά η θέληση-για-το-καλό είναι πολύ πιο δύσκολο να εκφρασθεί, γιατί δε συνεπάγεται μόνο την ικανότητα να χρησιμοποιείτε την πνευματική θέληση, αλλά και να γνωρίζετε κάπως τη φύση του “καλού”. H θέληση-για-το-καλό είναι η βασική ποιότητα του θείου σκοπού, που περιλαμβάνε,ι σχεδιασμένη δραστηριότητα και ένα συγκεκριμένο στόχο που πρέπει να επιτευχθεί. Απαιτεί την ικανότητα να σκέφτεστε με όρους συνόλου, μια εκτίμηση του επόμενου βήματος που πρέπει να κάνει η ανθρωπότητα για την επικείμενη Μεγάλη Προσέγγιση (γιατί αυτή πρέπει να είναι μια αμοιβαία Προσέγγιση), μια κατανόηση των μαθημάτων του παρελθόντος και ένα όραμα που θα βασίζεται – όχι στην αγάπη ή την ψυχική όραση – αλλά σε μια πεποίθηση του άμεσου σκοπού του Σανάτ Κουμάρα, όπως τον πραγματοποιεί μέσω του Xριστού και της πλανητικής Ιεραρχίας. Η πεποίθηση αυτή βασίζεται, όσον αφορά την Ιεραρχία, στον καθαρό λόγο· βασίζεται, όσον αφορά την ανθρωπότητα μέσω των μαθητών της, στην ενορατική αντίληψη που εφαρμόζεται με αγάπη και εκφράζεται με νοημοσύνη.

       Ας θίξω σύντομα μια άλλη σκοπιά… Το Σχέδιο θα αποκατασταθεί πάνω στη Γη δια της φώτισης και της καλής θέλησης και όταν συμβεί αυτό, ο Χριστός θα γυρίσει στη Γη. Θα σας ζητούσα να μην παρεξηγήσετε αυτή τη φράση. Ο Χριστός δεν έφυγε ποτέ από τη Γη και όταν αποχαιρετούσε τους μαθητές Του είπε: “Ιδού εγώ μεθ’ υμών ειμί πάσας τας ημέρας, έως της συντελείας του αιώνος”. Η Παρουσία Του όμως δεν αναγνωρίζεται από τις μάζες των ανθρώπων και είναι μόνο αισθητή και αμυδρά προσδοκώμενη από τους ορθόδοξους θρησκευόμενους όλων των παγκόσμιων πίστεων.
      Όπως σας υπέδειξα προηγουμένως, η επιστροφή του Χριστού θα εκφρασθεί κατ’ αρχή με μια ανάβλυση της Χριστικής συνείδησης στις καρδιές των ανθρώπων παντού· η πρώτη της έκφραση θα είναι η καλή θέληση.
      Σε δεύτερη φάση οι μαθητές παντού θα ευαισθητοποιηθούν αυξητικά στην ποιότητά Του, τη φωνή Του και τη διδαχή Του· σε πολλές περιπτώσεις θα “επισκιασθούν” απ’ Αυτόν, όπως ακριβώς επισκίασε προηγουμένως το μαθητή Του, Ιησού· μέσω αυτής της επισκίασης των μαθητών σε όλες τις χώρες θα αντιγράψει τον εαυτό Του επανειλημμένα. Η αποτελεσματικότητα και η δυναμικότητα του επισκιασθέντος μαθητή θα είναι εκπληκτική.
      Ωστόσο μέχρι να έλθει ο Χριστός […] και να δώσει στους ανθρώπους τη νέα εντολή να αγαπούν αλλήλους, είχε δοθεί πολύ λίγη έμφαση σε οποιαδήποτε παγκόσμια Γραφή ότι ο Θεός ήταν Αγάπη. Αφού ήρθε ως Αβατάρ της Αγάπης, τότε ο Θεός έγινε γνωστός σαν αγάπη επουράνια, αγάπη σαν στόχος και σκοπός της δημιουργίας, αγάπη σαν η βασική αρχή της σχέσης και αγάπη που εργάζεται σ’ όλη την εκδήλωση για ένα Σχέδιο που υποκινείται από αγάπη. Ο Χριστός αποκάλυψε και τόνισε τη θεία αυτή ποιότητα κι έτσι μετέβαλε την όλη ανθρώπινη ζωή, τους στόχους και τις αξίες.
     Δεν χρειάζεται εμείς ακόμη να γνωρίζουμε τη χρονολογία ή την ώρα της επανεμφάνισης του Χριστού. Η έλευσή Του εξαρτάται από την έκκληση (συχνά την άφωνη έκκληση) όλων όσων στέκουν με μαζική πρόθεση· εξαρτάται επίσης από την καλύτερη εδραίωση των ορθών ανθρώπινων σχέσεων και από ορισμένη εργασία που γίνεται αυτή την εποχή από πρεσβύτερα Μέλη της Βασιλείας του Θεού, της Αόρατης Εκκλησίας, της πνευματικής Ιεραρχίας του πλανήτη μας· εξαρτάται επίσης από τη σταθερότητα των μαθητών του Χριστού στον κόσμο αυτή την εποχή και των μυημένων-εργατών Του – που όλοι εργάζονται σε πολλές ομάδες, θρησκευτικές, πολιτικές και οικονομικές. Στα παραπάνω πρέπει να προσθέσουμε εκείνο που οι Χριστιανοί ονομάζουν “ανεξερεύνητη Βουλή του Θεού”, τον αδιάγνωστο σκοπό του Κυρίου του Κόσμου, του Αρχαίου των Ημερών (όπως καλείται στην Παλαιά Διαθήκη) ο Οποίος “γνωρίζει το Νου Του, ακτινοβολεί την ύψιστη ποιότητα αγάπης κι εστιάζει τη Θέλησή Του στον υψηλό Του Τόπο μέσα στο κέντρο όπου η Θέληση του Θεού είναι γνωστή”.

