Δ Ι Α Λ Ο Γ Ι Σ Μ Ο Σ 

ΕΠΙΚΚΛΗΣΗ ΣΕΙΡΙΟΥ

ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΗ ΜΕ ΤΗ ΘΕΙΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, 
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΤΟΥ ΝΟΥ, ΤΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ  

Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου 2022 στις 20.00

πραγματοποιείται –2 φορές το μήνα– βράδυ Τετάρτης

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΘΕΝΟ ΣΤΟΝ ΖΥΓΟ ΚΑΙ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ

 

Σήμερα ολοκληρώνεται στην Παρθένο, η ετήσια ευθυγράμμιση μεταξύ Ήλιου, Γης και Ποσειδώνα, του Άρχοντα των Ιερών Υδάτων, ο οποίος «καλύπτει τον Χριστό». Ο Ποσειδώνας είναι το ένα από τα τρια ζωτικά Κέντρα του Ηλιακού Λόγου του συστήματός μας, ο χορηγός της 2ης ακτίνας της αγάπης-σοφίας. Μαζί με τον Ουρανό -1η ακτίνα Σύνθεσης και τον Κρόνο, 3η ακτίνα Νοημοσύνης, αποτελούν την Τριάδα του Ηλιακού μας Λόγου. Ενεργεί ως το «αστρικό μόνιμο άτομο» ή η Καρδιά του Ήλιου, ως ο διανομέας της Αγάπης-Σοφίας και του μπούντι.

Ο Ποσειδώνας είναι ένας από τους συνθετικούς πλανήτες. Είναι ο Υιός που τελειοποιείται και η κοσμική ενσάρκωση ολοκληρώνεται. (Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός: 900)

Ο Σείριος (2η ακτίνα) επηρεάζει ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα μέσω των τριών αυτών πλανητικών διατάξεων ή σχημάτων– του Ουρανού, του Ποσειδώνα και του Κρόνου. (Εσωτερική Αστρολογία:666)

Αυτή η Φωτεινή Μητέρα, Ο Σείριος, η Ίσιδα των Αγυπτίων είναι σύμφωνα με την εσωτερική Φιλοσοφία μία από τις δύο ηλιακές Μητέρες (η άλλη είναι ο Δίας) και εστιάζει - με αναφορά στην Ανθρωπότητα στο σύνολό της – στους Ιχθύς (2η και 6η ακτίνα), το ζώδιο της σωτήριας δύναμης της ουσιαστικής Ενότητας, του Σωτήρος (εγκαταλείπω τον Οίκο του Πατρός μου και γυρίζοντας πίσω Σώζω) , της Αρχής του Βούδι που πραγματοποιεί την Ενότητα στην ποικιλομορφία. (https://blog-it.theplanetarysystem.org)

Στη Διδασκαλία, διαβάζουμε ότι σε ολόκληρο το Σύμπαν υπάρχει ένας νόμος που αποδεικνύει το γεγονός ότι όλα τα πράγματα –αφηρημένα και συγκεκριμένα– υπάρχουν ως ΕΝΑ και αυτός είναι ο νόμος της Σύνθεσης, ο πρώτος από τους κοσμικούς νόμους. Το σύστημά μας είναι το άθροισμα, το κέντρο και η περιφέρεια και ο κύκλος της εκδήλωσης που υπό τον νόμο της σύνθεσης θεωρείται ως ΜΟΝΑΔΑ. (Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός:567-568)

Αυτός ο κοσμικός νόμος διέπει την τάση για ενοποίηση. Μόνο που στην περίπτωση αυτή, δεν είναι η ενοποίηση της ύλης και του Πνεύματος, αλλά η ενοποίηση των επτά στα τρία και στο ένα.

Αυτές οι τρεις διατάξεις ή πλανήτες αντιπροσωπεύουν κυρίως το Πνεύμα, την ποιότητα, την αρχή, και όχι τόσο την ύλη. Ο Νόμος της Σύνθεσης έχει άμεση σχέση με Εκείνον που είναι ακόμα ανώτερος από τον Λόγο μας και είναι ο νόμος του ελέγχου που ασκεί Εκείνος στον Ηλιακό Λόγο του συστήματός μας (Σείριος).

Tην Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2022, τα χαράματα στις 04.03 ώρα Ελλάδας θα σημειωθεί η Φθινοπωρινή ισημερία για το έτος 2022 με το πέρασμα στον Ζυγό. Η ημέρα είναι ίση με την νύχτα και η Περσεφόνη παίρνει τον δρόμο για τον αόρατο κόσμο.

Η Περσεφόνη, που ο Πλάτωνας στον Κρατύλο την ονομάζει Φερέπαφα που σημαίνει ότι έχει επαφή με την κίνηση, την φορά και γι’ αυτό είναι σοφή. Η ψυχή από την συμμετοχή της στην εμπειρία γίνεται σοφή. Γι’ αυτό, συνεχίζει ο Πλάτωνας, ζει μαζί της ο σοφός Άϊδης, επειδή είναι σοφή.

Η κάθοδος της Περσεφόνης γίνεται στο ζώδιο του Ζυγού. Οι τρεις κυβερνήτες του Ζυγού δημιουργούν το περιβάλλον αυτής της απόσυρσης. Η απόσυρση είναι η αφομοίωση του πνεύματος, της ουσίας της εμπειρίας.

Ο Κρόνος, ως ιεραρχικός κυβερνήτης, δημιουργεί το περιβάλλον της καθαρής θέασης που απαιτείται για την κατανόηση μέσα στο σύστημα των Κοσμικών Νόμων. Είναι η όψη της κρίσης και της δικαιοσύνης υπό το πρίσμα της οποίας θα αναλυθεί, θα γίνει κατανοητό και θα κριθεί το περιεχόμενο των καρπών των έργων του ανθρώπου.

Ο Ουρανός, ως εσωτερικός κυβερνήτης, μέσα από την έβδομη ακτίνα, δίνει την επιθυμία και την ώθηση να υπάρξει η υλοποίηση, το καταστάλαγμα, η έκφραση που θα οδηγήσει στην δημιουργία του νέου μελλοντικού καταλληλότερου σχεδίου που θα ευνοεί την σχέση ύλης - πνεύματος.

Η Αφροδίτη, ως εξωτερικός κυβερνήτης, συντηρεί και προωθεί στην προσωπικότητα την επιθυμία για ένωση με το «άλλο». Το «άλλο», το ταίρι, που για την προσωπικότητα είναι η ψυχή.

Κάποτε αυτή η ώθηση της Αφροδίτης θα ολοκληρωθεί στον Αιγόκερω όπου κάνει την ιεραρχική της κυριαρχία. Εκεί, εκφράζεται με την ανάπτυξη του Θείου Έρωτα προς την Μονάδα και την επιθυμία Ένωσης μαζί της.

Η Φθινοπωρινή Ισημερία αποτελεί την 4η περίοδο του αποκρυφιστικού έτους και την αποκορύφωσή του. Σχετίζεται στενά με τις δοκιμασίες του/της μυούμενου/ης, στα ποικίλα μυστήρια που συνδέονται με το θάνατο-καθώς βαδίζουμε προς το χειμερινό Ηλιοστάσιο και πριν την Γέννηση-.

Όλοι οι μεγαλύτεροι μύστες που περνούν από αυτήν την μύηση αναφωνούν θριαμβευτικά καθώς νικούν τον θάνατο:

«Ω θάνατε, πού είναι το τσίμπημά σου; Ω τάφε, πού είναι η νίκη σου;»

Ονομάζεται το Μεγάλο Πέρασμα γιατί στην έναρξη της Φθινοπωρινής Ισημερινής Ισημερίας ο νεοφώτιστος ή ο υποψήφιος περνά πέρα από τις πύλες του αμετάκλητου θανάτου και ομολογεί: Η Αθανασία μου είναι Γνωστή.

 

«ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 21.00 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2022

Εκφώνηση κειμένου πριν από τον διαλογισμό από τον αδελφό Η.Τσ.

