Δ Ι Α Λ Ο Γ Ι Σ Μ Ο Σ 

ΕΠΙΚΚΛΗΣΗ ΣΕΙΡΙΟΥ

ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΗ ΜΕ ΤΗ ΘΕΙΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, 
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΤΟΥ ΝΟΥ, ΤΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ  

Τετάρτη 25 Μαΐου 2022 στις 20.00

πραγματοποιείται –2 φορές το μήνα– βράδυ Τετάρτης

Η ΤEΤΑΡΤΗ ΚΟΣΜΙΚΗ ATΡΑΠΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΕΙΡΙΟ ΚΑΙ OI ΔΙΔΥΜΟΙ

  «Μέσα στον ήλιο του μεγάλου Ήλιου»  

O αστέρας του Σείριου είναι ένα από τα βασικά αστέρια στην εξέλιξη της ανθρωπότητας στον πλανήτη Γη αυτή τη στιγμή. Η σειριανή ενέργεια μεταφέρει και τις επτά θεϊκές ακτίνες στις 7 θυγατρικές ιεραρχικές ομάδες της, εξ ου και τα 7 χρώματα του ουράνιου τόξου. Η κύρια έκφρασή του είναι κατά μήκος της γραμμής προσέγγισης των ακτίνων 2. (2-4-6)

Σε κάποια από τα αδημοσίευτα κείμενα του Θιβετανού για την Εσωτερική Αστρολογία, μαθαίνουμε ότι ζήτησε από τον μαθητή που προετοιμάζονταν για κάποια συγκεκριμένη ανώτερη μύηση να βγει τη νύχτα και σε βαθύ διαλογισμό να αισθανθεί τις ακτίνες του Σείριου να πέφτουν πάνω του μέσα από τα ανώτερα κέντρα της κεφαλής και της καρδιάς του. (D. Carpenter)

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η στιγμή της πανσελήνου των Διδύμων, καθώς οι Δίδυμοι αποτελούν ένα σημαντικό σημείο εισόδου για την κοσμική ενέργεια από τον Σείριο, οι σειριανές ενέργειες θα διαχυθούν πάνω μας και σε όλες τις εσωτερικές ομάδες με τις οποίες συνεργαζόμαστε. Οι Δίδυμοι είναι η Κεφαλή του Κοσμικού Χριστού, του Ήλιου Σείριου.

«Έχω συχνά υπαινιχθεί στα διάφορα βιβλία μου ότι ο Ήλιος Σείριος, είναι στενά συνδεδεμένος με την πλανητική μας Ζωή. Πολλά είναι γνωστά στην Ιεραρχία γι` αυτήν την σύνδεση, και η ιδιαίτερη σχέση αυτής της τέταρτης Ατραπού με την ανθρωπότητα, το τέταρτο βασίλειο στη φύση, αλλά λίγα μπορούν να κοινοποιηθούν στο ευρύ κοινό. Μπορώ, ωστόσο, να σας πω ορισμένα πράγματα που μπορεί να κάνουν τις ευφάνταστες σκέψεις σας (αν μου επιτρέπετε να χρησιμοποιήσω μια τόσο παράξενη φράση) δημιουργικά αποδοτικές για εσάς.»

Αυτός ο μεγάλος Ήλιος που είναι για τον ηλιακό μας Λόγο αυτό που είναι η Μονάδα για τον πνευματικό άνθρωπο, έχει έναν ιδιόμορφο ρόλο να παίξει όσον αφορά στη Γη μας. Θα μπορούσε να θεωρηθεί από εκείνους, με μια υγιή αίσθηση αποκρυφιστικής αναλογίας, ότι ο μικροσκοπικός πλανήτης μας με τον πλανητικό του Λόγο (έναν από τους «ατελείς Θεούς» του Μυστικού Δόγματος) θα ήταν πολύ μικρός για να εισέλθει στην συνείδηση αυτής της Υπέρτατης Οντότητας που είναι μεγαλύτερη ακόμη και από τον Ηλιακό μας Λόγο, ότι αυτό δεν είναι δυνατόν.

Κι όμως, αυτό είναι δυνατόν και συμβαίνει. Υπάρχει μια σχέση πολύ αρχαίου ραντεβού μεταξύ του Άρχοντα του Κόσμου, Σανάτ Κουμάρα, και του Άρχοντα του Σείριου, και αυτό παρά το γεγονός ότι ο πλανήτης μας δεν είναι ιερός πλανήτης. Θα μπορούσε να προστεθεί ότι ο πλανήτης μας, στον άμεσο κύκλο περνάει γρήγορα από αυτήν την κατηγορία, και στα εσώτερα πεδία και σε υποκειμενικό επίπεδο θεωρείται ήδη ιερός πλανήτης. Τα αποτελέσματα αυτής της μετάβασης από το μη ιερό σε ιερό δεν έχουν αποδειχθεί πλήρως αντικειμενικά. Το μυστήριο αυτής της σχέσης αποκαλύπτεται εν μέρει σε μιαν από τις ανώτερες μυήσεις και στην συνέχεια πραγματοποιείται από τους μυημένους, καθώς:

1. Η πλειοψηφία της απελευθερωθείσας ανθρωπότητας, και ως εκ τούτου ένας μεγάλος αριθμός των μυημένων που πρέπει να λάβουν απόφαση, επιλέγουν αυτήν την Οδό προς το κοσμικό κέντρο.

2. Η σχέση όπως εκφράζεται είναι μεταξύ της Ιεραρχίας και του Σείριου, και όχι μεταξύ της Σαμπάλα και αυτού του εκπληκτικού Ήλιου. Η ενέργεια του Σείριου εισέρχεται στην Ιεραρχία μέσω της Καρδιάς του Ήλιου, δημιουργώντας κατά συνέπεια ένα τρίγωνο πνευματικής ενέργειας τεράστιας ισχύος. Ως εκ τούτου, έχετε:

 Σείριος ++ Η Ιεραρχία * * Η Καρδιά του Ήλιου

3. Καθώς σημειώνεται πρόοδος κατά τη διάρκεια της λήψης των ανώτερων μυήσεων, καθίσταται προφανές ότι αρχικά δύο μεγάλα ρεύματα ενέργειας εισέρχονται στην πλανητική μας ζωή:

 Ένα ρεύμα ενέργειας που προέρχεται από το κοσμικό νοητικό πεδίο και από εκείνο το εστιακό σημείο που είναι για τον Σανάτ Κουμάρα αυτό που είναι ο εγωικός λωτός ή η ψυχή, για τον πνευματικό άνθρωπο. Φέρει την αρχή της ζωής του πλανήτη μας και επικεντρώνεται στη Σαμπάλα. Από εκεί διαχύνεται πάνω σε όλες τις μορφές και ζωές στον πλανήτη και το ονομάζουμε ΖΩΗ. Πρέπει να θυμόμαστε ότι αυτή η αρχή της ζωής ενσαρκώνει την, ή εμποτίζεται από, την θέληση και το σκοπό, αυτού που επισκιάζει τον Σανάτ Κουμάρα, καθώς η ψυχή επισκιάζει την προσωπικότητα.

 Ένα άλλο ρεύμα ενέργειας προέρχεται από τον ήλιο, Σείριο. Αυτό εισέρχεται απευθείας στην Ιεραρχία και φέρει μαζί του την αρχή του Βούδδι, της κοσμικής αγάπης. Αυτό, με έναν μυστηριώδη τρόπο, είναι η αρχή που βρίσκεται στην καρδιά του κάθε ατόμου. Το ρεύμα της συνείδησης.

Η αρχή της ζωής ακολουθεί τη γραμμή του 1.3.5.7 , ενώ η βουδιστική ροή ακολουθεί τη γραμμή 2.4.6. Έτσι το άτμα-βούδι γίνεται η μικτή πραγματικότητα που ξεδιπλώνεται πλήρως καθώς προχωρά η εξέλιξη. Η ενέργεια του Σείριου περνάει δια της Σαμπάλας και επικεντρώνεται στην Ιεραρχία.

