«ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 21.00 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

Κυριακή 19 Ιουνίου 2022

Εκφώνηση κειμένου πριν από τον διαλογισμό από την αδελφή Α.Μ.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ ΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Ομιλία της Christine Morgan που πραγματοποιήθηκε στην Συνδιάσκεψη της Σχολής Αρκέην, στις 11 Ιουνίου 2022, στο Λονδίνο

 

Η φετινή τονική σκέψη που επιλέχθηκε για τη συνδιάσκεψη είναι, Ας σμίξει το φως των επτά Ακτίνων με την Έβδομη Ακτίνα και το Υπερκόσμιο Φως ας εγκαινιάσει τον νέο πολιτισμό και βασίζεται στην εργασία μας κατά τη διάρκεια του κατώτερου διαλείμματος με θέμα Φαντασία και Κοινωνική Αναγέννηση. Όπως μας υπενθυμίζει ο Θιβετανός, η επιστήμη της κοινωνικής εξέλιξης είναι κυριολεκτικά η κατασκευή του κατώτερου τμήματος της πλανητικής γέφυρας στη συνείδηση μεταξύ της ανθρωπότητας και της Πνευματικής Ιεραρχίας. Ο εσωτεριστής συμβάλλει σε αυτή την κατασκευή μέσω της φαντασίας, ερχόμενος σε επαφή με ιδέες και διαμορφώνοντας τις σε εικόνες-σκέψεις που εμπεριέχουν τις απαραίτητες ποιότητες για την ενδυνάμωση αυτής της ουράνιας γέφυρας συνείδησης μεταξύ του ανθρώπινου και του υπερανθρώπινου βασιλείου.

Θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε αυτήν την εσωτερική υπηρεσία ως μια μορφή κοινωνικής γλυπτικής, όπως την χαρακτήρισε ο καλλιτέχνης, Joseph Beuys – το εγχείρημα της δόμησης «ενός κοινωνικού οργανισμού ως ένα Έργο Τέχνης». Σ’ αυτό περιλαμβάνεται κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα που επιχειρεί να «δομήσει και να διαμορφώσει την κοινωνία ή το περιβάλλον... χρησιμοποιώντας γλώσσα, σκέψεις, πράξεις και αντικείμενα». Ο Beuys το βασίζει αυτό στην πεποίθηση ότι «Κάθε ανθρώπινο ον είναι ένας καλλιτέχνης που – από την κατάσταση ελευθερίας του – τη θέση ελευθερίας που βιώνει από πρώτο χέρι – μαθαίνει να προσδιορίζει τις υπόλοιπες θέσεις στο Συνολικό Έργο Τέχνης της Μελλοντικής Κοινωνικής Τάξης».1 Στο The Art of Being Human, η Deborah Ravetz, η οποία μίλησε σε ένα σεμινάριο πριν από μερικά χρόνια, προσθέτει: «Εφόσον καθένας από εμάς διαθέτει φαντασία, καθένας από εμάς έχει και την ικανότητα να αναφαντασθεί, να αναδιαμορφώσει  ή  να  επαναρυθμίσει  τον  κόσμο… Η Κοινωνική  Γλυπτική  διευρύνει την αποστολή της τέχνης, έτσι ώστε να συμπεριλαμβάνει την εσωτερική μας ζωή, την ικανότητά μας να ανταποκρινόμαστε και να συναισθανόμαστε, καθώς και την ικανότητά μας να συνεργαζόμαστε για μετασχηματισμό».

Αυτές οι προοπτικές για την τέχνη, ως κινητήρια δύναμη στην κοινωνική εξέλιξη, συνηχούν με την εσωτερική άποψη, καθώς η εξελικτική ανάπτυξη της ανθρωπότητας επηρεάζεται από την Τέταρτη Ακτίνα που ενσωματώνει την ενέργεια της Αρμονίας, της Ομορφιάς και της Τέχνης και εμπνέει τη δημιουργική διαβίωση που εκφράζει αυτή την ενέργεια, «ώστε οι άλλοι να μπορούν να δουν την επίτευξη». Η εσωτερική εκπαίδευση αποτελεί μια παρόμοια διαδικασία δημιουργικής ζωής. Ο σπουδαστής μελετά τη σχέση μεταξύ της δικής του πνευματικής έφεσης και της αντίστασης που συναντά για την πραγμάτωσή της από την προσωπικότητα και το περιβάλλον. Μέσα σε αυτή τη σχέση κρύβεται η μετουσιωτική δύναμη που φέρνει αρμονία από τη διαμάχη. Οι ίδιες οι δυνάμεις μετασχηματισμού που ανακαλύφθηκαν από τον μαθητή προσαρμόζονται πλέον και κυκλοφορούν μέσα στο σύνολο της κοινωνικής σφαίρας προωθώντας τους στόχους της εξέλιξης.

Η τέταρτη ακτίνα βρίσκεται πάντα στη διάθεση της ανθρωπότητας και αυτό που είναι σημαντικό σε σχέση με την φετινή μας τονική σκέψη, είναι ότι έχει μια ιδιαίτερη σχέση με την έβδομη ακτίνα της τελετουργίας και του τυπικού. Ο Θιβετανός έγραφε:

«Σε όλα όσα έχουν ειπωθεί αναφορικά με τις Ακτίνες είναι έκδηλο από την παρούσα σκοπιά ότι δύο σχετίζονται εξαιρετικά με την εξέλιξη του ανθρώπου: η τέταρτη Ακτίνα της Αρμονίας, η οποία είναι η δεσπόζουσα ακτίνα του μείζονος κύκλου που περιλαμβάνει τον τέταρτο γύρο και σφαίρα και η έβδομη Ακτίνα της Τελετουργικής Μαγείας, η οποία είναι μια από τις κύριες επιδράσεις που αφορούν κάθε αντικειμενική εκδήλωση. Οι δύο αυτές Ακτίνες ή η δύναμη των δύο αυτών πλανητικών Λόγων συμβάλλει κυρίως για να επέλθει συνοχή στην άλυσό μας, την τέταρτη της τέταρτης διάταξης και επί της φυσικής μας σφαίρας, της Γης. Η τέταρτη και η έβδομη αλληλενεργούν, δρώντας η μία προσωρινά ως αρνητική δύναμη και η άλλη ως θετική...»2

… Η έβδομη Ακτίνα της Τελετουργικής Τάξης ή Μαγείας ενσωματώνει μια περίεργη ποιότητα που είναι το εξέχον χαρακτηριστικό της ιδιαίτερης Ζωής που εμψυχώνει αυτή την ακτίνα. Είναι η ποιότητα ή αρχή που είναι ο συντονιστικός παράγοντας ο οποίος ενοποιεί την εσώτερη ποιότητα και την εξωτερική απτή μορφή ή εμφάνιση. Αυτό το έργο βαίνει πρώτιστα στα αιθερικά επίπεδα και συνεπάγεται φυσική ενέργεια. Είναι το αληθινό μαγικό έργο. Θα ήθελα να τονίσω ότι όταν η τέταρτη ακτίνα και η έβδομη ακτίνα έρθουν μαζί σε ενσάρκωση, θα έχουμε μια πολύ ιδιάζουσα περίοδο αποκάλυψης και εισόδου φωτός. Γι’ αυτήν την εποχή λέγεται ότι τότε “ο ναός του Κυρίου θα αποκτήσει πρόσθετη δόξα και οι Οικοδόμοι θα αναγαλλιάσουν μαζί”.3

Αν και η Τέταρτη ακτίνα θα χρειαστεί κάποιο χρόνο για να αναπτύξει ολόπλευρα τη δημιουργική της έκφραση στη Γη, η πρώτη φευγαλέα εντύπωση της επίδρασης του Λόγου της είναι ήδη αισθητή. Η επίδρασή Του προβλέπεται να αυξάνεται σταθερά μετά το 2025, καθώς Αυτός ξεκινά έναν νέο κύκλο ενεργειακής δραστηριότητας στη Γη και ο τρέχων 21ος αιώνας θα δει «μια νέα αφύπνιση της δημιουργικής τέχνης σε όλους τους κλάδους της». Απ’ αυτό πολλά μπορούμε να περιμένουμε και να σχεδιάσουμε. Ίσως μπορούμε να φανταστούμε τον τρόπο με τον οποίο θα ήταν δυνατό να διαμορφωθεί στο μέλλον το έργο των εσωτερικών ομίλων που εργάζονται με την τέταρτη και την έβδομη ακτίνα για την τόνωση της κοινωνικής εξέλιξης, καθώς και των κατώτερων βασιλείων της φύσης. Η τέχνη αντλούσε πάντοτε έμπνευση από τη φύση και συχνά την αντέγραφε, εξ ου και οι εντυπώσεις φυσικών φαινομένων έχουν αποδοθεί με τη ζωγραφική και τη γλυπτική και έχουν εκφραστεί στη μουσική και τον χορό.

