(Sacred Heart Portal, by Hilda Heidsma)

 ΧΡΙΣΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΚΑΙ ΝΤΕΒΑ

Οι ντέβα είναι οι πράκτορες της θείας θέλησης γιατί είναι συνέπεια του σημείου επίτευξης του πλανητικού μας Λόγου, όπως υφίσταται έξω από τα επτά πεδία της σφαίρας ύπαρξής μας, του κοσμικού φυσικού πεδίου. Ρυθμίζονται από τον κοσμικό αστρικό και νοητικό Του φορέα. Κατά μια σαφή έννοια είναι οι πράκτορες του Παγκόσμιου Νου, παρότι δεν είναι νοητικοί όπως κατανοούμε αυτό τον όρο. Θεωρούνται μερικές φορές σαν τυφλές δυνάμεις, αλλά αυτό συμβαίνει μόνο επειδή λαμβάνουν την έμπνευσή τους [180] από επίπεδα θείας επίγνωσης έξω από την περιοχή της ανθρώπινης συνείδησης, ανεξάρτητα πόσο υψηλής ή χρησιμοποιούμενης με την πιο πλατιά εκδοχή της.

Ο ελέγχων Πράκτοράς τους στην εκδήλωση είναι το Τρίγωνο Ενέργειας στο οποίο δίνουμε το όνομα των «Τριών Βουδδών Δράσης». Συνεπώς συνδέονται στενά με την τρίτη όψη της θειότητας. Είναι ουσιαστικά ο «οφθαλμός μέσα στο Τρίγωνο» – ένα πολύ οικείο σύμβολο για πολλούς σήμερα. Είναι η έκφραση σε δραστηριότητα του «Παντεπόπτη Οφθαλμού»· με τη μεσολάβησή τους ο Θεός βλέπει και μέσω αυτών και της ενέργειας που διευθύνεται μέσω αυτών, κατευθύνει τη δημιουργική διαδικασία. Βρίσκονται υπό τον πλήρη έλεγχο των τριών Βουδδών Δράσης, οι Οποίοι είναι τα κοσμικά Πρωτότυπα των Κυρίων των τριών κύριων ακτίνων, όχι όμως με την έννοια που νοείται συνήθως όταν οι ακτίνες εξετάζονται στη σχέση τους με τον άνθρωπο. Είναι η αντιστοιχία των τριών αυτών ακτίνων και είναι υπεύθυνοι για ολόκληρο το εκδηλωμένο σύμπαν, αλλά μόνο μέσα στα όρια της τρίτης όψης, της έκφρασης του Παγκόσμιου Νου.

Έρχονται απ’ το κοσμικό νοητικό πεδίο, όπως ακριβώς η ενέργεια –διακριτικό της δεύτερης όψης– έρχεται από το κοσμικό αστρικό πεδίο. Ο Θεός είναι νους. Ο Θεός είναι νοήμων λειτουργία. Ο Θεός είναι δημιουργική δραστηριότητα. Αυτές είναι οι ποιότητες της ντεβαϊκής εξέλιξης. Ο Θεός είναι αγάπη. Ο Θεός είναι σχέση. Ο Θεός είναι συνείδηση. Αυτές είναι οι τρεις ποιότητες της Χριστικής εξέλιξης. Η τελευταία αυτή εξέλιξη συνεχίζεται μέσα στη δημιουργηθείσα σφαίρα επιρροής της τρίτης όψης. Ο Θεός είναι ζωή. Ο Θεός είναι πυρ. Ο Θεός είναι αγνό ον. Αυτές είναι οι ποιότητες της όψης πνεύμα, της παντοδύναμης όψης της Θεότητας. Και οι τρεις αυτές όψεις εστιάζονται και βρίσκουν διέξοδο για έκφραση στα επίπεδα των κοσμικών αιθερικών πεδίων και στα επίπεδα των αιθερικών πεδίων που είναι γνωστά στην ανθρωπότητα στους τρεις κόσμους. Ο Νόμος των Αντιστοιχιών είναι αλάνθαστος, αν προσεγγισθεί κι εφαρμοσθεί ορθά.

(Αλίκη Μπέιλη, Οι Ακτίνες και οι Μυήσεις, σελ. 180)

ΤΕΤΑΡΤΗ ΑΚΤΙΝΑ και ΔΙΑΧΥΣΗ ΧΡΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

        Μια Σύνοψη και Πρόβλεψη.

Ας συνοψίσω τώρα μερικά σπουδαία σημεία αυτής της οδηγίας:

1.     Η τέταρτη Ακτίνα της Αρμονίας μέσω Διαμάχης είναι ένας ελέγχων παράγοντας στις ανθρώπινες υποθέσεις όλων των εποχών και ιδιαζόντως σήμερα.

2.     Η Αρχή της Διαμάχης είναι ο πράκτορας της Αρχής της Αρμονίας και προκαλεί τις εντάσεις και πιέσεις που θα οδηγήσουν τελικά στην απελευθέρωση.

3.     Η μεγάλη μύηση της Απάρνησης συν οι πολλές μικρότερες απαρνήσεις είναι αποτέλεσμα εσώτερης διαμάχης και προηγείται πάντοτε της απελευθέρωσης σε αρμονία και ειρήνη.