     Όταν ο Χριστός, ο Αβατάρ της Αγάπης, κάνει την επανεμφάνισή Του, τότε:

     “Οι υιοί των ανθρώπων που είναι τώρα Υιοί του Θεού, θα αποστρέψουν τα πρόσωπά Τους από το λαμπρό φως και θ’ ακτινοβολήσουν αυτό το φως πάνω στους υιούς των ανθρώπων που δε γνωρίζουν ακόμη ότι είναι Υιοί του Θεού. Τότε ο Ερχόμενος θα εμφανισθεί, τα βήματά Του επισπεύδονται στην κοιλάδα της σκιάς από τον Έναν με την τρομερή δύναμη, ο Οποίος στέκει στη βουνοκορφή, εκπνέοντας αιώνια αγάπη, ουράνιο φως και ειρηνική, σιωπηλή Θέληση.

     “Τότε οι υιοί των ανθρώπων θ’ ανταποκριθούν. Τότε ένα νεότερο φως θα αστράψει στη ζοφερή, κουρασμένη κοιλάδα της γης. Τότε μια νέα ζωή θα κυλήσει στις φλέβες των ανθρώπων και τότε η όρασή τους θα συμπεριλάβει όλους τους δρόμους εκείνου που μπορεί να είναι.

     “Έτσι ειρήνη θα έρθει πάλι στη γη, αλλά μια ειρήνη που δε θα μοιάζει με τίποτε που γνωρίσαμε πριν. Τότε η θέληση-για το-καλό θα ανθίσει σαν κατανόηση και η κατανόηση θ’ ανθίσει σαν καλή θέληση στους ανθρώπους.”

 Τα αποσπάσματα είναι από τα βιβλία της Αλίκης Μπέιλη, Μαθητεία την Νέα Εποχή, Ι & ΙΙ, και

Η Επανεμφάνιση του Χριστού

 

ΓΕΜΙΣΤΕ ΤΟ ΔΙΣΚΟΠΟΤΗΡΟ ΣΑΣ

(Έλενα Ρέριχ, Επιστολές)

 

