«ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 20.30 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2022

Oμιλία και παρουσίαση βίντεο πριν από τον διαλογισμό από τον αδελφό Λ.Μ.

Επιστολή Νοεμβρίου 2022 της Σχολής Αρκέην

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 ο όρος «μεταστροφή παραδείγματος» (Paradigm shift) ή «αλλαγή μοντέλου» πέρασε στην αγγλική γλώσσα για να περιγράψει «μια σημαντική αλλαγή που συμβαίνει όταν ο συνήθης τρόπος σκέψης ή ανάλογης πράξης αντικαθίσταται από έναν νέο και διαφορετικό τρόπο».1 Ο όρος προέρχεται από ένα βιβλίο του φιλοσόφου και φυσικού Τόμας Κουν (Thomas Kuhn) με τίτλο Η δομή των επιστημονικών επαναστάσεων (The Structure of Scientific Revolutions), ένα από τα συχνότερα αναφερόμενα ακαδημαϊκά βιβλία όλων των εποχών, του οποίου η απήχηση στη μαζική κουλτούρα εξαπλώνεται πολύ πέραν του πεδίου της επιστήμης. Η Μεταστροφή Προτύπου είναι ένας σημαντικός μοχλός στην αναζήτηση από την ανθρωπότητα μιας νέας κουλτούρας – το θέμα των πρόσφατων δια- δικτυακών σεμιναρίων Παγκόσμιας Καλής Θέλησης στη Γενεύη, το Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη. Πολλές ευφάνταστες νέες ιδέες και προσεγγίσεις στα προβλήματα της ανθρωπότητας συζητήθηκαν σε αυτά τα διαδικτυακά σεμινάρια, καταδεικνύοντας ότι υπάρχουν πολλά να ελπίζουμε.

 Οι αλλαγές αντίληψης αποτελούν ενδιαφέροντα σύμβολα στους καιρούς που ζούμε, όπου τα κρυσταλλωμένα μοτίβα σκέψης καταρρέουν, ανοίγοντας χώρο για όσα εκφράζουν καλύτερα τις νέες δυναμικές ενέργειες που εισέρχονται στην ανθρώπινη εξέλιξη. Αυτό που θα βοηθούσε, ωστόσο, σε μεγάλο βαθμό τις εξελίξεις θα ήταν μια μεγάλης κλίμακας ανακάλυψη/αποκάλυψη που κινητοποιεί μια εξίσου βαρύνουσα «αλλαγή παραδείγματος», όπως εκείνες που σχετίζονται με τον Γαλιλαίο, τον Δαρβίνο και τον Αϊνστάιν· μια αλλαγή που αναγνωρίζει σχέδιο και σκοπό στον σύμπαντα κόσμο, καθώς και ότι πίσω από την ανθρώπινη εξέλιξη υπάρχει μια καθοδηγούσα θεία νοημοσύνη. Αξίζει, ως εκ τούτου, τον κόπο να εξετάσουμε τα γεγονότα που προηγούνται μιας σημαντικής μεταστροφής στην επιστημονική σκέψη και τις επιπτώσεις που ενδέχεται να έχει στην κοινωνική κουλτούρα. Αυτό θα μας βοηθήσει να ξεκαθαρίσουμε το πού βρισκόμαστε τώρα σε σχέση με μια σημαντική αλλαγή αντίληψης που χαράζει στον ορίζοντα. Οι σπουδαστές που εργάζονται με τη σειρά μαθημάτων Υπηρεσία του Σχεδίου «για να βοηθήσουν την Ιεραρχία στο παγκόσμιο έργο της»,* θα βρουν τη μεταστροφή παραδείγματος στην οποία αναφέρεται αυτή η επιστολή εξαιρετικά συναφή με τη Μελ έτη Τέσσερα για την Επιστήμη.

 Ο Τόμας Κουν (Thomas Kuhn) θεωρούσε ότι η επιστήμη δεν εξελίσσεται  βαθμηδόν  προς την αλήθεια αλλά αναγκάζεται κατά διαστήματα να αλλάζει με δραματικό τρόπο, όταν ένα κυρίαρχο μοντέλο δεν συμβιβάζεται με τα νέα φαινόμενα. (βλ. διάγραμμα του Κύκλου Kuhn)

Για μια περίοδο, το ορθόδοξο πρότυπο παρασύρεται και προσαρμόζεται συνεχώς, ώστε να ταιριάζει με τα νέα φαινόμενα που αδυνατεί να εξηγήσει. Τελικά θραύεται σε σημείο που δεν μπορεί να επιδιορθωθεί και εξαφανίζεται στο σύνολό του, για να αντικατασταθεί από ένα νέο υπόδειγμα που παρέχει καλύτερες εξηγήσεις των όσων παρατηρούνται.

