ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΥ ΣΤΟΝ ΛΕΟΝΤΑ
ΑΚΡΙΒΗΣ ΩΡΑ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΥ 17:36 - Τρίτη 29/7/2026
Η ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΜΟΡΦΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ
Προτείνω να καταπιαστώ με το θέμα κάτω από τρεις επικεφαλίδες τις οποίες για λόγους σαφήνειας θα ονομάσουμε:
1. Χρήση του ήχου συλλογικά σε διαλογιστική μορφή.
2. Χρήση του ρυθμού συλλογικά στο διαλογισμό.
3. Ειδικές περιπτώσεις στις οποίες χρησιμοποιούνται αυτές οι μορφές.
…Εξετάσαμε μάλλον διεξοδικά σ’ αυτή τη σειρά επιστολών τον ατομικό διαλογισμό και προσεγγίσαμε το ζήτημα από πολλές και ποικίλες οπτικές γωνίες. Στο χειρισμό του όλου θέματος κοινοποιήσαμε μόνο όσα ήταν αρκετά για να αφυπνίσουν το ενδιαφέρον του σπουδαστή και να τον παρακινήσουν σε μεγαλύτερη προσπάθεια, προσεκτικότερη μελέτη και βαθύτερη έρευνα. Μόνο ό,τι κατανοείται και συλλαμβάνεται από την εσώτερη συνείδηση σαν γεγονός της εμπειρίας, χρησιμεύει στη δύσκολη ατραπό της αποκρυφιστικής ανάπτυξης. Oι θεωρίες και οι διανοητικές συλλήψεις είναι ανώφελες. Αυξάνουν απλώς την ευθύνη. Μόνο όταν οι θεωρίες αυτές υποβάλλονται σε δοκιμασία και κατά συνέπεια γίνονται γνωστές σαν γεγονότα της φύσης και μόνο όταν οι νοητικές συλλήψεις καταβιβάζονται κι εκδηλώνονται σε πρακτική εμπειρία στο φυσικό πεδίο, είναι σε θέση ο σπουδαστής να δείξει το δρόμο σ’ άλλους ερευνητές και ν’ απλώσει χείρα βοηθείας σ’ όσους ακολουθούν. Όταν λέμε “ακούω” μπορεί ν’ αποδειχθεί χρήσιμο κι ενθαρρυντικό· όταν προσθέτουμε τη λέξη “πιστεύω” μπορεί να δοθεί πρόσθετη επιβεβαίωση, αλλά όταν ηχούμε μια σαλπιγκτήρια νότα και λέμε “γνωρίζω” είναι εκείνο που χρειάζεται στην πιο σκοτεινή αυτή ώρα της Κάλι Γιούγκα. Oι γιγνώσκοντες είναι προς το παρόν λίγοι. Όμως το να γνωρίσουμε είναι απόλυτα εφικτό και υπόκειται μόνο στην επιμέλεια, την ειλικρίνεια και την ικανότητα του μαθητή στην ατραπό να στέκει σταθερός στον πόνο.
Έχοντας πλέον μια αμυδρή ιδέα των αποτελεσμάτων που πρέπει να επιτευχθούν και των μεθόδων που πρέπει να χρησιμοποιηθούν στον ατομικό διαλογισμό κι έχοντας επεκταθεί λίγο στη χρήση των μορφών από τα άτομα, μπορούμε πια να ασχοληθούμε με το ζήτημα απ’ τη συλλογική σκοπιά.
Απ’ τα πιο σπουδαία πράγματα που σημειώνουμε στη συλλογική χρήση μορφών είναι ότι έχει παγκόσμια αποδοχή, είναι πολύ αποτελεσματική και μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνη. Η συλλογική λατρεία της Θεότητας και η από κοινού τέλεση θρησκευτικών τυπικών αποτελεί τόσο πολύ μέρος της δημόσιας ζωής όλων των λαών ώστε τείνουμε να παραβλέπουμε το λόγο ύπαρξής τους και τα αποτελέσματα που επιτυγχάνονται. Κάθε θρησκεία – Χριστιανική, Βουδδιστική, Ινδουιστική, Μωαμεθανική μέχρι την πιο διαστρεβλωμένη φετιχιστική λατρεία της πιο καθυστερημένης φυλής – έδωσε έμφαση στην αξία κι αποτελεσματικότητα της ενωμένης προσπάθειας προσέγγισης στο Θείο. Αναπόφευκτα επιτυγχάνονται αποτελέσματα που εκτείνονται από το γαλήνιο και ειρηνικό αίσθημα που διακατέχει τους μετέχοντες στα Χριστιανικά μυστήρια μέχρι τη φρενίτιδα και τους στροβιλισμούς του πιο έξαλλου δερβίση ή του πιο βαθιά νυχτωμένου Ζουλού. Η διαφορά βρίσκεται στην ικανότητα του πιστού ν’ αφομοιώνει δύναμη και στην ικανότητά του να τη συγκρατεί και να τη μεταφέρει. Τα σημεία αυτά αποφασίζονται από τη θέση του στην κλίμακα της εξέλιξης κι απ’ το συναισθηματικό και νοητικό έλεγχο που διαθέτει.