Το Βασικό Ουσιώδες του Αγνού Χαρακτήρα

Το πρώτο έργο που πρέπει να γίνει είναι η διέγερση των ζηλωτών και η προετοιμασία των λίγων ειλικρινών για να διανύσουν την Ατραπό της Μαθητείας. Το τελευταίο σημείο του θέματός μας αφορά:

V. Το Βασικό Ουσιώδες του Αγνού Χαρακτήρα. Είναι κάτι περισσότερο από το να είναι κανείς απλά καλός. Αφορά την υλική όψη και σχετίζεται με το άδραγμα ή τον έλεγχο που η μορφή έχει πάνω στον άνθρωπο. Μπορούμε να το εκφράσουμε μ’ αυτό τον τρόπο κι επομένως να δώσουμε την πιο αποκρυφιστική του έννοια. Αν το ένα ή το άλλο από τα τρία κατώτερα στοιχειακά (το φυσικό, το αστρικό και το νοητικό) είναι οι ελέγχοντες παράγοντες στη ζωή του ανθρώπου, βρίσκεται – απ’ αυτό ακριβώς το γεγονός – σε επικίνδυνη θέση και πρέπει να πάρει μέτρα για να αναχαιτίσει αυτό τον έλεγχο πριν επιχειρήσει να εισέλθει στο άμορφο βασίλειο. Ο λόγος γι’ αυτό είναι φανερός. Κάτω απ’ το διέποντα νόμο της ύλης, το νόμο της Οικονομίας, η στοιχειακή ζωή θα προσελκύσει παρόμοιες ζωές κι αυτό θα καταλήξει σ’ ένα διπλό κίνδυνο. Οι κίνδυνοι αυτοί είναι:
Ένα: η συγκέντρωση στη μορφή δια του δεσπόζοντος φθόγγου που ηχείται απ’ το μορφικό στοιχειακό, ύλης με σύγχρονο κραδασμό. Αυτή θα τείνει στην επαύξηση του μεγέθους του έργου μπροστά στο Εγώ και θα σύρει σε αυξημένη κυριαρχία τον κατώτερο άνθρωπο. Οι “σεληνιακοί κύριοι” θα γίνονται όλο και περισσότερο ισχυροί και ο ηλιακός Κύριος αντίστοιχα λιγότερο ισχυρός.
Δύο: ο άνθρωπος θα βρεθεί περιτριγυρισμένος με τον καιρό από σκεπτομορφές κατώτερης τάξης (από τη σκοπιά της ψυχής) και πριν μπορέσει να εισδύσει στα Μυστήρια της Σοφίας και να βρει το δρόμο του στον κόσμο των Διδασκάλων, θα πρέπει να διαλύσει τα σύννεφα των σκεπτομορφών που έχει προσελκύσει.
Εκτός κι αν ο μαθητής μάθει ότι έφεση και αυτοπειθαρχία πρέπει να προχωρούν πλάι-πλάι, θα διαπιστώσει ότι η πνευματική ενέργεια που μπορεί να εκτιμά και να προσεγγίζει, χρησιμεύει μόνο για να διεγείρει τα λανθάνοντα σπέρματα του κακού στη φύση του κι έτσι καταδεικνύει την ακρίβεια της αλήθειας που δίδαξε ο μεγάλος Κύριος όταν περιέγραψε τον άνθρωπο που σκούπισε την οικία του, έδιωξε επτά δαιμόνια και τελικά βρέθηκε σε χειρότερη κατάσταση από πριν. Είναι ουσιώδες να κατανοήσουν οι ζηλωτές τη φύση του κατώτερου ανθρώπου και να συλλάβουν το γεγονός ότι κάθε συνεκτικό σύστημα έχει τους ποικίλους τύπους ενέργειάς του κι ότι η τελειοποίηση επιτυγχάνεται όταν κυριαρχεί ο ανώτατος δυνατός τύπος της ενδόμυχης ενέργειας.
Αν η κατώτερη ενέργεια του αθροίσματος των μορφικών ατόμων είναι ο ελέγχων παράγοντας, θα συμβούν τρία πράγματα:
 
1. Η καθαυτή μορφή θα αυξάνει σωρευτικά και θα γίνεται όλο και πιο δυναμική, ωσότου η κυρίαρχη φωνή των “σεληνιακών κυρίων” της καταπνίξει όλες τις άλλες φωνές και ο άνθρωπος παρασυρθεί πίσω στην:
     Αδράνεια.
     Τυφλότητα.
     Δουλεία.
2. Πολλοί άνθρωποι δε βρίσκονται μόνο υπό τον έλεγχο της μιας ή της άλλης απ’ τις μορφές τους, αλλά είναι αιχμάλωτοι και των τριών. Όταν μελετούμε τον κατώτερο τριπλό άνθρωπο και τις ενέργειες ή ζωές που επιζητούν να τον ελέγξουν, πρέπει να θυμόμαστε ότι διαιρούνται σε τρεις κατηγορίες:
α.  Τις ατομικές μικροσκοπικές ζωές τις οποίες ονομάζουμε άτομα ή κύτταρα του σώματος. Υφίστανται σε τρεις ομάδες και απαρτίζουν αντίστοιχα τους τέσσερις τύπους σωμάτων: πυκνό φυσικό, αιθερικό, αστρικό και νοητικό.
β.  Το άθροισμα εκείνων των ζωών που συνιστούν τους τέσσερις τύπους στοιχειακών ή χωριστών συνεκτικών, αλλά όχι αυτοσυνείδητων, υπάρξεων. Οι τέσσερις αυτοί σεληνιακοί κύριοι συνιστούν εκείνο που η διδασκαλία της Αιώνιας Σοφίας ονομάζει “τέσσερις πλευρές του τετραγώνου”. Είναι η “κατώτερη τετράδα”, οι “φυλακίζοντες κύβοι” ή ο σταυρός στον οποίο πρέπει να σταυρωθεί ο εσώτερος πνευματικός Άνθρωπος. Τα τέσσαρα αυτά στοιχειακά έχουν τη δική τους νοημοσύνη, βρίσκονται στο ενελικτικό τόξο, ακολουθούν το νόμο της δικής τους ύπαρξης όταν τείνουν να γίνουν ισχυρά και συνεπώς εκφράζουν πλήρως ό,τι είναι μέσα τους.
γ.  Έναν κυρίαρχο ελέγχοντα σεληνιακό κύριο που είναι ό,τι κατανοούμε με τον όρο “κατώτερη προσωπικότητα”· είναι (αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί η προσωπική αντωνυμία) το σύνολο των φυσικών, αστρικών και νοητικών στοιχειακών και είναι εκείνη η δύναμη που εξαναγκάζει επί του παρόντος τις “πύρινες ενέργειες” του σώματος να τροφοδοτούν τα κατώτερα τρία κέντρα. Το αιθερικό σώμα έχει μια μοναδική και περίεργη θέση, όντας απλώς ο φορέας της πράνα ή ζωής και το κέντρο που χρησιμοποιεί, ανήκει σε μια δική του κατηγορία.
3. Όλες οι υπανθρώπινες μορφές στο σύνολό τους αποδεικνύονται σαν ένας ισχυρός αποτρεπτικός παράγοντας στην πορεία για τη χειραφέτηση του Πραγματικού Ανθρώπου. Σχηματίζουν τον αντίθετο εκείνου που νοούμε σαν κόσμο του Διδασκάλου και οι δύο βρίσκονται σε άμεση αντίθεση μεταξύ τους από τη σκοπιά του ζηλωτή.
 
Ο μύστης μπορεί να εισέλθει στον κόσμο της μορφής, να έλθει σε επαφή μαζί του, να εργασθεί εκεί και να μείνει ανεπηρέαστος απ’ αυτόν, γιατί δεν υπάρχει τίποτε μέσα του που να ανταποκρίνεται σ’ αυτόν. Βλέπει μέσω της πλάνης στην πραγματικότητα πίσω κι επειδή γνωρίζει πού στέκει ο ίδιος, δεν υπάρχει τίποτε στο κάλεσμα και το αίτημα των σεληνιακών αυτών κυρίων που να τον ελκύει. Στέκει στο μέσο μεταξύ των ζευγών των αντιθέτων. Με την αντίληψη της φύσης αυτού του κόσμου της μορφής, την κατανόηση των ζωών που τον απαρτίζουν και την ικανότητα να ακούει τη φωνή του “άμορφου Ενός” πάνω απ’ την οχλοβοή όλων των κατώτερων φωνών, έρχεται για το ζηλωτή η ευκαιρία να διαφύγει απ’ την κυριαρχία της ύλης.
Αυτό είναι το αληθινό μαγικό έργο, αδελφοί μου, η κατανόηση των ήχων όλων των όντων και η ικανότητα να μιλά κανείς τη γλώσσα της ψυχής είναι το κλειδί του έργου. Οι ικανότητες αυτές όταν χρησιμοποιούνται ορθά, επιβάλλουν στις μικρότερες αυτές ζωές εκείνο τον έλεγχο που θα οδηγήσει στην τελική απελευθέρωση και ο οποίος στον κατάλληλο χρόνο θα οδηγήσει αυτές τις ζωές στο βασίλειο της αυτοσυνείδησης. Αυτή η όψη της ύλης είναι προς το παρόν ελάχιστα κατανοητή από τους υιούς των ανθρώπων. Αν αντιλαμβάνονταν ότι με την προδιάθεση να περιέλθουν υπό σεληνιακό έλεγχο εξωθούν τις μικροσκοπικές ζωές του μικρού τους συστήματος βαθύτερα στο σκοτάδι της άγνοιας, θα επωμίζονταν ταχύτερα τις δίκαιες ευθύνες τους· αν αντιλαμβάνονταν ότι με τη σταθερή προσπάθεια να επιβάλουν το ρυθμό του ηλιακού Κυρίου πάνω στο σύνολο των σεληνιακών κυρίων, θα ωθούσαν αυτές τις ζωές προς τα εμπρός στην αυτοσυνείδητη ανέλιξη, θα ήταν δυνατό να προχωρήσουν με μεγαλύτερη ειλικρίνεια και περισσότερη νοημοσύνη. Αυτό είναι το μήνυμα που πρέπει να διαδοθεί, γιατί όλες οι ποικίλες όψεις της ζωής του Θεού αλληλεξαρτώνται και καμιά δε φθάνει σε πληρέστερη αντίληψη χωρίς να ευεργετήσει ολόκληρη την ομάδα.
Θα σας δώσω λίγες απλές υποδείξεις. Μπορεί να είναι χρήσιμες σε όλους τους ειλικρινείς ζηλωτές:
 
Με τη μεθοδική τακτοποίηση της ζωής έρχεται η τελική σύνθεση κι ο ορθός έλεγχος του χρόνου με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Με την ορθή εξάλειψη εκείνου που είναι δευτερεύον και με την αίσθηση της ορθά προσαρμοσμένης αναλογίας έρχεται εκείνη η ακρίβεια και η προσήλωση που είναι το σημάδι του αποκρυφιστή.
Με την ορθή έφεση τον καθορισμένο χρόνο έρχεται η αναγκαία επαφή και η έμπνευση για το έργο που πρέπει να γίνει.
Με τη σταθερή συμμόρφωση στους αυτοπροσδιορισμένους κανόνες έρχεται η βαθμιαία εκλέπτυνση του οργάνου και η τελειοποίηση των φορέων που θα είναι – για το Διδάσκαλο – το μέσον της βοήθειας μεταξύ πολλών μικρών.
 