 «Ο Άγκνι Γιόγκι είναι ο φορέας της Σύνθεσης του Δισκοπότηρου – με αυτήν την ένδειξη μπορείτε να κρίνετε. Γι' αυτό, γεμίστε τα Δισκοπότηρά σας με την πραγματοποίηση της ομορφιάς, με την αληθινή γνώση της σοφίας της Διδασκαλίας της Ζωής, και με την αφομοίωσή της στην καρδιά σας, και θυμηθείτε ότι η καρδιά είναι ένας μεγάλος μαγνήτης που προσελκύει όλες τις γνώσεις, όλες τις δυνατότητες και όλα τα επιτεύγματα. Θα πρέπει επίσης να θυμάστε ότι δεν υπάρχει τίποτα αναγκαστικό στις εκδηλώσεις ενός Άγκνι Γιόγκι, καθώς ο Άγκνι Γιόγκι είναι ο ίδιος το ‘εργαστήριο’ του. Αυτός, ο ίδιος, με τη δύναμη του πνεύματός του, μεταμορφώνει τα πυρά του. Ο Διδάσκαλος  παρέχει νύξεις της Διδασκαλίας για τη διεύρυνση της συνείδησης, αλλά ο ίδιος ο μαθητής πρέπει να την εφαρμόσει. Ο Διδάσκαλος παρακολουθεί τη διαδικασία ανάφλεξης καλύπτοντας τα κέντρα με στρώματα soma όταν η ανάφλεξη απειλεί να γίνει ολοκαύτωμα. Αλλά χωρίς τη συμμετοχή του πνεύματος του μαθητή δεν είναι δυνατή η μετουσίωση». (Έλενα Ρέριχ, Επιστολές Ι,11 Σεπτεμβρίου 1929)

 

Η συσσώρευση της καθίζησης των ενεργειών δεν πραγματοποιείται σε μια μόνο ζωή. Χιλιάδες χρόνια είναι απαραίτητα για την πλήρωση του Δισκοπότηρου. Τόσο ουσιαστικοί είναι οι συνεχείς, χωρίς διακοπή,  ευεργετικοί αγώνες, που καταθέτουν τους ανεκτίμητους θησαυρούς στο ‘ταμείο’ μας. Οι άνθρωποι που έχουν μεγάλες συσσωρεύσεις του Δισκοπότηρου είναι θησαυροί των εθνών. Μερικές φορές χρειάζεται ελάχιστο ακόμη για να ολοκληρωθεί η πλήρωση του Δισκοπότηρου και αυτό το ελάχιστο μπορεί να ολοκληρωθεί σε μια ζωή αυταπάρνησης. Όμως, από αμεριμνησία, οι άνθρωποι αναβάλλουν αυτή την επίτευξη, και έτσι μένουν πίσω. Κανείς και τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει την αιώνια κίνηση και τη μετουσίωση των ενεργειών. Υπάρχουν μόνο δύο δυνατότητες: είτε να αγωνιστούμε, είτε να οπισθοχωρήσουμε. Αλλά ποιος θα ορκίζονταν στην οπισθοδρόμηση – να ενωθεί με άλλα λόγια με τα κοσμικά απόβλητα; Ο αγώνας είναι η μεγάλη κινητήρια δύναμη για όλα τα όντα! (3-12-1930)

 

Η άμεση γνώση είναι η σύνθεση της πνευματικότητας και, φυσικά, μόνο ένα ανεπτυγμένο πνεύμα με ένα γεμάτο Δισκοπότηρο το κατέχει, ανεξάρτητα από το ποια είναι η θέση του στη ζωή. Συχνά μια μεσαία θέση επιλέγεται σκόπιμα για μια συγκεκριμένη αποστολή. Αυτός που ακούει τη φωνή της καρδιάς του θα ξυπνήσει πιο εύκολα την άμεση γνώση του. Η καρδιά είναι ο καλύτερος εκπαιδευτής σε όλα τα προβλήματα της ζωής. (19-6-1933)

 

