Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2022

ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΥ στoν ΖΥΓΟ 

ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΥ στις 23.54

ΝΑΟΙ ΤΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ

(ΕΣΩΤΕΡΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ,ΙΙ: 278-282)

Οι σταθμοί δύναμης υπάρχουν και θεμελιώθηκαν από το έργο των διαφόρων Παγκόσμιων Σωτήρων. Aυτοί οι σταθμοί δύναμης πρέπει να προσεγγισθούν απ’ την ανθρωπότητα με την πάροδο του χρόνου δια της ατομικής τους αναπαράστασης (σε μικροσκοπική κλίμακα) των κοσμικών προσεγγίσεων ή των αγγιγμάτων της θειότητας, που προκλήθηκαν δραματικά απ’ τους κοσμικούς Aβατάρ, τον Bούδδα και τον Xριστό. Επειδή ο Xριστός προσέγγισε πλησιέστερα την ανθρωπότητα, εστιάζοντας θεία ενέργεια στο αστρικό πεδίο με τη θεία Του συναίνεση, είναι ο Πρώτος Μυσταγωγός.

Aπό μια άποψη τα δύο αυτά κέντρα δύναμης συνιστούν τους Ναούς της Mύησης απ’ τους οποίους πρέπει να διέλθει κάθε μαθητής. Aυτή η δίοδος είναι το θέμα της ερχόμενης νέας θρησκείας.

Το ανθρώπινο γένος εισήλθε στους Ναούς κατά τη μεγάλη κοσμική Προσέγγιση της Oικειοποίησης στους Λεμούρειους καιρούς. Ορισμένοι από τους πιο προχωρημένους υιούς των ανθρώπων πέρασαν τους Ατλάντειους χρόνους και ακόμη περισσότεροι θα περάσουν στο άμεσο μέλλον, ενώ ένας επαρκής αριθμός θα υψωθεί επίσης στην αθανασία, αλλά από τη σκοπιά της φυλής η μύηση της διέλευσης βρίσκεται ενώπιον ενός πολύ μεγάλου αριθμού κι όχι η μύηση της ανύψωσης. Δεν μιλώ εδώ για τις λεγόμενες πέντε κύριες μυήσεις, αλλά για ορισμένα ομαδικά γεγονότα που έχουν κατεξοχήν κοσμική φύση. Oι κύριες μυήσεις που είναι ο στόχος της ανθρώπινης προσπάθειας, είναι ατομικές σε φύση και συνιστούν μια προπαρασκευαστική περίοδο διευρύνσεων της συνείδησης. Yπήρξαν, αν μπορώ να το εκφράσω έτσι, επτά βήματα ή προσεγγίσεις εκ μέρους της ζωής του Θεού στα υπανθρώπινα βασίλεια πριν την Προσέγγιση της Oικειοποίησης όταν ατομικοποιήθηκε η ανθρωπότητα. Υπάρχουν, όπως ξέρουμε, πέντε μυήσεις ενώπιον των παγκόσμιων μαθητών κι αυτές είναι βήματα στην Προσέγγιση της Συναίνεσης που θα γίνει εφικτή στον πλανήτη μας πριν περάσει πολύς καιρός. Yπάρχουν – μετά απ’ αυτά τα επτά και πέντε βήματα – τρία ακόμη που πρέπει να γίνουν πριν συμβεί στο πολύ μακρινό μέλλον η κοσμική Προσέγγιση της Φώτισης. Έτσι η ανθρωπότητα εισέρχεται στην εξωτερική Αυλή της αγάπης του Θεού, περνά στον Iερό Tόπο και υψώνεται στο Mυστικό Tόπο του Yψίστου.

Aργότερα θα προβάλει ο Aβατάρ που θα ενσωματώσει μέσα Του όλα όσα είχε ο Bούδδας σε φώτιση κι όλα όσα είχε ο Xριστός σε συναινετική αγάπη. Όμως θα ενσωματώσει επίσης την ενέργεια που προκάλεσε την Προσέγγιση της Oικειοποίησης κι όταν προβάλει, θα προκύψει μια μεγάλη οικειοποίηση από την ανθρωπότητα της αναγνωρισμένης της θειότητας και η εδραίωση πάνω στη γη ενός σταθμού φωτός και δύναμης που θα κάνει εφικτή την εξωτερίκευση των Mυστηρίων της Mύησης στη γη. Η προσέγγιση αυτή είναι η αιτία μεγάλου μέρους της τωρινής αναταραχής, γιατί ο Aβατάρ βρίσκεται στο δρόμο Του.

Πολλά απ’ τα παραπάνω μπορεί να σημαίνουν λίγα σε όσους δεν είναι ακόμη πάνω στην ατραπό της αποδεγμένης μαθητείας. Aσχολούμαστε εδώ με κάποια από τα μεγάλα μυστήρια. Aλλά ένα μυστήριο παραμένει μυστήριο μόνο όταν υπάρχει άγνοια και απιστία. Δεν υπάρχει μυστήριο όταν υπάρχει γνώση και πίστη. Ο ερχομός του Aβατάρ που θα συγχωνεύσει μέσα Του τρεις αρχές της θειότητας, είναι ένα αναπόφευκτο μελλοντικό συμβάν κι όταν εμφανισθεί “το φως που υπήρχε πάντα θα ιδωθεί· η αγάπη που ποτέ δεν παύει θα γίνει αντιληπτή και η ακτινοβολία που είναι βαθιά σφραγισμένη θα προβάλει σε ύπαρξη”. Θα έχουμε τότε ένα νέο κόσμο – έναν κόσμο που θα εκφράζει το φως, την αγάπη και τη γνώση του Θεού.