Το πρώτο αξίωμα που πρέπει να θυμόμαστε καθώς εξετάζουμε τη συλλογική χρήση μορφών στο διαλογισμό είναι ότι οι μορφές αυτές, καθώς χρησιμοποιούν ήχο και ρυθμό, πρέπει να διανοίγουν ένα χωνί επικοινωνίας ανάμεσα σ’ εκείνους που συμμετέχουν σ’ αυτές και στις Διάνοιες ή τις Δυνάμεις που επιδιώκουν να προσεγγίσουν. Μέσα από το χωνί αυτό, που διαπερνά το φυσικό ως το συναισθηματικό ή ακόμη υψηλότερα μέχρι κάποιο νοητικό επίπεδο, οι Διάνοιες ή Δυνάμεις μπορούν να διαχύσουν σ’ όσους Τις προσεγγίζουν ένα διαφωτιστικό φως ή κάποιου είδους δύναμη ή κάτι άλλο. Το χωνί σχηματίζει έναν αγωγό δια του οποίου γίνεται η επαφή. Η όλη διαδικασία είναι καθαρά επιστημονική και στηρίζεται στον κραδασμό και στη γνώση της δυναμικής. Εξαρτάται απ’ τον ακριβή σχηματισμό ενός κενού μέσω αποκρυφιστικής γνώσης. Η απόκρυφη δήλωση ότι “η Φύση απεχθάνεται το κενό” αληθεύει απόλυτα. Όταν με τη σωστή εκφορά ορισμένων ήχων σχηματισθεί αυτό το κενό ή άδειο χωνί μεταξύ ανώτερου και κατώτερου, τότε δύναμη ή ισχύς κάποιας εκδήλωσης της φοχατικής ενέργειας εισρέει στο χωνί υπό την αναπόφευκτη λειτουργία του νόμου και μέσω αυτού του χωνίου φτάνει στο αντικείμενό της….
Μέρος της δύναμης της Ιεραρχίας βασίζεται στην ικανότητά της να κάνει ακριβώς αυτό το πράγμα. Καθώς η εξέλιξη προχωρά και το θέμα κατανοείται πληρέστερα, οι ομάδες διαλογισμού θα αλλάξουν από την τρέχουσα κατάστασή τους, η οποία είναι αυτή των ομάδων ένθερμων αναζητητών που αναζητούν φώτιση, σε ομάδες εργαζομένων που εργάζονται εποικοδομητικά και έξυπνα για συγκεκριμένους σκοπούς.
Οι ομάδες θα επικεντρωθούν στο έργο της επαφής με ορισμένους τύπους λογικής δύναμης, της διέλευσής της από το χωνί της ομάδας και της αποστολής της σε όλο τον κόσμο για συγκεκριμένους εποικοδομητικούς σκοπούς. Αυτό το έργο συνδέεται στενά με αυτό που αναλαμβάνουν οι Νιρμανακάγια. Θα βρίσκεται σε μεγάλο βαθμό υπό την καθοδήγησή τους, γιατί θα μπορούν να χρησιμοποιούν αυτές τις ομάδες ως εστιακά σημεία για τις δραστηριότητές Τους. (Esoteric Group Work, Beyond words… lies action:141)
Το Χωνί ή Δίνη
Η εργασία του Minkowski με τον χώρο και τον χρόνο μπορεί να αποβεί χρήσιμη στον εσωτεριστή. Το ΓΕΓΟΝΟΣ στη μέση αντιστοιχεί ακριβώς στο συμβάν που συμβαίνει στο μέσο της χοάνης που περιγράφεται από τον D.K.