    Η συνείδηση ​​περιέχει μέσα της όλα τα ίχνη του παρελθόντος, τις εντυπώσεις κάθε εκδήλωσης καθώς και κάθε σκέψη και αγώνα για την αποκάλυψη του  ευρύτερου ορίζοντα. Η συνείδηση ​​τροφοδοτείται από το Δισκοπότηρο και την καρδιά, και κάθε συσσωρευμένη ενέργεια εναποτίθεται στο συνείδηση, άρρηκτα συνδεδεμένη με το πνεύμα. Το πνεύμα, όταν διαχωρίζεται από το σώμα, διατηρεί μια πλήρη σύνδεση με  ανώτερες και κατώτερες ενέργειες. Βεβαίως, ο Διδάσκαλος οδηγεί με σύνεση επισημαίνοντας την επιβεβαίωση της ζωτικής μετουσίωσης. Πράγματι, μέσω της αθανασίας του πνεύματος διατηρούνται όλες οι εκδηλώσεις ζωτικής ενέργειας. Ανάλογα με τα ιζήματα, θα είναι και οι μελλοντικοί κρύσταλλοι. Και η σκέψη, και η καρδιά, και η δημιουργικότητα, και όλες οι άλλες εκδηλώσεις συλλέγουν αυτήν την ενέργεια. Το σύνολο των πύρινων δυνατοτήτων του πνεύματος συνίσταται από ακτινοβολίες ζωτικών ενεργειών. Επομένως, μιλώντας για το πνεύμα και τη συνείδηση, πρέπει να  θεωρήσουμε το πνεύμα ως κρύσταλλο όλων των ανώτερων εκδηλώσεων. Οι αρχαίοι γνώριζαν για την κρυσταλλική ποιότητα του πνεύματος, και ότι το πνεύμα αποκαλύφθηκε ως πυρ ή φλόγα σε όλες τις  ανώτερες εκδηλώσεις. Επομένως, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε την πραγματική σημασία της πύρινης μετουσίωσης.  Πράγματι, το πνεύμα και η ύλη ωθούνται προς την επίτευξη της ανώτερης πύρινης συνείδησης». (8-8-1934)

 

Στην καθορισμένη ώρα θα καλέσουμε τις φλεγόμενες καρδιές και τα χέρια

που είναι έτοιμα να σηκώσουν το Δισκοπότηρο της Σωτηρίας του Κόσμου. 

                                                                              (17-8-1934) 

 

        ΟΙ ΕΠΤΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ (ΒΙΝΤΕΟ)

[...] Ο Διδάσκαλος Ντζβαλ Κουλ μας λέει ότι μια μέρα, όταν θα γίνουμε και εμείς Διδάσκαλοι, ο χώρος και ο χρόνος θα είναι τα παιχνίδια μας. Aυτό είναι θαυμαστό. Δεν είναι ένα άνευ νοήματος παιχνίδι. Είναι ένα παιχνίδι σε σχέση με το θεϊκό σχέδιο και σκοπό, και είναι κάτι ιδιαίτερα χαροποιό. Σταδιακά μέσα από διαδοχικά βήματα, βαθμούς, μυήσεις, άνοιγμα αιθερικών κέντρων χρειάζεται να μάθουμε πώς να ελέγχουμε τα επτά πεδία. […]

Ομιλητές: Michael Robbins, Tim Boyd και William Meader.

To αρχικό βίντεο προέρχεται από το Monadic Media

Μετάφραση και επιμέλεια  για την ελληνική γλώσσα οι Ε.Σ και Α.Μ.

«ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 20.30 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

21 Φεβρουαρίου 2021

Εκφώνηση κειμένου πριν από τον διαλογισμό από την αδελφή Α.Ρ.:

 

Σχέση ατόμου και έθνους

Τα έθνη φτιάχνονται από ανθρώπους και ο χαρακτήρας που αυτά θα έχουν δεν θα είναι παρά το αποτέλεσμα της συνύπαρξης και της αλληλοεπίδρασης των χαρακτήρων των ανθρώπων που τα απαρτίζουν. Αλλά σε τι συνίσταται ο χαρακτήρας και το ήθος των ανθρώπων? Ξεκινώντας με την δελφική προτροπή «Γνώθι Σαυτόν», οι μεγάλοι έλληνες φιλόσοφοι δίδαξαν το δρόμο της αυτογνωσίας, και με τις γνώσεις τους οδήγησαν τους μαθητές τους προς μία ανοδική πορεία κατάκτησης του υλικού κόσμου, του κόσμου της Σπηλιάς, και υπέρβασης στο Φως της Αλήθειας.