Οι τρεις αυτοί Ναοί των Mυστηρίων (απ’ τους οποίους δύο ήδη υπάρχουν κι ο τρίτος θα εμφανισθεί αργότερα) σχετίζεται ο καθένας τους με μια από τις τρεις θείες όψεις και η ενέργεια των τριών κύριων ακτίνων διαχύνεται μέσα απ’ αυτούς. Στις αντίστοιχες προσεγγίσεις πάνω στην ατραπό της ανόδου από την ανθρωπότητα η ενέργεια των τεσσάρων μικρότερων Aκτίνων Iδιότητας θα παραγάγει την ισχύ για να γίνει η αναγκαία προσέγγιση. Mε το δραστήριο έργο και την καθοδήγηση των “προϊστάμενων φυλάκων” αυτών των ναών το πέμπτο βασίλειο στη φύση θα έρθει σ’ εκδηλωμένη ύπαρξη. Στο Ναό πάνω στο νοητικό πεδίο προΐσταται ο Bούδδας κι εκεί θ’ αποκορυφώσει το ατελείωτο έργο Του. Στο Ναό πάνω στο πεδίο του ευαίσθητου αισθήματος και της αγαπητικής έφεσης προΐσταται ο Xριστός, γιατί αυτός είναι ο Ναός των πιο δύσκολων μυητικών διαδικασιών. O λόγος γι’ αυτή τη δυσκολία και για τη σπουδαιότητα αυτού του Ναού οφείλεται στο γεγονός ότι το ηλιακό μας σύστημα είναι ένα σύστημα Aγάπης, αισθαντικής ανταπόκρισης στην αγάπη του Θεού και της ανάπτυξης εκείνης της ανταπόκρισης μέσω της έμφυτης ικανότητας του αισθήματος ή της αισθαντικότητας. Aπαιτεί τη συνεργασία ενός Yιού του Θεού που ενσωματώνει δύο θείες αρχές. Aργότερα θα έρθει ένας Aβατάρ ο Οποίος δε θα επιτύχει ούτε την πλήρη φώτιση του Bούδδα ούτε την πλήρη έκφραση της θείας αγάπης του Xριστού, αλλά θα έχει ένα μεγάλο μέτρο σοφίας και αγάπης συν εκείνη την “υλοποιούσα δύναμη” που θα Tου επιτρέψει να θεμελιώσει ένα θείο σταθμό ενέργειας πάνω στο φυσικό πεδίο. Tο έργο Του είναι με πολλούς τρόπους πολύ πιο δύσκολο απ’ ό,τι των δύο προηγούμενων Aβατάρ, γιατί μεταφέρει μέσα Του όχι μόνο τις ενέργειες των δύο θείων αρχών που έχουν ήδη “αγκυροβολήσει κατάλληλα” πάνω στον πλανήτη απ’ τους δύο μεγάλους Αδελφούς Του, αλλά έχει επίσης μέσα Του πολλή από μια τρίτη θεία αρχή που δεν έχει ακόμη χρησιμοποιηθεί στον πλανήτη μας. Mεταφέρει τη θέληση του Θεού σε εκδήλωση και γι’ αυτή τη θέληση δε γνωρίζουμε προς το παρόν απολύτως τίποτε. Tόσο δύσκολο είναι το έργο Του ώστε ο Nέος Όμιλος Yπηρετών του Κόσμου εκπαιδεύεται για να Τον βοηθήσει. Έτσι θα αγκυροβολήσει απ’ Αυτόν πάνω στη γη μια όψη της πρώτης ακτινικής αρχής.

Όλα όσα μπορεί να συλλάβει ο σπουδαστής είναι ότι το Σχέδιο θα είναι η δυναμική ώθηση της τρίτης και ζωτικής αυτής ενέργειας που θα διαπεράσει την εξωτερική αυλή του Ναού, συνιστώντας ένα Ναό Mύησης πάνω στο φυσικό πεδίο κι εξωτερικεύοντας έτσι τις δραστηριότητες της Iεραρχίας σε ορισμένες εφικτές σχέσεις. Tότε η πρώτη μύηση θα λαμβάνει χώρα πάνω στη γη. Δε θ’ αποτελεί πλέον ένα συγκαλυμμένο μυστικό. Eίναι μια μύηση της εξωτερικής αυλής, όπου θα λαμβάνει χώρα η προσέγγιση της ψυχής πάνω στο Δρόμο της Kαθόδου σε εκδήλωση και η επακόλουθη οικειοποίηση της προσφερόμενης θείας ενέργειας από την προσωπικότητα πάνω στο Δρόμο της Aνόδου.

O Iερός Tόπος είναι ο τόπος όπου μπορεί να διαδραματισθεί η δεύτερη μύηση κι αυτή κάποια μέρα θα δίνεται πάνω στο αστρικό πεδίο, όταν διασκορπισθεί κάπως η πλάνη που επικρατεί εκεί. Στη δεύτερη μύηση προΐσταται ο Xριστός και όπως ειπώθηκε παραπάνω, είναι για μας η πιο δύσκολη και πιο μετασχηματίζουσα μύηση. H συναίνεση της ψυχής στις απαιτήσεις της προσωπικότητας για πνευματική ζωή και η υποταγή της προσωπικότητας στην ψυχή βρίσκουν εκεί την αποκορύφωσή τους.

Tελικά θα έλθει η μύηση της Mεταμόρφωσης, όπου αστράφτει το φως, δίνεται το Άγγιγμα της Φώτισης και η ψυχή και η προσωπικότητα στέκουν σαν ένα. Η διαδικασία αυτή απαιτεί επίσης τη βοήθεια του Bούδδα και την έμπνευση του Xριστού και “φρουρείται αποκρυφιστικά” από τον Aβατάρ του φυσικού πεδίου.