Τι γίνεται όμως με την αντίστροφη διαδικασία, όταν η φύση εμπνέεται από την ανθρώπινη τέχνη και την μιμείται; Αυτή είναι μια από τις ενδιαφέρουσες δυνατότητες που θα ξεδιπλωθούν καθώς η ανθρωπότητα αναπτύσσει αιθερική όραση, ανοίγοντας μια νέα περιοχή πειραματικής τέχνης. Όταν συνδυάζεται με την οργανωτική δύναμη του κέντρου άζνα, αυτή η δυνατότητα θα καταστήσει δυνατό να δημιουργηθούν φυλακτά στα αιθερικά πεδία. Εκπέμποντας συγκεκριμένες ποιότητες μέσω του χρώματος και του ήχου, αυτά τα αιθερικά γλυπτά φωτός θα προκαλέσουν φαινόμενα ραδιενεργού ομορφιάς στη φύση και η επίδρασή τους θα είναι ανάλογη με την ικανότητα του κάθε καλλιτέχνη να ενοράται το Σχέδιο και να δομεί ανάλογα.

Παραδοσιακά συνδεδεμένο με τα Ερμητικά τάγματα και τους αλχημιστές του Μεσαίωνα, το φυλακτό, ως ένα φυσικό τεχνούργημα, είναι «μια μαγική μορφή φορτισμένη με τη δύναμη που εντέλλεται να αναπαραστήσει».4 Στην κατοχή ενός μυημένου, το φυλακτό ήταν ένα όργανο για την υποβοήθηση της μεταστοιχείωσης και της ραδιενέργειας στη φύση. Ωστόσο, όπως σημείωσε ο Θιβετανός, «οι αλχημιστές του μεσαίωνα …απέτυχαν στην πλειονότητα των περιπτώσεων επειδή, έχοντας εντοπίσει την ουσία, δεν είχαν καμιά ιδέα πώς να ασχοληθούν μαζί της όταν αποδεσμευτεί, ούτε …είχαν κάποια αντίληψη της μαγνητικής δύναμης που ελκύει την αποδεσμευθείσα ουσία…»5 Αυτό ήταν και το πρόβλημα που αντιμετώπισαν οι επιστήμονες στις αρχές του δέκατου ένατου αιώνα, όταν ανακαλύφθηκε η ραδιενέργεια.

Οι σύγχρονες εσωτερικές πρακτικές ασχολούνται αποκλειστικά με την πιο αργή, ασφαλέστερη και περισσότερο σίγουρη μέθοδο, που βοηθά να απελευθερωθεί ο  κεντρικός σπινθήρας της ζωής ο οποίος βρίσκεται φυλακισμένος σε κάθε μορφή ζωής. Στην Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός, οι δεκαπέντε κανόνες για την καταστάλαξη σκεπτομορφών μέχρι κάτω στο φυσικό πεδίο δίνονται με λεπτομερή σαφήνεια. Ενώ μια τέτοια ικανότητα πραγμάτωσης βρίσκεται στο απώτερο μέλλον, το μαγικό έργο της ψυχής σε αιθερικά επίπεδα δεν απέχει τόσο χρονικά όσο μπορεί να φανταζόμαστε. Όπως παρατήρησε ο Θιβετανός, «Λόγω της γοργής ανάπτυξης της φυλής και της μελλοντικής ταχείας ανέλιξης της αιθερικής όρασης, το κέρδος θα είναι πολύ πραγματικό αν οι σπουδαστές του αποκρυφισμού έχουν μια τουλάχιστον θεωρητική αντίληψη της φύσης εκείνου που σχετικά σύντομα θα γίνει ορατό6 …Στους προσεχείς αιώνες η κανονική κατοικία του ανθρώπου θα είναι ολόκληρο το φυσικό πεδίο μέχρι – δίχως να περιλαμβάνεται – το δεύτερο υποπεδίο. Το τέταρτο και τρίτο αιθερικό επίπεδο θα του είναι τόσο οικεία όσο και ένα συνηθισμένο φυσικό τοπίο με το οποίο είναι πλέον εξοικειωμένος».7

Το τρίτο αιθερικό επίπεδο αποτελεί το μέσον για τον ήχο και η τονική ποιότητα της σκεπτομορφής σε αυτό το επίπεδο καθορίζει την τελική της γεωμετρία και την μεγαλειώδη ακτινοβολία της εμφάνισής της στο τέταρτο επίπεδο. Αυτό το τέταρτο αιθερικό επίπεδο συνδέεται κυρίως με το χρώμα – την ουσία που καλύπτει το εσωτερικό φως όλων των μορφών και παρέχει το μέσον για να μπορεί αυτή να ακτινοβολεί. Οι ανώτεροι δύο αιθέρες αφορούν την ηλεκτρική ώθηση και το διαυγές φως της σκεπτομορφής, αλλά προέχει μια μεγαλύτερη εκτίμηση της ενεργητικής φύσης του ήχου και του χρώματος. Η διατεταγμένη ισχύς της έβδομης ακτίνας που κυβερνά ολόκληρο το φυσικό πεδίο αυξάνεται ταχέως και η ευρύτερη επίγνωση των διεργασιών που συμβαίνουν στα κατώτερα αιθερικά επίπεδα αυτού του πεδίου θα είναι χρήσιμη για το μέλλον.

Η Σχολή Αρκέην δίνει έμφαση στη δημιουργική φαντασία και τον οραματισμό, καθώς αυτά είναι τα εργαλεία της τεχνικής “Ως Εάν”. Οραματιζόμενοι ότι ήδη διαθέτουμε την ικανότητα επίτευξης του επικείμενου στόχου, εφελκύουμε τις ενέργειες που τελικά θα τον καταστήσουν πραγματικότητα. Ο οραματισμός είναι «η αιθερική εξωτερίκευση της δημιουργικής φαντασίας» και επιτρέπει την καταστάλαξη των σκεπτομορφών στα αιθερικά επίπεδα για την οργάνωση σε αυτά της ουσίας, ανάλογα με την ποιότητα των διαλογισμών μας. Καθώς εκφωνείται η Μεγάλη Επίκληση, αυτή η φωτισμένη, μαγική δομή φυλακτού θα φορτιστεί περαιτέρω με μια μαγνητική δύναμη που μπορεί να συνεχίσει το έργο της ακτινοβολίας της πολύ πέραν του διαλογισμού μας.

Αυτές είναι μερικές από τις έννοιες και τις συνέπειες για μελλοντική εργασία που περιέχονται στην τονική σκέψη: Ας σμίξει το φως των επτά Ακτίνων με την Έβδομη Ακτίνα και το Υπερκόσμιο Φως ας εγκαινιάσει τον νέο πολιτισμό. Παρότι η εργασία με αυτήν την τονική σκέψη οπωσδήποτε δεν είναι εύκολη, η ανάγκη των καιρών απαιτεί αυτή η προσπάθεια να διεισδύσει σε βαθύτερες όψεις εσωτερικής υπηρεσίας και να προετοιμάσει τον δρόμο για το μέλλον. Ως όμιλος, γνωρίζουμε ότι αυτό συνεπάγεται επαφή με το Σχέδιο, όπως αυτό υπάρχει στην Διάνοια του Θεού και υλοποίησή του στο φυσικό πεδίο. Ο ακαδημαϊκός Tu Weiming, δίνει διαλέξεις σχετικά με το θέμα από την οπτική του Κομφουκιανισμού, αναφερόμενος στην δημιουργική δύναμη του Ουρανού ως μια δυναμική ενέργεια μετασχηματισμού ενσωματωμένη στον άνθρωπο. Προωθεί τον Κομφουκιανισμό ως μια διαδικασία ανάπτυξης προς την επίτευξη ενότητας του Ουρανού (ή Tian – την κοσμική πηγή ηθικών και αισθητικών αξιών). Το έργο του είναι γεφυρωτικό, μεταξύ της δυτικής κοινωνικής θεωρίας και της χριστιανικής θεολογίας και η αντίληψή του όσον αφορά την «Ενσωματωμένη Γνώση» εκφράζει έναν παμπεριεκτικό ουμανισμό που  συγχωνεύει  το  κοσμικό  με  το  ιερό.  Πιστεύει  ότι  η  πρακτική  της «ανθρωποκοσμικής ενότητας» μπορεί να συμβάλει δυναμικά στην επίλυση των σύγχρονων ζητημάτων στην εποχή μας. Σχετικά μ’ αυτό αναφέρει:

«Έχουμε επιφορτιστεί, ως άτομα και κοινότητες, με το καθήκον να συνειδητοποιήσουμε μέσω αυτο-καλλιέργειας τόσο την αισθητική μας ικανότητα ώστε να εκτιμούμε την εξαιρετική παρουσίαση της ευρηματικότητας του Ουρανού όσο και την ηθική μας δύναμη ώστε να συνεχίζουμε δραστήρια του Ουρανού το μεγάλο έργο … Το αρχαίο κινέζικο ρητό “Ο ουρανός δημιουργεί, και ο άνθρωπος ολοκληρώνει”… αντιπροσωπεύει επακριβώς το πνεύμα αυτού του “ανθρωποκοσμικού” οράματος… Ο Ουρανός, κατ’ αυτόν τον τρόπο αντιληπτός, είναι πανταχού παρών και παντογνώστης, όχι όμως και παντοδύναμος. Η εμμονή μας στην παντοδυναμία του Ουρανού σημαίνει ότι αποδίδουμε στην κοσμική διαδικασία μια παμπεριεκτική δύναμη αυτο-προσαρμογής χωρίς οποιαδήποτε αναφορά στην κεντρική θέση της ανθρώπινης συμμετοχής. Μια ακούσια αρνητική συνέπεια αυτού είναι η απάλειψη της ανθρώπινης ευθύνης στην διατήρηση της παγκόσμιας τάξης. Τα ανθρώπινα όντα μπορούν, μέσω της δικής τους προσωπικής καλλιέργειας, να συμμετέχουν ενεργά στη δημιουργικότητα του Ουρανού».