4. Ολόκληρο το έργο της Μεγάλης Λευκής Στοάς ελέγχεται από τον Σείριο, τα Άσραμ υποβάλλονται στην κυκλική εισροή της ενέργειάς του, ανάλογα με τον κύκλο της κάθε ακτίνας· οι ανώτερες μυήσεις λαμβάνονται υπό την προώθησή του. Η αρχή του βούδδι, της αγνής αγάπης (δηλ. αγάπης-σοφίας) πρέπει να είναι ενεργός στην καρδιά κάθε μύστη πριν από την έναρξη της μεγάλης απόφασης. Ως εκ τούτου, διαπερνά την πέμπτη, έκτη και τις ανώτερες μυήσεις και λειτουργεί συνειδητά στην ισχυρή βουδιστική «διαβίωση» που διαπερνά όλα τα Άσραμ, αν και δεν αναγνωρίζεται από τον μέσο μαθητή.

5. Η σειριανή επιρροή δεν αναγνωρίστηκε, και μέρος της μόνο εστιάστηκε στην Ιεραρχία, μέχρις ότου ήρθε ο Χριστός και αποκάλυψε την αγάπη του Θεού στην ανθρωπότητα. Ο Χριστός είναι μια, κατ' εξοχήν, έκφραση σειριανής ενέργειας, και σε αυτήν την υψηλή θέση τελικά θα πάει – ανεξάρτητα από τα καθήκοντα ή τις ιεραρχικές υποχρεώσεις που μπορεί να Τον μεταφέρουν αλλού μεταξύ εκείνης της εποχής και του τώρα. Ο Βούδας επρόκειτο αρχικά να επιλέξει την Τέταρτη Ατραπό, όμως άλλα σχέδια αντιμετωπίζει τώρα και πιθανότατα θα διεκδικήσουν την επιλογή Του.

6. Ο Σανάτ Κουμάρα δεν βρίσκεται πάνω στην γραμμή των Σειριανών αλλά –για να μιλήσουμε με σύμβολα, όχι πολύ βαθιά– ο Εωσφόρος, ο Υιός της Πρωίας (Αφροδίτη), είναι στενά συνδεδεμένος, και ως εκ τούτου μεγάλος αριθμός των ανθρώπων θα γίνουν μαθητές της Σειριανής Στοάς. Αυτή είναι η αληθινή "Μπλε Στοά", και όλες οι αληθινές και υπέρτατες μυήσεις τον περιμένουν "μέσα στον ήλιο του μεγάλου Ήλιου". (Α+Μ: 414-16)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΜΑΪΟΥ 2022

EOΡΤΑΣΜΟΣ ΒΕΣΑΚ

 

Kείμενα που διαβάστηκαν στην εκδήλωση του Βεσάκ από την Ανθή K. και την Αρετή Ρ. και το ποίημα που έγραψε για την εκδήλωση η αδελφή μας Ντίνα

Το Φεστιβάλ του Βεσάκ, ή Φεστιβάλ του Βούδα, αποτελεί την κορύφωση του πνευματικού έτους και σηματοδοτεί μια πλανητική ευθυγράμμιση τέτοιας ολκής που εφελκύει ανταπόκριση από εξωπλανητικές πηγές. Κατά τη στιγμή αυτής της πανσελήνου, ο Βούδας λέγεται ότι κάνει την ετήσια εμφάνισή του σε μια απομονωμένη κοιλάδα στα Ιμαλάια. Για ένα σύντομο διάστημα, εμφανίζεται και πραγματοποιεί μια τελετή ύδατος ενώπιον του Χριστού και της συναθροισμένης Πνευματικής Ιεραρχίας. Η ευλογία του Βούδα μεταφέρει στη ροή της το αποτύπωμα του Θείου Σκοπού και τη ζωή από την οποία μπορεί η ανθρωπότητα να αντλήσει πνευματική στήριξη για τους μήνες που ακολουθούν. Αξίζει να αναφερθεί, ότι τέτοια εξυψωμένα όντα, όπως η Πνευματική Ιεραρχία αυτού του πλανήτη, μπορούν να δεχτούν με ασφάλεια αυτή την ιδιαίτερη Θεία κρούση μόνο άπαξ του έτους και μόνο μετά από τη δέουσα προετοιμασία. Παρόλο που η Ιεραρχία είναι πνευματικά τέλεια από τη δική μας οπτική, τα πάντα είναι σχετικά, και η μετάδοση πνευματικής ενέργειας από ένα θείο κέντρο σε ένα άλλο απαιτεί μια συγκεκριμένη ικανότητα για ασφαλή απορρόφηση του δυναμικού που προσλαμβάνεται. Η άφιξη του νέου ομίλου εξυπηρετητών του κόσμου, που δέχεται φώτιση στον Ταύρο, ήταν ένα τόσο κομβικό σημείο στην ανθρώπινη ιστορία για αυτόν ακριβώς τον λόγο: σήμαινε ότι, για πρώτη φορά, η Ιεραρχία μπορούσε να μεταδώσει ενέργεια σε αυτόν τον όμιλο ώστε να υποβιβαστεί με ασφάλεια για την ανθρωπότητα. Σύμφωνα με την Προαιώνια Σοφία, η γέφυρα Φωτός που συνδέει και ευθυγραμμίζει τα πλανητικά κέντρα της Σαμπάλλα, της Ιεραρχίας και της ανθρωπότητας ολοκληρώθηκε στη βασική της μορφή πριν από περισσότερα από 700 χρόνια. Στο Βεσάκ και σε κάθε πανσέληνο, συμμετέχουμε στη διεύρυνση, την ενίσχυση και τον καλλωπισμό αυτής της γέφυρας, χρησιμοποιώντας την ιερή λέξη, το OM, για να μεταδώσουμε τον κραδασμό της στοργικής και ενοποιητικής πρόθεσης της ψυχής στον κόσμο.

https://www.youtube.com/watch?v=T4CLazqxslc

~ ♥ Moola Mantra ♥ ~ - Extremely Powerful Mantra

 

Πέθανα ως ορυκτό, έγινα φυτό,
Πέθανα ως φυτό, αναπτύχθηκα σε ζώο,
Πέθανα ως ζώο, για να γίνω άνθρωπος.

Γιατί φοβάμαι;
Αφού ήμουν μικρότερος πριν κάθε θάνατο;
Κι άλλη μια φορά θα πεθάνω ως άνθρωπος, για να ανέλθω
Με τους αγγέλους ευλογημένος:
Αλλά ακόμη κι απ’ αυτούς πρέπει να περάσω:
Όλα εκτός απ' το Θεό αφανίζονται.

Όταν θα ‘χω θυσιάσει την αγγελική μου ψυχή,
Θα γίνω αυτό που ο νους δεν μπορεί καν να συλλάβει.

Ω, επέτρεψε μου να μην υπάρχω!
Γιατί η ανυπαρξία,
αντηχεί σαν μουσικό όργανο,
που λέει:
Σε αυτόν θα επιστρέψουμε.

Αγαπήστε ολόκληρη τη δημιουργία του Θεού, το σύνολο αυτής και της άμμου κάθε κόκκο. Αγαπήστε το κάθε φύλλο, την κάθε ακτίνα από το φως του Θεού. Αγαπήστε τα ζώα, αγαπήστε τα φυτά, αγαπήστε τα πάντα. Αν αγαπήσουμε το καθετί, θα αντιληφθούμε το θείο μυστήριο στα πάντα…

https://music.youtube.com/watch?v=vqfZ8rM1pag&list=PLMkCEz171j6x3gPSDhoaxr4bmd2XDiu_o

 

Έψαξα τον Θεό και βρήκα μόνο τον εαυτό μου. 

Έψαξα τον εαυτό μου και βρήκα μόνο τον Θεό. 

Νεκρός ήμουν.