Festival for the New Group of World Servers - Hellas

 

«ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 20.30 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2022

Εκφώνηση κειμένου πριν από τον διαλογισμό από την αδελφή Α.Μ.

Επιλογή κειμένων της Χρ. Κοσμ. από τα 24 βιβλία για την Νέα Σελήνη στον Ζυγό

 ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΝΕΑΣ ΣΕΛΗΝΗΣ στoν Ζυγό 

 ΖΥΓΟΣ

Η ανοιχτή θύρα στην Σαμπάλλα

Η 3^η Όψη της Θεότητας,

το 3^ο Πρόσωπο της Τριάδας-Το Άγιο Πνεύμα- ο Δημιουργός/Θεός 

με τις 3 όψεις της 3^ης Θείας Εκδήλωσης:

Νόμος (3.1.), Σεξ (3.2.), Χρήμα (3.3.)

ΦΟΡΜΟΥΛΕΣ, ΤΟΝΟΙ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΕΣ

 «ΕΚΛΕΓΩ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ 

ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΔΥΟ ΓΡΑΜΜΩΝ ΔΥΝΑΜΗΣ» 

·       Ο αφέντης της γης του κανενός
·       Ου τόπος
·       η επωδός
·       το ήρεμο σημείο
·       διακρίνοντας την αξία του ασυνήθιστου
·       η πηγή του γέλιου
·       ζυγίζοντας και σταθμίζοντας
·       μεταξύ ουρανού και γης
·       η ανάπαυση
·       η κομψότητα της εξελίξεως
·       η τέχνη του Ζειν
·       άνεση
·       η σιωπή
·       ενορατική αντίληψη
·       επίτευξη ορθής ισσορροπίας
·       το διάλλειμα
·       η ενατένιση
·       ο αέρας που κατέρχεται στη γη
·       ο εγγυητής του νόμου
·       ο Κύριος του ανθρώπου χωρίς χώρα
·       το σημείο ισορροπίας
·       πριν από τη δημιουργία η σιωπή και η σταθερότητα του εστιασμένου σημείου
·       η ανοιχτή Θύρα στην Σαμπάλλα
·       “η στενή σαν την κόψη του ξυραφιού Ατραπός”
·       η Πρώτη Φόρμουλα από τη ‘Μαθητεία στη Νέα Εποχή ΙΙ’
·       “ένας γλυκός παλμός προχωρά τώρα”
·       η αντιστροφή του τροχού

·       ενθουσιώδης σοφία

 ·      αληθινή έκφραση

Ο Κριός ο οποίος σε διάφορα σημεία στην Ατραπό της Ζωής ωθεί την ψυχή στο φλεγόμενο έδαφος και την υποβάλλει σε μια εξαγνιστική διαδικασία στη διάρκεια της ενσάρκωσης. Δια του μικρότερου πυρός του νου “πυρπολούνται και διαλύονται στις φλόγες οι ζούγκλες της εμπειρίας και τότε καθαρίζει η Ατραπός κι επιτυγχάνεται η ανεμπόδιστη όραση.” (Αρχαίο Σχόλιο)

Ο Ουρανός ενσωματώνει την ενέργεια της έβδομης ακτίνας και το έργο του είναι ανάλογο μ’ εκείνο του Ερμή, γιατί η έβδομη ακτίνα είναι η ακτίνα που σχετίζει πνεύμα και ύλη και συνδέει το ηλεκτρικό πυρ με το πυρ δια τριβής, προκαλώντας έτσι την εκδήλωση. Ο Ουρανός οδηγεί την ψυχή στο φλεγόμενο έδαφος κατά τα τελικά στάδια της Ατραπού, όπου το πυρ του Κριού και τα πυρά που γεννιούνται από τη δυναμικότητα του Ουρανού παράγουν την εμπρηστική θερμότητα του τελικού φλεγόμενου εδάφους. Από αυτό το έδαφος πρέπει τελικά να περάσει ο μυημένος. Ο Ουρανός κυβερνά τον αποκρυφιστικό Δρόμο και με μια εσωτερική έννοια συνδέεται με τον Ιεροφάντη των Μυστηρίων της Μύησης.

Την κρίση του φλεγόμενου εδάφους, που προκαλείται από τη δραστηριότητα του Ουρανού. Σ’ αυτήν εισέρχεται ο μυημένος με την ελεύθερη επιλογή που κάνει στο Ζυγό, το σημείο ισορροπίας όπου – συνήθως – λαμβάνει χώρα η στιγμή της αντιστροφής του τροχού. Εκεί ο άνθρωπος πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο θα προχωρήσει όπως συνήθως και σύμφωνα με τη συνήθεια ή, αντιστρέφοντας τον τροχό, θα περάσει από το φλεγόμενο έδαφος προς την απελευθέρωση. Ο Ζυγός είναι το πολικό αντίθετο του Κριού κι επομένως σχετίζονται στενά.

Βλέπετε λοιπόν γιατί ο Θεμελιώδης Σταυρός είναι τόσο μυστηριώδης· γιατί επίσης ο Καρκίνος και ο Aιγόκερως κατανοούνται τόσο λίγο απ’ τη σύγχρονη αστρολογία και γιατί σε τελική ανάλυση μόνο οι μυημένοι Υιοί του Θεού μπορούν να συλλάβουν τη σημασία των τεσσάρων ζωδίων που συνιστούν το Θεμελιώδη Σταυρό ή να κατανοήσουν τη σχέση που υπάρχει ανάμεσα στις τέσσερις κύριες ενέργειες οι οποίες – καθώς χύνονται δια των τεσσάρων σκελών του Σταυρού – δημιουργούν ένα στρόβιλο δύναμης (μιας συνθετικής δύναμης) που συνιστά εκείνη τη “λίμνη του αγνού, πύρινου φωτός” μέσα απ’ την οποία πρέπει τελικά να περάσουν όλοι όσοι λαμβάνουν τις ανώτερες μυήσεις. Όσοι λαμβάνουν τις πρώτες δύο μυήσεις πρέπει να διανύσουν την Ατραπό καθώς περνά μέσα απ’ το Φλεγόμενο Έδαφος. Όσοι λαμβάνουν τις ανώτερες μυήσεις πρέπει να βυθιστούν στη θάλασσα ή τη λίμνη του πυρός που είναι ουσιαστικά το πυρ του Θεού καθώς καθαρίστηκε από κάθε όψη της υλικής μορφής με την πλήρη εξάγνιση της επιθυμίας.

 Από τα βιβλία: ‘Εσωτέρα Αστρολογία’, ‘Οι Άθλοι του Ηρακλή’ της Αλ.Α.Μπέιλη

 

«ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 21.00 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 2022

Εκφώνηση κειμένου πριν από τον διαλογισμό από την αδελφή Γ.Β

 Θα ήθελα να ζητήσω απ’ τους διάφορους ομίλους που μπορεί να εργάζονται κάτω απ’ την καθοδήγησή μου, να ασχολούνται με τη δική τους ατομική ομαδική εργασία και να μη νοιάζονται για τη φύση της εργασίας που γίνεται από τους άλλους ομίλους.

  Δε σκοπεύω να συνεχίσω να σας δίνω μόνο συνεχείς συμβουλές σχετικά με τη διάνυση της Ατραπού της Μαθητείας. Είστε ενήλικοι άνδρες και γυναίκες και γνωρίζετε το Δρόμο. Η πρακτική εφαρμογή των αρχαίων Κανόνων αποτελεί προσωπική σας ευθύνη. Ό,τι κάνετε είναι δική σας υπόθεση. Φτάσατε στην ωριμότητα και πρέπει να είστε έτοιμοι για το επόμενο βήμα. Αυτό το βήμα θα γίνει όταν μετουσιώσετε τη γνώση και τη θεωρία σε σοφία, πρακτική κι έκφραση.

Μόνο με πνεύμα αληθινής απόσπασης γίνεται η καλύτερη εργασία ενός μαθητή. Ο μαθητής αντιλαμβάνεται ότι εξαιτίας αυτής της απόσπασης είναι (για το υπόλοιπο της ζωής του) ένας απλός εργάτης – ένας από ένα μεγάλο στρατό ιεραρχικών εργατών – χωρίς υποτιθέμενες προσωπικές κλίσεις, αντικειμενικούς σκοπούς ή επιθυμίες. Γι’ αυτόν δεν υπάρχει παρά μόνο συνεχής εργασία και σταθερή συνάφεια με άλλους ανθρώπους. Μπορεί να είναι από φυσικού του ένα μοναχικό πρόσωπο, με μια βαθιά επιθυμία για μοναξιά, αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Είναι η ποινή που πρέπει να πληρώσει για την ευκαιρία ν’ αντιμετωπίσει την ανάγκη της στιγμής. Συμβαίνει τώρα η δυσκολότερη οργανωμένη ώθηση της Ιεραρχίας κι ο αντικειμενικός της σκοπός είναι να αντισταθμίσει την τάση της φυλής να αποκρυσταλλωθεί στη χωριστικότητα, γιατί ο χωρισμός είναι σήμερα η γραμμή της ελάχιστης αντίστασης για τους ανθρώπους και τα έθνη. Απ’ όπου και η σύσταση αυτών των εργαζόμενων ομίλων μαθητών, που δίνουν μια έκφραση ομαδικού έργου, ομαδικής συνοχής και μη-χωριστικότητας.

Λίγοι – σχετικά πολύ λίγοι – από τους μαθητές κι ενορατικούς του κόσμου σήμερα στέκουν μαζί σε μια διπλή δραστηριότητα: η μια είναι να νιώθουν και να αγγίζουν με μεγαλύτερη ακρίβεια το σταθερά εκδιπλούμενο υποκειμενικό σχέδιο· η άλλη είναι να μιλούν και να διδάσκουν με μεγαλύτερη διαύγεια και να διαλέγουν με σοφότερη ακρίβεια τις σωστές λέξεις (γραπτές και προφορικές) για να εκφράσουν την αλήθεια. Η παρουσίαση των αισθητών πραγματικοτήτων θα οδηγήσει τότε τους σκεπτόμενους ανθρώπους του κόσμου να σταματήσουν την τωρινή τάση της σκέψης τους και να συνεργασθούν πληρέστερα κι ελεύθερα στη διαφώτιση του κόσμου. Χρησιμοποιώ τη λέξη “διαφώτιση” με την αποκρυφιστική της έννοια. Το πλήρες μέτρο αυτού που μπορεί να γίνει εξαρτάται (όσον αφορά το μαθητή ατομικά) από την εσώτερη δύναμή του να ζει την κάθε μέρα σαν μια ψυχή – ελεύθερος από φόβο, ελεύθερος από αυτοσυνείδηση κι ελεύθερος από εκείνες τις αντιδράσεις που διεγείρουν το αστρικό ή συναισθηματικό σώμα σε οργανωμένη δραστηριότητα, βασισμένη σε αρχαίες συνήθειες. Για το μαθητή και την επιτυχία του έργου του στόχος είναι ένα αστρικό σώμα ήρεμο και υποτακτικό, ευαίσθητο σε εντυπώσεις από την ψυχή κι απ’ το Διδάσκαλο, που να αντανακλά το όραμα με τη μεγαλύτερη καθαρότητα περιγράμματος. Πρέπει να θυμάστε ότι όταν ο μαθητής είναι πλήρως απασχολημένος με τη ζωή της υπηρεσίας και στα τρία πεδία, είναι λίγα που μπορεί ή πρέπει να ειπωθούν σ’ αυτόν. Μια σκέψη όμως μπορεί να βοηθήσει.