Αυτή είναι απλά μια απόδειξη του τρόπου με τον οποίο τα μέλη του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου εργάζονται το καθένα από την άποψη του δικού του πολιτιστικού και θρησκευτικού υπόβαθρου για να μεταδώσουν το Θείο έργο που έχει ανατεθεί στην ανθρωπότητα εκ μέρους της Σαμπάλλα, όπου η Θέληση του Θεού είναι γνωστή. Είτε στην

Ανατολή είτε στη Δύση, η ατραπός προς τον Νέο Πολιτισμό περιλαμβάνει μια διαρκή θυσία της ατομικιστικής νοοτροπίας προς όφελος του συλλογικού καλού. Αυτό αντανακλά το πνεύμα του μεγάλου νόμου υπό τον οποίο λειτουργεί ο Σανάτ Κουμάρα και τη δημιουργική θυσία που έκανε για να «φέρει αποδέσμευση στις μυριάδες μορφές της δημιουργίας Του».

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η πλανητική κρίση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα έχει καθοριστική σημασία και συμπαρασύρει τα πάντα· και η διαδικασία γέννησης προς μια νέα εποχή είναι εξαιρετικά επώδυνη, εξίσου όμως κατάλληλη για το έργο είναι η ενέργεια του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου και ο δρόμος της προόδου δείχνεται ξεκάθαρα στην ανθρωπότητα. Το ζήτημα που τίθεται είναι εάν η ανθρωπότητα στο σύνολό της μπορεί να αναπτύξει τις αρχές της αγάπης και της συμπόνιας επαρκώς, ώστε να διακρίνει καθαρά και να λάβει τις ορθές αποφάσεις μέσα από τις επιλογές που αντιμετωπίζει στη διάρκεια αυτής της σημαντικής μεταβατικής περιόδου προς τη Νέα Εποχή. Μπορούμε να αντλήσουμε δύναμη από τα λόγια του οραματιστή οικονομολόγου, Kenneth Boulding, ο οποίος έγραψε για τη «Μεγάλη Μετάβαση» από την οποία περνά τώρα η ανθρωπότητα προς τον νέο πολιτισμό. Το υπέροχο όραμά του είναι κατάλληλο για να ολοκληρώσει αυτές τις εναρκτήριες σκέψεις για τη διάσκεψη του Λονδίνου.

«Αν κοιτάξουμε γύρω μας στον κόσμο σήμερα για να δούμε με τί μοιάζει η εμπειρία του ανθρώπου όσον αφορά την πρόβλεψη των επικείμενων πραγμάτων, ενδέχεται να το εντοπίσουμε στην εμπειρία των μυστικιστών και στις αναζητήσεις του θρησκευόμενου ανθρώπου. Θα προξενήσει πραγματικά έκπληξη, εάν ο άνθρωπος όπως τον γνωρίζουμε σήμερα αντιπροσώπευε την ολοκληρωτική εξάντληση οποιασδήποτε εξελικτικής δυνατότητας. Με την αύξηση της γνώσης μας για την πραγματικότητα αυξάνεται και η άγνοιά μας, και θα αποτελέσει και πάλι έκπληξη εάν σε αυτό το πρώιμο στάδιο ανάπτυξής του ο άνθρωπος έχει εξαντλήσει όλους τους τρόπους επικοινωνίας του με την πραγματικότητα. Ωστόσο, παρόλο που ο μηχανισμός δεν είναι παρά η μαμή της μεγάλης μετάβασης, τα τελικά αποτελέσματα μπορούν κάλλιστα να είναι μια κοινωνία με ιδιαίτερες πνευματικές εμπειρίες μιας ποιότητας που τώρα γίνεται αντιληπτή μόνο σε σπάνιες στιγμές ενόρασης».8

 Πηγές αναφορών:

1.  Statement dated 1973, first published in English in Caroline Tisdall; Art into Society, Society into Art.
2.  Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός, σ. 441
3.  Εσωτερική Ψυχολογία I, σ.52
4.  https://en.wikipedia.org/wiki/Talisman
5. Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός, σ. 1067
6. Αυτόθι, σ. 1155/6
7.  Αυτόθι, σ. 474
8.  Kenneth  E.  Boulding,  The  Meaning  of  the  Twentieth  Century:  The  Great Transition, σσ 154-5

https://www.lucistrust.org/el/conferences/show/arcane_school_conference_2022_london_june_11_12

 

Δ Ι Α Λ Ο Γ Ι Σ Μ Ο Σ 

ΕΠΙΚΚΛΗΣΗ ΣΕΙΡΙΟΥ

ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΗ ΜΕ ΤΗ ΘΕΙΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, 
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΤΟΥ ΝΟΥ, ΤΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ  

Τετάρτη 22 Ioυνίου 2022 στις 20.00

πραγματοποιείται –2 φορές το μήνα– βράδυ Τετάρτης

Ο Σείριος,  η αρχή της  Ελευθερίας (freedom), και η Απελευθέρωση (liberation)

Η ελευθερία για την οποία εμείς ως άνθρωποι σήμερα αγωνιζόμαστε είναι μία από τις κατώτερες όψεις της μεγάλης Κοσμικής Ελευθερίας. Όλα σχετίζονται με ορισμένες ανώτερες εξελίξεις που επιτρέπουν στην ζωή ή την πνευματική όψη να απελευθερωθεί από την κρούση, τα δεσμά και την επιρροή της ουσίας. Το ταξίδι έξω από την  μορφή του πνεύματος. Η μη αντίσταση είναι μια ποιότητα της Ατραπού προς την κοσμική ελευθερία.

Η ελευθερία είναι ένα ουσιαστικά πνευματικό χαρακτηριστικό που διέπει ολόκληρη την εξελικτική διαδικασία. Αυτό θα πρέπει πάντα να το φέρνουμε στην σκέψη μας ως μια πραγματικότητα ενδυνάμωσης και προετοιμασίας από όλους τους ανθρώπους παντού στον κόσμο. Έχει ‘δραπετεύσει’ εδώ και αιώνες από την αρχή της υποδούλωσης, δηλαδή τον εγωισμό και είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνη, αυτή τη στιγμή, για τον αγώνα στον οποίο συμμετέχουμε όλοι. (Ακτίνες +Μυήσεις, σ. 428)

Εξαιτίας αυτής της Αρχής της Ελευθερίας που συνδέεται στενά με τη συνείδηση του Σείριου και διέπει τις ανώτερες μυήσεις -αρχίζοντας από την 3^η μύηση- επιτυγχάνουμε οι άνθρωποι. Έτσι εξελισσόμαστε και γινόμαστε μέλη του Πνευματικού Βασίλειου της φύσης (Ιεραρχία-5^ο βασίλειο). Αυτή η απίστευτη Σειριανή αρχή της ελευθερίας μας ευθυγραμμίζει με το πνεύμα αντί με την μορφή και επικαλείται την ενότητα ως απελευθέρωση από την δυαδικότητα και από την ζωή στους τρεις κατώτερους κόσμους της φυσικής ενσάρκωσης.

Αυτή η Αρχή της Ελευθερίας είναι ένα ουσιαστικό χαρακτηριστικό της Θεότητας. Είναι ο νόμος του οποίου οι τρεις κοσμικοί νόμοι της εξέλιξης -οι Νόμοι της Σύνθεσης, της Έλξης και της Οικονομίας- αποτελούν μόνο όψεις. Και αυτός ο Νόμος είναι, γι` αυτήν την άγνωστη "σφαίρα λειτουργικής και ευφυούς δραστηριότητας", ό,τι είναι ο Νόμος της Οικονομίας για τον πλανήτη μας, ο κατώτερος από τους νόμους που ελέγχουν την ύπαρξη σε πλανητική μορφή.

Αυτή η μοναδική και μυστηριώδης επιρροή διέπει τη ζωή και τις ζωές του Σείριου. Η ενέργεια της Αρχής της Ελευθερίας μπορεί να διαπερνά την ουσία με μοναδικό τρόπο. Είναι η θεϊκή αρχή που αντιπροσωπεύει μιαν όψη της επιρροής που ασκεί ο Σείριος στο ηλιακό μας σύστημα, και ιδιαίτερα στον πλανήτη μας, την Γη.

Ο μεγάλος Νόμος ή η Αρχή της ελευθερίας περιλαμβάνει πολλούς μικρότερους ή επικουρικούς νόμους. Γιατί σύμφωνα με τον Θ.Δ., η ‘Αρχή της Ελευθερίας’ δεν είναι στην πραγματικότητα το πραγματικό όνομα αυτής της ενέργειας... μέχρι να πραγματωθούν ή να ενσωματωθούν από τον άνθρωπο περισσότερες θείες ιδιότητες ως υπάρχουσες και αναγνωρισμένες, δεν είναι δυνατόν να δοθεί το όνομα του νόμου που ενσωματώνει το Νόμο της Ελευθερίας, γιατί δεν υπάρχει επαρκής λέξη στη γλώσσα μας. Σε τελευταία ανάλυση, η ελευθερία και η απελευθέρωση είναι επιπτώσεις της δραστηριότητας αυτού του νόμου για τον οποίο δεν διαθέτουμε κατάλληλο γλωσσικό όρο.

