«ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 21.00 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

20 Ιουνίου 2021

Εκφώνηση κειμένου πριν από τον διαλογισμό από την αδελφή Σ.Κ.:

(Aλίκη Μπέιλη, Εσωτέρα Θεραπευτική, σελ. 643)

ΚΑΝΟΝΑΣ ΠΕΜΠΤΟΣ

Ο θεραπευτής πρέπει να επιδιώξει να συνδέσει την ψυχή του, την καρδιά του, τον εγκέφαλό του και τα χέρια του. Έτσι μπορεί να διαχύσει τη ζωτική θεραπευτική δύναμη στον πάσχοντα. Αυτό είναι μαγνητικό έργο. Θεραπεύει την ασθένεια ή μπορεί να επαυξήσει τη λεγόμενη κακή κατάσταση, ανάλογα με τη γνώση του θεραπευτή.

Ο θεραπευτής πρέπει να επιδιώξει να συνδέσει την ψυχή του, τον εγκέφαλό του, την καρδιά του και την αυρική εκπόρευση. Έτσι μπορεί η παρουσία του να τροφοδοτήσει την ψυχική ζωή του πάσχοντα. Αυτό είναι έργο ακτινοβολίας. Τα χέρια δε χρειάζονται. Η ψυχή επιδεικνύει τη δύναμή της. Η ψυχή του πάσχοντα ανταποκρίνεται με την ανταπόκριση της αύρας του στην ακτινοβολία της αύρας του θεραπευτή, που είναι πλημμυρισμένη με ψυχική ενέργεια. 

Μόνο από μια απλή ανάγνωση αυτού του Κανόνα θα γίνει φανερό ότι η σημασία του είναι ζωτική για την επιτυχία κάθε θεραπευτικού έργου. Συνοψίζει τους δύο τρόπους θεραπείας, που βασίζονται σε δύο ικανότητες του θεραπευτή οι οποίες θεμελιώνονται σε δύο ομάδες σχετιζόμενων όψεων στην προσωπικότητα του θεραπευτή και υποδεικνύουν δύο διαφορετικά σημεία εξέλιξης εκ μέρους του θεραπευτή. Μια ανάλυση αυτού του Κανόνα θα μεταδώσει μια ακόμη μεγαλύτερη ιδέα της σπουδαιότητάς του, γιατί δεν υποδεικνύει μόνο τις γραμμές πάνω στις οποίες πρέπει να εκπαιδευθεί ο θεραπευτής, αλλά επίσης την ανάγκη να υπάρχουν ορισμένες εσώτερες σχέσεις οι οποίες εξαρτώνται απ’ το σημείο εξέλιξης του θεραπευτή. Επιπλέον στη μια περίπτωση το φυσικό σώμα του πάσχοντα είναι το αντικείμενο της θεραπευτικής τέχνης, ενώ στην άλλη είναι η ψυχή του ασθενή που νιώθει το αποτέλεσμα της θεραπευτικής ενέργειας. Στην πρώτη περίπτωση ο θεραπευτής εργάζεται με την πράνα ή το ζωτικό πλανητικό ρευστό και στην άλλη με την ψυχική ενέργεια.

Μπορούμε συνεπώς με βάση αυτό τον Κανόνα να διαιρέσουμε τους θεραπευτές σε δύο ομάδες: η μια ομάδα χειρίζεται το ζωτικό αιθερικό ρευστό που ονομάζουμε πράνα, ενώ η δεύτερη ομάδα εργάζεται σ’ ένα πολύ υψηλότερο επίπεδο και χρησιμοποιεί την ικανότητα να προσελκύει ψυχική ενέργεια μέσα στο σώμα (ή μάλλον στην προσωπικότητα) του θεραπευτή και – από το απαιτούμενο κέντρο – να τη διοχετεύει πάλι στο κατάλληλο κέντρο στο σώμα του πάσχοντα, αλλά αυτή τη φορά δια της διέγερσης της αύρας του πάσχοντα που ελέγχεται απ’ την ψυχή του πάσχοντα. Οι δύο τύποι ενέργειας είναι τελείως διαφορετικής ποιότητας, γιατί ο ένας είναι καθαρά της προσωπικότητας και καλείται μερικές φορές ζωώδης μαγνητισμός και ο άλλος είναι της ψυχής, περιλαμβάνοντας έναν τύπο ενέργειας που ονομάζεται ακτινοβολία.

Πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι στην πραγματικότητα έχουμε τρεις τύπους θεραπευτών: 

1. Το θεραπευτή που εργάζεται καθαρά μέσω μαγνητισμού και προσκομίζει τη θεραπευτική ζωτική δύναμη του πλανητικού αιθερικού σώματος καθώς χρησιμοποιεί το ατομικό του αιθερικό σώμα σαν αγωγό δια του οποίου η πράνα μπορεί να διαχυθεί στο ζωτικό σώμα του πάσχοντα.

2. Το θεραπευτή που εργάζεται σε ανώτερο επίπεδο και συνεπώς κατ’ ανάγκη μ’ έναν ανώτερο τύπο ασθενή· χρησιμοποιεί την ενέργεια της δικής του επισκιάζουσας ψυχής από κοινού με την ενέργεια της ατομικοποιημένης του ψυχής κι έτσι την ακτινοβολεί στην ψυχή του ασθενή μέσα από αμφότερες τις αύρες.