Ζωντάνεψα ξανά.
Δάκρυα όλη η ζωή μου!
Έγινα το γέλιο

κι όλα λόγω της Αγάπης
Όταν ήρθε,
η εφήμερη ζωή μου
από τότε και μετά,
έγινε πραγματικά αιώνια

 

Η Αγάπη είπε:
Όσο πρέπει
τρελός δεν είσαι
στον οίκο ετούτο
δεν χωράς

Έτσι προσπάθησα
και έγινα τρελός,
τρελός αρκετά
για να βρεθώ σιδηροδέσμιος

 Η Αγάπη είπε:
Όσο πρέπει
δεν είσαι μεθυσμένος
στα πλήθη ετούτα
να ταιριάζεις.

Και πήγα
και ήπια κρασί.
Ήπια κρασί αρκετό
να ξεχειλίσει το μυαλό
με αβάσταχτη ελαφρότητα.

 

  Η Αγάπη είπε:

Ακόμα παραμένεις
υπερβολικά έξυπνος
με φαντασία γεμάτος
και με σκεπτικισμό.

Έτσι προσπάθησα
κι έγινα ευκολόπιστος
και τότε έντρομος
απομακρύνθηκα γρήγορα
από όλα αυτά

 

Η Αγάπη είπε:
Είσαι ένα κερί
που εκλύει τους πάντες
που μαζεύει τον καθένα
γύρω σου

Άλλο πια δεν είμαι
ένα κερί που μοιράζει φως
πλήθη πια γύρω μου δεν έλκω
και σαν τον καπνό
έχω σκορπίσει πια ολούθε

 

Η Αγάπη είπε:
Είσαι ένας δάσκαλος
Είσαι ένα κεφάλι
και για τους πάντες
είσαι ένας ηγέτης

Άλλο πια δεν είμαι
μήτε δάσκαλος
μήτε ηγέτης
μοναχά ένας υπηρέτης ταπεινός
των επιθυμιών σου

 

Η Αγάπη είπε:
Πάνω σου ήδη έχεις
φτερά ολόδικα σου
δεν θα σε δώσω εγώ
άλλα φτερώματα

Και τότε η καρδιά μου
στα δυο σχίστηκε
και ξεχείλισε
από ένα νέο φως
ολόγιομο με νέα ζωή

Τώρα μέχρι και οι ουρανοί
ευγνωμοσύνη τρέφουν
γιατί εξαιτίας της Αγάπης
έφτασα να γίνω
εγώ ο φωτοδότης»

 

https://www.youtube.com/watch?v=fjTsIF9yGl8

 

Η ΑΤΡΑΠΟΣ

Μη ζητάς, ω Δισευλογημένε, να επιτύχεις την πνευματική ουσία πριν ο νους απορροφήσει. Δεν αναζητείται έτσι η σοφία. Μόνο εκείνος που έχει το νου δεμένο και βλέπει τον κόσμο σαν σε καθρέπτη μπορεί ασφαλώς να του εμπιστευθούν την εσώτερη αίσθηση. Μόνο εκείνος που γνωρίζει ότι οι πέντε αισθήσεις είναι πλάνη κι ότι τίποτε δε μένει παρά οι δύο μπροστά, μπορεί να γίνει δεκτός στο μυστικό του μετατοπισμένου Σταυροειδούς.

Η ατραπός που διανύεται απ’ τον Υπηρέτη είναι η ατραπός του πυρός που περνά απ’ την καρδιά του και οδηγεί στην κεφαλή. Δεν είναι η ατραπός της ηδονής, ούτε η ατραπός του πόνου που οδηγεί στην απελευθέρωση ή φέρνει τη σοφία. Με την υπέρβαση των δύο, με το σμίξιμο πόνου και ηδονής φθάνουμε στο στόχο, το στόχο αυτό που βρίσκεται μπροστά σαν ένα σημείο φωτός που φαίνεται στο σκοτάδι μιας χειμωνιάτικης νύχτας. Αυτό το σημείο φωτός μπορεί να φέρνει στο νου το μικρό κερί κάποιας μελαγχολικής σοφίτας, αλλά – καθώς βαδίζουμε την ατραπό που οδηγεί στο φως με το σμίξιμο του ζεύγους των αντιθέτων – το μικρό αυτό ψυχρό και τρεμάμενο σημείο αυξάνει με σταθερή λάμψη ωσότου έρθει στο νου του οδοιπόρου στο δρόμο το θερμό φως κάποιου λαμπρού λύχνου.

Προχώρα, ω Προσκυνητή, με σταθερή υπομονή. Δεν υπάρχει κερί ούτε γήινος λύχνος που τρέφεται με λάδι. Η ακτινοβολία αυξάνει συνεχώς μέχρι να τερματισθεί η ατραπός σε μια λάμψη δόξας κι ο οδοιπόρος της νύχτας γίνει παιδί του ηλίου και εισέλθει στις πύλες της ακτινοβόλου αυτής σφαίρας. [762]

https://www.youtube.com/watch?v=YHPXxnQueik

 [762]

“Ο δρόμος της ψυχής είναι ταυτόχρονα ο παλιότερος και ο πλατύτερος … γιατί η ψυχή κάνει κάτι περισσότερο από το να διατρυπά το πέπλο της ύλης· ταυτίζεται και με το πέπλο και με την Πραγματικότητα πίσω απ’ το πέπλο. Ως εκ τούτου ψυχή, πέπλο και Πραγματικότητα, γίνονται αισθητά σαν ένα.”

“Yπάρχει μέσα μου μια φλόγα που στάθηκε

Ασάλευτη, ατάραχη μες την καταχνιά των χρόνων,

Μη γνωρίζοντας ούτε αγάπη ούτε γέλιο, ελπίδα ή φόβους,

Ούτε του κακού το ανόητο καρδιοχτύπι, ούτε του καλού το μεθύσι.

Tον ίσκιο δε νιώθω των αέρηδων που φέρνουν μελαγχολία,

Τον ψίθυρο της παλίρροιας που πισωγυρνά δεν ακούω,

Πόθων σκέψη δεν πλέκω, ούτε δακρύων,

Αδέσμευτος όντας από χρόνο, από συνήθεια.

Γέννηση δεν ξέρω, ούτε το θάνατο ξέρω που παγώνει·

Τη μοίρα δε φοβάμαι, ούτε τη συνήθεια, την αιτία ή την πίστη,

Tα όνειρα του ύπνου των λόφων πια δε θα με δένουν,

Εγώ είμαι το μπουμπούκι, το λουλούδι, εγώ κι ο σπόρος·

Γιατί ξέρω πως σ’ ό,τι βλέπω,

Το μέρος είμαι εγώ κι αυτό η ψυχή μου είναι.”

“Eίδα μια ζωή γεμάτη με τη φλόγα του Θεού!

 Πατέρα μου, δώσε μου

 Την ευλογία μιας ζωής που αναλίσκεται απ’ το Θεό

 Για να μπορώ να ζω για Σένα.

 Mια πύρινη ζωή! Mια ζωή φλογισμένη από Θεό,

 Πυρωμένη από τις φλόγες της πεντηκοστιανής αγάπης!

 Mια ζωή όλο φωτιά! όλο φωτιά από αγάπη για τους ανθρώπους

 Που την άναψε η θεία ευσπλαχνία εκ των άνω.

 Mια φλεγόμενη ζωή που ο Θεός μπορεί να πάρει και να ρίξει

 Σε σπίτι, στο δρόμο ή όπου αλλού θελήσει,

 Για να κάνει ν’ ανάψει γι’ Aυτόν κάποια άλλη ζωή

 Κι έτσι να απλώσει ακόμα πιο πέρα τη φωτιά.”

 https://www.youtube.com/watch?v=MFCrZfc3nZc

Música Clássica Indiana para concentração, relaxamento, yoga, estudo e foco

Ο ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ ΠΟΥ ΑΚΟΥΕΙ

Άκουσε, ω Προσκυνητή, τον ψαλμό της Λέξης απ’ τους μεγάλους Ντεβαϊκούς Κυρίους. Σίγησε τους γήινους κραδασμούς, ηρέμησε τους ασίγαστους μόχθους του κατώτερου νου και με προσεκτικό αυτί αφουγκράσου τους ήχους που υψώνονται στο θρόνο του Λόγου. Μόνο όσοι έχουν αγνή καρδιά μπορούν ν’ ακούσουν, μόνο οι πράοι μπορούν ν’ ανταποκριθούν.