Η Κοσμική Αρχή της Ελευθερίας  -μέσω του Σείριου- σχετίζεται με ορισμένες μεγάλες εξελίξεις που επιτρέπουν στην ζωή ή την πνευματική όψη να απελευθερωθεί από την επιρροή της ουσίας.

Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι αυτή η Αρχή της Απελευθέρωσης κυβερνά, επηρεάζει και διαπερνά το Μονοπάτι της Μαθητείας, επίσης γνωστό ως Το Μονοπάτι της Απελευθέρωσης.

Είναι ενδιαφέρον λοιπόν να σημειωθεί ότι η διαδικασία που  αποκαλούμε θάνατο διέπεται από την Αρχή της Απελευθέρωσης. Ο θάνατος συχνά παρερμηνεύεται από τους ανθρώπους, τις «πιο λαμπερές και πιο παραπλανημένες από όλες τις ενσαρκωμένες ζωές». (ΛΜ:534)

Τρεις αρχές προϋποτίθενται για της αρχής της απελευθέρωσης:

1. Η αρχή του περιορισμού.

2. Η αρχή της περιοδικής εκδήλωσης.

3. Η αρχή της επέκτασης.

Αναγνωρίστε ότι αυτές οι τρεις Αρχές μαζί αποτελούν εκείνους τους παράγοντες που διέπουν το Νόμο της Εξέλιξης. Και αυτός ο Νόμος της Εξέλιξης, στην ποικίλη έκφρασή του, επιφέρει τη φυλάκιση της Ζωής. Αυτές οι βασικές αρχές στην εκδήλωσή τους παράγουν τις μορφές, και οδηγούν τις φυλακισμένες ζωές σε όλο και περισσότερο προσαρμογή στην φυλακή τους.

Στη συνέχεια, η μορφή γίνεται όλο και πιο  συνειδητή και δεν χρειάζεται πλέον την μορφή η συνείδηση. Τώρα γνωρίζει.

Και τότε, επιτέλους φτάνει η ώρα που η Αρχή της Απελευθέρωσης ενεργοποιείται και γίνεται μια μετάβαση από τον οίκο της φυλακής με τις πλάνες και τις διαστρεβλώσεις του, σε έναν που παρέχει επαρκείς συνθήκες για την επόμενη ανάπτυξη της συνείδησης.

Mε την δόμηση της αντασκάρανα στα νοητικά επίπεδα και την διασύνδεση μεταξύ της νοητικής μονάδας και του μανασικού μόνιμου ατόμου αρχίζει να διανύεται η Aτραπός της Aπελευθέρωσης κι ο άνθρωπος ελευθερώνεται. Τότε έχουμε την διάνοιξη του αγωγού μεταξύ του κέντρου στη βάση της σπονδυλικής στήλης και του εγκεφάλου κι επομένως του κέντρου της κεφαλής. Mέσω του τελευταίου αυτού αγωγού ο άνθρωπος διαφεύγει από το πυκνό φυσικό σώμα κι επιτυγχάνεται συνέχεια συνείδησης (ανάμεσα στο αστρικό και το φυσικό πεδίο). Στη μια περίπτωση (αστρικό), δια της ορθής διεύθυνσης της δύναμης, ο αιθερικός ιστός δεν αποτελεί πλέον φραγμό· καταστρέφεται κι ο άνθρωπος έχει πλήρη συνείδηση στο φυσικό εγκέφαλο εκείνου που συμβαίνει στο αστρικό πεδίο. Στην άλλη περίπτωση (φυσικό) επίσης καταστρέφεται τελικά το αιτιώδες σώμα δια της ορθής διεύθυνσης της δύναμης. (ΠΚΠ:789)

ΘΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ - ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΡΙΤΗ 21 ΙΟΥΝΙΟΥ - 21.00

ΘΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ

Το θερινό Ηλιοστάσιο επισυμβαίνει την Τρίτη 21 Ιουνίου 2022, το μεσημέρι στις 12:14 ώρα Ελλάδας στον άξονα  ΚΑΡΚΙΝΟΥ-ΑΙΓΟΚΕΡΩ

Οι 4 τροπές του Ήλιου αποτελούν ‘στιγμές’ (χρόνος) και ‘σημεία’ (χώρος) μύησης από τα αρχαιότερα χρόνια. Αποτελούν τις Θύρες της Μύησης.  Τα Ηλιοστάσια κι οι Ισημερίες συστήνουν τον Σταυρό του πλανήτη μας, εξ` ου και το αστρολογικό σύμβολο της Γης.

Η Μεγάλη ευθυγράμμιση της Γης και του Ήλιου και του Ηλιακού μας Λόγου  σηματοδοτεί αυτά τα τέσσερα  σημεία που ενεργοποιούν την άμεση πρόσληψη της Σειριανής ενέργειας μέσω των αστερισμών στον άξονα ΚΑΡΚΙΝΟΥ-ΑΙΓΟΚΕΡΩ.

Κάθε τροπή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αναστοχασμό, διαλογισμό,  για τριγωνικό συντονισμό της Σαμπάλλα, Ιεραρχίας και Ανθρωπότητας, με συγχώνευση αυτών των φώτων και σύνδεση με τον ΝΟΕΚ για μια ενωμένη έκκληση της Θέλησης. Της Θέλησης της Ψυχής για μύηση, ενοποίηση, εξέλιξη, εναρμόνιση, δράση, αιτιότητα, έκφραση.

Οι ενέργειες των 4 αστερισμών Κριός-Καρκίνος-Ζυγός-Αιγόκερω σε αυτές τις 4 τροπές του Ήλιου χαρακτηρίζονται από την ισχυρή επενέργεια της 7^ης ακτίνας και το θερινό ηλιοστάσιο συγκεκριμένα  αποτελεί μιαν έκφραση (7^η ) των Καρκίνος-Αιγόκερως-Κρόνος της 5^ης Δημιουργικής Ιεραρχίας ή Αγγελικής, που μας φέρνει στην Μεγάλη Μπλε Στοά του Σείριου και επιτρέπει την εκπλήρωση του Σχεδίου για τον Πλανήτη, δηλαδή την ιεροποίησή του.

Σε αυτό η Ανθρωπότητα, η 4^η Δημιουργική Ιεραρχία, έχει έναν σπουδαίο ρόλο να παίξει καθώς ανταποκρίνεται στην 4^η ακτίνα που εισέρχεται μετά το 2025 και ‘ανταποκρίνεται στην κρούση’ του Ηλιακού Λόγου και του ηλιακού μας συστήματος που είναι το 4^ο από τα 7 Ηλιακά Συστήματα και της Γης, της 4^ης διάταξης στο ηλιακό μας σύστημα. Έχουμε σε ανταποκριτική σχέση/ευθυγράμμιση: Ανθρωπότητα- ο βασικός τόνος του Κυρίου του Κόσμου, του Σανάτ Κουμάρα-, Γη, Ηλιακό Σύστημα  στην 4^η ακτίνα.  

Μετά τις μυήσεις του Χειμερινού Ηλιοστασίου και της Εαρινής Ισημερίας έρχεται το γεγονός του Θερινού Ηλιοστασίου, τότε που ο υποψήφιος πρέπει να υποστεί και να  ελέγξει τον μεγαλύτερο πειρασμό που είναι γνωστός στον άνθρωπο, την Απάρνηση από κάθε πιθανότητα ατομικής ζωής για να γίνει ένας από τους Σωτήρες του κόσμου.

Στη συνέχεια αφιερώνει τη ζωή του στην υπηρεσία του κόσμου, χωρίς σκέψη ανταμοιβής ή ατομικής προόδου, θυσιάζοντας τον εαυτό του πνευματικά στην υπηρεσία των συνανθρώπων του. Για το λόγο αυτό η έναρξη αυτής της περιόδου του έτους έχει ονομαστεί Μεγάλη Απάρνηση.

Δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι η Μεγάλη Απάρνηση συνεπάγεται την εγκατάλειψη οποιουδήποτε τμήματος του εκδηλωμένου σύμπαντος.

Ο τσέλα που επιθυμεί να περάσει ακόμα και από την πρώτη πύλη της μύησης που οδηγεί στη Μεγάλη Απάρνηση πρέπει να καταλάβει ότι αντί να εγκαταλείψει τον κόσμο παραμένει μέσα σε αυτόν, προκειμένου, καθώς  γίνεται όλο και πιο δυνατός, σοφότερος και σοφότερος, να υπηρετεί όλο και πιο αποτελεσματικά, όλο και περισσότερο.

Τέτοια  είναι τα μέλη της  «Ιεραρχίας της Συμπόνιας». Υπάρχουν πολλοί βαθμοί της Ιεραρχίας της Συμπόνιας, εκείνων που ακολουθούν το δρόμο της Μεγάλης Απάρνησης:

• Πρώτον, τα ανώτερα πνεύματα, «οι ίδιοι οι θεοί που κλίνουν από τους γαλάζιους θρόνους τους» και επικοινωνούν με εκείνους της ίδιας Ιεραρχίας αλλά που βρίσκονται σε κατώτερη βαθμίδα από αυτούς.
• οι Βούδες της Συμπόνιας.
• οι Κύριοι της Σοφίας και της Ειρήνης.
• οι ανώτεροι τσέλας
• οι τσέλας κατώτερου βαθμού.
• απλοί άνδρες και γυναίκες που αισθάνονται μέσα τους την αναζωπύρωση του ισχυρού πυρός της συμπονετικής αγάπης.

 Η ακόλουθη προσέγγιση και οραματισμός προτείνεται:

1. Οραματιστείτε μια γραμμή φωτεινής ενέργειας ενωμένη με εκείνη που δημιουργείται από άλλους συνεργάτες, να διεισδύει στην επιστήμη των μυημένων και να αγκυροβολεί στην επιστήμη της ανθρωπότητας.

2. Προχωρήστε στη δημιουργική χρήση της «Ηλεκτρικής Γέφυρας» ή της Ανταχκαράνα μέσω αποκρυφιστικού στοχασμού, δομώντας, σαν αποτέλεσμα, ένα σημείο νοητικής έντασης εντός της φωτεινής αυτής γέφυρας και ενδυναμώνοντας το δεσμό ανάμεσα στους δυο κόσμους σκέψης, τον ανθρώπινο και τον θείο.

3. Οραματιστείτε την ενέργεια των μυστηρίων να δονεί ως κάτω τη γέφυρα, εφελκύοντας ένα νέο σκεπτικό στους επιστημονικούς κύκλους σε ότι αφορά τον ηλεκτρικό χαρακτήρα της πραγματικότητας. (από την Ηλεκτρική Γέφυρα-Εισαγωγή, Λούσις Τραστ)

Προτείνεται επιπλέον

Την περίοδο αυτή  προσπαθήστε να αποκτήσετε επίγνωση αυτού που έχει προβάλλει στη συνείδησή σας κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών, από την εαρινή ισημερία έως  το ηλιοστάσιο. Δημιουργείστε ένα σύμβολο, μια σπερματική σκέψη, μια εικόνα που θα συμβολίζει την ποιότητα που έχει προβάλλει στη συνείδησή σας το τελευταίο τρίμηνο. Αποφασίστε κατά πόσο είστε αποφασισμένοι να επιτρέψτε στην ποιότητα αυτή να ριζώσει στη ζωή της  ψυχής.

 

«ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 21.00 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

Κυριακή 12 Ιουνίου 2022

Εκφώνηση κειμένου πριν από τον διαλογισμό από την αδελφή Ε.Σ.

«Οι προτάσεις με τις οποίες ξεκινά το κείμενο «Η Τωρινή Λογοϊκή Πρόταση»
περιλαμβάνει μια δήλωση στην οποία συνιστούμε να «σταματήσετε και να τη
σκεφτείτε». Η δήλωση αυτή είναι: «το γεγονός της ανθρωπότητας, και εκείνο για το οποίο υπάρχει η ανθρωπότητα, αποτελούν πιθανώς την κύρια και μεγαλύτερη όψη του θείου σκοπού».
     Φαίνεται ότι το ανθρώπινο βασίλειο είναι πραγματικά σε μια θέση κλειδί μέσα στη σφαίρα της πλανητικής Ζωής. Καταλαμβάνει το μεσαίο σημείο στη λυτρωτική εξελικτική διαδικασία, στην οποία οι υπανθρώπινες καταστάσεις συνείδησης μπορούν να μετασχηματιστούν, μέσα από την αλχημεία του «Θεού που υπάρχει μέσα», την ψυχή, τη Χριστική αρχή, στη συνείδηση του πέμπτου βασιλείου, την πνευματική Ιεραρχία. Δεν είναι απορίας άξιο, τότε, που η ανθρωπότητα πρέπει να περάσει μέσα από τόσο δραστικές και τόσο σαρωτικές εμπειρίες στην πορεία του μετασχηματισμού της από «το ζώο στο ζωντανό Θεό». Υπάρχει ένα μεγάλο χάσμα στη συνείδηση που πρέπει να γεφυρωθεί, όχι μόνο θεωρητικά και θεολογικά, αλλά με μια ζωντανή προσπάθεια και μια συνειδητή εμπειρία. Οι αυτόματες και κυρίως ασυνείδητες όψεις της εξελικτικής διαδικασίας, μας μεταφέρουν μόνο τόσο πάνω στο δρόμο, όσο να καλύψουν τα λιγότερο δύσκολα και επώδυνα στάδια της αρχικής ανάπτυξης. Το αληθινό έργο γίνεται όταν εμείς, ως ατομικές προσωπικότητες, προσεγγίζουμε την Ατραπό της Προπαρασκευής και βάζουμε τα χέρια μας στο αλέτρι από το οποίο δεν υπάρχει «σημείο επιστροφής».

Από εκείνο το σημείο και πέρα, η εξέλιξη της συνείδησης, από εκείνη την
αυτό-χαρακτηριζόμενη του ζωάνθρωπου, μέχρι εκείνη της «υψηλής περιωπής του μυημένου» μέσα στο Άσραμ, είναι ένα θέμα δοκιμασίας της καθημερινής εμπειρίας καθώς οι ζηλωτές παίρνουν συνειδητά τη θέση τους στο μεγάλο και αυξανόμενο σώμα των συνεργατών στη λογοϊκή πρόταση. Αυτό το ανθρώπινο στάδιο, πάνω στην Ατραπό της Επιστροφής δεν μπορεί να αποφευχθεί ή παρακαμφθεί·σε μια ανώτερη στροφή του σπειροειδούς, η εμπειρία του Χριστού, μέσα από τις πέντε
μυήσεις «από τη Βηθλεέμ στο Γολγοθά», γίνεται επίσης εμπειρία που την αντιμετωπίζει κάθε ανθρώπινη ύπαρξη, και κανείς δεν μπορεί να την αποφύγει. Συνεπώς στην ανθρωπότητα, και σ’ εκείνη την τέλεια ύπαρξη, το Χριστό, θα βρούμε το δρόμο που οδηγεί από την πυκνή φυσική συνείδηση του ορυκτού, στην απελευθερωμένη, Θεϊκή συνείδηση της ανθρώπινης Ενάδας –και τότε ο Δρόμος του Πυρός ανοίγει προς τον Ήλιο και παραπέρα».

Η ΤΩΡΙΝΗ ΛΟΓΟΪΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ

Θα σας υπενθυμίσω την αποκρυφιστική δήλωση πως κάθε ζωντανό ον ή εκδηλωμένη ζωή – απ’ τον πλανητικό Λόγο μέχρι το μικροσκοπικότατο άτομο – ήταν, είναι, ή θα είναι άνθρωπος. Αυτό αναφέρεται στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον κάθε εκδηλωμένης ζωής. Συνεπώς το γεγονός της ανθρωπότητας κι εκείνου που εκπροσωπεί η ανθρωπότητα είναι πιθανώς η πρωταρχική και κύρια όψη του θείου σκοπού. Σταματήστε και σκεφθείτε αυτή τη δήλωση. Είναι συνεπώς το πρώτο σαφές γεγονός που δείχνει το μέτρο και το μέγεθος ενός ανθρώπινου όντος· και μέχρι να μας αποκαλυφθούν διαδοχικά δύο άλλα γεγονότα, δε θα είναι δυνατό να εκτιμήσουμε σωστά τις πλατύτερες όψεις του σκοπού του Σανάτ Κουμάρα. Οτιδήποτε υπανθρώπινο κινείται αργά προς μια οριστική ανθρώπινη εμπειρία· διέρχεται επίσης από τη φάση της ανθρώπινης προσπάθειας και της επακόλουθης εμπειρίας, ή αλλιώς κινείται έξω απ’ αυτή τη φάση του περιορισμού και – δια της μύησης – σχηματοποιεί την ανθρώπινη φύση σε κατάσταση θειότητας (για να χρησιμοποιήσω μια τελείως ανεπαρκή φράση).

Επομένως ο βασικός τόνος του Κυρίου του Κόσμου είναι η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ, γιατί είναι η βάση, ο στόχος και η ουσιαστική εσώτερη δομή κάθε ύπαρξης. Η ανθρωπότητα καθαυτή είναι το κλειδί κάθε εξελικτικής διαδικασίας και κάθε ορθής κατανόησης του θείου Σχεδίου που εκφράζει σε χρόνο και χώρο το θείο Σκοπό. Γιατί ΑΥΤΟΣ διάλεξε να είναι έτσι, δεν το ξέρουμε· αλλά είναι ένα σημείο που πρέπει να δεχθούμε και να θυμόμαστε σε κάθε μελέτη της Επιστήμης της Εντύπωσης, επειδή είναι ο παράγοντας που καθιστά εφικτή τη σχέση και την επαφή και είναι επίσης η πηγή κάθε κατανόησης. Αυτά είναι πολύ δύσκολα πράγματα, αδελφοί μου, για να τα εκφράσω και να επεκταθώ σ’ αυτά και μόνο η διεισδυτική ενόραση μπορεί να κάνει τα ζητήματα αυτά διαυγέστερα στη διψασμένη και δραστήρια νοημοσύνη σας.

Θα σημειώσετε λοιπόν πως παρότι ονομάζουμε ένα από τα κύρια κέντρα ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ, ωστόσο – σε τελευταία ανάλυση – όλα τα κέντρα απαρτίζονται από ζωές που προχωρούν στο ανθρώπινο στάδιο, από εκείνες τις μονάδες ζωής που είναι στο ανθρώπινο στάδιο κι από εκείνες που άφησαν αυτό το στάδιο πολύ πίσω, αλλά είναι προικισμένες με όλες τις ικανότητες κι όλες τις γνώσεις που επεξεργάσθηκαν στην ανθρώπινη έκφραση σε προηγούμενες πλανητικές διατάξεις ή ηλιακά συστήματα, ή στη δική μας συγκεκριμένη και χαρακτηριστική πλανητική ζωή.

Εξαιτίας αυτής της ομοιόμορφης εμπειρίας η τέχνη της επαφής και η επιστήμη της εντύπωσης είναι τελείως εφικτές και κανονικά αποτελεσματικές. Οι μεγάλες και παντοδύναμες Ζωές στη Σαμπάλλα μπορούν να εντυπώσουν τις παντογνώστριες Ζωές και τις μικρότερες ζωές στην Ιεραρχία, επειδή συμμερίζονται μια κοινή ανθρωπότητα· οι ιεραρχικοί Εργάτες ή οι Διδάσκαλοι και οι Μυημένοι μπορούν κατά συνέπεια να εντυπώσουν την ανθρωπότητα λόγω της συμμεριζόμενης εμπειρίας και κατανόησης· κατόπιν οι ζωές που απαρτίζουν την ανθρώπινη οικογένεια παρουσιάζουν το στόχο στα υπανθρώπινα βασίλεια και μπορούν και τα εντυπώνουν λόγω των βασικών ενστικτωδών τάσεων που εκφράζονται στην ανθρώπινη ομάδα αλλά είναι οι λανθάνουσες ενστικτώδεις τάσεις και το δυνητικό ενεργητικό στις τρεις υπανθρώπινες ομάδες.

Η διδασκαλία αυτή υπονοείτο πάντοτε στις εσωτερικές δοξασίες αλλά δεν είχε τονισθεί επαρκώς, εξαιτίας του σημείου εξέλιξης του ανθρώπινου γένους. Σήμερα το ανθρώπινο γένος έχει κάνει τέτοια πρόοδο ώστε τα σημεία αυτά μπορούν να τονιστούν αποτελεσματικά. Θα ήθελα να επισύρω την προσοχή σας στο γεγονός ότι αυτός ήταν ο βασικός τόνος της ιστορίας του Ευαγγελίου: η ανθρώπινη-θεία φύση του Χριστού, η οποία Τον συσχέτιζε με τον Πατέρα μέσω της ουσιαστικής Του θειότητας κι επίσης με τον άνθρωπο μέσω της ουσιαστικής του ανθρωπότητας. Η Χριστιανική Εκκλησία έδωσε μια λανθασμένη κλίση στη διδασκαλία, εμφανίζοντας τον Χριστό σαν μοναδικό, παρότι η ανώτερη κριτική (που θεωρήθηκε τόσο σκανδαλιστική πριν πενήντα χρόνια) έκανε πολλά για να διορθώσει την ψευδή αυτή εντύπωση.

Το εξέχον χαρακτηριστικό της ανθρωπότητας είναι η νοήμων ευαισθησία στην εντύπωση. Συλλογισθείτε σ’ αυτή τη συγκεκριμένη κι εμφατική δήλωση. Το έργο της επιστήμης είναι τελικά η ανάπτυξη απλώς της γνώσης της ουσίας και της μορφής· η γνώση αυτή θα καταστήσει εφικτό για την ανθρωπότητα να δράσει τελικά σαν ο κύριος εντυπωτικός πράκτορας σε σχέση με τα τρία υπανθρώπινα βασίλεια της φύσης· αυτή είναι η πρώτιστη ευθύνη της ανθρωπότητας. Αυτό το έργο της σχέσης είναι πρακτικά το έργο ανάπτυξης ή ο τρόπος ανέλιξης της ανθρώπινης ευαισθησίας. Αναφέρομαι εδώ στην ευαισθησία σε εντύπωση από ή δια της Ιεραρχίας.

Το έργο που γίνεται μέσω των διαδικασιών της μύησης προορίζεται να καταστήσει τους μαθητές και μυημένους κατάλληλους να δέχονται εντύπωση από τη Σαμπάλλα· ο μυημένος είναι ουσιαστικά ένα μείγμα επιστημονικής και θρησκευτικής εκγύμνασης· έχει αναπροσανατολιστεί σε ορισμένες φάσεις της θείας ύπαρξης που δεν έχουν ακόμη αναγνωρισθεί από το μέσο ανθρώπινο ον. Προσπαθώ να σας καταστήσω σαφή τη βασική σύνθεση που υπόκειται όλης της εκδηλωμένης ζωής στον πλανήτη μας κι επίσης τη στενή αλληλεπίδραση ή σχέση που πάντα υφίσταται κι εκφράζεται δια της υπέρτατης επιστήμης της επαφής ή εντύπωσης.

Τα τρία μεγάλα Κέντρα βρίσκονται σε στενή σχέση κάθε στιγμή, ακόμη κι αν αυτό δεν αναγνωρίζεται ακόμη απ’ το νοήμονα μαθητή· μια αδιάκοπη σειρά εντυπώσεων είναι πάντα παρούσα, σχετίζοντας το ένα κέντρο με το άλλο κι επιφέροντας μια εξελικτική ενότητα σκοπού κι αναπτύσσοντας (με εξαιρετική ταχύτητα αυτή την εποχή) μια δευτερεύουσα επιστήμη, εκείνη της Επίκλησης και Εφέλκυσης. Η επιστήμη αυτή είναι στην πραγματικότητα η επιστήμη της εντύπωσης στη δράση κι όχι απλώς στη θεωρία.

Η πρώτη μεγάλη Επίκληση εκφωνήθηκε απ’ τον Πλανητικό Λόγο όταν εξέφρασε την επιθυμία να εκδηλωθεί κι έτσι επικαλέσθηκε και προσέλκυσε την ουσία που ήταν αναγκαία για τη σχεδιασθείσα έκφρασή Του. Αυτή ξεκίνησε την αλυσίδα της ύπαρξης ή της ιεραρχίας· τότε εδραιώθηκε μια αλληλοσχέτιση μεταξύ όλων των “ουσιωδών” μονάδων· οι ισχυρότερες και οι πιο δυναμικές και μεγαλύτερες μπορούσαν τότε να εντυπώσουν τις μικρότερες και ασθενέστερες ώσπου βαθμιαία – καθώς κυλούσαν οι αιώνες – δημιουργήθηκαν τα επτά Κέντρα και ήρθαν σε στενή εντυπώσιμη σχέση. Απ’ αυτά τα επτά εξετάζουμε την εποχή αυτή μόνο τρία· για τα άλλα ξέρουμε πολύ λίγα, γιατί απαρτίζονται κυρίως από μονάδες των ντεβαϊκών εξελίξεων (και θα σας ζητούσα να σημειώσετε εδώ τον πληθυντικό) και των υπανθρώπινων ζωών που εργάζονται κάτω από την εντύπωση των κέντρων της κεφαλής, της καρδιάς και του λαιμού του πλανητικού Λόγου.

Οι σπουδαστές τείνουν να περιπλέξουν αδικαιολόγητα τη σκέψη τους όταν ζητούν να ταξινομήσουν και να ορίσουν, να χωρίσουν σε ακαδημαϊκές ομάδες και κλάδους την πολλαπλότητα των ενεργειών τις οποίες νιώθουν ν’ αντιμετωπίζουν καθώς εξετάζουν τα πλανητικά και τα ανθρώπινα κέντρα. Θα σας συμβούλευα να σκέφτεστε απλά και (βέβαια στην αρχή) με όρους των τριών κύριων ενεργειών καθώς εκπορεύονται από κάποιο κέντρο, αποβαίνουν εντυπωτικοί πράκτορες κι έπειτα διαβιβάζονται πάλι ή υποβιβάζονται:

1. Tη δυναμική ηλεκτρική ενέργεια της ίδιας της Ζωής ή θείας δυναμικότητας, του ενσωματωμένου Σκοπού που εκφράζει δια της εξελικτικής εκδήλωσης τη θεία Θέληση. Θα ήταν καλό να αντιληφθείτε ότι ο σκοπός εκπορεύεται απ’ το κοσμικό νοητικό πεδίο και είναι η παμπεριεκτική, συνθετική, κινητήρια αρχή που εκφράζεται σαν θεία θέληση στο κοσμικό φυσικό πεδίο – τα επτά πεδία της πλανητικής μας Ζωής. Η δυναμική αυτή ενέργεια εστιάζεται μέσω των Ζωών ή Υπάρξεων που ελέγχουν και κυριαρχούν στη Σαμπάλλα. Μέχρι να επιτευχθεί ο θείος σκοπός, ο πλανητικός Λόγος συγκρατεί τα πάντα σε εκδήλωση δια της δυναμικότητας της Θέλησής Του κι εμψυχώνει όλες τις μορφές με ηλεκτρικό πυρ. Η γνώση αυτής της Θέλησης και του Σκοπού έρχεται στο σπουδαστή που δομεί την ανταχκάρανα κι επομένως έρχεται υπό τον έλεγχο της Πνευματικής Τριάδας, της τριπλής έκφρασης της Ενάδας.