3. Το θεραπευτή που μπορεί να χρησιμοποιεί και τις δύο τεχνικές και του οποίου το εύρος των επαφών και οι δυνατότητες χρησιμότητας είναι πολύ μεγαλύτερες των δύο άλλων. Μπορεί να χρησιμοποιεί με την ίδια ευκολία την ενέργεια της ψυχής ή τη ζωτική πρανική δύναμη και συνεπώς έχει κυριαρχήσει και τις δύο τεχνικές που διέπουν τις δύο ομάδες των σχετικών ικανοτήτων. Αυτή η κατηγορία θεραπευτών είναι πολύ σπανιότερη από τις άλλες δύο. 

Προς το παρόν στο σημερινό κόσμο δε διδάσκεται κανένα αληθινό σύστημα πνευματικής θεραπείας σε υποψήφιους θεραπευτές. Αντίθετα καταβάλλεται προσπάθεια να βασιστεί η όλη διαδικασία και οι χρησιμοποιούμενες τεχνικές σε καθαρά νοητικά επίπεδα, σε συστήματα επιβεβαίωσης, σε τρόπους προσευχής, σε διέγερση της θέλησης-για-ζωή του πάσχοντα και περιστασιακά στη χρησιμοποίηση μαγνητικών ή υπνωτιστικών υποβολών σε σχέση με το αιθερικό σώμα· διδάσκονται διάφορες μορφές εφαρμοσμένης υποκειμενικής σκέψης, αλλά καμιά αληθινή φόρμουλα για μια νοήμονα και αναμενόμενη θεραπεία· μόνο μια αόριστη πίστη του θεραπευτή και του ασθενή και μια τυφλή αυθυποβολή σε ό,τι πρέπει να δημιουργήσει η αναγνώριση κι επιβεβαίωση της θεότητας.

Όμως η αληθινή θεραπεία βασίζεται σε ορισμένες γενικές αρχές που απαιτούν σαφή νοητική αποδοχή· ωστόσο οι μέθοδοι που εφαρμόζονται είναι σαφώς φυσικές, χρησιμοποιώντας τα αιθερικά ρεύματα και τα κέντρα του αιθερικού σώματος, όπως η επίθεση των χεριών και η εδραίωση σχέσεων που επηρεάζουν το φυσικό σώμα και οι οποίες δεν είναι καθόλου νοητικής φύσης και δεν απαιτείται να έχουν οικειοποιηθεί και να διατηρούνται στο νου του ασθενή. Το αιθερικό σώμα έχει φυσική φύση κι αυτό δεν πρέπει να λησμονείται και χρειάζεται συχνή επανάληψη. Όπως είδαμε προηγουμένως, υπάρχουν τρεις βασικές αρχές τις οποίες βεβαιώνει και πιστεύει ο θεραπευτής και βοηθείται πάρα πολύ εφόσον τις αποδέχεται κι ο ασθενής: 

1. Δεν υπάρχει στην πραγματικότητα χωρισμός. Το πλανητικό αιθερικό σώμα είναι ένα σύνολο αδιάσπαστο και συνεχές· αυτού του αιθερικού σώματος τα αντίστοιχα του θεραπευτή και του ασθενή αποτελούν ακέραια κι εγγενή μέρη.

2. Υπάρχει μια αδιάσπαστη (αν και πιθανόν μη αντιληπτή) σχέση μεταξύ του αιθερικού σώματος του θεραπευτή κι εκείνου του ασθενή, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί όταν επέλθει επαφή, για μια οριστική κυκλοφορία ενεργειών.

3. Οι αγωγοί της σχέσης μπορούν να διοχετεύουν πολλούς και διαφορετικούς τύπους ενέργειας που διαβιβάζονται από το θεραπευτή στον ασθενή. Στο γεγονός αυτό βρίσκεται ελπίδα και κίνδυνος.

 

 

 

ΗΧΟΓΡΑΦΗΜΕΝΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ

ΑΠΟ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

που εκφωνήθηκαν από τις αδελφές Λ.Λ. και Ε.Σ.

 

ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ

Το πρώτο κλειδί κρύβεται κάτω απ’ το Κατώφλι, φρουρούμενο απ’ το Φύλακα. Αυτός που εισβάλλει πρέπει να σκύψει και να αρπάξει μετά από αποφασιστική έρευνα. Το χέρι που αδράχνει το κλειδί πρέπει να έχει το σημάδι των καρφιών στο κέντρο που βρίσκεται εκεί. Όταν είναι έτσι, η πρώτη θύρα θα ανοίξει.

Το δεύτερο κλειδί βρίσκεται στο Κατώφλι, πάνω στο σωρό των αγκαθιών. Απ’ τα κέντρα των ποδιών πρέπει να χύνεται το αίμα που διαλύει όλα τα εμπόδια. Στα αιματοβαμμένα πόδια και στα χέρια με τα σημάδια των καρφιών κρύβεται το μυστικό. Αναζήτησέ τα. Τότε η δεύτερη θύρα θα ανοίξει με το άγγιγμά σου.

Το τρίτο κλειδί βρίσκεται στο μισό δρόμο. Ακριβώς στο ύψος της καρδιάς φαίνεται το κλειδί. Προτού αρπαγεί και χρησιμοποιηθεί η λόγχη πρέπει να τρυπήσει κι έτσι το αίμα να χυθεί, καθαρίζοντας κι ολοκληρώνοντας. Μόνο όσοι έχουν έτσι εξαγνισθεί μπορούν να αδράξουν το κλειδί και να περάσουν απ’ την τρίτη θύρα. (Α+Μ:766)

Festival for the New Group of World Servers - Hellas

 

Δ Ι Α Λ Ο Γ Ι Σ Μ Ο Σ 

ΕΠΙΚΚΛΗΣΗ ΣΕΙΡΙΟΥ

ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΗ ΜΕ ΤΗ ΘΕΙΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, 
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΤΟΥ ΝΟΥ, ΤΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ  

Τετάρτη 9 Ιουνίου 2021 στις 19.30

πραγματοποιείται –2 φορές το μήνα– βράδυ Τετάρτης.