Σας εμπιστεύομαι την παραπάνω σκέψη γιατί γνωρίζω ότι θα κατανοήσετε τις συνέπειες και θα εξετάσετε σοβαρά το νόημα των παρατηρήσεών μου.
Ο κόσμος βρίσκεται σήμερα σε κατάσταση αγωνίας. Όπως ακριβώς για το ανελισσόμενο Εγώ η στιγμή της μέγιστης ανάπτυξης είναι συχνά η στιγμή της μέγιστης οδύνης (αν η αντίληψη ανταποκριθεί στην ευκαιρία), έτσι και στον ανελισσόμενο κόσμο. Σ’ εκείνους από σας που έχουν την εσώτερη όραση και την ενορατική κατανόηση, έρχεται η ευκαιρία να βοηθήσουν σ’ αυτή την αντίληψη και να οδηγήσουν έναν απελπισμένο κόσμο – ριγμένο βαθιά στο σκοτάδι και την αγωνία – ένα βήμα πλησιέστερα στο φως. Το έργο που πρέπει να κάνετε είναι να πάρετε τη γνώση που κατέχετε και να προσαρμόσετε την εφαρμογή της στην παγκόσμια ανάγκη, έτσι ώστε να αναγνωρισθεί γρήγορα η αλήθεια. Στην καρδιά κάθε ανθρώπου βρίσκεται κρυμμένο το άνθος της ενόρασης. Σ’ αυτό μπορείτε να βασισθείτε και κανένα αιώνιο ή κοσμικό γεγονός, ντυμένο στην κατάλληλη μορφή, δε θα αποτύχει να λάβει την αναγκαία του αναγνώριση και κατανόηση.

(Αλίκη Μπέιλη, Οι Ακτίνες και οι Μυήσεις, σσ. 8-12)

 

  

  ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΡΘΕΝΟ

(Ακριβής ώρα Σάββατο 10/9 στις 12.58)

ΜΙΑ ΚΑΤΗΧΗΣΗ

Υπάρχει μια παλιά κατήχηση που επιχειρεί να διευκρινίσει στο νεόφυτο στα πρόθυρα της αποδοχής τη διάκριση και τη διαφορά μεταξύ οράματος κι αποκάλυψης. Έχει περιπέσει κάπως σε αχρηστία, λόγω του γεγονότος ότι ο υποψήφιος σήμερα ξεκινάει από μια υψηλότερη στροφή της σπείρας απ’ ό,τι τον καιρό που συντάχθηκε αυτή η “μορφή ανάκρισης”. Θα ήθελα ωστόσο να παραθέσω μια ή δύο από τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις για την καθοδήγηση των ζηλωτών της τωρινής εποχής:

Τι βλέπεις, ω μαθητή στην Ατραπό;

Τίποτε εκτός του εαυτού μου, ω Διδάσκαλε της ζωής μου.

Κοίταξε προσεκτικότερα τον εαυτό σου και μίλησε πάλι. Τι βλέπεις;

Ένα σημείο φωτός που μεγαλώνει και μικραίνει και κάνει το σκοτάδι σκοτεινότερο.

Κοίταξε με έντονη επιθυμία στο σκοτάδι κι όταν το φως λάμψει άδραξε την ευκαιρία. Τι παρουσιάζεται τώρα;

Μια φρικτή θέα, ω Διδάσκαλε της ζωής μου. Δε μου αρέσει. Δεν είναι αληθινή. Δεν είμαι αυτό ή εκείνο. Αυτό το μοχθηρό εγωιστικό πράγμα δεν είναι εγώ. Δεν είμαι αυτό.

Στρέψου στο φως με θέληση και δύναμη και φλογερή επιθυμία κι έπειτα αφηγήσου το όραμα που θα έλθει. Τι βλέπεις;

Πέρα απ’ το σκοτάδι που μου αποκαλύφθηκε μέσω του φωτός, βλέπω μια ακτινοβόλο μορφή που μου γνέφει. Τι είναι αυτό το Ον που στέκει φιλεύσπλαχνο στο σκοτάδι και στο φως; Είναι και μπορεί να είναι ο εαυτός μου;

Τι παρουσιάζεται στη θέα σου καθώς στέκεις στην Οδό, ω εξαντλημένε και κουρασμένε μαθητή, όμως θριαμβευτή στο φως;

Μια ακτινοβόλος λαμπρή μορφή που είναι ο Εαυτός μου, η ψυχή μου. Μια σκοτεινή και βλοσυρή μορφή, αλλά γερασμένη και γνωστική, έμπειρη και μελαγχολική. Είναι ο εαυτός μου, ο κατώτερος εαυτός μου, η αρχαία δοκιμασμένη μου εμφάνιση στους δρόμους της γης. Οι δύο στέκουν πρόσωπο με πρόσωπο κι ανάμεσά τους το φλεγόμενο έδαφος… Κινούνται και σμίγουν… Η Ατραπός τερματίζεται. Μπροστά απλώνεται η Οδός. Αποκτάται η όραση και η πραγματικότητα εμφανίζεται στο φως.

Τι μπορείς να αποκαλύψεις τώρα, ω Υπηρέτη στην Οδό;

Η αποκάλυψη έρχεται μέσα από μένα, ω Κύριε της Ζωής. Δεν τη βλέπω.

Γιατί δεν μπορείs να τη δεις; Τι εμποδίζει την κατανόηση;

Τίποτε δε με εμποδίζει. Δε ζητώ όραση γιατί έχω δει. Το έργο μου είναι η αποκάλυψη. Δε ζητώ τίποτε για τον εαυτό μου.

Τι έρχεται στο δρόμο σου για αποκάλυψη; Τι έχεις ν’ αποκαλύψεις;

Μόνο αυτό που για μακρούς αιώνες υπήρχε και για πάντα ήταν εδώ. Την Μοναδικότητα της Παρουσίας· την περιοχή της αγάπης· το ζων, αγαπητικό, σοφό, περιεκτικό Ένα που αγκαλιάζει τα πάντα και είναι τα πάντα και δεν αφήνει τίποτε έξω.

Σε ποιον πρέπει να έρθει αυτή η αποκάλυψη, ω Υπηρέτη του κόσμου των ζωντανών πραγμάτων;

Σε καθετί που περιβάλλεται απ’ τη ζώσα, αγαπητική Παρουσία· σε εκείνους που παρότι άγνωστη γι’ αυτούς διατηρούν την Παρουσία και για πάντα θα υπομένουν – όπως κάνει και η Παρουσία.

Και ποιοι είναι εκείνοι που ζουν μέσα σ’ αυτή την Παρουσία αλλά δεν τη γνωρίζουν;

Είναι εγώ ο ίδιος κι εσύ κι επίσης είναι εγώ ο ίδιος κι ακόμη όλοι όσους συναντώ. Είναι εκείνος σε κάθε μορφή που μπορεί να νομίζει ότι η μορφή είναι το παν· που ζώντας έτσι σε χρόνο και χώρο δε βλέπει το φως ή τη ζωή μέσα στη μορφή, που κρύβεται μέσα, πίσω απ’ τα πέπλα, μεταξύ των τεσσάρων και του πέμπτου (τα τέσσερα βασίλεια της φύσης και το βασίλειο του Θεού. Α.Α.Μπ.) και δε βλέπει τίποτε άλλο. Σ’ αυτούς πρέπει ν’ αποκαλύψω την αλήθεια.

Πώς θα κάνεις αυτό το βαρύτερο απ’ όλα τα έργα, ω θριαμβευτή μαθητή;

Αφήνοντας να δουν ότι εγώ ο ίδιος είμαι η αλήθεια· ζώντας σαν ένα τμήμα αυτής της Παρουσίας και βλέποντας όλα τα μέρη της. Κι έτσι έρχεται η αποκάλυψη στο τέταρτο κι απ’ το πέμπτο.

Αυτά είναι όλα όσα μπορώ να δώσω αυτή την εποχή για τη λέξη και την εντολή που δόθηκε στο μυημένο: Αποκάλυψε. Θα ήθελα να τονίσω ότι δεν είναι χρέος του ν’ αποκαλύψει τον κόσμο των συμβόλων. Οι πέντε αισθήσεις και η νοητική αρχή είναι επαρκείς για να το πραγματοποιήσουν. Δεν είναι χρέος του να αποκαλύψει τον κόσμο της έννοιας. Σ’ αυτόν οδηγείται ο μαθητής και τον ερμηνεύει καθώς αναπτύσσει ψυχική συνείδηση. Χρέος του είναι να αποκαλύψει τον κόσμο των σημασιών, τον κόσμο της πραγματικότητας και της ουσιαστικής αλήθειας.