Ας προσπαθήσει στην ένταση της ζωής του να διατηρήσει τη σύνθεση της προσωπικότητας και την ολοκλήρωση όλων των μερών του εξοπλισμού του. Συχνά στην ένταση της δραστηριότητας του ενός ή του άλλου σώματος και στο ένα ή το άλλο πεδίο η έμφαση μπορεί πρόσκαιρα να είναι τόσο ισχυρή προς κάποια διεύθυνση, ώστε να χάσει για μια στιγμή τη συνθετική άποψη του Σχεδίου και του ομίλου. Φυσικά εργάζεται κάτω από μεγάλη πίεση, συναισθηματικά μπορεί να μαθαίνει το δύσκολο μάθημα της απόσπασης και συνεπώς μπορεί να βρίσκεται σε προσωρινή εξέγερση. Όμως στο νοητικό πεδίο έχει επίγνωση μιας νοητικής διαύγειας και μιας δύναμης να σκέφτεται, που τον κρατά συνεχώς κι εποικοδομητικά ενεργό. Συνεπώς οι ακόλουθοι τρεις όροι εκφράζουν αρκετά συχνά την κατάσταση του μαθητή όσον αφορά την κατώτερη φύση του: υπερβολική κούραση, συναισθηματική εξέγερση και νοητική διαύγεια. Πώς πρέπει ν’ αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα; Η φυσική κούραση δε χρειάζεται αναγκαστικά να εμποδίζει με οποιοδήποτε τρόπο τη χρησιμότητά του. Σε πολλούς ανθρώπους οι φυσικές συνθήκες εμποδίζουν την εργασία τους γιατί η προσοχή τους εστιάζεται στην ανεπιθύμητη φυσική κατάσταση· οι μαθητές ωστόσο έχουν συχνά μια περίεργη ικανότητα να συνεχίζουν το έργο τους άσχετα με ό,τι μπορεί να τους συμβαίνει φυσικά. Ο φυσικός εγκέφαλος μπορεί ν’ αντανακλά σε τέτοιο βαθμό τη νοητική ζωή, ώστε να μένει ουσιαστικά ανεπηρέαστος από οποιεσδήποτε εξωτερικές συνθήκες. Ο μαθητής μαθαίνει να ζει με τα φυσικά του μειονεκτήματα κάτω από αντίξοες συνθήκες κι η εργασία του διατηρεί το συνηθισμένο υψηλό της επίπεδο.

Το συναισθηματικό πρόβλημα μπορεί να είναι το δυσκολότερο. Αλλά μόνο ο μαθητής μπορεί να χειρισθεί τον αυτοοικτιρμό του και ν’ απελευθερωθεί απ’ την εσώτερη συναισθηματική καταιγίδα στην οποία ζει. Πρέπει ν’ αναγνωρίσει ότι η ολοκλήρωσή του είναι αδύναμη, γιατί εργάζεται σε δύο φάσεις ή τμήματα:

 .... Φυσικό......................... συναισθηματικό

                                   και

.... Νοητικό......................... ψυχικό.

Είναι άλλοτε το ένα κι άλλοτε το άλλο και συνήθως πολύ έντονα σε κάθε περίπτωση. Αυτή η δυαδικότητα πρέπει να έλθει σε στενότερη σχέση κι αυτό είναι το σημείο που πρέπει να προσέξει καθώς επιζητεί να εδραιώσει και να διατηρήσει την αναγκαία σύνθεση και ολοκλήρωση προσωπικότητας-ψυχής. Πότε θα μάθουν οι μαθητές ότι η στάση που συνεπάγεται μια ορισμένη “δε με νοιάζει” αντίδραση και μια μορφή αδιαφορίας είναι ένας απ’ τους ταχύτερους τρόπους αποδέσμευσης του Εαυτού από τις προσωπικές απαιτήσεις; Δεν είναι η “δε με νοιάζει” διάθεση που θα επηρεάζει τη στάση του μαθητή προς τους άλλους ανθρώπους. Είναι η στάση της ολοκληρωμένης σκεπτόμενης προσωπικότητας του μαθητή προς το αστρικό ή συναισθηματικό σώμα. Τον οδηγεί να πάρει τη θέση ότι κανένα πράγμα που προκαλεί οποιαδήποτε αντίδραση πόνου ή στενοχώριας στο συναισθηματικό σώμα δεν έχει την παραμικρή σημασία. Οι αντιδράσεις αυτές απλά αναγνωρίζονται, βιώνονται, γίνονται ανεκτές και δεν τους επιτρέπεται να δημιουργήσουν κανέναν περιορισμό. Όλοι οι μαθητές θα έκαναν καλά να στοχασθούν όσα είπα. Η όλη διαδικασία βασίζεται σε μια βαθιά εδραιωμένη πεποίθηση στην εμμονή του αθάνατου Όντος μέσα στις μορφές της ψυχής και της προσωπικότητας.