2. Την ελκτική μαγνητική ηλιακή ενέργεια στην οποία δίνουμε το τελείως ακατάλληλο όνομα της Αγάπης. Είναι η ενέργεια που συνιστά τη συνεκτική, ενοποιητική δύναμη που συγκρατεί το εκδηλωμένο σύμπαν ή την πλανητική μορφή και ευθύνεται για όλες τις σχέσεις· είναι η ενέργεια που είναι η ψυχή όλων των πραγμάτων ή όλων των μορφών, αρχίζοντας από την άνιμα μούντι και φθάνοντας το ύψιστο σημείο έκφρασής της στην ανθρώπινη ψυχή που είναι ο συστατικός παράγοντας του πέμπτου βασιλείου της φύσης, του Βασιλείου του Θεού ή των Ψυχών. Η κατανόηση της ανθρώπινης αυτής δυναμικότητας έρχεται καθώς ο άνθρωπος κάνει επαφή με τη δική του ψυχή κι εδραιώνει μια σταθερή σχέση μ’ αυτή την ψυχή· τότε αποβαίνει μια ψυχικά εμποτισμένη προσωπικότητα. Όπως ξέρετε καλά, η τριπλή προσωπικότητα είναι για την ψυχή ό,τι είναι η Πνευματική Τριάδα για την Ενάδα: ένα καθαρό μέσον έκφρασης. Οι περισσότεροι σπουδαστές πρέπει ν’ ασχολούνται σήμερα με την ελκτική αυτή ενέργεια, γιατί αν δεν κυριαρχήσουν την επιθυμητική φύση και δεν τη μετουσιώσουν σε έφεση και ψυχικό έλεγχο, δεν μπορούν να ελπίζουν ότι θα κατανοήσουν τη δυναμική ενέργεια του ηλεκτρικού πυρός. Ο ελκτικός αυτός μαγνητισμός είναι η ενέργεια που κυριαρχεί κι ελέγχει την Ιεραρχία.

3. Τη νοήμονα δραστηριότητα του πυρός δια τριβής. Οι σπουδαστές θα κάνουν καλά να ξαναδιαβάσουν την Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός όπου πραγματεύομαι εκτενώς τις τρεις αυτές ρυθμιστικές ενέργειες. Η τρίτη αυτή ενέργεια είναι η βασική ενέργεια που εκφράζεται στους τρεις κόσμους και στα τέσσερα βασίλεια της φύσης, κορυφώνοντας την έκφρασή της στη δημιουργική ενέργεια του ανθρώπινου βασιλείου. Η ενέργεια αυτή εκπορεύθηκε αρχικά (όσον αφορά το ηλιακό μας σύστημα και την πλανητική μας διάταξη) στο πρώτο ηλιακό σύστημα και είναι η καλύτερα αποδειχθείσα και η γνωστότερη ενέργεια σε εκδήλωση. Είναι το μέσον δραστηριότητας όλων των μορφών δια των οποίων εκφράζεται ο πλανητικός Λόγος· είναι το αποτέλεσμα της δραστηριότητας του θείου Νου, καθώς ο ιδιάζων αυτός τύπος θείας ενέργειας δρα επί και διαμέσου όλων των ατόμων και όλων των ατομικών μορφών. Η σχάση του πυρήνα του ατόμου τα τελευταία λίγα χρόνια είναι το εξωτερικό σημείο ή ένδειξη ότι η ανθρωπότητα έχει “περιβάλλει” το θείο Νου κι ότι μπορεί τώρα να προχωρήσει και να “περιβάλλει” την αγάπη ή την ελκτική φύση της θειότητας. Συλλογισθείτε αυτή τη δήλωση. Δε γνωρίζω ποια λέξη να χρησιμοποιήσω για το περιβάλλει κι αυτή είναι τελείως ανεπαρκής. Μια νέα και βαθύτερη εσωτερική ορολογία χρειάζεται πολύ.

Aν εργασθείτε και στοχασθείτε στις τρεις θεμελιώδεις αυτές ενέργειες κι αναζητήσετε την έκφρασή τους μέσα σας, θ’ απλοποιήσετε πολύ την αποκρυφιστική σας σκέψη. Ας κάνω εδώ μερικές ακόμη δηλώσεις τις οποίες πρέπει κατ’ ανάγκη να αποδεχθείτε υποθετικά, αλλά τις οποίες θα αιτιολογήσετε αν φτάσετε σε μια κατανόηση του Νόμου της Αναλογίας ή των Αντιστοιχιών κι επίσης αν αποδεχθείτε την κοινοτοπία ότι ο μικρόκοσμος αντανακλά το μακρόκοσμο κι επομένως κάθε ανθρώπινο ον σχετίζεται με τη Θεότητα μέσω της ουσιώδους ομοιότητας.

 Δήλωση πρώτη.

Η δυναμική ηλεκτρική ενέργεια εισήλθε στην πλανητική μας σφαίρα από εξωπλανητικές πηγές κι από ένα σημείο συγκεκριμένης εστίασης στο κοσμικό νοητικό πεδίο· η ενέργεια αυτή παραλληλίσθηκε από μια δευτερεύουσα ενέργεια από τον ήλιο Σείριο, δικαιολογώντας έτσι το δυαδισμό της εκδήλωσης.

Δήλωση δεύτερη.

Η ενέργεια αυτή επεκτάθηκε απ’ την κεντρική της εστία (το κέντρο που ονομάζεται Σαμπάλλα) και με την επέκταση αυτή έγινε ο πράκτορας που εντύπωσε το Σχέδιο πάνω στην υπηρετούσα Ιεραρχία. Το Σχέδιο είναι εκείνο το μέτρο της δυνατότητας με άμεση σπουδαιότητα, που μπορεί να παρουσιάσει ο θείος Σκοπός σε κάθε δεδομένη στιγμή στο χρόνο και το χώρο.

Δήλωση τρίτη.

Αυτή η διαδικασία επέκτασης εδραίωσε ακόμη ένα εστιακό σημείο ενέργειας και το κέντρο της καρδιάς του πλανήτη, η Ιεραρχία, ήλθε σε ύπαρξη· έτσι δημιουργήθηκαν και ήρθαν σε επικοινωνία δύο κέντρα, κάτι που συνιστά κύριο γεγονός πάνω στο ενελικτικό τόξο· σ’ αυτό δόθηκε ως τώρα λίγη προσοχή. Συνέπεσε με την έλευση ή άφιξη των Κυρίων της Φλόγας από το άλλο εγώ της Γης μας, τον πλανήτη Αφροδίτη. Δημιούργησαν τον πυρήνα της Ιεραρχίας η οποία – την πολύ μακρινή εκείνη εποχή – αποτελείτο μόνο από σαράντα εννέα μέλη· ήταν προχωρημένα ανθρώπινα όντα κι όχι ψυχές που ανέμεναν ενσάρκωση σε ανθρώπινη μορφή στη Γη, όπως συνέβη με τη μεγάλη πλειονότητα των επισκεπτών αυτών Ηλιακών Αγγέλων.

Δήλωση τέταρτη.

Έτσι εδραιώθηκε η ευθυγράμμιση μεταξύ του κεφαλικού κέντρου και του καρδιακού κέντρου πάνω στο ενελικτικό τόξο· μια άλλη επέκταση έλαβε χώρα που κατέληξε, όπως ξέρετε καλά, στη δημιουργία ενός νέου βασιλείου της φύσης, του τέταρτου ή ανθρώπινου βασιλείου. Το βασίλειο αυτό προοριζόταν να γίνει και είναι σήμερα το τρίτο κύριο κέντρο της πλανητικής ζωής. Τότε έλαβε χώρα μια άλλη ευθυγράμμιση η οποία όμως περιλαμβανόταν ακόμη στο ενελικτικό τόξο.

Δήλωση πέμπτη.

Σήμερα λαμβάνει χώρα μια ανελικτική ευθυγράμμιση. Το πλανητικό κέντρο που ονομάζουμε Ανθρωπότητα είναι ενεργό και δονούμενο και είναι πλέον δυνατό να “προχωρήσει πάνω στον Ανοδικό Δρόμο και να δημιουργήσει τη γραμμή που συνδέει το μικρότερο με το υψηλότερο, επιτρέποντας έτσι μια αλληλεπίδραση”. Οι άνθρωποι αποχωρούν γοργά από το ανθρώπινο κέντρο προς το ιεραρχικό κέντρο· η μάζα των ανθρώπων ανταποκρίνεται στην πνευματική εντύπωση.

Δήλωση έκτη.

Ταυτόχρονα το καρδιακό κέντρο του πλανητικού Λόγου, η Ιεραρχία, ενώ ανταποκρίνεται στην επίκληση του κέντρου του λαιμού, της Ανθρωπότητας, γίνεται όλο και περισσότερο εφελκυστικό κι επιτυγχάνει μια πολύ υψηλότερη επαφή και ευθυγράμμιση με το κεφαλικό κέντρο του πλανητικού Λόγου· είναι συνεπώς ικανό να δέχεται μια σταθερά αναπτυσσόμενη δυναμική εντύπωση από τη Σαμπάλλα.

Δήλωση έβδομη.

Έτσι μια μεγάλη ευθυγράμμιση επιτυγχάνεται δια της σχέσης και της αλληλεπίδρασης που συμβαίνει μεταξύ των τριών αυτών κύριων πλανητικών κέντρων· αυτή προκαλεί μια συνεχή εισροή ενεργειών από πολλές διαφορετικές πηγές και οι ενέργειες αυτές γαλβανίζουν τα τρία αυτά κέντρα σε μια νέα κι αυξημένη δραστηριότητα. Η επίκληση υψώνεται όλη την ώρα μεταξύ αυτών των κέντρων κι επιφέρει μια επακόλουθη εφέλκυση των εντυπωτικών ενεργειών.