Επισυνάπτεται ένα βιβλίο που δόθηκε στον Παγκόσμιο Όμιλο το 2025 με τίτλο:
Esoteric Group Work
Beyond words… lies action
ΜΕ ΕΥΧΕΣ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΙΕΣ
Το επταπλό φως του Πατρός έφερε από το χάος στην τακτή ημέρα τον σκοπό Του και το σχέδιο Του. Οι επτά υπέρτατοι Θεοί υπάκουσαν σε αυτόν τον σκοπό και με ενωμένη θέληση θέσπισαν το Σχέδιο.
Η Άρκτος και ο Λέων συναντήθηκαν και κατέστρωσαν τα σχέδια τους σε συμφωνία με το σχέδιο και τον σκοπό του ελέγχοντος Κυρίου τους. Κάλεσαν τον Πατέρα Χρόνο (ο Κρόνος, Α.Α.Μπ.) για αρωγή και ισχύ και αυτός ανταποκρίθηκε στην τριπλή τους κλήση.
Σε αυτή την κλήση ανταποκρίθηκε παρόμοια ο Αιώνιος Νεανίας (ο Σανάτ Κουμάρα, ο Κύριος της Σαμπάλλα)· τάχθηκε να μάθει εκ νέου το σχέδιο, βοηθούμενος από τον Πατέρα Χρόνο, όμως ανεπηρέαστος από τον Κύριο του Χρόνου γιατί ο Ίδιος ήταν άχρονος, παρότι δεν ήταν οι ζωές που περιέβαλε με τη σκέψη και το Σχέδιο Του...
Τότε το τριπλό φως που ήρθε από την Άρκτο στον υψηλό Της τόπο, από τον Λέοντα στον μικρότερο τόπο του και από τον Κρόνο στον μικρό του τόπο, διαχύθηκε στον πλανητικό τόπο δύναμης...
Η Σαμπάλλα εμψυχώθηκε. Ο Κύριος της Ζωής και του Κόσμου ανέλαβε δράση.
Ο μικρός μέσα στο μεγαλύτερο Όλο (ο ατομικός ανθρώπινος μαθητής, Α.Α.Μπ.) ανταποκρίθηκε παρόμοια στο τριπλό φως, αλλά όχι μέχρι να περάσουν οι κύκλοι και να ξαναπεράσουν.
Αργά στην ημέρα του χρόνου η Σαμπάλλα απέστειλε μια κλήση που αναμεταδόθηκε από φωνή σε φωνή και κύλησε πάνω στο ΟΜ.
Ο μαθητής, ακούγοντας αυτόν τον ήχο, σήκωσε το κεφάλι του· μια ώθηση από τη βάση υψώθηκε στον χρόνο και στον χώρο.
Ο Λέων μέσα στην καρδιά και την κεφαλή φώναξε δυνατά και στάθηκε, ενώ ο Κρόνος έκανε το έργο του... και έτσι οι δίδυμοι είναι ένας. (ΕΑ:430)
Το κεντρικό φως στον Σείριο έλαμψε διά του οφθαλμού του Υιού· το όραμα ήρθε.
Το φως της σοφίας διείσδυσε στα ύδατα και έριξε την ακτινοβολία των Ουρανών στα βάθη. Σε αυτή την ελκτική κλήση η θεά υψώθηκε στην επιφάνεια (η θεά-ιχθύς, το σύμβολο των Ιχθύων, Α.Α.Μπ.) και καλωσόρισε το φως στα βάθη και το άρπαξε ως δικό της.
Είδε τον Ήλιο, έχοντας δει τον Υιό της και από εκείνη την ημέρα ο Ήλιος δεν την άφησε ποτέ. Δεν υπάρχει σκοτάδι. Υπάρχει πάντα φως.
Και τότε οι ουρανοί μέσα στον αξεπέραστο δακτύλιο ανταποκρίθηκαν στο φως από τον Σείριο, το οποίο περνώντας από τη θάλασσα των Ιχθύων, ανύψωσε τους ιχθείς στην ουράνια σφαίρα (Ουρανός) και έτσι εμφανίστηκε το μικρότερο τριπλό φως, ο ακτινοβόλος ήλιος των ήλιων, το υδάτινο φως των Ιχθύων, το ουράνιο φως του Ουρανού.
Αυτό το φως κατήλθε στην αναμένουσα σφαίρα και άναψε τον γαλαξία των μικρών φώτων στη Γη. (ΕΑ:433)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου