ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΜΑΪΟΥ 2022

EOΡΤΑΣΜΟΣ ΒΕΣΑΚ

 

Kείμενα που διαβάστηκαν στην εκδήλωση του Βεσάκ από την Ανθή K. και την Αρετή Ρ. και το ποίημα που έγραψε για την εκδήλωση η αδελφή μας Ντίνα

Το Φεστιβάλ του Βεσάκ, ή Φεστιβάλ του Βούδα, αποτελεί την κορύφωση του πνευματικού έτους και σηματοδοτεί μια πλανητική ευθυγράμμιση τέτοιας ολκής που εφελκύει ανταπόκριση από εξωπλανητικές πηγές. Κατά τη στιγμή αυτής της πανσελήνου, ο Βούδας λέγεται ότι κάνει την ετήσια εμφάνισή του σε μια απομονωμένη κοιλάδα στα Ιμαλάια. Για ένα σύντομο διάστημα, εμφανίζεται και πραγματοποιεί μια τελετή ύδατος ενώπιον του Χριστού και της συναθροισμένης Πνευματικής Ιεραρχίας. Η ευλογία του Βούδα μεταφέρει στη ροή της το αποτύπωμα του Θείου Σκοπού και τη ζωή από την οποία μπορεί η ανθρωπότητα να αντλήσει πνευματική στήριξη για τους μήνες που ακολουθούν. Αξίζει να αναφερθεί, ότι τέτοια εξυψωμένα όντα, όπως η Πνευματική Ιεραρχία αυτού του πλανήτη, μπορούν να δεχτούν με ασφάλεια αυτή την ιδιαίτερη Θεία κρούση μόνο άπαξ του έτους και μόνο μετά από τη δέουσα προετοιμασία. Παρόλο που η Ιεραρχία είναι πνευματικά τέλεια από τη δική μας οπτική, τα πάντα είναι σχετικά, και η μετάδοση πνευματικής ενέργειας από ένα θείο κέντρο σε ένα άλλο απαιτεί μια συγκεκριμένη ικανότητα για ασφαλή απορρόφηση του δυναμικού που προσλαμβάνεται. Η άφιξη του νέου ομίλου εξυπηρετητών του κόσμου, που δέχεται φώτιση στον Ταύρο, ήταν ένα τόσο κομβικό σημείο στην ανθρώπινη ιστορία για αυτόν ακριβώς τον λόγο: σήμαινε ότι, για πρώτη φορά, η Ιεραρχία μπορούσε να μεταδώσει ενέργεια σε αυτόν τον όμιλο ώστε να υποβιβαστεί με ασφάλεια για την ανθρωπότητα. Σύμφωνα με την Προαιώνια Σοφία, η γέφυρα Φωτός που συνδέει και ευθυγραμμίζει τα πλανητικά κέντρα της Σαμπάλλα, της Ιεραρχίας και της ανθρωπότητας ολοκληρώθηκε στη βασική της μορφή πριν από περισσότερα από 700 χρόνια. Στο Βεσάκ και σε κάθε πανσέληνο, συμμετέχουμε στη διεύρυνση, την ενίσχυση και τον καλλωπισμό αυτής της γέφυρας, χρησιμοποιώντας την ιερή λέξη, το OM, για να μεταδώσουμε τον κραδασμό της στοργικής και ενοποιητικής πρόθεσης της ψυχής στον κόσμο.

https://www.youtube.com/watch?v=T4CLazqxslc

~ ♥ Moola Mantra ♥ ~ - Extremely Powerful Mantra

 

Πέθανα ως ορυκτό, έγινα φυτό,
Πέθανα ως φυτό, αναπτύχθηκα σε ζώο,
Πέθανα ως ζώο, για να γίνω άνθρωπος.

Γιατί φοβάμαι;
Αφού ήμουν μικρότερος πριν κάθε θάνατο;
Κι άλλη μια φορά θα πεθάνω ως άνθρωπος, για να ανέλθω
Με τους αγγέλους ευλογημένος:
Αλλά ακόμη κι απ’ αυτούς πρέπει να περάσω:
Όλα εκτός απ' το Θεό αφανίζονται.

Όταν θα ‘χω θυσιάσει την αγγελική μου ψυχή,
Θα γίνω αυτό που ο νους δεν μπορεί καν να συλλάβει.

Ω, επέτρεψε μου να μην υπάρχω!
Γιατί η ανυπαρξία,
αντηχεί σαν μουσικό όργανο,
που λέει:
Σε αυτόν θα επιστρέψουμε.

Αγαπήστε ολόκληρη τη δημιουργία του Θεού, το σύνολο αυτής και της άμμου κάθε κόκκο. Αγαπήστε το κάθε φύλλο, την κάθε ακτίνα από το φως του Θεού. Αγαπήστε τα ζώα, αγαπήστε τα φυτά, αγαπήστε τα πάντα. Αν αγαπήσουμε το καθετί, θα αντιληφθούμε το θείο μυστήριο στα πάντα…

https://music.youtube.com/watch?v=vqfZ8rM1pag&list=PLMkCEz171j6x3gPSDhoaxr4bmd2XDiu_o

 

Έψαξα τον Θεό και βρήκα μόνο τον εαυτό μου. 

Έψαξα τον εαυτό μου και βρήκα μόνο τον Θεό. 

Νεκρός ήμουν.

Ζωντάνεψα ξανά.
Δάκρυα όλη η ζωή μου!
Έγινα το γέλιο

κι όλα λόγω της Αγάπης
Όταν ήρθε,
η εφήμερη ζωή μου
από τότε και μετά,
έγινε πραγματικά αιώνια

 

Η Αγάπη είπε:
Όσο πρέπει
τρελός δεν είσαι
στον οίκο ετούτο
δεν χωράς

Έτσι προσπάθησα
και έγινα τρελός,
τρελός αρκετά
για να βρεθώ σιδηροδέσμιος

 Η Αγάπη είπε:
Όσο πρέπει
δεν είσαι μεθυσμένος
στα πλήθη ετούτα
να ταιριάζεις.

Και πήγα
και ήπια κρασί.
Ήπια κρασί αρκετό
να ξεχειλίσει το μυαλό
με αβάσταχτη ελαφρότητα.

 

  Η Αγάπη είπε:

Ακόμα παραμένεις
υπερβολικά έξυπνος
με φαντασία γεμάτος
και με σκεπτικισμό.

Έτσι προσπάθησα
κι έγινα ευκολόπιστος
και τότε έντρομος
απομακρύνθηκα γρήγορα
από όλα αυτά

 

Η Αγάπη είπε:
Είσαι ένα κερί
που εκλύει τους πάντες
που μαζεύει τον καθένα
γύρω σου

Άλλο πια δεν είμαι
ένα κερί που μοιράζει φως
πλήθη πια γύρω μου δεν έλκω
και σαν τον καπνό
έχω σκορπίσει πια ολούθε

 

Η Αγάπη είπε:
Είσαι ένας δάσκαλος
Είσαι ένα κεφάλι
και για τους πάντες
είσαι ένας ηγέτης

Άλλο πια δεν είμαι
μήτε δάσκαλος
μήτε ηγέτης
μοναχά ένας υπηρέτης ταπεινός
των επιθυμιών σου

 

Η Αγάπη είπε:
Πάνω σου ήδη έχεις
φτερά ολόδικα σου
δεν θα σε δώσω εγώ
άλλα φτερώματα

Και τότε η καρδιά μου
στα δυο σχίστηκε
και ξεχείλισε
από ένα νέο φως
ολόγιομο με νέα ζωή

Τώρα μέχρι και οι ουρανοί
ευγνωμοσύνη τρέφουν
γιατί εξαιτίας της Αγάπης
έφτασα να γίνω
εγώ ο φωτοδότης»

 

https://www.youtube.com/watch?v=fjTsIF9yGl8

 

Η ΑΤΡΑΠΟΣ

Μη ζητάς, ω Δισευλογημένε, να επιτύχεις την πνευματική ουσία πριν ο νους απορροφήσει. Δεν αναζητείται έτσι η σοφία. Μόνο εκείνος που έχει το νου δεμένο και βλέπει τον κόσμο σαν σε καθρέπτη μπορεί ασφαλώς να του εμπιστευθούν την εσώτερη αίσθηση. Μόνο εκείνος που γνωρίζει ότι οι πέντε αισθήσεις είναι πλάνη κι ότι τίποτε δε μένει παρά οι δύο μπροστά, μπορεί να γίνει δεκτός στο μυστικό του μετατοπισμένου Σταυροειδούς.

Η ατραπός που διανύεται απ’ τον Υπηρέτη είναι η ατραπός του πυρός που περνά απ’ την καρδιά του και οδηγεί στην κεφαλή. Δεν είναι η ατραπός της ηδονής, ούτε η ατραπός του πόνου που οδηγεί στην απελευθέρωση ή φέρνει τη σοφία. Με την υπέρβαση των δύο, με το σμίξιμο πόνου και ηδονής φθάνουμε στο στόχο, το στόχο αυτό που βρίσκεται μπροστά σαν ένα σημείο φωτός που φαίνεται στο σκοτάδι μιας χειμωνιάτικης νύχτας. Αυτό το σημείο φωτός μπορεί να φέρνει στο νου το μικρό κερί κάποιας μελαγχολικής σοφίτας, αλλά – καθώς βαδίζουμε την ατραπό που οδηγεί στο φως με το σμίξιμο του ζεύγους των αντιθέτων – το μικρό αυτό ψυχρό και τρεμάμενο σημείο αυξάνει με σταθερή λάμψη ωσότου έρθει στο νου του οδοιπόρου στο δρόμο το θερμό φως κάποιου λαμπρού λύχνου.