(ΑKTINEΣ+ΜΥΗΣΕΙΣ:302-3)

FaceBook: Festival for the New Group of World Servers - Hellas

Δ Ι Α Λ Ο Γ Ι Σ Μ Ο Σ 

ΕΠΙΚΚΛΗΣΗ ΣΕΙΡΙΟΥ

ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΗ ΜΕ ΤΗ ΘΕΙΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, 
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΤΟΥ ΝΟΥ, ΤΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ  

Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου 2022 στις 20.00

πραγματοποιείται –2 φορές το μήνα– βράδυ Τετάρτης

  Σειριακές Ενέργειες και Σχέσεις - Κέντρα Άζνα  

 1. Ισχυρές και με έντονη επιρροή δυνάμεις εισρέουν αυτή τη στιγμή από τους μεγάλους αστέρες Μπετελγκέζ και Σείριο. Σε αυτές τις δύο επιρροές αντιδρούν βέβαια οι μαθητές του κόσμου στους ανώτερους βαθμούς του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου, και παράγουν μια διέγερση του κέντρου της καρδιάς ( Μπετελγκέζ) και του κέντρου της κεφαλής (Σείριος) [ της ξεχωριστής οντότητας του ΝΟΕΚ;]. Η δευτερεύουσα επίδραση αυτών των ενεργειών είναι πάνω στο ορυκτό βασίλειο, ιδιαίτερα πάνω σε αυτό το ιδιόμορφο προϊόν, τον χρυσό, και στο αίνιγμα εκείνο, το χρήμα. (ΕΨ: 721)

2. Ο Μπετελγκέζ λέγεται ότι είναι το κέντρο του ηλιακού πλέγματος «εκείνου για τον οποίο τίποτε δεν μπορεί να ειπωθεί» (OAWNMBS) αυτού που αποτελεί την οντότητα Κοσμικός Λόγος. Είναι μια μεγάλη οντότητα και το Ηλιακό μας Σύστημα είναι μέρος Της- είναι το κέντρο της καρδιάς του Κοσμικού Λόγου ,που ακόμη δεν έχει αφυπνιστεί και ενεργοποιηθεί.

3. Ο Σείριος θεωρείται το κέντρο ΑΖΝΑ του Κοσμικού αυτού Λόγου-όπως το κέντρο άζνα του Πλανητικού μας Λόγου είναι ο ΝΟΕΚ.

4. Ο Μπετελγκέζ είναι ένα σύστημα δεύτερης τάξης, ενώ το Ηλιακό μας Σύστημα είναι τέταρτης τάξης, από όπου και η σχέση 2/4/ που βρίσκεται σε άμεση σχέση με την Ανθρωπότητα – 4^η Ιεραρχία και κέντρο λαιμού του Πλανητικού μας Λόγου–.

5. Ο Θιβετανός μας λέει ότι το σύστημά μας και το σύστημα του Σείριου περιστρέφονται μαζί με κάποιο μυστήριο τρόπο γύρω από ένα κοσμικό κέντρο, το οποίο κέντρο μπορεί να βρίσκεται στις Πλειάδες. (ΠΚΠ, 1154, 1265)

6. Στο βιβλίο Η επιστήμη των μυημένων (The Science of the Initiates: A Ready Handbook on the Ageless Wisdom of Questions and Answers 1934) ο Eugene M. Cosgrove, μέλος της ομάδας μαθητείας του Θιβέτ που αναφέρεται ως ISG-L στη Μαθητεία στη Νέα Εποχή Ι και ΙΙ περιγράφει μια κοσμολογική δομή για τον Σείριο λέει ότι ο Ήλιος μας περιφέρεται γύρω από τον Σείριο και ότι με τη σειρά του, ο Σείριος περιφέρεται γύρω από το αστέρι Αλκυόνη στις Πλειάδες -στον αστερισμό του Ταύρου-.

7. Η αντίληψη ότι η Αλκυόνη λειτουργεί ως κάποιος τύπος συμπαντικού κέντρου σημειώνεται στην Εσωτερική Αστρολογία (ΕΑ:679 & ΠΚΠ:571), αν και η τροχιά του Ήλιου μας γύρω από τον Σείριο δεν έχει ακόμη διερευνηθεί επιστημονικά.

8. Βάσει των παραπάνω ο Ήλιος μας περιφέρεται γύρω από τον Σείριο, και ως μονάδα, οι δύο περιφέρονται γύρω από την Αλκυόνη.

9. Έτσι, ο Ηλιακός μας Λόγος και ο Σειριακός Λόγος θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι αποτελούν έναν αστερισμό κάποιου είδους. Μέσα σε αυτή τη Μονάδα (Σείριου-Ήλιου) ο Ηλιακός μας Λόγος μπορεί να μην είναι παρά ένα από τα επτά κέντρα της οντότητας Σείριος, γιατί γνωρίζουμε ότι ο Σείριος ελέγχει και κατευθύνει τον Λόγο μας. Μπορεί κανείς να μελετήσει σχετικά τις δηλώσεις του Θιβετανού στα βιβλία: ΜΑΗ:98,ΕΑ:45-6,416,517,ΠΚΠ:182.

10. Το κέντρο του λαιμού του Κοσμικού Λόγου (OAWNMBS) είναι οι Πλειάδες.

11. Ο μαχάτ ή ο Συμπαντικός Νους σαρώνει το σύστημά μας μέσω της συνεργασίας του Σειρίου και των Πλειάδων, με τον Σείριο να ενεργεί ως πηγή του ανώτερου νου και τις Πλειάδες να λειτουργούν σε σχέση με τις ενέργειες του κατώτερου νου. – ο κατώτερος ή συγκεκριμένος νους είναι μια ιδιότητα του κέντρου του λαιμού μέσω της σύνδεσής του με το νοητικό πεδίο άλλωστε-. (ΠΚΠ:167, 1258 )

12. Ο Σείριος ως κέντρο ΑΖΝΑ του Κοσμικού Λόγου ενεργεί ως πηγή ανώτερης νοητικής ενέργειας με τον ίδιο τρόπο όπως και το κέντρο άζνα στον άνθρωπο. Είναι σαφές έτσι ότι 5^η ακτίνα της της Σειριανής ενέργειας είναι αυτή που έρχεται στο προσκήνιο.

13. Αλλά αυτή η θέση του Σειρίου στο κοσμικό κέντρο άζνα, μπορεί να εξαρτάται όχι μόνο από τις ακτίνες, αλλά και από την αστροφυσική φύση του Σειρίου, που είναι ένα διπλό σύστημα; Ορισμένες αστροφυσικές θεωρίες εκλαμβάνουν την προέλευση των δυαδικών συστημάτων ως δίδυμα αστέρια που γεννιούνται ή δημιουργούνται ταυτόχρονα και αντιπροσωπεύουν τα δύο μισά ενός συνόλου.

14. Μια παρόμοια διπλή δομή έχει το κέντρο άζνα στον μικρόκοσμό μας. Σχηματίζεται από δύο μεγάλους λοβούς ή φτερά που υπάρχουν σε αιθερική ύλη. Μοιάζει με ένα μεγάλο οκτώ ή το σύμβολο του απείρου. Ενδιαφέρον έχει η παρατήρηση ότι τα δύο ελλειπτικά σχήματα των λοβών αντικατοπτρίζουν τις δύο ελλειπτικές τροχιές που διαγράφει ο Σείριος Α και Β γύρω από το κοινό κέντρο μάζας τους.

15. Εφόσον το κατώτερο αναπαράγεται σύμφωνα με το πρότυπο του ανώτερου ή επαναλαμβάνει σε κατώτερη οκτάβα ή κλίμακα το έργο του Δημιουργού, τα ανθρώπινα άζνα και το πλανητικό κέντρο άζνα -ο ΝΟΕΚ- μας παρέχουν μιαν ένδειξη για το ανώτερο, εσωτερικό πρότυπο, το κοσμικό κέντρο ΑΖΝΑ, τον Σείριο, όσο μακριά μας κι αν φαίνεται να είναι.

 

«ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 21.00 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου 2022

Εκφώνηση κειμένου πριν από τον διαλογισμό από την αδελφή Α.Μ.

Η ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

 Ας μιλήσω πρώτα για την εκπαίδευση και περιφρούρηση των ψυχικών και των ευαίσθητών μας.