Οι θυελλώδεις ήχοι της γήινης μάχης, οι διαπεραστικοί κραδασμοί της υδάτινης σφαίρας, η βροντερή νότα που σημαδεύει τη θέση της σκέψης, σβήνουν τον ήχο και αποκλείουν τον τόνο. Αυτός που είναι σιωπηλός, ήρεμος και ήσυχος, αυτός που τα βλέπει όλα δια του θείου φωτός και δεν οδηγείται από το φως που ανακλάται στις τριπλές σφαίρες, αυτός σύντομα θ’ ακούσει. Απ’ τον περιβάλλοντα αιθέρα θα ηχήσει μια νότα στο αυτί του που δε θα μοιάζει με τους φθόγγους που αντηχούν στο γήινο κόσμο.

Άκουσε, ω Προσκυνητή, γιατί όταν αυτός ο ήχος αντηχήσει με χρωματιστό κραδασμό στην εσώτερη αίσθηση, θα ξέρεις ότι επιτεύχθηκε ένα σημείο που δείχνει μια μεγάλη μετάβαση.

Πρόσεξε τότε, ω Προσκυνητή, για τον ερχομό αυτής της ώρας. Με αγνή προσπάθεια πλησίασε κοντύτερα σ’ αυτό τον Ήχο. Γνώρισε ότι όταν ο τόνος του εισχωρεί στην ομιχλώδη αυγή, ή στο γλυκό ηλιόφωτο ηχεί απαλά στο αυτί, η εσώτερη ακοή θα γίνει γρήγορα μια πλατιά αίσθηση και θα δώσει θέση στην όραση και την τέλεια κατανόηση.

Γνώρισε ότι όταν η μουσική των σφαιρών φθάνει σε σένα νότα με νότα, στην ομιχλώδη αυγή ή το λαμπρό μεσημέρι, στο ψυχρό βραδινό, ή αντηχεί στη βαθιά νύχτα, στο ρυθμικό της τόνο βρίσκεται η κρυφή αποκάλυψη. [764]

Ο Ευλογημένος Βούδας είπε κάποτε στους μαθητές Του «ας καθίσουμε σε σιωπή κι αφήστε τα μάτια σας να κοιτάζουν»

‘Υστερα από λίγο ο Διδάσκαλος ρώτησε : «πόσες φορές άλλαξα την θέση μου?»

Κάποιος παρατήρησε δέκα αλλαγές, ένας άλλος μόνο τρεις και κάποιος επέμενε ότι ο Διδάσκαλος είχε παραμείνει ακίνητος.

Ο Κύριος της Σοφίας χαμογέλασε «άλλαξα την θέση μου και τις πτυχές του ενδύματός μου 77 φορές. Όσο δεν μαθαίνουμε να διακρίνουμε την πραγματικότητα δεν θα γίνουμε Αρχάτ.»

https://www.youtube.com/watch?v=yQjHSIHPJfw&t=851s

 

Συ Θεέ με βλέπεις.

Aυτός ο Θεός είναι το θείο μέσα μου, ο ενοικών Xριστός, η Ψυχή.

Για πολύ καιρό αυτή η ψυχή με αντιλαμβάνεται και με παρατηρεί.

Tώρα για πρώτη φορά είμαι σε θέση να δω το Θεό.

Mέχρι τώρα ήμουν αρνητικός στη θεία αυτή Πραγματικότητα.

H θετική σχέση είναι εφικτή.

Aλλά αυτό φαίνεται να εμπεριέχει την ιδέα της δυαδικότητας.

Aλλά εγώ και ο Θεός είμαστε ένα.

Eίμαι και πάντοτε ήμουν Θεός.

Άρα με είδε ο Eαυτός μου.

Eίμαι αυτός ο Eαυτός, Aυτός ο Eαυτός είμαι εγώ.

https://www.youtube.com/watch?v=MFCrZfc3nZc

Música Clássica Indiana para concentração, relaxamento, yoga, estudo e foco

 

 ΕΝΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

     Πού είναι η πύλη, ω Λανού, που φρουρεί τον τριπλό δρόμο;

Μέσα στην ιερή καρδιά Εκείνου που είναι η τριπλή Ατραπός. Φθάνω στην πύλη και περνώ, μπαίνοντας έτσι στην Καρδιά μέσω της πλατιάς συμπόνιας.

     Πόσες πύλες υπάρχουν, ω Διαβάτη του Δρόμου;

Οι πύλες είναι επτά και καθεμιά οδηγεί στο κέντρο μιας μεγάλης σφαίρας μακαριότητας. Απ’ αυτόν που ζητά να μάθει, πρέπει να βρεθεί η πρώτη πύλη. Όταν μπει σ’ αυτή, με περιοδικούς κύκλους θα βρει τις άλλες έξι.

     Μιλάς για την πλατιά συμπόνια σαν το κλειδί που ανοίγει διάπλατα τις πύλες. Εξήγησε με λόγια απλά την ανάγκη που συνεπάγεται.

Η ανάγκη για ευγενική ευσπλαχνία που γνωρίζει και βλέπει κι όμως κατανοεί· η ανάγκη για κρυστάλλινα δάκρυα που ξεπλένουν τις αμαρτίες του αδελφού· η ανάγκη για πύρινο θάρρος που μπορεί να κρατήσει το χέρι του αδελφού και να τον σηκώσει και υψώσει παρότι ο κόσμος κραυγάζει “όχι”· η ανάγκη για την κατανόηση που δοκίμασε και γνωρίζει· η απόκρυφη αίσθηση της εναδικότητας πρέπει να οδηγεί στην πύλη.

     Τι άλλο μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο στην πύλη της Ατραπού;

Πρώτα η συμπόνια και η συνειδητή εναδικότητα· έπειτα ο θάνατος σε κάθε μορφή που συγκρατεί και κρύβει τη ζωή· κατόπιν η σοφία που συνδέεται με τη μάθηση και η σοφή χρήση της Λέξης· η ομιλία μιας απόκρυφης φύσης και η σιωπή του Κέντρου, που διατηρείται στο θόρυβο όλου του κόσμου.

     Μπορείς, ω Λανού, να σμίξεις αυτές τις σκέψεις σε ένα τριπλό φορτίο;

     Πρώτα η Εναδικότητα, έπειτα η Λέξη και τελικά η Ανάπτυξη. [765]

 

Η ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΠΥΛΗ

Ένας πελώριος κώνος πυρός φαίνεται στο μέσο μιας άγονης ερήμου. Ένας άνθρωπος στέκει μπροστά στη σκηνή σε στάση δισταγμού. Ο κώνος στέκει ανάμεσα στον άνθρωπο και σε μια γόνιμη χώρα.

Ύψωσε τον κώνο απ’ την άγονη ερημιά. Μόνο η θερμότητά του είναι αισθητή και μόνο η λάμψη του γίνεται ορατή. Οι φλόγες του σάρωσαν τη χώρα κι άφησαν τη γυμνή έρημο. Ακτινοβολεί πυρ που καταβροχθίζει τα πάντα μπροστά του. Όλα τα πράσινα πράγματα πεθαίνουν και οι κάτοικοι της σφαίρας υποχωρούν μπροστά στη φλόγα του που καψαλίζει και καίει, σκληρή και υπέροχη.