«Είς εμοί μύριοι, εάν άριστος ήι . . . « μας λέγει ο Ηράκλειτος, δηλαδή, για μένα ο ένας ισοδυναμεί με δέκα χιλιάδες εάν είναι άριστος. Ο άριστος είναι ο έχων την νόηση και το μέτρο, οι μύριοι είναι οι πολλοί, αποτελούντες το άμορφο πλήθος. Ο Ηράκλειτος εδώ καταδεικνύει αφενός την τεράστια δύναμη που κρύβεται μέσα στο νου και την καρδιά του καθενός από εμάς, αφετέρου, χωρίς αλαζονεία, την τεράστια ευθύνη απέναντι στον εαυτό μας την οικογένειά μας, την κοινότητα, το έθνος μας αφού επιλέξαμε «τας λεωφόρους μη βαδίζει» (Πυθαγόρας), αλλά την στενή ατραπό της μαθητείας όπου βαδίζεις μόνος, και μόνος θα πει να είσαι ενήλικος, ώριμος, συνετός, να δημιουργείς ο ίδιος το δικό σου καθήκον.

«Άμα κάποιος φτάσει σ’ εκείνη την κατάσταση του νου όπου καμιά εκκλησία δεν υπάρχει για αυτόν, παρά μόνο η πίστη της προσευχής του, κανένα Σύνταγμα, παρά μόνο η θεμιτή και δίκαιη συναλλαγή με το γείτονα, καμιά ελευθερία, παρά μόνο η αδάμαστη βούληση του να πράττει το ορθό, τότε θα εμφανιστούν σύμμαχοι και συμπαραστάτες που θα τον συντρέξουν πρόθυμα. Γιατί σύσσωμο το Σύμπαν στέκει στο πλευρό του” Ρ. Έμερσον.

Ο Πλάτωνας παρατήρησε ότι ο άνθρωπος ζει, κινείται, εκφράζεται και σκέπτεται κάτω από την επίδραση του ψυχισμού του. Έτσι αναπτύσσει στην Πολιτεία το περίφημο θέμα της Τριμέρειας της Ψυχής. «. . . το μεν ων λογίζεται λογιστικόν προσαγορεύοντες της ψυχής, το δε ώ έρά τε και πεινή και διψή και περί τας άλλας επιθυμίας επτοήται αλόγιστον τε και επιθυμητικόν, πληρώσεων τινών και ηδονών εταίρων (439 d). . . το δε δη του θύμου και ω θυμούμεθα πότερον τρίτον. . . θυμοειδούς. . . (439e)».

Η ψυχή έχει τρία μέρη: το Λογιστικό, το Θυμοειδές, και το Επιθυμητικό. Αυτά καθορίζουν τον χαρακτήρα και το ήθος των ανθρώπων. Οι επιθυμίες είναι καταδικασμένες να μας σέρνουν προς το ένα ή το άλλο πάθος ή πράγμα, και υπαγορεύονται από το κατώτερο μέρος της ψυχής το οποίο ονομάζεται αλόγιστον ή επιθυμητικό. Το Λογιστικόν μέρος της ψυχής έχει στόχο την αναζήτηση της αλήθειας. Εκεί εδρεύει η νόηση, η σκέψη και η γνώση. Ο λόγος πρέπει να κυβερνά και να ελέγχει για να μπορέσει ο άνθρωπος στο τέλος με καθαρό νου να φτάσει στο «όντως όν». Το θυμοειδές είναι στην ψυχή ο εκτελεστής των επιταγών του λόγου. Το στοιχείο που θα τιθασεύει τις χαώδεις ορμές του επιθυμητικού, και πρέπει να συντρέχει τον λόγο στο έργο του. Η αρετή δε του ανθρώπου θα είναι να επιτελούνται αυτά τα καθήκοντα με τον αρμονικά συνδυασμένο τρόπο που τους προσιδιάζει. Αυτό το ονομάζουμε δικαιοσύνη της ψυχής. Δίκαιος άνθρωπος θα είναι αυτός στον οποίο τα μέρη της ψυχής βρίσκονται σε αρμονία και καθένα επιτελεί και φέρει εις πέρας αυτό που του αρμόζει.