Ι.   Η Εκπαίδευση των Ψυχικών

Το πρώτο πράγμα που έρχεται στο νου είναι ότι ο αρνητικός και μη νοήμων μεντιουμισμός και ψυχισμός υποβιβάζει τον εκφραστή του στο επίπεδο του αυτόματου· είναι επικίνδυνος και ανεπιθύμητος, επειδή στερεί τον άνθρωπο από την ελεύθερη βούλησή του και τη θετικότητά του και αντιστρατεύεται τη δράση του σαν ελεύθερου νοήμονος ανθρώπινου όντος. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις ο άνθρωπος δεν δρα σαν αγωγός για τη δική του ψυχή, αλλά είναι κάτι περισσότερο από ένα ενστικτώδες ζώο, αν δεν είναι κυριολεκτικά ένα άδειο κέλυφος που μπορεί μια βασανιστική οντότητα να το καταλάβει και να το χρησιμοποιήσει. Όταν μιλώ έτσι, ασχολούμαι με τον κατώτατο τύπο ζωώδους μεντιουμισμού από τον οποίο υπάρχουν πάρα πολλοί αυτές τις ημέρες και είναι λόγος μέριμνας για τις καλύτερες διάνοιες όλων των κινημάτων που καλλιεργούν το μεντιουμισμό. Ο μεντιουμισμός που εκτελείται με πλήρως συνειδητή εστιασμένη στάση και στον οποίο το μέντιουμ, με γνώση και νοημοσύνη, εκκενώνει το σώμα του για να εισέλθει μια οντότητα της οποίας έχει πλήρη επίγνωση και η οποία αναλαμβάνει την κατοχή με τη συνειδητή του άδεια για να υπηρετήσει κάποιο πνευματικό σκοπό και να βοηθήσει τους συνανθρώπους του, μπορεί να είναι ορθός και καλός. Αλλά πόσο συχνά μπορεί να βρεθεί αυτός ο τύπος μεντιουμισμού; Λίγα μέντιουμ ξέρουν την τεχνική που κυβερνά την είσοδο ή την έξοδο μιας εμψυχώνουσας οντότητας, ούτε ξέρουν πώς να συνεχίσουν αυτό το έργο με τέτοιο τρόπο ώστε ούτε για μια στιγμή να μην πάψουν να έχουν επίγνωση εκείνου που κάνουν και το σκοπό της δραστηριότητάς τους. Οριστικά και σκόπιμα δανείζουν το σώμα τους προσωρινά σε μια άλλη ψυχή για υπηρεσία, διατηρώντας διαρκώς τη δική τους ακεραιότητα. Η ανώτατη έκφραση αυτού του τύπου δραστηριότητας ήταν η παράδοση του σώματος του μαθητή Ιησού για τη χρήση του Χριστού. Η όλη ιστορία και ασφάλεια βρίσκεται στη λέξη υπηρεσία. Όταν κατανοηθεί καλύτερα ο αληθινός μεντιουμισμός, θα έχουμε το μέντιουμ [11] να αποχωρεί από το σώμα του με πλήρως αφυπνισμένη συνείδηση από το άνοιγμα στην κορυφή της κεφαλής του και όχι όπως συμβαίνει τώρα στην πλειονότητα των περιπτώσεων, από το ηλιακό πλέγμα, χωρίς καμιά διατήρηση της επίγνωσης της μεταφοράς, ή χωρίς καμιά ανάμνηση εκείνου που συνέβη.

Τότε θα έχουμε την προσωρινή είσοδο ενός νέου ενοίκου πάνω στη γραμμή ενός συγχρονισμένου κραδασμού δια της εισόδου στο κεφάλι και την επακόλουθη χρήση του οργάνου του δανεικού σώματος για κάποιου είδους υπηρεσία. Αλλά αυτή η διαδικασία δεν πρόκειται ποτέ ν’ ακολουθηθεί για να ικανοποιήσει κάποια άσκοπη περιέργεια, ή μια εξίσου άσκοπη θλίψη που βασίζεται στην προσωπική μοναξιά και τον αυτο-οικτιρμό. Προς το παρόν πολλά από τα κατώτερου είδους μέντιουμ τα εκμεταλλεύεται το περίεργο ή δυστυχισμένο κοινό και εκείνα τα ιδιόμορφα ανθρώπινα όντα των οποίων η συνείδηση είναι επικεντρωμένη εξολοκλήρου κάτω από το διάφραγμα και των οποίων το ηλιακό πλέγμα είναι πράγματι ο εγκέφαλός τους (όπως είναι ο εγκέφαλος του ζώου), αναγκάζονται να δράσουν σαν μέντιουμ για να ικανοποιήσουν την αγάπη για αισθαντικότητα ή την επιθυμία για άνεση των σχεδόν εξίσου μη νοήμονων συνανθρώπων τους.

Την ίδια στιγμή υπάρχουν μέντιουμ πολύ υψηλής τάξης, των οποίων η ζωή προσφέρεται στην υπηρεσία των προχωρημένων ψυχών από την άλλη πλευρά του πέπλου και τα οποία δίνονται έτσι ώστε να μπορούν οι συνάνθρωποί τους να μάθουν απ’ αυτά· έτσι και από τις δύο πλευρές του διαχωριστικού πέπλου βοηθούνται οι ψυχές και τους δίνεται η ευκαιρία ν’ ακούσουν ή να υπηρετήσουν. Αλλά και αυτά θα ωφεληθούν από μια πιο νοήμονα εκπαίδευση και από μια πιο ακριβή κατανόηση της τεχνικής του έργου τους και της οργάνωσης των σωμάτων τους. Τότε θα είναι καλύτεροι αγωγοί και πιο αξιόπιστοι μεσάζοντες.

Πάνω απ’ όλα ας συλλάβουν οι ψυχικοί του κόσμου σήμερα την αναγκαιότητα να ελέγχουν και όχι να ελέγχονται· ας αντιληφθούν ότι όλα όσα κάνουν μπορούν να γίνουν από έναν εκπαιδευμένο μαθητή της Προαιώνιας Σοφίας, αν το εγγυάται η περίπτωση και οι συνθήκες δικαιολογούν μια τέτοια δαπάνη δύναμης. Οι ψυχικοί εξαπατώνται εύκολα. Για παράδειγμα, είναι βέβαια φανερό ότι στο αστρικό πεδίο υπάρχει μια σκεπτομορφή για μένα, το Θιβετανό αδελφό σας. Όλοι όσοι παίρνουν τις μηνιαίες οδηγίες του βαθμού του μαθητή, όλοι όσοι διαβάζουν τα βιβλία που έστειλα στον κόσμο με τη βοήθεια της Α.Α.Μπ. [12] καθώς και όλοι όσοι εργάζονται στον προσωπικό μου όμιλο μαθητών έχουν φυσικά και αυτόματα βοηθήσει στην κατασκευή της αστρικής αυτής σκεπτομορφής. Δεν είμαι εγώ, ούτε συνδέεται μαζί μου, ούτε τη χρησιμοποιώ. Έχω σαφώς αποσυνδεθεί απ’ αυτή και δεν τη χρησιμοποιώ σαν μέσον επαφής μ’ εκείνους που διδάσκω, γιατί επιλέγω να εργασθώ ολοκληρωτικά στα νοητικά επίπεδα, περιορίζοντας αναμφίβολα την εμβέλεια των επαφών μου, αλλά αυξάνοντας την αποτελεσματικότητα του έργου μου. Αυτή η αστρική σκεπτομορφή είναι μια διαστρέβλωση του εαυτού μου και του έργου μου, περιττό να το πω και μοιάζει με ένα εμψυχωμένο και γαλβανισμένο κέλυφος.

Επειδή σ’ αυτή τη μορφή υπάρχει πολλή συναισθηματική ουσία καθώς και ένα ορισμένο ποσό νοητικής ουσίας, μπορεί να ασκεί μια πλατιά έλξη και η χρησιμότητά της είναι σαν όλα τα κελύφη, λόγου χάρη, τα οποία προσεγγίζονται στην αίθουσα της πνευματιστικής συνεδρίας, μεταμφιέζεται σαν εμένα και αν δεν είναι αφυπνισμένη η ενόραση, η πλάνη είναι πλήρης και πραγματική. Συνεπώς οι ευλαβικοί μπορούν να συντονισθούν με μεγάλη ευκολία με την απατηλή αυτή μορφή και να εξαπατηθούν πλήρως. Ο κραδασμός της έχει μια σχετικά υψηλή τάξη. Το νοητικό της αποτέλεσμα είναι σαν μια όμορφη παρωδία του εαυτού μου και χρησιμεύει για να θέσει τους παραπλανημένους ευλαβικούς σε επαφή με τον πάπυρο του αστρικού φωτός, ο οποίος είναι αντανάκλαση των ακασικών αρχείων. Αυτά τα τελευταία είναι ο αιώνιος πάπυρος πάνω στον οποίο είναι χαραγμένο το σχέδιο του κόσμου μας και από τον οποίο όσοι από μας διδάσκουμε, συγκεντρώνουμε τα στοιχεία μας και πολλές από τις πληροφορίες μας. Το αστρικό φως τις διαστρεβλώνει και τις υποβιβάζει. Επειδή είναι μια διαστρεβλωμένη εικόνα και λειτουργεί στους τρεις κόσμους της μορφής και δεν έχει καμιά πηγή κύρους ανώτερη απ’ αυτή της μορφής, περιέχει τα σπέρματα της χωριστικότητας και της καταστροφής. Απ’ αυτή αποστέλλονται μορφές κολακείας, ιδέες χωριστικότητας, εκείνες οι σκέψεις που τρέφουν τη φιλοδοξία και υποθάλπουν την αγάπη για δύναμη και από την επαφή μαζί της προβάλλουν εκείνα τα σπέρματα της επιθυμίας και του προσωπικού πόθου (που διαιρούν τις ομάδες). Τα αποτελέσματα εκείνων που παραπλανιόνται είναι συνεπώς θλιβερά.