 

Ένα πασίγνωστο παράδειγμα της μάχης που μαίνεται όταν αναδύεται ένα νέο πρότυπο είναι η πειραματική απόδειξη του Γαλιλαίου ότι η Γη μαζί με τους υπόλοιπους πλανήτες περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο, γεγονός που αμφισβήτησε άμεσα την αυθεντία της Καθο- λικής Εκκλησίας και την παραδοσιακή ερμηνεία των Ιερών Γραφών. Αυτό οδήγησε σε μια νέα, κοσμική συλλογιστική που διαχώρισε την επιστημονική σκέψη από το θρησκευτικό δόγμα, βοηθώντας να τεθούν τα θεμέλια για εκείνο που τώρα ονομάζουμε σύγχρονη επιστήμη. Μια ακόμη αλλαγή παραδείγματος που ισχυροποίησε αυτήν την κοσμοθεωρία έγινε με τη δημοσίευση του βιβλίου του Κάρολου Δαρβίνου Η καταγωγή των ειδών (The Origin of Species by Natural Selection) το 1859. Ο Δαρβινισμός απορρίπτει όλα τα υπερφυσικά φαινόμενα και τις αιτιώδεις συνάφειες εξηγώντας την εξελικτική βιολογία αποκλειστικά από την υλιστική άποψη: «Κάθε όψη του “υπέροχου σχεδίου” που τόσο πολύ θαυμάζουν οι φυσικο-θεολόγοι θα μπορούσε να εξηγηθεί με τη φυσική επιλογή».2

            Προχωρώντας στον 20ό αιώνα, μια από τις πιο αξιοσημείωτες επαναστάσεις στην ε- πιστημονική σκέψη που εξακολουθεί να επικρατεί σήμερα μπορεί να βρεθεί στις Θεωρίες της Ειδικής και Γενικής Σχετικότητας του Αϊνστάιν. Αμφισβητώντας τις γνωστές έννοιες της Νευτώνειας φυσικής, η Σχετικότητα απομάκρυνε την επιστήμη από τη φυσική φιλοσοφία προς μια παράξενα νέα προοπτική του χρόνου και του χώρου, βασισμένη σε αφηρημένους μαθηματικούς τύπους. Την ίδια περίπου εποχή, μέσω της γεωμετρίας του κυβισμού ο Πικάσο εισήγαγε μια εξίσου εξωτική αίσθηση προοπτικής στην τέχνη. Τα δύο αυτά συνδυασμένα εξήψαν την ανθρώπινη φαντασία, ανοίγοντας νέους, αφηρημένους τρόπους σκέψης για τη φύση της πραγματικότητας που συνέβαλαν τα μέγιστα στο ξεκίνημα του παγκόσμιου κοινω- νικού και πολιτιστικού κινήματος του Μοντερνισμού (Modernism). Όπως το θέτει ο ομότιμος καθηγητής Ιστορίας και Φιλοσοφίας της Επιστήμης, Άρθουρ Μίλερ:

          «Τόσο ο Αϊνστάιν όσο και ο Πικάσο βρέθηκαν στο επίκεντρο ενός κύματος από αλλαγές που μετασχημάτισαν τον τρόπο με τον οποίο οι Ευρωπαίοι ερμήνευαν τον κόσμο. Μία από τις θεμελιώδεις αλλαγές ήταν η νέα αντίληψη του χρόνου και του χώρου. …Και οι δύο ήταν απασχολημένοι με το ίδιο πρόβλημα, το οποίο δεν ήταν άλλο από η φύση του συγχρονισμού. Για τον Αϊνστάιν ήταν ο συγχρονισμός του χρόνου, για τον Πικάσο ο συγχρονισμός του χώ- ρου»… Ο Πικάσο, μέσω του κυβισμού και της εισαγωγής της γεωμετρίας στην τέχνη, κατάφε- ρε ένα πλήγμα σε από αιώνων εδραιωμένες έννοιες. «Η αναπαράσταση πολλών διαφορετικών προοπτικών σε ένα και μόνο τελάρο ζωγραφικής αποτελούσε ένα μείζον ζήτημα για τον Πικάσο… Με αυτόν τον τρόπο έδειξε ότι δεν υπάρχει μία και μόνη οπτική της αλήθειας, όπως υπήρχε στην προκυβιστική τέχνη. Από την άλλη, ο Αϊνστάιν κατέδειξε ότι δεν υπάρχει αληθινός χρόνος. Ο χρόνος αποτελεί μια σχετική αξία που εξαρτάται από τις σχετικές κινήσεις του παρατηρητή».3

Το μοντέλο που εισήγαγε ο Αϊνστάιν αποδείχθηκε ότι ήταν ένα περαιτέρω βήμα προς την επικρατούσα επιστημονική άποψη ενός κόσμου, όπου δεν υφίσταται καθοδηγούσα Νοημοσύνη ούτε υπάρχει κάποιο υποκείμενο σχέδιο και σκοπός στην ύπαρξή του. Επιπρό- σθετα, από τη θεωρία της Γενικής Σχετικότητας έχει προκύψει το τρέχον μοντέλο ενός δια- στελλόμενου σύμπαντος της «Μεγάλης Έκρηξης». Ωστόσο, αυτό το μοντέλο βρίσκεται στο «στάδιο της διολίσθησης» εδώ και αρκετό καιρό, με παρατηρήσεις που δεν μπορεί να εξηγήσει, οδηγώντας σε προσαρμογές και θεωρητικά πρόσθετα όπως οι Μαύρες Τρύπες, η Σκοτεινή Ύλη και η Σκοτεινή Ενέργεια. Εύλογα, αυτό το πρότυπο εισέρχεται τώρα στο «στάδιο Κρίσης», καθώς αποκαλύπτονται ακόμη περισσότερες ανωμαλίες από το τηλεσκόπιο Τζέιμς Γουέμπ προκαλώντας ζυμώσεις στην επιστημονική κοινότητα. [article] Ο Κύκλος του Κουν, ο οποίος, από εσωτερική άποψη είναι ένας κύκλος κρίσης – έντασης – ανάδυσης, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

 Εδώ και πολλά χρόνια, η Ηλεκτρική Γέφυρα στον ιστότοπο του Lucis Trust υπογραμμίζει ένα αναδυόμενο πρότυπο του σύμπαντος – το Ηλεκτρικό Σύμπαν το οποίο εξηγείται απλά στην επίσημη ταινία Thunderbolts of the Gods (Thunderbolts of the Gods Official  Movie). Ενώ οι τυπικοί κοσμολόγοι θεωρούν ότι η βαρύτητα –η ασθενέστερη δύναμη που γνωρίζει η επιστήμη– κυβερνά το σύμπαν, το αναδυόμενο πρότυπο απηχεί την άποψη της εσωτερικής επιστήμης, ότι ο ηλεκτρισμός –μια δύναμη που είναι τρισεκατομμύρια φορές ισχυρότερη– κατέχει αυτή τη θέση. Αυτό το μοντέλο συνηχεί αρμονικά με τα κείμενα του Θιβετανού για τον ηλεκτρισμό ανοίγοντας το δρόμο για την επανένταξη μιας Δημιουργικής Νοημοσύνης πίσω από τις ηλεκτρικές λειτουργίες ενός συνειδητού, σκόπιμου σύμπαντος. Περιλαμβάνει επίσης την έννοια του αιθέρα, τόσο θεμελιώδη για την εσωτερική επιστήμη, την οποία ο Αϊνστάιν είχε αγνοήσει. Όπως σχολίασε ο Ρούντολφ Στάινερ σε ένα άρθρο με τίτλο «Η σκέψη διαχωρισμένη από την πραγματικότητα»:

«… οι άνθρωποι… μιλούν για τη θεωρία της σχετικότητας σήμερα… συχνά την επαινούν ως το μεγαλύτερο επίτευγμα της εποχής μας, χωρίς όμως να την καταλαβαίνουν… Ο Αϊνστάιν οτιδήποτε περιέγραψε ως σχετική κίνηση το θεωρούσε σαν να βρίσκεται στο διάστημα και το διάστημα να είναι γεμάτο από αιθέρα. Για να συνειδητοποιήσει τότε… ότι εφόσον η κίνηση είναι απλώς σχετική, ούτε εκεί χρειάζεται να υπάρχει αιθέρας. Τίποτα δεν χρειάζεται που να τραβά, τίποτα που να σπρώχνει… η θεωρία του της σχετικότητας τον ώθησε να πει ότι “το διάστημα είναι κενό”**… καθώς, με τη θεωρία της σχετικότητας δεν έχει νόημα να ειπωθεί τίποτε για τον αιθέρα… Ορισμένα μάλιστα από τα παραδείγματα που δίνει είναι πραγματικά αλλόκοτα»..4

Με την επανένταξη του αιθέρα, το μοντέλο του ηλεκτρικού σύμπαντος προμηνύεται εξίσου σημαντικό με τις δραστικές αλλαγές προτύπου που σχετίζονται με τον Γαλιλαίο, τον Δαρβίνο και τον Αϊνστάιν, παρέχοντας ένα στέρεο υπόβαθρο για τη φιλοσοφία ενός ζωντα- νού σύμπαντος, όπου ιεραρχίες θεϊκής νοημοσύνης οδηγούν την εξέλιξη των πάντων προς τα εμπρός σύμφωνα με ένα υπέρτατο σχέδιο και σκοπό. Η κυκλοφορία και ο μετασχηματισμός, δύο από τα εξέχοντα χαρακτηριστικά της, βρίσκονται στην καρδιά της εσωτερικής επιστή- μης. Μέσα από τη θεϊκή κυκλοφορική ροή, η κάθε συνειδητή ύπαρξη συνδέεται με όλες τις άλλες και, καθώς το θείο ρεύμα περνά μέσα από κάθε μία και όλες, πραγματοποιείται κατ’ αυτό τον τρόπο η αλχημική διαδικασία της μετουσίωσης, του μετασχηματισμού και εντέλει της μεταμόρφωσης. Καθώς το τηλεσκόπιο Τζέιμς Γουέμπ συνεχίζει την αναμετάδοση «εκ- πλήξεων» πίσω στη γη και την ανθρωπότητα, παρακολουθούμε με αμείωτο ενδιαφέρον.