Αντίστοιχα, δίκαιη πόλη (έθνος) θα είναι αυτό στο οποίο οι κοινωνικές ομάδες στις οποίες κυριαρχεί το ένα ή το άλλο μέρος της ψυχής βρίσκονται σε αρμονία και καθένα επιτελεί και φέρει σε πέρας αυτό που του αρμόζει. Δίκαιη και καλή λοιπόν, θα είναι η πράξη που απορρέει από μια δίκαιη ψυχή και δεν έρχεται σε σύγκρουση μαζί της. Άδικη δε και κακή θα είναι η πράξη που αντιβαίνει στην αρμονική έξη της ψυχής και την διαλύει. Η θεώρηση του ανθρώπου από τον Πλάτωνα, ο συνδυασμός των μερών του και οι σχέσεις τους τον απασχολούν σε όλους σχεδόν τους Διαλόγους, που αποτελούν «ένα φιλοσοφικό ευαγγέλιο» υπερβατικής ηθικής και ταυτόχρονα εσωτερικής ανθρωπογνωσίας.

Αλλά και ένας από τους ιδρυτές της σύγχρονης ψυχολογίας ο Κ. Γιούνγκ αναφέρει: θα βρεθούμε πολύ κοντά στην αλήθεια, αν φανταστούμε ότι η συνειδητή και προσωπική ψυχή μας στηρίζεται στο θεμέλιο μιας κληρονομημένης και γενικής πνευματικής κατάστασης, που σαν τέτοια είναι ασυνείδητη, και ότι η σχέση ανάμεσα στην προσωπική ψυχή μας και την συλλογική ψυχή είναι σαν αυτή ανάμεσα στο άτομο και την κοινωνία. Όπου δεν κινείται το ξεχωριστό άτομο αλλά η μάζα, σταματά η ανθρώπινη ρύθμιση και αρχίζουν να δρουν τα αρχέτυπα. Για αυτό ο ολοκληρωμένος άνθρωπος είναι μοναχικός. Αυτό είναι αναγκαίο και συνέβαινε πάντα, γιατί το βήμα προς μια πληρέστερη συνείδηση του παρόντος τον απομακρύνει από την αρχική του μυστικιστική συμμετοχή στην μάζα των ανθρώπων, δηλαδή, από την καταβύθιση σ’ ένα  

συλλογικό ασυνείδητο. Κάθε βήμα προς τα εμπρός είναι μια πράξη απόσχισης από αυτό το πρωτόγονο ασυνείδητο που περιβάλλει σχεδόν ολοκληρωτικά την πλειονότητα του ανθρώπινου γένους. Είναι αυτό που ο Θιβετανός μας λέγει «Ίσως ένα από τα πρώτα πράγματα που οφείλει να μάθει κάθε σπουδαστής, καθώς επιζητά να συλλάβει τη φύση και την χρήση του νου, είναι πως η κοινή γνώμη οφείλει να παραχωρήσει τη θέση της στην ατομική συνείδηση περί του ορθού και ότι κατόπιν η ατομική αυτή συνείδηση πρέπει να χρησιμοποιηθεί και να συγκεντρωθεί κατά τρόπο ώστε να γίνει δυνατό να ιδωθεί αυτή στις σωστές της διαστάσεις, ως το ζωντανό εκείνο σπέρμα που μπορεί να αναπτυχθεί και να γίνει το θείο άνθος του Υιού του Νου, του Μανασαπούτρα, και το νήμα που μας ξαναφέρνει στην περιοχή του Παγκόσμιου Νου».

Ο άνθρωπος στη μάζα κατεβαίνει ασυνείδητα ένα χαμηλότερο ηθικό και διανοητικό επίπεδο που βρίσκεται πάντα κάτω από το κατώφλι της συνείδησης. Εδώ το ασυνείδητο είναι πάντα έτοιμο να εκραγεί, αρκεί να υποστηριχτεί από την δημιουργία μάζας. Η αλλαγή του χαρακτήρα που επέρχεται με την ανάδυση των συλλογικών δυνάμεων είναι καταπληκτική. Ένα ευγενικό και λογικό όν μπορεί να μεταβληθεί σε ένα μανιακό ή άγριο κτήνος. «Η φύση του εντός μας θηρίου, είναι η πανίσχυρη τάση για κυριαρχία». Αυτή η τάση υπάρχει σε όλα τα ανθρώπινα όντα.