Θα ήθελα επίσης να τονίσω ότι ο μεντιουμισμός με ύπνωση, όπως καλείται, πρέπει αναπόφευκτα να αντικατασταθεί από εκείνον το μεντιουμισμό που παρέχεται από τον άνδρα ή τη γυναίκα που είναι ψυχορατικοί ή ψυχακουστικοί στο αστρικό πεδίο και επομένως με πλήρως αφυπνισμένη συνείδηση και με τον φυσικό εγκέφαλο σε εγρήγορση [13] και δραστήριο μπορούν να προσφερθούν σαν μεσάζοντες ανάμεσα στους ανθρώπους σε σώματα του φυσικού πεδίου (και επομένως τυφλών και κουφών στα λεπτοφυέστερα επίπεδα) και σ’ εκείνους οι οποίοι έχοντας απορρίψει τα σώματά τους, είναι αποκομμένοι από τη φυσική επικοινωνία. Αυτός ο τύπος ψυχικών μπορούν να επικοινωνήσουν και με τις δύο ομάδες, και η αξία τους και η χρησιμότητά τους σαν μέντιουμ είναι πέρα από κάθε εκτίμηση όταν είναι προσηλωμένοι, ανιδιοτελείς, αγνοί και αφιερωμένοι στην υπηρεσία. Αλλά στην εκπαίδευση στην οποία υποβάλλονται πρέπει να αποφύγουν τις τωρινές αρνητικές μεθόδους, και αντί να “κάθονται για ανάπτυξη” σε μια άδεια και προσμονητική σιωπή, πρέπει να προσπαθήσουν να εργαστούν θετικά ως ψυχές, διατηρώντας μια συνειδητή και νοήμονα κατοχή του κατώτερου μηχανισμού των σωμάτων τους· πρέπει να ξέρουν ποιο κέντρο στο σώμα χρησιμοποιούν όταν εργάζονται ψυχικά, και πρέπει να μάθουν να κοιτάζουν ως ψυχές στον κόσμο της πλάνης στον οποίο ανέλαβαν να εργαστούν· από την υψηλή και αγνή θέση τους ας δουν καθαρά, ας ακούσουν αληθινά και ας καταγράψουν με ακρίβεια και έτσι ας υπηρετήσουν την εποχή και τη γενιά τους και ας κάνουν το αστρικό πεδίο έναν οικείο και πολύ γνωστό τόπο δραστηριότητας, εξοικειώνοντας το ανθρώπινο γένος με μια κατάσταση ύπαρξης στην οποία βρίσκονται οι συνάνθρωποί τους, αποκτώντας εμπειρία, ζώντας και ακολουθώντας την Ατραπό.

Δεν μπορώ να γράψω εδώ για όσα αφορούν την τεχνική αυτής της εκπαίδευσης. Το θέμα είναι πολύ αχανές για ένα σύντομο άρθρο. Λέω με έμφαση ότι είναι αναγκαία μια πιο προσεκτική και συνετή εκπαίδευση και μια πιο νοήμων χρήση της γνώσης που είναι διαθέσιμη, αν αναζητηθεί. Καλώ όλους όσοι ενδιαφέρονται για την ανάπτυξη της ψυχικής γνώσης να μελετούν και να σκέφτονται και να πειραματίζονται και να διδάσκουν και να μαθαίνουν μέχρι τη στιγμή που το όλο επίπεδο των ψυχικών φαινομένων θα υψωθεί από την τωρινή θέση της άγνοιας, της εικασίας και της άρνησης σε μια ισχυρή βεβαιότητα, αποδειγμένη τεχνική και πνευματική έκφραση. Καλώ κινήματα όπως οι Εταιρείες Ψυχικών Ερευνών στον κόσμο και το μεγάλο Πνευματιστικό Κίνημα να δώσουν έμφαση στη θεία έκφραση και όχι τόσο στα φαινόμενα· ας προσεγγίσουν το θέμα από τη σκοπιά της υπηρεσίας και ας μεταφέρουν τις έρευνές τους στο βασίλειο της ενέργειας και ας πάψουν να εκμεταλλεύονται τόσο πολύ το κοινό. [14] Η ευκαιρία που τους προσφέρεται είναι μεγάλη και η ανάγκη του έργου τους είναι ζωτική. Η παρασχεθείσα υπηρεσία υπήρξε πραγματική και ουσιαστική, αλλά αν αυτά τα κινήματα πρόκειται να επωφεληθούν από την επερχόμενη εισροή πνευματικής ενέργειας, πρέπει να μετατοπίσουν την προσοχή τους στο βασίλειο των αληθινών αξιών. Η εκπαίδευση της διανόησης και η παρουσίαση στον κόσμο μιας ομάδας από νοήμονες ψυχικούς πρέπει να είναι ο κύριος σκοπός τους και τότε το αστρικό πεδίο θα είναι γι’ αυτούς, μόνο ένα στάδιο στο δρόμο για εκείνο τον κόσμο όπου βρίσκονται όλοι οι πνευματικοί Οδηγοί και Διδάσκαλοι και από τον οποίο όλες οι ψυχές έρχονται σε ενσάρκωση και στον οποίο όλες οι ψυχές επιστρέφουν από τον τόπο της εμπειρίας και του πειραματισμού.

Θα μπορούσε να ερωτηθεί ποιο έδαφος πρέπει να καλύπτει μια τέτοια εκπαίδευση. Θα πρότεινα ότι πρέπει να δοθεί διδασκαλία ως προς τη φύση του ανθρώπου και το σκοπό και τους στόχους της ψυχής· μπορεί να προσφερθεί εκπαίδευση ως προς την τεχνική έκφρασης και να δοθεί επίσης προσεκτική καθοδήγηση ως προς τη χρήση των κέντρων στο αιθερικό σώμα και την ανάπτυξη της ικανότητας να διατηρεί άθικτη τη στάση του θετικού παρατηρητή ο οποίος είναι πάντα ένας παράγοντας διεύθυνσης και ελέγχου. Πρέπει να γίνεται προσεκτική ανάλυση του τύπου και του χαρακτήρα του ψυχικού και μετά η εφαρμογή διαφοροποιημένων και κατάλληλων μεθόδων έτσι ώστε να μπορεί να προοδεύσει με τα ελάχιστα εμπόδια. Οι εκπαιδευτικές σχολές και τάξεις που ζητούν να αναπτύξουν το σπουδαστή πρέπει να διαβαθμίζονται, ανάλογα με το σημείο εξέλιξής του και η είσοδός του σε μια ομάδα, με την αισιόδοξη ελπίδα ότι κάτι θα του συμβεί σ’ αυτή, πρέπει να πάψει.

Ο στόχος για το χαμηλού βαθμού αρνητικό ψυχικό πρέπει να είναι η εκπαίδευση του νου και το κλείσιμο του ηλιακού πλέγματος μέχρι τη στιγμή που θα μπορεί να λειτουργεί σαν αληθινός μεσολαβητής· αν αυτό συνεπάγεται την προσωρινή παύση των μεντιουμιστικών του δυνάμεων (και συνεπώς την εμπορική του εκμετάλλευση), τότε τόσο το καλύτερο γι’ αυτόν, θεωρώντας τον σαν μια αθάνατη ψυχή με πνευματικό πεπρωμένο και χρησιμότητα.

Οι οδηγίες που δίνονται στο νοήμον μέντιουμ και ψυχικό πρέπει να οδηγήσουν σε μια πλήρη κατανόηση του εαυτού του και των δυνάμεών του· πρέπει να αναπτύξουν αυτές τις δυνάμεις χωρίς κίνδυνο και προσεκτικά και πρέπει να σταθεροποιηθεί στη θέση ενός θετικού παράγοντα ελέγχου. [15] Οι ψυχορατικές και ψυχακουστικές δυνάμεις του πρέπει βαθμιαία να τελειοποιηθούν και πρέπει να καλλιεργηθεί η ορθή ερμηνεία εκείνου που βλέπει και προσεγγίζει στο πεδίο της πλάνης, το αστρικό πεδίο.

Έτσι θα δούμε βαθμιαία να προβάλλει στον κόσμο ένα μεγάλο σώμα εκπαιδευμένων ψυχικών των οποίων οι δυνάμεις είναι κατανοητές και λειτουργούν στο αστρικό πεδίο με τόση νοημοσύνη όση λειτουργούν στο φυσικό πεδίο, και οι οποίοι προετοιμάζονται να εκφράσουν τις ανώτερες ψυχικές δυνάμεις – πνευματική αντίληψη και τηλεπάθεια. Οι άνθρωποι αυτοί θα αποτελέσουν τελικά ένα σώμα συνδεόμενων ψυχών που θα μεσολαβούν ανάμεσα σ’ εκείνους που δεν μπορούν να δουν ή να ακούσουν στο αστρικό πεδίο, επειδή είναι φυλακισμένοι στο φυσικό σώμα, και σ’ εκείνους που είναι εξίσου φυλακισμένοι στο αστρικό πεδίο και τους λείπει ο φυσικός μηχανισμός ανταπόκρισης.