ΣΕΙΡΙΟΣ

Αναφορές από τη Μυστική Δοξασία

και την Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός:

1. “Ο Σείριος αποκλήθηκε ‘Άστρο του κυνός’. Ήταν το αστέρι του Ερμή ή Βούδδα, που ονομάζεται ο ‘Μεγάλος Καθοδηγητής του ανθρώπινου γένους’.” (Μ.Δ. ΙΙ. 391)

2. “Ο ήλιος Σείριος είναι η πηγή του Λογοϊκού νου (μάνας) κατά την ίδια έννοια με την οποία οι Πλειάδες συνδέονται με την εξέλιξη του νου στους Επτά Ουράνιους Ανθρώπους και η Αφροδίτη ευθύνεται για την έλευση του νου στην Γήινη άλυσο.” (Κ.Π. 347)

3. “Ο Σείριος, οι Πλειάδες και ο Ήλιος μας σχηματίζουν ένα κοσμικό τρίγωνο.” (Κ.Π. 375)

4. “Το ηλιακό μας σύστημα είναι αρνητικά πολωμένο αναφορικά με τον ήλιο Σείριο ο οποίος επηρεάζει ψυχικά ολόκληρο το σύστημά μας μέσω των τριών συνθετουσών διατάξεων: Ουρανού, Ποσειδώνα και Κρόνου.” (Κ.Π. 378)

5. “Δονήσεις μας προσεγγίζουν από το Σείριο μέσω του κοσμικού νοητικού πεδίου.” (Κ.Π. 553)

6. “Οι Κύριοι του Κάρμα στο σύστημά μας βρίσκονται υπό την εξουσία ενός μεγαλύτερου Κυρίου του Κάρμα στο Σείριο. Διεπόμαστε από το Σειριακό Κύριο του Κάρμα.” (Κ.Π. 570)

7. “Η συνείδηση του κοσμικού νοητικού πεδίου είναι ο στόχος της επίτευξης για τον ηλιακό μας Λόγο και ο Σειριακός Λόγος αποτελεί για τον ηλιακό μας Λόγο ό,τι και το ανθρώπινο Εγώ (η ψυχή) αποτελεί για την ανθρώπινη προσωπικότητα.” (Κ.Π. 592)

8. “Τρεις αστερισμοί συνδέονται με την πέμπτη λογοϊκή αρχή στην τριπλή της εκδήλωση: ο Σείριος, δύο από τις Πλειάδες κι ένας μικρός αστερισμός του οποίου το όνομα πρέπει να διακριβωθεί ενορατικά.” (Κ.Π. 699)

9. Οι Κοσμικοί Αβατάρ “…αντιπροσωπεύουν ενσωματωμένες δυνάμεις απ’ τα ακόλουθα κοσμικά κέντρα: το Σείριο κι από εκείνο από τα επτά αστέρια της Μεγάλης Άρκτου που εμψυχώνεται απ’ το Πρωτότυπο του Κυρίου της τρίτης Ακτίνας και το δικό μας κοσμικό κέντρο.” (Κ.Π. 723)

α. Μόνο ένα Ον (από το Σείριο) έχει επισκεφθεί το σύστημά μας κι αυτό έγινε την περίοδο της ατομικοποίησης.

β. Εμφανίζονται συνήθως και κανονικά μόνο κατά τη μύηση ενός ηλιακού Λόγου. (Κ.Π. 723)

(ΕΣ.Α.:659)

 

 

«ΗΧΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΤΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ,

ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

- ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ στις 21.00 - 

με σκοπό την επίκληση της Ψυχής της Ελλάδας, στο πλαίσιο της παγκόσμιας εφέλκυσης της Ψυχής των εθνών και της Μιας Ανθρωπότητας, έργο για το οποίο είναι επιφορτισμένος ο ΝΟΕΚ.

6 Ιουνίου 2021

Εκφώνηση κειμένου πριν από τον διαλογισμό από την αδελφή Α.Μ.:

«…στρέφεται πάνω στο στυλοβάτη του φωτός … 

… Ο δρόμος γι’ αυτούς δεν είναι πια τόσο σκοτεινός …»

Ο Χριστός είπε ότι ο άνθρωπος είναι θείος. Είχε δίκιο; Αν ο άνθρωπος είναι θείος και υιός του Πατρός, ας προχωρήσουμε να εκφράσουμε αυτή τη θειότητα και να διεκδικήσουμε τα πρωτοτόκια μας. Στο παρελθόν αφιερώσαμε πολλή σκέψη και συζήτηση για το Θεό. Ο υπερβατικός Θεός αναγνωρίσθηκε και απορρίφθηκε. Ο ενύπαρκτος Θεός είναι στα πρόθυρα της αναγνώρισης και σ’ αυτή την αναγνώριση [263] βρίσκεται ασφαλώς η διέξοδος για τον άνθρωπο. Είμαστε άραγε θείοι; Αυτό είναι το πολύ σπουδαίο ερώτημα.