Αυτός ο πόλεμος (ο 2ος παγκόσμιος) έδειξε αλύπητα στον πολιτισμένο άνθρωπο πως είναι ακόμη βάρβαρος και ταυτόχρονα να τι κακό τον περιμένει αν για άλλη μια φορά ρίξει στον άλλον την ευθύνη για τις δικές του κακές ιδιότητες. Προς τούτο ο Γιούνγκ μιλάει στα έργα του για την απαρτίωση της προσωπικότητας και χρησιμοποιεί αρκετά συχνά τον όρο εξατομίκευση, η οποία είναι μια εσωτερική και υποκειμενική διαδικασία ολοκλήρωσης. Αν κάποιος είναι σε θέση να αισθάνεται υπεύθυνος για τον εαυτό του, έχει και συνείδηση της ευθύνης του απέναντι στην κοινωνία. Η ψυχολογία λοιπόν του ξεχωριστού ατόμου αντιστοιχεί στην ψυχολογία των εθνών. Ότι κάνουν τα έθνη το κάνει και κάθε ξεχωριστό άτομο, και όσο το κάνει το άτομο, το κάνει και το έθνος. Άρα στην ουσία το πνεύμα του Έθνους μπορεί να αναθεωρηθεί μόνο με μια αλλαγή στη στάση του ατόμου.

Αυτό πολύ λυρικά το σκιαγραφεί ο Χαλίλ Γκιμπράν στον Κήπο του Προφήτη:

Να λυπάστε το έθνος που είναι γεμάτο πίστη κι άδειο από θρησκεία.
Να λυπάστε το έθνος που φορά ένα ρούχο που δεν το έχει υφάνει, που τρώει το ψωμί που δεν το έχει θερίσει και πίνει το κρασί που δεν έχει τρέξει από το πατητήρι του.
Να λυπάστε το έθνος που ονομάζει το βίαιο άνθρωπο ήρωα, και βλέπει το λαμπροφορεμένο κατακτητή γενναιόδωρο.
Να λυπάστε το έθνος που δεν υψώνει την φωνή του παρά μόνο σαν βρίσκεται σε κηδεία, δεν περηφανεύεται παρά μονάχα σαν βρίσκεται μέσα στα αρχαία μνημεία του, και δεν ξεσηκώνεται παρά μονάχα όταν ο λαιμός του βρίσκεται ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα.
Να λυπάστε το έθνος που ο κυβερνήτης του είναι αλεπού, ο φιλόσοφος του ταχυδακτυλουργός, και η τέχνη του, τέχνη μπαλώματος και μιμικής.
Να λυπάστε το έθνος που υποδέχεται τον καινούργιο κυβερνήτη του με σαλπίσματα και τον αποχαιρετά με γιουχαΐσματα, για να καλωσορίσει και πάλι κάποιον άλλο με σαλπίσματα.
Να λυπάστε το έθνος που οι σοφοί του είναι βουβοί από χρόνια και που οι δυνατοί του άντρες ακόμα στην κούνια.
Να λυπάστε το έθνος που είναι χωρισμένο σε κομμάτια, και που κάθε κομμάτι θεωρεί τον εαυτό του ένα έθνος.                                         

                                        «Ο κήπος του προφήτη», ΧΑΛΙΛ ΓΚΙΜΠΡΑΝ.

ΑΝΤΑΧΚΑΡΑΝΑ

Η Δοξασία της Καρδιάς

«Ο άνθρωπος οφείλει να επαναλάβει ό,τι ήδη έκανε ο Θεός»

Μία μελέτη βασισμένη κυρίως στο βιβλίο Ακτίνες και Μυήσεις και σε αναφορές από άλλα βιβλία της Αλίκης Μπέιλυ και του Θιβετανού Διδασκάλου Τζβαλ Κουλ