Επομένως η μεγάλη ανάγκη δεν είναι να σταματήσουμε να συμβουλεύουμε και να εκπαιδεύουμε τους ψυχικούς μας και τα μέντιουμ, αλλά πρέπει να τους εκπαιδεύουμε σωστά και να τους προστατεύουμε με νοημοσύνη και έτσι να συνδέσουμε με αυτούς τους δύο κόσμους του φυσικού και του αστρικού.

 ΙΙ. Εσωτερικές Σχολές και Πειθαρχήσεις

Το δεύτερο ερώτημά μας αφορά το έργο των εσωτερικών σχολών ή “πειθαρχήσεων” όπως καλούνται μερικές φορές και η εκγύμναση και περιφρούρηση των ζηλωτών που εργάζονται σ’ αυτές.

Πρώτα απ’ όλα θα ήθελα να διευκρινίσω ένα σημείο. Το μεγάλο εμπόδιο στο έργο της πλειονότητας των εσωτερικών σχολών αυτή την εποχή, είναι η αίσθηση της χωριστικότητάς τους και της αδιαλλαξίας τους για τις άλλες σχολές και μεθόδους. Οι αρχηγοί αυτών των σχολών χρειάζεται να αφομοιώσουν το ακόλουθο γεγονός: Όλες οι σχολές που αναγνωρίζουν την επιρροή της πέραν των Ιμαλαΐων Στοάς και των οποίων οι εργάτες συνδέονται συνειδητά ή ασυνείδητα με Διδασκάλους της Σοφίας, όπως ο Διδάσκαλος Μορύα ή ο Διδάσκαλος ΚούτΧούμι, αποτελούν μία σχολή και είναι τμήμα μίας “πειθάρχησης”. Δεν υπάρχει λοιπόν καμιά ουσιαστική σύγκρουση συμφερόντων [16] και στην εσώτερη πλευρά – αν λειτουργούν κάπως αποτελεσματικά – οι διάφορες σχολές και παρουσιάσεις θεωρούνται σαν μια ενότητα. Δεν υπάρχει καμιά βασική διαφορά στη διδασκαλία, ακόμη και αν η χρησιμοποιούμενη ορολογία μπορεί να διαφέρει, η τεχνική του έργου είναι θεμελιωδώς ταυτόσημη. Αν το έργο των Μεγάλων Όντων πρόκειται να προχωρήσει όπως είναι επιθυμητό σ’ αυτές τις ημέρες της έντασης και της παγκόσμιας ανάγκης, είναι επιτακτικό οι διάφορες αυτές ομάδες ν’ αρχίσουν ν’ αναγνωρίζουν την πραγματική ενότητα του στόχου, της καθοδήγησης και της τεχνικής τους και οι αρχηγοί τους πρέπει ν’ αντιληφθούν ότι ο φόβος των άλλων αρχηγών και η επιθυμία τους να είναι η ομάδα τους αριθμητικά πιο σημαντική, είναι εκείνη που τους υπαγορεύει τη συχνή χρήση των φράσεων, “Αυτή είναι μια διαφορετική μαθητεία”, ή “Το έργο τους δεν είναι ίδιο με το δικό μας”. Αυτή η στάση εμποδίζει την αληθινή ανάπτυξη της πνευματικής ζωής και την κατανόηση ανάμεσα στους πολλούς σπουδαστές που συγκεντρώνονται στις πολλές εξωτερικές οργανώσεις. Αυτή την εποχή τους μολύνει η “μεγάλη αίρεση της χωριστικότητας”. Οι αρχηγοί και τα μέλη μιλούν με όρους του “δικού μας” και του “δικού σας”, εκείνης ή της άλλης “μαθητείας” και εκείνης της μεθόδου που είναι σωστή (συνήθως της δικής τους) και της άλλης μεθόδου που ίσως είναι σωστή, αλλά μάλλον είναι αμφίβολη, αν δεν είναι σαφώς λάθος. Ο καθένας θεωρεί τη δική του ομάδα ειδικά, εγγυημένη γι’ αυτούς και τον τρόπο καθοδήγησής τους και απειλούν τα μέλη τους με φρικτά αποτελέσματα αν συνεργασθούν με μέλη άλλων ομάδων. Αντίθετα πρέπει ν’ αναγνωρίσουν ότι όλοι οι σπουδαστές σε ανάλογες σχολές που εργάζονται υπό τις ίδιες πνευματικές ωθήσεις είναι μέλη της μίας σχολής και συνδέονται σε μια βασική υποκειμενική ενότητα. Πρέπει να έρθει ο καιρός που τα διάφορα (και προς το παρόν) χωριστικά εσωτερικά αυτά σώματα θα πρέπει να διακηρύξουν την ταυτότητά τους, όταν οι αρχηγοί και οι εργάτες και οι γραμματείς θα συναντώνται μεταξύ τους και θα μάθουν να γνωρίζουν και να κατανοούν ο ένας τον άλλον. Κάποια μέρα αυτή η αναγνώριση και η κατανόηση θα τους φέρουν στο σημείο όπου θα προσπαθούν να συμπληρώσουν ο ένας τις προσπάθειες του άλλου, να ανταλλάξουν τις ιδέες τους και έτσι αληθινά και στην πράξη, να αποτελέσουν ένα μεγάλο κολλέγιο εσωτερισμού στον κόσμο, με διάφορες τάξεις και βαθμούς, αλλά όπου όλοι θα είναι απασχολημένοι με το έργο να εκπαιδεύσουν τους ζηλωτές και να τους προετοιμάσουν για τη μαθητεία, ή να επιβλέψουν το έργο των μαθητών καθώς προετοιμάζονται να λάβουν μύηση. [17] Τότε θα πάψουν οι τωρινές προσπάθειες να εμποδίζουν ο ένας το έργο του άλλου με τη σύγκριση των μεθόδων και τεχνικών, την επίκριση και τη δυσφήμηση, την απειλή και την καλλιέργεια του φόβου και την επιμονή στην αποκλειστικότητα. Αυτές οι στάσεις και μέθοδοι εμποδίζουν αυτή την εποχή την είσοδο του καθαρού φωτός της αλήθειας.

Οι ζηλωτές σ’ αυτές τις σχολές παρουσιάζουν ένα διαφορετικό πρόβλημα από εκείνο του συνηθισμένου ψυχισμού και μεντιουμισμού. Αυτοί οι άνδρες και γυναίκες προσφέρθηκαν για διανοητική εκπαίδευση και υποβλήθηκαν σε μια αναγκαστική διαδικασία που αποσκοπεί να φέρει το πλήρες άνθος της ψυχής σε πρόωρη άνθιση και αυτό για να υπηρετήσουν πιο γοργά και αποτελεσματικά τη φυλή και να συνεργαστούν με το σχέδιο της Ιεραρχίας. Τέτοιοι σπουδαστές εκτίθενται συνεπώς σε κινδύνους και δυσκολίες που θα είχαν αποφευχθεί αν επέλεγαν να ακολουθήσουν τον πιο αργό και σίγουρο δρόμο. Αυτό το γεγονός πρέπει να το αντιληφθούν όλοι οι εργάτες σε τέτοιες σχολές και το πρόβλημα πρέπει να εξηγηθεί προσεκτικά στον εισερχόμενο ζηλωτή, έτσι ώστε να προφυλαχθεί και να ακολουθεί προσεκτικά τους κανόνες και τις οδηγίες. Δεν πρέπει να του επιτραπεί να φοβάται ή να αρνηθεί να υποβληθεί στην αναγκαστική αυτή διαδικασία, αλλά πρέπει να εισέλθει με ορθάνοιχτα μάτια και πρέπει να διδαχθεί να επωφελείται από τις παρεχόμενες προστασίες και την εμπειρία των πρεσβύτερων σπουδαστών.

Η έμφαση σε όλες τις εσωτερικές σχολές δίνεται αναγκαστικά και ορθά στο διαλογισμό. Μιλώντας τεχνικά, ο διαλογισμός είναι η διαδικασία με την οποία αφυπνίζεται το κεφαλικό κέντρο, έρχεται κάτω από έλεγχο και χρησιμοποιείται. Όταν συμβαίνει αυτό, η ψυχή και η προσωπικότητα συντονίζονται και συγχωνεύονται και λαμβάνει χώρα η ενοποίηση που προκαλεί στο ζηλωτή μια τρομακτική εισροή πνευματικής ενέργειας, γαλβανίζοντας ολόκληρη την ύπαρξή του σε δραστηριότητα και φέρνοντας στην επιφάνεια το λανθάνον καλό καθώς και το κακό. Εδώ βρίσκεται μεγάλο μέρος του προβλήματος και του κινδύνου. Απ’ όπου και η έμφαση που δίνεται στις αληθινές σχολές για την ανάγκη αγνότητας και αλήθειας. Δόθηκε υπερέμφαση στην ανάγκη για φυσική αγνότητα και δεν δόθηκε επαρκής έμφαση στην αποφυγή κάθε φανατισμού και αδιαλλαξίας. Οι δύο αυτές ποιότητες εμποδίζουν το σπουδαστή [18] πολύ περισσότερο από μια εσφαλμένη δίαιτα και τρέφουν τα πυρά της χωριστικότητας περισσότερο από κάθε άλλο παράγοντα.