Η εσώτερη αυτή αντίληψη αυξάνει με την ανάπτυξη της δύναμης του διαλογισμού είτε πρόκειται για ατομικό διαλογισμό ή για ομαδικό έργο. Ο διαλογισμός είναι ουσιώδης για την εδραίωση μιας πιο ελεύθερης εσώτερης πνευματικής αλληλεπίδρασης – είτε πάλι σαν ψυχής σε σχέση με την προσωπικότητα είτε μιας ομάδας μαθητών σε σχέση με τον Διδάσκαλό τους ή μεταξύ τους. Θα μπορούσατε εδώ να ρωτήσετε: Γιατί θεωρείται αναγκαία η ευαίσθητη αυτή αλληλεπίδραση μεταξύ των μαθητών του ομίλου ενός Διδασκάλου; Δεν είναι η ζωή αρκετά περίπλοκη και χωρίς την υπερβολική επίγνωση των συνθηκών, των επαφών της προσωπικότητας και της ψυχής εκείνων με τους οποίους συνδεόμαστε και με τους οποίους προσπαθούμε να βαδίσουμε σαν συμμαθητές; Θα ήθελα εδώ να σας θυμίσω ότι σαν μαθητές είστε σε προετοιμασία για μύηση κι αυτή η επικείμενη κατάσταση συνείδησης συνεπάγεται τρία πράγματα:

 1. Αυξημένη επίγνωση κι ευαισθησία στην εμπειρία και τη ζωή σ’ όλες τις μορφές.

2. Τη δύναμη να κάνετε για άλλους ό,τι προσπάθησα να κάνω για σας τώρα σε μικρότερη κλίμακα κι αργότερα, σε άλλες ζωές, όπως το κάνω τώρα.

3. Το θάρρος και τη δύναμη να ξέρετε τα πάντα, ν’ αντιλαμβάνεσθε τα πάντα και να αγαπάτε με υπομονετική σοφία κι αμετάβλητη ειλικρίνεια.

Αυτό πρέπει σίγουρα να σας είναι φανερό. Στο ομαδικό έργο στο οποίο τώρα καλούνται να συμμετάσχουν οι μαθητές, έχετε μια προσφερόμενη ευκαιρία που μπορεί να βοηθήσει στην πρόκληση όλων των ποιοτήτων που σας χρειάζονται σαν υποψηφίων για μύηση σε όχι τόσο πολύ μακρινή χρονολογία, όπως θεωρούμε το χρόνο από την εσώτερη πλευρά.

Δινόταν πάντα η διδασκαλία ότι ο μαθητής ή ο μυημένος πρέπει να προσαρμοσθεί και να μάθει από τις συνθήκες στις οποίες βρίσκεται και από το πλαίσιο και το περιβάλλον με το οποίο τον φέρνει καθημερινά σ’ επαφή η ζωή του στο φυσικό πεδίο. Αυτή είναι μια από τις αρχικές κοινοτοπίες της Ατραπού. Ήταν ωστόσο κάποτε μια ιδέα τόσο νέα για το ζηλωτή και τον εκγυμναζόμενο μαθητή όσο κι η διδασκαλία που προσπαθώ να δώσω σ’ αυτό τον όμιλο των μαθητών μου κι η ευκαιρία που επιθυμώ ν’ αδράξετε. Η εκπαίδευση που μέχρι τώρα εφαρμοζόταν στα εσώτερα πεδία χωρίς να γίνεται συχνά αντιληπτή από την αφυπνισμένη συνείδηση του αποδεγμένου μαθητή, πρέπει τώρα να συλληφθεί, να χρησιμοποιηθεί και να κυριαρχηθεί από την αφυπνισμένη συνείδηση και το φυσικό του εγκέφαλο. Ο μαθητής στο παρελθόν προσπαθούσε να εδραιώσει αρμονικές σχέσεις με το περιβάλλον του – γιατί η αρμονία είναι μια απ’ τις απελευθερωτικές δυνάμεις που πρέπει να προηγηθούν της απελευθέρωσης της ενέργειας που χρησιμοποιείται μετά τη μύηση. Καλλιεργούσε την υπομονή, την ανεκτικότητα και τη χρησιμότητα και πρόσφερε υπηρεσία κι αυτό γινόταν μέσω της διαδικασίας της ορθής εξωτερικής διαγωγής που βασιζόταν σε ορθό εσώτερο προσανατολισμό και στάση. Αλλά σύμφωνα με το νέο σύστημα (που έγινε αναγκαίο από την επιτευχθείσα φυλετική πρόοδο) αυτή η διαδικασία των ορθών εξωτερικών προσαρμογών πρέπει να παραλληλισθεί στη Νέα Εποχή με τις ορθές εσώτερες σχέσεις, συνειδητά εδραιωμένες και συνειδητά διατηρημένες κι αναγνωρισμένες γι’ αυτό που είναι από το συνειδητό νου κι εγκέφαλο του μαθητή. Αυτό συνεπώς προϋποθέτει αληθινή γνώση της εσώτερης ομαδικής σχέσης του μαθητή, πνευματική διείσδυση στην εσώτερη ζωή ενός αδελφού μαθητή και την επακόλουθη συγχώνευση ταυτόχρονα σε καρδιά-νου-εγκέφαλο του μαθητή όλων όσων είναι γνωστά τόσο στα εξωτερικά όσο και στα εσώτερα πεδία. Αυτό δε συνέβαινε μέχρι τώρα. Είναι μια από τις κύριες αιτίες για τον σχηματισμό αυτών των ομίλων όσον αφορά τα ατομικά μέλη του ομίλου. Θα επέλθει προοδευτικά και ασφαλώς από την καθημερινή χρήση των ομαδικών διαλογισμών που μπορεί να σας αναθέσω, από ένα ανανεωμένο ενδιαφέρον στο θέμα του τηλεπαθητικού έργου κι από μια στενότερη και βαθύτερη αγάπη που πρέπει να καλλιεργηθεί απ’ όλους σας.

Τρία πράγματα έχουν μεγάλη σημασία και αποτελούν την ατομική σας ευθύνη:

 1. Ευχέρεια επικοινωνίας. Σαν μέλος του ομίλου μου είναι ουσιώδες να καλλιεργήσετε δύο όψεις της “τέχνης της επικοινωνίας” που βασίζεται αιώνια στην αγαπητική έλξη.