Λευκή είναι η εσώτερη καρδιά της, ερυθρή η περιβάλλουσα φλόγα και κίτρινη η φωτιά που απλώνεται. Σαν μανδύας άγριας θερμότητας σταματά την όραση και σκοτεινιάζει τα παραπέρα. Σαν σάβανο ροδοκόκκινο με βαθύ πορτοκαλί καλύπτει όλη την απόσταση.

Από τη χώρα τη γεμάτη και πράσινη μέσω της άγονης ερημιάς ταξίδεψε μακριά ο Προσκυνητής. Τίποτε δεν κράτησε και φύλαξε, τίποτε εκτός από την ισχυρή του επιθυμία· πίσω στο δρόμο δεν μπορεί να πάει, αλλά μπροστά στη φωτιά.

Απ’ αυτό τον κώνο του πυρός, αντηχώντας απ’ την καρδιά του, μια φωνή γοργή στα αυτιά του λέει: “Ιδού ο τόπος του Θεού”.

Απ’ τον κώνο του πυρός μια νότα φθάνει στο αυτί του που αγγίζει μια χορδή στο στήθος του και ξυπνά γοργή ανταπόκριση. [766]

 Προχώρησε, ω Προσκυνητή, στη φλόγα· αψήφησε την άγρια θέρμη του πυρός· μπες στην πύλη που κρύβεται απ’ το φως της.

Η θύρα είναι εκεί, αόρατη, άγνωστη, φυλασσόμενη απ’ τους Κυρίους της Φλόγας. Βαθιά στην καρδιά του κίτρινου, κρυμμένο απ’ την εξωτερική στεφάνη, βρίσκεται το κλειδί που κρύβει το μυστικό. Το κατώφλι της εσώτερης αυτής θύρας, το αόρατο σκαλί που πρέπει να βρεθεί, θα συναντήσει τα πόδια στις παρυφές της φλόγας. Άπλωσε το χέρι κι άγγιξε τη θύρα, χτύπα τρεις φορές με αγνή πρόθεση. Μια φωνή θ’ απαντήσει σ’ αυτή την κλήση. Τα λόγια θα ηχήσουν: “Ποιος ζητά το δρόμο;”

https://www.youtube.com/watch?v=0_Pn5puYb0o

Mei-lan - Angelic Frequency (inspired by 'Awaken' album)

Σαν τ` αστέρια , σαν μια οφθαλμαπάτη, σαν ένα λυχνάρι σαν μια αντανάκλαση, σαν σταγόνες δροσιάς ή φυσαλίδες. Σαν ένα όνειρο, σαν μια αστραπή ή ένα σύννεφο. Έτσι θάπρεπε να καθορίζεται η ΧΑΡΙΣ

ΕΝΑ ΜΑΝΤΡΑΜ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ

Το σημείο του φωτός μέσα στο πυρακτωμένο τόξο, ω Προσκυνητή στην Οδό, αυξάνει κι ελαττώνεται καθώς η εφαρμογή αυστηρή ή όχι προδίδει το σκοπό μέσα στην καρδιά.

Το σημείο αυτό είναι πάντα εκεί, απαρατήρητο κι αόρατο. Σκοτεινή και θλιβερή είναι η νύχτα και πονεμένη η καρδιά του αφώτιστου Προσκυνητή. Σκοτεινή είναι η νύχτα αλλά η θλίψη δε γίνεται αισθητή όταν στη σκοτεινή θύρα φαίνεται το ζωηρό απατηλό φως, το φως που τρεμοσβήνει πάντα μπροστά, πλανεύοντας με το φέγγος του τον Προσκυνητή που πάντα προχωρεί.

Έξι φορές μπορεί ν’ αυξηθεί και να ελαττωθεί το φως, έξι φορές η λάμψη γίνεται αισθητή, αλλά στην έβδομη ώρα της λάμψης η Φλόγα ξεπηδά.

Έξι φορές η Φλόγα ξεπηδά, έξι φορές αρχίζει η καύση, αλλά στην έβδομη ώρα ο βωμός χάνεται απ’ τη θέα και μόνο η Φλόγα φαίνεται.

Έξι φορές ο κύκλος του καυστικού πυρός, έξι φορές η βουερή κάμινος καίει και ξεχωρίζει, αλλά την έβδομη τίποτε δε μένει εκτός απ’ την ανερχόμενη Φλόγα που ανεβαίνει στο Τριαδικό Πνεύμα.

Έξι φορές η Φλόγα ανεβαίνει, έξι φορές το νέφος υποχωρεί, αλλά την έβδομη τίποτε δε φαίνεται εκτός απ’ το αιώνιο πυρ.

Έξι φορές οι φλόγες απορροφούν το ύδωρ, έξι φορές η υγρασία εξαφανίζεται, αλλά στην έβδομη μεγάλη απορρόφηση τίποτε δε μένει εκτός από ιριδίζον πυρ.

Τρεις φορές το πυρ περιτυλίγει, τρεις φορές ο ήλιος υποχωρεί· την τέταρτη το έργο γίνεται και τίποτε δε μένει εκτός απ’ την πρωτογενή Φλόγα. Η Φλόγα αυτή απορροφά, περιστρέφεται, παίρνει και παραμένει. Όταν όλα όσα υπάρχουν διαβούν τη Φλόγα, τότε Χρόνος δεν υπάρχει.

 

Όσοι με αντιλαμβάνονται από την μορφή μου

Και με ακολουθούν από την φωνή μου

Χάνονται σε άσκοπες προσπάθειες

Αυτοί δεν πρόκειται να με αντικρύσουν.

Τους Βούδες πρέπει να τους βλέπουν από το Ντάρμα τους

Και από το νταρμικό σώμα τους να καθοδηγούνται

Και όμως η αληθινή φύση του Ντάρμα είναι ασύλληπτη

Και κανένας δεν μπορεί να την αντιληφθεί σαν αντικείμενο.

 https://www.youtube.com/watch?v=ZV0bJINrJ4g

Nada Himalaya 2

EOΡΤΑΣΜΟΣ ΒΕΣΑΚ

«Βλέπω και όταν ο Οφθαλμός ανοιχτεί, όλα είναι Φως» 

 ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ ΣΤΟΝ ΤΑΥΡΟ

ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΜΑΪΟΥ 2022 – ώρα 19.30-21.30

Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΩΝ ΙΜΑΛΑΪΩΝ

Υπάρχει µια κοιλάδα που βρίσκεται σε αρκετά µεγάλο υψόµετρο στους πρόποδες των Ιµαλαΐων, στην περιοχή του Θιβέτ. Περιβάλλεται ολόγυρα από ψηλά βουνά, εκτός από τα βορειοανατολικά, όπου υπάρχει ένα στενό άνοιγµα στην οροσειρά. Συνεπώς, η κοιλάδα έχει σχήµα φιάλης, µε το λαιµό προς τα βορειο­ανατολικά, ενώ διευρύνεται σηµαντικά προς νότον. Ψηλά, προς το βόρειο άκρο, κοντά στο λαιµό της φιάλης, βρίσκεται ένας πελώριος επίπεδος βράχος. Δεν υπάρχουν δέντρα ή θάµνοι στην κοιλάδα, που καλύπτεται µ’ ένα είδος άγριας χλόης. Οι πλαγιές όµως των βουνών καλύπτονται από δέντρα.