Ο διαλογισμός συνεπάγεται πάντοτε και καθημερινά μια προσηλωμένη ζωή. Αυτή αναγκαστικά προκαλεί υπερβολική ένταση στα εγκεφαλικά κύτταρα, γιατί οδηγεί τα ήρεμα κύτταρα, σε δραστηριότητα και αφυπνίζει την εγκεφαλική συνείδηση στο φως της ψυχής. Αυτή η διαδικασία του μεθοδικού διαλογισμού, όταν εκτελεσθεί για μια περίοδο ετών και συμπληρωθεί από μια διαλογιστική ζωή και προσηλωμένη υπηρεσία, θα αφυπνίσει επιτυχώς ολόκληρο το σύστημα και θα φέρει τον κατώτερο άνθρωπο κάτω από την επιρροή και τον έλεγχο του πνευματικού ανθρώπου· θα αφυπνίσει επίσης τα κέντρα δύναμης στο αιθερικό σώμα και θα διεγείρει σε δραστηριότητα εκείνο το μυστηριώδες ρεύμα ενέργειας που κοιμάται στη βάση της σπονδυλικής στήλης. Όταν αυτή η διαδικασία προωθηθεί με προσοχή και με τις κατάλληλες προφυλάξεις και κάτω από καθοδήγηση, και όταν η διαδικασία καλύψει μια μεγάλη περίοδο χρόνου, υπάρχει μικρός κίνδυνος και η αφύπνιση θα γίνει κανονικά και κάτω από το νόμο της ίδιας της ύπαρξης. Αν όμως ο συντονισμός και η αφύπνιση γίνει βίαια, ή επέλθει με ασκήσεις διαφόρων ειδών, προτού να είναι έτοιμος ο σπουδαστής και προτού τα σώματά του συντονισθούν και αναπτυχθούν, τότε ο ζηλωτής οδηγείται στον όλεθρο. Οι αναπνευστικές ασκήσεις ή η εκγύμναση στην πραναγιάμα δεν πρέπει να γίνονται ποτέ χωρίς την καθοδήγηση ειδικού και μόνο μετά από χρόνια πνευματικής εφαρμογής, αφιέρωσης και υπηρεσίας· η συγκέντρωση στα κέντρα του σώματος δύναμης (με σκοπό να αφυπνιστούν) πρέπει πάντα να αποφεύγεται· θα προκαλέσει υπερδιέγερση και, το άνοιγμα των θυρών στο αστρικό πεδίο, τις οποίες ο σπουδαστής δύσκολα θα κλείσει. Δεν μπορώ παρά να εντυπώσω έντονα στους ζηλωτές όλων των αποκρυφιστικών σχολών ότι η γιόγκα της μεταβατικής αυτής περιόδου είναι η γιόγκα της προσηλωμένης πρόθεσης, του κατευθυνόμενου σκοπού, της συνεχούς άσκησης στην Παρουσία του Θεού και του διευθετημένου κανονικού διαλογισμού που προωθείται συστηματικά και σταθερά για αρκετά χρόνια προσπάθειας.

Όταν γίνει αυτό με απόσπαση και παράλληλα με μια ζωή με αγάπη υπηρεσίας, η αφύπνιση των κέντρων και η ανύψωση του κοιμώμενου πυρός της κουνταλίνι θα προωθηθεί με ασφάλεια και υγεία [19] και το όλο σύστημα θα έρθει στο απαιτούμενο στάδιο “ζωντάνιας”. Δεν μπορώ παρά να συμβουλέψω έντονα τους σπουδαστές να μην ακολουθούν τις εντατικές διαλογιστικές διαδικασίες επί ώρες, ή να μην ασκούνται σε πρακτικές που αποσκοπούν στην αφύπνιση των πυρών του σώματος, την αφύπνιση κάποιου ιδιαίτερου κέντρου και την ανύψωση του οφιοειδούς πυρός. Η γενική παγκόσμια διέγερση είναι τόσο μεγάλη αυτή την εποχή και ο μέσος ζηλωτής είναι τόσο ευαίσθητος και τέλεια οργανωμένος, ώστε ο υπερβολικός διαλογισμός, η φανατική δίαιτα, η μείωση των ωρών του ύπνου ή το ακατάλληλο ενδιαφέρον και η έμφαση στις ψυχικές εμπειρίες θα διαταράξουν τη νοητική ισορροπία και συχνά θα προκαλέσουν ανεπανόρθωτη βλάβη.

Ας αφεθούν οι σπουδαστές των εσωτερικών σχολών σ’ ένα σταθερό, ήσυχο και χωρίς συναισθηματισμούς έργο. Ας αποφύγουν τις παρατεταμένες ώρες μελέτης και διαλογισμού. Τα σώματά τους είναι προς το παρόν ανίκανα για την απαιτούμενη ένταση και μπορούν μόνο να βλάψουν τον εαυτό τους. Ας ζουν μια κανονική δραστήρια ζωή, ενθυμούμενοι μέσα στην πίεση των καθημερινών υποχρεώσεων και της υπηρεσίας ποιοι ουσιαστικά είναι και ποιος είναι ο στόχος και οι σκοποί τους. Ας διαλογίζονται κανονικά κάθε πρωί, αρχίζοντας από ένα διάστημα δεκαπέντε λεπτών που δεν θα υπερβαίνει ποτέ τα σαράντα λεπτά. Ας ξεχαστούν στην υπηρεσία και ας μη συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον τους στην ψυχική τους ανάπτυξη. Ας εκπαιδεύσουν το νου τους με έναν κανονικό τρόπο μελέτης και ας μάθουν να σκέπτονται με νοημοσύνη, έτσι ώστε ο νους τους να μπορεί να ισορροπήσει τα συναισθήματά τους και να τους επιτρέψει να ερμηνεύουν ορθά αυτό που προσεγγίζουν καθώς η επίγνωσή τους αυξάνει και η συνείδησή τους διευρύνεται.

Οι σπουδαστές χρειάζεται να θυμούνται ότι η αφοσίωση στην Ατραπό ή στο Διδάσκαλο δεν είναι αρκετή. Τα Μεγάλα Όντα αναζητούν νοήμονες συνεργάτες και εργάτες, παρά αφοσίωση στις Προσωπικότητές Τους, και ένας σπουδαστής που βαδίζει ανεξάρτητα στο φως της δικής του ψυχής θεωρείται απ’ Αυτούς σαν όργανο στο οποίο μπορούν να βασιστούν περισσότερο από έναν αφοσιωμένο φανατικό. Το φως της ψυχής του θ’ αποκαλύψει στον ειλικρινή ζηλωτή την ενότητα που υπόκειται σ’ όλες τις ομάδες και θα του επιτρέψει να εξαλείψει το δηλητήριο της αδιαλλαξίας που μολύνει και εμποδίζει τόσους πολλούς· θα τον κάνει ν’ αναγνωρίσει τα πνευματικά θεμελιώδη που καθοδηγούν τα βήματα της ανθρωπότητας· [20] θα τον αναγκάσει να παραβλέψει την αδιαλλαξία και το φανατισμό και τη χωριστικότητα που χαρακτηρίζουν το μικρόνουν και τον αρχάριο στην Ατραπό και θα τον βοηθήσει να τους αγαπά έτσι ώστε ν’ αρχίσουν να βλέπουν πιο αληθινά και να επεκτείνουν τον ορίζοντά τους. Θα του επιτρέψει να εκτιμήσει αληθινά την εσωτερική αξία της υπηρεσίας και θα του διδάξει πάνω απ’ όλα να ασκεί εκείνη την αβλάβεια που είναι η κατεξοχήν ποιότητα κάθε υιού του Θεού. Μια αβλάβεια που δεν λέει καμιά λέξη που μπορεί να βλάψει ένα άλλο πρόσωπο, που δεν σκέφτεται καμιά σκέψη που θα μπορούσε να δηλητηριάσει ή να προκαλέσει παρανόηση και δεν προκαλεί καμιά δράση που θα μπορούσε να βλάψει στο ελάχιστο τους αδελφούς του – αυτή είναι η κύρια αρετή που θα επιτρέψει στο σπουδαστή του εσωτερισμού να βαδίσει με ασφάλεια τη δύσκολη ατραπό της ανάπτυξης. Όταν η έμφαση βρίσκεται στην υπηρεσία των συνανθρώπων του και η τάση της δύναμης της ζωής είναι προς τα έξω στον κόσμο, τότε υπάρχει ελευθερία από τον κίνδυνο και ο ζηλωτής μπορεί να διαλογιστεί με ασφάλεια, ν’ ανατείνει και να εργάζεται. Το κίνητρό του είναι αγνό και επιδιώκει ν’ αποκεντρώσει την προσωπικότητά του και να μετατοπίσει την εστία της προσοχής του από τον εαυτό του στην ομάδα. Έτσι η ζωή της ψυχής μπορεί να διαχυθεί απ’ αυτόν και να εκφρασθεί σαν αγάπη προς όλα τα όντα. Γνωρίζει ότι ο ίδιος είναι τμήμα ενός όλου και ότι η ζωή αυτού του όλου μπορεί να ρέει μέσα απ’ αυτόν συνειδητά, οδηγώντας τον σε μια αντίληψη της αδελφότητας και της εναδικότητάς του σε σχέση με όλες τις εκδηλωμένες ζωές.

 Εισαγωγή του βιβλίου της Αλίκης Μπέιλη «Η Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας», σσ. 10-20