α. Επικοινωνία ή επαφή με την ψυχή μέσω μιας καλλιεργημένης ευθυγράμμισης και ορθού διαλογισμού.

β. Επικοινωνία ή επαφή με τους αδελφούς του ομίλου σας· θέτει τα θεμέλια για εποικοδομητική, ενωμένη εργασία.

2. Απροσωπία. Υπάρχει κάτι άλλο που μπορώ να πω γι’ αυτό το θέμα; Πρέπει να μάθετε να εξετάζετε ό,τι λέγεται ή προτείνεται από κάθε αδελφό του ομίλου με μια πλήρη και προσεκτικά αναπτυγμένη “θεία αδιαφορία”. Προσέξτε τη χρήση της λέξης “θεία”, γιατί κρατά το κλειδί της αναγκαίας στάσης. Είναι κάτι διαφορετικό από την αδιαφορία της ανεμελιάς ή την αδιαφορία ενός ψυχολογικά αναπτυγμένου “τρόπου διαφυγής” απ’ ό,τι δεν είναι ευχάριστο· ούτε είναι η αδιαφορία της ανωτερότητας. Είναι η αδιαφορία που δέχεται ό,τι προσφέρεται, χρησιμοποιεί ό,τι είναι χρήσιμο, μαθαίνει ό,τι μπορεί, αλλά δεν εμποδίζεται από προσωπικές αντιδράσεις. Είναι η κανονική στάση της ψυχής ή του εαυτού προς το μη-εαυτό. Είναι η άρνηση της προκατάληψης, όλων των στείρων προκατειλημμένων ιδεών, όλων των έξεων της προσωπικότητας, των επιδράσεων ή του παρελθόντος. Είναι η λειτουργία της απόσπασης από “τον κόσμο, τη σάρκα και το διάβολο” για τα οποία μιλά η Καινή Διαθήκη.

3. Αγάπη. Η αγάπη είναι εκείνη η περιεκτική, μη επικριτική, μαγνητική αντίληψη και στάση που (στο ομαδικό έργο) διατηρεί την ομαδική ακεραιότητα, καλλιεργεί τον ομαδικό ρυθμό και δεν επιτρέπει σε κανένα δευτερεύον προσωπικό γεγονός ή διάθεση να καταστρέψει το ομαδικό έργο.

 Επαφή, απροσωπία και αγάπη – αυτά τα τρία συνιστούν τους ατομικούς αντικειμενικούς σκοπούς που θέτω μπροστά στον καθένα και σ’ όλους σας.

Οι ομαδικές απαιτήσεις που πρέπει ν’ αντιμετωπισθούν και να διατηρηθούν από τον όμιλο, σαν όμιλο, είναι οι εξής:

 1. Ομαδική ακεραιότητα. Αυτή αναπτύσσεται από την ορθή ολοκλήρωση και αναφέρεται στη λεπτή ισορροπία που πρέπει να διατηρείται μεταξύ των μελών του ομίλου. Η φύση αυτής της ακεραιότητας δημιουργεί τελικά μια ομαδική σταθερότητα και μια ομαδική απαλλαγή από την “ταλάντευση”, που θα επιτρέψει την αδιάκοπη ομαδική εργασία και αλληλεπίδραση. Θα προκύψει αν το καθένα απ’ τα μέλη του ομίλου νοιάζεται απλά για τις δικές του υποθέσεις κι επιτρέπει στους αδελφούς του του ομίλου να νοιάζονται για τις δικές τους· θα προκύψει αν κρατάτε τις προσωπικές σας υποθέσεις, τις ιδιωτικές σας έγνοιες και σκοτούρες έξω απ’ την ομαδική ζωή· θα προκύψει αν απέχετε από συζητήσεις του ενός για τον άλλον κι από παρεμβάσεις στις υποθέσεις και τις στάσεις των άλλων. Αυτό έχει υπέρτατη σημασία στο παρόν στάδιο της ομαδικής εργασίας· θα σημαίνει – αν μπορέσετε να το επιτύχετε – ότι μπορείτε να κρατάτε το νου σας καθαρό από όλα τα μικροπράγματα που αφορούν τη ζωή της προσωπικότητας. Αυτό σημαίνει ότι ο νους σας θα είναι συνεπώς ελεύθερος για ομαδικό έργο.

2. Συγχώνευση. Μ’ αυτή εννοώ την ικανότητα του ομίλου να εργάζεται σαν μονάδα. Αυτή εξαρτάται από την επίτευξη ορθής ατομικής στάσης και (όταν εργάζεσθε) την επίτευξη της ικανότητας να χάνετε απ’ τα μάτια σας καθετί εκτός απ’ την εργασία που πρέπει να γίνει και μια βαθιά αίσθηση αγάπης για τους αδελφούς σας.

3. Κατανόηση. Χρησιμοποιώ αυτή τη λέξη αναφορικά με την αντίληψή σας για το έργο που πρέπει ν’ αναληφθεί. Δε χρησιμοποιώ τη λέξη αναφορικά με τη στάση σας προς τον εαυτό σας ή προς τους αδελφούς σας του ομίλου. Σημαίνει ότι κάθε όμιλος εργάζεται με σύνεση και κατανόηση για το δικό του καθορισμένο έργο, ξέροντας ότι συνεισφέρει σ’ ένα σύνολο που υπάρχει μέσα στο νου του Διδασκάλου.