Προχώρα, ω Προσκυνητή, με σταθερή υπομονή. Δεν υπάρχει κερί ούτε γήινος λύχνος που τρέφεται με λάδι. Η ακτινοβολία αυξάνει συνεχώς μέχρι να τερματισθεί η ατραπός σε μια λάμψη δόξας κι ο οδοιπόρος της νύχτας γίνει παιδί του ηλίου και εισέλθει στις πύλες της ακτινοβόλου αυτής σφαίρας. [762]

https://www.youtube.com/watch?v=YHPXxnQueik

 [762]

“Ο δρόμος της ψυχής είναι ταυτόχρονα ο παλιότερος και ο πλατύτερος … γιατί η ψυχή κάνει κάτι περισσότερο από το να διατρυπά το πέπλο της ύλης· ταυτίζεται και με το πέπλο και με την Πραγματικότητα πίσω απ’ το πέπλο. Ως εκ τούτου ψυχή, πέπλο και Πραγματικότητα, γίνονται αισθητά σαν ένα.”

“Yπάρχει μέσα μου μια φλόγα που στάθηκε

Ασάλευτη, ατάραχη μες την καταχνιά των χρόνων,

Μη γνωρίζοντας ούτε αγάπη ούτε γέλιο, ελπίδα ή φόβους,

Ούτε του κακού το ανόητο καρδιοχτύπι, ούτε του καλού το μεθύσι.

Tον ίσκιο δε νιώθω των αέρηδων που φέρνουν μελαγχολία,

Τον ψίθυρο της παλίρροιας που πισωγυρνά δεν ακούω,

Πόθων σκέψη δεν πλέκω, ούτε δακρύων,

Αδέσμευτος όντας από χρόνο, από συνήθεια.

Γέννηση δεν ξέρω, ούτε το θάνατο ξέρω που παγώνει·

Τη μοίρα δε φοβάμαι, ούτε τη συνήθεια, την αιτία ή την πίστη,

Tα όνειρα του ύπνου των λόφων πια δε θα με δένουν,

Εγώ είμαι το μπουμπούκι, το λουλούδι, εγώ κι ο σπόρος·

Γιατί ξέρω πως σ’ ό,τι βλέπω,

Το μέρος είμαι εγώ κι αυτό η ψυχή μου είναι.”

“Eίδα μια ζωή γεμάτη με τη φλόγα του Θεού!

 Πατέρα μου, δώσε μου

 Την ευλογία μιας ζωής που αναλίσκεται απ’ το Θεό

 Για να μπορώ να ζω για Σένα.

 Mια πύρινη ζωή! Mια ζωή φλογισμένη από Θεό,

 Πυρωμένη από τις φλόγες της πεντηκοστιανής αγάπης!

 Mια ζωή όλο φωτιά! όλο φωτιά από αγάπη για τους ανθρώπους

 Που την άναψε η θεία ευσπλαχνία εκ των άνω.

 Mια φλεγόμενη ζωή που ο Θεός μπορεί να πάρει και να ρίξει

 Σε σπίτι, στο δρόμο ή όπου αλλού θελήσει,

 Για να κάνει ν’ ανάψει γι’ Aυτόν κάποια άλλη ζωή

 Κι έτσι να απλώσει ακόμα πιο πέρα τη φωτιά.”

 https://www.youtube.com/watch?v=MFCrZfc3nZc

Música Clássica Indiana para concentração, relaxamento, yoga, estudo e foco

Ο ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ ΠΟΥ ΑΚΟΥΕΙ

Άκουσε, ω Προσκυνητή, τον ψαλμό της Λέξης απ’ τους μεγάλους Ντεβαϊκούς Κυρίους. Σίγησε τους γήινους κραδασμούς, ηρέμησε τους ασίγαστους μόχθους του κατώτερου νου και με προσεκτικό αυτί αφουγκράσου τους ήχους που υψώνονται στο θρόνο του Λόγου. Μόνο όσοι έχουν αγνή καρδιά μπορούν ν’ ακούσουν, μόνο οι πράοι μπορούν ν’ ανταποκριθούν.

Οι θυελλώδεις ήχοι της γήινης μάχης, οι διαπεραστικοί κραδασμοί της υδάτινης σφαίρας, η βροντερή νότα που σημαδεύει τη θέση της σκέψης, σβήνουν τον ήχο και αποκλείουν τον τόνο. Αυτός που είναι σιωπηλός, ήρεμος και ήσυχος, αυτός που τα βλέπει όλα δια του θείου φωτός και δεν οδηγείται από το φως που ανακλάται στις τριπλές σφαίρες, αυτός σύντομα θ’ ακούσει. Απ’ τον περιβάλλοντα αιθέρα θα ηχήσει μια νότα στο αυτί του που δε θα μοιάζει με τους φθόγγους που αντηχούν στο γήινο κόσμο.

Άκουσε, ω Προσκυνητή, γιατί όταν αυτός ο ήχος αντηχήσει με χρωματιστό κραδασμό στην εσώτερη αίσθηση, θα ξέρεις ότι επιτεύχθηκε ένα σημείο που δείχνει μια μεγάλη μετάβαση.

Πρόσεξε τότε, ω Προσκυνητή, για τον ερχομό αυτής της ώρας. Με αγνή προσπάθεια πλησίασε κοντύτερα σ’ αυτό τον Ήχο. Γνώρισε ότι όταν ο τόνος του εισχωρεί στην ομιχλώδη αυγή, ή στο γλυκό ηλιόφωτο ηχεί απαλά στο αυτί, η εσώτερη ακοή θα γίνει γρήγορα μια πλατιά αίσθηση και θα δώσει θέση στην όραση και την τέλεια κατανόηση.

Γνώρισε ότι όταν η μουσική των σφαιρών φθάνει σε σένα νότα με νότα, στην ομιχλώδη αυγή ή το λαμπρό μεσημέρι, στο ψυχρό βραδινό, ή αντηχεί στη βαθιά νύχτα, στο ρυθμικό της τόνο βρίσκεται η κρυφή αποκάλυψη. [764]

Ο Ευλογημένος Βούδας είπε κάποτε στους μαθητές Του «ας καθίσουμε σε σιωπή κι αφήστε τα μάτια σας να κοιτάζουν»

‘Υστερα από λίγο ο Διδάσκαλος ρώτησε : «πόσες φορές άλλαξα την θέση μου?»

Κάποιος παρατήρησε δέκα αλλαγές, ένας άλλος μόνο τρεις και κάποιος επέμενε ότι ο Διδάσκαλος είχε παραμείνει ακίνητος.

Ο Κύριος της Σοφίας χαμογέλασε «άλλαξα την θέση μου και τις πτυχές του ενδύματός μου 77 φορές. Όσο δεν μαθαίνουμε να διακρίνουμε την πραγματικότητα δεν θα γίνουμε Αρχάτ.»

https://www.youtube.com/watch?v=yQjHSIHPJfw&t=851s

 

Συ Θεέ με βλέπεις.

Aυτός ο Θεός είναι το θείο μέσα μου, ο ενοικών Xριστός, η Ψυχή.

Για πολύ καιρό αυτή η ψυχή με αντιλαμβάνεται και με παρατηρεί.

Tώρα για πρώτη φορά είμαι σε θέση να δω το Θεό.

Mέχρι τώρα ήμουν αρνητικός στη θεία αυτή Πραγματικότητα.

H θετική σχέση είναι εφικτή.

Aλλά αυτό φαίνεται να εμπεριέχει την ιδέα της δυαδικότητας.

Aλλά εγώ και ο Θεός είμαστε ένα.

Eίμαι και πάντοτε ήμουν Θεός.

Άρα με είδε ο Eαυτός μου.

Eίμαι αυτός ο Eαυτός, Aυτός ο Eαυτός είμαι εγώ.

https://www.youtube.com/watch?v=MFCrZfc3nZc

Música Clássica Indiana para concentração, relaxamento, yoga, estudo e foco

 

 ΕΝΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

     Πού είναι η πύλη, ω Λανού, που φρουρεί τον τριπλό δρόμο;

Μέσα στην ιερή καρδιά Εκείνου που είναι η τριπλή Ατραπός. Φθάνω στην πύλη και περνώ, μπαίνοντας έτσι στην Καρδιά μέσω της πλατιάς συμπόνιας.

     Πόσες πύλες υπάρχουν, ω Διαβάτη του Δρόμου;

Οι πύλες είναι επτά και καθεμιά οδηγεί στο κέντρο μιας μεγάλης σφαίρας μακαριότητας. Απ’ αυτόν που ζητά να μάθει, πρέπει να βρεθεί η πρώτη πύλη. Όταν μπει σ’ αυτή, με περιοδικούς κύκλους θα βρει τις άλλες έξι.

     Μιλάς για την πλατιά συμπόνια σαν το κλειδί που ανοίγει διάπλατα τις πύλες. Εξήγησε με λόγια απλά την ανάγκη που συνεπάγεται.

Η ανάγκη για ευγενική ευσπλαχνία που γνωρίζει και βλέπει κι όμως κατανοεί· η ανάγκη για κρυστάλλινα δάκρυα που ξεπλένουν τις αμαρτίες του αδελφού· η ανάγκη για πύρινο θάρρος που μπορεί να κρατήσει το χέρι του αδελφού και να τον σηκώσει και υψώσει παρότι ο κόσμος κραυγάζει “όχι”· η ανάγκη για την κατανόηση που δοκίμασε και γνωρίζει· η απόκρυφη αίσθηση της εναδικότητας πρέπει να οδηγεί στην πύλη.

     Τι άλλο μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο στην πύλη της Ατραπού;

Πρώτα η συμπόνια και η συνειδητή εναδικότητα· έπειτα ο θάνατος σε κάθε μορφή που συγκρατεί και κρύβει τη ζωή· κατόπιν η σοφία που συνδέεται με τη μάθηση και η σοφή χρήση της Λέξης· η ομιλία μιας απόκρυφης φύσης και η σιωπή του Κέντρου, που διατηρείται στο θόρυβο όλου του κόσμου.

     Μπορείς, ω Λανού, να σμίξεις αυτές τις σκέψεις σε ένα τριπλό φορτίο;

     Πρώτα η Εναδικότητα, έπειτα η Λέξη και τελικά η Ανάπτυξη. [765]

 

Η ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΠΥΛΗ

Ένας πελώριος κώνος πυρός φαίνεται στο μέσο μιας άγονης ερήμου. Ένας άνθρωπος στέκει μπροστά στη σκηνή σε στάση δισταγμού. Ο κώνος στέκει ανάμεσα στον άνθρωπο και σε μια γόνιμη χώρα.