Εάν ο άνθρωπος είναι θείος, αν η μαρτυρία των αιώνων είναι αληθινή και αν ο Χριστός ήρθε να μας δείξει τη θειότητα σε έκφραση και να θεμελιώσει τη νέα βασιλεία, τότε η κατάρρευση σήμερα των παλιών μορφών και η πλατιά καταστροφή των γνωστών δομών της κοινωνίας και της θρησκείας μπορεί να είναι απλά μέρος της διαδικασίας θέσπισης των νέων μεθόδων της ζωής και του σχεδιασμένου έργου ενός ζωτικού εξελισσόμενου πνεύματος. Η αντίδραση στην εμφάνιση της βασιλείας μπορεί να εξηγεί την αναταραχή των μαζών και η γενική ευαίσθητη ανταπόκριση στα νέα ιδανικά μπορεί να οφείλεται στην κρούση της δύναμης της βασιλείας στις διάνοιες των πιο προχωρημένων ανθρώπων του κόσμου. Ο μυστικιστής και ο Χριστιανός μπορούν να μιλούν με όρους της βασιλείας του Θεού· οι φιλάνθρωποι και οι φιλόσοφοι μπορούν να μιλούν με όρους της παγκόσμιας κοινότητας, του νέου πολιτισμού, της παγκόσμιας ομοσπονδίας των εθνών, της ανθρωπότητας σαν συλλογικό σώμα, της ζωής της κοινότητας και του διεθνισμού και της οικονομικής αλληλεξάρτησης και της παγκόσμιας ενότητας· αλλά αυτά είναι απλά λόγια και ονόματα που διάφοροι τύποι διάνοιας εφαρμόζουν στο μεγάλο αναδυόμενο γεγονός ενός νέου βασιλείου της φύσης που προβάλλει απ’ το ανθρώπινο βασίλειο, με τις δικές του αρχές ζωής, τους νόμους της ομαδικής ευημερίας και της αδελφότητας του ανθρώπου. …

Η ανάγκη μας σήμερα είναι να δούμε το κρυμμένο νήμα του σκοπού που θα μας βγάλει από το φαινομενικό αδιέξοδο· να απομονώσουμε από τις πολλές θεωρίες τη βασική εκείνη θεωρία που δεν έχει τις ρίζες της μόνο στο παρελθόν, αλλά είναι ικανή να εφαρμοσθεί μ’ ένα νέο τρόπο, με νέους όρους, από εκείνους που έχουν διαποτισθεί από το νέο όραμα. Χρειαζόμαστε εκείνο που ο Δρ. Σβάιτσερ αποκαλεί “…την αναγνώριση ότι ο πολιτισμός βασίζεται σε κάποιο είδος θεωρίας του σύμπαντος και μπορεί να αποκατασταθεί μόνο με την πνευματική αφύπνιση και τη θέληση για ηθικό καλό στις μάζες του ανθρώπινου γένους”. Αυτή η αφύπνιση είναι ήδη εδώ και η θέληση για το καλό είναι παρούσα. …

Κάποιος παρατήρησε ότι τα βάσανά μας αυτή την εποχή οφείλονται κυρίως στην έλλειψη ενορατικής αντίληψης εκ μέρους εκείνων που μπορούν να εντυπώσουν τις μάζες και να οδηγήσουν τους ανθρώπους προς τα εμπρός. Επιζητούν να οδηγούν με νοητικές μεθόδους και εξαναγκασμούς και όχι με την ενορατική παρουσίαση της πραγματικότητας που το παιδί και ο σώφρων άνθρωπος μπορούν συγχρόνως να αναγνωρίσουν. Εκείνο που χρειάζεται είναι το όραμα, γιατί “όπου δεν υπάρχει όραμα οι λαοί χάνονται”. Δεν μας έλειψε ο ιδεαλισμός ούτε υπήρξαμε πολύ άφρονες. Οι περισσότεροι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν ζητήματα και προβλήματα, δρουν με ειλικρίνεια, ακόμη και αν η γραμμή δράσης τους μπορεί να φαίνεται εσφαλμένη. Αλλά το εξέχον λάθος μας υπήρξε η αποτυχία να προβούμε σ’ εκείνες τις προσαρμογές και τις θυσίες της προσωπικότητας που θα έκαναν εφικτή την πραγμάτωση. …

Η υπακοή στο ύψιστο που γνωρίζει κανείς, τόσο στα μικρά όσο και στα μεγάλα πράγματα, είναι ένας πολύ απλός κανόνας για να τον ακολουθήσουν πολλοί, είναι όμως το μυστικό του Δρόμου. [266] Ζητούμε τόσα πολλά και όταν μας δίνεται ένας απλός κανόνας και μας λένε να υπακούμε μόνο τη φωνή της συνείδησης και ν’ ακολουθούμε τη λάμψη του φωτός που μπορούμε να δούμε, δεν το βρίσκουμε αρκετά ενδιαφέρον για να προκαλέσει άμεση υπακοή. Αλλά αυτός ήταν ο πρώτος κανόνας που ακολούθησε ο Χριστός και όταν ήταν ακόμη παιδί είπε ότι ήρθε ν’ ασχοληθεί με “τα του Πατρός Του”. Υπάκουσε στην κλήση. Έκανε όπως Του είπε ο Θεός· ακολούθησε βήμα προς βήμα την εσώτερη φωνή – και αυτή Τον οδήγησε από τη Βηθλεέμ στο Γολγοθά. Τον οδήγησε όμως τελικά στο Όρος της Ανάληψης. Μας έδειξε τα αποτελέσματα της υπακοής και “έμαθεν αφ’ ών έπαθε την υπακοήν”. Πλήρωσε το τίμημα και μας αποκάλυψε τι είναι και τι κάνει ο Θεός στον άνθρωπο. …