 Ακεραιότητα, συγχώνευση και κατανόηση – αυτή είναι η τάξη του έργου και η σειρά της ανάπτυξης. Όλοι οι όμιλοι που εργάζονται στον εξωτερικό κόσμο σε σχέση με τα Άσραμ των Διδασκάλων, θα ακολουθούν ορισμένα αρχικά και τελικά στάδια στο έργο τους κι αυτά θα είναι ομοιόμορφα για όλους, οποιαδήποτε κι αν είναι η ειδική και ατομική ομαδική τους εργασία. Έτσι θα επέλθει μια ομαδική σχέση και μια επακόλουθη ενίσχυση των μεμονωμένων ομίλων. Το τρίτο στάδιο του έργου που πρέπει να γίνει θα είναι ειδικό και ιδιαίτερο, διαφορετικό για κάθε όμιλο και πρέπει να διεξάγεται από τον όμιλο με λεπτολόγο προσοχή. Θα ήθελα να ζητήσω απ’ τους διάφορους ομίλους που μπορεί να εργάζονται κάτω απ’ την καθοδήγησή μου, να ασχολούνται με τη δική τους ατομική ομαδική εργασία και να μη νοιάζονται για τη φύση της εργασίας που γίνεται από τους άλλους ομίλους.

 (Αλίκη Μπέιλη, Mαθητεία στην Νέα Εποχή Ι, σσ. 55-61)

ΒΙΝΤΕΟ:

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΤΩΝ ΗΛΙΑΚΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ

Είμαστε τα υιοθετημένα παιδιά Αγγέλων που δεν μπόρεσαν να αντισταθούν στο γοερό κάλεσμα της αδρανούς, χονδροειδούς ύλης για ανύψωση.

Είμαστε δημιουργήματα φωτεινών οντοτήτων που εγκατέλειψαν τον οίκο του Πατρός τους, την αφθονία και την ευρυχωρία των ανώτερων κοσμικών πεδίων, για να αυτοεξοριστούν στην έρημη και μακρινή χώρα της γήινης ζωής.

Αμάρτησαν δοκιμάζοντας τον γλυκόπικρο καρπό της εμπειρίας. Για να αποκτήσουν πλήρη θεϊκή συνείδηση πάνω στην Γη ώστε να αποκτήσει η ύλη κάποτε φως. Ενδύθηκαν στενάχωρους δερμάτινους χιτώνες, διασπάθισαν για χάρη μας την πατρική τους περιουσία, τράφηκαν με τα ξυλοκέρατα των στρεβλών μας αισθήσεων και παθών, για να έχουμε εγώ και εσύ

αντί κραυγών λόγο,

αντί ενστίκτου διάνοια,

αντί αγελαίας ύπαρξης πολιτισμό.

Σε αυτούς τους Φιλεύσπλαχνους Ασώτους, τους Ηλιακούς Αγγέλους, χρωστάμε το δικό μας πεπρωμένο: το ταξίδι της αυτοσυνείδησης.

Μπορούμε να τους βοηθήσουμε άραγε να απελευθερωθούν το γρηγορότερο; Ενώ εργάζονται αιώνες στον αγρό των επαναγεννήσεων, βόσκωντας ανθρώπινες συνειδήσεις, μπορεί κανείς να φανταστεί τον ακατασίγαστο νόστο τους να επιστρέψουν στον δικό τους Οίκο του Πατρός, εκεί ψηλά στο Κοσμικό Νοητικό. Εκεί τους περιμένει ο Πατέρας να τους ξαναδώσει την «στολή την πρώτη» και να θυσιάσει για χάρη τους τον μόσχο τον σιτευτό.

Και ιδού: ένας ΝΕΟΣ ΗΛΙΟΣ –ένας νέος Ηλιακός Λόγος– θα σχηματιστεί από το θυσιαστικό, ομαδικό τους σώμα.

Η θυσία τους επέφερε ΧΡΥΣΟΥΣ ΚΑΡΠΟΥΣ.  

 ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ:   https://www.youtube.com/watch?v=2WrHYMIYf_o

Μια βαθυστόχαστη και πυκνή ομιλία του Micheal Robbins πάνω στο μυστήριο των Ηλιακών Αγγέλων, αυτών των «Κυρίων της Γνώσης, της Συμπόνιας και της ακατάπαυστης, διαρκούς Αφοσίωσης» που «προτίμησαν να πεθάνουν και πεθαίνοντας έζησαν». Για να γίνει περιχυθεί το Εγώ τους στο Εγώ μας. Η σταύρωση αυτών των Όντων στο χρόνο και στο χώρο είναι ένα μυστήριο που υπαινίσσονται οι παγκόσμιες Γραφές, που εκδραματίζουν όλοι οι Αβατάρ και αυτό είναι το «μυστήριο των αιώνων» που θα εξιχνιαστεί από τον καθένα ξεχωριστά όταν νιώσουμε την ισχυρή σύνδεση (attachment), όταν διαποτιστούμε από την Παρουσία και ακτινοβολία Τους και επαναλάβουμε στο δικό μας επίπεδο την δική Τους θυσία, την δική Τους χαρούμενη παρόρμηση προσφοράς.

Μέσα σε 25 περίπου λεπτά ο Micheal Robbins καταγίνεται με 9 μυστήρια:

Το μυστήριο που σχετίζει τους Ηλιακούς Αγγέλους με τις πέντε απελευθερωμένες Ιεραρχίες.

Το μυστήριο των όφεων και των δράκων.

Το μυστήριο του πνευματικού στάτους των Ηλιακών Αγγέλων και της θέσης τους πάνω στα κοσμικά πεδία.

Το μυστήριο της λύτρωσης

Το μυστήριο της θυσίας

Το μυστήριο του ενυπάρχοντος Θεού

Το μυστήριο του καλού και του κακού

Το μυστήριο του εμποτισμού  και

Το μυστήριο της αγάπης

Ε. Σπ.

 Η μετάφραση και η επιμέλεια έγινε από την Ευφροσύνη με την επισταμένη φροντίδα της Άννας Π και ο υποτιτλισμός με την βοήθεια της αδελφής Άννας Μ.