Ύψωσε τον κώνο απ’ την άγονη ερημιά. Μόνο η θερμότητά του είναι αισθητή και μόνο η λάμψη του γίνεται ορατή. Οι φλόγες του σάρωσαν τη χώρα κι άφησαν τη γυμνή έρημο. Ακτινοβολεί πυρ που καταβροχθίζει τα πάντα μπροστά του. Όλα τα πράσινα πράγματα πεθαίνουν και οι κάτοικοι της σφαίρας υποχωρούν μπροστά στη φλόγα του που καψαλίζει και καίει, σκληρή και υπέροχη.

Λευκή είναι η εσώτερη καρδιά της, ερυθρή η περιβάλλουσα φλόγα και κίτρινη η φωτιά που απλώνεται. Σαν μανδύας άγριας θερμότητας σταματά την όραση και σκοτεινιάζει τα παραπέρα. Σαν σάβανο ροδοκόκκινο με βαθύ πορτοκαλί καλύπτει όλη την απόσταση.

Από τη χώρα τη γεμάτη και πράσινη μέσω της άγονης ερημιάς ταξίδεψε μακριά ο Προσκυνητής. Τίποτε δεν κράτησε και φύλαξε, τίποτε εκτός από την ισχυρή του επιθυμία· πίσω στο δρόμο δεν μπορεί να πάει, αλλά μπροστά στη φωτιά.

Απ’ αυτό τον κώνο του πυρός, αντηχώντας απ’ την καρδιά του, μια φωνή γοργή στα αυτιά του λέει: “Ιδού ο τόπος του Θεού”.

Απ’ τον κώνο του πυρός μια νότα φθάνει στο αυτί του που αγγίζει μια χορδή στο στήθος του και ξυπνά γοργή ανταπόκριση. [766]

 Προχώρησε, ω Προσκυνητή, στη φλόγα· αψήφησε την άγρια θέρμη του πυρός· μπες στην πύλη που κρύβεται απ’ το φως της.

Η θύρα είναι εκεί, αόρατη, άγνωστη, φυλασσόμενη απ’ τους Κυρίους της Φλόγας. Βαθιά στην καρδιά του κίτρινου, κρυμμένο απ’ την εξωτερική στεφάνη, βρίσκεται το κλειδί που κρύβει το μυστικό. Το κατώφλι της εσώτερης αυτής θύρας, το αόρατο σκαλί που πρέπει να βρεθεί, θα συναντήσει τα πόδια στις παρυφές της φλόγας. Άπλωσε το χέρι κι άγγιξε τη θύρα, χτύπα τρεις φορές με αγνή πρόθεση. Μια φωνή θ’ απαντήσει σ’ αυτή την κλήση. Τα λόγια θα ηχήσουν: “Ποιος ζητά το δρόμο;”

https://www.youtube.com/watch?v=0_Pn5puYb0o

Mei-lan - Angelic Frequency (inspired by 'Awaken' album)

Σαν τ` αστέρια , σαν μια οφθαλμαπάτη, σαν ένα λυχνάρι σαν μια αντανάκλαση, σαν σταγόνες δροσιάς ή φυσαλίδες. Σαν ένα όνειρο, σαν μια αστραπή ή ένα σύννεφο. Έτσι θάπρεπε να καθορίζεται η ΧΑΡΙΣ

ΕΝΑ ΜΑΝΤΡΑΜ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ

Το σημείο του φωτός μέσα στο πυρακτωμένο τόξο, ω Προσκυνητή στην Οδό, αυξάνει κι ελαττώνεται καθώς η εφαρμογή αυστηρή ή όχι προδίδει το σκοπό μέσα στην καρδιά.

Το σημείο αυτό είναι πάντα εκεί, απαρατήρητο κι αόρατο. Σκοτεινή και θλιβερή είναι η νύχτα και πονεμένη η καρδιά του αφώτιστου Προσκυνητή. Σκοτεινή είναι η νύχτα αλλά η θλίψη δε γίνεται αισθητή όταν στη σκοτεινή θύρα φαίνεται το ζωηρό απατηλό φως, το φως που τρεμοσβήνει πάντα μπροστά, πλανεύοντας με το φέγγος του τον Προσκυνητή που πάντα προχωρεί.

Έξι φορές μπορεί ν’ αυξηθεί και να ελαττωθεί το φως, έξι φορές η λάμψη γίνεται αισθητή, αλλά στην έβδομη ώρα της λάμψης η Φλόγα ξεπηδά.

Έξι φορές η Φλόγα ξεπηδά, έξι φορές αρχίζει η καύση, αλλά στην έβδομη ώρα ο βωμός χάνεται απ’ τη θέα και μόνο η Φλόγα φαίνεται.

Έξι φορές ο κύκλος του καυστικού πυρός, έξι φορές η βουερή κάμινος καίει και ξεχωρίζει, αλλά την έβδομη τίποτε δε μένει εκτός απ’ την ανερχόμενη Φλόγα που ανεβαίνει στο Τριαδικό Πνεύμα.

Έξι φορές η Φλόγα ανεβαίνει, έξι φορές το νέφος υποχωρεί, αλλά την έβδομη τίποτε δε φαίνεται εκτός απ’ το αιώνιο πυρ.

Έξι φορές οι φλόγες απορροφούν το ύδωρ, έξι φορές η υγρασία εξαφανίζεται, αλλά στην έβδομη μεγάλη απορρόφηση τίποτε δε μένει εκτός από ιριδίζον πυρ.

Τρεις φορές το πυρ περιτυλίγει, τρεις φορές ο ήλιος υποχωρεί· την τέταρτη το έργο γίνεται και τίποτε δε μένει εκτός απ’ την πρωτογενή Φλόγα. Η Φλόγα αυτή απορροφά, περιστρέφεται, παίρνει και παραμένει. Όταν όλα όσα υπάρχουν διαβούν τη Φλόγα, τότε Χρόνος δεν υπάρχει.

 

Όσοι με αντιλαμβάνονται από την μορφή μου

Και με ακολουθούν από την φωνή μου

Χάνονται σε άσκοπες προσπάθειες

Αυτοί δεν πρόκειται να με αντικρύσουν.

Τους Βούδες πρέπει να τους βλέπουν από το Ντάρμα τους

Και από το νταρμικό σώμα τους να καθοδηγούνται

Και όμως η αληθινή φύση του Ντάρμα είναι ασύλληπτη

Και κανένας δεν μπορεί να την αντιληφθεί σαν αντικείμενο.

 https://www.youtube.com/watch?v=ZV0bJINrJ4g

Nada Himalaya 2

EOΡΤΑΣΜΟΣ ΒΕΣΑΚ

«Βλέπω και όταν ο Οφθαλμός ανοιχτεί, όλα είναι Φως» 

 ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ ΣΤΟΝ ΤΑΥΡΟ

ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΜΑΪΟΥ 2022 – ώρα 19.30-21.30

Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΩΝ ΙΜΑΛΑΪΩΝ

Υπάρχει µια κοιλάδα που βρίσκεται σε αρκετά µεγάλο υψόµετρο στους πρόποδες των Ιµαλαΐων, στην περιοχή του Θιβέτ. Περιβάλλεται ολόγυρα από ψηλά βουνά, εκτός από τα βορειοανατολικά, όπου υπάρχει ένα στενό άνοιγµα στην οροσειρά. Συνεπώς, η κοιλάδα έχει σχήµα φιάλης, µε το λαιµό προς τα βορειο­ανατολικά, ενώ διευρύνεται σηµαντικά προς νότον. Ψηλά, προς το βόρειο άκρο, κοντά στο λαιµό της φιάλης, βρίσκεται ένας πελώριος επίπεδος βράχος. Δεν υπάρχουν δέντρα ή θάµνοι στην κοιλάδα, που καλύπτεται µ’ ένα είδος άγριας χλόης. Οι πλαγιές όµως των βουνών καλύπτονται από δέντρα.

Την περίοδο της πανσελήνου του Ταύρου, προσκυνητές, απ’ όλες τις γύρω περιοχές, αρχίζουν να συναθροίζονται. Οι πιστοί και οι λάµα βρίσκουν τον δρόµο τους προς την κοιλάδα και συγκεντρώνονται στο νοτιότερο και το µεσαίο τµήµα, αφήνοντας το βορειοανατολικό άκρο σχετικά άδειο. Εκεί, όπως λέει ο µύθος, συγκεντρώνεται µια οµάδα από εκείνα τα µεγάλα Όντα, που αποτελούν τους φύλακες, πάνω στη γη, του Σχεδίου του Θεού για τον πλανήτη µας και για την ανθρωπότητα. Το όνοµα µε το οποίο αποκαλούµε αυτά τα Όντα δεν έχει σηµασία. Ο Χριστιανός πιστός ίσως προτιµά ν’ αναφέρεται σε αυτούς ως ο Χριστός και η εκκλησία Του και να θεωρεί ότι αποτελούν το µέγα Νέφος των Μαρτύρων, που εγγυάται στην ανθρωπότητα την υπέρτατη σωτηρία. Οι εσωτεριστές του κόσµου τούς αποκαλούν Διδασκάλους της Σοφίας, την πλανητική Ιεραρχία, οι Οποίοι στις πολλές βαθµίδες Τους κυβερνώνται και διδάσκονται από τον Χριστό, το Διδάσκαλο όλων των Διδασκάλων κι επίσης Διδάσκαλο αγγέλων και ανθρώπων. Ή µπορεί να τους αποκαλούµε Ρίσι των Ινδουιστικών Γραφών, ή Εταιρία των Φωτισµένων Διανοιών, σύµφωνα µε τη θιβετανική διδασκαλία. Είναι οι Μεγάλοι Ενορατικοί και οι Μεγάλοι Σύντροφοι, κατά την πιο σύγχρονη παρουσίαση και αποτελούν το άθροισµα της τελειωθείσης ανθρωπότητος, που ακολούθησε τα βήµατα του Χριστού και εισήλθε για χάρη µας µέσα στο πέπλο, δίνοντάς µας το παράδειγµα να κάνουµε κι εµείς εκείνο που έκαναν εκείνοι. Αυτοί, µε τη σοφία, την αγάπη, και τη γνώση τους, ορθώνουν τείχος προστασίας γύρω από τη φυλή µας και επιδιώκουν να µας καθοδηγήσουν, βήµα βήµα (όπως κι Αυτοί καθοδηγήθηκαν στον καιρό Τους), από το σκοτάδι στο φως, από το απατηλό στο πραγµατικό και από το θάνατο στην αθανασία. Αυτός ο όµιλος εκείνων που γνωρίζουν τη θεότητα είναι ο βασικός συµµέτοχος της Εορτής του Βεσάκ. Κατατάσσονται στο βορειοανατολικό άκρο της κοιλάδας, σε οµόκεντρους κύκλους (σύµφωνα µε τη θέση και το βαθµό τους στη µυητική Τους ανάπτυξη) και προετοιµάζονται για µια µεγάλη πράξη υπηρεσίας. Μπροστά από το βράχο, κοιτάζοντας προς τα βορειοανατολικά, στέκουν Εκείνα τα Όντα που ονοµάζονται από τους µαθητές τους οι Τρεις Μεγάλοι Κύριοι. Αυτοί είναι ο Χριστός, που στέκει στο κέντρο, ο Κύριος των ζωντανών µορφών, ο Μανού, που στέκεται στα δεξιά Του και ο κύριος του Πολιτισµού, που στέκει στ’ αριστερά. Αυτοί οι τρεις αντικρίζουν το βράχο πάνω στον οποίο βρίσκεται ένα µεγάλο κρυστάλλινο κύπελλο, γεµάτο νερό.