Την περίοδο της πανσελήνου του Ταύρου, προσκυνητές, απ’ όλες τις γύρω περιοχές, αρχίζουν να συναθροίζονται. Οι πιστοί και οι λάµα βρίσκουν τον δρόµο τους προς την κοιλάδα και συγκεντρώνονται στο νοτιότερο και το µεσαίο τµήµα, αφήνοντας το βορειοανατολικό άκρο σχετικά άδειο. Εκεί, όπως λέει ο µύθος, συγκεντρώνεται µια οµάδα από εκείνα τα µεγάλα Όντα, που αποτελούν τους φύλακες, πάνω στη γη, του Σχεδίου του Θεού για τον πλανήτη µας και για την ανθρωπότητα. Το όνοµα µε το οποίο αποκαλούµε αυτά τα Όντα δεν έχει σηµασία. Ο Χριστιανός πιστός ίσως προτιµά ν’ αναφέρεται σε αυτούς ως ο Χριστός και η εκκλησία Του και να θεωρεί ότι αποτελούν το µέγα Νέφος των Μαρτύρων, που εγγυάται στην ανθρωπότητα την υπέρτατη σωτηρία. Οι εσωτεριστές του κόσµου τούς αποκαλούν Διδασκάλους της Σοφίας, την πλανητική Ιεραρχία, οι Οποίοι στις πολλές βαθµίδες Τους κυβερνώνται και διδάσκονται από τον Χριστό, το Διδάσκαλο όλων των Διδασκάλων κι επίσης Διδάσκαλο αγγέλων και ανθρώπων. Ή µπορεί να τους αποκαλούµε Ρίσι των Ινδουιστικών Γραφών, ή Εταιρία των Φωτισµένων Διανοιών, σύµφωνα µε τη θιβετανική διδασκαλία. Είναι οι Μεγάλοι Ενορατικοί και οι Μεγάλοι Σύντροφοι, κατά την πιο σύγχρονη παρουσίαση και αποτελούν το άθροισµα της τελειωθείσης ανθρωπότητος, που ακολούθησε τα βήµατα του Χριστού και εισήλθε για χάρη µας µέσα στο πέπλο, δίνοντάς µας το παράδειγµα να κάνουµε κι εµείς εκείνο που έκαναν εκείνοι. Αυτοί, µε τη σοφία, την αγάπη, και τη γνώση τους, ορθώνουν τείχος προστασίας γύρω από τη φυλή µας και επιδιώκουν να µας καθοδηγήσουν, βήµα βήµα (όπως κι Αυτοί καθοδηγήθηκαν στον καιρό Τους), από το σκοτάδι στο φως, από το απατηλό στο πραγµατικό και από το θάνατο στην αθανασία. Αυτός ο όµιλος εκείνων που γνωρίζουν τη θεότητα είναι ο βασικός συµµέτοχος της Εορτής του Βεσάκ. Κατατάσσονται στο βορειοανατολικό άκρο της κοιλάδας, σε οµόκεντρους κύκλους (σύµφωνα µε τη θέση και το βαθµό τους στη µυητική Τους ανάπτυξη) και προετοιµάζονται για µια µεγάλη πράξη υπηρεσίας. Μπροστά από το βράχο, κοιτάζοντας προς τα βορειοανατολικά, στέκουν Εκείνα τα Όντα που ονοµάζονται από τους µαθητές τους οι Τρεις Μεγάλοι Κύριοι. Αυτοί είναι ο Χριστός, που στέκει στο κέντρο, ο Κύριος των ζωντανών µορφών, ο Μανού, που στέκεται στα δεξιά Του και ο κύριος του Πολιτισµού, που στέκει στ’ αριστερά. Αυτοί οι τρεις αντικρίζουν το βράχο πάνω στον οποίο βρίσκεται ένα µεγάλο κρυστάλλινο κύπελλο, γεµάτο νερό.

Είναι ενδιαφέρουσα η πληροφορία σχετικά µε αυτήν την τελετή και σηµαντική για την πραγµατικότητά της, ότι όλοι όσοι ονειρεύτηκαν πως συµµετείχαν σ’ αυτήν, γνώριζαν επακριβώς την καθορισµένη θέση τους στο κατώτερο τµήµα της κοιλάδας, όπου στέκονταν. Κάποιος που µου την περιέγραψε, µου έλεγε ότι βρισκόταν στη µία πλευρά, κοντά σ’ ένα δέντρο όπου ήταν δεµένο ένα άλογο και ότι όλοι φαίνεται να γνώριζαν επακριβώς τον τόπο που βρίσκονταν. Μερικοί αντιλήφθηκαν ότι η τοποθέτηση και η ταξιθέτηση των θεατών κατέδειχνε σαφώς το βαθµό της εξέλιξης εκάστου.

Πίσω από τους συναθροισµένους σε οµάδα Διδασκάλους, µύστες, µυηµένους και πρεσβύτερους εργάτες του Σχεδίου του Θεού, θα βρεθούν οι παγκόσµιοι µαθητές και οι ζηλωτές στις διάφορες βαθµίδες και οµάδες, είτε εν τω σώµατι είτε εκτός του σώµατος, για να αναφέρουµε τα λόγια του Απ. Παύλου, οι ο­ποίοι απαρτίζουν αυτή την εποχή, το Νέο Όµιλο των Εξυπηρετητών του Κόσµου. Εκείνοι που παρευρίσκονται µε τα φυσικά τους σώµατα έχουν µεταβεί εκεί µε τους συνήθεις τρόπους. Οι υπόλοιποι παρευρίσκονται µε τα πνευµατικά τους σώµατα και σε ονειρική κατάσταση. Το όνειρο που διηγούνται αργότερα, δεν µπορεί, άραγε, να αποτελεί τη φυσική αναγνώριση και ανάµνηση ενός εσωτερικού πνευµατικού συµβάντος;

Καθώς πλησιάζει η ώρα της πανσελήνου, αρχίζει να επικρατεί σιγή ανάµεσα στο πλήθος κι όλοι κοιτάζουν προς τα βορειοανατολικά. Εκτελούνται ορισµένες τελετουργικές κινήσεις µε τις οποίες, οι συναθροισµένοι Διδάσκαλοι και οι µαθητές τους, όλων των βαθµών, παίρνουν διάφορες συµβολικές θέσεις και σχηµατίζουν πάνω στο έδαφος της κοιλάδας διάφορα σηµαντικά σύµβολα, όπως ο πεντάκτινος αστέρας, µε τον Χριστό να στέκει στο ψηλότερο σηµείο του, ή ένα τρίγωνο, µε τον Χριστό στην κορυφή, ή ένα σταυρό, καθώς και άλλους πολύ γνωστούς σχηµατισµούς που έχουν όλοι µια βαθιά και δυναµική έννοια. Όλα αυτά γίνονται υπό τον ήχο ορισµένων λέξεων που ψάλλονται και εσωτερικών φράσεων που ονοµάζονται µάντραµ. Η προσδοκία στα πλήθη που αναµένουν και παρατηρούν φουντώνει και η ένταση είναι πραγµατική και αυξάνει. Μοιάζει να γίνεται αισθητή µια διέγερση ή ένας δυναµικός κραδασµός σ’ ολόκληρο το σώµα των ανθρώπων που σαν αποτέλεσµα φέρνει την αφύπνιση των ψυχών των παρευρισκοµένων, τη συγχώνευση και. την ένωση του οµίλου σ’ ένα ενοποιηµένο σύνολο, και την ανύψωση όλων σε µια µεγάλη πράξη πνευµατικής αίτησης, ετοιµότητας και προσδοκίας. Είναι το αποκορύφωµα της έφεσης του κόσµου, που εστιάζεται σ’ αυτόν τον αναµένοντα όµιλο. Αυτές οι τρεις λέξεις –αίτηση, ετοιµότητα και προσδοκία– περιγράφουν καλύτερα την ατµόσφαιρα που περιβάλλει εκείνους που παρευρίσκονται σ’ αυτή τη µυστική κοιλάδα.

Οι ψαλµωδίες και οι ρυθµικές κινήσεις γίνονται εντονότερες και όλοι οι συµµετέχοντες, καθώς και το πλήθος που παρατηρεί, υψώνουν τα µάτια τους στον ουρανό προς την κατεύθυνση του στενού τµήµατος της κοιλάδας. Ακριβώς λίγα λεπτά πριν τη στιγµή της πανσελήνου, σε µακρινή απόσταση, διακρίνεται µια µικροσκοπική κουκίδα στον ουρανό. Πλησιάζει συνεχώς και γίνεται διαρκώς πιο ευδιάκριτη και σαφής µέχρι να φανεί η µορφή του Βούδα, που κάθεται µε διπλωµένα σταυρωµένα τα πόδια στη χαρακτηριστική του στάση, ντυµένος µε τον κιτρινόχρωµο χιτώνα του, να λούεται από φως και χρώµα και µε τα χέρια του απλωµένα σ’ ευλογία. Όταν φτάσει σ’ ένα σηµείο, πάνω ακριβώς από τον µεγάλο βράχο, αιωρούµενος στον αέρα πάνω από τα κεφάλια των τριών Μεγάλων Κυρίων, ένα µεγάλο µάντραµ, που χρησιµοποιείται µόνο µια φορά το χρόνο, στην εορτή, ψάλεται από τον Χριστό, ενώ ολόκληρη η οµάδα των ανθρώπων στην κοιλάδα προσκυνά. Αυτή η Επίκληση κινητοποιεί ένα µεγάλο κραδασµό ή ένα ρεύµα σκέψης που έχει τέτοια δυναµικότητα, που φτάνει από τον όµιλο των ζηλωτών, των µαθητών ή µυηµένων που τη χρησιµοποιούν µέχρι το Θεό τον Ιδιο. Σηµειώνει την υπέρτατη στιγµή της έντονης πνευµατικής προσπάθειας ολόκληρου του έτους, και η πνευµατική ζωογόνηση της ανθρωπότητας και τα πνευµατικά αποτελέσµατα διαρκούν όλους τους επόµενους µήνες. Το αποτέλεσµα αυτής της Μεγάλης Επίκλησης είναι οικουµενικό ή συµπαντικό και εξυπηρετεί στη σύνδεσή µας µ’ εκείνο το συµπαντικό κέντρο της πνευµατικής δύναµης από το οποίο προήλθαν όλα τα πλάσµατα της δηµιουργίας. Εκχύνεται η ευλογία και ο Χριστός –ως ο Αντιπρόσωπος της ανθρωπότητας– την υποδέχεται στη φύλαξή του, προς διανοµή.

 

EOΡΤΑΣΜΟΣ ΒΕΣΑΚ 2022

 

Δ Ι Α Λ Ο Γ Ι Σ Μ Ο Σ 

ΕΠΙΚΚΛΗΣΗ ΣΕΙΡΙΟΥ

ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΗ ΜΕ ΤΗ ΘΕΙΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, 
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΤΟΥ ΝΟΥ, ΤΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ  

Τετάρτη 11 Μαΐου 2022 στις 20.00

πραγματοποιείται –2 φορές το μήνα– βράδυ Τετάρτης

  ΣΕΙΡΙΟΣ , ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ & ΟΙ ΟΥΡΑΝΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ  

 (Από την Βηθλεέμ στον Γολγοθά: 62)

Την εποχή της γέννησης του Χριστού, ο Σείριος, το Άστρο στην Ανατολή, βρισκόταν στον μεσημβρινό, ο Ωρίωνας, που ονομαζόταν «Οι Τρεις Βασιλιάδες» από τους ανατολίτες αστρονόμους, βρισκόταν κοντά. Ως εκ τούτου, ο αστερισμός της Παρθένου, η Παρθένος, αυξάνονταν στα ανατολικά, και η γραμμή της εκλειπτικής, του ισημερινού και του ορίζοντα συναντήθηκαν σε αυτόν τον αστερισμό.

Είναι επίσης ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι το φωτεινότερο και μεγαλύτερο αστέρι στον αστερισμό της Παρθένου ονομάζεται Spica. Βρίσκεται στο «αυτί του καλαμποκιού» (σημάδι γονιμότητας) που κατέχει η Παρθένος.

Βηθλεέμ σημαίνει ο « οίκος του άρτου», και ως εκ τούτου υπάρχει μια προφανής σύνδεση μεταξύ αυτών των δύο λέξεων.

Αυτός ο αστερισμός αποτελείται επίσης από τρία αστέρια σε σχήμα φλιτζανιού. Αυτό είναι το αληθινό Άγιο Δισκοπότηρο, αυτό που περιέχει το αίμα της ζωής, το αποθετήριο του ιερού και αυτό που κρύβει τη θεότητα. Αυτά είναι αστρονομικά γεγονότα.

Η ερμηνεία του συμβολισμού που συνδέεται από την αρχαιότητα με αυτούς τους αστερισμούς είναι τόσο παλιά όσο και η ίδια η θρησκεία. Το από πού ήρθαν τα ζώδια και πώς οι έννοιες [σελίδα 64] και τα σύμβολα που σχετίζονται με αυτά ήρθαν σε ύπαρξη, χάνονται στη νύχτα του χρόνου. Υπάρχουν στο νου των ανθρώπων και στις σκέψεις και τα γραπτά εδώ και χιλιάδες χρόνια, και είναι η κοινή μας κληρονομιά σήμερα.

Ο αρχαίος ζωδιακός κύκλος της  Dendera (προγενέστερος του Χριστιανισμού κατά αρκετές χιλιάδες χρόνια) αποτελεί απόδειξη. Στο ταξίδι του ήλιου γύρω από το ζωδιακό κύκλο, ο «Άνθρωπος των Ουρανών» φτάνει τελικά στους Ιχθείς.

Αυτός ο αστερισμός είναι ακριβώς απέναντι από την Παρθένο, και είναι ο αστερισμός όλων των παγκόσμιων Σωτήρων. Έχουμε ήδη δει ότι η εποχή του Χριστιανισμού είναι η Ιχθυακή Εποχή, και ο Χριστός ήρθε στους Αγίους Τόπους όταν ο ήλιος μας πέρασε σε αυτόν τον αστερισμό. Ως εκ τούτου, αυτό που ξεκίνησε και είχε την ύπαρξή του στην Παρθένο (η γέννηση του Χριστικού Παιδιού) ολοκληρώνεται στους Ιχθείς όταν αυτό το Χριστικό Παιδί, έχοντας φτάσει στην ωριμότητα, εμφανίζεται ως Παγκόσμιος Σωτήρας.

(183)Οι πρώτοι Πατέρες αναγνώρισαν αυτήν την αλήθεια και συνειδητοποίησαν ότι η ιστορία που γράφτηκε στους ουρανούς είχε σαφή σχέση με την ανθρωπότητα και την εξέλιξη των ανθρώπινων ψυχών. Ο Κλήμης o Αλεξανδρείας μας λέει ότι «ο δρόμος των ψυχών προς την ανάβαση περνάει μέσα από τα δώδεκα σημεία του ζωδιακού κύκλου» και οι εορτασμοί της εκκλησίας σήμερα βασίζονται, όχι σε ιστορικές ημερομηνίες σε σχέση με τις εξαιρετικές θρησκευτικές προσωπικότητες στις οποίες αναφέρονται, αλλά σε σχέση με τις εποχές στις οποίες γίνονται. Είδαμε πώς στην Γέννηση στην Βηθλεέμ η ημερομηνία καθορίστηκε αστρονομικά σχεδόν τέσσερις αιώνες μετά την γέννηση του Χριστού. Ο συνδυασμός της Παρθένου με το Άστρο της Ανατολής (Σείριος) και των Τριών Βασιλέων (που συμβολίζεται από τη ζώνη του Ωρίωνα) ήταν ο καθοριστικός παράγοντας. Η Παρθένος εθεάθη στα ανατολικά, με τη γραμμή του ορίζοντα να περνάει από το κέντρο της, και αυτός είναι ένας από τους παράγοντες που καθορίζουν το δόγμα της γέννησης της Παρθένου.

 Η πέμπτη πλανητική μύηση αντιστοιχεί στον "μαθητευόμενο" στον τεκτονισμό.

Η έκτη πλανητική μύηση αντιστοιχεί στον δεύτερο βαθμό στον τεκτονισμό.

Η έβδομη πλανητική μύηση είναι η πρώτη Σειριακή (του Σείριου) μύηση ή ο Δάσκαλος Μέισον.