 Στις επτά αυτές δηλώσεις απεικονίζεται ένα ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ του τωρινού πλανητικού έργου ή της τωρινής λογοϊκής θέσης. Η ενελικτική ευθυγράμμιση (η εγγύηση μελλοντικών επιτυχών ευθυγραμμίσεων) συνιστά πολύ αρχαία ιστορία· η ανελικτική ευθυγράμμιση στην οποία εμπλέκονται και τα τρία κέντρα, προκαλεί συνεχώς μια αλληλεπίδραση ενεργειών καθώς και μια συνεχώς επιτυχή εντύπωση του ενός κέντρου στο άλλο. Η ανθρωπότητα σαν κέντρο του λαιμού του πλανητικού Λόγου και κύριος πλανητικός δημιουργικός πράκτορας (που καταδεικνύει η σύγχρονη επιστήμη), επικαλείται το κέντρο της καρδιάς – την Ιεραρχία – κι έπειτα δέχεται την αναγκαία εντύπωση η οποία θα καταλήξει σε αναπτυσσόμενους πολιτισμούς και κουλτούρες καθώς και στην τελική εμφάνιση στη Γη του πέμπτου ή πνευματικού βασιλείου. Η Ιεραρχία ή το πλανητικό καρδιακό κέντρο επικαλείται τη Σαμπάλλα, το πλανητικό κεφαλικό κέντρο και το Σχέδιο – σαν έκφραση του Σκοπού – εντυπώνεται στην ιεραρχική συνείδηση. Αν μακρηγορώ στα διάφορα αυτά σχόλια, είναι εντελώς σκόπιμο· η επανάληψη εξυπηρετεί το σκοπό μιας ακριβούς παρουσίασης όσον αφορά τον εσωτερισμό.

Καθώς απλώνεται το επικλητικό σύστημα κι επιτυγχάνεται μια μεγαλύτερη ευθυγράμμιση, η Σαμπάλλα – το πλανητικό κεφαλικό κέντρο – επικαλείται ενέργειες έξω από την πλανητική ζωή και η εισροή κοσμικών και ηλιακών ενεργειών θα γίνει πολύ μεγαλύτερη· γι’ αυτό πρέπει να είναι προετοιμασμένοι οι εσωτεριστές του κόσμου. Θα προκαλέσει επίσης την έλευση ή εμφάνιση πολλών ΑΒΑΤΑΡ που θα φέρουν μαζί Τους πολλά και πολύ διαφορετικά είδη ενεργειών σ’ εκείνες που ως τώρα έλεγχαν τις ανθρώπινες υποθέσεις και τα γεγονότα και την εξέλιξη των άλλων, των υπανθρώπινων βασιλείων της φύσης. Με την επανεμφάνιση του Χριστού σαν εστιακού σημείου ή υπέρτατου Πράκτορα του πλανητικού κέντρου της καρδιάς, μια νέα εποχή ή “θεία εποχή” θα θεσπιστεί. Ο Αβατάρ της Σύνθεσης θα προσεγγίσει πολύ την ανθρωπότητα και θα εγκαινιάσει τη “βασιλεία των Αβατάρ” που θα είναι ενσωματωμένος Σκοπός και πνευματική Θέληση· θα μυήσουν τόσο την Ιεραρχία όσο και την Ανθρωπότητα σε φάσεις του θείου χαρακτήρα για τις οποίες δεν είναι προς το παρόν τίποτε γνωστό και για τις οποίες δεν έχουμε καμιά ορολογία που θα μπορούσε να μεταδώσει τα ακριβή γεγονότα και τη φύση τους. Το μόνο που προσπαθώ να κάνω εδώ είναι να σας δώσω μια γενική περιγραφή των γεγονότων που μπορεί να βρίσκονται αιώνες μπροστά, αλλά που αναπόφευκτα θα συμβούν – εφόσον ο Χριστός βρεθεί πάλι σε φυσική Παρουσία κι αναγνώριση στη Γη.

 (Τηλεπάθεια και ο Αιθερικός Φορέας, σελ. 126-34, Μέρος 1ο Κεφ XV
ΔΙΑΠΛΑΝΗΤΙΚΕΣ-ΕΞΩΠΛΑΝΗΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ)

 

Δ Ι Α Λ Ο Γ Ι Σ Μ Ο Σ 

ΕΠΙΚΚΛΗΣΗ ΣΕΙΡΙΟΥ

ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΗ ΜΕ ΤΗ ΘΕΙΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, 
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΤΟΥ ΝΟΥ, ΤΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ  

Τετάρτη 8 Ioυνίου 2022 στις 20.00

πραγματοποιείται –2 φορές το μήνα– βράδυ Τετάρτης

ΔΙΔΥΜΟΙ-ΣΕΙΡΙΟΣ

Το ποιητικό κείμενο των Διδύμων προέρχεται από το «Il Poema celeste» (Το Ουράνιο Ποίημα ), γραμμένο το 2000 και ξαναγραμμένο το 2020 (σε ανταπόκριση προς τις διαδοχικές συνόδους των δύο Οικοδόμων του Ηλιακού Σχεδίου, του Δία και του Κρόνου), παρουσιάζει σε στίχους τις Ιδέες που μεταδίδονται από τα 12 Ζώδια.

Το θεμελιώδες θεώρημα από το οποίο προέρχεται αυτό το δημιουργικό έργο είναι το εξής:

Ιδέα = Ήχος + Φως

Όλες οι Ιδέες, εκείνες οι αιτιώδεις δυνάμεις που παράγουν όλες τις μορφές, αποτελούνται από ήχο και φως. Ο Ήχος είναι «ο πρώτος δημιουργικός παράγοντας» του Διαστήματος και το Φως «η ρυθμική κίνηση του Πυρός»  που αποκαλύπτει το έργο του Δημιουργού ήχου.

Και δεδομένου ότι «Ο ρυθμός είναι  εκείνη η μαγεία που μετατρέπει τα βήματα σε χορό και την πρόζα σε ποίηση», η προσπάθεια να  εκφέρει και να εικονογραφήσει κανείς τις ιδανικές Υποστάσεις του Ουρανού σχετίζεται με την ανάγκη να μάθει την Τέχνη της Ζωής και να την εκφράσει στην Γη.

 

 

ΔIΔΥΜΟΙ: Η ΚΙΝΗΣΗ

1

Ποιος ηχεί δυο αντίθετους μαγνητικούς πόλους

Απεικονίζοντας την σχέση του χρώματός τους

Αυτός που μιλάει αποκαλύπτει την Αγάπη στο κέντρο;

2

Τροχοί μέσα σε τροχούς που διασταυρώνονται στις συνδέσεις τους

Στο δυναμικό πεδίο που κατακαίει ο αιθέρας

Η ζωή ξετυλίγεται πέρα μακριά ανάμεσα στα δίκτυα του φωτός.

3

Ολόκληρες  λεγεώνες συρρέουν σε συναθροίσεις

Τραγουδούν την μορφή με τα αόρατα πέπλα

Πλάθουν μια χρυσαφένια αρμονική χορωδία.

4

Αν όλα τα μέρη γύρω από ένα Κέντρο

Ακέραια εκτελούν την αποστολή τους

Σκορπίζουν τη χαρά από τον ευρύτερο κύκλο

5

Ριπές κυμάτων ακτινοβολούν ρέοντας στη συνέχεια

Από την τάξη που προέκυψε στις ταλαντώσεις

Πριν γίνουν ο μοναδικός Προορισμός.

 

6

Ένα στερέωμα ήλιων χορεύουν γύρω από τον Έναν

σπειροειδή Πολυδεύκη ανάμεσα στα λουλούδια

Ποιος καθοδηγεί το διαισθητικό άρωμα, των θεοτήτων;

7

 Από τους πόλους του τόξου των Διδύμων εκτοξεύει

Ο Τοξότης, της αγάπης τα φλογερά βέλη

Και συνδέει τον Zωδιακό  ήλιο του γαλαξία!

6

Στην κορύφωση, ο Άνθρωπος με τον μοναδικό Κουμάρα

Φιλοδοξεί να κατορθώσει να ενωθούν οι στύλοι

στους Ναούς της ψαλμωδίας  δίχως μορφή πλέον.

5

Μεγαλοπρεπής Υιός της καρδιάς του Σείριου

Από τον Πατέρα και στον Πατέρα πάλλεται ανάμεσα στους Δύο

Αναφλέγει τον Χιτώνα και προσφέρει Συνείδηση.

4

Ω πνεύμα  και καρδιά  ουράνιοι τάπητες

Που συναντούν εραστές, ανθρώπους θεούς,

Ποιος είναι ο εφευρέτης των αρχών σας;

3

Βοούν η βροντή, η αστραπή και το Ένα

Η σχέση των Δύο που δημιουργούν το Τρία,

Στο Τρία και το Τέσσερα αναδύεται το Πέντε.

2

                   Είναι  ο νους της Αφροδίτης και Τέσσερα ο Ερμής

Εραστές του Τρία, της Γης και του Κρόνου

Που στοχάζεται ο Ήφαιστος στην καρδιά του Δία.

https://blog-en.theplanetarysystem.org/2022/05/21/ideas-sounds-and-lights-of-gemini/