Είναι ενδιαφέρουσα η πληροφορία σχετικά µε αυτήν την τελετή και σηµαντική για την πραγµατικότητά της, ότι όλοι όσοι ονειρεύτηκαν πως συµµετείχαν σ’ αυτήν, γνώριζαν επακριβώς την καθορισµένη θέση τους στο κατώτερο τµήµα της κοιλάδας, όπου στέκονταν. Κάποιος που µου την περιέγραψε, µου έλεγε ότι βρισκόταν στη µία πλευρά, κοντά σ’ ένα δέντρο όπου ήταν δεµένο ένα άλογο και ότι όλοι φαίνεται να γνώριζαν επακριβώς τον τόπο που βρίσκονταν. Μερικοί αντιλήφθηκαν ότι η τοποθέτηση και η ταξιθέτηση των θεατών κατέδειχνε σαφώς το βαθµό της εξέλιξης εκάστου.

Πίσω από τους συναθροισµένους σε οµάδα Διδασκάλους, µύστες, µυηµένους και πρεσβύτερους εργάτες του Σχεδίου του Θεού, θα βρεθούν οι παγκόσµιοι µαθητές και οι ζηλωτές στις διάφορες βαθµίδες και οµάδες, είτε εν τω σώµατι είτε εκτός του σώµατος, για να αναφέρουµε τα λόγια του Απ. Παύλου, οι ο­ποίοι απαρτίζουν αυτή την εποχή, το Νέο Όµιλο των Εξυπηρετητών του Κόσµου. Εκείνοι που παρευρίσκονται µε τα φυσικά τους σώµατα έχουν µεταβεί εκεί µε τους συνήθεις τρόπους. Οι υπόλοιποι παρευρίσκονται µε τα πνευµατικά τους σώµατα και σε ονειρική κατάσταση. Το όνειρο που διηγούνται αργότερα, δεν µπορεί, άραγε, να αποτελεί τη φυσική αναγνώριση και ανάµνηση ενός εσωτερικού πνευµατικού συµβάντος;

Καθώς πλησιάζει η ώρα της πανσελήνου, αρχίζει να επικρατεί σιγή ανάµεσα στο πλήθος κι όλοι κοιτάζουν προς τα βορειοανατολικά. Εκτελούνται ορισµένες τελετουργικές κινήσεις µε τις οποίες, οι συναθροισµένοι Διδάσκαλοι και οι µαθητές τους, όλων των βαθµών, παίρνουν διάφορες συµβολικές θέσεις και σχηµατίζουν πάνω στο έδαφος της κοιλάδας διάφορα σηµαντικά σύµβολα, όπως ο πεντάκτινος αστέρας, µε τον Χριστό να στέκει στο ψηλότερο σηµείο του, ή ένα τρίγωνο, µε τον Χριστό στην κορυφή, ή ένα σταυρό, καθώς και άλλους πολύ γνωστούς σχηµατισµούς που έχουν όλοι µια βαθιά και δυναµική έννοια. Όλα αυτά γίνονται υπό τον ήχο ορισµένων λέξεων που ψάλλονται και εσωτερικών φράσεων που ονοµάζονται µάντραµ. Η προσδοκία στα πλήθη που αναµένουν και παρατηρούν φουντώνει και η ένταση είναι πραγµατική και αυξάνει. Μοιάζει να γίνεται αισθητή µια διέγερση ή ένας δυναµικός κραδασµός σ’ ολόκληρο το σώµα των ανθρώπων που σαν αποτέλεσµα φέρνει την αφύπνιση των ψυχών των παρευρισκοµένων, τη συγχώνευση και. την ένωση του οµίλου σ’ ένα ενοποιηµένο σύνολο, και την ανύψωση όλων σε µια µεγάλη πράξη πνευµατικής αίτησης, ετοιµότητας και προσδοκίας. Είναι το αποκορύφωµα της έφεσης του κόσµου, που εστιάζεται σ’ αυτόν τον αναµένοντα όµιλο. Αυτές οι τρεις λέξεις –αίτηση, ετοιµότητα και προσδοκία– περιγράφουν καλύτερα την ατµόσφαιρα που περιβάλλει εκείνους που παρευρίσκονται σ’ αυτή τη µυστική κοιλάδα.

Οι ψαλµωδίες και οι ρυθµικές κινήσεις γίνονται εντονότερες και όλοι οι συµµετέχοντες, καθώς και το πλήθος που παρατηρεί, υψώνουν τα µάτια τους στον ουρανό προς την κατεύθυνση του στενού τµήµατος της κοιλάδας. Ακριβώς λίγα λεπτά πριν τη στιγµή της πανσελήνου, σε µακρινή απόσταση, διακρίνεται µια µικροσκοπική κουκίδα στον ουρανό. Πλησιάζει συνεχώς και γίνεται διαρκώς πιο ευδιάκριτη και σαφής µέχρι να φανεί η µορφή του Βούδα, που κάθεται µε διπλωµένα σταυρωµένα τα πόδια στη χαρακτηριστική του στάση, ντυµένος µε τον κιτρινόχρωµο χιτώνα του, να λούεται από φως και χρώµα και µε τα χέρια του απλωµένα σ’ ευλογία. Όταν φτάσει σ’ ένα σηµείο, πάνω ακριβώς από τον µεγάλο βράχο, αιωρούµενος στον αέρα πάνω από τα κεφάλια των τριών Μεγάλων Κυρίων, ένα µεγάλο µάντραµ, που χρησιµοποιείται µόνο µια φορά το χρόνο, στην εορτή, ψάλεται από τον Χριστό, ενώ ολόκληρη η οµάδα των ανθρώπων στην κοιλάδα προσκυνά. Αυτή η Επίκληση κινητοποιεί ένα µεγάλο κραδασµό ή ένα ρεύµα σκέψης που έχει τέτοια δυναµικότητα, που φτάνει από τον όµιλο των ζηλωτών, των µαθητών ή µυηµένων που τη χρησιµοποιούν µέχρι το Θεό τον Ιδιο. Σηµειώνει την υπέρτατη στιγµή της έντονης πνευµατικής προσπάθειας ολόκληρου του έτους, και η πνευµατική ζωογόνηση της ανθρωπότητας και τα πνευµατικά αποτελέσµατα διαρκούν όλους τους επόµενους µήνες. Το αποτέλεσµα αυτής της Μεγάλης Επίκλησης είναι οικουµενικό ή συµπαντικό και εξυπηρετεί στη σύνδεσή µας µ’ εκείνο το συµπαντικό κέντρο της πνευµατικής δύναµης από το οποίο προήλθαν όλα τα πλάσµατα της δηµιουργίας. Εκχύνεται η ευλογία και ο Χριστός –ως ο Αντιπρόσωπος της ανθρωπότητας– την υποδέχεται στη φύλαξή του, προς διανοµή.

 

EOΡΤΑΣΜΟΣ ΒΕΣΑΚ 2022

 

Δ Ι Α Λ Ο Γ Ι Σ Μ Ο Σ 

ΕΠΙΚΚΛΗΣΗ ΣΕΙΡΙΟΥ

ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΗ ΜΕ ΤΗ ΘΕΙΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, 
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΤΟΥ ΝΟΥ, ΤΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ  

Τετάρτη 11 Μαΐου 2022 στις 20.00

πραγματοποιείται –2 φορές το μήνα– βράδυ Τετάρτης

  ΣΕΙΡΙΟΣ , ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ & ΟΙ ΟΥΡΑΝΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ  

 (Από την Βηθλεέμ στον Γολγοθά: 62)

Την εποχή της γέννησης του Χριστού, ο Σείριος, το Άστρο στην Ανατολή, βρισκόταν στον μεσημβρινό, ο Ωρίωνας, που ονομαζόταν «Οι Τρεις Βασιλιάδες» από τους ανατολίτες αστρονόμους, βρισκόταν κοντά. Ως εκ τούτου, ο αστερισμός της Παρθένου, η Παρθένος, αυξάνονταν στα ανατολικά, και η γραμμή της εκλειπτικής, του ισημερινού και του ορίζοντα συναντήθηκαν σε αυτόν τον αστερισμό.

Είναι επίσης ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι το φωτεινότερο και μεγαλύτερο αστέρι στον αστερισμό της Παρθένου ονομάζεται Spica. Βρίσκεται στο «αυτί του καλαμποκιού» (σημάδι γονιμότητας) που κατέχει η Παρθένος.