4.     Η διαμάχη προκαλεί: Πόλεμο-Απάρνηση-Απελευθέρωση.

5.     Η ανθρωπότητα υπόκειται σε κρίσεις διάκρισης που οδηγούν σε ορθή εκλογή. Είναι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η ανθρωπότητα, που οδηγεί σε κρίση μέσα στα Ηνωμένα Έθνη.

6.     Η Ιεραρχία υπόκειται σε κρίσεις απόφασης, που οδηγούν σε αντίληψη του Σχεδίου, συμμετοχή στο Σκοπό και στην παρεμπόδιση του κακού.

7.     Η Αρχή της Διαμάχης είναι σήμερα ενεργός σ’ όλα τα έθνη, σ’ όλες τις θρησκείες, σ’ όλες τις οργανώσεις, οδηγώντας στην ανάδυση της Νέας Εποχής.

8.     Η διαμάχη δημιουργεί σημεία κρίσης, έπειτα ένα σημείο έντασης και τελικά ένα σημείο ανάδυσης.

9.     Αυτή η Αρχή της Διαμάχης προετοιμάζει το δρόμο για την επιστροφή του Χριστού που θα εγκαινιάσει τη νέα εποχή της αρμονίας.

10.     Ο Χριστός θα έλθει με τρεις διαφορετικούς τρόπους:

α. Δια της επισκίασης επί του νοητικού πεδίου όλων των μαθητών και ζηλωτών.

β. Δια της διάχυσης αγάπης ή Χριστικής συνείδησης στις μάζες επί του συναισθηματικού   πεδίου.

γ. Δια της αναγνωρισμένης φυσικής Παρουσίας Του στη Γη.

11.     Ορισμένα έθνη ξεσκίζονται σήμερα απ’ τη διαμάχη αλλά κινούνται προς την αρμονία. [640] Άλλα έθνη είναι εστιακά σημεία διχόνοιας κι έτσι υπηρετούν την Αρχή της Διαμάχης.

12.     Η Ε.Σ.Σ.Δ., oι Η.Π.Α. και το Η.Β. συνιστούν ένα διέπουν τρίγωνο ενέργειας το οποίο, όταν εδραιωθούν ορθές σχέσεις, μπορεί και θα δημιουργήσει και θα καλλιεργήσει ορθές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων.

13.     Η Εβραϊκή φυλή είναι ένα σύμβολο της ανθρωπότητας στη μαζική της έννοια· με την επίλυση της διαμάχης της και την ανάληψη ορθής δράσης θα λάβει χώρα ένα μεγάλο βήμα στην ανθρώπινη απελευθέρωση.

14.     Καθώς ο μαθητής ατομικά μαθαίνει να εναρμονίζεται μέσω της διαμάχης, θέτει ένα παράδειγμα που δίνει συγκεκριμένη βοήθεια στην ανθρωπότητα σαν σύνολο.

(Αλίκη Μπέιλη, Οι Ακτίνες και οι Μυήσεις, σελ. 639)

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΡΑΞΕΙ 

ΤΟΝ ΩΚΕΑΝΟ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

(Άγκνι Γιόγκα)
55. Αληθινά μη χωρίζετε τον κόσμο σε βορρά και νότο, ή σε ανατολή και δύση. Παντού να διακρίνετε ανάμεσα στον παλιό και το Νέο Κόσμο. Ο παλιός κόσμος βρίσκει καταφύγιο σε όλα τα μέρη της Γης. Ο Νέος Κόσμος γεννιέται επίσης παντού, πέρα από σύνορα και συνθήκες.
Ο παλιός και ο Νέος Κόσμος διαφοροποιούνται όσον αφορά στη συνείδηση και όχι όσον αφορά στις εξωτερικές ενδείξεις. Η εποχή και οι περιστάσεις δεν έχουν καμία σημασία.
Οι κόκκινες σημαίες συχνά υψώνονται από τα χέρια του παλιού κόσμου που είναι γεμάτος από προκαταλήψεις. Όμως συχνά στην ερημιά χτυπάει μια καρδιά πλήρους ακτινοβολίας του Νέου Κόσμου. Έτσι συνεχώς, μπροστά στα μάτια μας, ο κόσμος χωρίζεται στα δύο.
Η νέα συνείδηση αναπτύσσεται χωρίς πείρα, αλλά γεμάτη τόλμη. Παρά την πείρα της, η παλιά σκέψη εξασθενίζει.
Δεν υπάρχει δύναμη που μπορεί να φράξει τον ωκεανό του Νέου Κόσμου.
Λυπόμαστε για την περιττή σπατάλη ενέργειας της αποθνήσκουσας συνείδησης. Καλωσορίζουμε με χαμόγελο την τόλμη εκείνων που αντιλαμβάνονται το δικαίωμα νέων διευρυμένων επιτεύξεων.
Κάθε λάθος που γίνεται χάριν της υπόθεσης του Νέου Κόσμου, αποβαίνει ένα άνθος ανδρείας. Κάθε προσπάθεια για έξυπνο βαλσάμωμα του παλιού κόσμου, δεν αποτελεί παρά έναν σκελετό τρόμου.
Ο παλιός κόσμος απέρριψε τη Μητέρα του Κόσμου, ο Νέος όμως Κόσμος αρχίζει να αντιλαμβάνεται το ακτινοβόλο πέπλο Της.