Το επίτευγμα της ανθρώπινης τελειοποίησης δεν είναι το απλό ζήτημα της δημιουργίας καλού χαρακτήρα και το να είναι κανείς καλός και αγαθός. Χρειάζονται περισσότερα απ’ αυτό. Είναι ζήτημα κατανόησης και μιας νέας και ρυθμισμένης εσώτερης στάσης, προσανατολισμένης στην υπηρεσία του ανθρώπου, στον οποίο εκφράζεται ο Θεός. “Ο γαρ μη αγαπών τον αδελφόν όν εώρακε, τον Θεόν, όν ουχ εώρακε, πώς δύναται αγαπάν;” Αυτό είναι το ερώτημα που ο Ιωάννης, ο αγαπημένος Απόστολος, θέτει και που εμείς σαν φυλή δεν επιχειρήσαμε ακόμη να απαντήσουμε. Η ζωτική ανάγκη είναι να επιστρέψουμε στην απλή θεμελιώδη οδηγία που μας δόθηκε και να μάθουμε ν’ αγαπούμε τον αδελφό μας. Η αγάπη δεν είναι μια αισθηματική και συγκινησιακή κατάσταση συνείδησης. Υπολογίζει το σημείο εξέλιξης και την ανάπτυξη του χαρακτήρα εκείνων που πρέπει ν’ αγαπηθούν· αλλά παρόλα αυτά είναι μια αγάπη που βλέπει αληθινά και η οποία, επειδή βλέπει τόσο αληθινά μπορεί να δρα με σύνεση. Είναι μια αγάπη που αντιλαμβάνεται ότι ο κόσμος χρειάζεται αγάπη και ότι ένα πνεύμα αγάπης (που είναι πνεύμα περιεκτικότητας, ανοχής, δίκαιης κρίσης και μακρόπνοου οράματος) μπορεί να οδηγήσει όλους τους ανθρώπους σ’ εκείνη την εξωτερική ενότητα που βασίζεται σε μια αναγνωρισμένη εσώτερη σχέση. … Είμαστε όλοι έτοιμοι να δεχθούμε αγάπη. Είμαστε όλοι πρόθυμοι να αγαπηθούμε γιατί αντιλαμβανόμαστε, ασυνείδητα αν όχι συνειδητά, [267] ότι αγάπη σημαίνει υπηρεσία και μας αρέσει να μας υπηρετούν. Ήρθε ο καιρός που πρέπει να αλλάξει η ιδιοτελής αυτή στάση προς τη ζωή και πρέπει να μάθουμε να δίνουμε και όχι να ζητούμε αγάπη, να προβαίνουμε στην υπηρεσία όλων όσα συναντούμε καθημερινά και να μην προσδοκούμε ούτε ν’ απαιτούμε τίποτε για το χωριστό εαυτό.

Όταν αυτό το πνεύμα γενικευθεί, τότε θα δούμε μια ταχύτερη ολοκλήρωση των επιθυμητών αλλαγών. Θεολογικά μας ειπώθηκε ότι “ο Θεός είναι αγάπη” και έπειτα Τον ερμηνεύουμε με όρους του δικού μας μίσους, των δικών μας περιορισμένων ιδανικών, των στενών θεολογιών και των χωριστικών μας στάσεων. ….

Η κατανόηση της αγάπης και η έκφραση της αγάπης είναι αυστηρά προσωπικά θέματα. Η αγάπη μπορεί να μένει αόριστα θεωρία ή συναισθηματική εμπειρία. Μπορεί να γίνει κινητήριος παράγοντας της ζωής και κάτι που συνεισφέρει στο σύνολο. Αν ο καθένας σκεφθεί για λογαριασμό του το νόημα της αγάπης στη ζωή του και αν όλοι αποφάσιζαν να δώσουν αγάπη και κατανόηση (όχι συναισθηματικές αντιδράσεις, [268] αλλά σταθερή, μόνιμη, κατανοούσα αγάπη) τότε οι περιπλοκές στον ταραγμένο αυτό κόσμο θα εξοβελίζονταν και θα γινόταν ένας ευκολότερος τόπος για να ζήσουμε σ’ αυτόν. Η αγάπη είναι ουσιαστικά η αντίληψη της αδελφοσύνης. Είναι η αναγνώριση ότι όλοι είμαστε τέκνα του Ενός Πατρός· είναι έλεος και συμπόνια και κατανόηση και υπομονή. Είναι η αληθινή έκφραση της ζωής του Θεού.

 Αγάπη, υπηρεσία, αυταπάρνηση που προσφέρονται στο μέγιστο για την βοήθεια του κόσμου, επεξηγούνται μέσα από τον παρακάτω μύθο που σχετίζεται με τον Βούδδα:

 «Με την πίστη ότι πέτυχε το τελευταίο στάδιο της τελείωσης, ο Βούδδας επρόκειτο να εγκαταλείψει την ύπαρξη στον πεπερασμένο χώρο και χρόνο, να αφήσει κάθε λύπη και οδύνη για την αγνή ύπαρξη της παγκόσμιας και αιώνιας μακαριότητας.

Εκείνη τη στιγμή μια περαστική νυχτερίδα έχαψε μια σκνίπα που βόμβιζε.