Βηθλεέμ σημαίνει ο « οίκος του άρτου», και ως εκ τούτου υπάρχει μια προφανής σύνδεση μεταξύ αυτών των δύο λέξεων.

Αυτός ο αστερισμός αποτελείται επίσης από τρία αστέρια σε σχήμα φλιτζανιού. Αυτό είναι το αληθινό Άγιο Δισκοπότηρο, αυτό που περιέχει το αίμα της ζωής, το αποθετήριο του ιερού και αυτό που κρύβει τη θεότητα. Αυτά είναι αστρονομικά γεγονότα.

Η ερμηνεία του συμβολισμού που συνδέεται από την αρχαιότητα με αυτούς τους αστερισμούς είναι τόσο παλιά όσο και η ίδια η θρησκεία. Το από πού ήρθαν τα ζώδια και πώς οι έννοιες [σελίδα 64] και τα σύμβολα που σχετίζονται με αυτά ήρθαν σε ύπαρξη, χάνονται στη νύχτα του χρόνου. Υπάρχουν στο νου των ανθρώπων και στις σκέψεις και τα γραπτά εδώ και χιλιάδες χρόνια, και είναι η κοινή μας κληρονομιά σήμερα.

Ο αρχαίος ζωδιακός κύκλος της  Dendera (προγενέστερος του Χριστιανισμού κατά αρκετές χιλιάδες χρόνια) αποτελεί απόδειξη. Στο ταξίδι του ήλιου γύρω από το ζωδιακό κύκλο, ο «Άνθρωπος των Ουρανών» φτάνει τελικά στους Ιχθείς.

Αυτός ο αστερισμός είναι ακριβώς απέναντι από την Παρθένο, και είναι ο αστερισμός όλων των παγκόσμιων Σωτήρων. Έχουμε ήδη δει ότι η εποχή του Χριστιανισμού είναι η Ιχθυακή Εποχή, και ο Χριστός ήρθε στους Αγίους Τόπους όταν ο ήλιος μας πέρασε σε αυτόν τον αστερισμό. Ως εκ τούτου, αυτό που ξεκίνησε και είχε την ύπαρξή του στην Παρθένο (η γέννηση του Χριστικού Παιδιού) ολοκληρώνεται στους Ιχθείς όταν αυτό το Χριστικό Παιδί, έχοντας φτάσει στην ωριμότητα, εμφανίζεται ως Παγκόσμιος Σωτήρας.

(183)Οι πρώτοι Πατέρες αναγνώρισαν αυτήν την αλήθεια και συνειδητοποίησαν ότι η ιστορία που γράφτηκε στους ουρανούς είχε σαφή σχέση με την ανθρωπότητα και την εξέλιξη των ανθρώπινων ψυχών. Ο Κλήμης o Αλεξανδρείας μας λέει ότι «ο δρόμος των ψυχών προς την ανάβαση περνάει μέσα από τα δώδεκα σημεία του ζωδιακού κύκλου» και οι εορτασμοί της εκκλησίας σήμερα βασίζονται, όχι σε ιστορικές ημερομηνίες σε σχέση με τις εξαιρετικές θρησκευτικές προσωπικότητες στις οποίες αναφέρονται, αλλά σε σχέση με τις εποχές στις οποίες γίνονται. Είδαμε πώς στην Γέννηση στην Βηθλεέμ η ημερομηνία καθορίστηκε αστρονομικά σχεδόν τέσσερις αιώνες μετά την γέννηση του Χριστού. Ο συνδυασμός της Παρθένου με το Άστρο της Ανατολής (Σείριος) και των Τριών Βασιλέων (που συμβολίζεται από τη ζώνη του Ωρίωνα) ήταν ο καθοριστικός παράγοντας. Η Παρθένος εθεάθη στα ανατολικά, με τη γραμμή του ορίζοντα να περνάει από το κέντρο της, και αυτός είναι ένας από τους παράγοντες που καθορίζουν το δόγμα της γέννησης της Παρθένου.

 Η πέμπτη πλανητική μύηση αντιστοιχεί στον "μαθητευόμενο" στον τεκτονισμό.

Η έκτη πλανητική μύηση αντιστοιχεί στον δεύτερο βαθμό στον τεκτονισμό.

Η έβδομη πλανητική μύηση είναι η πρώτη Σειριακή (του Σείριου) μύηση ή ο Δάσκαλος Μέισον.

 (ΕΞ.Ι:17) Εκείνοι που περνούν από τη γη μετά την πέμπτη μύηση, ή εκείνοι που δεν γίνονται Δάσκαλοι σε φυσική ενσάρκωση, παίρνουν τις επόμενες μυήσεις τους αλλού στο ηλιακό μας σύστημα.  Όλοι είναι στη Λογοϊκή Συνείδηση.  Ένα μεγάλο γεγονός που πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι, ότι οι μυήσεις του πλανήτη ή του ηλιακού συστήματος δεν είναι παρά οι προπαρασκευαστικές μυήσεις της εισόδου στην ευρύτερη Στοά του Σείριου.  Έχουμε τον συμβολισμό που μας διευκρινίζεται  αρκετά καλά στον Τεκτονισμό, και συνδυάζοντας τη μασονική μέθοδο με αυτά που μας λένε για τα βήματα στο Μονοπάτι της Αγιότητας έχουμε μιαν κατά προσέγγιση εικόνα.  Ας διευρύνουμε κάπως:—

 Οι πρώτες τέσσερις μυήσεις του ηλιακού συστήματος αντιστοιχούν στις τέσσερις «μυήσεις του Κατωφλίου», πριν από [Σελίδα 18] την πρώτη κοσμική έναρξη.  Η πέμπτη μύηση αντιστοιχεί στην πρώτη κοσμική μύηση, αυτή του «μαθητευόμενου» στον Τεκτονισμό. και κάνει έναν Δάσκαλο «μαθητευόμενο» της Στοάς στον Σείριο.  Η έκτη μύηση είναι ανάλογη με τον δεύτερο βαθμό του Τεκτονισμού, ενώ η έβδομη μύηση καθιστά τον Adept Διδάσκαλο Μέισον της Αδελφότητας στον Σείριο.

 Ένας Κύριος, επομένως, είναι αυτός που έχει πάρει την έβδομη πλανητική μύηση, την πέμπτη ηλιακή μύηση και την πρώτη Σειριακή ή κοσμική μύηση.

 (98) Κοσμικές επιρροές και ηλιακές μυήσεις.

Το μόνο που μπορεί να γίνει εδώ για την αντιμετώπιση αυτού του βαθιού θέματος είναι να απαριθμήσουμε εν συντομία ορισμένες από τις κοσμικές επιρροές που σίγουρα επηρεάζουν τη Γη μας και παράγουν αποτελέσματα στην συνείδηση των ανθρώπων παντού και οι οποίες, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της μύησης, προκαλούν ορισμένα συγκεκριμένα φαινόμενα.

 Πρώτα απ' όλα είναι η ενέργεια ή η δύναμη που προέρχεται από τον ήλιο Σείριο.  Αν μπορούσε να εκφραστεί έτσι, η ενέργεια της σκέψης, ή της δύναμης του νου, στο σύνολό της, φτάνει στο ηλιακό μας σύστημα από ένα μακρινό κοσμικό κέντρο μέσω του Σείριου.  Ο Σείριος ενεργεί ως πομπός, ή ως κέντρο εστίασης, από όπου προέρχονται εκείνες οι επιρροές που παράγουν αυτοσυνείδηση στον άνθρωπο... Αυτή η αύξηση της ενέργειας του νου οδηγεί σε επέκταση και ανησυχία της αλήθειας ως έχει και διαρκεί στα αποτελέσματά της.  Είναι αισθητή κυρίως στο κέντρο του λαιμού, το μεγάλο όργανο της δημιουργίας μέσω του ήχου.

 Ένας άλλος τύπος ενέργειας φτάνει στον άνθρωπο από τους Πλειάδες, περνώντας από το Αφροδιτιανό σχήμα σε εμάς, ακριβώς όπως η Σειριακή ενέργεια περνά μέσα από τον Κρόνο.  Έχει σαφή επίδραση στο αιτιώδες σώμα του ανθρώπου και χρησιμεύει για την τόνωση του κέντρου της καρδιάς.

 Ένας τρίτος τύπος ενέργειας εφαρμόζεται στον μυημένο και επηρεάζει το κέντρο κεφαλής του.  Προέρχεται από ένα από τα επτά αστέρια της Μεγάλης Άρκτου, του οποίου η ζωή έχει την ίδια σχέση με τον Πλανητικό μας Λόγο που το Εγώ έχει με έναν άνθρωπο.  Αυτή η ενέργεια, επομένως, είναι επταπλάσια και διαφέρει ανάλογα με την ακτίνα ή τον τύπο ενός ανθρώπου. 

(99)  Δεν είναι δυνατόν εδώ να δηλώσουμε την σειρά εφαρμογής αυτών των διαφορετικών τύπων ενέργειας, ούτε να δώσουμε την μύηση κατά τη διάρκεια της οποίας ο άνθρωπος επικοινωνεί με τους διαφορετικούς αυτούς τύπους (ενέργειας).  Αυτά τα γεγονότα περιλαμβάνονται στα μυστικά των μυστηρίων, και κανένας σκοπός δεν εξυπηρετείται με την αποκάλυψή τους.  Άλλοι τύποι δύναμης από ορισμένα από τα πλανητικά σχήματα, καθώς και από κοσμικά κέντρα, τίθενται στο παιχνίδι από τον Μυητή  και μεταδίδονται μέσω της Ράβδου Του στα διάφορα κέντρα στα τρία οχήματα του μυούμενου, το νοητικό, το αστρικό και τα αιθερικά κέντρα.  Στην τέταρτη μύηση εφαρμόζεται ένας εξειδικευμένος τύπος δύναμης από ένα κέντρο, που πρέπει να παραμείνει ανώνυμο, στο αιτιώδες σώμα ενός ανθρώπου και είναι μία από τις αιτίες της τελικής αποσύνθεσης του.