1. Tania Lombrozo, What is a Paradigm Shift, Anyway? NPR (America)
2.  Ernst Mayr, Darwin’s Influence on Modern Thought. Scientific American. Mayr on Darwin (sciphilos.info)
3.  Nikos Vatopoulos, How Albert Einstein and Pablo Picasso brought relativity, cubism to the world. Ekathimerini.com See also: Arthur I Miller, Einstein, Picasso, Space, Time, and the Beauty That Causes Havoc. (Kindle edition)

4.   Rudolf Steiner, Einstein’s theory of relativity. Thinking divorced from reality. (From Elephants to Einstein… Kindle Edition locations 2380 and 2553).

* Η σειρά φυλλαδίων μελέτης Υπηρεσία του Σχεδίου συστήνεται στο μέσον του τρίτου βαθμού, ωστόσο είναι για όλους διαθέσιμη στις σε λίδε ς της Σχο λής Αρκέ ην στον ιστότοπο του Lucis Trust.

 ** Αν και είχε αγνοήσει τον αιθέρα, ο Αϊνστάιν δεν θεωρούσε το κενό διάστημα ως ανυπαρξία, αλλά πίστευε ότι το «κενό διάστημα» μπορεί να έχει τη δική του ενέργεια. Βλέπε “An energy of empty space?”

 

Ακολουθεί βίντεο με ομιλία του Μάνου Δανέζη υπό τον τίτλο: 

«Σύγχρονες απόψεις για τη Γέννηση, Δομή & Εξέλιξη του Σύμπαντος»

https://www.youtube.com/watch?v=LyrM2qGer7I 

 

 Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2022

ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΥ στoν ΤΟΞΟΤΗ

ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΥ Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου στις 06.07

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΕ ΕΝΑ ΣΩΜΑ 

(the way of the soul in a body)

 

       Aν οι ψυχολόγοι αποδέχονταν τους τρεις βασικούς νόμους του σύμπαντος και τους επτά νόμους μέσω των οποίων εκφράζουν την επιρροή τους, θα οδηγούνταν στην κατανόηση του ανθρώπινου όντος πολύ πιο σύντομα απ’ ό,τι συμβαίνει τώρα. Oι τρεις κύριοι νόμοι είναι, όπως αναφέραμε αλλού:

1.  O Nόμος της Oικονομίας. Aυτός διέπει πρωτίστως την ενστικτώδη φύση του ανθρώπου.

2.  O Nόμος της Έλξης, που διέπει την ψυχική όψη στον άνθρωπο και σ’ όλες τις μορφές ζωής, από ένα άτομο μέχρι ένα ηλιακό σύστημα.

3.  O Nόμος της Σύνθεσης, που θα διέπει τον άνθρωπο όταν φτάσει στην Aτραπό της Mύησης, όμως σημαίνει προς το παρόν ελάχιστα για την ανάπτυξή του.

   Υπάρχουν κατόπιν οι επτά μικρότεροι Nόμοι που επιφέρουν την εξελικτική ανέλιξη του ανθρώπου, του προσώπου και του ανθρώπου, της ψυχής. Aυτοί είναι:

1.   O Nόμος του Kραδασμού, ο ατομικός νόμος του ηλιακού συστήματος.

2.   O Nόμος της Συνοχής, μια όψη του Nόμου της Έλξης.

3.   O Nόμος της Διάσπασης.

4.   O Nόμος του Mαγνητικού Eλέγχου, που διέπει τον έλεγχο της προσωπικότητας από την πνευματική φύση μέσω της ψυχικής φύσης.

5.   O Nόμος της Παγίωσης. Mέσω αυτού του νόμου ο νους ελέγχει και σταθεροποιεί.

6.   O Nόμος της Aγάπης, δια του οποίου η κατώτερη επιθυμητική φύση μετουσιώνεται.

7.   O Nόμος της Θυσίας και του Θανάτου.

(Πραγματεία επί του Kοσμικού Πυρός, σελ. 569.)

     Oι επτά αυτοί νόμοι αφορούν τη μορφική πλευρά της ζωής. Στους δέκα αυτούς νόμους πρέπει να προστεθούν οι επτά νόμοι της ψυχής που εξετάζουμε εδώ. Αυτοί αρχίζουν να επιδρούν στον άνθρωπο και να επιφέρουν την πιο γοργή του ανέλιξη αφού υπαχθεί στην πειθαρχία της Δοκιμαστικής Aτραπού ή της Aτραπού του Eξαγνισμού. Tότε είναι έτοιμος να διανύσει τα τελευταία στάδια της Aτραπού.

        Οι επτά νόμοι της  ψυχικής ή ομαδικής ζωής είναι:

        1.   Νόμος της Θυσίας

        2.   Νόμος της Μαγνητικής Ώθησης

        3.   Νόμος της Υπηρεσίας

        4.   Νόμος της Άπωσης

        5.   Νόμος της Ομαδικής Προόδου

        6.   Νόμος της Διευρυνόμενης Ανταπόκρισης

        7. Ο Νόμος των Κατώτερων Τεσσάρων (ΕΣΨ, ΙΙ: 70-143)

            Οι αντιστοιχίες των 7 ακτίνων εγκλείονται.