 ΣΕΙΡΙΟΣ ΚΙ ΜΥΗΤΙΚΗ ΡΑΒΔΟΣ ΗΛΙΑΚΟΥ ΛΟΓΟΥ

Η Μυητική Ράβδος την οποία χειρίζεται ο Λόγος του ηλιακού συστήματος αποκαλείται μεταξύ των άλλων και “Επταπλό Φλεγόμενο Πυρ”. Την εμπιστεύθηκε στο Λόγο μας ο Κύριος του Σειρίου και χορηγήθηκε στο σύστημά μας απ’ αυτό τον ακτινοβόλο ήλιο. Ένας απ’ τους σκοπούς της είναι να χρησιμοποιείται σε καταστάσεις ανάγκης. Το μεγάλο αυτό φυλαχτό δε χρησιμοποιήθηκε ποτέ ως τώρα για έναν τέτοιο λόγο, μολονότι παρ’ ολίγο να χρησιμοποιηθεί δύο φορές – μία την εποχή των Ατλάντειων και την άλλη στον τρίτο χρόνο του τελευταίου πολέμου. Αυτή η Ράβδος Ισχύος χρησιμοποιείται κατά τη μύηση των επτά Oυράνιων Ανθρώπων επί των κοσμικών επιπέδων. Χρησιμοποιείται ακόμη στη μύηση των ομίλων, κάτι σχεδόν ασύλληπτο για μας. Επιτίθεται στα κέντρα των επτά Oυράνιων Ανθρώπων κατά τον ίδιο γενικά τρόπο με τον οποίο επιτίθενται οι μικρότερες Ράβδοι στα ανθρώπινα κέντρα και τα αποτελέσματα είναι τα ίδια αν και σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα. Είναι περιττό να πούμε πως αυτό συνιστά ένα αχανές και δυσνόητο θέμα που δεν αφορά τους υιούς των ανθρώπων. Το θίγουμε όμως εδώ, γιατί διαφορετικά η απαρίθμηση των Μυητικών Ράβδων θα ήταν ατελής και γιατί χρησιμεύει να καταδείξουμε τη θαυμαστή σύνθεση του όλου και τη θέση του συστήματος σε μια πολύ μεγαλύτερη διάταξη. Σε όλα τα κοσμικά πράγματα πιστοποιείται τελειότητα νόμου και τάξης και οι διακλαδώσεις του σχεδίου μπορούν να παρατηρηθούν σ’ όλα τα πεδία και τα υποπεδία. Η μέγιστη αυτή Ράβδος βρίσκεται υπό την επιτήρηση της πρώτης μεγάλης ομάδας των καρμικών Κυρίων. Μπορεί να περιγραφεί σαν η Ράβδος που φέρει μια τάση αγνής φοχατικής δύναμης από κοσμικά επίπεδα. Oι δύο δευτερεύουσες Ράβδοι φέρουν διαφοροποιημένη φοχατική δύναμη. Αυτή η λογοϊκή Ράβδος Ισχύος φυλάσσεται στον Ήλιο και επαναφορτίζεται μόνο κατά την έναρξη κάθε εκατονταετίας του Βράχμα.

O λόγος για τον οποίο αναφέρονται εδώ οι Ράβδοι Ισχύος είναι γιατί σχετίζονται σαφώς με τα κέντρα που συνιστούν στροβίλους δύναμης σε ύλη και που (μολονότι είναι αγωγοί πνευματικής δύναμης, [213] ή κέντρα όπου βρίσκει έκφραση η ‘θέληση για ύπαρξη’) εκδηλώνονται σαν δραστηριότητα στην ύλη. Είναι τα κέντρα της ύπαρξης και όπως ακριβώς δεν είναι δυνατό να διαχωρισθούν στην εκδήλωση οι δύο πόλοι του Πνεύματος και της ύλης, έτσι δεν είναι δυνατό και να επιτεθεί η Ράβδος κατά τη μύηση δίχως να επέλθουν συγκεκριμένα αποτελέσματα σ’ αυτά τα δύο. Oι Ράβδοι φορτίζονται με Φοχάτ το οποίο είναι πυρ της ύλης μαζί με ηλεκτρικό πυρ, απ’ όπου και η επίδρασή τους. Το μυστήριο δεν μπορεί να εξηγηθεί λεπτομερέστερα καθόσον τα μυστικά της μύησης δε μεταβιβάζονται. Για το θέμα αυτό κοινοποιήθηκαν εδώ περισσότερα παρά ποτέ, παρότι κάποιοι έχουν ήδη ακούσει για όλα αυτά. (ΠΚΠ: 212)