Σκεπτόμενοι αυτό το θέμα της επίτευξης των Υιών των Ανθρώπων, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι καθώς η ανθρωπότητα ολοκληρώνει την μία ενοποίηση μετά την άλλη, οι «Ουράνιοι Άνθρωποι» στα διαισθητικά (βουδικά) και στα πνευματικά επίπεδα (ατμικά) ολοκληρώνονται, και με τη σειρά τους και ωθούνται προς τα κέντρα  των μεγάλων «Ουράνιων Ανθρώπων» του ηλιακού συστήματος.  Αυτοί οι επτά Ουράνιοι Άνθρωποι, στα σώματα των οποίων κάθε  ανθρώπινη Μονάδα και κάθε Ντέβα βρίσκει την θέση του, σχηματίζουν τα επτά κέντρα στο σώμα του Λόγου (ηλιακού).  Αυτός, με την σειρά Του, σχηματίζει το κέντρο καρδιάς (γιατί ο Θεός είναι Αγάπη) μιας ακόμα μεγαλύτερης Οντότητας.  Η ολοκλήρωση όλων για αυτό το ηλιακό σύστημα θα επέλθη όταν ο Λόγος πάρει την πέμπτη μύησή Του.  Όταν όλοι οι Υιοί των Ανθρώπων επιτύχουν την πέμπτη μύηση, τότε Εκείνος το επιτυγχάνει.  Αυτό είναι ένα μεγάλο μυστήριο και ακατανόητο για εμάς.

EOΡΤΑΣΜΟΣ ΒΕΣΑΚ

«Βλέπω και όταν ο Οφθαλμός ανοιχτεί,

όλα είναι Φως» 

 ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ ΣΤΟΝ ΤΑΥΡΟ

ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΜΑΪΟΥ 2022 – ώρα 19.30-21.30

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΔΙΑ ΖΩΣΗΣ

ΑIΘΟΥΣΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ 

Διεύθυνση: Χαλάνδρι, Γυφτοπούλου 2 και Γκίνη. 

Ανωθεν ΚΕΠ / Οροφος 1 / Περιοχή Εκκλησία Αγ. Νικολάου 

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕΣΩ ΖΟΟΜ 

 NEA ΣΕΛΗΝΗ - ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ Σάββατο 30 AΠΡΙΛΙΟΥ στις 21.00

Αποσπάσματα από το βιβλίο «Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας» που αφορούν στο Βεσάκ, ως προετοιμασία για το Φεστιβάλ του Μαΐου. Μπορεί κανείς να τα προσεγγίσει με αναφορά και την σύγχρονη πραγματικότητα. Είθε να συμπαραταχθούμε με τις δυνάμεις του Φωτός

           ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΕΣΑΚ (Αποσπάσματα)

Εξετάζοντας τη σταθερή πρόοδο για θρησκευτική ενότητα που προχώρησε γοργά στη διάρκεια των περασμένων 150 ετών, το έργο του έκτου ομίλου (θρησκεία στη νέα εποχή), όπως και στην περίπτωση του πρώτου ομίλου (τηλεπαθητική επικοινωνία) υπόσχεται γοργά αποτελέσματα. Αυτό όμως εξαρτάται κατ’ ανάγκη από την “επιδεξιότητα στη δράση” και την προθυμία των μελών του ομίλου και των συναφών ομίλων να προχωρήσουν αργά και με τακτ…

Σας υπέδειξα ήδη τη μορφή που θα πάρει η θρησκεία της νέας εποχής (Η Επανεμφάνιση του Χριστού). Θα δομηθεί γύρω από τις περιόδους των Πανσελήνων, όπου θα γίνονται ορισμένες μεγάλες Προσεγγίσεις στον κόσμο της πραγματικότητας, καθώς και γύρω από δύο περιόδους μαζικών Προσεγγίσεων που θα γίνονται το χρόνο της μεγαλύτερης έκλειψης της σελήνης και του ηλίου στη διάρκεια του έτους. Oι δύο κύριες Προσεγγίσεις της Πανσελήνου θα είναι εκείνες της Πανσελήνου του Βεσάκ και της Πανσελήνου του Ιουνίου – η μία αφιερωμένη στον Βούδδα που ενσωμάτωσε τη σοφία του Θεού και η άλλη στον Βοδισάττβα (γνωστός στους Χριστιανούς ως Χριστός) ο Oποίος ενσωμάτωσε την αγάπη του Θεού.

Το υπόβαθρο της νέας παγκόσμιας θρησκείας θα έχει μέσα του τρεις κύριες παρουσιάσεις της αλήθειας ή τρία μείζονα δόγματα, αν μπορεί να επιτραπεί μια τόσο ανεπιθύμητη λέξη. Το έργο του έκτου αυτού ομίλου μαθητών πρέπει να αφορά την επεξεργασία των τριών αυτών απόψεων ή εφελκύσεων της αλήθειας. Είναι:

1. Το γεγονός του Πνεύματος του Θεού, υπερβατικού και ενυπάρχοντα θα καταδειχθεί, καθώς κι ένα παρόμοιο γεγονός για τον άνθρωπο. O τρόπος της προσέγγισης μεταξύ τους μέσω της ψυχής θα υποδειχθεί. Αυτή η όψη της αναδυόμενης αλήθειας μπορεί να ονομασθεί Υπερβατικός Μυστικισμός.
2. Το γεγονός της θείας ποιότητας των Δυνάμεων στη φύση και στον άνθρωπο και η μέθοδος της χρησιμοποίησής τους για θείους σκοπούς από τον άνθρωπο. Αυτό μπορεί να ονομασθεί Υπερβατικός Αποκρυφισμός.
3. Το γεγονός που υπονοείται στο πρώτο, ότι η Ανθρωπότητα σαν Σύνολο είναι μια έκφραση της θειότητας, μια πλήρης έκφραση, συν το συναφές γεγονός της θείας φύσης και του έργου της πλανητικής Ιεραρχίας και ο τρόπος προσέγγισης των δύο αυτών ομάδων μεταξύ τους σε ομαδική μορφή. Αυτό μπορεί να ονομασθεί Υπερβατική Θρησκεία.

Περισσότερα σ’ αυτό δε θα υποδείξω εδώ καθώς ζητώ να αναφερθώ σύντομα στους υπόλοιπους τρεις ομίλους. Όμως θα τονίσω ότι θα επεξεργασθούμε κάπως την Τεχνική της Παρουσίας του Θεού, προσεγγίζοντάς την από μια νέα σκοπιά, εκείνη της Ομάδας, καθώς και την Τεχνική του Φωτός. Κατά καιρούς επέστησα την προσοχή σας σε δύο μικρότερες Τεχνικές και μ’ αυτές θ’ ασχοληθούμε αργότερα γιατί έχουν τη φύση προσεγγίσεων στις δύο άλλες – την Τεχνική της Αδιαφορίας και την Τεχνική της Υπηρεσίας (Γοητεία: Ένα Παγκόσμιο Πρόβλημα). Καθώς μελετάμε τις θείες Προσεγγίσεις, θα δούμε ότι περιλαμβάνουν δύο τμήματα ή δύο ομάδες – εκείνες που βρίσκονται στην αντικειμενική πλευρά και εκείνες που βρίσκονται στην υποκειμενική πλευρά της ζωής.

Μέχρι το Φεστιβάλ του Βεσάκ του 1940 ας αποκτήσει ο καθένας σας εκείνο τον έλεγχο της ομιλίας που είναι συχνά ο στόχος σας αλλά σπάνια η επίτευξή σας και θυμηθείτε ότι ο πιο ισχυρός παράγοντας στον έλεγχο της ομιλίας είναι η καρδιά που αγαπά. Η άγρια και γεμάτη φόβους ομιλία, τα γεμάτα μίσος κουτσομπολιά, τα σκληρά υπονοούμενα, η υποψία, ο καταλογισμός εσφαλμένων και φαύλων κινήτρων σε πρόσωπα κι ανθρώπους και η διαφοροποίηση της στάσης που χώρισε τα πολλά διαφορετικά έθνη του κόσμου, αφθονούν σήμερα κι έφεραν τον κόσμο στην τωρινή θλιβερή θέση. Είναι εύκολο να παρασυρόμαστε απ’ τις ίδιες συνήθειες ομιλίας και σκέψης που βρίσκουμε γύρω μας και ν’ ανακαλύπτουμε ότι συμμετέχουμε στην επίθεση και το πνεύμα του μίσους. Διαφυλαχθείτε επίμονα απ’ αυτό και μη λέτε τίποτε που θα μπορούσε ν’ αναφλέξει το μίσος και την υποψία σε σχέση με οποιαδήποτε φυλή, οποιοδήποτε άτομο, οποιαδήποτε ομάδα ή οποιουσδήποτε ηγέτες ομάδων και εθνών. Πρέπει να διαφυλαχθείτε προσεκτικά, έτσι ώστε ακόμη κι όταν υπερασπίζεσθε εκείνο που προσωπικά ή εθνικά αποδέχεσθε, να μην είσθε γεμάτοι μίσος και να καταργείτε το νόμο της αγάπης – το μόνο νόμο που μπορεί αληθινά να σώσει τον κόσμο. Ίσως το κλειδί της επιτυχίας σας σ’ αυτή τη γραμμή να είναι η σιωπή μια καρδιάς που αγαπά.

Θα είναι επίσης καλό να καλλιεργήσετε τη χαρά που φέρνει δύναμη. Δεν είναι εποχή για κατήφεια, απόγνωση ή κατάθλιψη. Αν δώσετε διέξοδο σ’ αυτές, θα γίνετε αρνητικά και καταστροφικά εστιακά σημεία στο περιβάλλον σας. Αν αληθινά πιστεύετε ότι η πνευματική ζωή είναι θεμελιώδης στον κόσμο σήμερα, αν πράγματι πιστεύετε ότι η θειότητα καθοδηγεί τον κόσμο, αν αληθινά συλλαμβάνετε το γεγονός ότι όλοι οι άνθρωποι είναι αδέλφια σας κι ότι όλοι μας είμαστε τέκνα του Ενός Πατρός κι αν είστε πεπεισμένοι ότι η καρδιά της ανθρωπότητας είναι υγιής – δεν είναι αυτές αρκετά δυναμικές ιδέες να σας κρατήσουν χαρούμενα σταθερούς στο μέσο ενός κόσμου που αλλάζει;

Θα υιοθετήσετε λοιπόν τις ακόλουθες ιδέες;

Πρώτο, ότι η Ιεραρχία των πνευματικών Δυνάμεων στέκει σε πνευματική Ύπαρξη.

Δεύτερο, ότι κι εμείς μπορούμε να σταθούμε σταθεροί σε πνευματική Ύπαρξη.

Τρίτο, ότι η σιωπή μιας καρδιάς που αγαπά πρέπει να είναι ο βασικός μας τόνος για το ερχόμενο έτος.

Τέταρτο, ότι η δύναμη να στέκουμε είναι αποτέλεσμα μιας χαρούμενης στάσης κι ενός αληθινού προσανατολισμού στην ψυχή.

Σε μια κατώτερη στροφή του σπειροειδούς θα σημειώσετε ότι το Φεστιβάλ του Βεσάκ διαδραματίζει μια παρόμοια επίκληση και διαδικασία. Είναι μια επαναληπτική κι εκπαιδευτική διαδικασία. Εκεί κι εκείνη τη στιγμή οι τρεις Αντιπρόσωποι της Σαμπάλλα μέσα στην Ιεραρχία –ο Μανού, ο Χριστός και ο Μαχατσόχαν– επικαλούνται τον Bούδδα ο Oποίος με τη σειρά Του διαβιβάζει ακόμη υψηλότερες Δυνάμεις. Τον επικαλούνται μ’ ένα ειδικό μάντραμ και διαβιβάζει την έκκληση σ’ Εκείνον του Oποίου είναι πράκτορας. Αν αυτή η Μεγάλη Επίκληση την οποία μελετάμε ειπωθεί σωστά, τα τρία μεγάλα πλανητικά κέντρα μπορούν να σχετισθούν με έναν παρόμοιο τρόπο. O Κύριος του Πολιτισμού, ο Διδάσκαλος Ρ. που αντιπροσωπεύει την ανθρωπότητα, ο Χριστός που αντιπροσωπεύει την Ιεραρχία κι ο Κύριος του Κόσμου που συνδέεται με τον Μανού και αντιπροσωπεύει τη Σαμπάλλα, μπορούν να έρθουν σε μια στενή σχέση έτσι ώστε το αποτέλεσμα να είναι η εδραίωση ενός τόσο ισχυρού κραδασμού και φθόγγου που θα επικαλεσθεί και θα προσεγγίσει το Πνεύμα της Ειρήνης. Με την εκφωνούμενη έκκληση η προσοχή Του θα αναγκαστεί να στραφεί στον πλανήτη μας. Τα επακόλουθα θα είναι σημαντικά και δυναμικά, αλλά τι μορφή θα πάρουν μου είναι αδύνατο να το πω. Ίσως να οδηγήσει σε μια ιδιάζουσα και ισχυρή επίδειξη της έννοιας της ειρήνης σαν έκφρασης της παγκόσμιας και πλανητικής αγάπης· ίσως να προκαλέσει την αποστολή ενός Αβατάρ ή Αγγελιαφόρου της Ειρήνης για να οδηγήσει τα έθνη σε ορθή δράση· ίσως να συμβεί κάποιο γεγονός που θα έχει τέτοια σπουδαιότητα ώστε η σημασία του θα αναγνωρισθεί αμέσως από την ανθρωπότητα σαν σύνολο, οδηγώντας την να κάνει όλα τα αναγκαία βήματα που θα αποκαταστήσουν τις ορθές ανθρώπινες σχέσεις. Η φύση των δραστηριοτήτων που θα εγκαινιάσει το Πνεύμα της Ειρήνης δεν είναι δική μας ευθύνη. Το καθήκον μας είναι να μάθουμε να ερχόμαστε σωστά σε επαφή με την Ιεραρχία μέσω της ψυχής μας· να χρησιμοποιούμε σωστά τη Μεγάλη Επίκληση σαν ψυχές και να γίνουμε ορθά ανταποκριτικοί κι ευαίσθητοι στα επακόλουθα αποτελέσματα. Συλλογισθείτε τα παραπάνω.

Ας επεκτείνω αυτή την έννοια λίγο περισσότερο τονίζοντας ότι η επικλητική κραυγή της ανθρωπότητας και της Ιεραρχίας που ηχείται από κοινού τη στιγμή των Πανσελήνων του Μαΐου και του Ιουνίου και ιδιαίτερα στο Φεστιβάλ του Βεσάκ, θα είναι αποτελεσματική αν το “ψυχρό φως” των ζηλωτών και μαθητών του κόσμου κι όλων των ανιδιοτελών υπηρετών, ανεξάρτητα πού μπορεί να βρίσκονται, είναι ενωμένο με το “καθαρό φως” των μυημένων κι εκείνων που μπορούν να λειτουργούν ελεύθερα σαν ψυχές – τα Μέλη της Ιεραρχίας και σε μικρότερο βαθμό όλοι οι αποδεγμένοι μαθητές.

Όσα έχω να πω για την εξωτερίκευση της Ιεραρχίας και των Άσραμ της θα μπορούσαν να διαιρεθούν χάρη σαφήνειας στα παρακάτω σημεία που θ’ αποτελέσουν τη βάση της οδηγίας. Θα επιχειρήσω να ακολουθήσω το παρακάτω διάγραμμα:

Ιεραρχική Προσαρμογή και Ευθυγράμμιση:

Μέσα στην Ίδια την Ιεραρχία.

Σε σχέση με την Αίθουσα Συμβουλίου του Σανάτ Κουμάρα. Λίγα μπορούν να ειπωθούν γι’ αυτή.

Σε σχέση με την ανθρωπότητα.

Θα σημειώσετε ότι αυτή περιλαμβάνει τα τρία πλανητικά κέντρα.

Ιεραρχική προετοιμασία στο Φεστιβάλ του Βεσάκ.

O Τρόπος Προσέγγισης στην Εξωτερίκευση.

Βήματα στη διαδικασία εξωτερίκευσης.

          Προσέγγιση μέσω ορισμένων Άσραμ.

       Στη συνείδηση του μαθητή σε φυσική έκφραση.

Με τη διάδοση πληροφοριών προπαρασκευαστικής φύσης.

Η καθαυτή Εξωτερίκευση. Αυτή περιλαμβάνει:

Την Επιστροφή του Χριστού.

Τα Άσραμ που σχετίζονται με την Έλευση.

Την οργάνωση των συμμετεχόντων Άσραμ σε μια κατάλληλη μορφή στη γη.

Την εξωτερίκευση των Άσραμ.

Την προσαρμογή των Άσραμ και των Διδασκάλων στην εξωτερική διαβίωση.

Θα περιλαμβάνει επίσης την προσαρμογή μαθητών και ζηλωτών στην αυξανόμενη διέγερση και τη διακήρυξη ορισμένων βασικών δηλώσεων.

Το Έργο των Εξωτερικευμένων Άσραμ.

Τη δημιουργία και τη ζωογόνηση της νέας παγκόσμιας θρησκείας.

Τη βαθμιαία αναδιοργάνωση της κοινωνικής τάξης.

Τη δημόσια εγκαινίαση του συστήματος της μύησης.

Την εξωτερική εκγύμναση των μαθητών και της ανθρωπότητας σ’ αυτό το νέο κύκλο.

 

Δ Ι Α Λ Ο Γ Ι Σ Μ Ο Σ 

ΕΠΙΚΚΛΗΣΗ ΣΕΙΡΙΟΥ

ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΗ ΜΕ ΤΗ ΘΕΙΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, 
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΤΟΥ ΝΟΥ, ΤΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ  

Τετάρτη 27 Aπριλίου 2022 στις 20.00

πραγματοποιείται –2 φορές το μήνα– βράδυ Τετάρτης

    Η Λ Ι Ο Σ - Σ Ε Ι Ρ Ι Ο Σ    

Τα αρχαία βιβλία της Ανατολής καθώς πραγματεύονται αυτό το θέμα τονίζουν ότι τα επτά άστρα της Μεγάλης Άρκτου, τα επτά άστρα των Πλειάδων και ο ήλιος Σείριος συνδέονται στενά με το ηλιακό μας σύστημα κι ότι διατηρούν μια οικεία ψυχική μαγνητική σχέση με τον ηλιακό μας Λόγο.

Είδαμε ότι στόχος του ατόμου της ουσίας είναι η αυτοσυνείδηση· κι ότι για την Οντότητα που ανελίσσεται μέσω ενός πλανήτη, στόχος μπορεί να είναι η Θεϊκή συνείδηση. Κι όταν φτάσουμε πια να εξετάσουμε τον ηλιακό Λόγο οι λέξεις είναι ανεπαρκείς, ωστόσο και για Αυτόν θα πρέπει να υπάρχει κάποιος στόχος. Μπορείτε αν θέλετε να τον αποκαλέσετε Απόλυτη Συνείδηση. Ας το διευκρινίσουμε πάλι. Μας έχει ειπωθεί ότι το σώμα μας απαρτίζεται από μια πολλαπλότητα μικρών ζωών ή κυττάρων ή ατόμων που το καθένα τους διαθέτει μια ατομική συνείδηση. Αυτή συνιστά την αυτοσυνείδησή του. Η συνείδηση του φυσικού σώματος, θεωρούμενου σαν συνόλου, θα μπορούσε να θεωρηθεί απ’ τη σκοπιά του ατόμου σαν η ομαδική του συνείδηση. Κατόπιν έχουμε τη συνείδηση του ανθρώπου, του στοχαστή. Είναι εκείνος που ενεργοποιεί το σώμα και το προσαρμόζει στη βούλησή του – που για τα άτομα του σώματος είναι ανάλογη με ό,τι θα αποκαλούσαμε Θεϊκή συνείδηση. Η αυτοσυνείδηση μας είναι τόσο απομακρυσμένη από εκείνη του ατόμου όσο κι η συνείδηση του ηλιακού Λόγου απ’ τη δική μας. Δε θα ήταν άραγε δυνατό αυτή η συνείδηση του ηλιακού Λόγου να θεωρηθεί για τα άτομα του σώματός μας σαν Απόλυτη Συνείδηση; Η σκέψη αυτή μπορεί να επεκταθεί στο ανθρώπινο άτομο και στο πλανητικό άτομο και μπορούμε περαιτέρω να προδικάσουμε πως ο ηλιακός Λόγος τείνει σε μια συνείδηση πέρα απ’ Αυτόν, ανάλογη προς εκείνη που εκτείνεται ανάμεσα στα άτομα του σώματός μας και σ’ Εκείνον. Εδώ μας διανοίγεται μια εκπληκτική προοπτική. Είναι από μόνη της ενθαρρυντική· γιατί αν μελετήσουμε προσεκτικά το κύτταρο του φυσικού σώματος κι αν αναλογισθούμε τη μακρά πορεία που διανύθηκε ανάμεσα στη συνείδησή του και σ’ εκείνη που ο άνθρωπος θεωρεί τώρα δική του, θα έχουμε την επαγγελία και την ελπίδα κάποιας μελλοντικής επίτευξης και το κίνητρο για να εμμείνουμε στην προσπάθειά μας.

Τα παλιά βιβλία της Ανατολής κράτησαν κρυφή για πολλούς αιώνες την αλήθεια, μεγάλο μέρος της οποίας μόλις τώρα αρχίζει να ενσταλάζεται στη συνείδηση του Δυτικού. Αναφέρθηκαν στη ραδιενέργεια της ύλης πριν χιλιάδες χρόνια κι έτσι ίσως να υπάρχει ίση δόση αλήθειας και στις διδαχές τους για τους αστερισμούς. Ίσως ακόμη στα αστέρια που φαίνονται στα βάθη του ουρανού και στη ζωή που ανελίσσεται μέσα τους να υπάρχει ο αντικειμενικός σκοπός του ηλιακού μας Λόγου καθώς και οι επιδράσεις που κατευθύνονται σ’ αυτόν, προσελκύοντάς τον και καθιστώντας τον στον κατάλληλο χρόνο ραδιενεργό. Στα βιβλία της Ανατολής αναφέρεται ότι στον ήλιο Σείριο βρίσκεται η πηγή της σοφίας κι ότι η επίδραση ή η ενέργεια της αγάπης αναβλύζει από εκεί. Αναφέρεται ακόμη πως υπάρχει ένας αστερισμός που συνδέεται στενότερα με τον ηλιακό μας Λόγο, επειδή ο τελευταίος δεν έχει ακόμη εξελιχθεί επαρκώς ώστε να μπορεί ν’ ανταποκρίνεται πλήρως στο Σείριο, όμως μπορεί ν’ ανταποκρίνεται στην επίδραση των επτά αδελφών, των Πλειάδων. Αυτή η ομάδα είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Αν ανατρέξουμε στα λεξικά και αναζητήσουμε τη λέξη “ηλεκτρισμός”, θα βρούμε πως πιθανόν να προέρχεται απ’ το άστρο Ηλέκτρα, μια απ’ τις επτά αδελφές που μερικοί υποθέτουν πως είναι η χαμένη μικρή Πλειάδα. Οι δάσκαλοι της Ανατολής ισχυρίζονται ότι στο μυστήριο του ηλεκτρισμού κρύβεται όλη η γνώση κι ότι με την εξιχνίασή του θα γνωρίσουμε όλα όσα μπορούν να γίνουν γνωστά. Αδυνατούμε να πούμε ποια είναι η σχέση των Πλειάδων με το ηλιακό μας σύστημα, αλλά ακόμη και η Χριστιανική Βίβλος μας την αναγνωρίζει και ο Ιώβ μιλά για “τας γλυκείας επιρροάς της Πλειάδος”, ενώ κάποιες Γραφές της Ανατολής βεβαιώνουν ότι η σύνδεση επιτελείται με ήχο ή κραδασμό. Ίσως οι Πλειάδες ν’ αποτελούν την πηγή της ατομικής ζωής του Λόγου μας, της όψης της ενεργού νοημοσύνης, εκείνης που πρώτη αναπτύχθηκε και την οποία μπορούμε ν’ αποκαλέσουμε ηλεκτρική ύλη.

Υπάρχει ακόμη η Μεγάλη Άρκτος. Πολλά ενδιαφέροντα λέγονται στα Ανατολίτικα κείμενα για τη σχέση της Μεγάλης Άρκτου με τις Πλειάδες. Οι επτά αδελφές αναφέρεται πως είναι οι επτά σύζυγοι των επτά αστέρων της Μεγάλης Άρκτου. Ποια μπορεί άραγε να είναι η αλήθεια πίσω απ’ αυτό το μύθο; Αν οι Πλειάδες αποτελούν την πηγή της ηλεκτρικής εκδήλωσης, της όψης της ενεργού νοημοσύνης του ηλιακού συστήματος και η ενέργειά τους είναι εκείνη που εμψυχώνει όλη την ύλη, πιθανόν τότε να εκπροσωπούν την αρνητική όψη της οποίας το πολικό αντίθετο ή η θετική όψη είναι οι επτά σύζυγοί τους, τα επτά αστέρια της Μεγάλης Άρκτου. Ίσως η ένωση αυτών των δύο να συνιστά εκείνο που δημιουργεί το ηλιακό μας σύστημα. Ίσως οι δύο αυτοί τύποι ενέργειας, των Πλειάδων και της Μεγάλης Άρκτου, να σμίγουν και με την ένωσή τους να παράγουν εκείνο το αστραποβόλημα των ουρανών το οποίο θεωρούμε σαν ηλιακό μας σύστημα.

Η σχέση των δύο αυτών αστερισμών ή μάλλον η υποκειμενική τους συνάφεια πρέπει σίγουρα να έχει κάποια αληθινή βάση, αλλιώς δε θα την υπαινίσσονταν οι διάφορες μυθολογίες. Πρέπει να υπάρχει κάτι που τους συνδέει με το ηλιακό μας σύστημα μέσα απ’ τους μυριάδες άλλους αστερισμούς. Αλλά όταν προσπαθούμε να προσδώσουμε μια καθαρά φυσική ερμηνεία, παραστρατούμε. Αν όμως επεξεργασθούμε αυτή τη σύνδεση πάνω στις γραμμές της υποκειμενικής ζωής και τη συσχετίσουμε με την ενέργεια, την ποιότητα ή τη δύναμη, ενδέχεται να εντοπίσουμε την αλήθεια και ν’ ανακαλύψουμε ένα μέρος απ’ την πραγματικότητα που υποκρύπτεται σ’ εκείνο που επιφανειακά φαίνεται να είναι ένας ανόητος μύθος. Καθετί που διευρύνει τους ορίζοντές μας και μας επιτρέπει ν’ αποκτήσουμε ένα πλατύτερο όραμα καθώς και μια σαφέστερη άποψη της πορείας της εξελικτικής διαδικασίας, είναι πολύτιμο, όχι επειδή η συσσώρευση εξακριβωμένων γεγονότων έχει κάποια αξία, αλλά εξαιτίας εκείνου που επιτελείται μέσα μας· η ικανότητα να σκεπτόμαστε με πλατύτερους και ευρύτερους όρους αυξάνεται· αποκτούμε τη δυνατότητα να υπερβαίνουμε την εγωκεντρική μας άποψη και να περιλαμβάνουμε στη συνείδησή μας όψεις διαφορετικές από τη δική μας. Ενεργώντας έτσι αναπτύσσουμε ομαδική συνείδηση και θ’ αντιληφθούμε τελικά ότι τα φαινομενικά εκπληκτικά γεγονότα που προκάλεσαν διαμάχες και θανάτους στη διάρκεια των αιώνων και που θεωρήθηκαν σαν ολόκληρη η αλήθεια, δεν είναι παρά κλάσματα ενός σχεδίου και απειροελάχιστα τμήματα ενός γιγαντιαίου συνόλου. Ίσως λοιπόν, επανερχόμενοι στα γήινα κι αναλογιζόμενοι τα πράγματα που τώρα μας ενδιαφέρουν και θεωρούμε τόσο σημαντικά, να διαπιστώσουμε πόσο λαθεμένα είναι σε σχέση με την προγενέστερη κατανόησή μας. Τα δεδομένα εξάλλου δεν έχουν σημασία· τα δεδομένα του περασμένου αιώνα δεν είναι πια βάσιμα και οι επιστήμονες του επόμενου αιώνα μπορεί να γελούν για τους δογματικούς ισχυρισμούς μας και ν’ αναρωτιούνται πώς ήταν δυνατό να θεωρούμε την ύλη με τον τωρινό τρόπο. Είναι η ανάπτυξη της ζωής και η σχέση της με το περιβάλλον εκείνο που πραγματικά έχει σημασία· και πάνω απ’ όλα η επίδραση που ασκούμε σ’ εκείνους με τους οποίους συνδεόμαστε καθώς και το έργο που εκτελούμε και επηρεάζει προς το καλύτερο ή το χειρότερο την ομάδα στην οποία ανήκουμε.

Κλείνοντας αυτή τη σειρά των διαλέξεων δεν μπορώ παρά ν’ αναφερθώ πάλι στον Απ. Παύλο που λέει: “Λογίζομαι γαρ ότι ουκ άξια τα παθήματα του νυν καιρού προς την μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι εις ημάς… τη γαρ ελπίδι εσώθημεν… πέπεισμαι γαρ ότι ούτε θάνατος ούτε ζωή ούτε άγγελοι ούτε αρχαί ούτε δυνάμεις ούτε ενεστώτα ούτε μέλλοντα ούτε ύψωμα ούτε βάθος ούτε τις κτίσις ετέρα δυνήσεται ημάς χωρίσαι από της αγάπης του Θεού”.

(Η Συνείδηση του Ατόμου, 153-157)