     Oι επτά αυτοί νόμοι είναι η βάση κάθε αληθινής ψυχολογικής κατανόησης κι όταν η επίδρασή τους συλληφθεί καλύτερα, ο άνθρωπος θα φτάσει σε πραγματική αυτογνωσία. Tότε θα είναι έτοιμος για την τέταρτη μύηση που τον απαλλάσσει από κάθε περαιτέρω ανάγκη για επαναγέννηση. Aυτή είναι η αλήθεια που υπόκειται στην Τεκτονική διδασκαλία η οποία δίνεται με το συμβολισμό των πρώτων δεκαοκτώ βαθμών. Αυτοί μπορούν να διαιρεθούν σε τέσσερις ομάδες βαθμών: Mαθητής, Eταίρος (που ακολουθείται απ’ τον Μαρκ), Διδάσκαλος (που ακολουθείται απ’ την Ι.Β.A.) και οι ομαδοποιημένοι βαθμοί τέσσερα μέχρι δεκαεπτά στο Σκωτικό Tυπικό. Oι δεκαεπτά αυτοί βαθμοί προετοιμάζουν τον άνθρωπο για τον τέταρτο ή θεμελιώδη βαθμό που λαμβάνεται απ’ τον άνθρωπο που είναι Διδάσκαλος. Μπορεί να ληφθεί μόνο όταν ο Διδάσκαλος κατέχει την αληθινή Απωλεσθείσα Λέξη. Έχει αναστηθεί απ’ τους νεκρούς· έχει εισέλθει, διέλθει κι αναστηθεί και μπορεί πλέον να τελειοποιηθεί. Eδώ βρίσκεται ένα μεγάλο μυστήριο. Oι δεκαεπτά αυτοί βαθμοί που οδηγούν στο πρώτο μεγάλο βήμα (που κάνει ο αναστηθείς Διδάσκαλος), σχετίζονται υποκειμενικά με τους δεκαεπτά νόμους (κύριοι 3, μικρότεροι νόμοι 7, νόμοι ψυχικοί 7=17) που εξετάσαμε. Yπάρχει ένας αξιοσημείωτος παραλληλισμός ανάμεσα:

1.   Στους δεκαοκτώ νόμους:

α.   Tους τρεις κύριους νόμους του σύμπαντος,

β.   Tους επτά μικρότερους νόμους του ηλιακού συστήματος,

γ.   Tους επτά βασικούς νόμους της ψυχής συν ό,τι θα μπορούσαμε να ονομάσουμε το μεγάλο νόμο της ίδιας της Θειότητας, το νόμο του συνθετικού σκοπού του Θεού. (και με αυτόν οι 17 γίνονται 18)

2.   Στα δεκαοκτώ υποπεδία δια των οποίων διέρχεται ο άνθρωπος:

α.   Tα επτά φυσικά υποπεδία.

β.   Tα επτά αστρικά ή συναισθηματικά-επιθυμητικά υποπεδία.

γ.   Tα τέσσερα κατώτερα νοητικά υποπεδία.

3.   Στους δεκαοκτώ βαθμούς του Tεκτονισμού, από εκείνον του Mαθητή μέχρι εκείνον του τέλειου μυημένου του Τάγματος του Pοδόσταυρου.

4.   Στα δεκαοκτώ κέντρα δύναμης με τα οποία πρέπει να εργασθεί ο πνευματικός άνθρωπος:

α.   Tα επτά κέντρα του αιθερικού σώματος.

β.   Tα επτά κέντρα του αστρικού σώματος.

γ.   Tις τρεις σειρές πετάλων του εγωικού λωτού.

δ.   Tο “Πετράδι στο Λωτό”, στην καρδιά του “άνθους της ψυχής”, που συνιστά το δέκατο όγδοο κέντρο.

    H κατανόηση των συμβολικών αυτών σχέσεων θα συμβάλλει πολύ στην αποσαφήνιση του δρόμου της ψυχής σ’ ένα σώμα και θα αποτελέσει τη βάση κάθε αληθινής εσωτερικής ψυχολογικής μελέτης. (Εσωτέρα Ψυχολογία, τόμος ΙΙ, σελίδες 151-153). 

Η σχέση των διαφόρων κέντρων με τις ακτίνες. Αυτή είναι η εξής:
Aκτίνα ένα................... Δύναμη ή Θέληση..................... Kεφαλικό κέντρο.

Aκτίνα δύο................... Aγάπη-Σοφία.............................. Kαρδιακό κέντρο.

Aκτίνα τρία.................. Eνεργός Nοημοσύνη.................. Kέντρο λαιμού.

Aκτίνα τέσσερα........... Aρμονία μέσω Διαμάχης........... Kέντρο άζνα.

Aκτίνα πέντε................ Συγκεκριμένη Γνώση................. Ιερό κέντρο.

Aκτίνα έξι..................... Aφοσίωση.................................. Hλιακό πλέγμα.

Aκτίνα επτά................. Tελετουργική Tάξη.................... Bάση σπονδυλικής στήλης.

(ΕΣΨ,ΙΙ:521)

Σε άλλα βιβλία δίνονται για το άζνα οι 5η και 7η, για την βάση οι 4η και 1η, για το ιερό η 7η.

«ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 20.30 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2022

Εκφώνηση κειμένου πριν από τον διαλογισμό από την αδελφή Α.Κ.

8   Ομιλία της Αλίκης Μπέιλη στην Σχολή Αρκέην την Παρασκευή 30 Απριλίου 1943

Α.Α.Β.:  […] Υπάρχουν μαθητές στην Σχολή, ένας ή δύο δηλαδή, που τους έχω βάλει απευθείας στο Βαθμό του Μαθητή, γιατί είχαν σίγουρα επαφή με τους Διδασκάλους. […] Η μαρτυρία που έρχεται, καθώς επισκέπτομαι διαφορετικές χώρες, είναι ότι υπάρχουν άνδρες και γυναίκες σε κάθε χώρα που έχουν έρθει σε συγκεκριμένη επαφή με τους Διδασκάλους, και το ξέρουν. […]

    Μου φαίνεται ότι ένα από τα πράγματα που έχουμε να κάνουμε στη Σχολή είναι δώσουμε μαρτυρία για το γεγονός [για το όντως] των Διδασκάλων, διότι γνωρίζουμε [εμείς οι ίδιοι εξ εμπειρίας και όχι θεωρητικά].

Θέλω λοιπόν να εξετάσω μαζί σας, ανταποκρινόμενη σε μεγάλο βαθμό στο ενδιαφέρον και στις ερωτήσεις σας, πως θα μπορείτε κι εσείς να γνωρίζετε, και δεν το εννοώ αόριστα, αλλά στην πραγματικότητα.

[…] Μιλάω για την Ιεραρχία κατά ένα τρόπο που η ύπαρξή Της να προκύπτει ως λογική συνεπαγωγή και να στηρίζεται στην απόδειξη της μαρτυρίας ευυπόληπτων ανδρών και γυναικών παντού στον Κόσμο.

 Παγκόσμιος μαθητής. […] Με όρους ταύτισης ο αποδεγμένος μαθητής έχει πανανθρώπινη συνείδηση ενώ ο παγκόσμιος μαθητής έχει πλανητική συνείδηση.

Η δήλωση περί μαθητείας είναι μια δήλωση που θα ήθελα να αισθανθώ ότι οι αρχαιότεροι μαθητές στην Σχολή θα μπορούσαν να την κάνουν, και να την κάνουν ειλικρινά. […]

Οι διάφορες εσωτερικές βαθμίδες μαθητείας χαρακτηρίζονται από ένα γεγονός και μόνο. Την έκταση της επίδρασης [της ακτινοβολίας]. […] Ένας παγκόσμιος μαθητής ξέρει το Σχέδιο. […] Θέλω να δω την Σχολή να εκπαιδεύει και να αναπτύσσει παγκόσμιους μαθητές.

Οι παγκόσμιοι μαθητές πολύ σπάνια εκπαιδεύονται από άλλους παγκόσμιους μαθητές. Γενικά οφείλουν να σφυρηλατήσουν τα πάντα από μόνοι τους, με το ελάχιστο υλικό που θα τους δώσει κάποιο [ενδεχομένως] τελείως ασήμαντο πρόσωπο. Μερικές φορές σκέφτομαι ότι όλοι σας διαθέτετε υπερβολική πληροφόρηση. Καταλαβαίνετε τι εννοώ; Ξέρετε τόσα πολλά, που η μάζα της γνώσης σας εξοστρακίζει το ένα ή δύο [βασικά] σημεία που χρειάζεται να κατέχετε και που κανείς άλλος δεν μπορεί να σας τα δώσει. Θα πρέπει να παλέψετε [να τα βρείτε] από μόνοι σας. Δεν είχα κανέναν άλλο να με διδάξει για την Ιεραρχία. Παρέλαβα μπόλικη διδασκαλία για τα πεδία και για ενέργειες και δυνάμεις, πολύ ακαδημαϊκή γνώση. Εκείνο όμως που όφειλα να παλέψω μαζί του από τα 15 μέχρι τα 35 χρόνια μου, έπρεπε να γίνει χωρίς να μου δίνει βοήθεια κάποια [άλλη] ψυχή. Το ενδιαφέρον είναι ότι μπορεί να έχεις απευθείας επαφή με έναν Διδάσκαλο, αλλά εσύ απλώς να μην το αναγνωρίζεις, να μην ξέρεις ποιος είναι, και να μην καταλαβαίνεις την ουσία αυτού που σου έχει πει. Μόνο η ίδια η ζωή ξετυλίγει την σημασία αυτού που σου είπε.

(ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗ: Και πάλι εδώ έχουμε το στοιχείο της Ομολογίας. Ο ομολογητής στην Πατερική αλλά και την Πρωτοχριστιανική παράδοση αν αρνείται να το κάνει, αρνείται τον "Χριστό".)

Α.Α.Β.:  […]  Υποθέτω ότι στην τελευταία μου ζωή ως αποδεγμένος μαθητής αμάρτησα έντονα πάνω σε αυτή την γραμμή, και γι αυτό με τρομοκρατούν τόσο πολύ οι δηλώσεις [η ομολογία]. […] Τόσο πολύ μάλιστα, που σε αυτή την ζωή έχω πάει στην άλλη άκρη.