 (ΕΞ.Ι:17) Εκείνοι που περνούν από τη γη μετά την πέμπτη μύηση, ή εκείνοι που δεν γίνονται Δάσκαλοι σε φυσική ενσάρκωση, παίρνουν τις επόμενες μυήσεις τους αλλού στο ηλιακό μας σύστημα.  Όλοι είναι στη Λογοϊκή Συνείδηση.  Ένα μεγάλο γεγονός που πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι, ότι οι μυήσεις του πλανήτη ή του ηλιακού συστήματος δεν είναι παρά οι προπαρασκευαστικές μυήσεις της εισόδου στην ευρύτερη Στοά του Σείριου.  Έχουμε τον συμβολισμό που μας διευκρινίζεται  αρκετά καλά στον Τεκτονισμό, και συνδυάζοντας τη μασονική μέθοδο με αυτά που μας λένε για τα βήματα στο Μονοπάτι της Αγιότητας έχουμε μιαν κατά προσέγγιση εικόνα.  Ας διευρύνουμε κάπως:—

 Οι πρώτες τέσσερις μυήσεις του ηλιακού συστήματος αντιστοιχούν στις τέσσερις «μυήσεις του Κατωφλίου», πριν από [Σελίδα 18] την πρώτη κοσμική έναρξη.  Η πέμπτη μύηση αντιστοιχεί στην πρώτη κοσμική μύηση, αυτή του «μαθητευόμενου» στον Τεκτονισμό. και κάνει έναν Δάσκαλο «μαθητευόμενο» της Στοάς στον Σείριο.  Η έκτη μύηση είναι ανάλογη με τον δεύτερο βαθμό του Τεκτονισμού, ενώ η έβδομη μύηση καθιστά τον Adept Διδάσκαλο Μέισον της Αδελφότητας στον Σείριο.

 Ένας Κύριος, επομένως, είναι αυτός που έχει πάρει την έβδομη πλανητική μύηση, την πέμπτη ηλιακή μύηση και την πρώτη Σειριακή ή κοσμική μύηση.

 (98) Κοσμικές επιρροές και ηλιακές μυήσεις.

Το μόνο που μπορεί να γίνει εδώ για την αντιμετώπιση αυτού του βαθιού θέματος είναι να απαριθμήσουμε εν συντομία ορισμένες από τις κοσμικές επιρροές που σίγουρα επηρεάζουν τη Γη μας και παράγουν αποτελέσματα στην συνείδηση των ανθρώπων παντού και οι οποίες, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της μύησης, προκαλούν ορισμένα συγκεκριμένα φαινόμενα.

 Πρώτα απ' όλα είναι η ενέργεια ή η δύναμη που προέρχεται από τον ήλιο Σείριο.  Αν μπορούσε να εκφραστεί έτσι, η ενέργεια της σκέψης, ή της δύναμης του νου, στο σύνολό της, φτάνει στο ηλιακό μας σύστημα από ένα μακρινό κοσμικό κέντρο μέσω του Σείριου.  Ο Σείριος ενεργεί ως πομπός, ή ως κέντρο εστίασης, από όπου προέρχονται εκείνες οι επιρροές που παράγουν αυτοσυνείδηση στον άνθρωπο... Αυτή η αύξηση της ενέργειας του νου οδηγεί σε επέκταση και ανησυχία της αλήθειας ως έχει και διαρκεί στα αποτελέσματά της.  Είναι αισθητή κυρίως στο κέντρο του λαιμού, το μεγάλο όργανο της δημιουργίας μέσω του ήχου.

 Ένας άλλος τύπος ενέργειας φτάνει στον άνθρωπο από τους Πλειάδες, περνώντας από το Αφροδιτιανό σχήμα σε εμάς, ακριβώς όπως η Σειριακή ενέργεια περνά μέσα από τον Κρόνο.  Έχει σαφή επίδραση στο αιτιώδες σώμα του ανθρώπου και χρησιμεύει για την τόνωση του κέντρου της καρδιάς.

 Ένας τρίτος τύπος ενέργειας εφαρμόζεται στον μυημένο και επηρεάζει το κέντρο κεφαλής του.  Προέρχεται από ένα από τα επτά αστέρια της Μεγάλης Άρκτου, του οποίου η ζωή έχει την ίδια σχέση με τον Πλανητικό μας Λόγο που το Εγώ έχει με έναν άνθρωπο.  Αυτή η ενέργεια, επομένως, είναι επταπλάσια και διαφέρει ανάλογα με την ακτίνα ή τον τύπο ενός ανθρώπου. 

(99)  Δεν είναι δυνατόν εδώ να δηλώσουμε την σειρά εφαρμογής αυτών των διαφορετικών τύπων ενέργειας, ούτε να δώσουμε την μύηση κατά τη διάρκεια της οποίας ο άνθρωπος επικοινωνεί με τους διαφορετικούς αυτούς τύπους (ενέργειας).  Αυτά τα γεγονότα περιλαμβάνονται στα μυστικά των μυστηρίων, και κανένας σκοπός δεν εξυπηρετείται με την αποκάλυψή τους.  Άλλοι τύποι δύναμης από ορισμένα από τα πλανητικά σχήματα, καθώς και από κοσμικά κέντρα, τίθενται στο παιχνίδι από τον Μυητή  και μεταδίδονται μέσω της Ράβδου Του στα διάφορα κέντρα στα τρία οχήματα του μυούμενου, το νοητικό, το αστρικό και τα αιθερικά κέντρα.  Στην τέταρτη μύηση εφαρμόζεται ένας εξειδικευμένος τύπος δύναμης από ένα κέντρο, που πρέπει να παραμείνει ανώνυμο, στο αιτιώδες σώμα ενός ανθρώπου και είναι μία από τις αιτίες της τελικής αποσύνθεσης του.

Σκεπτόμενοι αυτό το θέμα της επίτευξης των Υιών των Ανθρώπων, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι καθώς η ανθρωπότητα ολοκληρώνει την μία ενοποίηση μετά την άλλη, οι «Ουράνιοι Άνθρωποι» στα διαισθητικά (βουδικά) και στα πνευματικά επίπεδα (ατμικά) ολοκληρώνονται, και με τη σειρά τους και ωθούνται προς τα κέντρα  των μεγάλων «Ουράνιων Ανθρώπων» του ηλιακού συστήματος.  Αυτοί οι επτά Ουράνιοι Άνθρωποι, στα σώματα των οποίων κάθε  ανθρώπινη Μονάδα και κάθε Ντέβα βρίσκει την θέση του, σχηματίζουν τα επτά κέντρα στο σώμα του Λόγου (ηλιακού).  Αυτός, με την σειρά Του, σχηματίζει το κέντρο καρδιάς (γιατί ο Θεός είναι Αγάπη) μιας ακόμα μεγαλύτερης Οντότητας.  Η ολοκλήρωση όλων για αυτό το ηλιακό σύστημα θα επέλθη όταν ο Λόγος πάρει την πέμπτη μύησή Του.  Όταν όλοι οι Υιοί των Ανθρώπων επιτύχουν την πέμπτη μύηση, τότε Εκείνος το επιτυγχάνει.  Αυτό είναι ένα μεγάλο μυστήριο και ακατανόητο για εμάς.

EOΡΤΑΣΜΟΣ ΒΕΣΑΚ

«Βλέπω και όταν ο Οφθαλμός ανοιχτεί,

όλα είναι Φως» 

 ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ ΣΤΟΝ ΤΑΥΡΟ

ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΜΑΪΟΥ 2022 – ώρα 19.30-21.30

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΔΙΑ ΖΩΣΗΣ

ΑIΘΟΥΣΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ 

Διεύθυνση: Χαλάνδρι, Γυφτοπούλου 2 και Γκίνη. 

Ανωθεν ΚΕΠ / Οροφος 1 / Περιοχή Εκκλησία Αγ. Νικολάου 

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕΣΩ ΖΟΟΜ