«Στάσου», είπε το Φωτισμένο Ον, «η κατάσταση της τελείωσης στην οποία εισέρχομαι, δεν είναι παρά η τελείωση του εαυτού μου, μια μοναδική τελείωση, η πληρότητά μου είναι μια μοναδική πληρότητα· επομένως δεν είμαι ακόμη ένα παγκόσμιο Ον. Άλλα όντα υποφέρουν ακόμη από ατέλεια, ύπαρξη και επακόλουθο θάνατο. Η συμπόνια γι’ αυτά ξυπνά ακόμη μέσα μου, καθώς ατενίζω τις οδύνες τους.

Το δρόμο της ζωής προς την τελείωση τον έχω αληθινά και πραγματικά φωτίσει γι’ αυτά· αλλά, μπορούν να βαδίσουν αυτό το δρόμο χωρίς εμένα;

Η μοναδική τελείωση του εαυτού μου που ονειρεύθηκα, η τελείωση του δικού μου χαρακτήρα και της προσωπικότητας δεν είναι παρά ατέλεια όταν ένα άλλο ον – μια απλή σκνίπα – υποφέρει ακόμη από την ατέλεια του ίδιου της του είδους.

Κανένα ον δεν μπορεί να φθάσει μόνο του στη μακαριότητα· πρέπει όλοι μαζί να τη φθάσουμε και αυτή η μοναδική μακαριότητα ανήκει στον καθένα. Γιατί δεν είμαι μέσα σε κάθε άλλο ον και δεν είναι κάθε άλλο ον μέσα μου;»

Με ήρεμη χαμηλή φωνή σε κάθε εαυτό μιλά έτσι ο Βούδδας, με την έμπνευση στον εσώτερο χαρακτήρα, την έφεση στην εξωτερική προσωπικότητα, μετουσιώνοντας αιώνια τον εαυτό σε μη-εαυτό, κάθε πραγματικότητα εξαρτώμενη από άλλη, ένας διαρκής τρόπος ζωής για να βαδίσει προς την τελείωση του καθενός, των πάντων.

Αυτός που αισθάνεται την παρόρμηση να περάσει αυτόν τον Δρόμο, εντούτοις αγαπά τον αδελφό του που βρίσκεται στο σκοτάδι, στρέφεται πάνω στο στυλοβάτη του φωτός και γυρίζει προς την άλλη κατεύθυνση. Ατενίζει το σκοτάδι και τότε τα επτά κέντρα φωτός που είναι μέσα του μεταβιβάζουν το φως που ξεχύνεται προς τα έξω και ιδού!  η όψη αυτών που βρίσκονται πάνω στο σκοτεινό δρόμο δέχεται αυτό το φως. Ο δρόμος γι’ αυτούς δεν είναι πια τόσο σκοτεινός.

(Αλίκη Μπέιλη, Επιλογή «Από τη Βηθλεέμ στον Γολγοθά» κ.ά.)  

 

Δ Ι Α Λ Ο Γ Ι Σ Μ Ο Σ 

ΕΠΙΚΚΛΗΣΗ ΣΕΙΡΙΟΥ

ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΗ ΜΕ ΤΗ ΘΕΙΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, 
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΤΟΥ ΝΟΥ, ΤΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ  

Τετάρτη 9 Ιουνίου 2021 στις 19.30

πραγματοποιείται –2 φορές το μήνα– βράδυ Τετάρτης.

 

Σείριος, Ηλιακό Σύστημα, Αφροδίτη, Γη

 Υπάρχουν Διδάσκαλοι που είναι Κύριοι της Συμπόνιας, για παράδειγμα ο Αιγύπτιος Διδάσκαλος και ο Διδάσκαλος Ιησούς, που χρειάζονται το Μέγα Φως του Μάνας που ο Σείριος απονέμει, επειδή η ακτίνα ψυχής του Σείριου είναι η 5η ακτίνα, της ενεργούς νοημοσύνης και στον Σείριο λαμβάνεται η μανασική εκπαίδευση.

Έστω και αν ο Ηλιακός μας Λόγος μας έχει Ψυχή 2ης ακτίνας, υπάρχει μια πολύ στενή  σχέση μεταξύ του Σείριου και του μικροσκοπικού πλανήτη μας, της Γης, όπως και μεταξύ του Ερμή (αστέρι του Σείριου, 4η ακτίνα), της Αφροδίτης (5η ακτίνα), του πλανήτη Δία (2η ακτίνα) και της Ανθρωπότητας (4η Ιεραρχία -4η ακτίνα).

 Το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας μας, λέγεται, ειδικά η Γήινη-ανθρωπότητα, –περίπου το ογδόντα έως ογδόντα πέντε % της παρούσας ανθρώπινης φυλής– θα ταξιδέψει προς τον Σείριο μόλις λάβει την έκτη μύηση (γι’ αυτό ετοιμάζονται οι Διδάσκαλοι Αιγύπτιος και Ιησούς) και το πεπρωμένο τους θα είναι να γίνουν  Ηλιακοί Άγγελοι.

Ο Σείριος είναι ο Κοσμικός Χριστός.

Όσον αφορά τη Γη, ο Σείριος  εμπνέει ολόκληρη τη διαδικασία της Μύησης κατά μήκος της Δεξιάς  Ατραπού. Το κακό όπως το γνωρίζουμε μέσα στο ηλιακό μας σύστημα, έχει εκκαθαριστεί κατά πολύ από αυτή τη μεγάλη Αστρική Πηγή, ακριβώς όπως το πλανητικό κακό έχει εκκαθαριστεί από την Αφροδίτη, οι ακτίνες της οποίας είναι  παρόμοιες με  αυτές του Σείριου (Ψυχή 5η ακτίνα επίσης).

Ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα επωφελείται από τον Μέγα αυτόν Μυητή, τον Σείριο, και ειδικά σε σχέση με το επόμενο βήμα προς τα εμπρός του Ηλιακού Μας Λόγου –την κοσμική νοητική πόλωση– μια αλλαγή από την παρούσα κοσμική αστρική πόλωση.

Η 5ης ακτίνας Ψυχή του Σείριου παίζει ρόλο στην εξέλιξη του Ηλιακού Λόγου του συστήματός προς την κοσμική μεταμόρφωσή του. Ο Λόγος του Σείριου έχει ήδη επιτύχει την Κοσμική Μεταμόρφωση του  και ως εκ τούτου, μπορεί να βοηθήσει τον Ηλιακό μας Λόγο να το πετύχει.

Έτσι ο Σείριος φέρνει τον μη-ιερό Ηλιακό μας Λόγο (αστρική πόλωση/2η μύηση) στο Βασίλειο του Κοσμικού Νου, στο πρώτο βήμα της Διαδικασίας Δοξασμού (=3η κοσμική μύηση).

Κάθε ιερός πλανήτης στο ηλιακό μας σύστημα μοιάζει περισσότερο ή  συγγενεύει με ένα από τα αστέρια των  «Επτά Ηλιακών Συστημάτων, εκ των οποίων το Δικό μας είναι Ένα».

Η κάθοδος της κοσμικής ενέργειας είναι η εξής: 

από τον Υδροχόο,

στη Μικρά Άρκτο,

στα επτά Ηλιακά Συστήματα των οποίων το δικό μας είναι ένα,

στον Σείριο,

στον Ήλιο,

στην Αφροδίτη,

στη Γη,

στην Άλυσο της Αφροδίτης του Γήινου-Σχήματος,

στην Σφαίρα της Αφροδίτης της Αλύσου της Αφροδίτης,

στην Σφαίρα της Γης της Γήινης Αλύσου,

         στις  Μονάδες και τις ψυχές της πλειοψηφίας των ανθρώπινων όντων.

Αυτή είναι η Μεγάλη Ατραπός της ενεργειακής καθόδου από την Ψυχή του Σείριου.

   Πηγές

Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός, Αλίκη Μπέιλη

Πέμπτη Ακτίνα Ψυχής Σείριου, Μάικλ Ρόμπινς, Συνδιάσκεψη 

Πανεπιστημίου Επτά Ακτίνων, 2021

 

 

Η Επιστημονική Ανακάλυψη της Ψυχής 

·    Πότε θα συμβεί; Ενδεχομένως αιώνες μπροστά και ίσως κατά τη διάρκεια του Ερμητιανού δεκανού στην Εποχή του Υδροχόου.

·    Αυτός ο τύπος ανακάλυψης θα πρέπει να εξακριβωθεί από ολόκληρη την ανθρωπότητα και θα αλλάξει το πρότυπο σκέψης με την οποία λειτουργεί η ανθρώπινη φυλή. Θυμηθείτε ότι ο Υδροχόος θα είναι ο πιο ισχυρός διαβιβαστής της Πέμπτης Ακτίνας, παρότι δεν είναι ακόμη.

·     Όμιλοι εκγυμνασμένων ψυχορατικών/ενορατικών (clairvoyants) με αποδεδειγμένες καταγραφές ακριβείας θα αποτελούν μία από τις προϋποθέσεις για να επιβεβαιωθεί επιστημονικά.

·    Το έργο του Διδασκάλου Ιλαρίωνα, του οποίου η Πέμπτη Ακτίνας Μονάδα συσχετίζεται με την Πέμπτης Ακτίνας Ψυχή της Γαλλίας, μπαίνει ήδη σε λειτουργία. Αξιόπιστοι «ψυχικοί» (psychics) και επιστήμονες μελετούν τις ανώτερες όψεις της ενέργειας.

·    Μία νέα εσωτερική σχολή που υπηρετεί την Έκτη Ρίζα Φυλή, θα εμφανιστεί κάπου στη Δύση και ο Διδάσκαλος Ιλαρίων θα είναι ένας από τους ηγέτες της. Ίσως αυτοί που θα είναι εκπαιδευμένοι σε αυτό το είδος επιστημονικής-ψυχικής αναγνώρισης θα προέρχονται από μια τέτοια Σχολή.

·    Η Γαλλία με ψυχή πέμπτης ακτίνας είναι σημαντική στην επικείμενη επιστημονική ανακάλυψη της ψυχής κι αυτό σχετίζεται με τον ζωδιακό κυβερνήτη της ψυχής της Γαλλίας. Οι Ιχθείς είναι ο ζωδιακός κυβερνήτης ψυχής και (συνδέεται ειδικότερα με τον Χριστό) παρέχει ιδιαίτερα το είδος της ευαισθησίας που απαιτείται για την ανίχνευση αυτού του πιο λεπτοφυούς παράγοντα – λεπτοφυούς τουλάχιστον όσον αφορά την μάλλον πυκνή ανθρωπότητα.