[…] Τα έκαψα όλα. […]  Εκείνο που σκέφτεσαι ότι είναι θαυμάσιο, μια ικανοποιητική εμπειρία, φτάνει σε ένα όριο επίτευξης –σε ένα σημείο κλιμάκωσης– και τότε, βλέπεις κάτι άλλο.

Α.Α.Β.:  […] Ο αποδεγμένος μαθητής ναι μεν αναπτύσσεται, αλλά αναπτύσσεται σε ανταπόκριση προς μια εξωτερική διδασκαλία, ενώ ο παγκόσμιος μαθητής αναπτύσσεται από γνώση που έχει αφομοιωθεί σε προηγούμενη ζωή, από ένα σπόρο από το παρελθόν.

[…] Ποιο θα είναι το όφελος αν θα συνεχίσω να διδάσκω όλους σας εδώ απόψε χωρίς να επιτρέπω να επωφελείστε από την εμπειρία μου;

[…] Το να είσαι παγκόσμιος μαθητής σημαίνει σκληρή δουλειά και μόνο. Ένας παγκόσμιος μαθητής ξεκινά σαν ένας αποδεγμένος μαθητής. Από το εφαλτήριο εκείνου του επιπέδου [του αποδεγμένου] εργάζεται όσο καλύτερα μπορεί και με σκληρή εργασία αξιώνεται το βαθμό [του παγκόσμιου μαθητή].

[…] Δεν διαθέτεις αρκετή απελπισία να βοηθήσεις την ανθρωπότητα.

[…] Τρείς φορές πριν να φτάσω τα δεκατέσσερα προσπάθησα να αυτοκτονήσω.

Α.Α.Β.:  Μια Κυριακή κι ενώ όλη η οικογένεια είχε πάει στη εκκλησία και ήμουν μόνη στο σαλόνι, και εγώ μισούσα την ζωή και μισούσα τον κόσμο, άνοιξε η πόρτα και μπήκε μέσα ένας άνδρας. Δεν ξαφνιάστηκα που φόραγε ένα τουρμπάνι στο κεφάλι. Νόμιζα ότι είχα δει τον Ιησού.

[…] Είχα φτάσει από την ηλικία των δεκαπέντε στα τριάντα πέντε και δεν είχα πάρει χαμπάρι ότι είχα συναντήσει έναν Διδάσκαλο. […] Η ερμηνεία που είχα δώσει ήταν όλη λάθος. Ότι δηλαδή ήταν ένα όραμα. Πέρασαν είκοσι χρόνια προτού ανακαλύψω ποια ήταν η ταυτότητά Του. […]  Ο Ατλαντικός Χάρτης³¹ και οι Τέσσερεις Ελευθερίες³² ήρθαν απευθείας από την Ιεραρχία.

[…] Καθώς αναπτύσσονται σε γνώση και σε σοφία, αναπτύσσονται επίσης και τα σφάλματα και οι προκαταλήψεις τους. Αυτό αποτελεί ένδειξη ωρίμασης, διότι όταν μια προκατάληψη, ένα μίσος ή

εγωισμός έρχεται στην επιφάνεια και στο φως, καλπάζει αφηνιασμένο [το ελάττωμα]. […] Άμα λοιπόν το πράγμα τραβήξει και πάει μακριά, [οι μαθητές] αφυπνίζονται και το κόβουν. Το γνώρισμα του μαθητή είναι ότι άμα μάθει ό,τι κάτι δεν είναι σωστό, το εξολοθρεύει.

 […] Η επίδραση ενός Διδασκάλου πάνω σε έναν όμιλο είναι σοβαρή και αυτός είναι ο λόγος που οι Διδάσκαλοι δεν εμφανίζονται πιο συχνά. Θα μισούσα να δω τον Κ.Η. να εμφανιζόταν σε μένα ή στη συνάντηση του Βεσάκ. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε καταστροφή για μερικούς λόγω της υπέρ-διέγερσης. Ο μαθητής πληρώνει το τίμημα της επαφής πάνω στο φυσικό του σώμα. Δεν μπορεί να κοιμηθεί για μέρες αφότου θα έχει μια συζήτηση με έναν Διδάσκαλο. […]

[…] Πάρε την διδασκαλία του Θιβετανού. Δεν μπορεί να μιλήσει καλά Αγγλικά, αλλά εγώ είμαι πολύ καλά μορφωμένη. Χρησιμοποιεί για να εργαστεί τα δικά μου Αγγλικά και το δικό μου νου. Κάποιοι από τους Διδασκάλους ξέρουν πολύ ολίγα. Ο Θιβετανός ξέρει σχετικά με την Προαιώνια Σοφία μακράν περισσότερα από όσα ο Κ.Η., αλλά [και οι δύο] ξέρουν τους ανθρώπους μέσα στο δικό τους Άσραμ που κατέχουν την αναγκαία γνώση.[…]

(ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗ 34:  Και σήμερα αυτό στο κέντρο της Σχολής στη Νέα Υόρκη τότε γίνεται, στο Βεσάκ, ενώ στο Λονδίνο και στη Γενεύη στην επόμενη Πανσέληνο, στην Εορτή του Χριστού και την Ημέρα της Παγκόσμιας Επίκλησης).

 Α.Α.Β.: […] Συχνά λέω του Φόστερ: "Δεν βλέπω πώς οι Διδάσκαλοι θα μπορούσαν να εργαστούν μέσα από εμένα". Ευτυχώς όμως αυτοί δεν αποθαρρύνονται από σφάλματα της προσωπικότητας. […] Κανένας δεν δέχεται περισσότερες επιθέσεις και δεν ακούει να λέγονται πιο αγενή και αναληθή πράγματα για αυτόν, από ό,τι οι μαθητές. […]

[…]  "Υποκειμενικά πηγαίνω ορισμένες βραδιές σε ένα μεγάλο δωμάτιο, σε ένα βουνό, κάτω από τα πεύκα. Στα αριστερά του δωματίου είναι ένα μικρό δωμάτιο, όπου είστε εσύ και ένας ή δύο άλλοι. Συχνά βρίσκεστε σε ένα τραπέζι με διαγράμματα36 πάνω σε αυτό. Πέρα από αυτό το δωμάτιο είναι ένα άλλο δωμάτιο, με τον Κ.Η". Απάντησα: "Αυτό είναι το Άσραμ  του Διδασκάλου Κ.Η. και εγώ είμαι πράγματι σε αυτό το άλλο δωμάτιο, με τους άλλους ανθρώπους, όπου έχω πάρα πολλά να κάνω με τα διαγράμματα των αρχαρίων". Ήξερε λοιπόν ότι ήταν μαθήτρια του Κ.Η.[…]

(ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η Αλίκη Μπέιλη το εκδηλώνει καθαρά. Ομιλεί ως η Φωνή του Ομίλου. Αυτό το άλμα επιδιώκει να αξιωθούν να κάνουν και οι υπόλοιποι.)

 

10   Oμιλία της Αλίκης Μπέιλη στην Σχολή Αρκέην, Παρασκευή 14 Μαΐου 1943

Α.Α.Β.:  Ένα από αυτά που με εντυπωσιάζουν είναι τα σημεία στα οποία καθοδηγηθήκαμε να δώσουμε έμφαση στο έργο μας στη Σχολή Αρκέην. Δηλαδή έμφαση στην ευθυγράμμιση, στην επαφή με την Ψυχή, κατόπιν στην μαθητεία και μετά στο γεγονός της Ιεραρχίας.

[…] Νομίζω ότι η λειτουργία ενός ομίλου όπως αυτός συνίσταται στο ότι μπορεί να οραματιστεί την πιθανότητα ενός πράγματος το οποίο είναι νέο, και ότι μπορεί μέσω σκέψης να φέρει σε ύπαρξη αυτό που αργότερα θα είναι γνώση του καθενός.

HR: Θα το ονόμαζες αγκυροβόληση;

Α.Α.Β.: Όχι. Τίποτα δεν μπορεί ν' αγκυροβοληθεί προτού να έχει προσλάβει πρώτα φυσική μορφή. Θα πρέπει να υπάρχει στο φυσικό πεδίο η μορφή, προτού αυτό να θεωρείται αγκυροβολημένο.

[…] Στο πίσω μέρος του μυαλού του ο Θιβετανός έχει αυτό που είναι ο στόχος των σημερινών μαθητών στον κόσμο, ανθρώπων σαν κι εμάς. Δεν είναι η Μονάδα. Αυτός ο στόχος είναι μη εφικτός. Ο στόχος είναι πλήρης επαφή με την Ψυχή και η τρίτη μύηση.

WM: Εξοικειωνόμαστε με ό,τι υπάρχει επέκεινα.

Α.Α.Β.: Ο Θιβετανός μας έχει πει ότι μετά την τρίτη μύηση η συνείδηση δεν βρίσκει καμία εφαρμογή στις καταστάσεις ύπαρξης μπορεί να καταγράφουμε. […]

[…] Όχι Μοναδιαία συνείδηση. Καταστάσεις καταγραφής, για τις οποίες μάλιστα δεν διαθέτουμε όνομα.

Εννοεί ότι η συνείδηση δεν λειτουργεί στην περιοχή της Μονάδας. Η συνείδηση οδηγεί στην Μονάδα. Μετά εγκαταλείπεται. Αυτό που παίρνει τη θέση της, η συνείδηση το περιγράφει ως "άμεση σχέση Μονάδας Προσωπικότητας". Η συνείδηση όμως δεν ξέρει τίποτε γι αυτό. Το οραματίζεται στην ενατένιση.

Κοσμικό Πυρ: Υπάρχει ένα όραμα που παρουσιάζεται με αυτό το βιβλίο. Είναι πειστικό και σε κάνει να αισθάνεσαι ότι το καταλαβαίνεις. Είναι ίσως το πιο αφηρημένο απ’ όλα τα βιβλία.