·    Το πρώτο έργο του Επιστημονικού Σπερματικού Ομίλου, του Έβδομου Σπερματικού Ομίλου (7^ου από τους 10, βλέπε: Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας), θα αφορά στην διαπίστωση της αλήθειας της επιβίωσης μετά το θάνατο του φυσικού πεδίου και την αλήθεια της μετενσάρκωσης – ένα πολύ δύσκολο έργο.

·    Όταν η μετενσάρκωση καθιερωθεί ως μια παγκόσμια εμπειρία της ανθρωπότητας, θα τεθεί το ερώτημα: «Σε τί επίπεδο θα ενοικήσει η συνείδηση ​​μεταξύ των επανεμφανίσεων»; Επειδή τα διάφορα επίπεδα στα οποία μπορεί να διατηρηθεί η απελευθερωμένη ψυχή θα έχουν επιβεβαιωθεί ως υφιστάμενα.

·    Συνοψίζοντας λοιπόν, αυτό που χρειαζόμαστε είναι όμιλοι ευαίσθητων ψυχορατικών που να μπορούν να επιτύχουν γενική συναίνεση, και επίσης να έχουν πολύ ευαίσθητο εξοπλισμό που να καταγράφει ανώτερες εντυπώσεις. Έχουμε εξοπλισμό αρκετά ευαίσθητο για να καταγράψουμε αιθερικά φαινόμενα, αλλά δεν διαθέτουμε ακόμη εξοπλισμό που να καταγράφει τα φαινόμενα του αστρικού πεδίου ή του κατώτερου νοητικού· δεν γίνεται λόγος για το πεδίο της ψυχής. Οποιαδήποτε τέτοια καταχώριση είναι μια διαμεσολαβούμενη καταγραφή που ασχολείται με αιθερικά και το πιθανότερο, φυσικά αποτελέσματα, που μπορούν να καταχωρηθούν.

·    Θα είναι υπερβολικό να σκεφτούμε ένα είδος εσωτερικής φωτογραφίας για να ανιχνεύσουμε τα είδη της ακτινοβολίας που εκπέμπονται από τα διάφορα λεπτοφυή υποπεδία; Οι προσπάθειες που έχουμε ως τώρα, αν και πολλά υποσχόμενες, είναι πρωτόγονες σε σύγκριση με αυτό που θα απαιτηθεί.

·    Μπορεί αυτό που ατενίζει κάποιος ψυχορατικός να μεταφερθεί ως εντύπωση σε άλλους ψυχορατικούς έτσι ώστε να επιτευχθεί συναίνεση;

·    Μπορεί αυτό που βλέπει ένας ψυχορατικός να αποτυπωθεί (καταγραφεί) σε κάποια ταινία /υλικό;

·    Φυσικά, οι ψυχορατικοί πρέπει να αποδειχθούν αξιόπιστοι και ακριβείς, σε σχέση με τα κατώτερα επίπεδα κραδασμού στα οποία ο μηχανικός εξοπλισμός (τουλάχιστον όπως γνωρίζουμε σήμερα) μπορεί να αποδειχθεί αξιόπιστος.

·    Ως εκ τούτου, η επικύρωση της ακρίβειας του ψυχορατικού και του ομίλου των ψυχορατικών -επιστημόνων 7^ος- είναι πολύ σημαντική.

·    Και επίσης, η επικύρωση σχετικά με το τί εντοπίζουν οι εξελισσόμενες συσκευές ανίχνευσης και τί εντοπίζουν οι ψυχορατικοί – αυτό είναι επίσης πολύ σημαντικό.

·    Όλες αυτές οι δυνατότητες μπορεί να είναι ακόμη μερικούς αιώνες μπροστά – ίσως στον δεύτερο δεκανό του Υδροχόου υπό την ισχύ του Ερμή.

·    Κάθε χώρα στην οποία μπορεί να προκύψει αυτός ο τύπος ανίχνευσης πρέπει να ανταποκρίνεται κυρίως στην Ψυχική της Ακτίνα και όχι τόσο στην ακτίνα της προσωπικότητάς της. Για τη Γαλλία, αυτό σημαίνει μια εθνική ανταπόκριση στους Ιχθείς και στην Πέμπτη Ακτίνα και όχι τόσο στον Λέοντα και στην Τρίτη Ακτίνα, και αυτό αποτελεί μεγάλη πρόκληση.

·    Οι Ψυχές των Εθνών θα εξελιχθούν και θα ενισχυθούν, και όταν θα έχει επιτευχθεί επαρκής ψυχική εξέλιξη, αυτό το ιδιαίτερο θαύμα της Νέας Εποχής – η επιστημονική ανακάλυψη της ψυχής επίσης θα επιτευχθεί και θα θέσει την ανθρωπότητα σε μια πολύ πιο βέβαιη Οδό προς τη Φώτιση.

 Επιλεκτική απόδοση από παρουσίαση του Μάικλ Ρόμπινς με το ως άνω θέμα στην Συνδιάσκεψη του Πανεπιστημίου των Επτά Ακτίνων 2021 -Univeristy of the Seven Rays- https://sevenray.org

Μετάφραση στην ελληνική μέρος των εισηγήσεων της συνδιάσκεψης από ομάδα ελληνίδων αδελφών: Α.Π., Ε.Σ., Α.Μ., Α-Β.Χ., Α.Δ.

 

ΒΙΝΤΕΟ

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΩΝ

Oμιλητές: William Meader και Michael Robbins

 To αρχικό βίντεο προέρχεται από το Monadic Media

Μετάφραση και υποτιτλισμός για την ελληνική γλώσσα από τις Ε.Σ, Α.Π. και Α.Μ.